Биденза капсулы 40 мг

Бір капсуланың құрамында белсенді зат – 40.0 мг энзалутамид; қосымша заттар: сусыз лактоза, лабрасол ALF (каприлокаспроил полиоксил-8 глицеридтер), коллоидты кремнийдің қостотығы (Аэросил 200), микрокристалды целлюлоза, өлшемі №00 капсулалар (денесі және корпусы), капсула құрамы (денесі және корпусы): поливинилпирролидон – 30, натрий лаурилсульфаты, метилпарабен, пропилпарабен, сары бояғыш - 06 (тартразин (Е 102), күн батар түстес сары (Е 110), титанның қостотығы (Е 171)), тазартылған су, желатин. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір емес сары қақпақшасы және мөлдір емес сары корпусы бар өлшемі №00 капсулалар. Капсуланың ішіндегісі ақ немесе ақ дерлік түсті түйіршіктелген ұнтақ.

- биохимиялық қайталанатын (БКР) қаупі жоғары (метастаздық емес гормонға сезімтал қуықасты безінің обыры (меГСҚБО) бар, қалпына келтіретін сәулелік ем жарамайтын ересек ерлерді емдеу үшін монотерапия ретінде немесе андрогендепривациялық еммен бірге; - метастаздық гормонға сезімтал қуықасты безінің обыры (мГСҚБО) бар ересек ерлерді емдеген кезде андрогендепривациялық еммен бірге; - ересек ерлердегі үдеу қаупі жоғары қуықасты безінің метастаздық емес кастрациялық-резистентті обырын (меҚАБКРО) емдеуде; - химиялық емге клиникалық көрсетілім болмағанда андроген-депривациялық ем аясында үдеуі бар симптомдарсыз немесе орташа симптомдары бар пациенттердегі қуықасты безінің метастаздық кастрациялық-резистентті обырын емдеуде; - ересек ерлердегі доцетаксел қамтылатын химиялық ем кезінде немесе одан кейін үдейтін қуықасты безінің метастаздық кастрациялық-резистентті обырын емдеуде.

Әсер ету механизмі Қуықасты безінің обыры андрогендердің болуына байланысты және андрогенді рецепторлар белсенділігінің бәсеңдеуіне жауап береді. Қан плазмасындағы андрогендердің төмен немесе тіпті анықталмайтын деңгейлеріне қарамастан, ісік жасушаларындағы андрогенді рецепторлардың белсенділігі аурудың үдеуіне ықпал етуін жалғастырады. Андрогенді рецепторлар арқылы ісік жасушаларының өсуін стимуляциялау олардың жасуша ядросына транслокациялануын және ДНҚ-мен байланысуын талап етеді. Энзалутамид андрогенді рецепторлардың дабыл жолының бірнеше сатыларын бөгейтін андрогенді рецепторлардың қуатты тежегіші болып табылады. Энзалутамид андрогендердің андрогенді рецепторлармен байланысуын бәсекелі тежейді, белсенділенген рецепторлардың ядролық транслокациясын бәсеңдетеді және тіпті андрогенді рецепторлардың шамадан тыс экспрессиясы жағдайларында және анти-андрогендерге төзімді ісік жасушаларында белсенділенген андроген рецепторларының ДНҚ-мен байланысуын тежейді. Энзалутамидпен емдеу in vitro қуықасты безі ісігі жасушаларының өсуін бәсеңдетеді және ісіктің регрессиясы мен жасушалардың қырылуын индукциялай алады. Клиникаға дейінгі зерттеулерде энзалутамидтің андрогендік рецепторларға қатысты агонистік белсенділігі жоқ. Фармакодинамикалық әсерлері Доцетакселмен алдыңғы емі тиімсіз болған пациенттердің қатысуымен III фазадағы (AFFIRM) клиникалық зерттеуінде энзалутамидпен ем қабылдаған пациенттердің 54%-да плацебо қабылдаған 1,5% пациенттермен салыстырғанда, бастапқы мәнге қарағанда ПСА деңгейінің кем дегенде 50 %-ға төмендеуі байқалды. Бұдан бұрын химиотерапия алмаған, энзалутамид қабылдаған пациенттерде III фазадағы басқа клиникалық зерттеуінде (PREVAIL) плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, тиісінше 78,0% және 3,5% (айырмашылық = 74,5%, р< 0,0001) ПСА жалпы деңгейі бойынша жауаптың барынша жоғары жиілігі көрсетілді (бастапқы мәнмен салыстырғанда ≥50 % төмендеу ретінде анықталды). Бұрын химиотерапия алмаған пациенттердің қатысуымен II фазадағы клиникалық зерттеуінде (TERRAIN) энзалутамид қабылдаған пациенттерде ПСА-ның жалпы деңгейі бойынша (бастапқы мәнмен салыстырғанда ≥50% - ға төмендеу ретінде айқындалған) бикалутамид қабылдаған пациенттермен салыстырғанда тиісінше 82,1% және 20,9% (айырмашылық = 61,2%, р< 0,0001) анағұрлым жоғары жауап беру жиілігі көрсетілді. Салыстырылмайтын зерттеуде (9785 CL-0410) бұрын абиратеронмен (және преднизонмен) ем қабылдаған пациенттердің қатысуымен, кем дегенде 24 апта ішінде, 22,4% бастапқы мәнмен салыстырғанда, ПСА деңгейінің ≥50% - ға төмендеуі байқалды. Анамнезінде химиотерапияның болуына байланысты ПСА деңгейінің ≥50% - ға төмендеуімен пациенттердің үлесі анамнезінде химиотерапияның болмауы және анамнезінде тиісінше химиотерапияның болуы бар пациенттер тобында 22,1% және 23,2% құрады. Метастаздық емес және метастаздық ҚАБКРО бар