Әсер ету механизмі
Белимумаб - бұл адам В-жасушаларының еритін стимуляторымен спецификалық байланысатын IgG1 класты адамның моноклональды антиденелері (BLyS, сондай-ақ BAFF және TNFSF13 ретінде белгілі). Белимумаб еритін BLyS, В-жасушалардың тірі қалу факторын, В-жасушалардағы оның рецепторларымен байланыстыруды бөгейді. Белимумаб В-жасушалармен тікелей байланыспайды, бірақ BLyS белимумабпен байланысуы есебінен В-жасушалардың, соның ішінде аутореактивті В-жасушалардың өміршеңдігін бәсеңдетеді және иммуноглобулин шығаратын плазмалық жасушаларға В-жасушалардың саралануын төмендетеді.
BLYS деңгейі ЖҚЖ және басқа аутоиммундық аурулары бар пациенттерде жоғары. Қан плазмасындағы BLyS деңгейлері мен ЖҚЖ ауруының белсенділігі арасында байланыс бар. BLYS деңгейінің ЖҚЖ патофизиологиясына қатысуы соңына дейін зерттелмеген.
Фармакодинамикалық әсерлері
Бенлиста препаратының вена ішіне енгізілуімен жүргізілген клиникалық зерттеулерде биомаркер өзгерістері байқалды. Гипергаммаглобулинемиямен ауыратын ересек пациенттерде IgG деңгейінің қалыпқа келуі Бенлиста препаратымен емделген пациенттердің 49% -ында 52 және плацебо тобында 20% байқалды.
Екі тізбекті ДНҚ-ға антиденелер бар (анти-дс ДНҚ) пациенттерде, 52-ші аптада анти-дс ДНҚ деңгейі Бенлиста препаратын қабылдаған пациенттердің 16%-ында және плацебо қабылдаған пациенттердің 7%-ында анықталуын тоқтатты.
Комплементтің төмен деңгейі бар пациенттерде, 52-ші аптаға қарай Бенлиста препаратын қабылдаған пациенттерде С3 және С4 деңгейі 38% және 44%-ында дейін, ал плацебо қабылдаған пациенттердің 17% және 18%-ында қалыпты жағдайға оралды.
Антифосфолипидті антиденелердің ішінен тек антикардиолипин антиденесі өлшенді. 52-ші аптада IgA классындағы кардиолипинге антиденелердің 37%-ға төмендеуі байқалды (p = 0.0003), 52-ші аптада IgG класындағы кардиолипинге антиденелердің 26%-ға (p = 0.0324) төмендеуі және IgM класындағы кардиолипин антиденелерінің 25%-ға (p = NS, 0,46) төмендеуі байқалды.
Белимумабты вена ішіне енгізумен емдеу барысында пациенттерде орын алған В-лимфоциттердің (оның ішінде интактілі В-жасушалардың, есте сақтау В-жасушаларының, белсендірілген В-лимфоциттер және плазмациттердің) және IgG деңгейінің өзгерісі қосымша ұзақ бақыланбайтын зерттеулер жүргізуде тексерілген. Емнің жеті жарым жылынан кейін (72 аптаға созылған бастапқы зерттеуді қоса), В-лимфоциттердің субпопуляция мөлшерінің елеулі және тұрақты төмендегені бақыланды, ол 7 жыл емнен кейін интактілі В-лимфоциттердің медианалық регрессиясының 87%-ға, есте сақтау В-жасушаларының - 67%-ға, белсендірілген В-лимфоциттердің - 99%-ға, сондай-ақ плазмоциттер мөлшерінің медианалық регрессиясына әкелді. Шамамен 7 жылдан соң IgG деңгейінің 28%-ға медианалық регрессиясы бақыланды, бұл арада пациенттердің 1,6%-ында IgG деңгейінің 400 мг/дл төмен мәнге дейін төмендегенін көрсетті. Зерттеу жүргізу барысында жағымсыз құбылыстар дамуын мәлімдеу жиілігі әдетте өзгеріссіз қалды немесе төмендеген.
Бала жастағы пациенттермен жүргізілген бір зерттеуде (6 жастан 17 жасқа дейін) фармакодинамикалық жауап ересек пациенттерде алынған мәліметтерге сәйкес келді.
Жегі бар пациенттерде белимумабпен немесе плацебомен емделгеннен кейін IgG сарысулық деңгейінің жоғарылауы байқалды, бұл протеинурияның төмендеуімен байланысты болды. Плацебомен салыстырғанда, белгілі белимумаб әсер ету механизмімен күтілгендей, белимумаб тобында IgG сарысулық деңгейінің аз ұлғаюы байқалды. 104 аптада IgG өсуінің орташа пайызы бастапқы деңгеймен салыстырғанда белимумаб үшін 17% және плацебо үшін 37% құрады. Аутоантиденелердің байқалатын төмендеуі, комплемент санының артуы және айналымдағы В- жасушалары мен В-жасушаларының субпопуляцияларының жалпы санының төмендеуі ЖҚЖ зерттеулеріне сәйкес келді.
