Қауіпсіздік бейінінің қысқаша сипаттамасы
Валганцикловир – ганцикловирдің ізашар дәрісі. Валганцикловир пероральді қабылдаудан кейін ганцикловирге дейін жылдам және қарқынды метаболизденеді, сондықтан ганцикловирге тән жағымсыз реакцияларды валганцикловир қабылдау кезінде де күтуге болады. Валганцикловирдің клиникалық зерттеулері үдерісінде анықталған жағымсыз реакциялардың бәрі бұрын ганцикловир қабылдау кезінде де байқалды. Ганцикловир (қолжетімсіздеу) немесе валацикловирді вена ішіне енгізу немесе пероральді қолдану кезінде мәлімделген жағымсыз реакциялар төменде берілген.
Валганцикловир/ганцикловир қабылдау кезінде пациенттерде кездескен ең көп жиі және күрделі жағымсыз реакциялар нейтропения, анемия мен тромбоцитопенияны қамтитын гематологиялық реакциялар болды.
Төменде ұсынылған жағымсыз реакциялар жиілігі ганцикловирмен немесе валганцикловирмен демеуші ем алған пациенттердің біріктірілген қауымынан (n = 1704) алынды. Бұл қатарға жиілігі жөніндегі деректері маркетингтен кейінгі тәжірибеден алынған анафилаксиялық реакция, агранулоцитоз және гранулоцитопения қосылмайды. Жағымсыз реакциялар MedDRA жүйе-ағза кластарына сәйкес төменде тізбеленген.
Ганцикловир/валганцикловирдің жалпы қауіпсіздік бейіні трансплантациядан кейінгі және АИТВ бар пациенттер қауымында салыстырмалы. Бұл қатарға ЦМВ-ретинит бар пациенттерде ғана байқалған «торқабық ажырауы» жағымсыз реакциясы қосылмайды. Алайда, кейбір жағымсыз реакциялар жиілігінде айырмашылық бар. Валганцикловир қолдану, ганцикловирді вена ішіне қолданумен салыстырғанда, диарея қаупінің артуымен астасты. АИТВ бар пациенттерде пирексия, кандидоз, депрессия, ауыр нейтропения (НАС < 500/мкл) және тері реакциялары жиірек байқалды. Бүйрек пен бауыр функциясының бұзылулары трансплантациядан кейінгі пациенттерде жиірек байқалды.
Өте жиі
- кандидоз, ауыз қуысының кандидозын қоса, жоғарғы тыныс жолдарының инфекциялары
- нейтропения
- анемия
- тәбет төмендеуі
- бас ауыру
- жөтел, ентігу
- диарея, жүрек айну, құсу, іштің ауыруы
- дерматит
- қызба, шаршау
Жиі
- сепсис
- тұмау
- несеп шығару жолдарының инфекциялары
- целлюлит
- тромбоцитопения, лейкопения, панцитопения
- аса жоғары сезімталдық
- салмақ төмендеуі
- депрессия, сананың шатасуы, үрейлену
- ұйқысыздық, шеткері нейропатия, бас айналу, парестезия, гипестезия, ұстамалар, дәм сезу қабілетінің бұзылуы
- көрудің бұзылуы, торқабық ажырауы**, шыны тәрізді дененің жүзінді тәрізді бұлдырауы, көз алмасының ауыруы, конъюнктивит, макула ісінуі
- құлақтың ауыруы
- гипотензия
- диспепсия, метеоризм, іштің жоғарғы бөлімінің ауыруы, іш қату, ойық жаралы стоматит, дисфагия, іштің кебуі, панкреатит
- қандағы сілтілік фосфатаза деңгейінің жоғарылауы, бауыр функциясының бұзылуы, аспартатаминотрансфераза деңгейінің жоғарылауы, аланинаминотрансфераза деңгейінің жоғарылауы
- түнгі тершеңдік, қышыну, бөртпе, алопеция
- арқаның ауыруы, миалгия, артралгия, бұлшықеттердің түйілуі
- бүйрек функциясының бұзылуы, бүйректік креатинин клиренсінің төмендеуі, қан креатинині деңгейінің жоғарылауы
- ауыру, қалтырау, дімкәстану, астения
Жиі емес
- сүйек кемігінің жеткіліксіздігі
- ажитация, психоздық бұзылыс, патологиялық ойлау, елестеулер
- тремор
- кереңдік
- аритмия
- терінің құрғауы, есекжем
- бүйрек жеткіліксіздігі, гематурия
- ерлердегі белсіздік
- кеуденің ауыруы
Сирек
- аплазиялық анемия, агранулоцитоз*, гранулоцитопения*.
- анафилаксиялық реакциялар*
* Жағымсыз реакциялар жиілігі маркетингтен кейінгі тәжірибеге негізделген.
** Торқабық ажырауы жөнінде тек ЦМВ-ретинитті емдеу үшін валганцикловир қабылдаған АИТВ бар пациенттерде ғана хабарланды.
