Вектибикс концентрат 20 мг/мл (100 мг/5 мл)

Әр құтының ішінде белсенді зат - 100 мг (5 мл) немесе 400 мг (20 мл) панитумумаб, қосымша заттар: натрий тригидрат ацетаты, натрий хлориді, мұзды сірке қышқылы (рН реттеу үшін), инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз сұйықтық, жартылай мөлдір немесе ақ аморфты ақуыз бөлшектері болуы мүмкін.

Вектибикс жабайы типті RAS генімен метастаздық колоректальді обыры (мКРО) бар ересек пациенттерді емдеу үшін көрсетілген: • FOLFOX немесе FOLFIRI режимімен біріктірілген емнің бірінші желісінде • фторпиримидин негізіндегі (иринотекансыз) бірінші желілік химиялық ем алған пациенттерде FOLFOX режимімен біріктірілген емнің екінші желісінде • құрамында фторпиримидин, оксалиплатин және иринотекан бар химиялық емдеу сызбалары тиімсіз болған кезде монотерапия ретінде

Әсер ету механизмі Панитумумаб адамның ЭӨФ жоғары аффинділікпен және ерекшелігімен байланысты толық түрдегі адамның моноклональді рекомбинантты IgG2 антиденесі болып табылады. ЭӨФ I типті тирозинкиназа рецепторлары тектестігіне жататын жарғақшаішілік гликопротеин, оларға қоса ЭӨФ (HER1/c ErbB 1), HER2, HER3 және HER4 болып табылады. ЭӨФ терінің және түкті фолликулдарын қоса, қалыпты эпителий тіндерінде жасушалардың өсуіне ықпал етеді және түрлі ісік жасушаларында экспрессияланады. Панитумумаб ЭӨФ лиганд-байланыстырушы доменімен байланысады және рецептордың барлық белгілі ЭӨФ лигандтарымен индукцияланған аутофосфорлану үдерісін тежейді. Панитумумабтың ЭӨФ байланысуы рецептор интернализациясына, жасушалық өсудің тежелісіне, апоптоз индукциясына және интерлейкин 8 және тамырлардың эндотелийлі өсу факторы өндірісінің азаюына алып келеді. KRAS (Кирстен 2 егеуқұйрық саркомасы онкогенінің вирустық гомологы) және NRAS (вирустық RAS онкоген нейробластомасының гомологы) гендік жақындығы жоғары RAS онкоген тектестеріне жатады KRAS және NRAS гендері дабыл берілуіне қатысатын шағын GTPбайланыстырушы ақуызды кодтайды. KRAS және NRAS әр түрлі, соның ішінде ЭӨФ рецепторының дабылдарымен белсенділенеді, өз кезегінде, жасушалық пролиферация, тіршілікке төзімділік және ангиогенезге ықпал ету үшін жасушаішілік өзге ақуыздарды стимуляциялайды. RAS генін белсенділендіргіш мутациялар адамның әртүрлі ісік жасушаларында жиі кездеседі және онкогенез үдерісінде де, ісік үдеуінде де қатысады. Фармакодинамикалық әсерлері In vitro зерттеулер және жануарларға жасалған in vivo зерттеулер панитумумабтың ЭӨФ экспрессиялайтын ісік жасушаларының өсуі мен өмір сүруін тежейтінін көрсетті. Панитумумабтың ісікке қарсы әсері ЭӨФ экспрессиясы жойылған адамның ісік ксенотрансплантаттарында байқалған жоқ. Жануарларға жүргізілген зерттеулерде панитумабты сәулелендіруге, химиялық емге немесе басқа да мақсатты емдік агенттерге қосу сәуле емімен, химиялық еммен немесе тек мақсатты терапиялық агенттермен салыстырғанда, ісікке қарсы әсерін арттырды. Вектибикс немесе ЭӨФ рецепторларының өзге тежегіштерін алған пациенттерде байқалған дерматологиялық реакциялар (тырнаққа әсер етуін қоса) осы препараттардың фармакологиялық әсерлерімен байланысты екендігі белгілі. Иммуногенділік Барлық емдік ақуыздар сияқты, панитумумаб қуатты иммуногенділікке ие. Панитумумабқа қарсы антиденелерді әзірлеу туралы деректер панитумумабқа қарсы антиденелердің байланысын анықтау үшін екі түрлі скринингтік иммундық талдауды (ELISA, ұқсастығы жоғары антиденелерді анықтайды және Biosensor иммундық талдауы, ұқсастығы жоғары да және төмен де антиденелерді анықтайды) пайдаланумен бағаланды. Қан сарысуы кез келген скринингтік иммундық талдауда оң болған пациенттер үшін бейтараптандыратын антиденелерді табуға арналған in vitro биологиялық талдауы жүргізілді. Монотерапия ретінде: • Антиденелерді байланыстыру жиілігі (доза алдындағы және транзиторлық оң реакциясы бар пациенттерді қоспағанда) қышқыл диссоциациясы үшін ELISA деректері бойынша <1% және Biacore талдауының деректері бойынша 3,8% құрады; • Бейтараптандыратын антиденелердің жиілігі (енгізер алдындағы және өтпелі оң әсері бар пациенттердегіні қоспағанда) <1 % құрады; • Антиденелер өндірілмеген пациенттермен салыстырғанда панитумумабқа қарсы антиденелердің болуы мен фармакокинетика, тиімділік және қауіпсіздік арасында ешқандай байланыс анықталмаған. Иринотекан немесе оксалиплатин негізіндегі химиялық еммен біріктіріліп: • Антиденелерді байланыстыру жиілігі (артық дозалану дозасы оң пациенттерді қоспағанда) ELISA қышқылдық-диссоциативтік талдау көмегімен анықталғанда 1% және Biacore талдауының көмегімен анықталғандай <1% құрады; • Антиденелерді бейтараптандыру жиілігі (қабылдау алдында оң дозасы бар пациенттерді қоспағанда) <1 % құрады; • Вектибикске антиденелер тестісінің нәтижесі оң болған пациенттерде қауіпсіздік бейіні өзгерістерінің ешқандай белгілері анықталмаған. Антиденелер түзілуін анықтау талдаудың сезімталдығына және спецификалығына байланысты болады. Талдаудағы антиденелер позитивтілігінің байқалатын жиілігіне талдау әдіснамасын, үлгілерді өңдеуді, үлгілерді жинау мерзімдерін, қатар жүретін дәрілік заттар мен негізгі ауруды қоса алғанда, бірнеше факторлар әсер етуі мүмкін, сондықтан басқа өнімдерге антиденелердің жиілігін салыстыру жаңылысуға әкелуі мүмкін. Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік • Монотерапия кезіндегі клиникалық тиімділігі Монотерапия ретінде Вектибикстің тиімділігі, аурудың алдыңғы химиялық ем кезінде немесе алдындағысынан кейін өршуі болған кезінде метастаздық колоректальді обыры (mCRC) бар пациенттерде ашық зерттеулерде, салыстырылмайтын зерттеулерде (585 пациент) және ең жақсы демеуші еммен салыстырғанда екі рандомизацияланған бақыланатын (463) және цетуксимабқа қарсы (1010 пациент) зерттеуде тексерілді. Көп ұлтты рандомизацияланған бақыланатын зерттеу құрамында оксалиплатин мен иринотекан бар расталған сызбалар жеткіліксіздігінен кейін ЭӨФ экспрессиялайтын жуан ішек немесе тік ішек метастаздық обыры бар 463 пациентте жүргізілді. Пациенттер әрбір екі апта сайын бір рет 6 мг/кг дозада Вектибикс, оған қоса ең жақсы демеуші ем (химиялық емді қоспағанда) (BSC) немесе тек BSC қабылдау үшін 1:1 рандомизацияланған. Пациенттерді ауру үдегенше немесе қолайсыз уыттылық туындағанға дейін емделді. Аурудың өршуі кезінде тек BSC бар пациенттер қосымша зерттеуге өтуге және әрбір екі аптада бір рет енгізілетін 6 мг/кг дозада Вектибикс алуға құқылы болды. Негізгі соңғы нүкте PFS болды. Зерттеу мутантты KRAS (2 экзон) статусымен салыстырғанда жабайы типті KRAS (2 экзон) статусы бойынша ретроспективті талданды. Колоректальді обырды бастапқы резекциялау кезінде алынған ісік үлгілерін KRAS генінің 12 және 13 кодондарында ең көп таралған жеті белсендіретін мутацияның бар-жоғына талдады. 427 (92%) пациент KRAS статусына бағаланды, оның 184-інде мутация болды. Жоспардан тыс бағалардан ықтимал ауытқуды ескеретін талдау тиімділігінің нәтижелері төмендегі кестеде көрсетілген. Екі топта да байқалатын жалпы тірі қалушылықтың (ЖТ) ешқандай айырмашылық болған жоқ. Пациенттер популяциясы, жабайы типті KRAS генімен (экзон 2) — Пациенттер популяциясы, мутантты KRAS генімен (экзон 2) Вектибикс қосу BSC (n = 124) — BSC (N = 119) — Вектибикс қосу BSC (n = 84) — BSC (N = 100) Объективті жауаптар жиілігі (ОЖЖ) n (%) — 17% — 0% — 0% — 0% Емдеуге жауаптың жиілігі (зерттеушінің пікірі бойынша)а (95%дық СА) — 22% (14, 32) — 0% (0, 4) Аурудың тұрақтануы — 34% — 12% — 12% — 8% PFS Қауіптер қатынасы (95%дық СА) — 0.49 (0.37, 0.65), p < 0.0001 — 1.07 (0.77, 1.48), p = 0.6880 Медиана (аптамен) — 16.0 — 8.0 — 8.0 — 8.0 СА = сенімді аралық а Аурудың өршуінен кейін қосымша араласусыз BSC аясында панитумумабқа ауыстырылған пациенттерде (95%дық СА) Осы зерттеуге қатысушылардың ісіктері үлгілерін зеттеу нәтижелері туралы мұрағаттық деректерді эксплораторлық талдау барысында панитумумаб алған жабайы типті RAS ісіктері бар 72 пациенттің 11-інде (15%) емдеуге объективті жауап тіркелді, бұл ретте мутантты RAS ісіктері бар пациенттерде 95-тен 1 (1%) жағдайда ғана объективті жауапқа қол жеткізілді. Сонымен қатар, панитумумабпен емдеу жабайы типті RAS ісіктері бар пациенттерде (ҚҚ = 0,38 [95%дық СА: 0,27; 0,56]), бірақ RAS мутациясы анықталған пациенттерде емес (ҚҚ = 0,98 [95%дық СА: 0,73;1,31]), НСТ-мен салыстырғанда ҮТҚ көрсеткіштерін жақсартумен байланысты болды. Вектибикс тиімділігі, сондай-ақ KRAS жабайы типті (экзон 2) мКРО бар пациенттерде ашық зерттеулерде бағаланды. Жалпы алғанда, химиялық емге жауап бермеген 1 010 пациент цетуксимабпен салыстырғанда, Вектибикс тиімділігінің аз еместігін анықтау мақсатында Вектибикс немесе цетуксимаб алуға 1:1 арақатынасында рандомизацияланған. Зерттеудің біріншілік соңғы нүктесі ретінде ЖТ анықталды. Зерттеудің екінші соңғы нүктелері ҮТҚ мен объективті жауаптардың жиілігін (ОЖЖ) қамтыды. Зерттеуге тиімділігінің нәтижелері төмендегі кестеде берілген. Пациенттер популяциясы, жабайы типті KRAS генімен (экзон 2) — Вектибикс (n = 499) — Цетуксимаб (n = 500) ЖТ Медиана (аймен) (95%дық СА) — 10.4 (9.4, 11.6) — 10.0 (9.3, 11.0) Қауіптер қатынасы (95%дық СА) — 0.97 (0.84, 1.11) ҮТҚ Медиана (аймен) (95%дық СА) — 4.1 (3.2, 4.8) — 4.4 (3.2, 4.8) Қауіптер қатынасы (95%дық СА) — 1.00 (0.88, 1.14) ОЖЖ n (%) (95%дық СА) — 22% (18%, 26%) — 20% (16%, 24%) Қауіптер қатынасы (95%дық СА) — 1.15 (0.83, 1.58) Жалпы, панитумумумаб және цетуксимаб қауіпсіздігі бейіндері, әсіресе тері уыттылығына қатысты ұқсас болды. Дегенмен, инфузиялық реакциялар цетуксимабтың (3%-ға қарсы 13%) қолданылуы аясында жиі дамыды, ал панитумумаб тобында электролиттік теңгерімнің бұзылуы, әсіресе гипомагниемия (19%-ға қарсы 29%) жиі тіркелді. • Химиялық еммен біріктірілген кездегі клиникалық тиімділігі Жабайы типті RAS генімен мКРО бар пациенттерде панитумумаб химиялық еммен (FOLFOX немесе FOLFIRI) біріктірілімде тек жеке химиялық еммен салыстырғанда ҮТҚ, ЖТ және ОЖЖ қатысты басымдығын көрсеткен. Қосымша RAS мутациялары бар пациенттерде 2 KRAS гені 2 экзонынан басқа панитумумабтың FOLFIRI-ге қосылуынан пайда болған жоқ, ал панитумумабты FOLFOX-ке қосу емнің тиімділігіне теріс әсер еттіі. 15 экзондағы BRAF мутациясы қолайсыз нәтиженің болжамдық маркерлері болып табылатыны анықталды. Бірақ бұл жағдайда BRAF мутациясы панитумумабты FOLFOX немесе FOLFIRI-мен біріктіріп қолданғанда емнің нәтижесін алдын ала анықтамады. FOLFOX режимімен біріктірілген бірінші желідегі ем Вектибикстің оксалиплатинмен, 5фторурацилмен (5FU) және лейковоринмен (FOLFOX) біріктірілімдегі тиімділігі мКРО бар 1183 пациентті қамту арқылы рандомизацияланған бақыланатын зерттеуде бағаланды, оның біріншілік соңғы нүктесі ҮТҚ болған. Басқа негізгі соңғы нүктелер ЖТ, ОЖЖ, емдеуге жауап алғанға дейінгі уақыт, үдеуге дейінгі уақыт (ҮДУ) және ремиссияның ұзақтығын қамтыды. Осы зерттеу шеңберінде KRAS мутациялық статусы (2 экзон) проспективті тәртіппен талданды, бұл ретте мұндай талдауды пациенттердің 93%-ында орындау мүмкін болды. Сондай-ақ, жабайы типті KRAS генімен (2 экзон) мКРО бар пациенттердің шағын топтарына алдын ала белгіленген ретроспективті талдау жасалды, онда 656-тен 641 пациент қамтылды. KRAS (12/13 кодоны) 2 экзон статусы бар пациенттердің ісік үлгілері мутацияларды анықтау мақсатында KRAS 3 экзонында (61 кодон) және 4 экзонында (кодондар 117/146), NRAS 2 экзонында (кодондар 12/13), 3 экзонында (61 кодон) және 4 экзонында (кодондар 117/146) қосымша зерттелді, сондай-ақ BRAF 15 экзонында (600 кодон). Жабайы типті KRAS (2 экзон) бар пациенттерде RAS гендерінің қосымша мутацияларын анықтау жиілігі шамамен 16% құрады. Төмендегі кестеде жабайы типті RAS және мутантты RAS гендерімен мКРО бар пациенттер бойынша алынған нәтижелер көрсетілген. Вектибикс қосу FOLFOX (аймен) Медиана (95%дық СА) — FOLFOX (айлар) Медиана (95%дық СА) — Айырмашылық (аймен) — Қауіптер қатынасы (95%дық СА) Жабайы типті RAS гендері бар пациенттер ҮТҚ — 10.1 (9.3, 12.0) — 7.9 (7.2, 9.3) — 2.2 — 0.72 (0.58, 0.90) ЖТ — 26.0 (21.7, 30.4) — 20.2 (17.7, 23.1) — 5.8 — 0.78 (0.62, 0.99) Мутантты RAS гендері бар пациенттер ҮТҚ — 7.3 (6.3, 7.9) — 8.7 (7.6, 9.4) — -1.4 — 1.31 (1.07, 1.60) ЖТ — 15.6 (13.4, 17.9) — 19.2 (16.7, 21.8) — -3.6 — 1.25 (1.02, 1.55) Одан кейін 3 экзонда (59 кодон) KRAS және NRAS (n = 7) қосымша мутацияларын анықтады. Эксплоративті талдауда алдыңғы кестеде келтірілген ұқсас нәтижелер алынды FOLFIRI-мен біріктірілім Вектибикстің иринотеканмен, 5фторурацилмен (5FU) және лейковоринмен (FOLFIRI) біріктірілімдегі тиімділігі мКРО бар 1186 пациентті қамту арқылы рандомизацияланған бақыланатын зерттеуде бағаланды, біріншілік соңғы нүктесі ЖТ және ҮТҚ болған. Басқа негізгі соңғы нүктелерде: ОЖЖ, емдеуге жауапқа дейінгі уақыт, ҮТҚ және ремиссия ұзақтығы қамтылды. Осы зерттеу шеңберінде KRAS (2 экзон) мутациялық статусы проспективті тәртіппен талданды, бұл ретте мұндай талдауды пациенттердің 91%-ында орындау мүмкін болды. Жабайы типті KRAS (2 экзон) генімен мКРО бар пациенттердің қосалқы топтарына алдын ала белгіленген ретроспективті талдау жасалды, онда 597-ден 586 пациентті қамтыды. Осы пациенттердің ісіктер үлгілерін RAS және BRAF қосымша мутациясына жоғарыда сипатталғандай зерттеумен жүргізілді. RAS/BRAF статусы 85%-ында (1186 рандомизацияланған пациенттердің 1014-і) анықталды. Жабайы типті KRAS (2 экзон) бар пациенттерде RAS гендерінің қосымша мутацияларын (KRAS 3 және 4 экзондары және NRAS 2, 3 және 4 экзондары) анықтау жиілігі шамамен 19%-ға тең. Жабайы типті KRAS (2 экзон) пациенттерде BRAF 15 экзонында мутацияларды анықтау жиілігі шамамен 8%-ға тең болды. Төмендегі кестеде жабайы типті RAS және мутантты RAS гендерімен мКРО бар пациенттер бойынша алынған нәтижелер көрсетілген. Вектибикс қосу FOLFIRI (айлар) Медиана (95%дық СА) — FOLFIRI (айлар) Медиана (95%дық СА) — Қауіптер қатынасы (95%дық СА) Жабайы типті RAS гендері бар пациенттер ҮТҚ — 6.4 (5.5, 7.4) — 4.6 (3.7, 5.6) — 0.70 (0.54, 0.91) ЖТ — 16.2 (14.5, 19.7) — 13.9 (11.9, 16.0) — 0.81 (0.63, 1.02) Мутантты RAS гендері бар пациенттер ҮТҚ — 4.8 (3.7, 5.5) — 4.0 (3.6, 5.5) — 0.86 (0.70, 1.05) ЖТ — 11.8 (10.4, 13.1) — 11.1 (10.2, 12.4) — 0.91 (0.76, 1.10) Бірінші желідегі ем кезінде қолданылатын Вектибикс және FOLFIRI біріктірілімінің тиімділігі, біріншілік соңғы нүктесі объективті жауаптардың жиілігі болған (ОЖЖ), 154 пациент тартылған салыстырылмайтын зерттеуде бағаланды. Басқа негізгі соңғы нүктелер ҮТҚ, емдеуге жауап алғанға дейінгі уақытты, ҮДУ және ремиссия ұзақтығын қамтиды. Жабайы типті KRAS генімен (2 экзон) мКРО бар пациенттерге алдын ала белгіленген ретроспективті талдау жасалды, ол 154-тен 143 пациентті қамтыды, онда осы пациенттердің ісіктерінің үлгілері қосымша RAS мутацияларын анықтау мақсатында зерттелді. Жабайы типті KRAS (2 экзон) бар пациенттерде RAS (KRAS 3 және 4 экзондары және NRAS 2, 3 және 4 экзондары) осы қосымша мутацияларының жиілігі шамамен 10%-ға тең болды. Төмендегі кестеде жабайы типті RAS және мутантты RAS гендерімен мКРО бар пациенттерден деректерді бастапқы талдауда алынған нәтижелер көрсетілген. Панитумумаб + FOLFIRI Жабайы типті RAS (n = 69) — Мутантты RAS (n = 74) ОЖЖ (%) (95% СА) — 59 (46, 71) — 41 (30, 53) ҮТҚ медианасы (аймен) (95% СА) — 11.2 (7.6, 14.8) — 7.3 (5.8, 7.5) Ремиссия ұзақтығының медианасы (айлармен) (95% СА) — 13.0 (9.3, 15.7) — 5.8 (3.9, 7.8) ҮДУ медианасы (аймен) (95% СА) — 13.2 (7.8, 17.0) — 7.3 (6.1, 7.6) Бевацизумабпен және оксалиплатин немесе иринотекан негізіндегі химиялық еммен біріктірілген бірінші желідегі ем Рандомизацияланған ашық бақыланатын клиникалық зерттеу аясында метастаздық колоректальді обыры бар пациенттер бірінші желінің емі ретінде химиялық емді (оксалиплатин немесе иринотекан) және бевацизумабты панитумумабпен немесе онсыз (n = 1 053 [n = 823 оксалиплатин когортасында, n = 230 иринотекан когортасында]) үйлесімде қабылдаған. Аралық талдау панитумаб алған пациенттерде ҮТҚ статистикалық маңызды қысқаруын анықтады, сондықтан панитумумабпен емдеу тоқтатылды. Зерттеудің негізгі мақсаты оксалиплатин когортасында ҮТҚ салыстыруда болып табылды. Соңғы талдау нәтижелеріне сәйкес ҮТҚ үшін есептелген қауіптер қатынасы 1,27 (95%дық СА: 1,06; 1,52) тең болды. ҮТҚ медианасы панитумумаб тобы мен панитумумабты алмаған топта сәйкесінше 10,0 (95%дық СА: 8,9; 11,0) және 11,4 (95%дық СА: 10,5; 11,9) айға тең болған. Панитумумаб тобында өлім санының артуы байқалды. Жалпы тірі қалуға есептелген қауіп қатер қатынасы 1,43 тең (95%дық СА: 1,11; 1,83). Панитумумаб тобы мен панитумумабты алмаған топтағы жалпы тірі қалу медианасы сәйкесінше 19,4 (95%СА: 18,4; 20,8) және 24,5 (95%СА: 20,4; 24,5) айға теңдескен. KRAS (2 экзон) статусына байланысты тиімділігі бойынша деректерді