Иммуногенділігі
Бейтараптандыратын антиденелер мен спецификалық емес антиденелердің дәрілік препаратқа (ADA) талдаудың сезімталдығы жиналған үлгілерде белсенді заттың болуымен шектеледі. Сондықтан зерттелетін популяциядағы дәрілік препаратқа бейтараптандыратын антиденелер мен спецификалық емес антиденелердің нақты таралуы белгісіз. ЖҚЖ кезінде ересек пациенттер препаратты 10 мг/кг және 1 мг/кг дозада алған III фазадағы екі зерттеулерінде препаратты 10 мг/кг дозада алған 563 пациенттің 4-де (0,7%) және препаратты 1 мг/кг дозада алған топтағы 559 пациенттің 27-сінде (4,8%) белимумабқа персистирленетін антиденелердің түзілуі байқалды.
III фазадағы зерттеулерге қатысатын персистирленетін антиденелер бар пациенттер арасында плацебо тобында және 1 мг/кг және 10 мг/кг қабылдаған топтарда 1/10 (10%), 2/27 (7%) және 1/4 (25%) пациенттер бар, сәйкесінше препаратты қабылдау күні инфузиялық реакциялар дамыды; барлық инфузиялық реакциялар ауыр емес, орташа ауырлық дәрежесіне дейін болды. ADA ауыратын бірнеше пациенттер ауыр жағымсыз реакциялар туралы хабарлады. Персистирленетін антиденелері бар пациенттердегі инфузиялық реакциялардың жиілігі ADA ауыратын пациенттердегі жиілікпен салыстырылды: плацебо тобында және 1 мг/кг және 10 мг/кг препарат қабылдаған топтарда 75/552 (14%), 78/523 (15%) және 83/559 (15%) сәйкес.
6 жастан 17 жасқа дейінгі балалар арасында жүргізілген бір зерттеуде (n = 53) пациенттерде белимумабқа антиденелер дамымады.
Жегі бар ересек пациенттерге 10 мг/кг дозада белимумабты вена ішіне енгізумен III фазаны зерттеуде 224 пациенттің ешқайсысында белимумабқа антиденелер дамымаған.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
ЖҚЖ
Ересектерде вена ішіне енгізу
Америкалық ревматологтар коллегиясының (ACR) жіктелу өлшемдерімен сәйкес клиникалық ЖҚЖ диагнозы бар 1684 пациент арасында екі рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеулерде Бенлиста препаратының тиімділігі зерттелді. Пациенттерде SELENA-SLEDAI (SELENA = эстрогендік қауіпсіздігі жүйелі қызыл жегінің ұлттық бағалауында анықталған) ЖҚЖ ауруының белсенді кезеңі болды; SLEDAI = жүйелі қызыл жегі белсенділігінің индексі ≥ 6 балл және скрининг кезінде оң антинуклеарлық антидене тесті (АНФ) (AНФ титрі ≥ 1:80 және/немесе анти-дсДНҚ [30 бірлік/мл]). Пациенттер ЖҚЖ тұрақты емдеу режимінде болды, олар: кортикостероидтар, антималярды препараттар, ҚҚСП немесе басқа иммуннодепрессанттар (жеке немесе бірге) қабылдаудан тұрады. BLISS-76 зерттеуі 76 аптаға, ал BLISS-52 зерттеуі 52 аптаға созылғанын қоспағанда, екі зерттеу де ұқсас құрылымға ие. Екі зерттеуде де тиімділіктің бастапқы нүктесі 52 аптадан кейін бағаланды.
Ауыр белсенді қызыл жегілік нефритпен ауыратын пациенттер мен орталық жүйке жүйесінің (ОЖЖ) ауыр белсенді қызыл жегісі бар пациенттер шығарылды.
BLISS-76 зерттеу Солтүстік Америкада және Батыс Еуропада жүргізілді. Негізгі дәрілік препараттарға кортикостероидтар (76%; тәулігіне >7,5 мг 46%), иммуннодепрессанттар (56%) және безгекке қарсы препараттар (63%) кірді.
BLISS-52 зерттеу Оңтүстік Америкада, Шығыс Еуропада, Азияда және Австралияда жүргізілді. Негізгі дәрілік препараттарға кортикостероидтар (96%; тәулігіне >7,5 мг 69%), иммунодепрессанттар (42%) және безгекке қарсы препараттар (67%) кірді.
