Азитромицин капсулы 250 мг

Бір капсуланың құрамында: белсенді зат – 250 мг азитромицин; қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, картоп крахмалы, кальций стеараты, лактоза моногидраты, натрий лаурилсульфаты; капсула құрамы: желатин, метилпарагидроксибензоат (Е 218), пропилпарагидроксибензоат (Е 216), титанның қостотығы (Е 171). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ұшы жартышар тәрізді цилиндр пішінді, ақ түсті, қатты желатинді капсулалар. Капсулалардың ішіндегісі – ақ түсті мөлшері әртүрлі бөлшектері бар ұнтақ.

Препаратқа сезімтал микроорганизмдерден туындаған немесе туындауы мүмкін келесі инфекцияларды емдеу үшін көрсетілген: - бронхит; - ауруханадан тыс пневмония; - синусит; - фарингит/тонзиллит; - ортаңғы отит; - тері және жұмсақ тіндер инфекциялары; - Chlamydia trachomatis және Neisseria gonorrhoeae туындатқан жыныс мүшелерінің асқынбаған инфекциялары. Бактерияға қарсы препараттарды тиісінше қолдану жөніндегі ресми ұсынымдарды назарға алған жөн.

Әсер ету механизмі Азитромицин әсер ету ауқымы кең антибиотик, азалидті макролидтік антибиотиктердің жаңа қосалқы тобының алғашқы өкілі болып табылады. Молекула эритромицин А лактон сақинасына оттегі атомын қосу арқылы жасалған. Азитромициннің химиялық атауы: 9-деокси-9а-аза-9а-метил-9а-гомоэритромици А. Молекулалық салмағы 749,0 құрайды. Азитромициннің әсер ету механизмі рибосоманың 50 S бірлігімен байланысу арқылы, бұл бактерицидтік ақуыздардың синтезіне және пептидтердің транслокациясына кедергі келтіреді. Төзімділік механизмі Азитромицинге төзімділік туа біткен немесе жүре пайда болуы мүмкін. Бактерияларда резистенттіліктің үш негізгі механизмі бар: нысана аймақтың өзгеруі, антибиотиктің тасымалдануының өзгеруі және антибиотиктің модификациясы. Азитромицин эритромицинге төзімді грам-оң изоляттармен айқаспалы резистенттілікті көрсетеді. Уақыт өте келе макролидтерге сезімталдықтың төмендеуі байқалды, атап айтқанда Streptococcus pneumoniae және Staphylococcus aureus. Сол сияқты Streptococcus viridans және Streptococcus agalactiae (B тобы) стрептококктарының басқа макролидтер мен линкозамидтерге сезімталдығының төмендеуі байқалды. Шектік мәндер EUCAST (микробқа қарсы препараттарға сезімталдықты сынау жөніндегі Еуропалық комитет) жариялаған типтік бактериялық патогендер үшін азитромицинге сезімталдықтың шекті мәндері келесідей: Микроорганизм — Шекті мәндер МПК(мг/л) Сезімтал (S≤) — Төзімді (R>) Staphylococcus spp. — 1 — 2 А, В, С және G топтарының Streptococcus — 0,25 — 0,5 Streptococcus pneumoniae — 0,25 — 0,5 Haemophilus influenzae — 0,12 — 4 Moraxella catarrhalis — 0,25 — 0,5 Neisseria gonorrhoeae — 0,25 — 0,5 Сезімталдық Жүре пайда болған резистенттіліктің таралуы географиялық жағынан және уақыт өте келе жекелеген түрлер үшін өзгеруі мүмкін, сондықтан резистенттілік туралы жергілікті ақпарат, әсіресе ауыр инфекцияларды емдеу кезінде қажет. Қажет болса, жергілікті резистенттіліктің таралуы препараттың, кем дегенде, инфекцияның кейбір түрлерінде пайдалы екендігі күмән тудыратын болса, маманға кеңес алу керек. Кесте: Азитромициннің бактерияға қарсы спектрі