ВЕРТИНЕКС® таблетки 5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – 5 мг прохлорперазин малеаты, қосымша заттар: лактоза моногидраты (Фарматоза 200 М) микрокристалды целлюлоза РН 101, жүгері крахмалы, натрий кроскармеллозасы, натрий лаурилсульфаты, магний стеараты, микрокристалды целлюлоза РН 102, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, тазартылған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек, екі беті дөңес, екі жағы тегіс, ақ немесе ақ дерлік түсті қабықсыз таблеткалар.

- Меньер синдромында, ішкі құлақтың қабынуында және басқа да себептерден пайда болатын бас айналуында. Бас сақинасын қоса, кез келген себептерден болатын жүрек айнуы мен құсуда. - Сондай-ақ үрейлену жағдайларын қысқа мерзімді емдеу үшін қосымша препарат ретінде де қолданылуы мүмкін.

ATХ коды N05A B04 Фармакодинамикалық әсерлері Прохлорперазиннің әсер ету спектрі ауқымды: ОЖЖ-ға антидепрессанттық белсенділігі, альфа-адренобөгегіштік және әлсіздеу анти-мускариндік қасиеттері бар. Ол дофамин және пролактин-релизинг факторды тежейді, сол арқылы пролактиннің босап шығуын стимуляциялайды. Мида дофамин алмасуын күшейтеді. Орталықтық дофаминергиялық функциясының антагонизмі психоз жағдайларындағы емдік әсерімен байланысты екендігі туралы деректер бар. Прохлорперазиннің тыныштандыратын қасиеттері бар, алайда тыныштандыруға толеранттылық өте жылдам өрбиді. Прохлорперазин құсуға қарсы, қышынуға қарсы, серотонинді бөгейтін және айқындығы әлсіз антигистаминдік әсер береді, сондай-ақ, аздаған ганглий бөгегіштік белсенділігін танытады. Ол жылуды реттеу орталығын бәсеңдетеді, тегіс бұлшықеттерді босаңсытуға қабілетті және жарғақшаны тұрақтандыратын қасиеттері бар. Оның вегетативтік жүйеге әсерлері вазодилатацияны, гипотензияны және тахикардияны туындатады. Сілекей бөлінуі мен асқазан секрециясы азаяды.

Дозалау режимі Жүрек айну және құсу профилактикасы. 1–2 таблеткадан (5–10 мг) тәулігіне 2–3 рет. Жүрек айну және құсудың емі. 4 таблетка (20 мг) симптомдар пайда болған соң дереу, қажет болса – екі сағаттан соң тағы 2 таблеткадан (10 мг) қолданады. Бас айналуы. 1 таблеткадан (5 мг) тәулігіне 3 рет. Қажет болған жағдайда дәрілік заттың тәуліктік дозасын 6 таблеткаға (30 мг) дейін арттыруға болады. Бірнеше аптадан кейін тәуліктік дозаны біртіндеп 1-2 таблеткаға дейін (5-10 мг) азайтуға болады. Үрейлену жағдайларын қысқа мерзімді емдеу үшін қосымша дәрілік зат ретінде. Емнің басында тәулігіне 1 таблеткадан (5 мг) 3–4 рет. Қажет болған жағдайда дәрілік заттың тәуліктік дозасын 3-4 рет қабылдауға 8 таблеткаға (40 мг) дейін арттыруға болады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар 12 жасқа дейінгі балалар үшін ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерге, қажыған немесе әлсіреген пациенттерге, әдетте, бастапқы азғантай дозасы керек, қажет болған жағдайда және жағымдылығын ескере отырып, оны біртіндеп арттырады. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдауға арналған. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі кеңестер Дәрілік препаратты қолданар алдында дәрігермен немесе фармацевтпен кеңесіңіз.