Бастапқы деңгейде пациенттердің 52%-ында аурудың жоғары белсенділігі байқалды (SELENA-SLEDAI индексі бойынша ≥ 10 балл), пациенттердің 59%-ы терінің және шырышты қабықтың зақымдануын, 60% - тірек-қимыл жүйесінің зақымдануын, 16% - гематологиялық бұзылыстардың, 11% - бүйректің зақымдануы және 9% - тамыр жүйесінің зақымдануы (бастапқы деңгейдегі BILAG индексіне сәйкес А және В кластары).
Құрамдас соңғы нүкте (ЖҚЖ жауап индексі) тиімділіктің бастапқы нүктесі ретінде анықталады, оған сәйкес пациенттің бастапқыы деңгейімен салыстырғанда 52 аптада келесі өзгерістері болған жағдайда емге жауап берген деп саналады:
• SELENA-SLEDAI белсенділік индексінің төмендеуі ≥ 4 балл, және
• жүйелі қызыл жегіні (BILAG) зерттеуге арналған британдық топтың индексіне сәйкес А класына сәйкес келетін ағзада жаңа зақымдануының болмауы немесе BILAG бойынша B класына сәйкес ағзаның зақым келтірудің екі жаңа белгілерінің болмауы, және
• дәрігердің пациенттердің жағдайын Жаһандық бағалауы (PGA) шкаласы бойынша нашарлаудың болмауы (артуы <0,3 тармақ).
SLE жауабы индексі кез-келген жүйенің немесе ағзаның немесе пациенттің жалпы жағдайын нашарлатпастан ЖҚЖ ауруы белсенділігінің жақсаруын өлшейді.
1-кесте: Препарат қабылдаудың 52 аптасына қарай жауап деңгейі
Жауап — BLISS-76 — BLISS-52 — Біріктірілген BLISS-76 және BLISS-52
Плацебо (n=275) — Бенлиста 10 мг/кг (n=273) — Плацебо (n=287) — Бенлиста 10 мг/кг (n=290) — Плацебо (n=562) — Бенлиста 10 мг/кг (n=563)
ЖҚЖ жауап индексі — 33.8% — 43.2% (р=0.021) — 43.6% — 57.6% (р=0.0006) — 38.8% — 50.6%
Плацебоға қатысты бақыланатын әртүрлілік — 9.4% — 14.0% — 11.8%
Плацебомен салыыстырғанда мүмкіндіктердің арақатынасы (95% СА) — 1.52 (1.07, 2.15) — 1.83 (1.30, 2.59) — 1.68% (1.32, 2.15)
ЖҚЖ жауап индексінің компоненттері
SELENA SLEDAI 4 бойынша төмендеуі бар пациенттер % — 35.6% — 46.9% (р=0.006) — 46.0% — 58.3% (р=0.0024) — 40.9% — 52.8% (р<0.0001)
BILAG индексі бойынша нашарлауы жоқ пациенттер % — 65.1% — 69.2% (р=0.32) — 73.2% — 81.4% (р=0.018) — 69.2% — 75.5% (р=0.019)
PGA бойынша нашарлауы жоқ % пациенттер — 62.9% — 69.2% (р=0.13) — 69.3% — 79.7% (р=0.0048) — 66.2% — 74.6% (р=0.0017)
*Барлық пациенттер стандартты ем қабылдады
Екі зерттеудің де жинақталған талдауында тәулігіне >7.5 мг преднизолон алатын пациенттердің пайызы (немесе оның баламасы) басында, кортикостероидтар дозасы, ең кем дегенде, 40-52 апта ішінде тәулігіне 7.5 мг преднизолонға баламалы болатын дозаға дейін бастапқысынан 25% төмендеп, Бенлиста тобында 17.9% және плацебо тобында 12.3% (P=0.0451) құрады.
ЖҚЖ ауруының асқынуы өзгертілген SELENA SLEDAI ЖҚЖ модификацияланған индексін қолдана отырып анықталды. Алғашқы асқынуға дейінгі орташа уақыты Бенлиста препаратын қабылдаған пациенттердің біріккен тобында плацебо қабылдаған топпен салыстырғанда ұзағырақ болды (84 күнге қарсы 110, қауіптілік коэффициенті = 0,84, p = 0.012). Бақылаудың 52 аптасында Бенлиста препаратын қабылдаған пациенттердің 15,6%-ында плацебо тобындағы 23,7%-бен салыстырғанда ауыр асқыну байқалды (емдеудегі бақыланатын айырмашылық = - 8,1%; қауіптілік коэффициенті = 0.64, p = 0.0011).