Әдетте сезімтал түрлері Аэробты грамоң микроорганизмдер Staphylococcus aureus Метициллин-сезімтал Streptococcus pneumoniae Пенициллинге сезімтал Streptococcus pyogenes (А тобы) Аэробты грамтеріс микроорганизмдер Haemophilus influenzae Haemophilus parainfluenzae Legionella pneumophila Moraxella catarrhalis Neisseria gonorrhoeae Pasteurella multocida Анаэробты микроорганизмдер Clostridium perfringens Fusobacterium spp. Prevotella spp. Porphyromonas spp. Басқа микроорганизмдер Chlamydia trachomatis Жүре пайда болған резистенттілік проблемасы болуы мүмкін түрлер Аэробты грамоң микроорганизмдер Streptococcus pneumoniae Пенициллин-ішінара Пенициллинге төзімді Табиғи резистенттілігі бар түрлер Аэробты грамоң микроорганизмдер Enterococcus faecalis MRSA, MRSE* стафилококктар Анаэробты микроорганизмдер Bacteroides fragilis * Метициллинге төзімді стафилококктар макролидтерге жүре пайда болған резистенттіліктің өте кең таралуына ие және олар азитромицинге сирек сезімтал болғандықтан, осы топқа орналастырылды. Бала жасындағы пациенттер Балаларда жүргізілген зерттеулерді бағалағаннан кейін азитромицинді безгекті емдеу үшін монотерапия ретінде де, хлорохин немесе артемизинин негізіндегі препараттармен бірге қолдану ұсынылмайды, өйткені асқынбаған безгекті емдеу үшін ұсынылған безгекке қарсы препараттармен салыстырғанда тиімділігі аз емес.

Дозалау режимі Дене салмағы >45 кг балалар мен ересектер, оның ішінде егде жастағы пациенттер Азитромициннің жалпы дозасы 1500 мг құрайды, оны үш күн ішінде қабылдау керек (тәулігіне бір рет 500 мг). Chlamydia trachomatis тудыратын несеп-жыныс жолдарының асқынбаған инфекцияларында доза бір рет пероральді 1000 мг құрайды. Neisseria gonorrhoeae сезімталдар үшін ұсынылатын доза жергілікті клиникалық емдеу ұсынымдарына сәйкес 250 мг немесе 500 мг цефтриаксонмен біріктірілімде 1000 мг немесе 2000 мг азитромицинді құрайды. Пенициллинге және/немесе цефалоспориндерге аллергиясы бар пациенттер үшін емдеуші дәрігер емдеудің жергілікті ұсыныстарымен танысуы керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Ауырлығы жеңіл және орташа дәрежелі бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзету талап етілмейді. Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (ШСЖ <10 мл / мин) бар пациенттерге азитромицин тағайындағанда сақ болу керек. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Азитромицин бауырда метаболизденетіндіктен және өтпен шығарылатындықтан, препаратты бауырдың ауыр аурулары бар пациенттерге тағайындауға болмайды. Мұндай пациенттерді азитромицинмен емдеуге зерттеулер жүргізілген жоқ. Енгізу әдісі мен жолы Пероральді. Ішке, тамақтанудан 1 сағат бұрын немесе тамақтанғаннан кейін 2 сағаттан кейін.

- азитромицинге, эритромицинге, макролидті антибиотиктерге, кетолидті антибиотиктерге немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық; - бауыр функциясының ауыр бұзылуларында; - жүктілік және лактация кезеңі; - дене салмағы 45 кг-ден аз балалар. Сақтықпен: - аритмияда (қарыншалық аритмия, аралықтың (QT) ұзаруы болу мүмкін); - бауыр мен бүйрек функциясының айқын бұзылулары бар балаларға.