пациенттердің қатысуымен MDV3100-09 (STRIVE) клиникалық зерттеуде энзалутамид қабылдаған пациенттерде ПСА-ның жалпы деңгейі бойынша расталған жауаптың барынша жоғары жиілігі (бастапқы мәнмен салыстырғанда ≥50% - ға төмендеу ретінде айқындалған), бикалутамидпен салыстырғанда тиісінше 81,3% және 31,3% (айырмашылық = 50,0%, р< 0,0001) анық көрсетілді. Метастаздық емес ҚАБКРО бар пациенттердің қатысуымен MDV3100-14 (PROSPER) клиникалық зерттеуде энзалутамид қабылдаған пациенттерде плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, тиісінше 76,3% және 2,4% (айырмашылық = 73,9%, р< 0,0001) ПСА жалпы деңгейі бойынша расталған жауаптың неғұрлым жоғары жиілігі (бастапқы мәнмен салыстырғанда ≥50% - ға төмендеу ретінде айқындалған) анық көрсетілді. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Энзалутамидтің тиімділігі III фазадағы үш рандомизацияланған, плацебо-бақыланатын, көп орталықты клиникалық зерттеулерде [MDV3100-14 (PROSPER), CRPC2 (AFFIRM), MDV3100-03 (PRIVAIL)] анықталды, оған антиандрогендік ем әсері жоқ қуықасты безінің үдемелі обыры бар пациенттер қатысты [ЛГРГ аналогтары немесе екіжақты орхиэктомиядан кейін]. PREVAIL зерттеуге бұрын химиялық ем алмаған метастаздық ҚАБКРО бар пациенттер енгізілді, ал AFFIRM зерттеуге бұрын доцетаксел алған метастаздық ҚАБКРО бар пациенттер енгізілді; PROSPER зерттеуге метастаздық емес ҚАБКРО бар пациенттер енгізілді. Метастаздық гормонға сезімтал қуық асты безінің обыры бар пациенттердегі тиімділігі бір рандомизацияланған плацебо-бақыланатын көп орталықты клиникалық 3 фазадағы зерттеуде [9785-CL-0335 (ARCHES)] анықталды. Тағы бір рандомизацияланған плацебо-бақыланатын көп орталықты клиникалық 3 фазадағы зерттеу [MDV3100-13 (EMBARK)] препараттың биохимиялық қайталанатын метастаздық емес гормонға сезімтал қаупі жоғары обыры бар пациенттердегі тиімділігін анықтады. Барлық пациенттер, егер басқаша көрсетілмесе, ЛГРГ аналогын алды немесе екіжақты орхиэктомия қолданылды. Белсенді емдеу топтарында энзалутамид пероральді түрде күніне 160 мг дозада тағайындалды. Бес клиникалық зерттеуде (EMBARK, ARCHES, PROSPER, AFFIRM және PREVAIL) пациенттер бақылау тобында плацебоны алды, және пациенттерден преднизонды қабылдау талап етілген жоқ. ПСА сарысулық концентрациясының өзгеруінің өзі әрдайым клиникалық тиімділіктің болжамды факторы бола бермейді. Сондықтан үш зерттеуде пациенттерге әрбір зерттеу үшін төменде көрсетілген емдеуді тоқтату критерийлері пайда болғанға дейін зерттелетін емді жалғастыру ұсынылды. MDV3100-13 зерттеуі (EMBARK) (метастаздық емес гормонға сезімтал қуық асты безінің обыры (меГСҚБО) қаупі жоғары пациенттер) EMBARK зерттеуіне меГСҚБО қаупі жоғары 1068 пациент қамтылды, олар энзалутамидті күніне бір рет 160 мг дозада АДТ-мен бір мезгілде пероральді қабылдау үшін (N = 355), энзалутамидпен күніне бір рет 160 мг дозада пероральді ашық монотерапия ретінде (N = 355) немесе АДТ-мен бір мезгілде күніне бір рет пероральді плацебо (N = 358) үшін 1:1:1 қатынасында рандомизацияланды (АДТ лейпролид ретінде анықталады). Барлық пациенттер бұрын радикалды простатэктомия немесе сәулелік ем (брахитерапияны қоса) түрінде немесе емдеу мақсатымен екеуінің де толық емдеуінен өткен. Пациенттерде жасырын тәуелсіз орталық шолудың (BICR) көмегімен метастаздық емес аурудың және қаупі жоғары биохимиялық қайталанудың (ПСА ≤ 9 ай екі еселену уақытымен анықталатын) дәлелі болуы тиіс болды. Пациенттерде сонымен қатар егер олар бұрын қуық асты безі обырын емдеудің негізгі әдісі ретінде толық простатэктомияны (сәулелік еммен немесе онсыз) жасатқан болса, ПСА ≥ 1 нг/мл мәндері болуы тиіс болды, немесе егер олар бұрын тек қана сәулелік емнен өткен болса, ПСА кем дегенде 2 нг/мл надирден жоғары мәні болуы тиіс болды. Бұрын простатэктомия жасатқан және зерттеушінің пікірі бойынша қалпына келтіруші сәулелік емге жарамды кандидат болған пациенттер зерттеуден шығарылды. Пациенттер ПСА скрининг нәтижелері (> 10 нг/мл қарсы < 10 нг/мл), ПСА екі еселену уақыты > 3 ай мен < 9 айға дейінге қарсы (< 3 айдан бастап) және алдыңғы гормондық ем (алдыңғы гормондық емнің болмауына қарсы алдыңғы гормондық ем) бойынша стратификацияланды. ПСА мәндері 36 аптада анықталмайтын болған пациенттер үшін (<0,2 нг/мл), емдеу 37-шы аптада уақытша тоқтатылды, содан соң алдыңғы простатэктомияны жасатқан пациенттер үшін ПСА ≥ 2,0 нг/мл дейін, немесе алдыңғы простатэктомия жасалмаған пациенттер үшін ≥ 5,0 нг/мл дейін ұлғайған кезде қайта жаңғыртылды. ПСА мәндері 36-шы аптада анықталған (≥ 