Бенлиста препаратын жалпыланған талдауда FACIT-Fatigue шаршаңқылықты бағалау шкаласы бойынша жүргізілген өлшеулерге сәйкес плацебоға қарағанда пациенттердің шаршауын азайтуға ықпал етті. Бастапқы деңгейге қатысты 52 аптаның бағалау көрсеткішінің орташа өзгеруі плацебоға қарағанда Бенлиста препаратын пайдалану кезінде айтарлықтай жоғары (2.46 қарсы 4.46, p = 0.0006).
Алдын ала анықталған кіші топтардағы бастапқы нүктенің біржақты және көпжақты талдауларының нәтижелері бойынша, аурудың белсенділігі жоғары пациенттерде, оның ішінде SELENA SLEDAI ≥ 10 балл көрсеткіштеріне ие пациенттерде немесе олардың ауруларын бақылау үшін стероидтерді қабылдауды қажет ететін пациенттерде немесе комплемент деңгейі төмен пациенттерде препараттың үлкен пайдасы анықталды. Арнайы талдаудан кейін, комплементтің деңгейі төмен және оң анти-дсДНҚ бар пациенттерден тұратын жауаптың жоғары деңгейі бар кіші топтар анықталды, зерттеу басында 2-кестеде ауру белсенділігі жоғары топқа тағайындалған осындай пациенттер үшін нәтижелер көрсетілген. Осындай пациенттердің жалпы санының 64,5% зерттеу басталған кезде SELENA SLEDAI ≥ 10-ға тең болды.
2-кесте: Зерттеу басында комплемент деңгейі төмен және анти-дсДНК антиденелері бар пациенттер
Қосалқы топ — Комплемент деңгейі төмен және анти-дсДНҚ антиденелердің болуы
Біріктірілген зерттеу деректері BLISS-76 және BLISS-52 — Плацебо (n=287) — Бенлиста 10 мг/кг (n=305)
52-ші аптада ЖҚЖ еміне жауап жиілігі (%) — 31.7 — 51.5 (р<0.0001)
Препарат пен плацебо емінің арасындағы бақыланатын айырмашылық (%) — 19.8
52-ші аптада ЖҚЖ жауаптарының жиілігі (комплемент деңгейінің және анти-дсДНҚ антиденелері деңгейінің өзгеруін қоспағанда) (%) — 28.9 — 46.2 (р<0.0001)
Препарат пен плацебо емінің арасындағы бақыланатын айырмашылық (%) — 17.3
52-ші апта ішіндегі ауыр өршулер
Аурулары өршіп кеткен пациенттер (%) — 29.6 — 19.0
Препарат пен плацебо емінің арасындағы бақыланатын айырмашылық (%) — 10.6
Ауыр өршулер дамығанға дейінгі уақыт [қауіптер арақатынасы (95% СА)] — 0.61 (0.44, 0.85) (р=0.0038)
40-тан 52 аптаға дейінгі кезеңде преднизолонның дозасын бастапқы мәннен ≥ 25%-ға күніне 7,5 мг-ға дейін төмендету * (%) — (n=173) 12.1 — (n=195) 18.5 (р=0.0964)
Препарат пен плацебо емінің арасындағы бақыланатын айырмашылық (%) — 6.3
Бастапқы деңгейден FACIT-Fatigue шаршаңқылықты бағалау шкаласы бойынша жақсарулар (орта мәні) — 1.99 — 4.21 (р=0.0048)
Препарат пен плацебо емінің арасындағы бақыланатын айырмашылық (орта айырмашылық) — 2.21
Тек зерттелген BLISS-76 — Плацебо (n=131) — Бенлиста 10 мг/кг (n=134)
76-ші аптада емге ЖҚЖ жауаптарының жиілігі (%) — 27.5 — 39.6 (p = 0.0160)
Препарат пен плацебо емінің арасындағы бақыланатын айырмашылық (%) — 12.1
* Зерттеу басталғанға дейін тәулігіне> 7,5 мг дозада преднизон қабылдаған пациенттердің арасында
Ритуксимабтың бір циклімен біріктірілген Бенлистаның тиімділігі мен қауіпсіздігі 292 пациентті (BLISS-BELIEVE) қамтитын рандомизацияланған, қос соқыр, плацебо бақыланатын 104 апталық III фазалық зерттеуде зерттелді. Бастапқы соңғы нүкте 52-ші аптада преднизонға ≤ 5 мг/тәулігіне баламалы дозада иммунодепрессанттар мен кортикостероидтарды қолданбай қол жеткізілген SLEDAI-2K ≤ 2 бағасы ретінде анықталған ауруды бақылау жағдайы бар пациенттердің үлесі болды. Бастапқы соңғы нүктеге Бенлистаны ритуксимабпен бірге қабылдаған пациенттердің 19,4% (n = 28/144) және Бенлистаны плацебомен бірге қабылдаған пациенттердің 16,7% (n = 12/72) қол жеткізілді (мүмкіндіктер қатынасы 1,27; 95% ДИ: 0,60, 2,71; p = 0,5342). Бенлистаны ритуксимабпен бірге қабылдаған пациенттерде плацебомен бірге Бенлистамен салыстырғанда жағымсыз құбылыстардың (91,7% қарсы 87,5 %), ауыр жағымсыз құбылыстардың (22,2% қарсы 13,9 %) және ауыр инфекциялардың (9,0% қарсы 2,8%) жоғары жиілігі байқалды.
