Вальсакор® таблетки 80 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - валсартан 80 мг, 160 мг қосымша заттар: лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза, повидон К 25, натрий кроскармеллозасы, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты үлбірлі қабықтың құрамы: гипромеллоза 6 сР, титанның қостотығы (Е171), темірдің қызыл тотығы (Е172), макрогол 4000, темірдің сары тотығы (Е172) (160 мг доза үшін) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек, екі жақ беті дөңес, бір жағында сызығы бар қызғылт түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (80 мг доза үшін). Сопақша, екі жақ беті дөңес, бір жағында сызығы бар сарғыштау-қоңыр түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (160 мг доза үшін).

Гипертония Ересектердегі эссенциальді гипертензияны және 6-дан 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдердегі гипертонияны емдеу. Жуырда болған миокард инфаркті Жуырда болған (12 сағат-10 күн) миокард инфарктісінен кейінгі жүрек жеткіліксіздігі симптомдары немесе сол жақ қарыншаның симптомсыз систолалық дисфункциясы бар клиникалық тұрақты ересек пациенттерді емдеу. Жүрек жеткіліксіздігі Минералкортикоидты рецепторлардың антагонистерін қолдану мүмкін болмаған кезде, AӨФ тежегіштеріне қосымша ем ретінде, AӨФ тежегіштерінің жақпаушылығында жүрек жеткіліксіздігінің симптомдары бар ересек пациенттерді немесе бета-блокатор жақпаушылығы бар пациенттерді емдеу

Әсер ету механизмі Валсартан - пероральді қолдануға арналған, ангиотензин ІІ рецепторларының спецификалық антагонисі (Ang II) болып табылатын гипертензияға қарсы препарат. Ангиотензин II-нің белгілі әсеріне жауап беретін рецепторлардың AT1 қосалқы түріне таңдамалы әсер етеді. Валсартан AT1 рецепторларын бөгегеннен кейін плазмадағы ангиотензин II деңгейінің жоғарылауы AT1 рецепторының әсерін бейтараптандыратын оқшауланбаған AT2 рецепторын стимуляциялауы мүмкін. Вальсакор AT1 рецепторларына ішінара антагонис әсерін тигізбейді және AT1 рецепторларына қарағанда AT2 рецепторларымен тезірек (шамамен 20 000 есе) байланысады. Валсартан сонымен қатар жүрек-қантамыр жүйесінде маңызды рөл атқаратын гормондардың немесе иондық арналардың басқа рецепторларын байланыстырады немесе бөгейді. Вальсакор ангиотензин өзгертетін ферменттің (АӨФ) (сонымен қатар кининаза II деп те аталады) әсерін бәсеңдетпейді, ол Ang I-ді Ang II-ге айналдырады және брадикининнің ыдырауын жүзеге асырады. АӨФ-ке және брадикининнің немесе Р затының потенциалдануына әсерінің болмауына байланысты ангиотензин II рецепторларының анагонистері жөтел тудырмайды. Құрғақ жөтелдің пайда болу жағдайларының саны АӨФ қабылдаған пациенттермен салыстырғанда Вальсакор қабылдаған пациенттер арасында едәуір аз екені анықталды (тиісінше 7.9%-ға қарсы 2.6%). Анамнезінде құрғақ жөтелі бар пациенттердің клиникалық зерттеуінде АӨФ тежегіштерімен ем кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттердің 68,5% -ымен (p<0,05) салыстырғанда валсартан қабылдаған зерттеуге қатысушылардың 19,5%-ында және тиазидті диуретиктер қабылдаған пациенттердің 19,0% - ында жөтел болған. Артериялық гипертензия Гипертензиясы бар пациенттерде валсартан қабылдау жүректің жиырылу жиілігіне (ЖЖЖ) әсер етпей, артериялық қысымды төмендетеді. Пациенттердің көпшілігінде гипертензияға қарсы әсер бір реттік дозаны қабылдағаннан кейін 2 сағат ішінде дамиды, 4-6 сағаттан кейін ең жоғарысына жетеді және 24 сағат бойы сақталады. Тұрақты қабылдау кезінде тұрақты гипертензияға қарсы әсер 2 апта ішінде байқалады. Ең жоғары әсерге 4 апта ішінде қол жеткізіледі және ұзақ емдеу кезінде сақталады. Гидрохлоротиазидпен біріктірілімде гипертензияға қарсы қосымша елеулі әсерге қол жеткізіледі. Валсартан қабылдауды күрт тоқтатқан кезде «рикошеттік» гипертензия немесе қандай да бір басқа жағымсыз реакциялар пайда болмайды. Гипертониялық ауру, 2 типті қант диабеті және микроальбуминуриямен ауыратын пациенттерде валсартан альбуминнің несеппен шығарылуын төмендететіні көрсетілген. MARVAL (микроальбуминурияның валсартан көмегімен төмендеуі) зерттеуінде 2 типті қант диабеті бар 332 пациентте (орташа жас) 58 жас; 265 ер адам) микроальбуминуриясы бар (валсартан: 58 мкг/мин; амлодипин: 55,4 мкг/мин), қалыпты немесе жоғары артериялық қысымымен және бүйрек функциясы сақталған (қан креатинині <120 мкмоль/л), амлодипинмен (5-10 мг/күн) салыстырғанда валсартан (күніне 80-160 мг) қабылдағанда альбуминнің несеппен экскрециясының (АНЭ) төмендеуін бағалады. 