ATХ коды: С10AA05.
Әсер ету механизмі
Аторвастатин-3-гидрокси-3-метилглютарил-коэнзим А-ның холестеринді қоса, стеролдардың ізашары болып табылатын мевалонатқа айналуын реттейтін негізгі фермент-ГМГ-КоА-редуктазаның селективті, бәсекеге қабілетті тежегіші болып табылады.
Бауырда триглицеридтер мен холестерин тығыздығы өте төмен липопротеиндер (ТӨТЛП) құрамына қосылып, қан плазмасына түседі және шеткері тіндерге тасымалданады. ТӨТЛП-ден көбінесе жоғары аффинді ТТЛП рецептормен (ТТЛП рецепторы) өзара әрекеттесу арқылы катаболизденетін тығыздығы төмен липопротеидтер (ТТЛП) түзіледі.
Аторвастатин ГМГ-КоА редуктазасын және сәйкесінше бауырдағы холестерин биосинтезін тежеу арқылы, сонымен қатар ТТЛП қармауы мен катаболизмінің жоғарылауына әкелетін гепатоциттер жарғақшаларында ТТЛП рецепторларының санын көбейте отырып плазмадағы холестерин мен қан сарысуындағы липопротеин деңгейін төмендетеді.
Аторвастатин ТТЛП түзілуі мен ТТЛП бөлшектерінің санын азайтады. Аторвастатин ТТЛП циркуляциядағы бөлшектерінің сапасы жағымды өзгерте отырып, ТТЛП –рецепторлары белсенділігінің айқын және тұрақты жоғарылауын тудырады. Аторвастатин әдетте гиполипидемиялық дәрілік заттарға жауап бермейтін гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар пациенттерде ХС-ТТЛП деңгейін тиімді төмендетеді.
Доза-әсер арақатынасын зерттеу барысында аторвастатин ТТЛП холестерині мен А1 аполипопротеинінің әртүрлі айқындылық дәрежесіндегі концентрацияның жоғарылауын тудыра отырып, жалпы холестерин (30-46%-ға), Хс-ТТЛП (41-61% - ға), В аполипопротеині (34-50% - ға) және триглицеридтер (14-33% - ға) концентрациясын төмендетті. Бұл нәтижелер гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы, инсулинге тәуелсіз қант диабеті бар пациенттерді қоса, гиперхолестеринемияның тұқым қуалайтын емес түрлері және аралас гиперлипидемиясы бар пациенттерде сәйкес келеді.
ЖХс, Хс-ТТЛП және аполипопротеин в деңгейінің төмендеуі жүрек-қан тамырлары құбылыстары мен өлім қаупінің төмендеуіне әкелетіні дәлелденді.
Гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемия
Ұзақтығы өзгермелі қосымша міндетті емес фазасы бар көп орталықты 8 апталық ашық зерттеуге 89-ында гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы болған 335 пациент қатысты. Осы 89 пациенттің ішінде ХС-ТТЛП төмендеуінің орташа пайызы шамамен 20% - ды құрады. Бұл зерттеуде аторвастатин тәулігіне 80 мг-ге жететін дозада тағайындалды.
Атеросклероз
REVERSAL (Reversing Atherosclerosis with Aggressive Lipid-Lowering Study) зерттеу барысында жүректің ишемиялық ауруы бар пациенттерде 80 мг аторвастатинмен қарқынды гиполипидемиялық емдеудің және 40 мг правастатинмен стандартты гиполипидемиялық емдеудің коронарлық атеросклероз динамикасына әсері вена ішіне ультрадыбыстық зерттеу (ВІУДЗ) және ангиография арқылы бағаланды. Бұл рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, көп орталықты, бақыланатын клиникалық зерттеулерде ВІУДЗ 502 пациентке зерттеу басында және 18 айдан кейін жүргізілді. Аторвастатин тобында (n = 253) атеросклероздың үдеуі байқалмады.
