Емдеген кезінде А дәруменіне бай тағамдарды (мысалы, бауыр) жеуге болмайды.
Жүкті әйелдерде өте сақтықпен қолдану керек.
Ұзақ уақыт бойы қолданылатын дәрумендердің өте жоғары дозалары немесе препараттың екпінді дозалары А және/немесе Д3 созылмалы гипервитаминозының себебі болуы мүмкін.
Құрамында А және Д дәрумендері бар басқа препараттармен бірге қолдануға болмайды.
Препаратты тиазидті препараттарды және басқа диуретиктерді қабылдайтын қозғалмайтын пациенттерге, несеп-тас ауруымен, жүрек ауруымен ауыратын және жүрек гликозидтерін қабылдайтын пациенттерге сақтықпен тағайындау керек.
Препаратты қолдану кезінде қандағы және несептегі кальций мен фосфаттар деңгейін мезгіл-мезгіл бақылау ұсынылады. Д3 дәрумені мен кальций, фосфор және магнийдің жоғары дозаларын бір мезгілде қолдануға болмайды.
Саркоидозбен ауыратын пациенттерде Д3 дәруменінің белсенді метаболиттерге шамадан тыс айналу қаупіне байланысты Д3 дәрумені өте сақтықпен тағайындалуы керек. Сарысу мен несептегі кальций деңгейін бақылау керек.
Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу
А дәруменінің сіңуі: холестираминді, холестиполды, орлистатты бір мезгілде қолданған жағдайда, неомицинді, минералды майды ішке қабылдаған кезде бұзылуы мүмкін. Мұндай жағдайларда А дәруменінің дозасын арттыру қажет болуы мүмкін.
Пероральді контрацептивтер плазмадағы А дәруменінің концентрациясын жоғарылатады.
А дәруменін басқа ретиноидтармен бірге қолдану оның артық дозалануының туындауына әкелуі мүмкін. Тетрациклинмен біріктірілген 50 000 ХБ-дан жоғары A дәруменінің жоғары дозалары бассүйекішілік гипертензияның дамуына себеп болуы мүмкін.
А дәруменін алкогольмен қолдану гепатоуытты әсердің күшеюіне әкелуі мүмкін.
А дәруменін ұзақ қолдану немесе оның жоғары дозалары антикоагулянттарды (әсіресе варфарин) қабылдайтын пациенттерде қан кету қаупін арттырады.
Құрамында алюминий және магний бар антацидті дәрілерді Д3 дәруменімен біріктіріп ұзақ уақыт қолдану қандағы алюминий концентрациясының жоғарылауына және соның салдарынан бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде алюминийдің сүйек тініне уытты әсер етуі мен гипермагниемияға ықпал етуі мүмкін.
Эпилепсияға қарсы дәрілер (әсіресе, фенитоин және фенобарбитал), рифампицин Д3 дәруменінің қайта сіңірілуін төмендетеді.
Д3 дәрумені мен құрамында фосфор бар препараттарды бір мезгілде қолдану гиперфосфатемияның пайда болу қаупін арттырады.
Тиазидтер мен басқа да диуретиктерді, сондай-ақ жүрек гликозидтерін қабылдайтын пациенттерге препаратты сақтықпен тағайындау керек. Өзара әрекеттесуі гиперкальциемияның қаупімен байланысты (тиазидтер гиперкальциемияға әкелуі мүмкін және Д3 дәруменінен туындаған гиперкальциемия жүрек гликозидтерінің уыттылығын арттыруы мүмкін).
Арнайы ескертулер
Препарат құрамында 1 мл ерітіндіде 15 мг бензил спирті бар (ерітіндінің 2 тамшы болатын дозасында шамамен 6 мг бензил спирті), анафилактоидты реакция туындауы ықтимал.
Педиатрияда қолдану
Туғаннан алдыңғы еңбегінің өлшемі шағын мөлшері анықталған емшек еметін балаларға препаратты ерекше сақтықпен тағайындау керек.
Жүктілік немесе лактация кезінде
Шарана үшін әлеуетті қауіптілігіне байланысты жүкті әйелдерде А және Д3 дәрумендерінің жоғары дозаларын беруден аулақ болу керек. Тератогенді қауіп дамуына әсер ететін маңызды фактор ретінде тек доза емес, препаратты қолдану мерзімінің ұзақтығы да болуы мүмкін. Жүктілік кезінде және бала емізу кезеңінде әйелдерде А дәруменінің дозасын тәулігіне 4000 ХБ-дан жоғары қолдануға болмайды. Организмдегі А дәруменінің алмасу жағдайын мұқият бағалағаннан кейін, осы дәруменнің тапшылығы диагнозы анықталғанда, ал тиісті диетаны қолдану дәруменге қажеттілікті толтыра алмағанда, дәрігердің тағайындауымен өте қажет болған жағдайда ғана препаратты қолдануға болады.
Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Әсер етпейді.
Артық дозаланған жағдайда қабылдануы керек шаралар
Симптомдары: А дәруменімен жедел улану кезінде, әсіресе балаларда, бассүйекішілік қысымның жоғарылауы және құсу пайда болады. А дәруменімен созылмалы улану кезінде: тәбеттің төмендеуі, қос көріну, нашар хал-ахуал, бас ауыруы, алопеция, еріннің жарылуы, қатты қозу, сүйекқап және сүйектің ауыруы есебінен сүйектердің қалыңдауы, бауыр мен көкбауырдың ұлғаюы, гипопластикалық анемия, лейкопения, кейде бассүйекішілік қысымның жоғарылауы және гидроцефалия байқалады. Балаларда түтік тәрізді сүйектер өсуінің эпифизарлық аумағының ерте жабылуы байқалады.
Д дәруменінің уытты әсерінің симптомдарына гиперкальцемия, гиперкальциурия, нефролитиаз және сүйектердің зақымдалуы кіреді. Д дәруменімен артық дозалануының клиникалық симптомдары мыналар болуы мүмкін: бас ауыруы, бұлшықет пен буындардың ауыруы, летаргия, тәбеттің жоғалуы, дене салмағының төмендеуі, қатты шөлдеу, полиурия, жүрек айнуы, құсу, іштің қатуы, бұлшықет әлсіздігі, конъюнктивит, фотофобия, панкреатит, мұрыннан су тәрізді экссудат ағуы, қышыну, гипертермия, либидоның төмендеуі, гиперхолестеринемия, полиурия, аминотрансферазалар белсенділігінің жоғарылауы, артериялық гипертензия, тахиаритмия және уремия, депрессия, психоздық бұзылыстар. Сондай-ақ анемия, ашушаңдық, бас айналуы, ауыздың құрғауы, іштің ауыруы, ауыздық, теріасты тінінің ісінуі, шаштың түсуі, бауыр функциясының бұзылуы, терінің құрғауы, остеоартикулярлық ауырулар байқалуы мүмкін.
Емі: препаратты қабылдауды тоқтату. Сұйықтықтың көп мөлшерін қабылдау. Дәрігерге қаралу керек. Стационарлық емдеу қажет болуы мүмкін.