24 аптадан кейін АНЭ екі топтағы артериялық қысымның төмендеуінің бірдей жылдамдығына қарамастан (p<0,001) валсартан қабылдаған кезде 42% – ға (-24,2 мкг/мин; 95% СА: -40,4-тен -19,1-ге дейін) және амлодипинмен шамамен 3% - ға (-1,7 мкг/мин; 95% СА: - 5,6-дан 14,9-ға дейін) төмендеді. DROP (The Diovan Reduction of Proteinuria) зерттеуінде 2 типті қант диабеті, альбуминуриясы (орташа = 102 мкг/мин; 20-700 мкг/мин) бар және бүйректің функциясы сақталған (сарысудың орташа креатинині = 80 мкмоль/л), гипертониямен ауыратын 391 пациентте (АҚ = 150/88 мм сын. бағ.) валсартанның АНЭ төмендету тиімділігі қосымша зерттелді. Пациенттер валсартанның үш дозасының бірін алуға (тәулігіне 160, 320 және 640 мг) рандомизацияланған және 30 апта бойы ем қабылдаған. Зерттеудің мақсаты-2 типті қант диабеті бар артериялық гипертониямен ауыратын науқастарда АНЭ төмендету үшін валсартанның оңтайлы дозасын анықтау. 30 аптадан кейін АНЭ пайыздық өзгерісі валсартан 160 мг (95% СА: 22-ден 47% - ға дейін) бастапқы деңгейден 36% - ға және валсартан 320 мг (95% СА: 31-ден 54% - ға дейін) қабылдаған кезде 44% - ға айтарлықтай төмендеді. 160-320 мг дозадағы валсартан артериялық гипертензиямен және 2 типті қант диабетімен ауыратын пациенттерде АНЭ клиникалық маңызды төмендеуін тудырады деген қорытынды жасалды. Жақында болған миокард инфарктісі Миокард инфарктісі (VALIANT) VALsartan In Acute зерттеуі жедел миокард инфарктісі және жүректің іркілісті жеткіліксіздігінің белгілері, симптомдары немесе рентгенологиялық белгілері және/немесе сол жақ қарыншаның систолалық дисфункциясының белгілері бар 14 703 пациентті қамтитын рандомизацияланған, бақыланатын, көпұлтты, салыстырмалы жасырын зерттеу болды. радионуклидті вентрикулография бойынша <40% немесе эхокардиография немесе қарыншалық контрастты ангиография бойынша <35% лықсыту фракциясы арқылы көрінеді). Пациенттер валсартан, каптоприл немесе екеуінің біріктірілімі топтарында миокард инфарктісінің симптомдары пайда болғаннан кейін 12 сағаттан 10 күнге дейінгі кезеңде рандомизацияланған. Емдеудің орташа ұзақтығы екі жылды құрады. Бастапқы соңғы нүкте барлық себептерден болатын өлімге дейінгі уақыт болды. Валсартан миокард инфарктісінен кейінгі барлық себептерден болатын өлімді азайтуда каптоприл сияқты тиімді болды. Барлық себептерден болатын өлім валсартан (19,9%), каптоприл (19,5%) және валсартан + каптоприл (19,3%) топтарында бірдей болды. Валсартанды каптоприлмен біріктіргенде каптоприлмен салыстырғанда қосымша артықшылықтар болмады. Валсартан мен каптоприлдің арасында жасына, жынысына, нәсіліне, бастапқы еміне немесе негізгі ауруына байланысты барлық себептерден болатын өлімде ешқандай айырмашылығы болған жоқ. Валсартан сонымен қатар жүрек-қан тамырлары ауруларында уақытты ұзартуда және одан болатын өлімді азайтуда, жүрек жеткіліксіздігінен ауруханаға жатқызуда, қайталанған миокард инфарктісінде, жүректің реанимацияланған тоқтауында және өлімге әкелмейтін инсультте (қайталама біріктірілген соңғы нүкте) тиімді. Валсартанның қауіпсіздік бейіні миокард инфарктісінен кейін емделген пациенттердің клиникалық ағымына сәйкес келді. Бүйрек функциясына келетін болсақ, сарысудағы креатинин деңгейінің екі еселенуі валсартан қабылдаған пациенттердің 4,2%, валсартан+каптоприл қабылдаған пациенттердің 4,8% және каптоприл қабылдаған пациенттердің 3,4% байқалды. Бүйрек дисфункциясының әртүрлі түрлеріне байланысты емдеуді тоқтату валсартан қабылдаған пациенттердің 1,1%, валсартан+каптоприл қабылдаған пациенттердің 1,3% және каптоприл қабылдаған пациенттердің 0,8% болды. Бүйрек функциясын бағалау миокард инфарктісін өткерген пациенттерді тексеруде қамтылуы тиіс. Барлық себептерден болатын өлімде, жүрек-қан тамырлары ауруларынан болатын өлімде немесе бета-блокаторларды валсартан + каптоприл біріктірілімімен бірге, тек валсартанмен немесе тек каптоприлмен бірге қолданған кезде ауырудың ешқандай айырмашылығы болған жоқ. Емдеуге қарамастан, бета-блокаторлармен емделген пациенттер тобында өлім аз болды, бұл осы зерттеуде бұл популяциядағы бета-блокаторлардың белгілі пайдасы сақталғанын болжауға мүмкіндік береді. Жүрек жеткіліксіздігі Val-HeFT әдеттегі СЖҚЛФ терапиясын алатын, NYHA жіктемесі бойынша II (62%), III (36%) және IV (2%) класты <40% және сол жақ қарыншаның ішкі диастолалық диаметрі (LVIDD) >2,9 см/м2 жүрек жеткіліксіздігі бар 5010 пациенттің аурушаңдығы мен өлімі бойынша плацебомен салыстырғанда валсартанның рандомизацияланған бақыланатын көпұлтты клиникалық зерттеуі болды. Негізгі терапия AӨФ тежегіштері (93%), диуретиктер (86%), дигоксин (67%) және бета-блокаторларды (36%) қамтыды. Бақылаудың орташа ұзақтығы екі жылға жуық болды. Val-HeFT валсартанның орташа тәуліктік дозасы 254 мг құрады. Зерттеудің екі негізгі соңғы нүктесі болды: барлық себептерден болатын өлім (өлімге дейінгі уақыт) және өлім және өлім, реанимация кезінде кенеттен қайтыс болу, жүрек жеткіліксіздігінен ауруханаға жатқызу немесе ауруханаға жатқызбай төрт сағат немесе одан да көп уақыт бойы инотропты препараттарды немесе вазодилататор агенттерін вена ішіне енгізу ретінде анықталатын жүрек жеткіліксіздігі ауруының жиынтығы (бірінші ауру құбылысына дейінгі уақыт). Барлық себептерден болатын өлім валсартан (19,7%) және плацебо (19,4%) топтарында бірдей болды (p=NS). Бастапқы артықшылығы жүрек жеткіліксіздігі себебі бойынша алғашқы ауруханаға жатқызылғанға дейін қауіптің 27,5% - ға (95% СА: 17-37%) (13,9% қарсы 18,5%) төмендеуі болды. Плацебоның оң нәтижелері (плацебо тобында жиынтық өлім мен аурушаңдық 21,9% құрады, валсартан тобындағы 25,4% қарсы) AӨФ тежегіштері, бета-блокатор және валсартанның үштік біріктірілімін қабылдаған пациенттерде байқалды. AӨФ тежегіштерін қабылдамаған пациенттердің кіші тобында (n=366) аурушаңдықтың жақсаруы жоғарырағы болды. Бұл кіші топта плацебомен салыстырғанда барлық себептерден болатын өлім валсартан қабылдағанда 33% - ға айтарлықтай төмендеді (95% СА: -6% - дан 58% - ға дейін) (17,3% валсартан 27,1% плацебоға қарсы), ал өлім мен аурушаңдықтың біріктірілген қаупі айтарлықтай төмендеді. 