- әсер етуші затына немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жүрек-қантамырлық ауыр аурулар (декомпенсацияланған ЖСЖ, артериялық гипотензия) - ОЖЖ функциясының айқын бәсеңдеуі және кез келген этиологиядағы коматозды жағдайлар; ми жарақаттары, ми мен жұлынның үдемелі жүйелі аурулары - тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдар - 12 жасқа дейінгі балалар - жүктілік және лактация кезеңі

Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау мынадай критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥1/100-ден < 1/10-ға дейін), жиі емес (≥ 1/1000-нан < 1/100-ге дейін), сирек (≥1/10000-нан < 1/1000-ға дейін), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). - анафилаксиялық реакциялар - ангионевроздық ісіну және есекжем сияқты I типті аса жоғары сезімталдық реакциялары - жеңіл лейкопения пациенттердің 30% - ында жоғары дозаларды ұзақ уақыт қабылдаған кезде туындайды (сирек жағдайларда дозаға тәуелді емес агранулоцитоз байқалуы мүмкін - галакторея, гинекомастия, аменорея және импотенцияға әкелуі мүмкін гиперпролактинемия - жедел дистония немесе окулогирлік кризді қоса, дискинезия, әдетте өтпелі, балалар мен жас ересектерде жиірек кездеседі және әдетте, емдеудің 4 күні ішінде немесе дозасын арттырғаннан кейін туындайды. - акатизия, әдетте, бастапқы жоғары дозаларынан кейін туындайды. - паркинсонизм ересектер мен егде жастағы адамдарда жиі кездеседі. Бұл әдетте, бір апта немесе бір ай емдегеннен соң дамиды. Келесілердің біреуі немесе бірнешеуі байқалуы мүмкін: тремор, сіресу, акинезия немесе паркинсонизмнің басқа белгілері. Әдетте жай ғана тремор. - кешеуілдеген дискинезия әдетте дамиды, бірақ міндетті түрде, ұзақ қолданғаннан немесе жоғары дозасынан кейін емес. Бұл тіпті, емдеу тоқтатылғаннан кейін де орын алуы мүмкін. Демек, дозасы кез келген мүмкіндік жағдайында төмен болуы тиіс. - ұйқысыздық және қозу - құрысулар - ұзақ уақыт бойы жоғары дозаларда қолданған кезде көздің алдыңғы құрылымдарында (мөлдір қабық пен көзбұршақ) хлорпромазин шөгуі мүмкін, бұл көзбұршақтың қалыпты қартаю процестерін жеделдетуі мүмкін - ЭКГ өзгерістері QT аралығының ұзаруын (басқа нейролептиктерді қолданғандағыдай), ST сегментінің төмендеуін, U және T тісшелерінің өзгеруін қамтиды. Фенотиазин қатарындағы нейролептиктермен емделген кезде қарынша аритмиясын және жүрекше аритмиясын, A-V блокадасын, қарыншалық тахикардияны қоса, жүрек аритмиясы туралы хабарланды, бұл дозаға байланысты болуы мүмкін қарыншалар фибрилляциясын немесе жүректің тоқтап қалуын туындатуы мүмкін. Алдында болған жүрек аурулары, егде жас, гипокалиемия және трициклді антидепрессанттарды бір мезгілде қабылдау, бейімдеуші факторлары болуы мүмкін. Нейролептикалық фенотиазиндерді қабылдайтын пациенттерде жүрек себептерінен болуы мүмкін кенет өлім, сонымен қатар жүректен болатын түсініксіз өлім туралы бөлек хабарламалар бар. - әдетте гипотензия туындайды, бұл әдеттегідей постуральді болады. Оған әсіресе егде жастағы адамдар немесе көлемі жағынан азып кеткен адамдар шалдығады, ол бұлшықет ішіне енгізгеннен кейін жиірек туындайды. - өкпе артериясының тромбоэмболиясы жағдайларын және терең веналар тромбозы жағдайларын қоса, вена