0,2 нг/мл) пациенттер үшін, емдеуді біржола тоқтату критерийлеріне қол жеткізілгенге дейін емдеу үздіксіз жалғастырылды. Бастапқы жергілікті зерттеуден кейін рентгенологиялық үдеудің дамуы орталық шолумен расталған кезде емдеу біржола тоқтатылды. Демографиялық және бастапқы сипаттамалар үш емдеу тобының арасында оңтайлы теңдестірілді. Рандомизациялау сәтінде жалпы орташа жас 69 жасты құрады (диапазоны: 49,0–93,0). Жалпы популяцияда пациенттердің көпшілігі еуропалық нәсілдің өкілдері (83,2%), 7,3% — азиялықтар және 4,4% — қара түстілер болды. ПСА екі еселенуінің орташа уақыты 4,9 айды құрады. Пациенттердің жетпіс төрт пайызы бұрын толық простатэктомия түрінде толығымен емдеуден өткен, 75% пациенттер бұрын сәулелік ем қабылдаған (брахитерапияны қоса), ал 49% пациенттер бұрын екі емді де қабылдаған. Пациенттердің отыз екі пайызы Глисон шкаласы бойынша ≥ 8 бағасын иеленді. Шығыстың кооперативтік онкологиялық тобының тиімділік статусын (ECOG PS) бағалау зерттеуге қосылу сәтінде 92% пациент үшін 0 және 8% пациент үшін 1 болды. Өміршеңдіктің бастапқы соңғы нүктесі энзалутамидті АДТ-мен бірлестіріп қабылдау үшін рандомизацияланған пациенттерде, АДТ-мен бірлестіріп плацебоны қабылдау үшін рандомизацияланған пациенттермен салыстырғанда метастаздарсыз өміршеңдік (МӨ) болды. Метастаздарсыз өміршеңдік қайсысы бұрын болуына қарай, рандомизациялаудан рентгенологиялық үдеуге немесе зерттеу барысындағы өлімге дейінгі уақыт ретінде анықталды. Көптігіне тексерілген екінші соңғы нүктелер ПСА үдеуіне дейінгі уақыт, ісікке қарсы емді алғашқы қолдануға дейінгі уақыт және жалпы өміршеңдік болды. Көптігіне тексерілген басқа екінші соңғы нүкте плацебоны АДТ-мен бірлестіріп қабылдауға рандомизацияланған пациенттермен салыстырғанда энзалутамидті монотерапия ретінде қабылдауға рандомизацияланған пациенттердегі МӨ болды. АДТ-мен бірлеске плацебомен салыстырғанда АДТ-мен бірлескен және монотерапия ретіндегі энзалутамид МӨ статистикалық маңызды жақсаруын көрсетті. Тиімділіктің негізгі нәтижелері 2-кестеде ұсынылған. 2-кесте. EMBARK зерттеуінде энзалутамид плюс АДТ, плацебо плюс АДТ немесе энзалутамидті монотерапия ретінде алған пациенттердегі тиімділік туралы жиынтық ақпарат (емдеудің мақсаты бойынша талдау) Энзалутамид плюс АДТ (N = 355) — Плацебо плюс АДТ (N = 358) — Энзалутамид монотерапия ретінде (N = 355) Метастаздарсыз өміршеңдік 1 Оқиғалар саны (%)2 — 45 (12.7) — 92 (25.7) — 63 (17.7) Медиана, айлар (95% СА)3 — Қол жеткізілмеді (Қол жеткізілмеді, Қол жеткізілмеді) — Қол жеткізілмеді (85.1, Қол жеткізілмеді) — Қол жеткізілмеді (Қол жеткізілмеді, Қол жеткізілмеді) Плацебо плюс АДТ қатысты қауіптер қатынасы (95% СА)4 — 0.42 (0.30, 0.61) — - — 0.63 (0.46, 0.87) Плацебо плюс АДТ-мен салыстыру үшін Р мәні5 — p < 0.0001 — - — p = 0.0049 ПСА үдеуіне дейінгі уақыт6 Оқиғалар саны (%)2 — 8 (2.3) — 93 (26.0) — 37 (10.4) Медиана, айлар (95% СА)3 — Қол жеткізілмеді (Қол жеткізілмеді, Қол жеткізілмеді) — Қол жеткізілмеді (Қол жеткізілмеді, Қол жеткізілмеді) — Қол жеткізілмеді (Қол жеткізілмеді, Қол жеткізілмеді) Плацебо плюс АДТ қатысты қауіптер қатынасы (95% СА)4 — 0.07 (0.03, 0.14) — - — 0.33 (0.23, 0.49) Плацебо плюс АДТ-мен салыстыру үшін Р мәні5 — p < 0.0001 — - — p < 0.0001 Ісікке қарсы жаңа емнің басталуына дейінгі уақыт Оқиғалар саны (%)7 — 58 (16.3) — 140 (39.1) — 84 (23.7) Медиана, айлар (95% СА)3 — Қол жеткізілмеді (Қол жеткізілмеді, Қол жеткізілмеді) — 76.2 (71.3, Қол жеткізілмеді) — Қол жеткізілмеді (Қол жеткізілмеді, Қол жеткізілмеді) Плацебо плюс АДТ қатысты қауіптер қатынасы (95% СА)4 — 0.36 (0.26, 0.49) — - — 0.54 (0.41, 0.71) Плацебо плюс АДТ-мен салыстыру үшін Р мәні5 — p < 0.0001 — - — p < 0.0001 Жалпы өміршеңдік8 Оқиғалар саны (%) — 33 (9.3) — 55 (15.4) — 42 (11.8) Медиана, айлар (95% СА)3 — Қол жеткізілмеді (Қол жеткізілмеді, Қол жеткізілмеді) — - — 0.78 (0.52, 1.17) Плацебо плюс АДТ қатысты қауіптер қатынасы (95% СА)4 — 0.59 (0.38, 0.91) — - — 0.78 (0.52, 1.17) Плацебо плюс АДТ-мен салыстыру үшін Р мәні 5 — p = 0.01539 — - — p = 0.23049 1. Медианалық бақылау уақыты 61 ай. 2. Ең ерте қатарлас оқиға негізінде (рентгенологиялық үдеу немесе өлім). 3. Каплан-Мейер бағалауы бойынша. 4. Қауіптер қатынасы ПСА скринингінің, ПСА екі еселену уақытының және алдыңғы гормондық емнің көмегімен стратификацияланған Кокс моделінің регрессиялық моделіне негізделген. 5. Екіжақты P мәні ПСА скринингі, ПСА екі еселену уақыты және алдыңғы гормондық ем арқылы стратификацияланған логарифмдік тестке негізделген.

