Демікпені емдеу сатылай жүргізілетін бағдарламаны сақтай отырып жүргізілуі тиіс, ал пациенттің реакциялары клиникалық тұрғыдан және өкпе функциясын мониторингілеудің көмегімен бақылануы тиіс.
Ингаляторды өз бетінше қолданар алдында, препараттың дозасы өкпеге оңтайлы жеткізілетіндігіне көз жеткізу үшін дәрігер пациенттің техникасын тексеруі тиіс.
Препараттың өкпеге оңтайлы енуін қамтамасыз ету мақсатында, ингалятордың іске қосылуы дем алумен синхрондалатындығына көз жеткізу үшін, пациенттердің ингаляция техникасын жүйелі түрде тексеріп отыру қажет.
Арнайы ескертулер
Демікпенің ауыр түрі жүйелі түрде медициналық тексеру жүргізуді, соның ішінде, өкпе функциясын тексеруді қажет етеді, өйткені пациенттер өлім қаупіне дейінгі ауыр ұстамалар қаупіне ұшырайды. Симптомдарын жеңілдету үшін β2-адренорецепторлардың ингаляциялық агонистерін қолдану қажеттілігінің артуы бронх демікпесінің бақылануының нашарлағанын білдіреді. Ондай жағдайларда, пациентті емдеудің жоспарын қайта қарау ұсынылады.
Бронх демікпесі ағымының кенеттен және үдемелі нашарлауы пациенттің өміріне қауіп төндіруі мүмкін, сондықтан ондай жағдайларда шұғыл түрде, глюкокортикостероидтардың (ГКС) дозасын арттыру мәселесін шешу керек. Жоғарыда аталған қауіп бар пациенттерде күнделікті ең жоғарғы ағынының мониторингі жүргізілуі тиіс.
Бокакорт-С жедел симптомдарды жеңілдетуге арналмаған, оларға қатысты әсері қысқа ингаляциялық бронходилататорлар қажет. Пациенттерге шұғыл жағдайлар үшін сондай дәрілерді өздерімен бірге алып жүруге кеңес беру керек.
Егер пациенттер әсері қысқа бронхолитикалық ем кезінде симптомдарын жеңілдету тиімділігі азая түседі деп есептесе немесе оларға ингаляциялардың әдеттегісінен көбірек саны қажет болса, баламалы емін табу қажет. Ондай жағдайда пациенттер қабынуға қарсы емнің арттырылуына (мысалы, ингаляциялық кортикостероидтардың жоғары дозаларына немесе пероральді кортикостероидтар курсына) көшірілуі тиіс. Бронх демікпесінің ауыр өршулерін әдеттегі тәртіппен емдеу керек.
Қандағы глюкоза деңгейінің жоғарылағаны туралы өте сирек хабарланған, және Бокакорт-С препаратын қант диабеті бар науқастарға тағайындаған кезде осыны есте ұстау керек.
Басқа ингаляциялық препараттарды қолданған жағдайдағы сияқты, препаратты қолданғаннан кейін ентігудің дереу артуымен, парадокстық бронх түйілуі дамуы мүмкін. Бұл жағдай жылдам әсер ететін, әсері қысқа бронходилататорларды қолдану арқылы дереу басылуы тиіс. Бокакорт-С препараты дереу тоқтатылуы тиіс, және қажет болған жағдайда,пациенттер баламалы емге ауыстырылуы тиіс.
Бокакорт-С препаратын ұзақ уақыт бойы, әсіресе, ұзақ мерзімде жоғары дозаларында қолданғанда, жүйелі әсерлер білінуі мүмкін, алайда олардың даму ықтималдығы ГКС ішке қабылдағандағыға қарағанда едәуір төмен. Ықтимал жүйелі әсерлерге: Кушинг синдромы, Кушинг синдромының симптомдары, бүйрекүсті бездері функциясының бәсеңдеуі, сүйектердің минералдық тығыздығының төмендеуі, балалар мен жасөспірімдерде өсудің тежелуі, катаракта және глаукома, және сирегірек, психомоторлық гиперактивтілікті, ұйқының бұзылуын, мазасыздықты, депрессияны, немесе озбырлықты қоса, бірқатар психологиялық немесе мінез-құлықтағы әсерлері жатады.
Сондықтан, емдік әсеріне жеткен кезде Бокакорт-С препаратының дозасы ауру ағымын бақылауға алуға болатын ең төменгі тиімді дозасына дейін төмендетілуі тиіс.
