Варфарин таблетки 2.5 мг

Препараттың бір таблеткасының құрамында белсенді зат - натрий варфарині (натрий варфарині клатраты түрінде) – 2.5 мг; қосымша заттар - лактоза моногидраты, кальций гидрофосфаты дигидраты, повидон К-25, магний стеараты, жүгері крахмалы. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ түсті, жалпақ цилиндрлі, сызығы және ойығы бар таблеткалар.

• терең веналар тромбозы мен өкпе артериясының тромбоэмболиясын емдеу және профилактикасы; • ауқымды трансмуральді миокард инфарктісінен кейін тромбоэмболиялық асқынулардың профилактикасы; • жыпылықтайтын аритмиясы немесе жүректің жасанды клапаны бар кейбір пациенттерде тромбоэмболиялық асқынулар профилактикасы.

ATX коды: В01АА03. Варфарин бауырда К дәрумені синтезін - қан ұюының тәуелді факторларын, атап айтқанда II, VII, IX және X факторларын бөгейді. Егер қандағы бұл компоненттердің концентрациясы төмендесе, онда ұю процесі баяулайды. Қан ұюына қарсы әсердің басталуы препаратты қабылдағаннан бастап 36-72 сағаттан кейін, қолдану басталғаннан бастап 5-7 күн ішінде ең жоғары әсердің дамуымен байқалады. Препаратты қабылдауды тоқтатқаннан кейін К дәрумені - қан ұю тәуелді факторларының белсенділігін қалпына келтіру 4-5 күн ішінде жүреді.

Дозалау режимі Бастапқы доза: 1 және 2 күндер: пациенттің салмағына, жасына, жалпы денсаулық жағдайына және т. б. байланысты 2,5 мг Варфарин препаратының 3 (2-4) таблеткасы. 3-ші күн: 3-ші күні бастапқы дозаның коагуляциялық белсенділікке (халықаралық қалыптасқан қатынас, ХҚҚ мәні) әсер етуіне байланысты бастапқы демеуші доза. Емдеудің жылдам әсерін қажет етпейтін пациенттер үшін, мысалы, егер гепаринмен немесе төмен молекулалы гепаринмен қатар емдеу жүргізілмесе, есептік демеуші дозадан бастауға болады және ХҚҚ мәнін тек 3-4 күні тексеруге болады. Бұл про-және антикоагулянттық факторлар арасындағы теңгерімсіздікке байланысты жазылу кезеңінде туындауы мүмкін ықтималды гиперкоагуляцияны болдырмауға көмектеседі. Демеуші доза: Демеуші доза әдетте күніне 1-4 таблетканы (2,5–10 мг) құрайды, бірақ үлкен жеке айырмашылықтар болуы мүмкін (доза кейбір пациенттерде ½ таблеткадан 10 таблеткаға дейін өзгеруі мүмкін). Жалпы тәуліктік дозаны күн сайын бір уақытта бір дозада қабылдау керек. Дозалау қораптары пайдалы болуы мүмкін. Тромбоздың тиімді профилактикасына, әдетте, ХҚҚ мәні ұсынылған емдік деңгейде болған жағдайда, емдеудің 5 күнінен кейін ғана қол жеткізіледі. Антикоагулянттық белсенділікті бақылау Варфарин препаратына сезімталдық адамнан адамға, тіпті бір пациентте де өзгереді. Сондықтан емдеудің қарқындылығын үнемі тексеріп отыру керек. Бұл қан үлгілеріндегі протромбин кешенінің (ПК) мөлшерін өлшеу арқылы жасалады және бұл мән қалыпты мәні 1,0 болатын халықаралық қалыптасқан қатынас (ХҚҚ) ретінде көрсетіледі. Варфарин препаратына сезімталдық жасына және дене салмағының төмендеуіне байланысты артады. Кейбір пациенттерде жүре пайда болған себептерге байланысты айқын жүрек жеткіліксіздігі немесе бауыр функциясының төмендеуі немесе басқа дәрілік заттармен қатар емдеу сияқты жоғары сезімталдық байқалады. ХҚҚ мәндері бірінші аптада күнара, содан кейін пациент демеуші дозаны қабылдағанға дейін аптасына бір-екі рет тексеріледі. Тұрақты деңгейге қол жеткізгеннен кейін зерттеу аралықтарын әр 4-6 апта сайын, кейде одан да ұзағырақ арттыруға болады. ХҚҚ емдік мәні Вена тромбозы, өкпе эмболиясы, жыпылықтайтын аритмия, ацетилсалицил қышқылымен біріктірілген миокард инфарктісінен кейінгі салдарлы профилактикасы бар пациенттерде, сондай-ақ кейінгі үлгідегі жасанды механикалық аорта клапаны бар пациенттерде ұсынылатын ХҚҚ нысаналы мәні 2,5 (±0,5) құрайды. Жасанды механикалық митральді клапаны немесе қос жасанды клапаны бар пациенттерге, қалыпты емдеу қарқындылығы тиімсіз болған пациенттерге, сондай-ақ миокард инфарктісінен кейін ХҚҚ 3,0 (± 0,5) көзделген мәніне сәйкес келетін жоғары емдеу қарқындылығын ұсынуға болады. Айта кету керек, жоғарыда келтірілген емдік диапазондар тек жалпы болып табылады және емделетін жағдайға, салыстырмалы қарсы көрсеткіштердің дәрежесіне, жергілікті емдеу нұсқауларына және пациенттің ынтымақтастық қабілетіне байланысты өзгертілуі керек. Гепаринмен біріктіру Жедел антикоагулянттық әсерге қол жеткізу үшін жедел жағдайларда Варфарин препараты мен гепаринді немесе төмен молекулалы гепаринді біріктіру ұсынылады. ХҚҚ фракцияланбаған гепаринді немесе төмен молекулалы гепаринді тоқтатудан бұрын кемінде 2 күн бойы терапевтік деңгейде болуы тиіс. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Бақыланатын клиникалық зерттеулердің деректері өте шектеулі. Бастапқы доза қалыпты бауыр функциясы бар балалар үшін тәулігіне 0,1–0,2 мг/кг құрайды, содан кейін ол ХҚҚ мәндеріне байланысты түзетіледі. Демеуші доза жасқа байланысты және < 1 жастан 11-18 жасқа дейін жасының ұлғаюына байланысты төмендейді. Варфарин препаратымен емдеу жаңа туған нәрестелерге К дәруменінің бір мезгілде тапшылығы қаупіне байланысты ұсынылмайды. Кішкентай балаларға арналған ХҚҚ нақты терапиялық диапазоны жоқ. Іс жүзінде 2,5 (±0,5) нысаналы ХҚҚ бар ересектер үшін терапевтік мәндер қолданылды. Балаларды, әсіресе кішкентай балаларды емдеу арнайы білімді қажет етеді. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерге жастарға қарағанда барынша төмен доза қажет. Бастапқы доза 2,5 мг Варфарин препаратының 2 (1-3) таблеткасын құрауы тиіс, содан кейін ол ХҚҚ мәндерін ескере отырып түзетіледі. Варфариннің фармакокинетикасы жасына байланысты емес. Дозаның төмендеуі фармакодинамикалық өзгерістерге байланысты. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге қатар жүретін ауруларға байланысты Варфарин препаратының барынша төмен немесе жоғары дозасы қажет болуы мүмкін. Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр функциясы бұзылған пациенттерге Варфарин препаратының дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. Бауыр функциясының бұзылуы қанның ұю факторларының синтезін тежеу және Варфарин метаболизмін төмендету есебінен варфариннің әсерін күшейтуі мүмкін. Генетикалық аномальді фермент типтері бар пациенттер ХҚҚ жауаптарының айтарлықтай өзгеруі генетикалық факторларға байланысты болуы мүмкін. Бұл, атап айтқанда, CYP2C9 ферментінің белсенділігінің генетикалық төмендеуіне және варфаринмен VKOR (варфариннің фармакологиялық нысаналы ферменті) тежелуіне сезімталдықтың жоғарылауына қатысты. CYP2C9 ферментінің CYP2C9*2 немесе CYP2CP*3 аллельдері бар пациенттерде (S)-Варфарин метаболизмі төмендейді, сондықтан оларға бастапқы және демеуші дозаны төмендету қажет болуы мүмкін. Метаталдау варфариннің орташа тәуліктік дозасы CYP2C9*2 аллелі бар пациенттерде 20% - ға және CYP2C9*3 аллелі бар пациенттерде 34% - ға төмен екенін көрсетті. Осы гендердің екеуі бар пациенттер (гомозиготалар) дозаны 36% және 78% төмендетуді қажет етті. Бұл пациенттерге Варфарин препаратының тұрақты жай-күйіне және емдік әсеріне жету үшін ұзағырақ уақыт қажет болуы мүмкін. Сондай-ақ, варфариннің нысаналы ферменті болып табылатын К дәруменінің эпоксидредуктаза ферментін кодтайтын VKORC1 геніндегі генетикалық айырмашылықтар варфаринге сезімталдықтың жоғарылауы есебінен дозалауға қойылатын талаптарға әсер еткені көрсетілген. Еуропалық нәсілді пациенттер топтар арасында салыстырмалы түрде біркелкі бөлінді, ал шығу тегі азиялық пациенттерде негізінен дозаны азайту қажеттілігін тудыратын гендер болады. Генотиптеу ерекше сезімтал пациенттерді емдеу кезінде қарастырылуы мүмкін, олар үшін шамадан тыс антикоагулянттық әсерден аулақ болу өте маңызды.

• варфариннің әсер етуші затына және/немесе препараттың кез келген қосымша компонентіне аса жоғары сезімталдық • жүктілік (1-ші және 3-ші триместр (соңғы 4 апта) • 18 жасқа дейінгі балалар. Варфаринді қан кету қаупі жоғары пациенттерге қолдануға болмайды: • қан кетуге бейімділік (Виллебранд ауруы, гемофилия, тромбоцитопения және тромбоциттер функциясының бұзылуы); • бауырдың ауыр жеткіліксіздігі және бауыр циррозы; • емделмеген немесе бақыланбайтын гипертония; • жуырдағы бассүйек ішіне қан кету. Бассүйек ішіне қан кетуге бейім жағдайлар, мысалы: ми артерияларының аневризмасы; • неврологиялық немесе басқа ауруларға байланысты жиі құлауға бейімділік; • орталық жүйке жүйесіне немесе көзге хирургиялық араласу; • асқазан-ішектен қан кету немесе несеп шығару жолдарында қан кетуге бейім жағдайлар, мысалы, алдыңғы асқазан-ішектен қан кету, дивертикулалар немесе қатерлі жаңа түзілімдер; • инфекциялық эндокардит немесе перикардтағы жалқық; • деменция, психоз, алкоголизм және емдеу режимін сақтау қанағаттанарлық емес және антикоагулянттармен емдеуді қауіпсіз жүргізу мүмкін емес басқа жағдайлар; • шайқурайды бір мезгілде қабылдау (Hypericum perforatum); • антикоагулянттық терапияның өзгеру жағдайларын, мысалы, құрамында К дәрумені жоқ немесе бар пероральді антикоагулянттармен емдеуге көшуді қоспағанда, пероральді антикоагулянттармен басқа ем; • геморрагиялық инсульт; • тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдарға.