қосымша талдау панитумумабты оксалиплатин немесе иринотекан және бевацизумаб негізіндегі химиялық еммен біріктіріп қолдану пайдалы болған пациенттердің қандай да бір тобын анықтаған жоқ. Оксалиплатин когортасы жабайы типті KRAS бар пациенттердің шағын тобында ҮТҚ үшін қауіп-қатерді төмендету 1,36 (95%СА: 1,04-1,77) тең болды. Мутантты KRAS бар пациенттердің шағын тобында ҮТҚ үшін қауіп-қатердің қатынасы 1,25 (95%СА: 0,91-1,71) тең болды. Оксалиплатин когортасының жабайы типті KRAS бар пациенттерінің шағын тобында ЖТ-ның бақылау тобында ұзаруы пайдасына шешілген үрдіс байқалды (қауіп-қатер қатынасы = 1,89; 95%дық СА: 1,30; 2,75). Иринотекан когортасында панитумумабты қолдану аясында мутациялық KRAS статусына тәуелділіктен тыс өміршеңдік көрсеткіштерінің нашарлау үрдісі анықталды. Жалпы, панитумумабты химиялық еммен және бевацизумабпен біріктіріп қолдану мутациялық KRAS ісік статусына қарамастан артықшылықтар мен қауіптердің жағымсыз бейінімен сипатталады. Балалар Дәрілік заттар жөніндегі Еуропалық агенттік педиатриялық пациенттердің барлық шағын топтарында колоректальді обырды емдеу үшін Вектибикс қолдануды зерттеу нәтижелерін ұсыну туралы талапты қайтарып алды.

Вектибикс препаратымен емдеуді ісікке қарсы препараттарды тағайындау тәжірибесі бар дәрігер жүргізуі тиіс. Вектибикс препаратымен емдеуді бастар алдында RAS (KRAS және NRAS) гендерінің мәртебесін анықтауды жүргізу қажет. Мутация статусын анықтауды KRAS (2, 3 және 4 экзоны) және NRAS (2, 3 және 4 экзоны) мутацияларын анықтау үшін валидацияланған әдістерді қолдана отырып, тәжірибелі дәрігер-лаборанттар жүргізуі тиіс. Дозалау режимі Ұсынылатын Вектибикс дозасы 2 аптада 1 рет дене салмағына 6 мг/кг құрайды. Дерматологиялық реакциялардың даму дәрежесі 3 немесе одан жоғары (CTCAE v 4.0) немесе төзімсіз дерматологиялық реакция кезінде дозаның келесі өзгерісін енгізу ұсынылады: Терідегі симптомдардың пайда болуы: ≥ 31 дәреже — Вектибикс препаратын енгізу — Нәтиже — Дозаны реттеу Алғашқы пайда болатын жағдай — 1 немесе 2 дозаны тоқтату — Реакция қарқындылығының төмендеуі (< 3 дәреже) — Инфузияны бастапқы дозаның 100%-ын құрайтын дозада жаңғырту Жақсару болмады — Тоқтату Екінші пайда болатын жағдай — 1 немесе 2 дозаны тоқтату — Реакция қарқындылығының төмендеуі (< 3 дәреже) — Инфузияны бастапқы дозаның 80%-ын құрайтын дозада жаңғырту Жақсару болмады — Тоқтату Үшінші пайда болатын жағдай — 1 немесе 2 дозаны тоқтату — Реакция қарқындылығының төмендеуі (< 3 дәреже) — Инфузияны бастапқы дозаның 60%-ын құрайтын дозада жаңғырту Жақсару болмады — Тоқтату Төртінші пайда болатын жағдай — Тоқтату — - — - 1 3 дәрежелі және одан жоғары реакциялар ауыр немесе өмірге қатерлі болып саналады. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек немесе бауыр функциялары бұзылған пациенттерде Вектибикстің қауіпсіздігі мен тиімділігі бағаланбаған. Препаратты егде жастағы адамдарға тағайындаған жағдайда дозаны түзету қажет емес (клиникалық деректер жоқ). Балалар Вектибикс балаларда колоректальді обырды емдеуге көрсетілмеген. Енгізу жолы және тәсілі Вектибикс инфузиялық сорғы көмегімен вена ішіне инфузия түрінде енгізілуі керек. Вектибикс инфузиясының алдында медицина қызметкері асептика ережелерін сақтай отырып, инъекцияға арналған натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісінде (9 мг/мл) 10 мг/мл аспайтын концентрацияға дейін сұйылтуы тиіс. Вектибикс тек бір рет қолдануға арналған. Вектибикс медицина қызметкерімен асептика қағидаларын сақтай отырып, инъекцияға арналған 0.9% натрий хлориді ерітіндісінде (9 мг/мл) сұйылтылуы тиіс. Құтыны сілкуге немесе қатты шайқауға болмайды. Вектибиксті қолданар алдында көзбен қарап тексеру керек. Ерітінді түссіз болуы тиіс, бірақ жартылай мөлдір немесе ақ аморфты ақуыз бөлшектері болуы мүмкін (олар дәрі тамшылатқыштың сүзгісімен алынып тасталады). Егер Вектибикстің сыртқы көрінісі жоғарыда сипатталғаннан басқа болса, оны пациентке енгізуге болмайды. 21G немесе одан кіші калибрлі инені пайдаланып, 6 мг/кг-ға тең дозаны алу үшін қажетті Вектибикс дозасын таңдаңыз. Құтының ішіндегісін алу үшін инесіз құрылғыларды (мыс., құтыларға арналған адаптерлер) пайдалануға болмайды. Концентрат 100 мл жалпы көлемде ерітіледі. Ерітіндінің соңғы концентрациясы 10 мг/мл-ден аспауы тиіс. 1 000 мг асатын дозаларды инъекцияға арналған натрий хлоридінің 150 мл 0,9% ерітіндісінде (9 мг/мл) (0,9% ерітінді) сұйылту керек. Алынған ерітіндіні құтыны абайлап аударып араластырады, шайқамайды. Вектибикс препаратын шеткері зондқа немесе тұрақты катетерге саңылау мөлшері 0,2 немесе 0,22 мкм, ақуыздарды байланыстыру деңгейі төмен кіріктірілген сүзгі арқылы енгізу керек. Инфузияның ұсынылатын ұзақтығы шамамен 60 минутты құрайды. Препаратты 1000 мг жоғары дозада енгізу ұзақтығы шамамен 90 минутты құрауы тиіс. Вектибикс және поливинилхлорид немесе полиолефин пакеттердегі инъекцияға арналған 0.9% натрий хлориді ерітіндісінің (9 мг/мл) арасында үйлесімсіздік байқалған жоқ. Инфузиядан кейін препараттың пайдаланылмаған қалдықтары бар құтыны утилизациялау керек. Пайдаланылмаған препаратты немесе оның қалдықтарын жергілікті талаптарға сәйкес утилизациялау керек. Вектибикс енгізуге дейін және одан кейін, препарат басқа дәрілік заттармен немесе вена ішіне енгізуге арналған ерітінділермен араласып кетпес үшін инфузиялық жүйені натрий хлориді ерітіндісімен шаю қажет. Инфузиямен байланысты реакциялар жағдайында Вектибикс инфузиясының жылдамдығын азайту қажет болуы мүмкін. Вектибиксті сорғылатып немесе болюсті енгізуге болмайды.