Жекелеген жағымсыз реакциялар сипаттамасы
Нейтропения
Нейтропенияның туындау қаупін емдеу басталуына дейінгі нейтрофилдер саны негізінде болжау мүмкін емес. Нейтропения, әдетте, индукциялық емнің бірінші немесе екінші аптасы ішінде туындайды. Жасушалар саны, әдетте, дәрілік затты тоқтатудан немесе дозаны төмендетуден кейін 2-5 күн ішінде қалыпқа түседі.
Тромбоцитопения
Тромбоциттердің бастапқы саны төмен (<100000/мкл) болған пациенттерде тромбоцитопенияның даму қаупі жоғары болады. Ятрогендік иммуносупрессия бар пациенттер иммунодепрессиялық препараттармен емдеу салдарынан, ЖИТС бар пациенттерге қарағанда, тромбоцитопенияның ауқымды қаупіне бейім. Ауыр тромбоцитопения өмірге зор қатер төндіретін қан кетумен байланысты болуы мүмкін.
Ем ұзақтығының немесе қолдануға көрсетілімдердің жағымсыз реакцияларға әсері
Валганцикловир, вена ішіне немесе пероральді ганцикловир қабылдап жүрген ЦМВ-ретинит бар пациенттерде ауыр нейтропения (НАС < 500/мкл), валганцикловир немесе пероральді ганцикловир қабылдап жүрген тығыз ағзалар реципиенттеріне қарағанда, жиірек (14%) байқалады. Трансплантациядан кейін 100 күн бойы валганцикловир немесе пероральді ганцикловир қабылдаған пациенттерде ауыр нейтропения жиілігі, тиісінше, 5% және 3% құрап, ал валганцикловирді трансплантациядан кейін 200 күн бойы қабылдаған пациенттерде ауыр нейтропения жиілігі 10% құрады.
Трансплантациядан кейін 100 немесе 200 күн бойы валганцикловирді де, пероральді ганцикловирді де қабылдаған тығыз ағзалар реципиенттерінде, ЦМВ-ретинит бар пациенттермен салыстырғанда, сарысудағы креатинин деңгейінің жоғарылауы байқалды. Дегенмен де, бүйрек функциясының бұзылуы тығыз ағзалар реципиенттеріне тән ерекшелік болып табылады.
Валганцикловирдің жалпы қауіпсіздік бейіні жоғары қауіп тобындағы бүйрек трансплантатының реципиенттерінде профилактиканы 200 күнге дейін жалғастыру барысында өзгермеді. Дәрілік затты 200 күн бойы қабылдаған пациенттер тобында лейкопения жағдайлары жиілігінің артуы хабарланды, ал нейтропения, анемия мен тромбоцитопения жиілігі екі топта да бірдей болды.
Балалар
Валганцикловир ЦМВ-инфекциясының даму қатерімен тығыз ағзалары ауыстырып салынған 179 балада (3 аптадан бастап 16 жасқа дейінгі) және симптоматикалық туа біткен ЦМВ ауруы бар 133 жаңа туған нәрестеде (2-ден 31 күнге дейінгі) ганцикловирді 2-ден 200 күнге дейін қолдану ұзақтығымен зерттелді.
Педиатриялық клиникалық зерттеулерде диарея, жүрек айну, нейтропения, лейкопения және анемия сияқты жағымсыз реакциялар ең көп жиі мәлімделді.
Балалар мен ересектерде тығыз ағзалар трансплантациясынан кейін жалпы қауіпсіздік бейіні ұқсас болды. Екі зерттеуде тығыз ағзалар трансплантациясынан кейінгі балаларда, ересектермен салыстырғанда, нейтропенияның біршама жоғарырақ жиілігі хабарланды, бірақ балаларда нейтропения мен инфекциялық жағымсыз құбылыстар арасында ешқандай өзара байланыс болмады. Жаңа туған нәрестелер мен сәбилерде цитопенияның өте жоғары қаупі осы жас топтарында мұқият қан мониторингін өткізуді талап етеді.
Бүйрек трансплантаты бар балаларда валганцикловирмен емдеу курсын 200 күнге дейін ұзарту жағымсыз реакциялар жиілігінің жалпы артуымен байланысты болмады. Ауыр нейтропения (НАС < 500/мкл) жиілігі 200 күнге дейін ем қабылдаған бүйрек аурулары бар балаларда, препаратты 100 күнге дейін қолданған балалармен салыстырғанда, 100 немесе 200 күнге дейін ем қабылдаған бүйрек трансплантациясынан кейінгі ересек пациенттермен салыстырғанда, жоғары болды.
Валганцикловирмен емделген симптоматикалық туа біткен ЦМВ ауруы бар жаңа туған нәрестелер немесе сәбилер туралы шектеулі деректер бар, алайда, қауіпсіздік бейіні, ықтималды түрде, валганцикловир/ганцикловирдің белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес келеді.
Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық дерекқорға тікелей хабарласу керек
Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК
http://www.ndda.kz