Аторвастатин тобында атеросклероздық түйіндақтың жалпы көлемінің өзгеру медианасы бастапқы деңгейден пайызбен (зерттеудің бастапқы критерийі) - 0,4% (р=0,98), ал правастатин тобында (n=249) +2,7% (р=0,001) құрады. Правастатинмен салыстырғанда, аторвастатин әсері статистикалық маңызды болды (р = 0,02). Жүрек-қантамыр жүйесінің соңғы нүктелеріне липидтердің қарқынды төмендеу әсері (мысалы, реваскуляризация қажеттілігі, фатальды емес миокард инфарктісі, жүрек аурулары нәтижесіндегі өлім) бұл зерттеуде зерттелмеген.
Аторвастатин қабылдаған топта ХС-ТТЛП деңгейі бастапқы 3,89 ммoл/л ± 0,7 (150 мг/дл ± 28) орташа 2,04 ммoл/л ± 0,8 (78,9 мг/дл ± 30) дейін және правастатинді қабылдаған топта ХС-ТТЛП деңгейі бастапқы 3,89 ммоль/л ± 0,7 (150 мг/дл ± 26) орташа 2,85 ммoл/л ± 0,7 (110 мг/дл ± 26) дейін (р <0,000 1) төмендеген. Аторвастатин сондай-ақ, ЖХс орташа деңгейін 34,1% (правастатин: -18,4%, р <0,0001), ТГ орташа деңгейін 20% (правастатин: -6,8%, р <0,0009), В аполипопротеиннің орташа деңгейін 39,1% (правастатин: - 22,0%, р <0,0001) едәуір азайтты. Аторвастатин Хс-ТТЛП орташа деңгейін 2,9% - ға көтерді (правастатин: +5,6%, p = NS). Аторвастатинді қабылдаған топта СРА (С-реактивті ақуыз) деңгейінің орташа төмендеуі правастатинді қабылдау тобындағы - 5,2%-ға төмендеумен салыстырғанда (р <0,0001) 36,4%-ды құрады.
Бұл нәтижелер 80 мг дозаны пайдаланған кезде алынды. Осылайша, осы зерттеуде алынған нәтижелерді одан да төмен дозаларға экстраполяциялауға болмайды.
Екі емдеу тобындағы қауіпсіздік және жағымдылық бейіндері салыстырмалы болды.
Бұл зерттеуде жүрек-қантамыр жүйесінің негізгі соңғы нүктелерінде липидтердің қарқынды төмендеу әсері зерттелмеген. Сондықтан, жүрек-қантамыр асқынуларының бастапқы және салдарлық профилактикасына қатысты визуализация нәтижелерінің клиникалық маңыздылығы белгісіз.
Жедел коронарлық синдром
MIRACL (Myocardial Ischemia Reduction with Aggressive Cholesterol Lowering) зерттеу барысында жедел коронарлық синдромы бар 3086 пациентте (аторвастатин тобында n = 1 538; плацебо тобында n = 1 548) аторвастатиннің тәулігіне 80 мг дозада әсерін бағалауды жүргізді (Q тіссіз миокард инфарктісі немесе тұрақсыз стенокардия). Емдеу ауруханаға жатқызылғаннан кейінгі жедел кезеңде басталып, 16 аптаға созылды.
Тәулігіне 80 мг дозада аторвастатинмен емдеу кез келген себеппен өлімге әкелетін және өлімге әкелмейтін, реанимациялық шараларды қажет ететін жүрек тоқтауы немесе ауруханаға жатқызуды қажет ететін миокард ишемиясының белгілері бар стенокардия ретінде анықталған біріктірілген бастапқы соңғы нүкте пайда болғанға дейінгі уақытты ұзартты, бұл қауіптің 16% төмендегенін көрсетеді (р = 0,048). Бұл негізінен миокард ишемиясының белгілері бар стенокардия нәтижесінде ауруханаға қайта жатқызудың 26% - ға төмендеуіне байланысты болды (р = 0,018). Статистикалық маңыздылықтың басқа қайталама соңғы нүктелері өздігінен жеткен жоқ (барлығы: плацебо 22,2%, аторвастатин 22,4%).