44%-ға (24,9% валсартан 42,5% плацебоға қарсы). Бета-блокаторсыз AӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде барлық себептерден болатын өлім валсартан (21,8%) және плацебо (22,5%) топтарында бірдей болды (p=NS). Плацебомен салыстырғанда валсартан қабылдаған кезде өлім мен аурудың жиынтық қаупі 18,3% - ға (95% СА: 8-28%) айтарлықтай төмендеді (31,0% қарсы 36,3%). Жалпы Val-HeFT популяциясында валсартан қабылдаған пациенттерде плацебомен салыстырғанда NYHA класының көрсеткіштері, сондай-ақ жүрек жеткіліксіздігінің белгілері мен симптомдары, соның ішінде ентігу, шаршағыштық, ісіну және сырылдар айтарлықтай жақсарғаны бақыланды. Валсартан қабылдаған пациенттерде өмір сүру сапасы жақсырақ болды, бұл Миннесота штатында жүрек жеткіліксіздігі бар адамдардың өмір сүру сапасының плацебоға қарағанда соңғы нүктедегі бастапқы деңгеймен салыстырғанда өзгеруімен дәлелденді. Валсартан қабылдаған пациенттерде лықсыту фракциясы айтарлықтай артты және LVIDD плацебомен салыстырғанда соңғы нүктедегі бастапқы деңгеймен салыстырғанда айтарлықтай төмендеді. Балалар Гипертония Валсартанның гипертензияға қарсы әсері 6 жастан 18 жасқа дейінгі 561 бала және 1 жастан 6 жасқа дейінгі 165 бала қатысқан төрт рандомизацияланған жасырын салыстырмалы клиникалық зерттеулерде бағаланды. Бүйрек және несеп шығару жүйесінің аурулары, сондай-ақ семіздік осы зерттеулерге енгізілген балалардағы гипертонияға потенциалды ықпал ететін көбірек таралған аурулар болды. 6 жас және одан асқан балалардағы клиникалық тәжірибе 6 жастан 16 жасқа дейінгі жастағы гипертониямен ауыратын 261 педиатриялық пациентке жүргізілген клиникалық зерттеуде дене салмағы <35 кг болатын пациенттер күн сайын 10, 40 немесе 80 мг валсартан таблеткаларын (төмен, орташа және жоғары дозалар), ал дене салмағы ≥35 кг пациенттер күніне валсартанның (төмен, орташа және жоғары дозалар) 20, 80 және 160 мг таблеткаларын қабылдады. 2 аптадан кейін валсартан систолалық және диастолалық артериялық қысымды дозаға тәуелді түрде төмендетті. Жалпы, валсартан дозасының үш деңгейі (төмен, орташа және жоғары) систолалық артериялық қысымды бастапқы деңгейден сәйкесінше 8, 10 және 12 мм сынап бағанасына айтарлықтай төмендетті. Пациенттер валсартанның бірдей дозасын қабылдауды жалғастыру немесе плацебоға ауыстыру үшін қайта рандомизацияланды. Валсартанның орташа және жоғары дозаларын қабылдауды жалғастырған пациенттерде плацебо алған пациенттерге қарағанда ең төмен систолалық артериялық қысым -4 және -7 мм сын.бағ. төмен болды. Валсартанның төмен дозаларын қабылдаған пациенттерде ең төмен систолалық артериялық қысым плацебо алған пациенттердегімен бірдей болды. Жалпы, валсартанның дозаға тәуелді гипертензияға қарсы әсері барлық демографиялық кіші топтарда бірдей болды. 6 жастан бастап 18 жасқа дейінгі жастағы гипертониямен ауыратын 300 бала қатысуымен жүргізілген екінші клиникалық зерттеуде 12 апта ішінде валсартан немесе эналаприл таблеткаларын қабылдау үшін қолайлы пациенттер рандомизацияланды. Дене салмағы ≥18 кг-дан <35 кг-ға дейінгі балалар 80 мг валсартан немесе 10 мг эналаприл қабылдады; салмағы ≥35 кг-дан <80 кг-ға дейінгі адамдар 160 мг валсартан немесе 20 мг эналаприл қабылдады; дене салмағы ≥80 кг пациенттер 320 мг валсартан немесе 40 мг эналаприл қабылдады. Систолалық артериялық қысымының төмендеуі валсартан (15 мм сын.бағ.) және эналаприл (14 мм сын. бағ.) (p мәні тиімділіктен кем емес <0,0001) алған пациенттердегімен салыстырмалы болды. Диастолалық артериялық қысымына қатысты тұрақты нәтижелер байқалды: валсартан мен эналаприлді қабылдау кезінде 9,1 мм сын.бағ. және 8,5 мм сын. бағ. сәйкесінше төмендеді. 6 жастан бастап 17 жасқа дейінгі жастағы гипертониямен ауыратын 150 балаға жүргізілген үшінші ашық клиникалық зерттеуде қолайлы пациенттер (жасына, жынысына және бойына арналған систолалық АҚ ≥95 процентил) қауіпсіздік пен төзімділікті бағалау үшін 18 ай бойы валсартан алды. Осы зерттеуге қатысқан 150 пациенттің 41 пациенті де қатарлас гипертензияға қарсы ем алған. Пациенттерге олардың салмақ санаттарына байланысты бастапқы және қолдау дозалары берілді. Дене салмағы >18-ден <35 кг-ға дейін, ≥35-тен <80 кг-ға дейін және ≥80-ден <160 кг-ға дейінгі пациенттер 40 мг, 80 мг және 160 мг алды, ал бір аптадан кейін дозалар тиісінше 80 мг, 160 мг және 320 мг-ға дейін титрленді. Қамтылған пациенттердің жартысы (50,0%, n=75) СБА ауырған, бұл ретте пациенттердің 29,3%-у (44) 2-ші сатыдағы СБА (ШСЖ 60-89 мл/мин/1,73 м2) немесе 3-ші сатыдағы (ШСЖ 30-59 мл) /мин / 1, 73м2) байқалған. Систолалық артериялық қысымның орташа төмендеуі 14,9 мм сын.