Жағымсыз реакциялардың жиілігі келесідей жіктелді: өте жиі (≥1/10); жиі (≥1/100, бірақ <1/10); жиі емес (≥1/1000, бірақ <1/100); сирек (≥1/10 000, бірақ <1/1000); өте сирек (<1/10 000); жиілігі белгісіз (қолда бар мәліметтер негізінде бағалау мүмкін емес). Бұзылулар мен аурулар — Жағымсыз реакциялар — Жиілігі Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар — қан кету (әртүрлі ағзалардан) — өте жиі ұзақ емдеуден кейін варфаринге жоғары сезімталдық — жиі Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар — аса жоғары сезімталдық — өте сирек Қан тамырлары тарапынан бұзылулар — кумарин некрозы, аяқ бақайларының түсінің ауырсынумен өзгеруі ("бақайдың көгеруі" синдромы) — жиі емес васкулит — өте сирек қан кету — өте жиі Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — трахеяның кальцификациясы — өте сирек Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — құсу, жүрек айну, диарея — өте жиі мелена — сирек Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар — сарғаю — сирек бауыр ферменттері белсенділігінің қайтымды жоғарылауы, холестаздық гепатит — өте сирек Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар — антикоагулянттарды қабылдаумен байланысты нефропатия — жиілігі белгісіз Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар — некроз — жиі емес алопеция, есекжем, қышыну — сирек қайтымды алопеция, бөртпе — өте сирек кальцифилаксия — жиілігі белгісіз Ұрпақ өрбіту жүйесі және сүт бездері тарапынан бұзылулар — приапизм — өте сирек Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы реакциялар — аллергиялық реакциялар (әдетте тері бөртпелерімен көрінеді) — өте сирек Зертханалық көрсеткіштер және зерттеулер — май эмболиясы — өте сирек Егер емдеу кезінде сізде келесі жағымсыз реакциялар туындаса, дереу емдеуші дәрігеріңізге хабарласыңыз: - гематомалардың туындауына жоғары бейімділік, мұрыннан немесе қызылиектен қан кету, несептегі қан, қара немесе қан аралас нәжіс, қан құсу, етеккірлік қан кетудің жоғарылауы немесе ұзаққа созылуы. Бұл симптомдар Варфариннің артық дозалануының белгісі болуы мүмкін. - ауыртатын бөртпе. Сирек жағдайларда Варфарин сирек тері ауруларын, соның ішінде кальцифилаксияны тудыруы мүмкін, ол ауыртатын бөртпеден басталып, содан кейін күрделі асқынуларға әкелуі мүмкін. Бұл жағымсыз реакция бүйректің созылмалы аурулары бар пациенттерде жиі кездеседі. Қан кету: бір жыл емдеген кезде шамамен 8% жағдайда Варфарин қабылдаған пациенттер арасында қан кету байқалады. Олардың 6% - ы кішігірім қан кетулер, 1 % – ы ауруханаға жатқызуға немесе қан құюға әкелетін ауыр (бассүйекішілік, ретроперитонеальді), ал 0,25% - ы өлімге әкелетін деп жіктеледі. Бассүйекішілік қан құйылу туындау үшін едәуір жиі қауіп факторы-бақыланбайтын немесе емделмеген гипертензия. Егер ХҚҚ нысаналы деңгейден едәуір жоғары болса, қан кету ықтималдығы артады. Егер қан кету нысаналы деңгей шегіндегі ХҚҚ кезінде басталса, онда басқа да қатар жүретін жағдайлар бар деген сөз, оларды зерттеу керек. Некроз: Кумариндік некроз – Варфаринмен емдеген кезде сирек асқыну. Некроз әдетте аяқ пен бөкселердің терісінің ісінуінен және қараюынан немесе басқа жерлерде (сирек) басталады. Кейінірек зақымданулар некроздық болады. 90% жағдайда некроз әйелдерде дамиды. Зақымданулар препаратты қабылдаудың 3-нен 10-шы күні аралығында байқалады және этиологиясы С және S тромбозға қарсы протеин жеткіліксіздігін болжайды. Бұл протеиндердің туа біткен жеткіліксіздігі асқынулардың себебі болуы мүмкін, сондықтан Варфаринді қабылдау гепаринді енгізумен және препараттың шағын бастапқы дозаларымен бір мезгілде басталуы тиіс. Егер асқыну пайда болса, онда Варфаринді қабылдау тоқтатылады және зақымданулар жазылғанға немесе тыртықталғанға дейін гепаринді енгізуді жалғастырады. Алақан-табан синдромы- Варфаринмен емдеу кезінде кездесетін өте сирек асқыну, оның дамуы атеросклероздық аурулары бар ер адамдарда жиі кездеседі. Варфарин микроэмболияға әкелетін атероматозды түйіндақтардың геморрагиясын тудырады деп болжануда. Ашытып күйдіріп ауырумен қатар жүретін