Аминазин-Здоровье таблетки 25 мг

Бір таблетканың құрамында: белсенді зат – 25 мг хлорпромазин гидрохлориді, қосымша заттар: кальций гидрофосфаты, микрокристалды целлюлоза, картоп крахмалы, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, кальций стеараты, стеарин қышқылы, макрогол 4000, тальк, гипромеллоза, титанның қостотығы (Е 171), «Күн батар түстес» сары бояғыш (Е 110). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Екі беті дөңес, сарыдан ақшыл қызғылт-сары түске дейінгі қабықпен қапталған таблеткалар. Көлденең қимасында қос қабат көрінеді.

Ересектер: • шизофренияны қысқа мерзімді емдеуде және басқа психоздық бұзылыстар (әсіресе, параноидты), мания мен гипомания, үрейлі бұзылыстар, психомоторлық қозу (ажитация), озбырлықпен қатар жүретін мінез-құлық бұзылуында және пациент пен айналасындағылар үшін аса қауіпті болатын мінез-құлық тұсында хлорпромазинді қосымша дәрі ретінде пайдалануға болады • ұзақ ықылықтау • ауыр сипатты аурулардың терминалдық сатыларындағы жүрек айну мен құсу (басқа дәрілік заттармен ем тиімсіз болғанда немесе ондай дәрілер болмағанда) • гипотермия индукциясы.

Жүйке жүйесі. Психолептиктер. Антипсихотиктер. Алифаттық бүйірлі тізбегі бар фенотиазиндер. Хлорпромазин. ATХ коды: N05AA01. Фармакодинамикалық әсерлері Аминазин - психозға қарсы, нейролептиктік, тыныштандыратын, бұлшықеттерді босаңсытатын, құсуға қарсы дәрі. Дофаминергиялық және адренергиялық рецепторларды бөгеу әсерін көрсетеді. Препараттың негізгі ерекшелігі психозға қарсы әсерінің эмоциялық салаға ықпал ету қабілетімен бірігуі болып табылады. Психозға қарсы әсер eту механизмі мидың мезолимбиялық құрылымдарындағы постсинапстық дофаминергиялық рецепторларды бөгеумен жүзеге асады. Нәтижесінде сандырақтау мен елестеулер бәсеңдейді немесе толық жойылады, психомоторлық қозу басылады, аффектілі реакциялар, үрей, мазасыздық азаяды, қимыл-қозғалыс белсенділігі төмендейді. Дофаминергиялық рецепторлар бөгелісі нәтижесінде гипофизден пролактин көп секрецияланады. Альфа-адренорецепторларды бөгей отырып, айқын тыныштандыру әсерін танытады. Күшті тыныштандыратын әсерінің болуы, хлорпромазиннің басқа нейролептиктермен салыстырғанда, басты ерекшеліктерінің бірі болып табылады. Жалпы тыныштандыру әсері шартты-рефлектор қызметінің және ең алдымен қимыл-қорғаныс рефлекстерінің бәсеңдеуімен, еріксіз қимыл-қозғалыс белсенділігінің азаюымен, қаңқа бұлшықетінің босаңсуымен, сананың сақталуымен эндогендік және экзогендік стимулдарға реактивтілік төмендеуімен бірігеді. Құсуға қарсы айқын орталықтық және шеткері әсер танытады; орталықтық әсеріне мишықтың хеморецепторлық триггерлік аймағындағы дофаминдік D2-рецепторларды бәсеңдетуі немесе бөгеуі, шеткері әсеріне асқазан-ішек жолындағы кезбе жүйкені бөгеуі себеп болады. Құсуға қарсы әсері хлорпромазиннің антихолинергиялық, тыныштандыру және антигистаминдік қасиеттерінің арқасында күшейеді. Антихолинергиялық әсеріне М-холинорецепторларды бәсекелі бөгеуі, анксиолитиктік, тыныштандыру және ауыруды басу әсері – ми діңінің ретикулярлық формациясындағы қозудың әлсіреуі себеп болады. Қабыну реакциясының айқындылығын орташа төмендетеді, тамырлар өткізгіштігін азайтады, кининдер мен гиалуронидаза белсенділігін төмендетеді, әлсіз антигистаминдік әсерін көрсетеді. Систолалық және диастолалық артериялық қысымды азайтады, тахикардияны туындатады. Айқын каталептогенді қасиеттері бар. Гипоталамус және гипофиз гормондарының босап шығуын бәсеңдетеді (алайда, пролактин секрециясын күшейтеді). Әлсіз немесе орташа экстрапирамидалық әсер танытады. Гипотермиялық әсер көрсетеді. Анальгетиктердің, жергілікті жансыздандыратын, ұйықтататын және құрысуға қарсы дәрілердің әсерлерін күшейтеді. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Деректер жоқ. Балалар Деректер жоқ.