• белсенді затқа немесе препараттың қосымша заттарының кез келгеніне анамнездегі аса жоғары сезімталдықтың ауыр немесе өмірге қауіпті реакциялары • интерстициальді пневмонит немесе өкпе фиброзы • мутантты типті RAS гендерімен мКРО бар пациенттерде немесе нақтыланбаған типті RAS гендерімен мКРО бар пациенттерде оксалиплатин негізіндегі химиялық ем режимімен біріктірілімде

Монотерапия режимінде және химиотерапиямен біріктірілімде Вектибиксті қолдану кезінде ең жиі жағымсыз реакциялар шамамен 94% жағдайда байқалған дерматологиялық реакциялар болды. Бұл реакциялар әдетте жеңіл немесе орташа ауырлыққа ие; тек 23% жағдайда дерматологиялық реакциялар ауыр (NCI CTC жіктеуі бойынша 3 ауырлық дәрежесі) және < 1% өмірге қауіпті (NCI CTC бойынша 4 ауырлық дәрежесі). ≥ 20% пациентте пайда болған өте жиі жағымсыз реакциялар асқазан-ішек жолының бұзылыстары болды [диарея (46%), жүрек айнуы (39%), құсу (26%), іш қату (23%) және іштің ауыруы (23%)]; жалпы реакциялар [қатты қажу (35%), гипертермия (21%)]; зат алмасу мен тамақтанудың бұзылуы [тәбеттің төмендеуі (30%)]; инфекциялар және инвазиялар [паронихия (20%)]; тері және теріастылық тін патологиясы [бөртпе (47%), акне пішінді дерматит (39%), қышыну (36%), эритема (33%) және терінің құрғауы (21%)]. Жағымсыз реакциялардың туындау жиілігі былайша анықталған: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥1/100-ден < 1/10-ға дейін), жиі емес (≥ 1/1 000-нан < 1/100-ге дейін). Өте жиі • конъюнктивит • паронихия1 • анемия • гипокалиемия, гипомагниемия, тәбеттің төмендеуі • ұйқысыздық • диспноэ, жөтел • диарея1, жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы, стоматит, іш қату • акне пішінді дерматит, тері бөртпесі, эритема, терінің қышуы, терінің құрғауы, терінің сыдырулары, безеу, алопеция • арқаның ауыруы • шаршау, пирексия, астения, шырышты қабықтың қабынуы, шеткері ісіну • дене салмағының төмендеуі Жиі • пустулезді тері бөртпелері, тері астындағы тіндердің қабынуы1, несеп шығару жолдарының инфекциясы, фолликулит, оқшауланған инфекция • лейкопения • аса жоғары сезімталдық1 • гипокальциемия, дегидратация, гипергликемия, гипофосфатемия • үрей • бас ауыруы, бас айналуы • блефарит, кірпіктердің өсуі, жас ағудың жоғарылауы, көздің гиперемиясы, көздің құрғауы, көздің қышуы, көздің тітіркенуі • тахикардия • терең вена тромбозы, гипотензия, гипертензия, гиперемия • өкпе артериясының тромбоэмболиясы, мұрыннан қан кету • ректальді қан кету, ауыздың құрғауы, диспепсия, афтозды ойық жаралар, хейлит, гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы • тері жарасы, тері эксфолиациясы, эксфолиативті тері бөртпелері, дерматит, папулезді тері бөртпелері, қышытатын тері бөртпелері, эритематозды тері бөртпелері, жайылған тері бөртпелері, макулезді тері бөртпелері, макулопапулезді тері бөртпелері, терінің зақымдануы, терінің уыттылығы, қыртыстар, гипертрихоз, онихоклазия, тырнақ тарапынан бұзылыстар, гипергидроз, алақан-табан эритродизестезиясы синдромы • аяқ-қолдың ауыруы • кеуде қуысының ауыруы, ауырсыну, қалтырау • қандағы магний концентрациясының төмендеуі Жиі емес • көз инфекциясы, қабақ инфекциясы • анафилаксиялық реакция2 • ойық жаралы кератит1,4, кератит1, қабақтың тітіркенуі • цианоз • өкпенің интерстициальді ауруы3, бронх түйілуі, мұрын қуысының шырышты қабығының құрғауы • еріннің жарылуы, еріннің құрғауы • уытты эпидермальді некролиз1,4, Стивенс-Джонсон синдромы1,4, тері некрозы1,4, ангионевроздық ісіну1, гирсутизм, көбекірген тырнақ, онихолизис • инфузиялық реакция1 1 төменде келтірілген «Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы» бөлімін қараңыз 2 «Инфузиялық реакциялар» бөлімін қараңыз. 3 «Өкпе тарапынан асқынулар» бөлімін қараңыз. 4 Тері некрозы, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз және ойық жаралы кератит - бұл постмаркетингтік жағдайларда хабарланған ADR панитумумаб. Бұл ADR үшін ең жоғарғы жиілік санаты спонтанды хабарламалардан болатын 95% сенімді аралығының жоғарғы шегінен бастап жағымсыз реакциялардың пайда болуын бағалау үшін нормативтік нұсқаулық негізінде нүктелік бағалау үшін бағаланды. Нүктелік бағалау үшін 95% сенімді аралығының жоғарғы шегінен есептелген ең жоғарғы жиілік, яғни 3/2224 (немесе 0,13%). Химиялық еммен біріктірілген Вектибикстің қауіпсіздік бейінінде Вектибикстің тіркелген жағымсыз реакциялары (монотерапия ретінде) және негізгі химиялық емнен уыттану қамтылады. Уыттанудың жаңа жағдайлары, сондай-ақ күтілген аддитивті әсерлерден басқа, бұрын болған уыттанудың пайда болу жағдайларының өршуі байқалмаған. Тері реакциялары химиотерапиямен бірге панитумумаб қабылдаған пациенттерде жиі кездесетін жағымсыз реакциялар болды. Монотерапиямен салыстырғанда жоғары жиілікте байқалған басқа жағымсыз реакцияларға гипомагнемия, диарея және стоматит кірді. Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Асқазан-ішек бұзылыстары Көпшілік жағдайда ауырлығы жеңіл немесе орташа дәрежедегі диарея жөнінде хабарланды. Вектибиксті монотерапия ретінде алған 2% пациентте және Вектибиксті химиялық еммен біріктіріп алған 16% пациентте диареяның ауыр жағдайлары (NCICTC бойынша 3 және 4 ауырлық дәрежесі) хабарланды. Ауыр дәрежедегі диарея мен дегидратация аясындағы жедел бүйрек жеткіліксіздігінің дамуы жөнінде хабарланды. Инфузиялық реакциялар мКРО моно және біріктірілген емі кезінде қалтырау, қызба немесе ентігу сияқты белгілерді қамтитын инфузиялық реакциялар (препаратты бірінші енгізген сәттен бастап 24 сағат ішінде дамитын) Вектибикс алған пациенттердің шамамен 5%-ында байқалды, олардың < 1% ауыр болды (NCI CTC бойынша ауырлық дәрежесі 3 және 4). Вектибикспен ем қабылдаған бас пен мойынның қайталанатын метастаздық жайпақ жасушалы