MIRACL зерттеуіндегі аторвастатиннің қауіпсіздік бейіні 4.8 бөлімде сипатталғанға сәйкес келді.
Жүрек-қантамыр ауруларының алдын алу
Анамнезінде миокард инфарктісі немесе стенокардия емі болмаған және жалпы холестерин деңгейі <6,5 ммоль/л (251 мг/дл) құраған 40-79 жас аралығындағы артериялық гипертензиясы бар пациенттер қатысқан ASCOT-LLA (Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial Lipid Lowering Arm) зерттеу барысында аторвастатиннің өлімге әкелетін және өлімге әкелмейтін ЖИА-на әсері зерттелді. Барлық пациенттерде алдын ала анықталған 3-тен кем емес жүрек-қантамыр қаупі факторлары байқалды: ер адам, ≥ 55 жас, темекі шегу, қант диабеті, бірінші буын жақындарының анамнезінде ЖИА болуы, ЖХс/Хс-ТТЛП> 6 деңгейі, шеткері қантамырларының аурулары, солжақ қарынша гипертрофиясы, бұрын болған цереброваскулалық бұзылулар жағдайлары, ЭКГ-ға спецификалық ауытқулар, протеинурия/альбуминурия. Зерттеуге енгізілген пациенттердің барлығында бастапқы жүрек-қантамыр асқынуының жоғары қаупі байқалды деуге болмайды.
Пациенттер гипертензияға қарсы емдеуді (амлодипинмен немесе атенололмен) немесе тәулігіне 10 мг дозада аторвастатин (n = 5168) немесе плацебоны (n = 5137) қабылдады.
Аторвастатиннің аурулардың даму қаупін төмендетуге әсер етуінің абсолютті және салыстырмалы көрсеткіштері:
Оқиға — Салыстырмалы қауіпті төмендету (%) — Аурулар саны (аторвастатин және плацебо, сәйкесінше) — Абсолютті қауіптің төмендеуі1 (%) — р-мәні
Өліммен аяқталатын ЖИА және өліммен аяқталмайтын МИ — 36 — 100 және 154 — 1,1 — 0,0005
Жүрек-қан тамырлары құбылыстары мен реваскуляризация ем шараларының жалпы саны — 20 — 389 және 483 — 1,9 — 0,0008
Коронарлық құбылыстардың жалпы саны — 29 — 178 және 247 — 1,4 — 0,0006
13,3 жыл бақылау медианасында болып жатқан оқиғалардың жуықтаған жиілігінің айырмашылығы негізінде.
ЖИА = жүректің ишемиялық ауруы; МИ = миокард инфарктісі
Жүрек-қан тамырлары ауруларының нәтижесінде болған өлім-жітім мен жалпы өлім-жітім азайды (185 vs. 212 жағдай, р = 0,17 және 74 vs. 82 жағдай, р = 0,51). Қосалқы топтар талдауында жыныстарға қатысты (81% ер адамдар, 19% әйел) аторвастатиннің оң әсері ерлерде байқалды, әйелдерде анықталған жоқ және бұл әйелдердің қосалқы тобындағы аурулардың жиілігі төмендігіне байланысты болуы мүмкін. Жүрек-қантамыр ауруларының нәтижесінде болған өлім-жітім мен жалпы өлім-жітім әйелдерде сан жағынан жоғары болды (38 vs. 30 және 17 vs. 12), бірақ бұл айырмашылық статистикалық маңызды болған жоқ. Бастапқы деңгейде гипертензияға қарсы емдеуге байланысты емдеу нәтижелерінде айтарлықтай айырмашылықтар байқалды. Аторвастатинді қабылдау кезінде атенололмен емделген пациенттерге қарағанда амлодипинмен (ҚҚ 0,47 (0,32-0,69), р = 0,00008) емделген пациенттерде (ҚҚ 0,83 (0,59-1,17), р = 0,287) бастапқы соңғы нүктелердің (өлімге әкелетін ЖИА плюс өлімге әкелмейтін МИ) айтарлықтай төмендеу мүмкіндігі туды.