Жегілік нефриті
Вена ішіне енгізу кезінде ЖҚЖ емдеу бойынша жоғарыда сипатталған зерттеулерде ауыр белсенді жегілік нефритпен ауыратын пациенттер алынып тасталды; дегенмен, пациенттердің 11%-да бастапқыда бүйректің зақымдануы анықталды (BILAG A немесе B бағалауы негізінде).
0, 14, 28 күнде 1 сағат ішінде вена ішіне енгізілетін 10 мг/кг дозадағы Бенлиста препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі, содан кейін әрбір 28 күн сайын белсенді жегілік нефриті бар 448 пациентте 104-апталық рандомизацияланған (1:1) қос соқыр, плацебо бақыланатын III фазалық сынақта (BEL114054) бағаланды. Пациенттерде ACR жіктеу өлшемшарттарына сәйкес ЖҚЖ клиникалық диагнозы болды, биопсия III, IV және/немесе V класты жегілік нефриттің болуын растады және скрининг кезінде стандартты терапияны қажет ететін белсенді бүйрек ауруы болды.
Стандартты терапияға кортикостероидтар, метилпреднизолонды 0-ден 3-ке дейін вена ішіне енгізу (бір енгізуге 500-ден 1000 мг-ға дейін), содан кейін преднизолонды тәулігіне 0,5-1 мг/кг дозада ішке қабылдау, тәулігіне жалпы тәуліктік дозасы ≤60 мг және 24 апта ішінде ≤ 10 мг/тәулікке дейін төмендету кірді:
• микофенолат мофетил тәулігіне 1-нан 3 г-ға дейін немесе индукция және қолдау үшін тәулігіне 720-нан 2160 мг-ға дейін натрий микофенолаты, немесе
• циклофосфамид индукция үшін 6 инфузияға жеткеннен кейін әр 2 апта сайын вена ішіне 500 мг, содан кейін демеуші терапия ретінде тәулігіне 2 мг/кг мақсатты дозада азатиопринді ішке қабылдау арқылы енгізу.
Бұл зерттеу Азияда, Солтүстік Америкада, Оңтүстік Америкада және Еуропада жүргізілді.
Пациенттердің орташа жасы 31 жасты құрады (18-ден 77 жасқа дейін); көпшілігі (88 %) әйелдер болды.
Тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі 104-ші аптадағы бүйректің бастапқы тиімділікке реакциясы (PERRY) болды, ол 100-ші аптадағы реакция ретінде анықталды, келесі параметрлердің 104-ші аптасында қайта өлшеу арқылы расталды: несептегі ақуыз бен креатинин қатынасы (uPCR) ≤ 700 мг/г (79,5 мг/ммоль) және есептік шумақтық сүзілу жылдамдығы (еШСЖ) ≥ 60 мл/мин/1,73 м2 немесе емдеу басталғанға дейінгі мәнмен салыстырғанда еШСЖ 20%-дан астам төмендемей.
Негізгі екінші соңғы нүктелерге мыналар кірді:
• Толық бүйрек жауабы (CRR) 100-ші аптадағы жауап ретінде анықталады, келесі параметрлердің 104-ші аптасында қайта өлшеу арқылы расталады: CR < 500 мг/г (56,8 мг/ммоль) және еШСЖ ≥ 90 мл/мин/1,73 м2 жоғарылауы немесе алдыңғы емдеумен салыстырғанда еШСЖ 10%-дан астам төмендеуінің болмауы.- тараудың өлшемі.
• PERR 52-ші аптада.
• Бүйрек жеткіліксіздігінің немесе өлімнің дамуына дейінгі уақыт (бүйрек жеткіліксіздігі бүйрек жеткіліксіздігінің соңғы сатысының алғашқы көрінісі, қан сарысуындағы креатинин деңгейінің екі еселенуі, бүйрек жағдайының нашарлауы (протеинурияның жоғарылауы және/немесе бүйрек функциясының бұзылуы ретінде анықталады) немесе бүйрек жеткіліксіздігін ауырлататын емді қабылдау.