Дозалану режимі Ересек пациенттер үшін бастапқы дозасы тәулігіне 2-3 қабылдауға бөлінген 25-75 мг (1-3 таблетка) құрайды. Одан әрі дозаны, әдетте, 3-4 қабылдауға бөлінген 75-300 мг (3-12 таблетка) құрайтын тиімді демеуші тәуліктік дозасына дейін біртіндеп арттыруға болады. Кейбір пациенттерге тәуліктік 1 г доза қажет болуы мүмкін. Хлорпромазиннің үлкен дозаларымен емдеу ұзақтығы 1-1,5 айдан аспауы тиіс, әсері жеткіліксіз болса, басқа препараттармен емдеуге көшу мақсатқа сай. Емдеу курсының соңына қарай дозасын біртіндеп азайтады (тәулігіне 25 мг). Егде жастағы пациенттерде бауыр мен жүрек-қантамыр жүйесінің ауруларында дозаны 2-3 есе азайтады. Ұзақ ықылықтау. Ересектерге тәулігіне 3-4 рет 25-50 мг (1-2 таблетка) тағайындалады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге қолдану ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Дозаны 2-3 есе азайтады. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Дозаны 2-3 есе азайтады. Жүрек-қантамыр жүйесінің аурулары бар пациенттер Дозаны 2-3 есе азайтады. Енгізу әдісі және жолы Ішке тағайындалады. Қабылдау уақытының көрсетілуімен қолдану жиілігі Ас ішуден соң тағайындалады. Емдеу ұзақтығы Дозалары, қабылдау жиілігі және емдеу сызбалары көрсетілімдеріне және пациенттің жай-күйіне қарай әркімге жеке белгіленеді. Дозаларын ең төменгісінен бастап, арттыру арқылы таңдау керек. Емдеу ұзақтығы 3 аптадан 2-4 айға дейін және одан да ұзақ. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезінде қажет болатын шаралар Егер сіз дозасын қабылдауды ұмытсаңыз, келесі дозаларын өз дәрігеріңіз ұсынған емдеу режиміне сәйкес қабылдаңыз. Одан әрі препарат қабылдауды дәрігер нұсқауларына сәйкес жалғастырыңыз. Сіз қабылдауды ұмытып кеткен дозаның орнын толтыру үшін препараттың екі есе дозасын қабылдауға болмайды. Тоқтату симптомдары қаупінің бар-жоғына көрсетілім Деректер жоқ.

• әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • орталық жүйке жүйесінің айқын бәсеңдеуі, оның ішінде ауыр депрессиялар • бауыр (цирроз, гепатит, гемолиздік сарғаю); бүйрек (нефрит, жедел пиелит, амилоидоз); қан түзетін ағзалар функциясының ауыр бұзылулары • ми және жұлынның үдемелі жүйелі аурулары (баяу нейроинфекциялар, жайылған склероз) • микседема • ауыр жүрек-қантамыр аурулары (жүректің декомпенсацияланған жеткіліксіздігі және жүрек ақаулары, айқын миокардиодистрофия, ауыр артериялық гипотензия, кешеуілді сатылардағы ревмокардит); • тромбоэмболия • бронхоэктазия ауруының кешеуілді сатысы • жабық бұрышты глаукома (көзішілік қысымның көтерілу қаупі) • қуық асты безінің гиперплазиясы себеп болатын несеп шығару іркілісі • лимфо- және лейкопения, анемия, агранулоцитоз • инсульт • бассүйек-ми жарақатының жедел кезеңі • өт-тас және несеп-тас ауруы • өршу кезеңіндегі асқазан мен он екі елі ішектің ойық жарасы • жедел инфекциялық аурулар • барбитураттармен, алкогольмен, есірткілермен бір мезгілде қолдану • феохромацитома • миастения • Паркинсон ауруы • жүктілік және лактация кезеңі • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер.