саусақтардың терісі мен табанның симметриялы күрең қызыл зақымдануы кездеседі. Варфаринді тоқтатқаннан кейін бұл симптомдар біртіндеп жоғалады. Варфаринмен емдеу кезінде күрделі қан кету дамуының тәуелсіз қауіп факторлары мыналар: егде жастағы пациенттер, қатар жүретін антикоагулянттық және антиагреганттық терапияның жоғары қарқындылығы, анамнезінде инсульт пен асқазан-ішектен қан кетудің болуы. SUR2S9 және VKOR гендерінің полиморфизмі бар пациенттерде қан кету қаупі жоғары. Гемоглобин мен ХҚҚ деңгейін мұқият бақылау қажет. Пациенттер сирек жағдайларда варфарин терінің күрделі ауруларының туындауына, соның ішінде кальцифилаксияға әкелуі мүмкін екенін білуі керек, ол теріде ауыртатын бөртпе пайда болғаннан басталуы мүмкін және басқа да күрделі асқынуларға әкелуі мүмкін. Бұл жағымсыз реакция бүйректің созылмалы аурулары бар пациенттерде жиі кездеседі. Теріде ауырсынатын бөртпе түрінде жағымсыз реакция пайда болса, пациенттер дереу дәрігерге хабарлауы керек. Жағымсыз реакциялар туралы хабарлама Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаны қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей жүгіну қажет. Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Уыттылық туралы деректер қарама-қайшы. Балаларда әлеуетті уытты доза 0,5 мг/кг құрайды. Ересектер үшін ең төменгі тіркелген өлімге әкелетін доза 6,15 мг/кг құрайды. Симптомдары: Барлық симптомдар қан ұюының бұзылуына байланысты. Іс жүзінде барлық ағзалардан қан кету симптомдары болуы мүмкін. Кейде патологоанатомиялық зертханалардың деректері жалғыз нәтиже болып табылады. Кейбір жағдайларда симптомдар елеусіз қан кету болып табылады, мысалы, шырышты қабықтан қан кету, гематурия. Айқын улану, мысалы, қан түкіру, қан құсу, мелена, петехия, экцимоз, бассүйек ішіне қан құйылу, геморрагиялық шок тудыруы мүмкін. Емі: қажет болса, асқазанды шаю және емдік көмірді қолдануға болады. ХҚҚ бірнеше күн бойы үнемі бақылап отыру керек. Қан ұю көрсеткіштері мен клиникалық симптомдарды ескере отырып, 10 мг К дәруменін тәулігіне 1-4 рет вена ішіне енгізуге болады (12 жасқа дейінгі балаларға арналған жарты доза). Ауыр улану кезінде К дәруменінің жоғары дозаларын тағайындауға болады, ал қатты қан кету кезінде плазма (жақсырақ жаңа мұздатылған) немесе қан ұю факторларының концентраты (протромбин кешенінің концентраты) және транексам қышқылы түріндегі қан ұю факторларымен толықтырылуы мүмкін. Күмән туындаған жағдайда әрдайым дәрігермен кеңесу керек. Қанның ұю факторларын (К дәрумені емес) тек антикоагулянттық ем қабылдайтын пациенттерге тағайындауға болады, егер толық тоқтату қажет болмаса. Варфариннің жартылай шығарылу кезеңі 20-55 сағатты құрайды. Сондықтан ұзақ уақыт бақылау және К дәруменімен емдеу қажет. Төмендегі кестеде артық дозалану жағдайында емдеу шаралары ұсынылған: Клиникалық жағдай — Дозаны түзету / басқа ем Қан кету жоқ, ХҚҚ > 4 — 1 күн күтіңіз. Дозаны реттеңіз. Қан кету жоқ, ХҚҚ> 6 — 1-2 күн күтіңіз. Дозаны реттеңіз. Қан кету жоқ, ХҚҚ> 8 — К дәруменін қолдануды қарастырыңыз. 1-2 мг тері астына, в/і. немесе пероральді. 2 күн күтіңіз. Келесі күні байқап көріңіз. Дозаны реттеңіз. Аздап қан кету — Варфаринді қабылдауда 1-2 күн үзіліс жасаңыз. Жоғарыда көрсетілгендей К дәрумені болуы мүмкін. Қатты қан кету — ХҚҚ 1,5-1,6-ға дейін тез төмендетіңіз. 10 мл/кг жаңа мұздатылған плазма ХҚҚ-ны 7-ден 4-ке дейін немесе 4-тен 2,2-ге дейін төмендетуге арналған. Қан ұю факторлары концентратының бір бірлігі 1 мл плазмаға сәйкес келеді. Әсері бірден басталады, бірақ 6 сағаттан кейін жоғалады. Егер варфариннің әсерін қалпына келтіруге болатын болса, плазма/қан ұю факторы концентратымен бір мезгілде 5-10 мг К дәруменін (в/і) енгізу керек. Егер варфаринмен емдеуді жалғастыру күтілсе, К дәруменінің аз дозасын (25 мг) тағайындау қажет. К дәрумені әсер ете бастауы үшін 6-12 сағат қажет, ең жоғарғы әсерге 24 сағаттан кейін қол жеткізіледі. Уыттану/ улану — Қан кету жағдайында жоғарыдан қараңыз. Варфариннің әсері жойылғанға дейін күніне 3-4 рет 10 мг К дәрумені. Бірнеше күн ішінде емдеу қажет болуы мүмкін.