Ингаляциялық кортикостероидтардың жоғары дозаларын қолданып ұзақ уақыт бойы емдеу бүйрекүсті бездері функциясының бәсеңдеуіне және бүйрекүсті бездерінің жедел жеткіліксіздігіне алып келуі мүмкін. Бүйрекүсті бездерінің жедел жеткіліксіздігін туғызуы ықтимал жағдайларға жарақаттар, хирургиялық араласымдар, инфекциялар, немесе дозасының кез келген қарқынды төмендетілуі жатады. Аталған симптомдары, әдетте, құбылмалы, және анорексияны, іш ауыруын, салмақ төмендеуін, шаршауды, бас ауыруын, жүрек айнуын, құсуды, сана деңгейінің төмендеуін, гипогликемияны және эпилепсия ұстамаларын қамтуы мүмкін. Стресс, немесе жоспарлы операция кезінде қосымша жүйелі кортикостероидтарды қолдану қарастырылуы тиіс.
Пациенттердің көпшілігіне қарағанда, кейбір адамдар ингаляциялық кортикостероидтардың әсеріне жоғары сезімталдық танытуы мүмкін.
Ингаляциялық глюкокортикостероидтарды қолданғанда дауыстың қарлығуы, ауыз бен жұтқыншақтың шырышты қабығының кандидозы байқалуы мүмкін. Аталған жағдайлардың дамуына жол бермеу үшін, ингаляциядан кейін бірден ауыз бен тамақты сумен шаю ұсынылады. Бокакорт-С препаратының емін бір мезгілде жалғастырған кезде зеңге қарсы жергілікті әсер ететін препараттарды қолдануға болады.
Ауыз қуысы мен тамақтағы жағымсыз әсерлерінің санын азайту үшін, күніне 1000 мкг асатын жоғары дозаларын спейсер арқылы енгізу ұсынылады.
Алайда, жүйелі сіңірілуі негізінен, өкпе арқылы жүзеге асатындықтан, спейсерді, плюс дозалағыш ингаляторды пайдалану, дәрілік заттың өкпеге жеткізілу жолын ұзартуы мүмкін. Бұл жүйелі жағымсыз құбылыстардың туындау қаупінің артуына алып келуі ықтималдығын айта кету керек. Төменірек дозаларын қолдану қажет болуы мүмкін.
Оральді стероидтарды қолдану қажеттілігі ингаляциялық флутиказон пропионатының артықшылықтарын азайтуы мүмкін. Дегенмен, оральді стероидтардан ауыстырылған пациенттерде бүйрекүсті бездері қорының бұзылуына қатысты қауіп ингаляциялық флутиказон пропионатына көшкеннен кейін едәуір уақыт бойы сақталады. Жағымсыз әсерлердің көрініс беру мүмкіндігі біраз уақыт бойы сақталады. Ондай пациентерге таңдалған емшараларды жүргізбес бұрын, бүйрекүсті бездері функциясы жеткіліксіздігінің дәрежесін анықтау үшін мамандардың кеңесі қажет болуы мүмкін. Бүйрекүсті бездері функциясының қалдықтық бұзылуы реакциясының туындауы мүмкіндігін төтенше жағдайларда (медициналық, немесе хирургиялық жолмен) үнемі қарастыру керек, және бұл жағдай, кортикостероидтармен емдеудің талапқа сай болатындығына қатысты шешім қабылдауға алып келуі ықтимал.
Жауаптың болмауын немесе демікпенің ауыр өршулерін ішке тартылатын флутиказон пропионатының дозасын арттыру, және егер қажет болса, инфекция бар кезде жүйелі стероидтарды және/немесе антибиотиктерді беру арқылы емдеу керек.
Пациенттерді жүйелі ГСК қабылдаудан ингаляциялық емге ауыстырған кезде, бұрын жүйелі препараттардың әсерінен басылған қатарлас аллергиялық аурулар (мысалы, аллергиялық ринит, экзема) өршуі мүмкін.
Ондай аллергияларды симптомдарына қарай антигистаминмен және / немесе жергілікті препараттармен, соның ішінде, тиісінше стероидтармен емдеу керек.
Өкпе туберкулезінің белсенді немесе бәсең түрлері бар пациенттерді ингаляциялық ГКС-мен емдеген кезде ерекше сақтық таныту керек.
Маркетингтен кейін пайдалану кезінде, флутиказон пропионаты мен ритонавирді қабылдап жүрген пациенттерде Кушинг синдромы мен бүйрекүсті бездері функциясының бәсеңдеуін қоса, жүйелі кортикостероидтық әсерлерінің нәтижесінде, дәрілермен клиникалық тұрғыдан елеулі өзара әрекеттесулері туралы хабарламалар келіп түскен. Сол себепті, пациент үшін ықтимал пайдасы жүйелі кортикостероидтық жағымсыз әсерлері қаупінен асып түспейінше, флутиказон пропионаты мен ритонавирді бір мезгілде қолданбаған дұрыс.
Бокакорт-С препаратымен емдеуді күрт тоқтату ұсынылмайды.