Энзалутамидпен емдеуді қуықасты безінің обырын дәрі-дәрмектік емдеу тәжірибесі бар мамандардың бастауы және бақылауы қажет. Дозалау режимі Бидензаның ұсынылатын тәуліктік дозасы күніне 1 рет 160 мг (40 мг-ден төрт капсула) құрайды. Енгізу әдісі және жолы Биденза пероральді қолдануға арналған. Капсулаларды шайнауға, ерітуге немесе ашуға болмайды, оларды сумен ішіп, бүтіндей жұту керек, оларды ас ішуге байланыссыз қабылдауға болады. Хирургиялық кастрациядан өтпеген пациенттерді емдеу кезінде ЛГРГ аналогын пайдаланумен дәрі-дәрмектік кастрация жалғастырылуға тиіс. Хирургиялық кастрацияға ұшырамаған, қуықасты безінің кастрациялық-резистентті обыры немесе метастаздық гормонға сезімтал простата обыры бар пациенттерді емдеу кезінде лютеинизациялаушы гормон рилизинг гормонының ЛГРГ аналогы көмегімен дәрі-дәрмектік кастрацияны жалғастыру керек. Емдеу ұзақтығы Биохимиялық қайталанатын метастаздық емес гормонға сезімтал қаупі жоғары простата обыры бар пациенттерді ЛГРГ аналогымен немесе онсыз Биденза препаратымен емдеуге болады. ЛГРГ аналогымен немесе онсыз Биденза препаратын алатын пациенттер үшін, егер 36 апта емдеуден кейін ПСА деңгейі (<0,2 нг/мл) анықталмаса, емдеуді тоқтата тұруға болады. Бұрын радикалды простатэктомия жасатқан пациенттерде ПСА деңгейі ≥ 2,0 нг/мл дейін, немесе бұрын бастапқы сәулелік емді бастан өткерген пациенттерде ≥ 5,0 нг/мл дейін жоғарылаған кезде емдеуді қайта жаңғырту керек. Егер 36 апта емдеуден кейін ПСА деңгейі (≥ 0,2 нг/мл) анықталса, емдеуді жалғастыру керек. Тоқтату симптомдарының бар екенін көрсету Егер пациентте 3-дәрежедегі және одан жоғары уыттану немесе қауіпті жағымсыз реакциялар дамыса, препарат қабылдауды бір аптаға немесе симптомдар 2-дәрежеге және одан төмен деңгейге дейін төмендегенше тоқтатып, ал артынан, егер бұл ақталатын болса, дәл осындай немесе азайтылған дозаларда (120 немесе 80 мг) қабылдауды жаңғырту қажет. Пациенттердің ерекше топтары CYP2C8 ферментінің күшті тежегіштерімен бір мезгілде қолдану Мүмкіндігінше, CYP2C8 ферментінің күшті тежегіштерін бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Егер пациент CYP2C8 ферментінің күшті тежегішін бір мезгілде қабылдауға тиіс болса, энзалутамид дозасын күніне бір рет 80 мг дейін азайту қажет. Егер CYP2C8 ферментінің күшті тежегішін бірге қолдану тоқтатылса, энзалутамид дозасын CYP2C8 ферментінің күшті тежегішін қабылдау басталғанға дейінгі пайдаланылған дозаға қайта әкелу керек. Егде жастағы адамдар Егде жастағы адамдарда дозаны түзету қажет емес. Бауыр жеткіліксіздігі Бауырдың жеңіл, орташа және ауыр жеткіліксіздігі (Чайлд-Пью шкаласы бойынша А, B және C кластары) бар пациенттерде дозаны түзету қажеттігі жоқ. Алайда, препараттың жартылай шығарылу уақытының артуы бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде байқалды. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйректің жеңіл және орташа жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзету қажеттігі жоқ. Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі және терминалды сатыдағы бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде препарат сақтықпен қолданылуға тиіс. Балалар Балаларда энзалутамид ҚАБКРО, мГСҚБО немесе биохимиялық қайталанатын (БКР) метастаздық емес гормонға сезімтал қаупі жоғары қуықасты безінің обыры (меГСҚБО) бар ересек еркектерді емдеуге арналған көрсетілімдер бойынша пайдаланылмайды. Қолдану тәсілі Биденза пероральді қолдануға арналған. Капсулаларды шайнауға, ерітуге немесе ашуға болмайды, оларды сумен ішіп, бүтіндей жұту керек, оларды ас ішуге байланыссыз қабылдауға болады.

- әсер етуші затқа немесе «құрамы» бөлімінде атап көрсетілген қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жүкті әйелдер немесе жүктілікті жоспарлаған әйелдер - 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер (капсулалардың құрамында бояғыш бар болғандықтан)

Қауіпсіздік бейініне қысқаша шолу Ең көп таралған жағымсыз реакциялар астения/қажу, гиперемия, сынықтар, артериялық гипертензия, құлау болып табылады. Басқа маңызды жағымсыз реакциялар жүректің ишемиялық ауруын және құрысуды қамтиды. Құрысулар энзалутамид қабылдаған пациенттердің 0,6 %-да, плацебо қабылдаған пациенттердің 0,1 %-да, және бикалутамид қабылдаған пациенттердің 0,3 %-да дамыды. Энзалутамид қабылдаған пациенттерде қайтымды артқы энцефалопатия синдромының сирек жағдайлары тіркелді. Энзалутамидпен емдеу кезінде Стивенс-Джонсон синдромы байқалды. Жиілік санаттары төмендегіше белгіленген: өте жиі (≥1/10); жиі (≥1/100-ден <1/10 дейін); жиі емес (≥1/1000-нан <1/100 дейін), сирек (≥1/10 000-нан <1/1 дейін, 000 дейін), өте сирек (<1/10 000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Барлық жағымсыз реакциялар әр топта күрделілігінің кему тәртібімен берілген. Өте жиі - гиперемия, артериялық гипертензия - сынулар‡ - астения, шаршау Жиі - үрейлену - бас ауыру, жадының бұзылуы, амнезия, зейіннің бұзылуы, дисгевзия, тынымсыз аяқ синдромы, когнитивті бұзылыс - жүректің ишемиялық ауруы† - тері жабындарының құрғауы, қышыну - гинекомастия, емшекұшының ауыруы#, кеуденің ауырғыштығы# - құлау Жиі емес - лейкопения, нейтропения - көзге көрінетін елестеулер - құрысулар¥ - бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы Жиілігі белгісіз - тромбоцитопения - беттің ісінуі, тілдің ісінуі, ерін ісінуі, жұтқыншақ ісінуі - қайтымды артқы энцефалопатия синдромы - QT аралығының ұзаруы - жүрек айнуы, құсу, диарея - мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, бөртпе - миалгия, бұлшықеттің түйілуі, бұлшықет әлсіздігі, арқаның ауыруы * Тіркеуден кейінгі қолдану тәжірибесі барысында өздігінен келген есептер ¥ Конвульсияларды, үлкен эпилепсиялық ұстамалар, күрделі парциальді ұстамалар, парциальді ұстамалар мен эпилепсиялық статусты қоса, SMQ "конвульсиялар" шағын терминін қолдана отырып бағалау бойынша. Өлімге әкеп соқтыратын асқынулары бар ұстамалардың сирек жағдайларын қоса. † SMQ "миокард инфарктісі" және "жүректің ишемиялық ауруының басқа да түрлері" шағын терминдерін пайдалана отырып бағалау бойынша, III фазаның рандомизацияланған плацебо-бақыланатын зерттеуінде ең кемінде 2 пациентте байқалатын, қолайлы қолданылатын келесі терминдерді қоса: стенокардия, жүректің ишемиялық ауруы, миокард инфарктісі, жедел миокард инфарктісі, жедел коронарлық синдром, тұрақсыз стенокардия, миокард ишемиясы және коронарлық артериялардың артериосклерозы. ‡ Сүйектердегі "сыну" сөзімен қолайлы қолданудың барлық терминдерін