PERR және CRR соңғы көрсеткіштеріне қол жеткізу үшін тиімді деп санау үшін стероидты емдеуді 24-ші аптадан бастап тәулігіне 10 мг-ға дейін төмендету керек. Емдеуді мерзімінен бұрын тоқтатқан, бүйрек жеткіліксіздігін ауырлататын дәрі қабылдаған немесе зерттеуден ерте шыққан пациенттер жауап алмағандар деп саналды.
104-ші аптада PERR-ге жеткен пациенттердің үлесі плацебомен салыстырғанда Бенлистамен емделген пациенттерде айтарлықтай жоғары болды. Негізгі қайталама соңғы нүктелер плацебомен салыстырғанда Бенлиста қабылдаған кезде де айтарлықтай жақсарғанын көрсетті (3-кесте).
3-кесте. Жегілік нефритпен ауыратын ересек пациенттердегі тиімділік нәтижелері
Тиімділікті бағалаудың соңғы нүктесі — Плацебо (n = 223) — Бенлиста 10мг/кг (n = 223) — Плацебомен салыстырғанда байқалған айырмашылық — Плацебомен салыстырғанда мүмкіндік/қауіп қатынасы (95% Cl) — P мәні
PERR 1041-ші аптада Әсер етуі — 32.3% — 43.0% — 10.8% — OR 1.55 (1.04, 2.32) — 0.0311
PERR компоненттері
Несептегі ақуыз мөлшері: креатинин қатынасы ≤ 700 мг/г (79,5 мг/ммоль) — 33.6% — 44.4% — 10.8% — OR 1.54 (1.04, 2.29) — 0.0320
еШСЖ= 60 мл/мин/1,73 м2 немесе тарауға дейінгі мәнмен салыстырғанда еШСЖ төмендемей > 20 % — 50.2% — 57.4% — 7.2% — OR 1.32 (0.90, 1.94) — 0.1599
Емдеу нәтиже бермейді³ — 74.4 % — 83.0 % — 8.5 % — OR 1.65 (1.03, 2.63) — 0.0364
CRR 1041-ші аптада Әсер етуі — 19.7 % — 30.0 % — 10.3 % — OR 1.74 (1.11, 2.74) — 0.0167
CRR компоненттері
Несептегі ақуыз мөлшері: креатинин қатынасы < 500 мг/г (56,8 мг/ммоль) — 28.7 % — 39.5 % — 10.8 % — OR 1.58 (1.05, 2.38) — 0.0268
еШСЖ= 90 мл/мин/1,73 м2 немесе немесе тарауға дейінгі мәнмен салыстырғанда еШСЖ төмендемей > 10 % — 39.9 % — 46.6 % — 6.7 % — OR 1.33 (0.90, 1.96) — 0.1539
Емдеу нәтиже бермейді³ — 74.4 % — 83.0 % — 8.5 % — OR 1.65 (1.03, 2.63) — 0.0364
PERR 521-ші аптада Әсер етуі — 35.4 % — 46.6 % — 11.2 % — OR 1.59 (1.06, 2.38) — 0.0245
Бүйрек жеткіліксіздігімен немесе өліммен байланысты оқиғаға дейінгі уақыт1 Оқиғасы бар пациенттердің пайызы2 Оқиғаға дейінгі уақыт [тәуекел қатынасы (95% CL)] — 28.3 % — 15.7 % — - - — HR 0.51 (0.34, 0.77) — 0.0014
1Тиімділіктің бастапқы талдауы 104-ші аптадағы PERR; 104-ші аптадағы CRR, 52-ші аптадағы PERR талдауы болды және бүйрек асқынуларының немесе өлімнің дамуына дейінгі уақыт алдын ала анықталған сынақ иерархиясына енгізілді.
2Өлім жағдайларын талдаудан алып тастағанда (1 Бенлиста үшін; 2 плацебо үшін) бүйрек асқынулары бар пациенттердің пайызы плацебо үшін 27,4 %-бен салыстырғанда Бенлиста үшін 15,2% құрады (ОР = 0,51; 95% ДИ: 0,34–0,78).
3Емдеудің сәтсіздігі: бүйрек жеткіліксіздігін күшейтетін дәрі қабылдаған пациенттер.