бағ. барлық пациенттерде (бастапқы деңгейі 133,5 мм сын. бағ.), 18,4 мм сын. бағ. СБА бар пациенттерде (бастапқы деңгейі 131,9 мм сын.бағ. ) және 11,5 мм сын. бағ. СБА жоқ пациенттерде (бастапқы деңгейі 135,1 мм сын. бағ.) болды. Жалпы АҚ бақылауға қол жеткізген пациенттердің пайызы (систолалық және диастолалық АҚ <95 процентиль) СБА жоқ топпен (72,2%) салыстырғанда СБА тобында (79,5%) сәл жоғары болды. 6 жасқа дейінгі балалардағы клиникалық тәжірибе 1 жастан 5 жасқа дейінгі 291 пациентте үш клиникалық зерттеу жүргізілді. Бұл зерттеулерге 1 жасқа дейінгі балалар кірмеген. 90 пациенттің қатысуымен жүргізілген бірінші зерттеуде жауаптың дозаға тәуелділігін көрсету мүмкін болмады, бірақ 75 пациенттің қатысуымен жүргізілген екінші зерттеуде валсартанның жоғарырақ дозалары АҚ елеулі төмендеуімен байланысты болды. Үшінші зерттеу дене салмағына 0,25 мг/кг немесе 4 мг/кг доза үшін рандомизацияланған гипертониясы, БСА бар немесе онсыз, 1 жастан 5 жасқа дейінгі 126 балада валсартан дозасының әсерін бағалау мақсатында 6 апталық рандомизацияланған жасырын салыстырмалы зерттеу болды. Соңғы нүктеде 0,25 мг/кг валсартанмен салыстырғанда 4,0 мг/кг валсартан қабылдағанда орташа систолалық артериялық қысымның (ОСАҚ)/орташа диастолалық артериялық қысымның (ОДАҚ) төмендеуі 8,5/6,8 мм сын. бағ. және 4,1 / 0,3 мм сын. бағ. тиісінше; (р=0,0157 / р<0,0001) болды. Сол сияқты, СБА кіші тобында 0,25 мг/кг (9,2/6,5 мм сын. бағ. қарсы 1,2/+1,3 мм сын.бағ.) салыстырғанда валсартан 4,0 мг/кг қабылдаған кезде MSBP/MDBP төмендеуі де байқалды.

Дозалау режимі Артериялық гипертензия Ересектер Вальсакор® препаратының ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне бір рет 80 мг құрайды. Гипертензияға қарсы әсер 2 апта бойы қабылдаған кезде байқалады, ал препаратты қабылдаудан болатын ең жоғары әсерге 4 апта ішінде қол жеткізіледі. Артериялық қысымы тиісті түрде бақыланбайтын пациенттерге дозаны 160 мг - ға дейін немесе ең жоғарысы - 320 мг-ға дейін арттыруға болады. Вальсакорды артериялық қысымды төмендететін басқа препараттармен бірге қабылдауға болады. Диуретиктерді бір мезгілде қабылдау (гидрохлоротиазид сияқты) артериялық қысымның көп төмендеуіне ықпал етеді. Жақында болған миокард инфарктісі Клиникалық тұрақты пациенттерді Вальсакор® препаратымен емдеуді миокард инфарктісінен кейін 12 сағаттан соң бастауға болады. Бастапқы 20 мг дозасын тәулігіне екі рет қолданғаннан кейін дозаны келесі бірнеше апта ішінде тәулігіне екі рет 40 мг, 80 мг және 160 мг-ға дейін арттыруға болады. Бастапқы дозаны Вальсакор® препаратының 40 мг бір таблеткасын екі жартыға бөліп қабылдау қамтамасыз етеді. Көзделген ең жоғары доза тәулігіне екі рет 160 мг құрайды. Пациенттерге алдымен ем басталған сәттен бастап екі апта ішінде тәулігіне екі рет 80 мг дозаны және препараттың пациентке жағымдылығына байланысты 3 ай бойы тәулігіне екі рет 160 мг көзделген ең жоғары дозаны алу ұсынылады. Гипотензия немесе бүйрек жеткіліксіздігі симптомдары пайда болған жағдайда, препарат дозасын төмендету керек. Вальсакор® препаратымен емдеуді миокард инфарктісінен кейін емнің басқа түрлерімен, мысалы, тромболитиктер, ацетилсалицил қышқылы, бета-блокаторлар, статиндер және диуретиктермен қатар жүргізуге болады. Препаратты АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Миокард инфарктісін өткерген пациенттерді тексеру кезінде әркез бүйрек функциясына бағалау жүргізу керек. Жүрек жеткіліксіздігі Вальсакор® препаратының ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне екі рет 40 мг құрайды. Дозаны тәулігіне екі рет 80 мг және 160 мг-ға дейін ұлғайтуды препараттың пациентке жағымдылығына байланысты ең жоғары дозаға дейін кемінде 2 апта аралықпен біртіндеп жүргізген жөн. Вальсакор® препаратымен бірге қабылданатын диуретиктердің дозасын төмендету керек. Ең жоғары күнделікті доза бірнеше қабылдауға бөлінген 320 мг құрайды. Жүрек жеткіліксіздігін емдеуге арналған басқа препараттармен бір уақытта Вальсакор® қабылдауға болады. Алайда АӨФ тежегішінің, бета-блокатордың және Вальсакор® препаратының үш компонентті біріктірілімін қолдану ұсынылмайды. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді тексеру кезінде бүйрек функциясын мұқият бақылау қажет. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерді емдеу үшін дозаны түзету қажет емес Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі (КК >10 мл/мин немесе 0.167 мл/с) бар пациенттер үшін дозаны түзету талап етілмейді Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі, бауырдың билиарлы циррозы және холестазы бар пациенттерге Вальсакор® препаратын қабылдауға болмайды. Холестазсыз жеңіл және орташа дәрежелі бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін Вальсакор® препаратының дозасы 80 мг аспауы тиіс. Балалар 6 жастан 18 жасқа дейінгі балалар және жасөспірімдер Дене салмағы 35 кг аз балалар үшін бастапқы доза тәулігіне бір рет 40 мг құрайды, дене салмағы 35 кг және одан астам балалар үшін бастапқы доза тәулігіне бір рет 80 мг құрайды. Дозаны артериялық қысым нәтижелерінің және жағымдылығы негізінде түзету керек. Балаларға арналған ең жоғары доза төменде көрсетілген: Дене салмағы Ең жоғарғы доза ≥ 18 кг-дан <35 кг-ға дейін 80 мг ≥ 35 кг-дан <80 кг-ға дейін 160 мг ≥ 80 кг-дан ≤ 160 кг-ға дейін 320 мг Бұдан жоғарырақ дозаларды қолдану ұсынылмайды. 6 жасқа дейінгі балалар 1 жасқа дейінгі балалардағы Валсакор қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Бүйрек жеткіліксіздігі бар 6 жастан 18 жасқа дейінгі балалар КК < 30 мл/мин балаларда және диализбен емделетін балаларда Вальсакор® препаратын қолдану ұсынылмайды. КК > 30 мл/мин балаларда дозаны түзету қажет емес. Бүйрек функциясын және қан плазмасындағы калий деңгейін мұқият бақылау қажет. Бауыр жеткіліксіздігі бар 6 жастан 18 жасқа дейінгі балалар Вальсакор® препаратын қолдану бауырдың ауыр жеткіліксіздігі, бауырдың билиарлы циррозы бар балаларға және холестазы бар пациенттерге қарсы көрсетілімді. Жеңіл және орташа бауыр жеткіліксіздігі бар балаларда Вальсакор® препаратын қолданудың клиникалық тәжірибесі шектеулі. Мұндай пациенттерде 80 мг дозадан аспауы керек. Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде жүрек жеткіліксіздігін немесе жақында болған миокард инфарктісін емдеу үшін Вальсакор® препаратын қолдану қауіпсіздік жөніндегі деректердің болмауына байланысты ұсынылмайды. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдауға арналған. Вальсакор® таблеткаларын тамақ ішуге қарамастан, сумен іше отырып, ішке қабылдайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну жөніндегі ұсынымдар Осы дәрілік препаратты қолдану бойынша қосымша сұрақтар туындаған жағдайда дәрігердің немесе фармацевттің кеңесіне жүгіну керек.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - бауырдың ауыр жеткіліксіздігі, бауырдың билиарлы циррозы, холестаз - жүктіліктің екінші және үшінші триместрі - 6 жасқа дейінгі балалар - галактоземия, Лапп лактаза тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбция синдромы - Вальсакор® препаратын қант диабеті бар пациенттерде немесе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде құрамында алискирен бар дәрілік препараттармен бір мезгілде қолдану (ШСЖ <60 мл/мин/1,73 м2)

Артериялық гипертензиясы бар пациенттерде Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар Белгісіз — Гемоглобин деңгейінің төмендеуі, гематокрит деңгейінің төмендеуі, нейтропения, тромбоцитопения Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар Белгісіз — Сарысу құю ауруын қоса, аса жоғары сезімталдық реакциялары, Метаболизм және тамақтану бұзылулары Белгісіз — Қан сарысуындағы калий деңгейінің жоғарылауы, гипонатриемия Есту мүшесі және лабиринт тарапынан бұзылулар Жиі емес — Вертиго Қан тамырлары тарапынан бұзылулар Белгісіз — Васкулит Тыныс алу жүйесі, кеуде және көкірек ортасы ағзалары тарапынан бұзылулар Жиі емес — Жөтел Асқазан-ішек бұзылыстары Жиі емес — Іштің ауыруы Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар Белгісіз — Қан сарысуындағы билирубин деңгейінің жоғарылауын қоса, бауыр функциясы көрсеткіштерінің жоғарылауы Тері және тері асты шелінің тарапынан бұзылулар Белгісіз — Ангионевроздық ісіну, буллезді дерматит, бөртпе, қышыну Бұлшықет, қаңқа және дәнекер тіндер тарапынан бұзылулар Белгісіз — Миалгия Бүйрек және несеп шығару жолдарының тарапынан бұзылулар Белгісіз — Бүйрек жеткіліксіздігі және бүйрек функциясының бұзылуы, қандағы креатинин деңгейінің жоғарылауы Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы реакциялар Жиі емес — Шаршағыштық Миокард инфарктісін бастан өткерген және/немесе жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар Белгісіз — Тромбоцитопения Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар Белгісіз — Сарысу құю ауруын қоса, аса жоғары сезімталдық реакциялары Метаболизм және тамақтану бұзылулары Жиі емес — Гиперкалиемия Белгісіз — Қан сарысуындағы калий деңгейінің жоғарылауы, гипонатриемия Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар Жиі — Бас айналуы, постуральді бас айналуы Жиі емес — Естен тану, бас ауыруы Есту мүшесі және лабиринт тарапынан бұзылулар Жиі емес — Вертиго Жүрек тарапынан бұзылулар Жиі емес — Жүрек жеткіліксіздігі Қан тамырлары тарапынан бұзылулар Жиі — Гипотензия, ортостаздық гипотензия Белгісіз — Васкулит Тыныс алу жүйесі, кеуде және көкірек ортасы ағзалары тарапынан бұзылулар Жиі емес — Жөтел Асқазан-ішек бұзылыстары Жиі емес — Жүрек айнуы, диарея Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар Белгісіз — Бауыр функциясы көрсеткіштерінің