обыры бар пациентте өлімге әкелетін ангиневроздық ісінудің дамуы туралы хабарланды. Фатальді асқыну ангионевроздық ісінудің дамуының алдыңғы эпизодынан кейін емді қайта бастаған кезде дамыды; екі реакция да препаратты енгізгеннен кейін 24 сағаттан аса дамыды. Инфузиядан кейін 24 сағаттан артық дамитын аса жоғары сезімталдық реакциялары туралы да әдеттегі клиникалық практикада қолдану кезінде хабарланды. Тері және тері асты шелінің тарапынан бұзылулар Тері бөртпелері көбінесе бетте, кеуденің жоғарғы бөлігі мен арқада пайда болды, кейбір жағдайларда аяқ-қолға таралу ықтималдылығы да болды. Осы ауыр дерматологиялық реакцияларының даму салдарынан кейін сирек жағдайларда өлімге әкеп соғатын, целлюлитке және жергілікті абсцестерге әкелетін, хирургиялық араласуды және дренаждауды талап еткен сепсисті қоса, инфекциялық асқынулар жайлы хабарламалар тіркелді. Дерматологиялық реакциялардың алғашқы симптомдарының дамуына дейінгі орташа уақыт 10 күнді құрады, ал Вектибикстің соңғы дозасынан кейін олардың шешілуіне дейінгі орташа уақыт 31 күн болды. Паронихиальді қабыну аяқ пен қол саусақтарының латеральді тырнақ біліктерінің ісіп кетуімен қатар жүрді. Вектибикс немесе ЭӨФ рецепторларының басқа тежегіштерін қабылдаған пациенттерде байқалған дерматологиялық реакциялар (тырнаққа әсер етуді қоса) осы препараттардың белгілі фармакологиялық әсері болып табылады. Барлық клиникалық зерттеулерде тері реакциялары монотерапия ретінде немесе химиотерапиямен біріктіріп Вектибикс алған пациенттердің 94%-ында байқалды. Негізінен бұл бөртпе және безеу тәрізді дерматит әрдайым жеңіл немесе орташа сипатта болды. Пациенттердің 23%-ында ауыр тері реакциялары (NCI CTC бойынша ауырлық дәрежесі 3) және < 1% пациенттерде өмірге қауіп төндіретін тері реакциялары (NCI CTC бойынша ауырлық дәрежесі 4) туралы хабарланған. Вектибикс алған пациенттерде өмірге қауіп төндіретін және өлімге әкелетін асқынулар, некроздық фасциит пен сепсис қоса байқалды. Күнделікті практикада қолданған кезде тері некрозының, Стивенс-Джонсон синдромының және уытты эпидермальді некролиздің сирек даму жағдайлары туралы хабарланды. Офтальмологиялық уыттылық Кератит пен ойық жаралы кератиттің ауыр жағдайлары туралы хабарланды, бұл мөлдір қабықтың перфорациясына әкелуі мүмкін. Басқа ерекше популяциялар Вектибикспен монотерапия алған егде пациенттерде (≥65 жас) қауіпсіздік немесе тиімділік жағдайында жалпы айырмашылықтар болған жоқ. Алайда, Вектибиксті FOLFIRI (32%-ға қарсы 45%) немесе FOLFOX (37%-ға қарсы 52%) химиялық емімен біріктіріп алған егде пациенттерде тек бір ғана химиялық еммен салыстырғанда елеулі жағымсыз құбылыстар санының артуы байқалды. Анағұрлым күрделі жағымсыз құбылыстар қатарына FOLFOX немесе FOLFIRI-мен бірге Вектибикс алған пациенттерде диарея, сондай-ақ пациенттер FOLFIRI-мен бірге Вектибикс алған кезде дегидратация мен өкпе артериясының эмболиясы жатады. Вектибикс қауіпсіздігі бүйрек немесе бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде зерттелмеген. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық дерекқорға жүгіну Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: Ұсынылған емдік дозадан (12 мг/кг) 2 есе асып кету жағдайлары сипатталған. Анықталған жағымсыз реакцияларға тері тарапынан уыттану реакциялары, диарея, дегидратация және қатты қажу жатады, бұл ұсынылған дозадағы препараттың қауіпсіздік бейініне сәйкес келеді. Емі: артық дозалану жағдайында симптоматикалық емдеу. Дәрілік препаратты қабылдаудан бұрын дәрігерге немесе фармацевтке хабарласыңыз

Қадағалануы Биологиялық препараттардың бақылануын жақсарту үшін енгізілетін препараттың атауы мен сериясы нөмірін нақты жазып алу керек. Жұмсақ тіндер және тері жабындары тарапынан жағымсыз реакциялар Дерматологиялық реакциялар, эпидермальді өсу факторы (ЭӨФ) рецепторларының тежегіштерінің фармакологиялық әсері, Вектибикс қабылдаған барлық пациенттерде дерлік (шамамен 94%) байқалды. Вестибикс монотерапиясымен және химиотерапиямен біріктіріп емделген пациенттердің 23%-ында терінің ауыр реакциясы (NCICTC бойынша 3-ауырлық дәрежесі) және <1%-ында өмірге қауіпті тері реакциясы (NCICTC бойынша 4-ауырлық дәрежесі) (n = 2224) тіркелді. Егер пациентте 3 дәрежедегі дерматологиялық реакциялар пайда болса (CTCAE v 4.0) немесе одан жоғары немесе олар төзбейтін болып саналады. Клиникалық зерттеулер барысында сирек жағдайларда өліммен аяқталуға әкелетін сепсис пен некрозданатын фасциитті қоса, ауыр дерматологиялық реакциялардан кейін (стоматиттерді қоса), инфекциялық асқынулар және операциялық араласуды талап ететін жергілікті абсцесстердің дамуы жөнінде хабарланды. Вектибикспен емделу аясында ауыр дерматологиялық реакциялар және жұмсақ тіндер тарапынан болатын реакциялар дамыған немесе дерматологиялық реакциялар ағымы нашарлаған пациенттер қабыну немесе инфекциялық асқынулардың дамуы тұрғысынан (целлюлитті және некрозданатын фасциитті қоса) қадағалануы тиіс; қажет болса, осындай пациенттерге тиісінше ем тағайындалу керек. Вектибикспен емделген пациенттерде, некрозданатын фасциит пен сепсисті қоса, өмірге қатер төндіретін және өлімге ұшырататын асқынулар байқалды. Постмаркетингтік жағдайларда Вектибикс алған пациенттерде Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермалық некролиз дамуының сирек жағдайлары байқалған. Ауыр немесе өмірге қатерлі қабыну немесе инфекциялық асқынулармен байланысты жұмсақ тіндер немесе тері жабындары тарапынан жағымсыз реакциялар пайда болған жағдайда Вектибикспен емдеуді кейінге қалдыру немесе тоқтату қажет. Дерматологиялық реакцияларды емдеу көріністер ауырлығына негізделуі тиіс және ылғалдандыратын, күннен қорғайтын заттар (күннен қорғайтын сүзгі > 15 УФА және УФВ), сондай-ақ зақымданған жерлерге қолданатын стероидты кремдерді (гидрокортизон пайызы 1%-дан жоғары емес) және/немесе ішуге арналған антибиотиктерді қамтиды (мысалы, доксициклин). Сонымен бірге, бөрту/дерматологиялық уыттану белгілері бар пациенттерге күннен қорғайтын заттар мен бас киімдер пайдалануға, күн сәулесі кез келген тері реакцияларын күшейтуі мүмкін болғандықтан күн астында болуды шектеуге кеңес беріледі. Емделіп жүрген кезде пациенттер бет, қол, аяқ, мойын, арқа және кеуделеріне күнде таңертең ылғалдандыратын және күннен қорғайтын заттар жағып, ал түнге қарай бет, қол, аяқ, мойын, арқа және кеуделеріне стероидты крем жаққандары жөн. Өкпе тарапынан болатын асқынулар Интерстициальді аурулары бар немесе анамнезінде өкпе фиброзы бар пациенттер клиникалық зерттеулерге қамтылмаған. Өкпенің, өлімге әкеп соқтыратын және онсыз интерстициальді ауруларының жағдайлары, негізінен жапон популяциясында туындаған. Өкпе симптомдары пайда болғанда немесе нашарлағанда Вектибикспен емдеуді тоқтата тұрып, анықталған сиптомдар шұғыл және мұқият зерттелуі тиіс. Өкпенің интерстициальді ауруы анықталғанда Вектибиксті уақытша тоқтатып, пациентке тиісінше ем тағайындау керек. Анамнезінде интерстициальді пневмонит немесе өкпе фиброзы болған немесе интерстициальді пневмонит немесе өкпе фиброзы белгілері бар пациенттерде препарат қолданудың ықтималды пайдасы мен өкпе тарапынан асқынулардың дамуын бағалау қажет. Электролиттік теңгерім бұзылуы Кейбір пациенттерде ауыр (4 деңгей) гипомагниемияға әкелетін сарысудағы магний деңгейінің біртіндеп төмендеуі байқалды. Вектибикспен емделуді бастар алдында және ол аяқталғаннан кейін 8 аптаға дейінгі кезеңде мезгіл-мезгіл пациенттерге гипомагниемия мен қатарлас гипокальциемияның дамуы тұрғысынан мерзім сайын тексерілу керек. Қажет болса, магний қосу ұсынылады. Гипокалиемияны қоса, басқа электролиттер теңгерімінің бұзылуы да білінді. Жоғарыда аталған мониторингті жүргізіп, осы электролиттерді талапқа сай тиісінше ұстап тұруға кеңес беріледі. Инфузиялық реакциялар Монотерапия және біріктірілген емін клиникалық зерттеу барысында Вектибикс алған mCRC (n = 2224) пациенттерде инфузияға байланысты ауыр түрлерін (3 дәрежелі және 4 дәрежелі NCI CTC) қоса, инфузияға байланысты (инфузиядан кейін 24 сағат ішінде болатын) реакциялар байқалған. Постмаркетингтік бақылауда өліммен аяқталған сирек постмаркетингтік есептерді қоса, инфузиямен байланысты елеулі реакциялар туралы хабарланған болатын. Егер инфузия кезінде немесе инфузиядан кейін кез келген уақытта ауыр немесе өмірге қауіп төндіретін реакция [мысалы, бронх түйілуі, ангионевроздық ісіну, гипотония, парентеральді емдеу қажеттілігі немесе анафилаксия болуы] пайда болса, Вектибиксті тоқтату керек. Жеңіл немесе орташа (CTCAE v 4.0 бойынша 1 және 2 ауырлық дәрежесі) инфузиялық реакциялары болған пациенттерде бүкіл инфузия бойына инфузия жылдамдығын азайту керек. Барлық кейінгі инфузиялар барысында инфузия жылдамдығын төмен күйде сақтауға кеңес беріледі. Инфузиядан кейін 24 сағаттан астам уақыт өткен соң дамитын өліммен аяқталған ангионевроздық ісінуді қоса, инфузиядан кейін 24 сағаттан астам уақыт өте пайда болған аса жоғары сезімталдық реакциялары хабарланды. Пациенттерге реакциялардың кешірек дамуы мүмкін екенін ескертіп, аса жоғары сезімталдық реакцияларының симптомдары пайда болған жағдайда өз емдеуші дәрігеріне хабарласу қажеттілігі туралы нұсқау беру керек. Жедел бүйрек жеткіліксіздігі Жедел бүйрек жеткіліксіздігі ауыр диареясы мен дегидратациясы бар пациенттерде білінген. Ауыр диареясы бар пациенттер шұғыл дәрігерге қаралуы керек. Вектибиксті иринотекан, 5фторурацил (болюсті) және лейковорин (ИФЛ) негізіндегі химиялық ем режимімен біріктіріп қолдану Вектибиксті ИФЛ режимімен біріктіріп [болюс 5 - фторурацил (500 мг/м2), лейковорин (20 мг/м2) және иринотекан (125 мг/м2)] қабылдаған пациенттерде ауыр дәрежелі диарея жиілігі жоғары болған. Осыған орай, Вектибиксті IFL-мен біріктіріп қолданудан аулақ болу керек. Вектибиксті бевацизумаб негізіндегі химиялық еммен біріктіріп қолдану Бевацизумаб және химиотерапиямен бірге Вектибикс алған пациенттерде аурудың өршуінсіз өмір сүру уақытының қысқаруы және өлім жағдайының артуы байқалды. Өкпе артериясының тромбоэмболиясы, инфекциялар (көбінесе шығу тегі дерматологиялық), диарея, электролиттік теңгерімсіздік, жүрек айнуы, құсу және дегидратацияның анағұрлым жоғары жиілігі де бевацизумабпен және химиотерапиямен бірге Векти-биксті қолданып емделген топтарда байқалды. Вектибиксті құрамында бевацизумаб бар химиотерапиямен бірге енгізбеген жөн. Мутантты типті RAS генімен мКРО бар немесе ісіктің RAS статусы нақтыланбаған пациенттерде оксалиплатин негізіндегі химиялық ем режимімен біріктірілген Вектибикс Құрамында оксалиплатин бар химиялық еммен Вектибикс біріктірілімін мутантты mCRC RAS бар немесе mCRC RAS статусы белгісіз пациенттерге қолдануға болмайды. Мутантты KRAS ісіктері (2 экзон) және қосымша мутациялармен RAS (KRAS [3 және 4 экзоны]) немесе NRAS [2, 3, 4 экзоны]) бар пациенттер панитумумабты 5фторурацил, лейковорин және оксалиплатин (FOLFOX) инфузиясымен бірге алғанда FOLFOX монотерапиясымен салыстырғанда аурудың өршуінсіз өмір сүруінің қысқаруы және жалпы өмір сүру уақытының төмендеуі байқалды. RAS гендерінің мутациясы статусын анықтауды валидацияланған әдістемені пайдаланып, тәжірибелі дәрігер-лаборанттар жүргізуі тиіс. Егер Вектибиксті FOLFOX-пен біріктіріп қолданған жағдайда, RAS гені Сапасын Сырттай Қамтамасыз Ету бағдарламасына қатысатын зертханада мутантты статусты анықтау ұсынылады немесе геннің жабайы типі екі мәрте қайталанатын сынақ жүргізумен расталуы тиіс. Офтальмологиялық уыттылық Кератит пен ойық жаралы