Өте жиі: - диарея, іштің ауыруы, жүрек айнуы, метеоризм. Жиі: - анорексия; - бас айналуы, бас ауыруы, парестезия, дисгевзия; - көру өткірлігінің төмендеуі; - кереңдік; - құсу, диспепсия; - қышыну және бөртпе; - артралгия; - шаршау; - лимфоциттер санының төмендеуі, эозинофилдер санының ұлғаюы, қандағы бикарбонат деңгейінің төмендеуі. Жиі емес: - кандидоз, ауыз қуысының кандидозы, қынаптық инфекция; - лейкопения, нейтропения; - аса жоғары сезімталдық, ангионевроздық ісіну; - күйгелектік; - гипоэстезия, ұйқышылдық, ұйқысыздық; - есту қабілетінің бұзылуы, құлақтағы шуыл; - жүректің жиі қағуы; - гастрит, іш қату; - гепатит; - Стивенс-Джонсон синдромы, фотосезімталдық реакциялары, есекжем; - кеуденің ауыруы, ісіну, дімкәстік, астения; - қандағы аспартатаминотрансфераза деңгейінің жоғарылауы, қандағы аланинаминотрансфераза деңгейінің жоғарылауы, қандағы билирубин деңгейінің жоғарылауы, қандағы мочевина деңгейінің жоғарылауы, қандағы креатинин деңгейінің жоғарылауы, қандағы калий деңгейінің қалыптан ауытқуы. Сирек: - үрейлі қозу; - бас айналуы; - бауыр функциясының бұзылуы; - жедел жайылған экзантематозды пустулез (ЖЖЭП);* - эозинофилиямен және жүйелі көріністермен дәрілік бөртпе (DRESS).* Белгісіз: - жалған жарғақшалы колит; - тромбоцитопения, гемолиздік анемия; - анафилаксиялық реакция; - озбырлық, үрей; - естен тану, құрысулар, психомоторлық аса жоғары белсенділік, аносмия, агевзия, паросмия, миастения гравис; - «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардия, қарыншалық тахикардияны қоса алғанда, аритмия; - гипотония; - панкреатит, тіл түсінің өзгеруі; - сирек өлімге әкелетін бауыр жеткіліксіздігі, шұғыл сипаттағы гепатит, бауыр некрозы, холестаздық сарғаю; - уытты эпидермалық некролиз, көп формалы эритема; - бүйректің жедел жеткіліксіздігі, интерстициальді нефрит; - электрокардиограммадағы QT аралығының ұзаруы. *Тіркеуден кейінгі кезеңде анықталған жағымсыз дәрілік реакциялар Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаны қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей жүгіну қажет Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Дәрілік препаратты ұсынылған дозалардан асатын дозаларда қолданған кезде пайда болатын жағымсыз реакциялар оны ұсынылған дозаларда қабылдаған кезде байқалатындарға ұқсас. Симптомдар Макролидті антибиотиктердің артық дозалануының типтік симптомдарына есту қабілетінің қайтымды жоғалуы, айқын жүрек айну, құсу және диарея жатады. Емі Артық дозаланған жағдайда, қажет болған жағдайда өмірлік маңызды функцияларды сақтау, белсендірілген көмірді пайдалану және жалпы симптоматикалық емдеу жүргізілуі керек.

Сақтықпен: жүрек-қантамыр патологиясы бар пациенттерге тағайындалады. Препаратты қабылдау аритмия ұстамасын тудыруы мүмкін (қарыншалық аритмия және QT аралығы ұзаруы мүмкін). 