Егер жылдам антикоагулянттық әсер қажет болса, гепаринмен емдеуді бірінші кезекте бастау керек. Осыдан кейін гепаринмен емдеу варфаринмен емдеуді бастаумен бір мезгілде кем дегенде 5-7 күн ішінде жалғасады, ХҚҚ кем дегенде 2 күн бойы көзделген мәнге жеткенше. Өзара әрекеттесулер Варфарин препаратын басқа препараттармен қолданғанда өзара әрекеттесу қаупі жоғары. Сондықтан варфаринмен емдеу кезінде басқа дәрілік заттармен емдеу басталған немесе тоқтатылған кезде Варфарин препаратына емдік жауаптың күшейтілген мониторингі ұсынылады ("Қолдануға болмайтын жағдайлар" бөлімін қараңыз). Генетикалық құбылулар Варфарин препаратының шығарылуы (S) варфаринді метаболиздейтін CYP2C9 ферментінің генінде белгілі бір мутациялары бар пациенттерде баяу жүреді. Бұл пациенттерге аз ғана демеуші доза қажет және оларда жоғары бастапқы дозаны тағайындаған кезде шамадан тыс қан кету қаупі жоғары. Сонымен қатар, дозаны түзеткеннен кейін қажетті әсерге жету үшін көп уақыт қажет. Сол сияқты, VKOR ферментінің генетикалық құбылуы бар пациенттерге Варфарин препаратына сезімталдықтың жоғарылауына байланысты барынша төмен дозалар қажет болуы мүмкін. CYP2C9 әлсіз метаболизаторлары санатына жатқызылған пациенттерге әдетте төменірек бастапқы және демеуші доза қажет. Қарсылық Варфарин препаратына төзімділік өте сирек кездесетін құбылыс. Бұл туралы тек жеке есептер жарияланды. Бұл пациенттерге емдік жауапқа қол жеткізу үшін Варфарин препаратының 5-20 екі есе дозасы қажет. Егер пациентте Варфарин препаратына нашар жауап болса, басқа барынша ықтимал себептерді іздеу керек: пациенттің емдеу режимін дұрыс сақтамауы, басқа дәрілермен немесе тамақ өнімдерімен өзара әрекеттесуі, сондай-ақ зертханалық қателіктер. Кумарин некрозы Кумарин некрозын болдырмау үшін тұқым қуалайтын тромбозға қарсы C немесе S ақуызы жеткіліксіздігі бар пациенттерді алдымен гепаринмен емдеу керек. Варфариннің қатар жүретін бастапқы жүктеме дозалары 5 мг аспауы тиіс. Гепаринмен емдеуді жоғарыда сипатталғандай 5-7 күн бойы жалғастыру керек. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерді емдеген кезде ерекше сақ болу керек. Пациенттің дозалау режимін сақтауын және оның белгіленген дозалау кестесін ұстану қабілетін қамтамасыз ету қажет. Егде жастағы пациенттерде бауырдағы варфарин метаболизмі, сондай-ақ қан ұю факторларының синтезі төмендейді. Бұл Варфарин препаратының айқын әсеріне оңай әкелуі мүмкін. Емдеуді сақтықпен бастау керек. Операция Тісті жұлу ХҚҚ 2-2,2 болғанда жасалуы мүмкін. Басқа хирургиялық процедуралар кезінде сақ болу керек және процедураға сәйкес ХҚҚ мәнін түзету керек. Тамақтану Тамақтану әдеттеріндегі күрт өзгерістерден аулақ болу керек, өйткені тағамдағы К дәруменінің мөлшері Варфарин препаратымен емдеуге әсер етуі мүмкін. Емдеуге әсер етуі мүмкін жағдайларға вегетариандық диетаға ауысу, қатты жүдеу, депрессия, құсу, диарея, стеаторея немесе басқа себептерге байланысты сіңудің бұзылуы жатады. Қан кету Егер Варфарин препаратымен емдеу кезінде қан кету пайда болса, ХҚҚ қазіргі мәніне қарамастан, жергілікті себептерге күмәндану керек. Асқазан-ішек жолынан қан кету ойық жарадан немесе ісіктен туындауы мүмкін, ал несеп шығару жолынан қан кету ісік немесе инфекциядан туындауы мүмкін. Айрықша шарттар Гипертиреоз, қызба және компенсацияланбаған жүрек жеткіліксіздігі Варфарин препаратының әсерін күшейтуі мүмкін. Гипотиреоз кезінде Варфарин препаратының әсері азайтылуы мүмкін. Бауырдың орташа жеткіліксіздігі кезінде Варфарин препаратының әсері күшейеді. Бүйрек жеткіліксіздігі және нефротикалық синдром кезінде плазмадағы Варфарин препаратының бос фракциясы артады, бұл пациентте қатар жүретін ауруларға байланысты Варфарин препаратының әсерінің күшеюіне де, төмендеуіне де әкелуі мүмкін. Осы жағдайлардың барлығында пациенттің клиникалық жағдайын және ХҚҚ мәнін мұқият бақылау қажет. Жергілікті немесе аумақтық ұсыныстарға және биоаналитикалық әдістердегі айырмашылықтарға байланысты ХҚҚ емдік мәндерінде айырмашылықтар болуы мүмкін. Антикоагулянттармен байланысты нефропатия Шумақтардың тұтастығы өзгерген немесе алдында бүйрек ауруы бар пациенттерде бүйректің жедел зақымдануы туындауы мүмкін, ауыр антикоагулянттар мен гематурияны қолдану эпизодтарына байланысты болуы мүмкін. Бұрын бүйрек ауруы жоқ пациенттерде бірнеше жағдай туралы хабарланды. ХҚҚ аса жоғары терапиялық деңгейі және гематуриясы бар пациенттерде (соның ішінде микроскопиялық) бүйрек функциясын бағалауды қоса, мұқият мониторингілеу ұсынылады. Кальцифилаксия Кальцифилаксия - өлімнің жоғарылауымен байланысты қан тамырларының кальцификациясын және терінің некрозын тудыратын сирек кездесетін синдром. Бұл жағдай негізінен бүйрек ауруының соңғы сатысындағы диализдегі пациенттерде немесе С ақуызы немесе S ақуызының тапшылығы, гиперфосфатемия, гиперкальциемия немесе гипоальбуминемия сияқты белгілі қауіп факторлары бар пациенттерде байқалады. Варфарин препаратын қабылдаған пациенттерде, соның ішінде бүйрек аурулары жоқ пациенттерде кальцифилаксияның сирек жағдайлары туралы хабарланды. Кальцифилаксияны диагностикалау кезінде тиісті емдеуді бастау керек және Варфарин препаратын тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. Арнайы ескертулер Өсімдік өнімдерімен өзара әрекеттесу Табиғи дәрілер варфариннің әсерін күшейтуі мүмкін, мысалы, гинкго (Ginkgo biloba), сарымсақ (Allium sativum), Қытай аршасы (Angelica sinensis, құрамында кумариндер бар), папайя (Carica papaya) немесе қытай шалфейі (Salvia miltiorrhiza, варфариннің шығарылуын азайтады) немесе оның әсерін әлсіретеді, мысалы, женьшень (Panax spp.). Шайқурайдың өсімдік дәрісін (Hypericum perforatum) бір мезгілде қабылдау варфариннің әсерін төмендетуі мүмкін. Бұл шайқурайдың дәрілерді метаболиздейтін ферменттердің индукциясына байланысты. Сондықтан құрамында шайқурай бар өсімдік тектес дәрілік заттарды варфаринмен біріктіруге болмайды. Туындаған әсер шайқураймен емдеуді тоқтатқаннан кейін 2 аптадан астам уақыт сақталуы мүмкін. Егер пациент шайқурай қабылдап жүрсе, ХҚҚ тексеріп, шайқурай қабылдауды тоқтату керек. ХҚҚ мұқият бақылау керек, өйткені шайқурай қабылдауды тоқтатқан кезде ол ұлғаюы мүмкін. Варфарин дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Алкоголь Алкогольді көп мөлшерде қабылдау варфариннің әсерін тежеуі және ХҚҚ жоғарылатуы мүмкін. Керісінше, алкогольді созылмалы тұтыну варфарин метаболизмін индукциялауы мүмкін. Алкогольді қалыпты тұтынуға рұқсат етіледі. Шылым шегу Шылым шегу варфарин клиренсін арттыруы мүмкін, ал шылым шегушілерге шылым шекпейтіндерге қарағанда біршама жоғары дозалар қажет болуы мүмкін. Керісінше, шылым шегуден бас тарту варфариннің тиімділігін арттыруы мүмкін. Сондықтан шылым шегуші темекіні тастауға тырысқанда, ХҚҚ мұқият бақылау керек. Тағаммен және тағамдық қоспалармен өзара әрекеттесу Варфаринмен емдеу кезінде құрамында К дәрумені бар тағамдарды қабылдау мүмкіндігінше тұрақты болуы керек. К дәруменінің негізгі көздері жасыл көкөністер мен жапырақтар болып табылады, мысалы: амарант жапырақтары, авокадо, брокколи, брюссель қырыққабаты, қырыққабат, рапс майы, шоколад жапырақтары (қияр тұқымдасына жататын өсімдік), шнитт-пияз, кориандр, қияр қабығы (бірақ қыбығы жоқ қияр емес), эндивия салаты, қырыққабат, киви, салат, жалбыз, қыша жапырақтары, зәйтүн майы, ақжелкен, бұршақ, пісте, күлгін балдырлар, шпинат, жасыл пияз, соя бұршақтары, соя майы, шай жапырақтары (бірақ шай емес), шалқан жапырақтары немесе кресс-салат. Мүкжидек шырыны және басқа мүкжидек өнімдері варфариннің әсерін күшейтуі мүмкін, сондықтан бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Жүктілік Варфарин плацента арқылы өтеді. Варфаринді жүктіліктің бірінші триместрінде қолдануға болмайды, өйткені жүктіліктің ерте мерзімінде оны қолданған кезде тератогенді әсерлер тіркелді (фетальді варфариндік синдром және орталық жүйке жүйесінің даму ақаулары). Фетальді варфарин синдромы мұрын гипоплазиясымен, эпизеолизбен, аяқ-қол гипоплазиясымен, көру жүйкесі атрофиямен, микроцефалиямен, ақыл-ойдың дамуы мен өсудің тежелуімен, сондай-ақ толық немесе ішінара соқырлыққа әкелуі мүмкін катарактамен сипатталады. Варфаринді жүктіліктің соңғы төрт аптасында да қолдануға болмайды, өйткені кумарин туындылары ана мен шаранада қан кету қаупінің жоғарылауымен, сондай-ақ шарананың өлімімен байланысты, әсіресе босану кезінде. Мүмкіндігінше жүктілік кезінде варфаринді қабылдаудан аулақ болу керек. Ерекше жағдайларда мамандардың бақылауымен емдеу мүмкіндігі қарастырылуы мүмкін. Бала емізу: Варфарин емшек сүтіне бөлінбейді. Варфаринмен емдеу кезінде бала емізуді жалғастыруға болады. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Варфарин автокөлік жүргізу және басқа әлеуетті қауіпті механизмдерді пайдалану қабілетіне әсер етпейді. Қосымша заттар Таблеткалардың құрамында лактоза бар. Сирек тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, жалпы лактаза тапшылығы немесе глюкоза/галактоза мальабсорбциясы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Натрий Бұл дәрілік препараттың құрамында бір таблеткада 1 ммольден аз натрий (23 мг) бар, яғни іс жүзінде натрий жоқ.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Варфариннің шағын терапиялық индексі бар және бірқатар дәрілік заттар осы антикоагулянтпен өзара әрекеттеседі. Пациенттер терапияны қандай да бір препаратпен бастамас бұрын, оны тоқтатқан немесе ауыстырған кезде емдеуші дәрігермен кеңесу қажеттігі туралы хабардар болуы тиіс. Егер варфаринмен өзара әрекеттесу туралы ақпарат болмаса, өзара әрекеттесу мүмкіндігін қарастырып, қосымша мониторинг жүргізу керек. Дәрілік заттар фармакодинамикалық және/немесе фармакокинетикалық механизм бойынша варфаринмен өзара әрекеттесуі мүмкін. Фармакодинамикалық өзара әрекеттесуі Варфарин энантиомерлердің қоспасы болып табылады. (R) - Варфарин негізінен CYP1A2 және CYP3A4 арқылы метаболизденеді. (S) - варфарин негізінен CYP2C9 арқылы метаболизденеді. Осы цитохромдар үшін субстрат ретінде бәсекелесетін немесе олардың белсенділігін тежейтін дәрілік заттар плазмадағы Варфарин концентрациясын және ХҚҚ жоғарылатуы мүмкін және қан кету қаупін арттыруы мүмкін. Осы препараттарды бір мезгілде қолданғанда Варфарин дозасын төмендету және мониторинг деңгейін арттыру қажеттілігі туындауы мүмкін. Екінші жағынан, осы метаболизмдік жолдарды индукциялайтын препараттар плазмадағы Варфарин концентрациясын және ХҚҚ төмендетуі мүмкін және тиімділіктің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Егер бұл препараттар бір мезгілде тағайындалса, Варфарин дозасын жоғарылату және мониторинг деңгейін күшейту қажет болуы мүмкін. Келесі кесте белгілі бір дәрежеде басқа препараттардың варфаринге күтілетін әсерін көрсетеді. Өзара әрекеттесетін препарат — Инициация әсері — Тоқтату әсері* CYP1A2, CYP2C9 немесе CYP3A4 индукторлары — Субтерапиялық емдеу қаупі бар плазмадағы варфарин концентрациясының төмендеуі. — Супратерапиялық емдеуді қолдану қаупі бар плазмадағы варфарин концентрациясының жоғарылауы. Тежегіштер (субстраттар) CYP1A2, CYP2C9 немесе CYP3A4 — Супратерапиялық емдеуді қолдану қаупі бар плазмадағы варфарин концентрациясының жоғарылауы. — Субтерапиялық емдеу қаупі бар плазмадағы варфарин концентрациясының төмендеуі. * Индуктор ретінде әсер ететін заттар үшін әсер қабылдауды тоқтатқаннан кейін бірнеше апта бойы сақталуы мүмкін. Холестирамин сияқты кейбір препараттар варфариннің сіңуіне немесе энтерогепатиттік рециркуляциясына әсер етуі мүмкін. Бауырдағы варфарин метаболизмінің индукциясы (мысалы, эпилепсияға қарсы немесе туберкулезге қарсы) немесе тежелуі (мысалы, амиодарон немесе метронидазол) туындауы мүмкін. Индукцияны немесе тежелуді тоқтатуды да ескеру қажет. Варфарин бос фракцияны арттыра отырып және егер пациентте бауыр жеткіліксіздігі болмаса, варфариннің метаболизмі мен шығарылуын арттыра отырып, плазма ақуыздарымен байланысудан ығыстырылуы мүмкін, бұл әсердің төмендеуіне әкеледі. Тромбоциттердің агрегациясына әсер ететін дәрілік заттар (мысалы, ацетилсалицил қышқылы, клопидогрел, тиклопидин, дипиридамол тирофибан және қабынуға қарсы стероидты емес препараттардың көпшілігі) фармакодинамикалық өзара әрекеттесуді тудыруы және пациентті күрделі қан кетуге бейім етуі мүмкін. Пенициллиннің жоғары дозалары бастапқы гемостазға осындай әсер етуі мүмкін. Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттар сияқты басқа пероральді антикоагулянттарды варфаринмен бір мезгілде қолдануға болмайды, ерекше жағдайларды қоспағанда, мысалы, антикоагулянттармен емдеуді ауыстырған кезде. Анаболикалық стероидтар, азапропазон, эритромицин және кейбір цефалоспориндер К дәруменін - қан ұю факторларының тәуелді синтезін тікелей төмендетеді және варфариннің әсерін күшейтеді. Тағамға К дәруменінің үлкен қоспасы варфариннің әсерін азайтады. К дәруменінің сіңуінің төмендеуі, мысалы, диарея варфариннің әсерін күшейтуі мүмкін. Құрамында К дәрумені бар тағамдарды жеткіліксіз тұтынатын пациенттер ішек бактериялары шығаратын К2 дәруменіне тәуелді. Көптеген