Орталық жүйке жүйесі тарапынан: Өте жиі: акатизия, дистониялық экстрапирамидалық реакциялар, паркинсон синдромы, кешеуілді дискинезия, ұйқысыздық. Жиі: құрысулар, қозу. Сирек: нейролептиктік депрессия. Жиілігі белгісіз: психикалық индифференттілік және психиканың басқа өзгерістері, сыртқы тітіркендіргіштерге кеш білінетін реакция, жылу реттелісінің бұзылуы, қатерлі нейролептиктік синдром. Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан: Жиі: ЭКГ өзгерістері (QT аралығының ұзаруы). Өте сирек: ЭКГ өзгерістері (ST-сегмент депрессиясы, Т және U тісшелерінің өзгеруі), аритмия. Жиілігі белгісіз: артериялық гипотензия, тахикардия. Ас қорыту жолы тарапынан: Жиі: ауыздың кеберсуі. Сирек: холестаздық сарғаю, диспепсия құбылыстары (жүрек айну, құсу). Қан түзу жүйесі тарапынан: Сирек: лейкопения, анемия. Жиілігі белгісіз: агранулоцитоз, лейкопения. Несеп бөлу жүйесі тарапынан: Жиілігі белгісіз: қиналыспен несеп шығару; приапизм. Эндокриндік жүйе тарапынан: Өте жиі: дене салмағының артуы. Жиілігі белгісіз: етеккір оралымының бұзылуы, импотенция, гинекомастия, галакторея. Дерматологиялық реакциялар: Сирек: тері пигментациясы. Жиілігі белгісіз: фотосенсибилизация. Аллергиялық реакциялар: Сирек: эксфолиативтік дерматит, мультиформалы эритема Өте сирек: бронх түйілуі. Жиілігі белгісіз: тері бөртуі, қышыну, ангионевроздық ісіну, жүйелі қызыл жегі. Көру мүшелері тарапынан: Жиілігі белгісіз: анық көрмеу, жоғары дозаларда ұзақ уақыт қолданғанда хлорпромазин көздің алдыңғы құрылымдарында (мөлдір қабық пен көз бұршағында) жинақталуы мүмкін, бұл көз бұршағының табиғи тозу үдерістерін жеделдетуі мүмкін. Кешеуілді дискинезия және QT аралығының ұзаруы. Кешеуілді дискинезия хлорпромазин мен басқа нейролептиктік препараттарды қолдану кезінде немесе тоқтатудан кейін туындауы мүмкін. Бұл синдром психозға қарсы препараттардың орташа және жоғары дозаларын ұзақ уақыт кезеңі бойына қабылдаған пациенттер арасында кең таралған және, әсіресе, 50 жастан асқан пациенттерде қайтымсыз болып шығуы мүмкін. Хлорпромазиннің ұсынылған төмен немесе орташа дозалары пайдаланылатын қысқа мерзімді жобада оның ықтималдығы аз, бірақ оның білінуі емдеу ұзақтығымен, сондай-ақ тәуліктік дозасымен байланысты болғандықтан, шизофренияны емдеу үшін ұзақ мерзімді қолдану қажет болатын жағдайларда басқа, хлорпромазин ең төмен тиімді дозасында барынша қысқа мерзім ішінде тағайындалу керек. Кешеуілді дискинезияның күрделі болу ықтималдығы мен алдын ала болжанбауы және психозға қарсы нейролептиктік препараттар салыстырмалы қысқа кезеңдерге кіші дозада тағайындалғанда оның дамуына қатысты жиі емес хабарламалардың болу дерегі ондай заттарды тағайындаудың пайдасы мен қауіптерін аса мұқият бағалау қажет болатынын білдіреді. Кешеуілді дискинезияны паркинсонға қарсы препараттар жеделдетуі немесе күшейтуі мүмкін. Қысқа мерзімді дискинезиялар препаратты күрт тоқтатудан кейін туындауы мүмкін. Шизофренияда психозға қарсы препаратпен емдеуге жауап кешірек берілуі мүмкін. Егер препарат тоқтатылса, симптомдар қайталануы бірнеше апта немесе ай бойы көрініс бермеуі мүмкін. Нейролептиктік қатерлі синдром сирек кездеседі, бірақ кез келген нейролептикті қабылдағанда туындауы мүмкін. Хлорпромазин, сезімтал (әсіресе, психоздық емес) адамдарда тіпті төмен дозаларда да жағымсыз субъективті түйсіктерді, ақыл-ойдың кемуі немесе