12 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерде азитромицинді тағайындау қауіпсіздігі түпкілікті белгіленбеген. Арнайы ескертулер Аса жоғары сезімталдық Эритромицин және басқа макролидтер жағдайындағыдай, ангионевроздық ісінуді және анафилаксияны (сирек өліммен аяқталатын), жедел жайылған экзентематозды пустулезді (AGEP) және эозинофилиясы және жүйелі көріністері бар дәрілік бөртпені (DRESS) қоса, күрделі аллергиялық реакциялар туралы хабарланды. Азитромицинге осы реакциялардың кейбіреулері қайталанатын симптомдарға әкелді және бақылау мен емдеудің ұзақ кезеңін қажет етті. Гепатоуыттылық Бауыр азитромицин шығарылуы үшін негізгі ағза болып табылатындықтан, оны қолдануды айқын бауыр ауруы бар пациенттерге сақтықпен жүргізу керек. Өмірге қауіпті бауыр жеткіліксіздігіне әкелу ықтималдығы зор шұғыл сипатты гепатит жағдайлары хабарланған. Кейбір пациенттерде бауыр аурулары бұрын болған немесе олар гепатоуытты дәрілік препараттарды қабылдаған болуы мүмкін. Сарғаюмен байланысты жылдам дамитын астения, несептің күңгірт түсі, қан кетуге бейімділік немесе бауыр энцефалопатиясы сияқты бауыр дисфункциясының белгілері мен симптомдары пайда болған жағдайда бауырдың функциясын зерттеу/талдауды дереу жүргізу керек. Бауыр функциясы бұзылған жағдайда азитромицин қолдануды тоқтату керек. Инфантильді гипертрофиялық пилорустық стеноз (ИГПС) Жаңа туған нәрестелерде азитромицинді қолданғаннан кейін (42 күнге дейін емдеу) инфантильді гипертрофиялық пилорустық стеноз (ИГПС) туралы хабарланды. Ата-аналар мен қамқоршыларға тамақтандыру кезінде құсу немесе тітіркену пайда болған жағдайда дәрігерге бару қажеттілігі туралы хабарлау керек. Қастауыш алкалоидтарының туындылары Қастауыш алкалоидтарының туындыларын қабылдайтын пациенттерде эрготизм пайда болуы кейбір макролидті антибиотиктерді бір мезгілде қолданудан туындайды. Қастауыш алкалоидтары туындылары мен азитромицин өзара әрекеттесу мүмкіндігі туралы мәліметтер жоқ. Дегенмен, эрготизм дамуының теориялық мүмкіндігіне байланысты азитромицин және қастауыш алколоидтарының туындыларын бір уақытта қолдануға болмайды. QT аралығының ұзаруы Жүрек аритмиясы мен екі бағытты қарыншалық тахикардияның даму қаупіне әкелетін ұзаққа созылатын жүрек реполяризациясы және QT аралығының ұзаруы басқа макролидтермен емдеу кезінде байқалды. Азитромицинді қолдану кезіндегі осындай әсерді ұзаққа созылатын жүрек реполяризациясының жоғарғы қаупі бар пациенттерде толығымен жоққа шығару мүмкін емес; сондықтан мына пациенттерді емдегенде сақ болу қажет: •туа біткен немесе QT аралығының ұзаруы құжаттамалық расталған; •қазіргі уақытта Ia және III класты аритмияға қарсы препараттар, цизаприд және терфенадин сияқты QT аралығын ұзартатын деп аталатын басқа белсенді заттармен ем қабылдап жүргендер; •электролиттік теңгерімнің бұзылуымен, әсіресе гипокалиемия және гипомагнеземия кезінде; •клиникалық маңызды брадикардиямен, аритмиямен немесе ауыр жүрек жеткіліксіздігімен. Суперинфекция Кез келген антибиотиктерді қолданғандағыдай, зеңді қоса, сезімтал емес микроорганизмдерден туындаған суперинфекция белгілерін бақылау ұсынылады. Clostridium difficile – астасқан диарея. Азитромицинді қоса, барлық бактерияға қарсы дәрілерді қолданғанда Clostridium difficile байланысты диарея (CDAD) туралы хабарланды және ауырлық дәрежесі жеңіл диареядан фатальді колитке дейін ауытқуы мүмкін. A және B гипертоксинін өндіретін C. Difficile штаммдары CDAD дамуына ықпал етеді. C. difficile