жоғарылауы Тері және тері асты тінінің тарапынан бұзылулар Жиі емес — Ангионевроздық ісіну Белгісіз — Буллезді дерматит, бөртпе, қышыну Бұлшықет, қаңқа және дәнекер тіндер тарапынан бұзылулар Белгісіз — Миалгия Бүйрек және несеп шығару жолдарының тарапынан бұзылулар Жиі — Бүйрек жеткіліксіздігі және бүйрек функциясының бұзылуы Жиі емес — Бүйректің жедел жеткіліксіздігі, қандағы креатинин деңгейінің жоғарылауы Белгісіз — Қандағы мочевина азоты деңгейінің жоғарылауы Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы реакциялар Жиі емес — Астения, шаршау Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық деректер базасына хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: артериялық қысымның төмендеуі, сананың шатасуы, қантамырдың жедел жеткіліксіздігі және/немесе шок. Емі: қабылдау уақытына, сондай-ақ симптомдары мен олардың ауырлығына байланысты. Ең алдымен гемодинамиканы тұрақтандыру қажет. Гипотензия жағдайында пациент шалқасынан жатқан қалпында орналасуы керек, бұл ретте айналымдағы қан көлеміне түзету жүргізу қажет. Гемодиализ тиімсіз.

Гиперкалиемия Вальсакор® препаратын калий препараттарымен, калий жинақтаушы диуретиктермен, құрамында калий бар ас тұзын алмастырғыштармен, сондай-ақ қандағы калий концентрациясының жоғарылауын тудыруы мүмкін дәрілік препараттармен (мысалы, гепарин және т.б.) бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Қажет болса, калий деңгейіне мониторинг жүргізу керек. Бүйрек функциясының бұзылуы Креатинин клиренсі <10 мл/мин пациенттерде, сондай-ақ диализдегі пациенттерде қолдану зерттелмеген, сондықтан валсартанды бұл пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Креатинин клиренсі >10 мл/мин ересек пациенттерде дозаны түзету талап етілмейді. Бауыр функциясының бұзылуы Холестаз жоқ айқындығы әлсіз немесе орташа бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде Вальсакор® препараты сақтықпен қолданылуы тиіс. Диуретиктердің жоғары дозаларын қабылдайтын натрий және/немесе жасушааралық сұйықтық деңгейі төмендеген пациенттерде валсартанмен емдеу басталғаннан кейін сирек жағдайларда гипотензия симптомдары пайда болуы мүмкін. Валсартанмен емдеуді бастар алдында натрий және/немесе жасушааралық сұйықтық деңгейіне, мысалы, диуретик дозасын төмендету арқылы түзету жүргізу қажет. Гипотензия дамыған жағдайда пациентті жатқызып, қажет болған жағдайда натрий хлоридінің изотониялық ерітіндісінің вена ішіне инфузиясын жүргізу керек. Артериялық қысымы тұрақтанғаннан кейін Вальсакор® препаратымен емдеуді жалғастыруға болады Бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйректің бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде валсартанды қолдану қауіпсіздігі анықталған жоқ. Алайда, ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін препараттар бүйрек артериясының біржақты стенозы бар пациенттерде қандағы мочевина азотының деңгейін және қан сарысуындағы креатинин деңгейін жоғарылатуы мүмкін екенін ескере отырып, валсартанмен емдеу кезінде бүйрек функциясына мерзімді мониторинг жүргізу ұсынылады. Бүйрек трансплантациясы Қазіргі уақытта валсартанды жақында бүйрек трансплантациясынан өткен пациенттерде қауіпсіз қолдану тәжірибесі жеткіліксіз. Алғашқы гиперальдостеронизмі бар пациенттер валсартанды қабылдамауы тиіс, өйткені олардың ренин-ангиотензин жүйесі белсендірілмеген. Аорта сағасының және митральды клапанның стенозы, гипертрофиялық обструкциялық кардиомиопатия (ГОКМ) бар пациенттерде, басқа да тамыр кеңейтетін дәрілер жағдайындағыдай, валсартанмен емдеу кезінде ерекше сақтық керек. Холестазсыз жеңіл немесе орташа дәрежелі бауыр жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттерде препаратпен емдеу кезінде сақ болу керек. Жүктілік Ангиотензин II (АРАII) рецепторларының антагонистері жүктілік кезінде қарсы көрсетілімде. АРАII емді жалғастыру қажет болған жағдайлардан басқа, жүктілікті жоспарлап жүрген пациент әйелдерді жүктілік кезінде қолдану үшін тексерілген қауіпсіздік бейіні бар баламалы гипертензияға қарсы препараттарға ауыстыру қажет. АРАII препараттарымен емдеуді жүктілік басталғаннан кейін бірден тоқтату керек, қажет болған жағдайда баламалы ем тағайындалады. Жақында өткерген миокард инфарктісі: каптоприл мен валсартанды бір мезгілде қабылдау емдеу кезінде қосымша оң әсер берген жоқ. Осы екі препаратты бір уақытта қабылдау емнің өзін дәлелдеген әдістеріне қарағанда жағымсыз әсерлердің пайда болу қаупін арттырады. Осыған байланысты Вальсакор® препаратын және АӨФ тежегішін бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Вальсакор® препаратын жақында миокард инфарктісі болған пациенттерде қолданған кезде сақ болу керек. Миокард инфарктісі бар пациенттердің жағдайын бағалау міндетті түрде бүйрек функциясы жағдайын талдауды қамтуы керек. Миокард инфарктісіне шалдыққан пациенттерде Вальсакор® препаратын қабылдау әдетте артериялық қысымның аздап төмендеуіне әкеледі, бірақ нұсқаулыққа сәйкес дозаны сақтаған кезде әдетте емдеуді тоқтатудың қажеті жоқ. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде АӨФ тежегіштерінің, бета-блокаторлардың және валсартанның біріктірілімі жағымсыз реакциялар қаупін арттырады және сондықтан қолдануға ұсынылмайды. Вальсакор® препаратын және АӨФ тежегішін бір мезгілде қолдану жағымсыз реакциялардың, әсіресе гипотензияның, гиперкалиемияның даму және бүйрек функциясының төмендеу (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) қаупін арттырады. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде үш препараттың біріктірілімі: АӨФ тежегіші, бета-адреноблокатор және Вальсакор® препараты қандай да бір клиникалық пайдасын көрсеткен жоқ. Бұл біріктірілім жағымсыз құбылыстардың қаупін арттырады, сондықтан ұсынылмайды. Үш препараттың біріктірілімі: АӨФ тежегіші, минералкортикоидты рецепторлардың антагонистері және валсартан да ұсынылмайды. Бұл біріктірілімдерді қолдану тек маманның қадағалауымен және бүйрек функциясын, электролиттерді және артериялық қысымды жиі мұқият бақылаумен жүргізілуі керек. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде емді бастау кезінде сақ болу керек. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді тексеру әрқашан бүйрек функциясын бағалауды қамтуы тиіс. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде Вальсакор® препаратын қолдану әдетте артериялық қысымның біршама төмендеуіне әкеледі, бірақ симптоматикалық гипотензияның жалғасуына байланысты емді тоқтату әдетте дозалау жөніндегі нұсқаулықтарды сақтаған кезде талап етілмейді. Бүйрек функциясы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің белсенділігіне байланысты болуы мүмкін пациенттерде (мысалы, ауыр іркілісті жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде) АӨФ тежегіштерімен емдеу олигуриямен және/немесе үдемелі азотемиямен және сирек жағдайларда - жедел бүйрек жеткіліксіздігімен және/немесе өліммен аяқталды. Валсартан ангиотензин II рецепторларының блокаторы болғандықтан, Вальсакор® препаратын қолдану бүйрек функциясының бұзылуымен байланысты болуы мүмкін екенін жоққа шығаруға болмайды. АӨФ тежегіштері және ангиотензин II рецепторларының блокаторлары диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде қолданылмауы тиіс. Ангионевроздық ісіну Валсартан қабылдап жүрген пациенттерде тыныс жолдарының обструкциясына және/немесе беттің, еріннің, жұтқыншақтың және/немесе тілдің ісінуіне әкеп соғатын көмейдің және дыбыс саңылауының ісінуін қамтитын ангионевроздық ісіну жөнінде мәлімдемелер бар. Осы пациенттердің кейбіреулерінде анамнезде басқа препараттарға, оның ішінде АӨФ тежегіштеріне ангионевроздық ісінудің дамуына нұсқау бар. Ангионевроздық ісіну дамитын пациенттерде валсартанды дереу тоқтату керек және препаратты қайта қолданбау керек. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы РААЖ-ға әсер ететін дәрілік заттарды бір мезгілде қолданғанда сезімтал пациенттерде гипотония, естен тану, инсульт, гиперкалиемия және бүйрек функциясының өзгеруі (оның ішінде бүйректің жедел жеткіліксіздігі) тіркелді. Сондықтан АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану жолымен РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада нақты қажет деп саналса, оны тек маманның бақылауымен және бүйрек функциясын, электролиттер деңгейін және артериялық қысымын жиі мұқият бақылау арқылы жүргізу керек. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бір мезгілде қолдануға болмайды. Балалар Бүйрек функциясы бұзылуы бар балаларда қолдану Препаратты КК <30 мл / мин балаларда және диализбен емделетін балаларда қолдану зерттелмеген, сондықтан мұндай пациенттерге Валсартанды қолдану ұсынылмайды. КК>30 мл/мин балаларда дозаны түзету қажет емес. Бүйрек функциясы мен қан плазмасындағы калий деңгейін мұқият бақылау қажет. Бұл, атап айтқанда, бүйрек функциясының нашарлауына әкелуі мүмкін басқа жағдайлар (жоғары температура, сусыздану) болған кезде валсартанды қолдануға қатысты. Бауыр функциясы бұзылуы бар балаларда қолдану Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі, бауырдың билиарлы циррозы бар балаларға және холестазы бар пациенттерге валсартанды қолдану қарсы көрсетілімді. Бауырдың жеңіл және орташа жеткіліксіздігі бар балаларда валсартанды қолданудың клиникалық тәжірибесі шектеулі. Мұндай пациенттерде валсартан дозасын 80 мг-дан асырмау керек. Арнайы ескертулер Қосымша заттар Вальсакор® құрамында лактоза бар. Сирек тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, жалпы лактоза тапшылығы немесе глюкоза-галактоза сіңуінің бұзылу проблемалары бар пациенттер бұл препаратты қабылдамауы керек. Бұл препараттың бір таблеткасының құрамында натрий 1 ммольден аз (23 мг), яғни натрийден бос. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Автокөлікті және басқа механизмдерді басқару қабілетіне әсерін зерттеу жүргізілген жоқ. Автокөлікті немесе басқа механизмдерді басқару кезінде бас айналу және шаршаудың пайда болуын ескеру қажет.