қоса. # Энзалутамидпен монотерапиядағы жағымсыз реакциялар Жекелеген жағымсыз реакциялар сипаттамасы Құрысулар 160 мг тәуліктік дозада энзалутамидпен ем қабылдаған 5110 пациенттің 31 пациентінде (0.6%) құрысулардың дамығаны байқалғаны, ал плацебо алған 4 пациенттен (0.1%) және бикалутамид қабылдаған бір пациенттен (0.3%) тұратын топта құрысулар байқалғаны туралы деректер бар. Дозалау құрысудың даму қаупінің маңызды предикторы болып табылады, бұл туралы клиникаға дейінгі зерттеулер деректері және дозаны ұлғайтудағы зерттеулер деректері айғақтайды. Бақылананатын клиникалық зерттеулерден анамнезінде құрысулары немесе құрысулар туындауының қауіп факторлары бар пациенттер шығарылған. Құрысулар туындауының жиілігін бағалау үшін 9785-CL-0403 (UPWARD) салыстырмалы емес зерттеуінде олардың дамуының бейімділік факторы бар пациенттерде (зерттеуге қатыстырылған пациенттердің 1,6 %-ының анамнезінде құрысу ұстамалары бар) энзалутамид алған 366 (2,2 %) пациенттің 8-інде құрысу ұстамалары байқалғаны белгілі. Ем ұзақтығының медианасы 9,3 айды құрайды. Энзалутамидтің құрысу шегін төмендету механизмі белгісіз. Алайда ол энзалутамид пен оның белсенді метаболиті байланысуы және ГАМҚ-рецепторларының хлорлы өзекшелерінің белсенділігін тежеуі мүмкіндігін көрсеткен in vitro зерттеулерінің деректерімен байланысты болуы мүмкін. Жүректің ишемиялық ауруы Плацебо-бақыланатын рандомизацияланған клиникалық зерттеулерде жүректің ишемиялық ауруы плацебо плюс АДТ қабылдаған 2 % пациенттермен салыстырғанда энзалутамид плюс АДТ қабылдаған 3,5 % пациенттерде байқалғаны туралы деректер бар. Энзалутамид плюс АДТ қабылдаған он төрт (0,4 %) пациентте, және плацебо плюс АДТ қабылдаған 3 (0,1 %) пациентте өлімге әкеліп соққан жүректің ишемиялық ауруының көрінісі дамыды. EMBARK зерттеуінде жүректің ишемиялық ауруы энзалутамидті лейпролидпен бірлестіріп қабылдаған 5,4% пациентте және энзалутамидті монотерапия ретінде қабылдаған 9% пациентте туындады. Энзалутамидті лейпролидпен бірлестіріп қабылдаған бірде-бір пациентте, және энзалутамидті монотерапия ретінде қабылдаған бір (0,3%) пациентте өлімге әкеліп соққан жүректің ишемиялық ауруы жағдайлары болған жоқ. Гинекомастия EMBARK зерттеуінде гинекомастия (барлық дәрежелері) энзалутамидті лейпролидпен бірлестіріп қабылдаған 353 пациенттің 29-да (8,2%), және энзалутамидті монотерапия ретінде қабылдаған 354 пациенттің 159-да (44,9%) байқалды. 3-ші және одан жоғары дәрежедегі гинекомастия энзалутамидті лейпролидпен бірлестіріп қабылдаған бірде-бір пациентте байқалған жоқ, және энзалутамидті монотерапия ретінде қабылдаған 3 пациентте (0,8%) байқалды. Емшекұшының ауыруы EMBARK зерттеуінде емшекұшының ауыруы (барлық дәрежелері) энзалутамидті лейпролидпен бірлестіріп қабылдаған 353 пациенттің 11-де (3,1%), және энзалутамидті монотерапия ретінде қабылдаған 354 пациенттің 54-де (15,3%) байқалды. 3-ші және одан жоғары дәрежедегі емшекұшы ауыруы энзалутамидті лейпролидпен бірлестіріп немесе энзалутамидті монотерапия ретінде қабылдаған пациенттердің ешқайсысында байқалған жоқ. Сүт бездерінің ауырғыштығы EMBARK зерттеуінде сүт бездерінің ауырғыштығы (барлық дәрежелері) энзалутамидті лейпролидпен бірлестіріп қабылдаған 353 пациенттің 5-де (1,4%), және энзалутамидті монотерапия ретінде қабылдаған 354 пациенттің 51-де (14,4%) байқалды. 3-ші және одан жоғары дәрежедегі сүт бездерінің ауырғыштығы энзалутамидті лейпролидпен бірлестіріп немесе энзалутамидті монотерапия ретінде қабылдаған пациенттердің ешқайсысында байқалған жоқ. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: құрысулардың пайда болу қаупінің жоғарылауы. Емі: Энзалутамидтің артық дозалануы кезінде қолдану үшін антидот жоқ. Артық дозаланған жағдайда энзалутамидпен емдеуді тоқтату және 5,8 күндік жартылай шығарылу кезеңін ескере отырып, жалпы симптоматикалық емді бастау керек. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозаларын өткізіп алғанда қажет болатын шаралар Егер пациент әдеттегі уақытта Биденза қабылдауды өткізіп алса, тағайындалған дозаны мүмкіндігінше әдеттегі уақытқа таяу қабылдауы керек. Егер пациент күні бойы препарат қабылдауды өткізіп алса, емдеуді келесі күні әдеттегі тәуліктік дозамен жаңғыртқан жөн.

Энзалутамидпен емдеуді қуықасты безінің обырын дәрі-дәрмектік емдеу тәжірибесі бар мамандардың бастауы және бақылауы қажет Арнайы сақтандырулар Құрысулардың даму қаупі Энзалутамидті қолдану құрысулардың даму жағдайларымен байланысты болды. Ұстама дамыған пациенттерде емді жалғастыру туралы шешімді әр нақты жағдайда қарастыру керек. Қайтымды артқы энцефалопатия синдромы Пациенттердің энзалутамидті қолдануы барысында қайтымды артқы энцефалопатия синдромы (PRES) дамығаны туралы сирек мәлімдемелер тіркелген. Қайтымды артқы энцефалопатия синдромы – бұл құрысулар, бас ауыруы, естен тану, соқырлық және басқа да гипертензиямен қатар жүретін немесе қатар жүрмейтін көру және неврологиялық бұзылыстар сияқты жылдам дамитын симптомдармен сипатталатын сирек қайтымды неврологиялық ауру. Кейінгі қайтымды артқы энцефалопатия синдромы диагнозы мидың томографиясы нәтижесімен, ең дұрысы МРТ нәтижесімен расталуға тиіс. Диагноз расталғанда Биденза препаратын қолдануды тоқтату ұсынылады. Алғашқы қатерлі жаңа түзілімнің екінші көрінісі Клиникалық зерттеулер барысында энзалутамидті қабылдаған пациенттерде алғашқы қатерлі жаңа түзілімнің екінші көрінісі болған жағдайлар туралы хабарланды. 3 фазадағы клиникалық зерттеулерде энзалутамидті қабылдаған пациенттерде хабарланған ең жиі оқиғалар, әрі плацебоға қарағанда жиірек, қуық обыры (0,3%), тоқ ішектің аденокарциномасы (0,2%), өтпелі-жасушалық обыр (0,2%) және қатерлі меланома (0,2%) болды. Егер энзалутамидпен емделу кезінде олар асқазан-ішектен қан кетудің, макроскопиялық гематурияның белгілерін немесе дизурия немесе несеп шығарғысы келу сияқты басқа да симптомдарды байқаса, пациенттер дереу дәрігерге қаралуы керек. Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Энзалутамидтің автокөлік басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне орташа ықпалы болуы мүмкін, өйткені, құрысуларды қоса, психикалық және неврологиялық бұзылулар тіркелген. Пациенттерге механизмдерді жүргізу немесе пайдалану кезінде психикалық немесе неврологиялық бұзылулар туындауының ықтимал қаупі туралы ескертілуге тиіс. Энзалутамид қолданудың автокөлік басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсерін анықтау мақсатында зерттеулер жүргізілмеген.