штаммымен өндірілетін гипертоксиндер жоғарғы дәрежеде аурушаңдықтың және өлімнің себебі болып табылады, өйткені бұл инфекция микробқа қарсы емге резистентті болуы мүмкін және колэктомия талап етілуі мүмкін. Сондықтан кез келген антибиотиктерді қолдану кезінде немесе одан кейін диареяның пайда болуын CDAD ретінде қарау керек. Бактерияға қарсы дәрілерді қолданғаннан кейін 2 айдан кейін орын алған CDAD жағдайлары туралы хабарланды, бұл пациенттің анамнезін толық жинауды талап етеді. Диарея симптомдары пайда болған кезде азитромицинмен емді тоқтату және C. Difficile үшін спецификалық ем тағайындау туралы мәселені қарастыру керек. Стрептококкты инфекциялар Пенициллин, әдетте, Streptococcus pyogenes туындатқан фарингитті/тонзиллитті емдеу үшін, сондай-ақ жедел ревматизмдік қызбаның профилактикасы үшін бірінші қатардағы ем болып табылады. Азитромицин жалпы алғанда, ауыз жұтқыншақтағы стрептококқа қарсы тиімді, бірақ жедел ревматизмдік қызбаның профилактикасында азитромициннің тиімділігін растайтын деректер жоқ. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар (ШСЖ <10 мл/мин) пациенттерде азитромициннің жүйелік әсерінің 33%-дық ұлғаюы байқалған. Миастения гравис Азитромицинмен ем қабылдаған пациенттерде миастения симптомдарының өршуі және миастенияның жаңа көріністері туралы хабарланды. Гидроксихлорохинмен және хлорохинмен бірге қолдану Азитромицинді гидроксихлорохин немесе хлорохин қабылдайтын барлық пациенттерге тағайындар алдында жүрек-қантамыр асқынуы мен жүрек-қан тамырлары тарапынан болатын өлім қаупінің жоғарылауына байланысты пайда мен қауіптің арақатынасын мұқият таразылау керек. Қосымша заттар туралы ақпарат Дәрілік препараттың құрамында: - лактоза, сирек кездесетін тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, толық лактаза жеткіліксіздігі немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар пациенттерге бұл дәрілік препаратты қабылдауға болмайды; - бір дозада 1 ммольден аз натрий (23 мг), яғни мәні бойынша «натрийсіз»; - метилпарагидроксибензоат (E 218) және пропилпарагидроксибензоат (E 216) баяу типтегі аллергиялық реакцияларды тудыруы мүмкін.

Қазіргі уақытта жүкті әйелдерде дәрілік препаратты қолдану туралы деректер жеткіліксіз. Жануарлардағы репродуктивті уыттылықты зерттеуде азитромициннің плацента арқылы енгені анықталды, бірақ бұл жағдайда тератогендік әсерлер байқалмады. Жүктілік кезінде азитромицинді қолдану қауіпсіздігі расталмаған, сондықтан осы кезеңде азитромицин болжамды пайдасы қауіптен асып кеткен жағдайда ғана тағайындалады. Бала емізу Жарияланған шектеулі деректер азитромициннің емшек сүтімен бөлінетінін көрсетеді, болжамды ең жоғары доза орташа есеппен тәулігіне 0,1-ден 0,7 мг/кг-ге дейін құрайды. Азитромицин емшек сүтімен қоректенетін балаларда ауыр жағымсыз реакциялар тудырмады. Бала емізу кезеңінде азитромицинді қолдану ана үшін күтілетін пайдасы нәресте үшін ықтимал қауіптен жоғары болған жағдайда ғана мүмкін болады. Көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсері Препараттың автокөлікті басқару және механикалық құрылғыларға қызмет көрсету қабілетіне әсері туралы деректер жоқ.