Бенлиста препаратымен емделген пациенттердің сандық жоғары пайызы плацебо тобымен салыстырғанда 24-ші аптадан бастап PERR-ге жетті және емдеудегі бұл айырмашылық 104-ші аптаға дейін сақталды. 12-ші аптадан бастап Бенлиста препаратымен емделген пациенттердің көп пайызы плацебо тобымен салыстырғанда өмір сапасының салыстырмалы жақсаруына қол жеткізді және бұл айырмашылық 104-ші аптаға дейін сақталды (1-сур.).
1-сурет. Баруға байланысты жегілік нефритпен ауыратын ересектердегі жауап жиілігі
Бенлиста + Стандартты терапия (n = 223)Плацебо + Стандартты терапия (n = 223)Бенлиста + Стандартты терапия (n = 223)Плацебо + Стандартты терапия (n = 223)
Уақыт(апталар)
Primary Efficacy Renal Response (PERR) - Бастапқы тиімділік бүйрек жауабы
Complete Renal Response (CRR) - Толық бүйрек жауабы
Бенлиста + Стандартты терапия (n = 223)Плацебо + Стандартты терапия (n = 223)Бенлиста + Стандартты терапия (n = 223)Плацебо + Стандартты терапия (n = 223)
Уақыт (апталар)
Кіші топтарды талдау кезінде негізгі тиімділік нүктелері (PERR және CRR) енгізу схемасына (микофенолат немесе циклофосфамид) және биопсия класына (III немесе IV класы, III + V класы немесе IV + V класы немесе V класы) байланысты анықталды (2-сур.).
Жасы және нәсілдік тиесілігі
Жасы
Плацебо бақыланатын клиникалық зерттеулерге (тиімділік үшін 62 пациент және қауіпсіздік үшін 210 пациент) ≥ 65 жастан асқан пациенттердің саны өте аз болды, бұл емделудің клиникалық нәтижелеріне жастың әсері туралы сенімді қорытынды жасауға мүмкіндік бермейді.
Негроид нәсілді пациенттер
Бенлиста препаратын негроид нәсілді пациенттерге рандомизацияланған (2:1), қосарлы жасырын, плацебо бақыланатын III/IV зерттеу кезеңінде, ұзақтығы 52 апта (EMBRACE) вена ішіне енгізілді. Тиімділік 448 пациентте бағаланды. Бенлиста препаратымен емделген пациенттер арасында SRI-S2K еміне жауап алған негроид нәсілді пациенттердің үлесі жоғары болды, бірақ алынған айырмашылық плацебо тобымен салыстырғанда статистикалық маңызды емес. Алайда, басқа зерттеулердің нәтижелеріне сәйкес, ауру белсенділігі жоғары негроид нәсілді пациенттерде (зерттеудің басында комплементтің төмен деңгейі және оң анти-дсДНҚ, зерттеу басында n = 141), 10 мг/кг дозада Бенлиста препаратын қабылдаған пациенттер арасында SRI-S2K реакциясы плацебо тобындағы 24,0%-бен салыстырғанда 45,1% құрады (мүмкіндіктер арасалмағы 3.00; 95% СА: 1.35, 6.68).
Балалар
Америкалық ревматологтар коллегиясының жіктелу өлшемдерімен сәйкес клиникалық ЖҚЖ диагнозы бар бала жастағы 93 пациент арасында рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын 52 зерттеуде (PLUTO) белимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелді. Пациенттерде SELENA-SLEDAI ≥ 6 балл индексі бойынша анықталған ЖҚЖ ауруының белсенді кезеңі және ересектерге жүргізілген сынақтардағыдай скрининг кезінде оң антидене анықталды. Пациенттер ЖҚЖ тұрақты емдеу режимінде болды (күтім стандарты) және ересектердегі зерттеуге қабылданатын зерттеуге қосылу өлшемдері бірдей болды. Ауыр белсенді қызыл жегілік нефритпен ауыратын пациенттер мен ОЖЖ қатты белсенді қызыл жегісі бар, бастапқы иммун тапшылығы, IgA жетіспеушілігі немесе емдеуді қажет ететін жедел немесе созылмалы инфекциялары бар пациенттер зерттеуден шығарылды. Зерттеу АҚШ, Оңтүстік Америка, Еуропа және Азия елдерінде жүргізілді. Пациенттердің орташа жасы 15 жасты құрады (6 жастан 17 жасқа дейін). 5 жастан 11 жасқа дейінгі топта (n = 13) SELENA-SLEDAI индексі бойынша балл 4-тен 13-ке дейін, ал 12-ден 17 жасқа дейін (n = 79) топта SELENA-SLEDAI индексі бойынша балл 4-тен 20-ға дейін ауытқыды. Пациенттерінің көпшілігі әйел жынысты (94,6%) болды. Зерттеу кез-келген статистикалық салыстыруға арналмаған және барлық мәліметтер сипаттамалық болып табылады.