антибиотиктер бұл пациенттерде К2 дәруменінің синтезін төмендетуі мүмкін, бұл варфарин әсерінің күшеюіне әкеледі. Бауыр жеткіліксіздігімен бір мезгілде алкогольді ауыр тұтыну варфариннің әсерін күшейтуі мүмкін. Тоник құрамындағы хинин варфариннің әсерін күшейтуі мүмкін. Протеаза тежегіштері (мысалы, ритонавир, лопинавир) плазмадағы варфарин концентрациясын өзгертуі мүмкін. Біріктіріп емдеудің басында ХҚҚ жиі мониторингілеу ұсынылады. СНКҚСТ препараттары (мысалы, венлафаксин, дулоксетин) және СНКҚСТ антидепрессанттары (мысалы, флуоксетин, сертралин) варфаринмен бір мезгілде қолданғанда қан кету қаупін арттыруы мүмкін. Егер пациент варфаринмен емдеу кезінде уақытша ауырсынуды басуды қажет етсе, ұсынылатын препараттар парацетамол немесе апиындар болып табылады. Варфарин сульфонилмочевина сияқты пероральді диабетке қарсы дәрілердің әсерін күшейтуі мүмкін. Келесі препараттар варфариннің әсерін өзгертетіні туралы хабарланды (тізім толық емес) Күшейтілген әсер: • барлық қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) және антикоагулянттар; • анальгетиктер: декстропропоксифен, парацетамол (әсері 1-2 апта үздіксіз емдеуден кейін байқалады), трамадол; • антиаритмиялық дәрілер: амиодарон, пропафенон, хинидин; • антибиотиктер: амоксициллин, азитромицин, цефалексин, цефамандол, цефменоксим, цефметазол, цефоперазон, цефуроксим, хлорамфеникол, ципрофлоксацин, кларитромицин, доксициклин, эритромицин, гатифлоксацин, грепафлоксацин, изониазид, клиндамицин, латамоксеф, локсацин, метронидазол, моксифлоксацин, налидикс қышқылы, норфлоксацин, офлоксацин , рокситромицин, сульфафуразол, сульфаметизол, сульфаметоксазол-триметоприм, сульфафеназол, тетрациклин; • зеңге қарсы дәрілер: азолды зеңге қарсы дәрілер (мысалы, флуконазол, итраконазол, кетоконазол және миконазол (сонымен қатар пероральді қолдануға арналған гель)); • подаграға қарсы дәрілер: аллопуринол, сульфинпиразон; • ісікке қарсы және иммуномодуляциялайтын препараттар: кабецитабин, циклофосфамид, этопозид, фторурацил, флутамид, ифосфамид, лефлуномид, месна, метотрексат, сулофенур, тамоксифен, тегафур, EGFR тежегіштері (мысалы, гефитиниб), трастузумаб; • жүрек-қантамыр препараттары: дигоксин, метолазон, пропранолол; • асқазан-ішек жолына әсер ететін дәрілік заттар: циметидин, протонды помпа тежегіштері (мысалы, омепразол). Протонды помпа тежегіштерімен өзара әрекеттесудің клиникалық маңыздылығы анық емес; • липидті реттейтін препараттар: безафибрат, клофибрат, фенофибрат, флувастатин, гемфиброзил, ловастатин, симвастатин; • дәрумендер: А дәрумені, Е дәрумені. Басқалар: карбоксиуридин, хлоралгидрат, кодеин, дисульфирам, этакрин қышқылы, флувоксамин, тұмауға қарсы вакцина, интерферон альфа және бета, фенитоин, прогуанил, хинин, стероидты гормондар (анаболикалық және андрогенді), қалқанша без гормондары, троглитазон, вальпрой қышқылы, зафирлукаст. Носкапин, сондай-ақ хондроитин сульфаты бар немесе онсыз глюкозамин варфарин қабылдаған пациенттерде ХҚҚ жоғарылатуы мүмкін деген хабарламалар бар. Глюкозамин мен К дәруменінің пероральді антагонистерін қабылдаған пациенттерде ХҚҚ жоғарылағаны туралы хабарланды. Сондықтан К дәруменінің пероральді антагонистерін қабылдайтын пациенттерді глюкозаминмен емдеуді бастаған немесе тоқтатқан кезде мұқият бақылау керек. Тиімділіктің төмендеуі: • антибиотиктер: клоксациллин, диклоксациллин, флуклоксациллин, нафциллин, рифампицин; • эпилепсияға қарсы дәрілер: карбамазепин, фенобарбитал, примидон; • ісікке қарсы және иммуномодуляциялайтын препараттар: азатиоприн, циклоспорин, меркаптопурин, митотан; • анксиолитикалық седативті, ұйықтататын дәрілер және психозға қарсы дәрілер: барбитураттар, хлордиазепоксид; • диуретиктер: хлорталидон, спиронолактон; • дәрумендер: С дәрумені. Басқалар: аминоглутетимид, холестирамин, дизопирамид, гризеофулвин, месалазин, невирапин, тразодон, апрепитант, фосапрепитант, бозентан.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде 25 °С-ден аспайтын температурада. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек. Көрсетілген айдың соңғы күні жарамдылық мерзімінің аяқталу күні болып табылады. Дәріхана қызметкерлерінен дәрі қалдықтарынан қалай құтылуға болатынын сұраңыз. Қоршаған ортаны қорғау мақсатында дәрінің қалдықтарын кәрізге, унитазға немесе қоқыс шелегіне тастауға болмайды.