Антацидтер: антацидтерді бір мезгілде қолданудың азитромицин фармакокинетикасына әсерін зерттегенде биожетімділіктің өзгеруі байқалмаған, дегенмен қан плазмасында азитромициннің ең жоғары концентрациясы 24%-ға төмендеген. Пациенттер азитромицин мен антацидтерді бір мезгілде қабылдамауы керек. Цетиризин: дені сау еріктілерде азитромицинді 20 мг цетиризинмен 5 күн бойы бірге қолдану фармакокинетикалық өзара әрекеттесуге және QT аралығының елеулі өзгеруіне әкелген жоқ. Диданозин (дидеоксиинозин): АИТВ-оң пациенттерде тәулігіне 1200 мг дозада азитромицинді және тәулігіне 400 мг дозада диданозинді бірге қолдану диданозиннің плацебомен салыстырғанда фармакокинетикасына айтарлықтай әсер еткен жоқ. Дигоксин және колхицин (Р-гликопротеин субстраты): макролидтер тобындағы кейбір антибиотиктер, соның ішінде дигоксин және колхицин сияқты P-гликопротеин субстраттарымен азитромицин сарысудағы Р-гликопротеин субстраты концентрациясының жоғарылауына әкеледі деп хабарланды. Сондықтан азитромицин және дигоксин сияқты Р-гликопротеин субстраттары бір уақытта енгізілгенде, сарысулық дигоксиннің ұлғаю мүмкіндігін қарастыру керек. Азитромицинмен емдеу кезінде және одан кейін пациентті клиникалық бақылау және қажет болған жағдайда қан сарысуындағы дигоксин концентрациясын анықтау қажет. Зидовудин: 1000 мг бір рет және 1200 мг немесе 600 мг азитромицинді көп рет қолданғанда зидовудиннің немесе оның глюкуронидтік метаболиттерінің метаболизміне немесе несеппен шығарылуына болмашы әсері анықталды. Алайда, азитромицин қабылдау шеткері қанның мононуклеараларында фосфорланған зидовудин (клиникалық белсенді метаболит) концентрациясын арттырды. Азитромицин бауырдың Р450 цитохром жүйесімен өзара әрекеттеспейді. Азитромицин цитохром-метаболит кешенінің көмегімен P450 цитохромын индукцияламайды немесе белсенділігін жояды. Эрготамин туындылары: теориялық тұрғыда эрготизмнің даму мүмкіндігін ескере отырып, азитромицинді қастауыш туындыларымен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Фармакокинетикалық зерттеулер азитромицинмен және метаболизммен байланысты белгілі Р450 цитохром бар келесі препараттармен жүргізілді. Аторвастатин: аторвастатинді (күн сайын 10 мг) және азитромицинді (күн сайын 500 мг) бірге қолдану қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясын өзгертпеді (HMG CoA-редуктаза талдауы негізінде). Карбамазепин: дені сау еріктілерде азитромициннің фармакокинетикалық өзара әрекеттесуін зерттеуде препарат қан плазмасындағы карбамазепин деңгейіне немесе оның белсенді метаболиттеріне айтарлықтай әсер еткен жоқ. Циметидин: азитромицин фармакокинетикасының өзгеруі азитромицин фармакокинетикасына азитромициннен 2 сағат бұрын қабылданған циметидиннің бір реттік дозасының әсерін зерттейтін фармакокинетикалық зерттеуде байқалмады. Пероральді кумариндік антикоагулянттар: өзара әрекеттесудің фармакокинетикалық зерттеулерінде азитромицин дені сау еріктілерге енгізілген варфариннің 15 мг бір реттік дозасының антикоагулянттық әсерін өзгертпейді. Маркетингтен кейінгі кезеңде азитромицинді және пероральді кумариндік антикоагулянттарды бірге қабылдағаннан кейін антикоагуляцияның күшеюі туралы хабарламалар алынды, бірақ себеп-салдарлық байланыс анықталмаған, кумарин типті пероральді антикоагулянттарды алатын пациенттерге азитромицинді тағайындау кезінде протромбин уақытын бақылау қажет. Циклоспорин: 3 күн ішінде тәулігіне 500 мг азитромицинді пероральді алған, содан кейін бір рет пероральді 10 мг/кг циклоспорин алған дені сау еріктілерге жүргізілген фармакокинетикалық зерттеуде циклоспориннің Cmax және AUC0-5 едәуір жоғарылаған. Сондықтан, осы препараттарды бір мезгілде қабылдауды қарастырмас бұрын абай болу керек. Егер осы препараттарды бірге қолдану қажет болса, циклоспорин деңгейін бақылау және