баяулауын, жүрек айнуын, бас айналуын, бас ауыруын немесе парадоксты қозу әсерлерін, ажитация немесе ұйқысыздықты туғызуы мүмкін. Сананың шатасу күйі немесе эпилепсия ұстамалары болуы мүмкін. Хлорпромазиннің жүрекке әсері дозаға тәуелді. Орташа және жоғары дозасын қабылдаған пациенттерде, әдетте, QT аралығының ұзаруымен және Т-толқындар өзгеруімен болатын ЭКГ өзгерістері хабарланды; олар дозаны азайту кезінде қайтымды. Аздаған жағдайларда олар, хабарланғандай, артық дозаланудан кейін орын алған қарыншалық тахикардия мен фибрилляцияны қоса, күрделі аритмияларға жол ашады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе, дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: анық сөйлемеу, шайқалып жүру, арефлексия немесе гиперрефлексия, құрысулар, сананың шатасуы, тыныс алудың ауыр бұзылуы, өкпенің ісінуі, айқын ұйқышылдық немесе комаға түсу күйі, тахикардия, аритмия, артериялық қысымның төмендеуі, жүрек жеткіліксіздігі, шок, ЭКГ-да QRS тісшесінің өзгеруі, жүректің тоқтап қалуына дейін апаратын қарыншалар фибрилляциясы, дірілдеу, бұлшықеттер тартылуы, бұлшықеттер сіресуі, құсу, бақылауға көнбейтін қимылдар, гиперпирексия немесе гипотермия, қарашықтардың кішіреюі, көру қабілетінің анық болмауы, ауыздың кеберсуі, ажитация, кейінірек гепатит дамиды. Емі – симптоматикалық, жүрек-қантамыр және тыныс алу жүйелерінің функциясын тұрақты бақылаумен жүргізілуі тиіс. Дәрілік заттың артық дозалануынан кейінгі 6 сағат ішінде асқазанды шаюға болады. Белсендірілген көмір қабылдау ұсынылады. Құсу индукциясынан сақтану керек, өйткені артық дозалану себеп болатын сананың бұзылуы және мойын мен бас бұлшықеттері тарапынан дистониялық реакциялар құсық массаларының аспирациялануына әкелуі мүмкін. Спецификалық антидоты жоқ. Гемодиализ кезінде шығарылмайды. Депрессияны азайту үшін орталық жүйке жүйесінің стимуляторлары (сиднокарб) тағайындалады. Неврологиялық асқынулар паркинсонға қарсы дәрілер (циклодол, тропацин) тағайындаумен азайтылады немесе басылады. Коллапс күйлерінде кордиамин, кофеин, мезатон енгізу ұсынылады. Жайылған вазодилатация айналымдық коллапсқа алып келуі мүмкін; гипотензияның жеңіл түрі жағдайында пациенттің аяғын көтеріп қою пайдалы болуы мүмкін, бірақ ауыр жағдайларда айналымдағы қан көлемін толықтыру мақсатында инфузиялық ем қажет болуы мүмкін; гипотермияны өршітпеу үшін енгізер алдында құйылатын сұйықтықтарды жылытып алу қажет. Қатерлі нейролептиктік синдром симптомдарының бірі болып табылатын гипертермия жағдайында дантролен қолдануға болады. Егер айналымдық коллапсты түзету үшін сұйықтық құю тиімділігі аз болса, дофамин сияқты оң инотропты әсері бар препараттарды қолдануға болады. Артық дозалану жағдайында адреналин (эпинефрин) қолдануға соңғысының әсерлерінің бұрмалануы салдарынан жол берілмейді, соның нәтижесінде артериялық қысымның одан әрі төмендеуі және ауыр гипотензия мен тахикардияның дамуы болады. Вентрикулярлы немесе суправентрикулярлы тахиаритмиялар, әдетте, дененің қалыпты температурасының қалыпқа келуіне және қан айналымының немесе зат алмасу бұзылуларының түзетілуіне жауап береді. Егер тахиаритмия деректері тұрақты немесе пациент өміріне қауіпті болса, аритмияға қарсы тиісті препараттарды қолдану мүмкіндігін қарау керек. Лидокаинді (лингокаин), бұл мүмкін болғанша, аритмияға қарсы ұзақ әсер ететін препараттарды қолданудан сақтану керек.

Асқынулардан сақтану үшін қатаң түрде дәрігердің тағайындауы бойынша қолдану керек. Препарат құрамына қосымша зат ретінде аллергиялық реакциялар туғызуы мүмкін «Күн батар түстес» сары бояғыш (Е 110) кіреді. Арнайы сақтандырулар Қан көрінісінің патологиялық өзгерістері бар пациенттерді емдеу үшін, бауыр мен бүйрек функциясының орташа дәрежедегі бұзылулары, алкогольдік уыттану, Рейе синдромы, сүт безінің обыры, жүрек-қантамырдың орташа дәрежедегі ауруларында, глаукомаға бейімділік, клиникалық көріністерімен жүретін қуық асты безінің гиперплазиясы, тыныс алу мүшелерінің созылмалы ауруларында, эпилепсия ұстамалары, тромбоэмболиялық асқынулар қаупінің артуымен қатар жүретін аурулар, ревматизм, ревмокардит, қант диабетінде, егде жастағы пациенттерде (шектен тыс тыныштандыру және гипотензиялық әсер ету қаупінің артуы), әлсіреген науқастарда ерекше сақтықпен қолданылады. Қатерлі нейролептиктік синдром симптомдарының бірі болып табылатын гипертермия дамыған жағдайда препарат қабылдауды дереу тоқтату керек. Нейролептиктік депрессияны азайту үшін антидепрессанттар және орталық жүйке жүйесінің стимуляторлары қолданылады. Препаратпен ұзақ уақыт емдеуде қан құрамын, протромбин индексін, бауыр мен бүйрек функциясын бақылап отыру қажет. Терінің фотосенсибилизациялану мүмкіндігіне байланысты күн сәулесінің астында ұзақ болудан сақтану керек. Жүрек айну вестибулярлық стимуляция немесе ас қорыту жолының жергілікті тітіркену нәтижесінен болатын жағдайда препарат құсуға қарсы әсерін танытпайды. Препаратты ас қорыту жолының атониясы және ахилиясы бар пациенттерге қолданғанда асқазан сөлін немесе тұз қышқылын бір мезгілде тағайындау (хлорпромазиннің моториканы және асқазан сөлінің секрециясын бәсеңдету әсері салдарынан), диетаны және ішек функциясын қадағалау ұсынылады. Препаратты қолданып жүрген пациенттерде рибофлавин қажеттілігі артуы мүмкін. Нейролептиктік фенотиазиндер QT аралығының ұзаруын күшейтуі мүмкін, ол қарыншалық аритмиялардың, оның ішінде «пируэт» типінің қаупін арттырады, олардың кенет өліммен аяқталуға әкелу ықтималдығы зор. Препаратты тағайындар алдында болжамды қауіп факторларын (анамнездегі жүрек аурулары, QT аралығының ұзаруы; метаболизм бұзылулары (гипокалиемия, гипокальциемия, гипомагниемия); ашығу, шамадан тыс алкоголь тұтыну, QT аралығының ұзаруын туғызатын басқа дәрілік заттармен қатарлас ем) жоққа шығару мақсатында пациентті тексеруден (биохимиялық статус, ЭКГ) өткізу керек. Препаратпен емдеудің басында және, қажет болса, емделу кезінде ЭКГ бақылауын жүргізу қажет. Педиатрияда қолдану Балалар мен 18 жасқа толмаған жасөспірімдерге қолдану қарсы көрсетілімді. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Емделу кезеңінде автокөлік басқарудан және зейін қою мен психомоторлық реакциялардың жоғары шапшаңдығының қажеттілігімен байланысты болатын аса қауіпті қызмет түрлерін орындаудан бас тарту керек.

Қарсы көрсетілімді.