Аторвастатиннің өлімге әкелетін және өлімге әкелмейтін жүрек-қан тамырлары ауруларына әсері 40-75 жас аралығындағы 2 типті қант диабеті бар, анемнезінде жүрек-қан тамырлары аурулары жоқ және ТТЛП ≤4,14 ммол/л (160 мг/дл) және ТГ ≤6,78 ммол/л (600 мг / дл) деңгейі бар пациенттерде рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, көп орталықты, плацебо бақыланатын CARDS (Collaborative Atorvastatin Diabetes Study) зерттеуінде бағаланды. Барлық пациенттерде келесі қауіп факторларының кем дегенде біреуі болды: артериялық гипертензия, қазіргі уақытта темекі шегу, ретинопатия, микроальбуминурия немесе макроальбуминурия.
Пациенттер аторвастатинді тәулігіне 10 мг дозада (n = 1428) немесе плацебо (n = 1410) 3,9 жылдық бақылау кезеңінің медианасында қабылдады.
Аторвастатинмен абсолютті және салыстырмалы қауіптің төмендеуі келесідей болды:
Оқиға — Салыстырмалы қауіпті төмендету (%) — Аурулар саны (аторвастатин және плацебо, сәйкесінше) — Абсолютті қауіптің төмендеуі1 (%) — р-мәні
Негізгі жүрек-қантамыр оқиғалары (өліммен аяқталатын және өліммен аяқталмайтын ЖМИ, симптомсыз МИ, жедел ЖИА өлім, тұрақсыз стенокардия, АКШ, ТТКА, реваскуляризация, инсульт) — 37 — 83 vs. 127 — 3,2 — 0,0010
МИ (өліммен аяқталатын және өліммен аяқталмайтын ЖМИ, симптомсыз МИ) — 42 — 38 vs. 64 — 1,9 — 0,0070
Инсульт (өліммен аяқталатын және өліммен аяқталмайтын) — 48 — 21 vs. 39 — 1,3 — 0,0163
1 Бақылау медианасы кезінде пайда болатын оқиғалар жиілігінің шамалас мәндерінің айырмашылығы бойынша 3,3 жыл.
ЖМИ = жедел миокард инфарктісі; АКШ = аортокоронарлық шунттау; ЖИА = жүректің ишемиялық ауруы; МИ = миокард инфарктісі; ТТКА = тері арқылы транслюминациялық коронарлық ангиопластика.
Пациенттің жынысына, жасына немесе Хс ТТЛП-нің бастапқы деңгейіне байланысты емдік әсерде ешқандай айырмашылық анықталған жоқ. Өлім-жітімге қатысты оң тенденция байқалды (плацебо тобындағы 82 өлім, аторвастатин қабылдаған топтағы 61-мен салыстырғанда, р=0,0592).
Қайталанған инсульт
SPARCL (Stroke Prevention by Aggressive Reduction in Cholesterol Levels) зерттеуінде тәулігіне 80 мг аторвастатиннің немесе плацебоның 6 ай ішінде инсультті немесе өтпелі ишемиялық шабуылын (ӨИШ) бастан өткерген және анамнезінде жүректің ишемиялық ауруы (ЖИА) болмаған 4731 пациентте зерттелді. Пациенттердің 60% - ы ер адамдар болды, пациенттердің жасы 21 жастан 92 жасқа дейін (орташа жасы 63 жас), ТТЛП орташа бастапқы деңгейі 133 мг/дл (3,4 ммоль/л) құрады. Аторвастатинмен емдеу кезінде Хс-ТТЛП орташа деңгейі плацебо қабылдаған кезде 73 мг/дл (1,9 ммоль/л) және 129 мг/дл (3,3 ммоль/л) құрады. Бақылау ұзақтығының медианасы 4,9 жылды құрады.
Аторвастатинді тәулігіне 80 мг дозада қабылдау өлімге әкелетін немесе өлімге әкелмейтін инсульт түріндегі бастапқы соңғы нүкте қаупін плацебомен салыстырғанда 15%-ға (қауіп қатынасы 0,85; 95% СА, 0,72-1,00; p=0,05 немесе 0,84; 95% СА, 0,71-0,99; p=0,03 бастапқы факторларға түзетілген) төмендетті. Жалпы өлім-жітім плацебо үшін 8,9% (211/2366) салыстырғанда аторвастатин үшін 9,1% (216/2365) құрады.
Post-hoc талдау деректері бойынша 80 мг дозадағы аторвастатин ишемиялық инсульттің даму жиілігін төмендетті (218/2365, 9,2% vs. 274/2366, 11,6%, р=0,01) және плацебомен салыстырғанда геморрагиялық инсульт жиілігін арттырды (55/2365, 2,3% vs. 33/2366, 1,4%, р=0,02).
• Геморрагиялық инсульттің даму қаупі бұрын геморрагиялық инсульт алған зерттеуге қатысқан пациенттерде жоғарылаған (аторвастатин тобында 7/45. Плацебо тобында 2/48; ҚҚ = 4,06, 95% СА: 0,84-19,57), ишемиялық инсульттің даму қаупі екі топта да бірдей болды (аторвастатин тобында 3/45. плацебо тобында2/48; ҚҚ=1,64, 95% СА: 0,27-9,82).
• Геморрагиялық инсульттің даму қаупі бұрын лакунарлы инфаркт болған (аторвастатин тобында 20/708) зерттеуге қатысқан пациенттерде жоғарылаған. 4/701 плацебо тобында; ҚҚ = 4,99, 95% СА: 1,71-14,61), бұл пациенттерде ишемиялық инсульт қаупі төмендеді (аторвастатин vs тобында 79/708. 102/701 плацебо тобында; ҚҚ = 0,76, 95% СА: 0,57-1,02). Бұрын лакунарлы инфаркт алған және тәулігіне 80 мг дозада аторвастатин қабылдаған пациенттерде инсульттің таза қаупі артуы әбден мүмкін.
Бұрын геморрагиялық инсульті бар пациенттердің қосалқы тобындағы жалпы өлім-жітім аторвастатинге қарсы 15,6% (7/45) құрады. Плацебо үшін 10,4% (5/48). Бұрын лакунарлы инфаркт болған пациенттердің қосалқы тобындағы жалпы өлім-жітім vs аторвастатині үшін 10,9% (77/708), плацебо үшін 9,1% (64/701) құрады.
Балалар
6-17 жас аралығындағы балалардағы гетерозиготалы тұқым қуалайтын гиперхолестеринемия
Аторвастатиннің фармакокинетикасын, фармакодинамикасын, қауіпсіздігі мен жағымдылығын бағалау бойынша 8 апталық, ашық зерттеу генетикалық расталған гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы және бастапқы Хс-ТТЛП≥ 4 ммол/л деңгейі бар балалар мен жасөспірімдерде жүргізілді. Барлығы 6 мен 17 жас аралығындағы 39 бала мен жасөспірім тіркелді. А когортасына Таннер шкаласы бойынша жыныстық дамудың 1-ші кезеңіндегі 6 жастан 12 жасқа дейінгі 15 бала кірді, В тобына Таннер бойынша ≥ 2 жыныстық даму сатысы бар 10-17 жас аралығындағы 24 бала кірді.