дозаны тиісінше түзету керек. Эфавиренз: 7 күн ішінде күніне азитромициннің 600 мг және эфавиренздің 400 мг бір реттік дозасын бірге қабылдау клиникалық маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесулерге әкелмейді. Флуконазол: 1200 мг азитромициннің бір реттік дозасын бірге қабылдау 800 мг флуконазолдың бір реттік дозасының фармакокинетикасын өзгертпейді. Азитромициннің жалпы әсері және жартылай шығарылу кезеңі флуконазолмен бірге енгізгенде өзгермеген, алайда азитромициннің Cmax (18%) клиникалық елеусіз төмендегені бақыланды. Индинавир: 1200 мг азитромициннің бір реттік дозасын бірге қабылдау 5 күн ішінде күніне үш рет 800 мг дозада енгізілетін индинавирдің фармакокинетикасына статистикалық елеулі әсер етпеген. Метилпреднизолон: дені сау еріктілердегі фармакокинетикалық өзара әрекеттесуді зерттеуде азитромицин метилпреднизолонның фармакокинетикасына елеулі әсер етпеген. Мидазолам: дені сау еріктілерде тәулігіне 500 мг азитромицинмен бірге 3 күн бойы қабылдау 15 мг мидазоламның бір реттік дозасының фармакокинетикасы мен фармакодинамикасында клиникалық маңызды өзгерістер туғызбайды. Нелфинавир: азитромицин (1200 мг) мен нелфинавирді (тәулігіне үш рет 750 мг) бірге қолдану азитромициннің концентрациясының артуына әкелді. Клиникалық маңызды жағымсыз реакциялар байқалмады және дозаны түзету қажет емес. Рифабутин: азитромицин мен рифабутинді бір мезгілде қолдану бұл препараттардың қан плазмасындағы концентрациясына әсер етпеді. Нейтропения азитромицинмен және рифабутинмен қатар ем қабылдаған пациенттерде байқалды. Нейтропения рифабутинді қолданумен байланысты болса да, біріктірілімнің азитромицинмен себептік байланысы анықталған жоқ. Силденафил: дені сау еріктілерде азитромициннің (3 күн бойы күн сайын 500 мг) силденафилдің AUC және Cmax немесе оның негізгі айналымдағы метаболитіне әсері туралы ешқандай дәлел жоқ. Терфенадин: фармакокинетикалық зерттеулерде азитромицин мен терфенадиннің өзара әрекеттесуі туралы хабарланған жоқ. Кейбір жағдайларда өзара әрекеттесу ықтималдығын толығымен жоққа шығару мүмкін емес. Дегенмен, мұндай өзара әрекеттесудің орын алғаны туралы нақты дәлелдер алынған жоқ. Теофиллин: дені сау еріктілер бір мезгілде қолданған кезде азитромицин мен теофиллин арасындағы клиникалық маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесулердің дәлелі жоқ. Триазолам: 1-ші күні азитромицинді 500 мг және 2-ші күні 250 мг-ні 2-ші күні 0,125 мг дозада триазоламмен бірге қолдану триазоламның қандай да бір фармакокинетикалық айнымалыларына елеулі әсер еткен жоқ. Триметоприм/сульфаметоксазол: триметоприм/ сульфаметоксазол DS (160 мг/800 мг) және 1200 мг азитромицинді 7 күн ішінде бірге қолдану триметопримнің де, сульфаметоксазолдың да несеппен шекті концентрациясына, жиынтық әсеріне немесе шығарылуына елеулі әсер еткен жоқ. Қан сарысуындағы азитромицин концентрациясы басқа зерттеулерде байқалған концентрацияларға ұқсас болды. Гидроксихлорохин немесе хлорохин Бақылау деректері ревматоидты артритпен ауыратын пациенттерде азитромицинді гидроксихлорохинмен бірге қолдану жүрек-қантамыр асқынулары мен жүрек-қантамыр тарапынан болатын өлімнің жоғарылау қаупімен байланысты екенін көрсетті. Гидроксихлорохинмен немесе хлорохинмен біріктірілген басқа макролидтерді қолданудың ықтимал ұқсас қаупіне байланысты гидроксихлорохин немесе хлорохин қабылдайтын пациенттерге азитромицинді тағайындамас бұрын пайда мен қауіптің арақатынасын мұқият таразылау керек. QT аралығын ұзартатыны белгілі дәрілік препараттар ("Қолдануға болмайтын жағдайлар" бөлімін қараңыз). Азитромицинді QT аралығын ұзартатын және гидроксихлорохин сияқты жүрек аритмиясын тудыруы мүмкін дәрілік препараттарды қабылдайтын пациенттерге сақтықпен тағайындау керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!