кератиттің ауыр жағдайлары туралы хабарланды, бұл мөлдір қабықтың перфорациясына әкелуі мүмкін. Төменде аталған: көздің қабыну аурулары, көзден жас ағу, жарыққа сезімталдық, анық көрудің төмендеуі, көздердің ауырсынуы және/немесе қызаруы сияқты жедел түрдегі кератит белгілері мен симптомдары немесе жай-күйінің нашарлауы байқалатын пациенттер дереу офтальмолог-дәрігер тексеруінен өтуге жіберілуі тиіс. Ойық жаралы кератит диагнозы расталса, Вектибикс қолдану уақытша тоқтатыла тұруы немесе тоқтатылуы тиіс. Кератит диагнозы расталса, «пайда-қауіп» арақатынасы негізінде емдеуді жалғастыру мүмкіндігі жөнінде шешім қабылдау қажет. Кератит, ойық жаралы кератит немесе ауыр дәрежедегі көздің құрғау синдромы анамнезінде бар пациенттер Вектибиксті абайлап қолдану керек. Жанаспалы линзалар пайдалану кератиттер мен ойық жаралы кератиттерді туындататын қауіп факторы болып табылады. Химиялық еммен біріктірілген Вектибикспен емделген ECOG 2 функционалдық статусы бар пациенттер мКРО және ECOG 2 статусы бар пациенттер үшін Вектибиксті химиялық еммен біріктіріп қолдану басталғанша «пайда-қауіп» арақатынасына баға беру ұсынылады. ECOG 2 статусы бар пациенттерде оң «пайда-қауіп» арақатынасы анықталмаған. Егде жастағы пациенттер Вектибикс монотерапиясын алған егде жастағы пациенттерде (≥ 65 жас) қауіпсіздік пен тиімділік айырмашылықтары байқалмаған. Алайда Вектибиксті FOLFIRI немесе FOLFOX химиялық ем режимімен біріктіріп алған егде жастағы пациенттерде, тек химиялық ем режимін қолданумен салыстырғанда, күрделі жағымсыз реакциялар санының көбеюі тіркелген. Қосымша заттар үшін ескертулер 100 мг/5 мл дәрілік препараттың құрамында 5 мл құтыға 1 ммольден аз (23 мг) натрий бар, яғни, іс жүзінде, натрийсіз. 400 мг/20 мл дәрілік препараттың құрамында 20 мл құтыға 69 мг натрий бар. Натрий түсімі шектелген диета ұстап жүрген пациенттер ескеруі қажет. Арнайы ескертулер Жүктілік Жүкті әйелдерде Вектибиксті қолдану туралы жеткілікті мәліметтер жоқ. Репродуктивті уыттылықтың болуы туралы мәліметтер бар. Адам үшін потенциалды қауіп белгісіз. Препаратты жүктілік кезінде қолдану ұсынылмайды. ЭӨФ рецепторы шарананың пренатальді дамуын бақылауға қатысады және қалыпты органогенез, дамып жатқан эмбрион жасушаларының көбеюі мен дифференциациясы процестерінде маңызды рөл атқарады. Осылайша, Вектибикс жүкті әйелдерге тағайындалған кезде шаранаға зиянын тигізуі мүмкін. Адамның IgG плацентарлық бөгет арқылы өтетіні белгілі, сондықтан панитумумаб ана организмінен шарананың дами бастаған организміне өте алады. Сондықтан ұрпақ өрбіту функциясы сақталған әйелдер Вектибикспен емделу кезінде және ол аяқталғаннан кейін 2 ай бойы контрацепцияның сенімді құралдарын пайдалануы тиіс. Вектибикс жүктілік кезінде қолданылғанда немесе егер жүктілік препаратпен емделу аясында дамыса, пациент әйелге жүктілікті тоқтатудың әлеуетті қаупін және шаранаға төнетін әлеуетті қаупін түсіндіру қажет. Емшек емізу Панитумумабтың емшек сүтіне енетіні белгісіз. Адамның IgG антиденелері емшек сүтіне енетіндіктен, панитумумаб емшек сүтіне де енуі мүмкін деп болжауға болады. Препараттың сіңу мүмкіндігі және оның сәбиге потенциалды залалы анықталмаған. Вектибикспен емдеу кезеңінде және ол аяқталғаннан кейін 2 ай ішінде емшек емізу ұсынылмайды. Фертильділік Препараттың етеккір оралымына қайтымды әсері және фертильділіктің төмендеуі көрсетілді. Осыған байланысты панитумумаб әйелдерде жүктіліктің даму мүмкіндігіне әсер етуі мүмкін. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Вектибикс көлік құралдарын басқару немесе күрделі жабдықпен жұмыс істеу қабілетіне елеусіз әсер етуі мүмкін. Егер пациенттерде олардың көру қабілетіне және/немесе зейін қою және жауап беру қабілетіне әсер ететін емдеуге байланысты белгілер байқалса, әсер азайғанға дейін көлік құралдарын басқарудан немесе күрделі жабдықпен жұмыс істеуден бас тартқан жөн.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Вектибикс пен иринотеканның мКРО бар пациенттерде өзара әрекеттесуінің зерттеу деректері препараттарды бір мезгілде енгізген кезде иринотекан және оның SN38 белсенді метаболиті фармакокинетикасының өзгермейтіндігін көрсетті. Айқаспалы зерттеу нәтижелері иринотеканды (ИФЛ немесе FOLFIRI) қамтитын режимдердің панитумумаб фармакокинетикасына әсер етпейтінін көрсетті. Вектибиксті ИФЛ сызбасы бойынша химиялық ем режимімен және бе-вацизумаб кіретін химиялық ем режимдерімен біріктіріп тағайындау ұсынылмайды. Панитумумабты ИФЛ -мен біріктіріп тағайындағанда ауыр дәрежедегі диарея дамуының жоғары жиілігі байқалды және панитумумабты бевацизумаб қосылған химиялық ем режимімен біріктіріп тағайындаған кезде уыттылық пен өліммен аяқталу жиілігі артқан. Вектибиксті құрамында оксалиплатин бар химиялық еммен біріктіріп, мутантты RAS гендерімен мКРО бар пациенттерге немесе RAS статусы анықталмаған жағдайда тағайындауға болмайды. Клиникалық зерттеу барысында панитумумаб және FOLFOX қабылдаған мутантты типті RAS гені бар пациенттерде ҮТҚ және ЖТ көрсеткіштерінің нашарлауы байқалды.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 2 °C-ден 8 °C-ге дейінгі температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! Шайқамау керек. Жарықтан қорғау үшін түпнұсқалық қаптамада сақтау керек. Вектибикс құрамында микробқа қарсы консерванттар немесе бактериостатикалық агенттер жоқ. Препарат сұйылтылғаннан кейін бірден пайдаланылуы тиіс. Егер препарат бірден пайдаланылмаса, оны келесі пайдалануға дейін сақтау уақыты мен шарттары үшін жауапкершілік пайдаланушыға жүктеледі, бірақ сақтау уақыты 2°C – 8°C температурада 24 сағаттан асырылмайды. Сұйылтылған ерітіндіні мұздатып қатыруға болмайды. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!