А когортындағы шайнайтын таблетка түріндегі аторвастатиннің бастапқы дозасы тәулігіне 5 мг және В когортындағы таблетка түрінде тәулігіне 10 мг құрады. аторвастатинге жақсы жағымдылық жағдайында, егер пациент 4-ші аптада CS-LDL <3,35 ммоль/л деңгейінің мақсатты мәніне жетпесе, аторвастатин дозасын екі есе арттыруға рұқсат етілді.
2-ші аптада барлық пациенттерде Хс-ТТЛП, ЖХс, Хс-ТТЛП, және Aро В деңгейінің орташа мәні төмендеді. Препараттың екі еселенген дозасын қабылдаған пациенттерде зерттеудің 2 аптасында дозаны жоғарылатқаннан кейінгі алғашқы бағалау кезінде осы көрсеткіштердің мәндерінің қосымша төмендеуі байқалды. Липидті бейін фракциялары мәндерінің төмендеуі (%- бен) пациенттер препараттың бастапқы дозасын қабылдағанына немесе олардың дозасы екі еселенгеніне қарамастан, екі когортада да орташа есеппен бірдей болды. Зерттеудің 8-ші аптасында әсер ету ауқымындағы бастапқы деңгеймен салыстырғанда Хс-ТТЛП және ЖХс деңгейінің пайыздық өзгерісі сәйкесінше орта есеппен шамамен 40% және 30% құрады.
Екінші ашық салыстырмалы емес зерттеуге үш жыл бойы аторвастатинмен емделген гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар 6-15 жас аралығындағы 271 ер және әйел бала қатысты. Зерттеуге енгізу критерийлері гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемияның болуын растау, сондай-ақ бастапқы ХС-ТТЛП≥ 4 ммоль/л (шамамен 152 мг/дл) болды. Зерттеуге Таннер шкаласы бойынша 1-ші даму сатысы бар 139 бала (әдетте 6 жастан 10 жасқа дейін) қатысты. Аторвастатинді (шайнайтын таблетка) 5 мг дозада 10 жасқа дейінгі балалар қабылдады (күніне 1 рет). 10 жастан асқан балалар аторвастатинді 10 мг дозада қабылдады (күніне 1 рет). 6 мен 9 жас аралығындағы балалар үшін орташа өлшенген доза 19,6 мг, ал 10 жастан асқан балалар үшін орташа өлшенген доза 23,9 мг құрады.
CC-LDL (+/- Co) орташа бастапқы мәні шамамен 233 (48) мг/дл құраған 6,12 (1,26) ммоль/л болды. Қорытынды нәтижелер төмендегі 3 кестеде келтірілген.
3 кесте . Гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиядан (ммоль/л)зардап шегетін жасөспірім ұлдар мен қыздардағы аторвастатиннің гиполипидемиялық әсері
Кезең — N — ЖХ (СО) — ХС-ТТЛП (СО) — ХС-ТЖЛП (СО) — ТГ (СО) — Апо В (СО)#
Бастапқы деңгей — 271 — 7,86 (1,30) — 6,12 (1,26) — 1,314 (0,2663) — 0,93 (0,47) — 1,42 (0,28)**
Ай 30 — 206 — 4,95 (0,77)* — 3,25 (0,67) — 1,327 (0,2796) — 0,79 (0,38)* — 0,90 (0,17)*
Ай 36/ОЛ — 240 — 5,12 (0,86) — 3,45 (0,81) — 1,308 (0,2739) — 0,78 (0,41) — 0,93 (0,20)***
ЖХ – жалпы холестерин; ХС-ТТЛП – тығыздығы төмен липопротеин холестерині; ХС-ТЖЛП – тығыздығы жоғары липопротеин холестерині; ТГ – триглицеридтер; Апо В – аполипопротеин В; «36 Ай /ОЛ» – жоспарланған 36 ай өткенге дейін қатысуды тоқтатқан пациенттердің соңғы келуінің деректері, сондай-ақ 36 ай ішінде зерттеуге қатысуды аяқтаған пациенттерге қатысты 36 ай ішіндегі барлық деректер енгізілген; «*» – N бұл параметр үшін 30- айда 207 болды; «**» – N бұл параметр үшін бастапқы деңгейде 270 болды; «***» – N 36/ОЛ ай үшін бұл параметр 243 болды; «#» – г/л Апо В үшін
Деректер үш жылдық зерттеу барысында аторвастатинмен емделген гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар балалар мен жасөспірімдердегі пациенттерде өсу мен дамудың кез келген параметрлеріне (яғни, бойы, дене салмағы, дене салмағының индексі, Таннер шкаласы бойынша жыныстық даму сатысы, жалпы жетілу мен дамуды зерттеушінің бағалауы) препараттың әсер етпейтінін растады. Зерттеушінің бағалауы бойынша, келу кезінде препараттың жасына немесе жынысына байланысты бойына, салмағына және дене салмағының индексіне әсері байқалмаған.