ӨСОА-мен ауыратын пациенттердегі пневмония:
Ингаляциялық кортикостероидтар қабылдайтын ӨСОА-мен ауыратын пациенттерде ауруханаға жатқызуды қажет ететін пневмонияны қоса, пневмонияның жиілігінің артқаны байқалды. Стероидтер дозасын арттырғанда пневмония қаупінің жоғарылауы туралы белгілі бір деректер бар, алайда бұл барлық зерттеулерде нақты дәлелденбеген.
Ингаляциялық кортикостероидтар арасында пневмония қаупінің деңгейі бойынша класішілік айырмашылықтардың клиникалық дәлелденген нақты деректері жоқ.
Дәрігерлер ӨСОА-мен ауыратын пациенттерде пневмонияның даму мүмкіндігіне қатысты қырағы болуы тиіс, себебі бұл жұқпалы аурулардың клиникалық белгілері ӨСОА өршуінің симптомдарымен ұқсас болуы мүмкін.
ӨСОА-мен ауыратын пациенттерде пневмония қаупінің факторларына тұрақты шылым шегу, егде жас, дене салмағының төмен индексі (ДСИ) және ӨСОА-ның ауыр түрі жатады.
Кортикостероидтармен ем қабылдаған пациенттерді ауыстыру үшін:
Гормонға тәуелді бронх демікпесінен зардап шегіп жүрген науқастарды жүйелі ГКС-дан Бокакорт-С препаратымен ингаляцияға ауыстыру ерекше көңіл бөлуді талап етеді, өйткені, бүйрекүсті бездері функциясының қалпына келуі ұзақ уақытқа созылады. Жағымсыз әсерлердің көрініс беру мүмкіндігі біраз уақыт бойы сақталады.
Жүйелі стероидтарды ұзақ уақыт бойы, немесе көп дозаларында қабылдаған пациенттер, бүйрекүсті бездері функциясының бәсеңдеуін бастан өткеруі мүмкін. Аталған пациенттерде бүйрекүсті бездері қыртысының функциясы жүйелі түрде бақылануы тиіс, ал жүйелі стероидтың дозасы біртіндеп төмендетілуі тиіс.
Шамамен бір аптадан соң, жүйелі стероидтарды қолданып емдеуден біртіндеп шығуды бастауға болады. Дозаларын қысқарту жүйелі стероидты енгізу деңгейіне сәйкес келуі және кемінде бір апта аралықтармен жүргізілуі тиіс. Преднизолонның (немесе баламасының) 10 мг немесе одан аз мөлшердегі дозаларын күнделікті қолданғанда, дозасындағы декременттер кемінде бір апта аралықтармен, күніне 1 мг аспауы тиіс.
Кейбір пациенттер тыныс алу функциясының сақталғандығына, немесе тіпті жақсарғандығына қарамастан, тоқтату сатысында дімкәстанудың әдеттен тыс түрін бастан өткеруі мүмкін. Оларды флутиказон пропионатының ингаляцияларын жалғастыруға, сондай-ақ, егер бүйрекүсті бездерінің функциясы жеткіліксіздігінің объективті белгілері болмаса, жүйелі стероидтарды тоқтатуды жалғастыруға ынталандыру керек.
Пероральді стероидтарды қолданудан бас тартқан, және бүйрекүсті бездері қыртысының функциясы әлі де әлсіз пациенттер стероидтар картасына, өздерінің стресс кездерінде, мысалы, демікпе ұстамаларының нашарлауы, тыныс жолдарының инфекциялары, қатарлас елеулі аурулар, операциялар, жарақаттар және т.б. кезінде стероидтарды жүйелі түрде қосымша қолдануды қажет ететіндігі жөнінде жазып қоюы тиіс.
Ритонавир флутиказон пропионатының плазмадағы концентрациясын едәуір арттыруы мүмкін. Сол себепті, егер пациент үшін ықтимал пайдасы кортикостероидтар тарапынан жүйелі жағымсыз әсерлердің туындау қаупінен асып түспесе, бір мезгілде қолданбаған дұрыс. Сонымен қатар, флутиказон пропионатын CYP3A әсері күшті басқа тежегіштерімен біріктіргенде, жүйелі жағымсыз әсерлерінің туындау қаупі жоғары.
Көрудің бұзылуы
Көрудің бұзылулары кортикостероидтарды жүйелі және жергілікті қолданған кезде байқалуы мүмкін. Егер пациентте бұлыңғыр көру немесе көрудегі басқа бұзылулар сияқты симптомар пайда болса, катарактаны, глаукоманы немесе, жүйелі және жергілікті кортикостероидтарды пайдаланғаннан кейін хабарланған орталықтық сероздық хориоретинопатия (CSCR) сияқты сирек ауруларды қамтитын ықтимал себептерін бағалауы үшін, пациент офтальмологқа жолдануы тиіс.