Ересектерге арналған препаратты вена ішіне енгізу сынақтарында сипатталғандай, 52-ші аптада ЖҚЖ (SRI) емге жауап индексі тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі болды. Бенлиста препаратын қабылдаған топтардағы балалардың көп бөлігі плацебо тобына қатысты SRI индексі бойынша жауап алды. Жеке аяқталу нүктесінің компоненттеріне жауап SRI жауаптарына сәйкес келді (4-кесте).
4-кесте - 52-ші аптада балалардағы жауап жиілігі
Жауап — Плацебо (n = 40) — Бенлиста 10 мг/кг (n = 53)
ЖҚЖ еміне жауап индексі (%) — 43.6 — 52.8 (28/53)
Плацебомен салыстырғанда мүмкіндіктер арақатынасы (95% СА) — 1.49
ЖҚЖ еміне индекс компоненттері
SELENA- SLEDAI ≥ 4 индексі төмендеген пациенттердің пайызы — 43.6 (17/39) — 54.7 (29/53)
Плацебомен салыстырғанда мүмкіндіктер арасалмағы (95% СА) — 1.62 (0.69, 3.78)
BILAG индексі бойынша көрсеткіштері нашарламаған пациенттер пайызы (%) — 61.5 (24/39) — 73.6 (39/53)
Плацебомен салыстырғанда мүмкіндіктер арасалмағы (95% СА) — 1.96 (0.77, 4.97)
Дәрігердің бағалауы бойынша көрсеткіштері нашарламаған пациенттердің пайызы (PGA) (%) — 66.7% (26/39) — 75.5 (40/53)
Плацебомен салыстырғанда мүмкіндіктер арасалмағы (95% СА) — 1.70 (0.66, 4.39)
Осындай ауырсынуды басынан өткеретін пациенттер арасындағы алғашқы ауырлықтың өршуінің орташа уақытын зерттеу нәтижелеріне сәйкес, алғашқы ауыр өршу Бенлиста препаратын қабылдаған топта орта есеппен 150 күнде және плацебо тобында 113 күнде дамыды. 52 апталық бақылау деректері бойынша, Бенлиста препаратын қабылдайтын топтағы пациенттердің 17,0%-ында плацебо тобындағы 35,0%-мен салыстырғанда қатты өршулер байқалды (байқалған айырмашылық = 18,0%; қауіп қатынасы = 0.36, 95% СА: 0.15 - 0.86). Көрсеткіштер ересектердегі препаратты вена ішіне енгізумен жүргізілген клиникалық зерттеулердің нәтижелеріне сәйкес келеді.
Халықаралық балалар ревматологиясын зерттеу жөніндегі халықаралық ұйымы/Америкалық ревматология коллегиясы (PRINTO/ACR) қабылдаған кәмелетке толмағандарға ЖҚЖ еміне жауабын бағалау критерийлерін қолдана отырып, плацебо тобымен салыстырғанда бала жастағы пациенттердің көп бөлігі Бенлиста препаратын қабылдаған топта жақсарғандығы анықталды (5-кесте).
5-кесте - 52 аптадағы PRINTO/ACR бағалау критерийлері бойынша жауап беру деңгейі
5 компоненттің кез-келген 2 бойынша жақсаруы 50% кем емес және нашарлауы 30%-дан асатын қалған пациенттердің біреуі бойынша пациенттердің үлесі* — 5 компоненттің кез-келген 3 бойынша жақсаруы 30% кем емес және нашарлауы 30%-дан асатын қалған пациенттердің біреуі бойынша пациенттердің үлесі*
Плацебо (n = 40) — Бенлиста 10 мг/кг (n = 53) — Плацебо (n = 40) — Бенлиста 10 мг/кг (n = 53)
Жауап, n (%) — 14/40 (35.0) — 32/53 (60.4) — 11/40 (27.5) — 28/53 (52.8)
Плацебомен салыстырғанда бақыланатын айырмашылық — 22.38 — 25.33
Плацебомен салыстырғанда мүмкіндіктер қатынасы (95% СА) — 2.74 (1.15, 6.54) — 2.92 (1.19, 7.17)
* PRINTO/ACR-дің бес компоненті өздерімен 52-аптада белгіленген келесі көрсеткіштер бойынша пайыздық өзгерісті білдіреді: ата-аналары ауруының жалпы коэффициенті (ата-аналық GA), PGA, SELENA SLEDAI индексі, тәуліктік протеинурия көрсеткіштері және ағза жүйесінің физикалық жұмысын бағалау бойынша балалардың өмір сапасына қатысты жалпы сауалнама (PedsQL GC).