10-17 жастағы балалардағы гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемия
Аторвастатинді (n = 140) немесе плацебоны (n = 47) қабылдау тобына кейінгі ашық фазасы бар салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде 26 апта ішінде гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы (СГ) немесе гиперхолестеринемияның ауыр түрі бар 10-17 жастағы (орташа жасы 14,1 жасты құрады) 187 ер бала мен етеккірі болған қыздарға рандомизация жасалды, содан кейін олардың барлығы 26 апта ішінде аторвастатинді қабылдады. Аторвастатиннің дозасы (тәулігіне бір рет) алғашқы 4 апта ішінде 10 мг құрады, егер СС-ТТЛП деңгейі > 3,36 ммол/л болса, онда оны 20 мг дейін арттырды. 26 апталық салыстырмалы фаза барысында аторвастатин қан плазмасындағы жалпы ХС, ХС-ТТЛП, триглицеридтер мен аполипопротеин В деңгейлерін айтарлықтай төмендетті. Аторвастатинді қабылдау тобында 26 апталық салыстырмалы жасырын зерттеу барысында ХС-ТТЛП орташа мәні 3,38 ммоль/л (ауқым: 1.81-6.26 ммоль/л), плацебо қабылдау тобында 5,91 ммоль / л (ауқым: 3,93-9,96 ммоль / л) салыстырғанда 10-18 жастағы гиперхолестеринемиясы бар балалардағы колестиполмен салыстырғанда аторвастатинді қосымша зерттеу аторвастатин (n = 25) колестиполмен (n = 31) салыстырғанда 26- аптада (р <0,05) ХС-ТТЛП деңгейін айтарлықтай төмендетті.
Ауыр гиперхолестеринемиясы бар пациенттерде (гомозиготалы гиперхолестеринемияны қоса алғанда) қайтымды-сынақ мақсатында жаңа тіркелмеген препаратты қолдана отырып зерттеуге жауапты реакцияға сәйкес дозаны титрлеу арқылы аторвастатинді қабылдаған 46 бала қатысты (кейбір пациенттер тәулігіне 80 мг аторвастатин қабылдады). Зерттеу 3 жылға жалғасты: ХС-ТТЛП 36%-ға төмендеді.
Аторвастатиннің ересек жастағы аурушаңдық мен өлім-жітімді төмендететін ұзақ уақыттық емдеу тиімділігі балалар кезеңінде анықталмаған.
Дәрілік заттар жөніндегі еуропалық агенттік гетерозиготалы гиперхолестеринемияны емдеуде 0-6 жастағы балаларда және 0-18 жастағы балаларда гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемияны, біріктірілген (аралас) гиперхолестеринемияны, бастапқы гиперхолестеринемияны емдеуде және жүрек-қантамыр ауруларының профилактикасында аторвастатинді зерттеу нәтижелерін ұсынуға қатысты міндеттемелерді орындауды талап етуден бас тартты (препаратты балаларға қолдану туралы ақпаратты 4.2 бөлімнен қараңыз).