Жүктіліктің бірінші триместрінде ангиотензин II рецепторларының антагонистерін (АРА II) қолдану ұсынылмайды. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде АРА II қолдануға қарсы көрсетілімді. Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қолдану кезіндегі тератогенділік қаупіне қатысты эпидемиологиялық деректер сенімді болып табылмайды; алайда қауіптің шамалы ұлғаюын жоққа шығаруға болмайды. АРА II қабылдаумен байланысты қауіптер туралы бақыланатын эпидемиологиялық деректердің болмауына қарамастан, препараттардың осы класы үшін де осындай қауіптер болуы мүмкін. Егер II АРА емін жалғастыру қажет деп есептелмесе, жүктілікті жоспарлаған пациенттерді жүктілік кезінде қолдану кезінде қауіпсіздік бейіні зерттелген баламалы гипотензиялық препараттарға ауыстыру керек. Жүктілік анықталған кезде АРА II емдеуді дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда баламалы емді бастау керек. Екінші және үшінші триместрде АРА II емінің әсері адамдарда фетоуыттылықты (бүйрек функциясының төмендеуі, қағанақ суының аздығы, бассүйек сүйектенуінің баяулауы) және неонатальді уыттылықты (бүйрек жеткіліксіздігі, гипотензия, гиперкалиемия) туындататыны белгілі. Егер АРА II әсері жүктіліктің екінші триместрінде пайда болса, бүйрек функциясын және бассүйекті ультрадыбыстық зерттеуі ұсынылады. Аналары II АРА-ны қабылдаған сәбилер гипотензия мәніне мұқият бақылауда болуы тиіс. Емшек емізу Емшек емізу кезінде валсартанды қолдану туралы ақпараттың болмауына байланысты препаратты қабылдауға ұсынылмайды. Емшек емізу кезінде, әсіресе жаңа туған немесе шала туған баланы тамақтандыру кезінде көбірек зерттелген қауіпсіздік бейіндері бар баламалы емдеу әдістері ұсынылады.

Ренин-ангиотензин-альдостеронды жүйесінің РАБ, АӨФТ немесе алискиренмен қосарлы блокадасы (РААЖ) АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану жолымен ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы РААЖ әсер ететін бір препаратты қолданумен салыстырғанда гипотония, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) сияқты жағымсыз құбылыстардың жоғарырақ жиілігімен байланысты. Бір мезгілде қолдану ұсынылмайды Литий препараттары Литий препараттары мен АӨФ тежегіштерін немесе ангиотензин II рецепторларының антагонистерін, оның ішінде валсартанды бірге қолдану кезінде литийдің сарысулық концентрациясы мен уыттылығының қайтымды жоғарылауы тіркелді. Осыған байланысты оларды бірге қолдану кезінде сарысулық литий деңгейіне мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. Литий препараттарының уыттылық қаупі несеп айдайтын дәрілер мен валсартанды бірге қолданғанда да артуы мүмкін. Калий қоспалары, калий жинақтаушы диуретиктер, құрамында калий бар тұз алмастырғыштар және калий деңгейін арттыратын басқа да препараттар: валсартанды калий деңгейіне әсер ететін дәрілік препараттармен бір мезгілде қолдану қажет болған кезде қан плазмасындағы калий деңгейіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Бір мезгілде қолдануда сақтық талап етіледі ЦОГ-2 селективті тежегіштерін, күніне> 3 г ацетилсалицил қышқылын және селективті емес ҚҚСП қоса, қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП): ангиотензин II антагонистерін ҚҚСП-мен бір мезгілде қабылдаған кезде гипертензияға қарсы әсердің әлсіреуі туындауы мүмкін, бүйрек функциясының нашарлау және қан сарысуындағы калий деңгейінің жоғарылауы қаупі артады. Сондықтан емдеудің басында бүйрек функциясын бақылау ұсынылады. Мұндай пациенттерге көп мөлшерде ішу ұсынылады. Тасымалдаушылар: әдеби дереккөздердің деректері валсартанның OATP1B1 бауырды қармау тасымалдаушысының субстраты және MRP2 бауырдан ағып шығу тасымалдаушысының субстраты болып табылатынын көрсетеді. Қармау тасымалдаушысының тежегіштерін (мысалы, рифампицин, циклоспорин) немесе ағып шығу тасымалдаушысын (мысалы, ритонавир) бір мезгілде тағайындау валсартанның жүйелік әсерін арттыруы мүмкін. Басқа препараттар: валсартанның циметидинмен, варфаринмен, фуросемидпен, дигоксинмен, атенололмен, индометацинмен, гидрохлоротиазидпен, амлодипинмен және глибенкламидпен клиникалық маңызды өзара әрекеттесуі анықталған жоқ. Балалар Бүйрек функциясының қатар жүретін бұзылыстары жиі кездесетін балалар мен жасөспірімдердегі артериялық гипертензия кезінде валсартанды және қан сарысуындағы калий деңгейін жоғарылатуы мүмкін ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін тежейтін басқа заттарды бір мезгілде қолданғанда сақ болу ұсынылады. Бүйрек функциясы мен қан сарысуындағы калий деңгейін мұқият бақылау керек.

Сақтау мерзімі 5 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында, 25 ºС-ден аспайтын температурада, ылғалдан қорғалған жерде сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!