Биденза әйелдерде қолдануға арналмаған. Энзалутамидті жүкті немесе жүкті болу мүмкін әйелдердің қолдануына болмайды. Ана сүтінде энзалутамид бар-жоғы белгісіз. Энзалутамид және/немесе оның метаболиттері егеуқұйрықтың сүтіне бөлінеді. Ұрықтандыруға қабілеттілік Жүргізілген зерттеулер энзалутамидтің ұрпақ өрбіту жүйесіне әсер ететіндігін көрсетті.

CYP2C8 тежегіштері CYP2C8 ферменті энзалутамид элиминациясында және оның белсенді метаболитінің қалыптасуында маңызды рөл атқарады. Еркек жынысты дені сау субъектілер CYP2C8 күшті тежегіші гемфиброзилді (күніне екі рет 600 мг) ішу арқылы қабылдағаннан кейін энзалутамидтің орташа АUС мәні 326% артып, ал энзалутамид Сmax 18% азайды. Байланыспаған энзалутамид және байланыспаған белсенді метаболит жиынтығына тән АUС 77% ұлғайып, сол уақытта Сmax 19% төмендеген. Энзалутамидпен емделу кезінде CYP2C8 ферментінің күшті тежегіштерін (мысалы, гемфиброзил) қабылдаудан аулақ болу немесе оларды сақтықпен пайдалану керек. Егер пациенттерге CYP2C8 күшті тежегішін бірге қолдану қажет болса, энзалутамид дозасын күніне бір рет 80 мг дейін азайту керек. CYP3A4 тежегіштері CYP3A4 ферменті энзалутамид метаболизмінде елеусіз рөл атқарады. Еркек жынысты дені сау субъектілер CYP3A4 ферментінің күшті тежегіші итраконазолды (күніне бір рет 200 мг) қабылдағаннан кейін энзалутамид AUC 41%-ға артты, бұл арада Cmax өзгермеген. Байланыспаған энзалутамид және байланыспаған белсенді метаболит жиынтығы үшін AUC - 27%-ға ұлғайған, бұл арада Cmax тағы да өзгеріссіз қалды. Биденза препаратын CYP3A4 тежегіштерімен немесе индукторларымен бірге қолданғанда дозаны түзету талап етілмейді. CYP2C8 және CYP3A4 ферментінің индукторлары Дені сау еркектер CYP2C8 ферментінің орташа индукторын және CYP3A4 күшті индукторын, рифампинді (күніне бір рет 600 мг) ішу арқылы қабылдағаннан кейін, энзалутамидтің AUC белсенді метаболитімен бірге 37%-ға төмендеген, бұл арада Cmax көрсеткіші өзгермеген. Биденза препаратын CYP2C8 және CYP3A4 ферментінің индукторларымен бір мезгілде тағайындағанда дозаны түзету қажет емес. Энзалутамидтің басқа дәрілік препараттардың әсеріне әлеуетті ықпалы Ферменттер индукциясы Энзалутамид ферменттердің қуатты индукторы болып табылады және көп ферменттер мен тасымалдағыштардың синтезін арттырады, сондықтан ол ферменттердің субстраттары немесе тасымалдаушылары болып табылатын көптеген әдеттегі дәрілік заттармен өзара әрекеттеседі. Плазмадағы концентрациясының төмендеуі елеулі болып, клиникалық әсерін жоғалтуға немесе азайтуға әкелуі мүмкін. Белсенді метаболиттер түзілуінің арту қаупі де бар. Түзілу индукциясы болуы мүмкін ферменттерге бауырдағы CYP3A және ішектегі CYP2В6, CYP2C9, CYP2C19 және уридин-5'-дифосфат глюкуронозилтрансфераза жатады (глюкуронидтерді конъюгациялайтын UGTs - ферменттер). Сондай-ақ, мысалы, 2 (MRP2) көптеген дәрілік төзімділік ақуызының және 1B1 органикалық анион-тасымалдаушы полипептидтің (OATP1B1) индукциясы да болуы мүмкін. In vivo зерттеулер энзалутамидтің CYP3A4 күшті индукторы және CYP2C9 және CYP2C19 орташа индукторы болып табылатынын көрсетеді. Қуықасты безінің обырымен науқастарда энзалутамидті (күніне бір рет 160 мг) CYP сезімтал субстраттарының бір реттік пероральді дозаларымен бірге қолдану мидазолам (CYP3A4 субстраты) AUC 86% төмендеуіне, S-варфарин (CYP2C9 субстраты) AUC 56% төмендеуіне және омепразол (CYP2C19 субстраты) AUC 70% төмендеуіне әкелді. UGT1A1 индукциясы да болуы мүмкін. Қуықасты безінің метастаздық кастрациялық-резистентті обыры бар пациенттерде энзалутамид (күніне бір рет 160 мг) вена ішіне енгізілген доцетакселдің (инфузия әдісімен 3 аптада бір рет 75 мг/м2) фармакокинетикасына клиникалық елеулі әсер етпегені туралы деректер бар. Доцетакселдің AUC - 12%-ға төмендеген [орташа геометриялық арақатынасы = 0,882 (90% СА: 0,767, 1,02], бұл арада Cmax көрсеткіші 4%-ға төмендеген [орташа геометриялық арақатынасы = 0,963 (90% СА: 0,834, 1,11]. Сонымен қатар, препарат метаболизм немесе белсенді тасымал үдерісінде элиминацияланатын белгілі бір дәрілік заттармен өзара әрекеттеседі. Егер олардың емдік әсерінің пациент үшін маңызы зор болса және тиімділік бақылауының немесе плазмадағы концентрациясының негізінде дозасын түзету оңай болмаса, осы дәрілік заттарды қабылдаудан аулақ болу немесе оларды сақтықпен пайдалану керек. Бір мезгілде ферменттер индукторларын қабылдаған пациенттерде парацетамол қабылдаудан кейін бауырдың зақымдану қаупінің жоғары екені жорамалданады. Препаратпен өзара әрекеттесуі мүмкін дәрілік заттар тобына, осымен шектелместен, мыналар жатады: - анальгетиктер (мысалы, фентанил, трамадол) - антибиотиктер (мысалы, кларитромицин, доксициклин) - ісікке қарсы агенттер (мысалы, кабазитаксел) - антиэпилептиктер (мысалы, карбамазепин, клоназепам, фенитоин, примидон, вальпрой қышқылы) - нейролептиктер (мысалы, галоперидол) -антикоагулянттар (мысалы, аценокумарол, варфарин, клопидогрел) - бета-блокаторлар (мысалы, бисопролол, пропранолол) - кальций өзекшелерінің блокаторлары (мысалы, дилтиазем, фелодипин, никардипин, нифедипин, верапамил) - жүрек гликозидтері (мысалы, дигоксин) - кортикостероидтар (мысалы, дексаметазон, преднизолон) - АИТВ инфекциясын емдеуге арналған вирусқа қарсы препараттар (мысалы, индинавир, ритонавир) - ұйықтататын дәрілер (мысалы, диазепам, мидазолам, золпидем) - иммунодепрессант (мысалы, такролимус) - протон помпасы тежегіші (мысалы, омепразол) - CYP3A4 ферментінің қатысуымен метаболизденетін статиндер (мысалы, аторвастатин, симвастатин) - тиреоидты дәрілер (мысалы, левотироксин) Емдеу аяқталғаннан кейін шамамен 1 айдан соң, кейбір индукциялау әсерлері ертерек байқалуы мүмкін болса да, энзалутамид тепе-тең плазмалық концентрациясына жеткеннен кейін энзалутамидтің барлық индукциялық мүмкіндіктері көрініс бере алады. CYP2В6, CYP3A4, CYP2C9, CYP2C19 немесе UGT1A1 ферменттерінің субстраттары болып табылатын дәрілік препараттар қабылдайтын пациенттерде энзалутамидпен емделген алғашқы ай ішінде фармакологиялық әсерінің болжамды төмендеуін (немесе белсенді метаболиттер түзілген жағдайда әсерінің артуын) бағалау және дозаны тиісінше түзету керек. Энзалутамидтің жартылай шығарылу кезеңінің ұзаққа созылуын (5,8 тәулік) ескерсек, энзалутамид қолдануды тоқтатқаннан кейін бір ай және одан көп уақыт бойы ферменттердің түзілуіне ықпалын сақтауға болады. Энзалутамидпен емдеуді тоқтату кезінде қатарлас дәрілік заттардың дозаларын біртіндеп азайту қажет болуы мүмкін. CYP1А2 және CYP2C8 субстраттары Энзалутамид (күніне бір рет 160 мг) кофеин (CYP1А2 субстраты) немесе пиоглитазон (CYP2C8 субстраты) AUC немесе Сmax мәндерінің клиникалық мәнді өзгерістерін туындатпайды. Пиоглитазон AUC 20% ұлғайып, ал Сmax 18% төмендеді. Кофеиннің AUC немесе Сmax тиісінше 11% және 4% азайды. Егер CYP1А2 немесе CYP2C8 субстраттары Бидензамен бірге қолданылса, дозаны түзету қажет емес. P-гликопротеин субстраттары Іn vitro зерттеулерінің деректері энзалутамидтің P-гликопротеин эффлюксті тасымалдағышының тежегіші болуы мүмкін екенін көрсетеді. Энзалутамидтің стационар жағдайларында Р-гликопротеинге орташа тежегіштік әсері энзалутамидке дейін және бір мезгілде Р-гликопротеин субстраты дигоксиннің бір реттік пероральді дозасын алған қуық асты безінің обыры бар пациенттердегі зерттеулерде байқалды (бір мезгілде енгізу 160 мг энзалутамидті күн сайын бір рет қабылдаумен кем дегенде 55 күн бойы қатар жүрді). Дигоксиннің AUC және Cmax сәйкесінше 33% және 17%-ға артты. Р-гликопротеин үшін субстраттар болатын емдік диапазоны тар дәрілік заттарды (мысалы, колхицин, дабигатран этексилаты, дигоксин) Бидензамен бір мезгілде қолданған кезде сақтықпен пайдалану керек, және қан плазмасындағы оңтайлы концентрациясын сақтап тұру үшін дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Сүт безі обырының төзімділік ақуыздарының (BCRP), көптеген дәрілерге төзімді ақуыздардың 2 (MRP2), адамның 3 типті органикалық аниондар тасымалдағышының (OAT3) және адамның органикалық катиондар тасымалдағышының 1 (OCT1) субстраттары Стационарлық жағдайларда энзалутамидке дейін және бір мезгілде розувастатиннің бір реттік пероральді дозасын алған қуық асты безінің обыры бар пациенттерде энзалутамид сүт безінің обырына резистенттілік ақуызының (BCRP) субстраты розувастатиннің әсер етуінде клиникалық маңызды өзгерістерді туғызған жоқ (бір мезгілде қолдану 160 мг энзалутамидті күн сайын бір рет қабылдау жиілігімен кем дегенде 55 күн бойы қатар жүрді). Розувастатиннің AUC және 14%-ға төмендеді, ал Cmax 6%-ға артты. BCRP субстратын Бидензамен бір мезгілде қолданған кезде дозаны түзету қажет емес. In vitro зерттеулердің негізінде, MRP2 (ішекте), сондай-ақ 3 органикалық аниондар тасымалдағышының (OAT3) және 1 органикалық катиондар тасымалдағышының 1 (OCT1) (жүйелі) тежелуін жоққа шығаруға болмайды. Теория жүзінде, осы тасымалдағыштардың индукциясы да болуы мүмкін, және ақырғы әсері қазіргі уақытта белгісіз. QT аралығының ұзаруына әкелетін дәрілік препараттар Андрогендепривациялық емнің QT аралығының ұзаруына әкелуі мүмкіндігінен, энзалутамидті келесі QT аралығын ұзартатын дәрілік заттармен, қарыншалық дірілдеу/жыпылықтауға әкелуі мүмкін, мысалы аритмияға қарсы Ia тобының препарттарымен (мысалы, хинидин, дизопирамид) немесе III тобының препарттарымен (мысалы, амиодарон, соталол, дофетилид, ибутилид), сондай-ақ метадон, моксифлоксацин, нейролептиктермен және т.с.с. бір мезгілде қабылдануына мұқият бағалау жүргізу керек. Ас ішудің энзалутамид әсеріне ықпалы Ас ішу энзалутамидтің әсер ету дәрежесіне клиникалық мәнді ықпалын тигізбейді. Биденза препаратын ас ішуге байланыссыз қолдануға болады. Басқа дәрілік заттармен бір мезгілде қолдану Энзалутамид ферменттердің қуатты индукторы болып табылады және жиі пайдаланылатын көп дәрілік заттар тиімділігінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Сондықтан, Биденза емінен бастап, қатарлас дәрілік заттарға талдау жүргізу қажет. Егер олардың емдік әсерінің пациент үшін маңызы үлкен болса, сондай-ақ егер тиімділігі мен плазмадағы концентрациясын бақылау негізінде дозаны түзету мүмкін болмаса, энзалутамидті көп ферменттердің немесе тасымалдағыштардың сезімтал субстраттары болып табылатын дәрілік заттармен бір мезгілде қолданбау керек. Варфаринмен немесе кумарин тәрізді антикоагулянттармен бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Егер энзалутамид CYP2C9 ферментімен (мысалы, варфарин немесе аценокумарол) метаболизденетін антикоагулянтпен бірге пайдаланылса, халықаралық қалыптасқан қатынасты (ХҚҚ) қосымша бақылау талап етіледі. Бүйрек жеткіліксіздігі Пациенттердің осы тобында энзалутамид әсері зерттелмегендіктен, ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге абайлап тағайындау керек. Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі Дәрілік заттардың жартылай шығарылу кезеңінің ұлғаюы бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде бақыланады, бұл тіндерде таралуының артуымен байланысты болуы мүмкін. Бұл бақылаудың клиникалық мәні белгісіз болып қалып отыр. Дегенмен, тұрақты концентрацияға қол жету үшін ұзақ уақыт керек болуы мүмкін және ең жоғары фармакологиялық әсеріне қол жету уақыты, сондай-ақ ферменттер индукциясының басталуына және төмендеуіне дейінгі уақыт ұлғаюы мүмкін. Таяуда бастан өткерген жүрек-қантамыр аурулары ІІІ фазадағы зерттеулерге таяуда миокард инфарктісін өткерген (соңғы 6 ай ішінде) немесе тұрақсыз стенокардиядан (соңғы 3 ай бойы), Нью-Йорк кардиологиялық қауымдастығының (NYHA) шкаласы бойынша III немесе IV класс жүрек жеткіліксіздігінен зардап шегетін пациенттер қамтылмағаны белгілі, бұған сол жақ қарынша лықсыту фракциясы (СҚЛФ) 45%-дан артық, брадикардиясы немесе бақыланбайтын артериялық гипертензиясы бар пациенттер қосылмайды. Мұны осындай пациенттерге энзалутамид тағайындау кезінде ескеру қажет. Андрогендепривациялық ем QT аралығының ұзаруына әкелуі мүмкін Энзалутамидпен емді бастар алдында дәрігер анамнезінде QT аралығының ұзаруы немесе оның туындау қаупі факторы жағдайлары бар пациенттерде, сондай-ақ QT аралығының ұзаруына әкелуі мүмкін препараттар қосылатын кешенді ем алатын пациенттерде қарыншалық дірілдеу/жыпылықтау ықтималдығын ескере отырып пайдасы мен қаупінің арақатынасын бағалайды. Химиотерапия курсы кезінде қолданылуы Цитоуытты химиотерапия курсы кезінде энзалутамидті бір мезгілде қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Энзалутамидпен бір уақытта қабылдау доцетакселді вена ішіне енгізудің фармакокинетикасына клиникалық елеулі әсер етпейді; дегенмен доцетаксел қабылдаудан туындаған нейтропения дамуының жиілігі ұлғаюын жоққа шығаруға болмайды. Терінің ауыр реакциялары Энзалутамидпен емдеу кезінде өмірге қауіпті болуы және өлімге әкеліп соғуы мүмкін Стивенс-Джонсон синдромын қоса, терінің ауыр жағымсыз реакциялары (ТАЖР) туралы хабарланды. Препаратты тағайындаған кезде пациенттер тері реакцияларының белгілері мен симптомдары туралы хабардар етілуі, сондай-ақ олардың дамуына қатысты мұқият мониторингтен өтуі тиіс. Осы реакцияны білдіретін белгілер мен симптомдар пайда болған кезде энзалутамидті дереу тоқтату және баламалы емдеуді (қажет болса) қолдану мүмкіндігін қарастыру керек. Аса жоғары сезімталдық реакциялары Энзалутамидті қолданғанда бөртпе, беттің, тілдің, еріннің немесе жұтқыншақ ісінуін қамтитын, бірақ олармен шектелмеген симптомдар білінуімен аллергиялық реакциялар бақыланды. Биденза биохимиялық қайталанатын (БКР) қаупі жоғары метастаздық емес гормонға сезімтал простата обыры (меГСПО) бар пациенттерде монотерапия ретінде EMBARK зерттеуінің нәтижелері энзалутамидтің монотерапия ретінде және андрогендепривациялық еммен бірге биохимиялық қайталанатын метастаздық емес гормонға сезімтал қаупі жоғары простата обыры бар пациенттерде емдеудің баламалы нұсқасы болып табылмайтынын көрсетеді. Андрогендепривациялық емді қосу қолайсыз уыттылыққа немесе қауіпке әкелуі мүмкін жағдайларды қоспағанда, энзалутамид андрогендепривациялық еммен бірлескенде емдеудің қолайлы нұсқасы деп саналады. Қосымша заттар Биденза препаратының құрамында лактоза бар. Тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар пациенттер бұл дәрілік препаратты қабылдамауға тиіс. Бұл препараттың бір капсуланың құрамында натрий лаурилсульфаты бар, ал препараттың бір дозасындағы натрийдің жалпы мөлшері 1 ммольден (23 мг) аз, яғни «натрий іс жүзінде жоқ». Тұзсыз диетадағы адамдарға сақтықпен қолдану керек. Бала туу әлеуеті бар әйелдер Энзалутамидті жүктілік кезінде қолдану туралы ешқандай деректер жоқ, бұл дәрілік препарат бала туатын жастағы әйелдердің қолдануына арналмаған, өйткені іштегі балаға зақым келтіруі мүмкін немесе егер оны жүкті әйелдер қабылдаса, жүктіліктің үзілу ықтималдығына әкелуі мүмкін. Ерлер мен әйелдерге арналған контрацепция Шәуһетте энзалутамид немесе оның метаболиттерінің болу-болмауы жөнінде деректер жоқ. Егер пациент жүкті әйелмен сексуалдық қатынаста болса, энзалутамидпен емделу кезінде және одан кейін 3 ай бойы мүшеқап пайдалану қажет болады. Егер пациент бала туу жасындағы әйелмен сексуалдық қатынаста болса, емделу кезінде және одан кейін 3 ай бойы мүшеқап пен басқа да контрацепцияның тиімді тәсілін пайдалануы қажет. Жануарларға жүргізілген зерттеулер препараттың ұрпақ өрбітуге уыттылығын көрсетті.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 30 °C-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!