Хлорпромазинді басқа дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда болуы мүмкін: • орталық жүйке жүйесін бәсеңдететін препараттармен, этанолмен немесе құрамында этанол бар препараттармен – орталық жүйке жүйесі депрессиясының күшеюі және тыныстың тарылуы; • трициклды антидепрессанттармен, мапротилинмен немесе моноаминооксидаза тежегіштерімен – тыныштандыру және антихолинергиялық әсерлерінің ұзаруы мен күшеюі, қатерлі нейролептиктік синдромның даму қаупінің артуы; • құрысуға қарсы препараттармен – құрысуға дайындық шегінің төмендеуі; • гипертиреозды емдеуге арналған препараттармен – агранулоцитоздың даму қаупінің артуы; • экстрапирамидалық реакциялар туғызатын препараттармен –экстрапирамидалық бұзылулардың жиілігі мен айқындылығының артуы; • гипотензиялық препараттармен – айқын ортостаздық гипотензия; • эфедринмен – эфедриннің тамыр тарылтатын әсерінің әлсіреуі; • амфетаминдермен – антагонистік өзара әрекеттесулер; • антихолинергиялық препараттармен – хлорпромазиннің психозға қарсы әсерінің төмендеуімен препараттардың антихолинергиялық әсерінің күшеюі; • антихолинэстеразалық препараттармен – бұлшықет әлсіздігі, миастения; • эпинефринмен – эпинефрин әсерлерінің бұрмалануы, ол артериялық қысым төмендеуіне, ауыр гипотензия мен тахикардия дамуына әкелуі мүмкін; • амитриптилинмен – кешеуілді дискинезияның даму қаупінің артуы, салданумен жүретін илеус дамуы мүмкін; • диазоксидпен – айқын гипергликемия; • доксепинмен – гиперпирексия күшеюі; • литий карбонатымен – айқын экстрапирамидалық симптомдар, нейроуыттылық әсерінің артуы; • морфинмен – миоклонус дамуы; • цизапридпен – ЭКГ-да QT аралығының аддитивті ұзаруы; • шизофрениясы бар пациенттерде нортриптилинмен – хлорпромазиннің қандағы жоғары деңгейіне қарамастан клиникалық жай-күй нашарлауы мүмкін; • жүрек гликозидтерімен – жүрек гликозидтері тиімділігінің төмендеуі; • леводопамен – леводопа тиімділігінің төмендеуі; • анальгетиктермен және антипиретиктермен – ұзақ уақыт бойы бір мезгілде қолданғанда гипертермия дамуы мүмкін; • прохлорперазинмен – ұзақ уақыт естен тану; • гепатоуытты заттармен – гепатоуыттылық артуы; • отоуытты әсер көрсететін дәрілік заттармен – хлорпромазин отоуыттылық көріністерін (құлақтағы шуыл, бас айналу) бүркемелеуі мүмкін. Золпидеммен немесе зопиклонмен бір мезгілде қолданғанда хлорпромазиннің тыныштандыру әсері, эстрогендермен – нейролептиктік әсері артады. Хлорпромазиннің қандағы концентрациясын құрамында алюминий және магний гидроксиді бар антацидтер (хлорпромазин сіңуін бұзады), барбитураттар (бауырда хлорпромазин метаболизмін күшейтеді) төмендетеді. Қан плазмасындағы хлорпромазин концентрациясын хлорохин, сульфадоксин/пириметамин арттырады. Циметидин қанда хлорпромазин концентрациясын өзгертуі мүмкін. Хлорпромазин гуанетидин мен клонидиннің гипертензияға қарсы әсерін төмендетуі немесе толық бәсеңдетуі, қанда имипрамин концентрациясын арттыруы, қанда фенитоин концентрациясын арттыруы немесе төмендетуі мүмкін. Үйлесімсіздік. Хлорпромазинді ОЖЖ бәсеңдететін әсер көрсететін басқа препараттармен, оның ішінде этанол немесе құрамында этанол бар дәрілік заттар, ұйықтататын дәрілер, тыныштандыратын дәрілер және күшті анальгетиктермен бір мезгілде қолданғанда ОЖЖ депрессиясы күшеюі және тыныс тарылуы мүмкін. Хлорпромазин адреналинмен және басқа симпатотиметикалық дәрілермен өзара антагонизм иеленеді; гуанетидин мен клонидиннің гипертензияға қарсы әсерін төмендетуі немесе толық бәсеңдетуі мүмкін; трициклды антидепрессанттар метаболизмін бұзуы, эпилепсияға қарсы препараттар әсерін (құрысуға дайындық шегінің төмендеуі) және леводопаның паркинсонға қарсы әсерін төмендетуі мүмкін. Хлорпромазинді диабетке қарсы дәрілермен бір мезгілде қолдану қандағы қант деңгейінің артуына (инсулиннің босап шығуының төмендеуі) алып келуі мүмкін. Антацидтер асқазан-ішек жолынан сіңірілуді нашарлатуы мүмкін. Шай мен кофе хлорпромазин сіңірілуін төмендетіп, ерімейтін шөгінділер түзуі мүмкін. Хлорпромазинді антихолинергиялық препараттармен бірге қабылдау: препараттардың жағымсыз антихолинергиялық әсерін күшейтуі, кортикостероидтар мен дигоксиннің сіңірілуін арттыруы, диазоксид пен миорелаксанттар әсерін күшейтуі мүмкін. Пропранололмен өзара әрекеттесулері хабарланды. Литий препараттарымен біріктіру экстрапирамидалық асқынулар қаупін арттырады.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтаңыз!