Берлиприл® 5 таблетки 5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат: 5 мг эналаприл малеаты. Қосымша заттар: лактоза моногидраты, жеңіл негізгі магний карбонаты, желатин, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, крахмал гликоляты натрий тұзы (А типі), магний стеараты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Бір жағында ойығы мен сызығы бар, беткейінің екі жағы сәл дөңестеу, ақ дерлік түсті таблеткалар.

- артериялық гипертензияны емдеу - симптомдары болатын жүрек жеткіліксіздігін емдеу - сол жақ қарыншаның симптомсыз дисфункциясы бар пациенттерде симптомдары болатын жүрек жеткіліксіздігінің профилактикасы (сол жақ қарыншаның лықсыту фракциясы [СҚЛФ] 35%). Дәрілік препаратты қабылдағанға дейін қажетті ақпараттың тізбесі

Берлиприл (эналаприл малеаты) малеин қышқылы мен эналаприл тұзы, екі амин қышқылының туындысы: L-аланин және L-пролин түрінде болады. Ангиотензин өзгертуші фермент (АӨФ) пептидил-дипептидазаларға жатады және I ангиотензиннің вазопрессорлық әсері бар II ангиотензинге айналуын катализдейді. Эналаприл малеаты сіңуден соң АӨФ тежейтін эналаприлат түзілуімен гидролизденеді. АӨФ тежелуі плазмада ангиотензин II концентрациясының төмендеуіне әкеледі, өз кезегінде, бұл плазмада ренин белсенділігінің артуына (ренин босатылуына теріс кері байланыстың әсер ету механизмін тоқтатуы салдарынан) және альдостерон секрециясының төмендеуіне әкеледі. АӨФ өз құрылымы бойынша II кининазадан ерекшеленбейді. Осылайша, Берлиприл препараты қуатты вазодилататор - брадикинин ыдырауына бөгет болуы мүмкін. Алайда, оның эналаприлдің емдік әсеріндегі рөлі әлі анықталған жоқ. Әсер ету механизмі Берлиприл препаратының әсерінен артериялық қысымды төмендету механизмі, бірінші кезекте, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесі белсенділігін бәсеңдетумен байланысты деп есептелсе де, эналаприл тіпті артериялық гипертензиямен зардап шегетін ренин деңгейі төмен пациенттерде де гипотензиялық әсер көрсетеді. Фармакодинамикалық әсері Берлиприл препаратын артериялық гипертензиясы бар пациенттерге енгізу жүректің жиырылу жиілігінің елеулі жоғарылауынсыз жатқан және тұрған қалыпта қысымның төмендеуімен қатар жүреді. Симптоматикалық постуральді гипотензия дамуы жиі емес. Кейбір пациенттерде артериялық қысымның оңтайлы төмендеуі бірнеше апта емдеуден кейін ғана басталады. Берлиприл препаратымен емдеуді үзу артериялық қысымның күрт көтерілуін тудырмайды. АӨФ белсенділігінің жеткілікті бәсеңдеуі, әдетте, эналаприл малеатын ішке бір рет қабылдаудан кейін 2-4 сағат өткен соң байқалады. Гипотензиялық әсер қабылдаудан кейін бір сағат ішінде-ақ көрініс береді, бірақ артериялық қысымның барынша төмендеуі 4-6 сағаттан соң байқалады. Әсер ету ұзақтығы дозаға байланысты. Алайда ұсынылған дозаларда енгізілгенде гипотензиялық және гемодинамикалық әсерлері кемінде 24 сағат бойы сақталады. Бастапқы артериялық гипертензиясы бар пациенттерде гемодинамиканы бағалау кезінде артериялық қысымның түсіп кетуі шеткері тамырлар кедергісінің төмендеуімен және жүректің жиырылу жиілігінің өзгерістері тым аз жүрек лықсытуының артуымен қатар жүрді. Берлиприл препаратын енгіуден кейін бүйректік қан ағымының күшеюі байқалды, ал шумақтық сүзілу жылдамдығы өзгеріссіз күйде қалды. Натрий немесе су іркілісінің белгілері білінбеді. Алайда, бастапқыдан шумақтық сүзілуі төмен пациенттерде, әдетте, осы көрсеткіш жоғарылаған. Бүйрек функциясының бұзылуы және қатарлас қант диабеті бар немесе онсыз пациенттердің қатысуымен жүргізілген қысқа мерзімді клиникалық зерттеулерде эналаприл малеатын енгізуден кейін альбуминурияның, протеинурияның және несеппен IgG экскрециясының азаюы байқалды. Берлиприл препаратын тиазидті қатардағы диуретиктермен бірге қабылдаған кезде олардың артериялық қысымын төмендетуге қатысты әсері кем дегенде аддитивті болып табылады. Берлиприл препараты тиазидті қатар диуретиктерін қолданумен байланысты гипокалиемияны болдырмауы немесе оның айқындылығын азайтуы мүмкін. Жүрек жеткіліксіздігінен зардап шегіп және оймақгүл препараттарымен және диуретиктермен емделіп жүрген пациенттерде эналаприл малеатын (пероральді немесе в/і) енгізу нәтижесінде шеткері кедергі мен артериялық қысым төмендеді. Жүректің лықсуы жоғарылап, жүрек соғу жиілігі (жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде бұл әдетте жоғары) төмендеді. Дәл осылай өкпе капиллярларында қысым төмендеді. Дене жүктемесіне төзімділік және жүрек жеткіліксіздігінің дәрежесі (Нью-Йорк кардиологиялық қауымдастығының критерийлері бойынша) осы үлгіде жақсы жағына қарай өзгерді. Ұзақ уақыт емдеу кезінде осы әсерлері сақталды. Ауырлығы жеңілден орташа дәрежеге дейінгі жүрек жеткіліксіздігінен зардап шегіп жүрген пациенттерде эналаприл сол жақ қарыншадағы соңғы диастолалық және систолалық көлемдердің азаюы және лықсыту фракциясының артуы бойынша айқындалатын жүрек дилатациясының/ұлғаюының және жүрек жеткіліксіздігінің үдеуін баяулатты. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Плацебо-бақылаумен көп орталықтық, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеуде (профилактикаға арналған SOLVD зерттеуі) сол жақ қарыншаның симптомсыз дисфункциясы бар (сол жақ қарыншаның лықсыту фракциясы < 35%) пациенттер бақыланды. 4228 пациент рандомизацияланды және плацебо (n=2117) немесе эналаприл малеатын (n=2111) қабылдады. Плацебо тобында 818 пациентте жүрек жеткіліксіздігі дамыды немесе олар қайтыс болды (38,6%), ал эналаприл малеатын қабылдаған топта осындай 630 жағдай (29,8%) орын алды (қауіп төмендеуі 29%; 95% СА 21-36%; p < 0,001). Плацебо тобындағы 518 (24,5%) және эналаприл малеатын қабылдаған топта 434 пациент (20,6%) қайтыс болды немесе қайтадан ауруханаға жатқызылды немесе оларда жүрек жеткіліксіздігінің өршуі байқалды (қауіп төмендеуі 20%; 95% СА 9-30%; p < 0,001). Плацебо-бақылаумен көп орталықтық, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеуде (емдеуге арналған SOLVD зерттеуі) систолалық дисфункция тудырған (лықсыту фракциясы < 35%) симптомдық іркілісті жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер бақыланды. Жүрек жеткіліксіздігінде жалпы қабылданған емдеу жүргізілген 2 569 пациент плацебо тобында (n = 1284) немесе эналаприл алған топта (n = 1285) рандомизацияланды. Плацебо тобында, эналаприл тобындағы 452-мен (35,2%) салыстырғанда, 510 өлім оқиғасы (39,7%) орын алды (қауіп төмендеуі 16%; 95% СА 5-26%; p = 0,0036). Плацебо тобында жүрек-қантамыр патологиясы себебінен 461 өліммен аяқталған оқиға, ал салыстыру үшін эналаприл алған топта 399 жағдай орын алды (қауіп төмендеуі: 18%; 95% СА: 6-28%; p < 0,002); оның себебі, ең алдымен, үдемелі жүрек жеткіліксіздігі себебінен өліммен аяқталу санының төмендеуі болып табылады (эналаприл алған топтағы 209-бен салыстырғанда, плацебо тобында 251), қауіп төмендеуі: 22%, 95% СА: 6-35%). Жүрек жеткіліксіздігінің өршуі салдарынан өліммен аяқталу немесе ауруханаға жату санының азаюы тіркелген (плацебо тобында 736 және эналаприл алған топта 613; қауіп төмендеуі: 26%; 95% СА: 18-34%; p < 0,0001). Жалпы жиынтығы, SOLVD зерттеуінде эналаприл малеаты сол жақ қарынша дисфункциясы бар пациенттерде миокард инфарктісінің даму қаупін 23% (95% СА: 11 34%; p < 0,001), ал тұрақсыз стенокардия себебінен ауруханаға жатқызу қаупін 20% (95% СА: 9-29%, p <0,001) төмендетті. АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының антагонистерін бірге қолдану кең ауқымды, рандомизацияланған, бақыланатын екі зерттеуде (ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone және Ramipril Global Endpoint Trial біріктірілімде) және VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) зерттелді. ONTARGET анамнезінде жүрек-қантамырлық немесе цереброваскулярлық ауруы немесе нысана-ағзаның зақымдану белгілерімен қатар жүретін 2 типті қант диабеті бар пациенттерге жүргізілген зерттеу түрінде болды. VA NEPHRON-D 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатия бар пациенттерге жүргізілген зерттеу түрінде болды. Аталған зерттеулерде бүйрек және/немесе жүрек-қантамыр ауруларының нәтижесіне және олардан болатын өлім көрсеткішіне маңызды қолайлы әсер етуі анықталмады, ал монотерапиямен салыстырғанда, гиперкалиемияның, жедел бүйрек патологиясының және/немесе артериялық гипотензияның жоғары даму қаупі орын алды. Фармакодинамикалық қасиеттерінің ұқсастығын ескере отырып, осы нәтижелер басқа АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларына да қатысты болады. Диабеттік нефропатия бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының антагонистерін бірге қолдану қарсы көрсетілімді. ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) 2 типті қант диабеті және созылмалы бүйрек ауруы, жүрек-қантамыр ауруы бар пациенттерде немесе екі ауруы да болатын пациенттерде АӨФ тежегіштерімен немесе ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен стандартты емге алискиренді қосудың оң әсерін анықтау үшін жүргізілген зерттеу түрінде болды. Аталған зерттеу жағымсыз нәтижелердің жоғары қаупіне байланысты ерте тоқтатылды. Жүрек-қантамыр ауруларынан өлімге ұшырау және инсульттің басталуы, плацебо қабылдаған топқа қарағанда, алискирен қабылдаған топта жиірек болды, ал қызығушылық тудыратын жағымсыз құбылыстар мен күрделі жағымсыз құбылыстар (гиперкалиемия, артериялық гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) туралы хабарламалар, плацебо қабылдаған топқа қарағанда, алискирен қабылдаған топта жиірек болды. Педиатриялық бейінді пациенттері Артериялық гипертензияға шалдыққан 6 жастан үлкен педиатриялық бейін пациенттеріне қатысты препаратты қолдану тәжірибесі шектеулі. Артериялық гипертензияға шалдыққан 6-16 жас аралығындағы педиатриялық бейіндегі 110 пациент қатысқан бір клиникалық зерттеуде дене салмағы ≥ 20 кг және шумақтық сүзілу дәрежесі > 30 мл/мин/1,73 м2 болатын пациенттер, сондай-ақ дене салмағы < 50 кг пациенттер тәулігіне 0,625 мг, 2,5 мг немесе 20 мг эналаприл малеатын қабылдады; дене салмағы ≥ 50 кг пациенттер тәулігіне 1,25 мг, 5 мг немесе 40 мг эналаприл малеатын қабылдады. Эналаприл малеатын тәулігіне бір рет қабылдағанда артериялық қысым дозаға байланысты төмендеді. Артериялық қысым төмендеуінің эналаприл дозасына талапқа сай тәуелділігі қосалқы топтардың бәрінде (жасы, жыныстық жетілу сатысы, жынысы, этностық тегі) байқалды. Алайда, орта есеппен, тәулігіне 0,02 мг/кг сәйкес келетін ең төмен дозалар (0,625 мг және 1,25 мг) орнықты гипотензиялық әсерін көрсетпеді. Сынақтар өткізілген ең жоғары доза тәулігіне 0,58 мг/кг (40 мг дейін) құрады. Балалардағы жағымсыз әсерлер бейіні ересектердегісінен ерекшеленбеді.

Дозалау режимі Дозаны пациенттің жай-күйіне және препараттың артериялық қысым деңгейіне әсер етуіне қарай әркімге жеке таңдау керек. Ас ішу эналаприл малеатының сіңуіне ықпал етпейді. Артериялық гипертензия Бастапқы доза артериялық гипертензияның ауырлық дәрежесіне және пациенттің жай-күйіне қарай 5 мг-ден ең жоғары 20 мг дейін құрайды (төменнен қараңыз). Берлиприл препаратын тәулігіне бір рет қабылдайды. Жеңіл дәрежедегі артериялық гипертензияда ұсынылатын бастапқы доза 5-10 мг құрайды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің айқын белсенділенуі бар пациенттерде (мысалы, реноваскулярлық артериялық гипертензия, организмде тұз және/немесе сұйықтық жетіспеушілігі, жүрек қызметінің декомпенсациясы немесе ауыр артериялық гипертензия кезінде) емдеудің басында артериялық қысымның шамадан тыс түсіп кетуі орын алуы мүмкін. Осындай пациенттерді емдеуді 5 мг немесе одан төмен дозадан бастау, сондай-ақ мұқият дәрігерлік қадағалау ұсынылады. Осының алдында жоғары дозаларда диуретиктермен ем кезінде гиповолемия дамуы мүмкін, осы тұста эналаприлмен емдеудің басында артериялық гипотензия дамуы қауіптілігі болады. Осындай пациенттерді емдеуді 5 мг немесе одан төмен дозадан бастау ұсынылады. Мүмкіндігінше, Берлиприл препаратымен емдеуді бастамас бұрын диуретиктерді 2-3 күн бұрын тоқтату керек. Бүйрек функциясын және сарысудағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Әдеттегі демеуші доза тәулігіне 20 мг құрайды. Ең жоғары демеуші доза тәулігіне 40 мг құрайды. Жүрек жеткіліксіздігі /сол жақ қарыншаның симптомсыз дисфункциясы Симптомдық жүрек жеткіліксіздігінде жүргізілетін емдеуде Берлиприл препараты диуретиктерге және көрсетілімдері болғанда оймақгүл препараттарына немесе бета-адреноблокаторларға қосымша қолданылады. Симптомдық жүрек жеткіліксіздігі немесе сол жақ қарыншаның симптомсыз дисфункциясы бар пациенттер үшін Берлиприл препаратының бастапқы дозасы 2,5 мг құрайды; емдеудің басында препараттың артериялық қысымға әсерін анықтау үшін, емдеуді мұқият дәрігерлік бақылаумен бастау керек. Егер жүрек жеткіліксіздігінде Берлиприл препаратымен емдеу басталған соң симптомдық артериялық гипотония туындамаса немесе ол жоғалса, препарат дозасын 20 мг құрайтын жалпы қабылданған демеуші дозаға дейін біртіндеп арттыру керек; демеуші доза бір рет қабылдауға есептелуі мүмкін немесе - көтерімділігіне қарай – екі қабылдауға бөлінуі мүмкін. Дозаны осылай титрлеуді 2-4 апта бойы өткізу ұсынылады. Тәулігіне 40 мг құрайтын ең жоғары доза екі қабылдауға бөлінеді. Жүрек жеткіліксіздігі/ сол жақ қарыншаның симптомсыз дисфункциясын емдеу кезінде ұсынылатын Берлиприл препаратының дозасын титрлеуі: Апта — Доза мг/тәулігіне 1 апта — 13 күндері: 2,5 мг/тәулігіне х бір рет 47 күндері: 5 мг/тәулігіне 2 қабылдауға 2 апта — 10 мг/тәулігіне бір рет немесе 2 қабылдауға 3 және 4 апталар — 20 мг/тәулігіне бір рет немесе 2 қабылдауға * Бүйрек қызметі бұзылған жағдайда немесе пациент диуретиктерді қабылдаса, арнайы сақтық шаралары қажет Берлиприл препаратымен емдеуді бастамас бұрын және одан кейін артериялық қысымы мен бүйрек функциясын мұқият бақылау керек, өйткені артериялық гипотензия және (сирек) бүйрек жеткіліксіздігінің кейіннен дамуы туралы хабарланған. Диуретиктермен емдеуде жүрген пациенттер үшін, егер мүмкін болса, Берлиприл препаратымен емдеуді бастар алдында осы препараттар дозасын төмендету керек. Берлиприл препаратын бірінші рет қабылдағаннан кейін артериялық гипотензияның көрінісі артериялық гипотензия Берлиприл препаратын пайдалана отырып ұзақ емдеу кезінде орын алады дегенді білдірмейді және осы препаратты одан әрі қолдануға кедергі келтірмейді. Сондай-ақ, қан сарысуында калий деңгейін және бүйрек функциясын бақылап отыру керек. Бүйрек жеткіліксіздігінде дозалау Әдетте, эналаприлді қабылдаулар арасындағы үзілістерді ұзарту және/немесе оның дозасын төмендету керек. Креатинин клиренсі (CrCl) мл/мин — Бастапқы доза мг/тәулігіне 30 < CrCl < 80 мл/мин — 5-10 мг 10 < CrCl ≤ 30 мл/мин — 2,5 мг CrCl ≤ 10 мл/мин — диализ жүргізілген күні 2,5 мг ** **«Қолдану кезінде қажетті сақтық шаралары» бөлімін қараңыз. Эналаприлат диализбен шығарылады. Диализ жүргізілуінен бос күндері доза артериялық қысымның төмендеу дәрежесіне байланысты. Пациенттердің жекелеген топтары Егде жастағы пациенттер доза егде жастағы пациенттің бүйрек функциясының көрсеткіштеріне сәйкес келуі керек. Педиатрияда қолдану Артериялық гипертензиямен зардап шегетін педиатриялық пациенттерде Берлиприл препаратын қолдануға қатысты клиникалық зерттеулердің деректері шектеулі. Егер пациент таблеткаларды жұтуға қабілетті болған жағдайда, дозаны пациенттің жай-күйіне және артериялық қысымның төмендеу дәрежесіне қарай әркімге жеке таңдау керек. Дене салмағы 20-дан <50 кг дейінгі пациенттерге ұсынылатын бастапқы доза 2,5 мг, ал дене салмағы ≥ 50 кг пациенттер үшін 5 мг құрайды. Берлиприл препаратын тәулігіне бір рет қабылдайды. Дозаны пациенттің қажеттіліктеріне қарай таңдау керек; осы ретте дене салмағы 20-дан <50 кг дейінгі пациенттер үшін тәулігіне 20 мг және дене салмағы ≥ 50 кг пациенттер үшін тәулігіне 40 мг дозаны құрайтын ең жоғары дозадан асыруға болмайды. Берлиприл препаратын, тиісті мәліметтер болмауына орай, жаңа туған нәрестелер мен шумақтық сүзілу көрсеткіші < 30 мл/мин/1,73 м2 болатын балаларды емдеуге пайдалану ұсынылмайды. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдау үшін. Таблеткаларды тең дозаларда екі жартыға бөлуге болады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін денсаулық сақтау жүйесінің маманымен кеңесу бойынша ұсынымдар Осы препаратты қолдануға байланысты сұрақтар туындаған жағдайда өзіңіздің дәрігеріңізбен кеңесу керек. Дәрілік препаратты әдеттегі қолдану кезінде туындайтын жағымсыз әсерлердің сипаттамасы және тиісті қажетті шаралар Өте жиі • көру аймағының бұлыңғырлануы • бас айналуы • жөтел • жүрек айнуы • астения Жиі • бас ауыруы, депрессия, естен тану, дәм сезу қабілетінің өзгеруі • артериялық гипотензия, оның ішінде ортостаздық гипотензия, синкопе, кеуде тұсының ауыруы, жүрек ырғағының бұзылуы, стенокардия, тахикардия. • диспноэ • диарея, іштің ауыруы, • бөртпе, аса жоғары сезімталдық/ангионевроздық ісіну: Бет, аяқ-қол, ерін, тіл, көмекей және/немесе көмейдің ангионевроздық ісіну жағдайлары сипатталды. • шаршау • гиперкалиемия, қан сарысуындағы креатинин концентрациясы деңгейінің жоғарылауы Кейде • анемия (оның ішінде апластикалық және гемолиздік), • гипогликемия • құлақтағы шуыл • сананың шатасуы, ұйқышылдық, ұйқысыздық, күйгелектік, парестезия, вертиго • ортостаздық гипотензия, қан кернеулері, жүрек қағуын сезіну, миокард инфарктісі немесе ми қан айналымының жедел бұзылуы1, қауіп тобындағы пациенттерде ауыр артериялық гипотония аясында болуы ықтимал, • ринорея, тамақтың ауыруы немесе дауыс қарлығуы, бронх түйілуі/демікпе • ішек бітелісі, панкреатит, құсу, диспепсиялық бұзылыстар, іш қату, анорексия, асқазанның шырышты қабығының тітіркенуі, ауыз кеберсуі, пептидтік ойық жара • диафорез (қайталамалы гипергидроз), терінің қышынуы, есекжем, алопеция • бұлшықеттің құрысуы • бүйрек функциясының бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі, протеинурия • импотенция • дімкәстік, дене температурасының жоғарылауы • қанда мочевина концентрациясының жоғарылауы, гипонатриемия • дене температурасының жоғарылауы тиннитус, дімкәстік, 1 Клиникалық зерттеулердегі жиілік мәндері плацебо және белсенді бақылау топтарымен салыстырылды. Сирек: • нейтропения, гемоглобин деңгейінің төмендеуі, гематокрит көрсеткіштерінің төмендеуі, тромбоцитопения, агранулоцитоз, сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі, панцитопения, лимфаденопатия, аутоиммундық аурулар • әдеттен тыс түстер көру, ұйқы бұзылулары • Рейно феномені • өкпедегі инфильтраттар, ринит, аллергиялық альвеолит/эозинофилиялық пневмония • стоматит/афтоздық ойық жаралар, глоссит. • бауыр жеткіліксіздігі, гепатит - гепатоцеллюлярлы немесе холестаздық, некрозбен жүретін гепатит, холестаз (оның ішінде сарғаюмен) • көп формалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, эксфолиативті дерматит, уытты эпидермалық некролиз, сулы бөртпе, эритродермия. Келесі жағымсыз әсерлердің кейбірімен немесе бәрімен: дене температурасының көтерілуі, серозит, васкулит, миалгия/миозит, артралгия/артрит, ядроға қарсы оң антиденелер (ANA) талдауының оң нәтижесі, ЭШЖ жоғарылауы, эозинофилия және лейкоцитозбен қатар жүруі мүмкін симптомдар кешені хабарланды. Бөртпе, фотосезімталдық немесе тері тарапынан басқа реакциялары болуы мүмкін • олигурия • гинекомастия • бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы, сарысулық билирубин деңгейінің жоғарылауы Өте сирек: • ішектің ангионевроздық ісінуі Белгісіз: • Антидиуретикалық гормонның талапқа сай емес секреция синдромы (SIADH) • Келесі жағымсыз әсерлердің кейбірімен немесе бәрімен: дене температурасының көтерілуі, серозит, васкулит, миалгия/миозит, артралгия/артрит, ядроға қарсы оң антиденелер (ANA) талдауының оң нәтижесі, ЭШЖ жоғарылауы, эозинофилия және лейкоцитозбен қатар жүруі мүмкін симптомдар кешені хабарланды. Тері бөртпесі, фотосенсибилизация немесе басқа тері көріністері орын алуы мүмкін. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде денсаулық сақтау жүйесінің қызметкеріне, дәріхана қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттардың жанама реакциялары (әрекеттері) туралы тікелей ақпараттық дерекқорға жүгініңіз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz Қосымша ақпарат

- әсер етуші затқа, «құрамы» бөлімінде тізбеленген қосымша заттардың кез келгеніне, немесе АӨФ басқа тежегіштеріне аса жоғары сезімталдық - осының алдында АӨФ тежегіштерімен емдеуге байланысты ангионевроздық ісінудің анамнезде болуы - тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну - құрамында алискирен бар препараттармен Берлиприл препаратын қатар қолдану қант диабеті немесе бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерге қолдануға болмайды (ШСЖ < 60 мл/мин / 1,73 м 2) - жүктіліктің екінші және үшінші триместрлері - лактация кезеңі - сакубитрил/валсартан препаратымен бір мезгілде емдеу кезінде қабылдау: Берлиприл препаратымен емдеуді сакубитрилді/валсартанды соңғы қабылдағаннан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды - галактоза жақпаушылығымен, туа біткен лактаза жеткіліксіздігімен немесе глюкоза/галактоза мальабсорбциясымен байланысты сирек тұқым қуалайтын аурулары бар пациенттер. Қолдану кезіндегі сақтық шаралары Симптоматикалық артериялық гипотензия Асқынбаған артериялық гипертензияда артериялық гипотензия сирек байқалады. Организмде, мысалы, диуретиктермен емдеу, тұзы барынша азайтылған тамақтану, диализ, диарея немесе құсу салдарынан болатын сұйықтық жетіспеуінде - артериялық гипертензиядан зардап шегіп жүрген пациенттерде Берлиприл препаратымен емдеу кезінде симптоматикалық артериялық гипотензия жиірек дамиды. Бүйрек жеткіліксіздігімен қатар жүретін немесе онсыз жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде симптоматикалық артериялық гипотензия байқалды. Атап айтқанда, бұл қабылдап жүрген ілмектік диуретиктердің жоғары дозаларынан, гипонатриемия немесе бүйрек функциясының төмендеуінен ауруының ауырлық дәрежесі көрініс беретін жүрек жеткіліксіздігі ауыр пациенттерге қатысты болуы мүмкін. Осындай пациенттерді емдеуді – егер Берлиприл препаратының және/немесе диуретиктің жаңа дозасын таңдауға тура келсе – дәрігердің бақылауымен бастау және жүргізу қажет. Осыған ұқсас нұсқауларды артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуі миокард инфарктісіне немесе ми қан айналымының жедел бұзылуына әкелуі мүмкін ишемиялық жүрек ауруы немесе ми тамырларының патологиясы бар пациенттерге қатысты қолдануға болады. Артериялық гипотензия дамыған жағдайда пациентті жату қалпына көшіру және егер қажет болса, натрий хлориді ерітіндісінің венаішілік инфузиясын жасау керек. Өтпелі гипотензиялық реакция, әдетте, артериялық қысымды қалыпқа түсіруден кейін (айналымдағы қан көлемін толықтыру көмегімен) кедергісіз жүргізуге болатын әріқарай емдеуге қарсы көрсетілім болып табылмайды. Артериялық қысымы қалыпты немесе төмен болатын жүрек жеткіліксіздігінен зардап шегіп жүрген кейбір пациенттерде Берлиприл препаратын қабылдау артериялық қысымның қосымша төмендеуін туғызуы мүмкін. Осындай әсері күтілетін сипатта болады, және әдетте, ол емдеуді тоқтатуға себеп болмайды. Егер артериялық гипотензияның симптомдары пайда бола бастаса, Берлиприл препаратының және/немесе диуретик дозасын төмендету және/немесе препараттардың тоқтату қажеттілігі туындауы мүмкін. Қолқа сағасының стенозы және митральдық стеноз /гипертрофиялық кардиомиопатия Басқа вазодилататорлар жағдайындағы сияқты, сол жақ қарыншасында клапандарының және шығару жолы аумағының обструкциясы орын алатын пациенттерде АӨФ тежегіштерін қолдану кезінде ерекше сақтануға кеңес беріледі; кардиогенді шок және шығару жолы аумағындағы елеулі гемодинамикалық кедергі кезінде осы препараттар қолданылмау керек. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде (креатинин клиренсі < 80 мл/мин) эналаприл малеатының бастапқы дозасын пациенттің креатинин клиренсіне байланысты таңдау керек, ал демеуші доза - пациенттің емдеуге реакциясына байланысты. Осындай пациенттерде калий мен креатининді жүйелі бақылау бұл әдеттегі медициналық тактиканың бөлігі болып табылады. Көбінесе ауыр жүрек жеткіліксіздігі немесе осы патология негізінде төсек тартып жатқан, бүйрек артерияларының стенозын қоса, бүйрек аурулары бар пациенттерде эналаприл малеатын қолданумен өзара байланысты бүйрек жеткіліксіздігі хабарланды. Эналаприл малеатымен емдеу кезіндегі бүйрек жеткіліксіздігі, диагнозы дер мезгілінде қойылса және тиісті емдеу жүргізілсе, әдетте, қайтымды сипатта болады. Бүйректің айқын патологиясынсыз артериялық гипертензиядан зардап шегіп жүрген кейбір пациенттерде эналаприл малеатының диуретикпен біріктірілімі креатинин мен мочевина деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Бұл жағдайда эналаприл малеатының дозасын төмендету және/немесе диуретикті тоқтату қажет болуы мүмкін. Осындай пациенттерде бірінші кезекте бүйрек артериясының стенозын жоққа шығару қажет. Вазоренальді гипертензия Бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе жалғыз жұмыс істейтін бүйректің бүйректік артерия стенозы бар пациенттерді АӨФ тежегіштерімен емдеу артериялық қысымды түсіретін немесе бүйрек жеткіліксіздігін дамытатын ерекше қауіп төндіреді. Бұл ретте креатининнің сарысудағы концентрациясының болмашы ғана өзгерістерімен қатар жүретін бүйрек функциясының бұзылуы мүмкін. Осындай пациенттерге препарат тұрақты медициналық қадағалаумен және төмен дозада тағайындалады, одан кейін бүйрек функциясын бақылай отырып, абайлап арттырады. Бүйрек трансплантациясы Берлиприл препаратын таяуда бүйрек трансплантациясы жасалған пациенттерде қолдану тәжірибесі жоқ. Сондықтан осындай пациенттерді Берлиприл препаратымен емдеу ұсынылмайды. Бауыр жеткіліксіздігі Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерін қолдану холестаздық сарғаю немесе гепатиттен басталған және бауырдың шұғыл дамитын некрозымен және (кейде) өліммен аяқталған синдроммен қатар жүрді. Осы синдромның даму механизмі белгісіз. АӨФ тежегіштерімен емдеу аясында сарғаю дамитын немесе бауыр ферменттерінің деңгейі едәуір артатын пациенттерге АӨФ тежегіштерін тоқтатып, тиісті емдеуді тағайындау қажет. Нейтропения / агранулоцитоз АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде нейтропения/ агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия дамуы хабарланды. Қалыпты бүйрек функциясында және түрткі болатын басқа факторлар болмағанда нейтропения сирек туындайды. Эналаприл малеаты, әсіресе, осының алдындағы бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде иммунодепрессанттар, аллопуринол немесе прокаинамидпен емдегенде немесе жоғарыда аталған факторлар бірігуінде коллагеноздар аясында тамырлар зақымдануы бар пациенттерге сақтықпен тағайындалу керек. Осы пациенттердің кейбіреуінде ауыр инфекциялық аурулар пайда болды, оларға кейбір жағдайларда антибиотиктермен қарқынды ем дарымады. Емдеу кезінде осындай пациенттерде лейкоцитарлық формула мезгіл-мезгіл тексеріледі, осы орайда пациенттердің бәріне инфекцияның кез келген белгілері туралы дәрігерге хабарлауға кеңес беріледі. Аса жоғары сезімталдық реакциялары/ ангионевроздық ісіну Ангиотензин өзгертуші фермент тежегіштерімен, атап айтқанда, Берлиприл препаратымен емдеу кезінде бет, аяқ-қол, ерін, тіл, көмекей және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуінің дамуы хабарланды. Осындай реакциялар емдеу аясында кез келген сәтте дамуы мүмкін. Бұл жағдайда Берлиприл препаратын қабылдауды дереу тоқтатып, ал пациентті барлық симптомдар толық басылғанша медициналық қадағалауда ұстау керек. Тіпті егер респираторлық дистресс дамуынсыз ісіну тек тілді зақымдаса да, антигистаминдік дәрілермен және кортикостероидтармен емдеу жеткіліксіз болуы мүмкін екендіктен пациенттің жай-күйін ұзақ уақыт қадағалау қажет. Өте сирек жағдайларда көмей немесе тілдің ангионевроздық ісінуімен байланысты өлімге әкелгені туралы хабарланды. Тіл, көмекей немесе көмей ісінуінде, әсіресе, тыныс алу жолдарына операция жасалған пациенттерде тыныс жолдары обструкциясының қаупі жоғары. Егер тілде, дауыс саңылауында немесе көмейде ісіну жайылса және тыныс жолдарының обструкциясын тудыруы мүмкін болса, шұғыл талапқа сай емделуді бастау керек, емдеу 1: 1000 (0,3-0,5 мл) эпинефрин ерітіндісін тері астына енгізуді және (немесе) тыныс жолдарының өткізгіштігін қамтамасыз ету шараларын жүргізуді қамтуы мүмкін. Қара нәсіл өкілдерінде, АӨФ тежегіштерін алған қара нәсілді емес пациенттермен салыстырғанда, ангионевроздық ісінудің өте жиі жағдайлары болды. Анамнезінде басқа этиологиядағы ангионевроздық ісінуі бар пациенттер АӨФ тежегіштері тағайындалғанда осы асқыну бойынша жоғары қауіп тобына жатады. Ангионевроздық ісінудің жоғары қаупіне орай, АӨФ тежегіштерін және сакубитрил/валсартанмен бір мезгілде қабылдау қарсы көрсетілімді. Сакубитрил/валсартан препаратымен емдеу Берлиприл препаратының соңғы дозасын қабылдаудан кейін 36 сағат өтпей тұрып басталмауы тиіс. Берлиприл препаратымен емдеуді сакубитрилді / валсартанды соңғы қабылдағаннан кейін 36 сағат өтпей тұрып басталмауы тиіс. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қабылдау ангионевроздық ісінудің даму қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін (мысалы, тыныс алу жолдарының немесе тілдің ісінуі, тыныс алудың бұзылуымен немесе онсыз). АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттер үшін олар рацекадотрилді, mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинді қабылдаудың бастапқы кезеңінде сақ болу керек. Ангионевроздық ісінудің жоғары даму қаупі АӨФ тежегіштерін альтеплазамен бірге қолданғанда (тромболитикалық ем кезінде қолданылатын) анықталды. Жарғақ қанатты жәндіктер уына қарсы бағытталған десенсибилизациялау емі кезіндегі анафилактоидты реакциялар АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде сирек жағдайларда жарғақ қанатты жәндіктер уымен десенсибилизациялау кезінде өмірге қатерлі анафилактоидты реакциялар байқалды. Осындай реакциялардан әр десенсибилизация шарасы алдында АӨФ тежегіштерін уақытша тоқтату арқылы сақтануға болады. ТТЛП аферезі кезіндегі анафилактоидты реакциялар Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде декстран сульфатымен тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) аферезін жасау кезінде өмірге қатерлі анафилактоидты реакциялар байқалды. Егер ТТЛП аферезі көрсетілсе, АӨФ тежегішін артериялық гипертензия немесе жүрек жеткіліксіздігінде емдеуге арналған өзге дәрілік препараттармен уақытша ауыстыру керек. Гемодиализ әдісімен емделіп жүрген пациенттер АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде өткізу қабілеті жоғары жарғақшалармен (мысалы, AN 69®) гемодиализ жүргізілгенде анафилактоидты реакциялар дамуы хабарланды. Бұндай пациенттерде басқа типті диализ жарғақшаларын пайдалану мүмкіндігін немесе гипотензиялық дәрілердің басқа класынан препарат тағайындауды қарастыру қажет. Қант диабетінен зардап шегетін пациенттер Диабетке қарсы препараттарды ішке немесе инсулин қабылдайтын қант диабетімен ауыратын пациенттерге AӨФ тежегіштерімен емдеуді бастамас бұрын, ең алдымен, бірге қолданудың бірінші айында гипогликемияны мұқият бақылауға нұсқау беру керек. Жөтел АӨФ тежегіштерін қолдану аясындағы жөтел жөнінде хабарламалар бар. Емді тоқтатудан кейін басылатын қақырықсыз, тұрақты жөтел тән. Жөтелге дифференциациялық диагноз қою кезінде АӨФ тежегіштерімен емдеуден туындаған жөтелді де ескеру керек. Хирургиялық араласулар /анестезия Ауқымды хирургиялық араласу немесе артериялық гипотензияны тудыратын препараттар көмегімен анестезия жасалатын пациенттерде эналаприл малеаты рениннің компенсаторлық секрециясына реакция ретінде ангиотензин II өндірілуін тежейді. Осы себепті артериялық гипотензия дамуында оны айналымдағы қан көлемін толықтыру жолымен түзетуге болады.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Адамда осы препараттың артық дозалану деректері шектеулі. Бүгінгі таңда артық дозаланудың ең көп жиі кездесетін белгісі таблеткаларды қабылдаудан кейін шамамен алты сағаттан соң басталатын және ренин-ангиотензин жүйесін бөгеумен және мелшиюмен қатар жүретін айқын артериялық гипотензия болып табылады. АӨФ тежегіштерімен артық дозаланғанда келесі симптомдар дамуы мүмкін: циркуляторлық шок, электролиттік теңгерім бұзылулары, бүйрек жеткіліксіздігі, асқын желдетілу, тахикардия, жүрек қағуын сезіну, брадикардия, бас айналу, үрейлену сезімі және жөтел. Ішке 300 мг және 440 мг эналаприл малеатты қабылдаудан кейін, әдетте, препаратты емдік дозаларда қабылдаудан кейін байқалатын деңгеймен салыстырғанда, эналаприлаттың сарысулық деңгей көрсеткіштерінің, тиісінше, 100 және 200 есе асып кету жағдайлары байқалды. Артық дозалану кезінде емдеу үшін физиологиялық ерітіндінің венаішілік инфузиясы ұсынылады. Артериялық гипотензия дамуында пациентті шокқа қарсы қалыпта жатқызу керек. Мүмкіндік болса, ангиотензин II инфузиясын жасау және/немесе катехоламиндерді вена ішіне енгізу дұрыс. Егер қабылдау сәтінен кейін аз уақыт өтсе, эналаприл малеатын организмнен шығару шараларын қолдану (мысалы, құстыру, асқазанды шаю, абсорбенттер мен натрий сульфатын енгізу) керек. Эналаприлатты гемодиализ арқылы жүйелік қан ағымынан шығаруға болады. Дәрі-дәрмектік емге басылмайтын брадикардияда кардиостимулятор пайдаланумен ем көрсетілген. Осы ретте өмірлік маңызды көрсеткіштерге, сондай-ақ сарысудағы электролиттер концентрациясына мен креатинин деңгейіне үздіксіз бақылау орнату керек.

Арнайы сақтандырулар Қан сарысуындағы калий деңгейі АӨФ тежегіштері гиперкалиемияны тудыруы мүмкін, өйткені олар альдостеронның бөлінуін тежейді. Әсері, әдетте, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде шамалы. Алайда, бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде және/немесе калий қоспаларын (тұз алмастырғыштарын қоса), калий жинақтаушы диуретиктер, триметоприм немесе ко-тримоксазол (сондай-ақ триметоприм/сульфаметоксазол ретінде белгілі), гепарин, циклоспорин және әсіресе альдостерон антагонистерін немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын қабылдайтын пациенттерде гиперкалиемия туындауы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер, триметоприм, ко-тримоксазол және құрамында калий бар тағамдық қоспалар АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде сақтықпен пайдалану керек. Қандағы калий деңгейін және бүйрек қызметін бақылау қажет. Әріқарай гиперкалиемияны дамытатын қауіп факторларына мыналар жатады: - жас шамасы (> 70 жас) - қант диабеті - гипоальдостеронизм - мұндай ілеспе факторлар, атап айтқанда, дегидратация, жүрек қызметінің жедел декомпенсациясы, метаболизмдік ацидоз Гиперкалиемия күрделі, кейде өлімге ұшырататын аритмиялар тудыруы мүмкін. Литий Эналаприл мен литий препараттарын бірге қолдану ұсынылмайды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин ІІ рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді қатарлас қолдану артериялық гипотензия, гиперкалиемияның даму қаупін және бүйрек функциясының төмендеуін (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) арттырады. Сондықтан АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану арқылы РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Егер қосарлы блокадамен ем абсолютті қажет болса, ол тек маманның қадағалауымен, сондай-ақ бүйрек функциясын, электролиттер мөлшерін және артериялық қысымды мұқият қадағалау аясында жүргізілуі тиіс. АӨФ тежегіштерін және ангиотензин ІІ рецепторларының блокаторларын диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде қолданбау керек. Лактоза Берлиприл препаратында лактоза бар, сондықтан, сирек кездесетін тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығынан, лактаза тапшылығынан немесе глюкоза-галактоза малабсорбциясы синдромынан зардап шегіп жүрген пациенттерге бұл препаратты қабылдауға болмайды. Берлиприл препаратының бір таблеткасында лактоза мөлшері 200 мг-ден асырылмайды. Педиатрияда қолдану Препаратты артериялық гипертензиямен ауыратын 6 жастан асқан балаларда қолдануға қатысты тиімділігі мен жағымдылығы жөнінде деректер шектеулі, ал басқа көрсеткіштерге қатысты мәліметтер жоқ. 2 айдан асқан балалардағы фармакокинетика деректері шектеулі. Берлиприл препаратын артериялық гипертензиядан өзгеше көрсетілімдер бойынша балаларды емдеу кезінде қолдану ұсынылмайды. Эналаприлді жаңа туған нәрестелерге және шумақтық сүзілу жылдамдығы < 30 мл/мин/1,73 м2 болатын балаларға тағайындау ұсынылмайды, өйткені тиісті деректер жоқ. Этностық өзгешеліктер Басқа АӨФ тежегіштері жағдайындағы сияқты, эналаприлдің гипотензиялық әсері қара нәсіл өкілдерінде, артериялық гипертензиямен ауыратын осы қара нәсілді пациенттердегі төмен ренин деңгейінің көп таралуына орай, басқа қара нәсілді емес пациенттердегіден азырақ білінуі мүмкін. Көлік құралдарын басқару және ықтимал қауіп төндіретін механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне ықтимал әсер ету туралы ақпарат Көлік құралдарын жүргізу немесе механизмдер қызметін көрсету кезінде кейде бас айналу немесе шаршау туындауы мүмкін екенін ескеру керек.

АӨФ тежегіштерін жүктілік кезінде тағайындауға болмайды. Егер емді дәл АӨФ тежегіштерімен жалғастыру қажет болмаса, жүктілікті жоспарлайтын пациенттерге жүктілікке қатысты дәлелденген қауіпсіздік бейіні бар баламалы гипотензиялық препараттарға ауысуы керек. Жүктілік диагнозы анықталған жағдайда АӨФ тежегіштерін қабылдауды дереу тоқтату және қажет болса, басқа баламалы дәрілік заттармен емдеуді бастау керек. Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану ұсынылмайды. Екінші және үшінші триместрлерде АӨФ тежегіштерін қолдануға болмайды. Эпидемиологиялық деректер жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қабылдау салдарынан болатын тератогенез қаупіне қатысты талассыз болып табылмайды, алайда қауіптің болымсыз артуы жоққа шығарылмайды. Егер АӨФ тежегіштерімен ұзақ уақыт емдеу абсолютті қажет деп табылмаса, жүктілікті жоспарлаған пациент әйелдерге қолдану қауіпсіздігі дәлелденген гипотензиялық препараттармен баламалы емдеу ұсынылады. Жүктілік диагнозы анықталған жағдайда АӨФ тежегіштерін қабылдауды дереу тоқтату және қажет болса, басқа баламалы дәрілік заттармен емдеуді бастау керек. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану шаранаға (бүйрек функциясының нашарлауы, қағанақ суының аздығы, бассүйектер оссификациясының баяулауы) және жаңа туған нәрестелерге (бүйрек жеткіліксіздігінің, артериялық гипотензияның және гиперкалиемияның дамуы) қатысты уытты әсерге әкелетіні белгілі. Шаранада бүйрек функциясының төмендеу көрінісі ретінде олигогидрамнион орын алуы мүмкіндігі болжамданады; ол аяқ-қол контрактурасына, бассүйек-бет аумағындағы деформацияларға немесе өкпе гипоплазиясына әкелуі мүмкін. Жүктіліктің екінші триместрінен бастап АӨФ тежегішін қолданған жағдайда бүйрек функциясын және шарананың бассүйек күйін тексеру үшін пациент әйелдерге ультрадыбыстық зерттеу жүргізген жөн. Жүктілік кезінде аналары АӨФ тежегіштерін қабылдаған балаларды артериялық гипотония тұрғысынан мұқият бақылау керек. Бала емізу кезеңі Кейбір фармакокинетикалық деректер препарат мөлшерінің ана сүтінде өте аз концентрацияда болатынын растайды. АӨФ тежегіштерінің мардымсыз концентрациясының клиникалық мәнді еместігіне қарамастан, дегенмен де, сәбиде жағымсыз әсерлердің туындау қаупінің (жүрек-қантамыр жүйесіне және бүйрек функциясына әсерінің) болуына, сондай-ақ пациенттердің осы тобында Берлиприл препаратын клиникалық қолдану тәжірибесінің жеткіліксіздігіне орай, нәресте шала туған жағдайда немесе олардың өмірінің алғашқы апталарында, егер сәби ана сүтімен қоректеніп жүрсе, ем жүргізу ұсынылмайды. Үлкендеу жастағы сәбилерге қатысты, Берлиприл препаратын аса қажет болған және сәбиді жағымсыз реакциялар тұрғысынан медициналық қадағалап отырған жағдайда ғана бала емізетін ананың пайдалануына рұқсат етіледі. Фертильділік Берлиприл препаратының адам фертильділігіне әсер етуіне қатысты зерттеулер жүргізілмеді. Егеуқұйрықтарда жүргізілген тұқым өрбіту функциясына қатысты уыттылығын зерттеулердің нәтижелері эналаприл фертильділікке және тұқым өрбіту жүйесінің функциясына ықпал етпейді деп жорамалдау мүмкіндігін береді.

Ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыратын дәрілік препараттар Ангионевроздық ісінудің жоғары қаупіне орай, АӨФ тежегіштерін сакубитрил/валсартанмен бір мезгілде қабылдауға болмайды. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимуспен) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну қаупінің артуына әкелуі мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер, құрамында калий бар тағамдық қоспалар немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштары Сарысудағы калий деңгейі, әдетте, қалып шегінде қалса да, эналаприл алатын кейбір пациенттерде гиперкалиемия туындауы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), калий бар тағам қоспалары немесе құрамында калий бар ас тұзын алмастырғыштар сарысуда калий деңгейінің едәуір жоғарылауына әкелуі мүмкін. Берлиприл препаратын триметоприм мен ко-тримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) сияқты қан сарысуында калий деңгейін арттыратын басқа дәрілермен бірге енгізілгенде де сақ болу керек, себебі триметопримнің амилорид сияқты калий жинақтаушы диуретик ретінде әрекет ететіні белгілі. Демек, Берлиприл препаратын жоғарыда атап көрсетілген дәрілік заттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер осы препараттарды бірге қолдану көрсетілсе, оларды сақтықпен қолдану керек және қан сарысуындағы калий концентрациясын үнемі бақылау керек. Циклоспорин Гиперкалиемия АӨФ тежегіштерін циклоспоринмен бір мезгілде қолданғанда туындауы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейіне бақылау өткізу ұсынылады. Гепарин Гиперкалиемия АӨФ тежегіштерін гепаринмен бір мезгілде қолданғанда туындауы мүмкін. Қан сарысуындағы калий деңгейіне бақылау өткізу ұсынылады. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы Клиникалық зерттеу деректеріне сәйкес, АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктірілген қабылдау арқылы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы, РААЖ тарапына әсер ететін бір дәріні пайдаланумен салыстырғанда, артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) сияқты жағымсыз құбылыстардың пайда болу жиілігінің жоғарылауымен қатар жүреді. Диуретиктер (тиазидтік қатардағы немесе ілмектік диуретиктер) Диуретиктердің жоғары дозаларымен алдыңғы жүргізілген емдеу сусызданудың туындауына және эналаприлмен емнің алғашқы кезеңдерінде артериялық гипотонияның даму қаупіне әкелуі мүмкін. Гипотензиялық әсерлерді диуретиктерді тоқтату, тұтынатын сұйықтық немесе тұз мөлшерін көбейту арқылы немесе эналаприлді бастапқы төмен дозаларда тағайындау жолымен әлсіретуге болады. Тромболитикалық дәрілер Ангионевроздық ісінудің жоғары даму қаупі эналаприлді қоса, АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қабылдау кезінде альтеплаза қабылдаған пациенттерде сипатталды. Басқа гипотензиялық дәрілер Бірге қолданғанда эналаприлдің гипотензиялық әсерлері күшеюі мүмкін. Нитроглицеринмен және басқа нитраттармен немесе басқа вазодилататорлармен бір мезгілде қолдану да артериялық қысымның одан әрі төмендеуіне әкелуі мүмкін. Литий АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолдану кезінде сарысуда литий концентрациясының артуы және оның қайтымды сипаттағы уытты әсерлері хабарланды. Тиазидті қатар диуретиктерімен және АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде емделгенде сарысуда литий концентрациясы жоғарылауы мүмкін және сол арқылы литиймен уыттану қаупі артады. Эналаприл мен литийді бірге қолдану ұсынылмайды, бірақ егер осы біріктірілім қажет болса, сарысудағы литий деңгейін мұқият бақылау қажет. Трициклды антидепрессанттар/ нейролептиктер/ анестетиктер/ есірткілік анальгетиктер Кейбір анестетиктерді, трициклді антидепрессанттарды және нейролептиктерді АӨФ тежегіштерімен бірге қолданған кезде артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуі мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес дәрілік заттар (ҚҚСД) ҚҚСД ұзақ емдеу АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерін әлсіретуі мүмкін. ҚҚСД (ЦОГ-2 тежегіштерін қоса алғанда) АӨФ тежегіштерімен бірге аддитивті әсер береді - қан сарысуындағы калий деңгейінің жоғарылауы-және бүйрек функциясының нашарлауына әкелуі мүмкін. Әдетте, осы әсерлері қайтымды. Сирек жағдайларда, әсіресе, бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде (мысалы, егде жастағы немесе айналымдағы қан көлемі аз пациенттерде, диуретиктермен емделуден өтіп жүргендерді қоса) жедел бүйрек жеткіліксіздігі дамиды. Пациенттер сұйықтықты жеткілікті мөлшерде алуы тиіс, ал бірлескен ем басталған соң және сондай-ақ осы ем кезінде мезгіл-мезгіл бүйрек функциясына мұқият бақылау жүргізілу мүмкіндігін қарастыру керек. Алтын препараттары АӨФ тежегіштерін, оның ішінде эналаприлді қоса, құрамында алтын (натрий ауротиомалаты) бар инъекциялық препараттармен бір мезгілде қолданғанда бетке қан тебу, жүрек айну, құсу және артериялық гипотензия сияқты симптомдарды қамтитын сирек нитритоидты реакциялар туындауы хабарланды. Симпатомиметиктер Симпатомиметиктер АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерін әлсіретуі мүмкін. Диабетке қарсы дәрілер Эпидемиологиялық зерттеулер деректері бойынша АӨФ тежегіштерін және диабетке қарсы препараттарды (инсулин, ішке қабылдауға арналған гипогликемиялық препараттар) бірге қолдану қандағы глюкоза деңгейінің төмендеу әсерінің жоғарылауымен және гипогликемия қаупінің артуымен қатар жүруі мүмкін. Оның осындай бірлескен емдеудің алғашқы апталарында және бүйрек функциясының бұзылуы кезінде ықтималдығы зор. Алкоголь Алкоголь АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерін күшейтеді. Ацeтилcaлицил қышқылы және бета-блокаторлар Эналаприлді ацетилсалицил қышқылымен (кардиологиялық дозаларда), және бета-блокаторлармен бірге тағайындау қауіпті емес.

25°C-ден аспайтын температурада сақтау керек! Ылғалдан қорғау үшін түпнұсқалық қаптамасында сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек! Босатылу шарттары Тек рецепт арқылы