тромбоэмболиясы жағдайлары - ауыздың құрғауы - гипонатриемия - антидиурездік гормонның талапқа сай емес секрециясы синдромы (SIADH) - тыныс алудың тарылуы - мұрын бітелуі - сарғаю, әдетте өтпелі. Алдын ала белгісі бір-үш апталық емдеуден кейін температураның кенеттен жоғарылауы, содан кейін сарғаю дамуы мүмкін. Нейролептикалық сарғаюда механикалық сарғаюдың биохимиялық және басқа сипаттамалары болады және түтікшелердің өт тромбтарымен бітелуімен байланысты; қатарлас эозинофилияның жиі болуы бұл құбылыстың аллергиялық сипатын көрсетеді. Сарғаю дамыған кезде емдеу тоқтатылуы керек. - қатерлі нейролептикалық синдром (гипертермия, сіресу, вегетативтік дисфункция және сананың өзгеруі) кез келген нейролептик қабылдаған кезде туындауы мүмкін - глюкоза жақпаушылығы, гипергликемия Сирек - кейбір фенотиазиндердің препараттарымен жиі жұмыс істейтін адамдардағы терінің жанаспалы сенсибилизациясы - тері бөртпелері, фотосезімталдық Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: ұйқышылдық, естен тану, гипотензия, тахикардия, ЭКГ өзгерістері, қарынша аритмиялары және гипотермия. Экстрапирамидалық дискинезия дамуы мүмкін. Емі: Препараттың уытты болуы ықтимал мөлшері қабылданғаннан кейін асқазанды шаю ұсынылады. Белсендірілген көмірді қабылдау қажет. Спецификалық антидоты жоқ. Демеуші ем ұсынылады. Жайылған вазодилатация циркуляторлық коллапстың дамуына алып келуі мүмкін. Пациенттің аяқтарын көтеріп қою жеткілікті шара болуы мүмкін. Ауыр жағдайларда вена ішіне енгізу арқылы сұйықтық көлемін арттыру қажет болуы мүмкін. Гипотермияны болдырмау үшін, енгізілетін сұйықтықты алдын ала жылытып алу қажет. Егер циркуляторлық коллапсты түзету үшін сұйықтықтың орнын толтыру жеткілікті дәрежеде тиімді шара болмай шықса, оң инотроптық препараттарды, мысалы, допаминді қолдану керек. Шеткері вазоконстрикторлар, әдетте, ұсынылмайды. Адреналинді қолданбаңыз. Қарыншалық немесе суправентрикулярлық тахиаритмиялар, әдетте, дененің қалыпты температурасын қалпына келтіруге және циркуляторлық және метаболизмдік бұзылуларды түзетуге жауап береді. Егер симптомдары сақталып қалса немесе өмірге қауіп төндірсе, аритмияға қарсы сәйкесінше емді қолдануды қарастыру керек. Лидокаинді және, мүмкіндігінше, аритмияға қарсы ұзақ әсер ететін препараттарды қолданбаңыз. Орталық жүйке жүйесінің айқын депрессиясы тыныс алу жолдарының өткізгіштігін қалпына келтіруді немесе, аса қажет болған жағдайда, қолдан дем алдыруды талап етеді. Ауыр дистониялық реакциялар, әдетте, проциклидинді (5–10 мг) немесе орфенадринді (20–40 мг) бұлшықет ішіне немесе вена ішіне енгізгенде басылады. Құрысуларды вена ішіне диазепамды енгізе отырып басуға болады. Қатерлі нейролептикалық синдром кезінде салқындату жүргізу ұсынылады. Натрий дантроленін пайдалануға болады.

ВЕРТИНЕКС® бауыр мен бүйректің дисфункциясы, Паркинсон ауруы, гипотиреоидизмі, жүрек жеткіліксіздігі, феохромоцитомасы, миастения gravis және простата гипертрофиясы бар пациенттерге қолдану ұсынылмайды. Препаратты фенотиазиндерге сезімталдығы жоғары, сондай-ақ, анамнезінде тар бұрышты глаукома немесе агранулоцитоз бар пациенттерге тағайындамау керек. Анамнезінде эпилепсия немесе ұстамалар бар пациенттерге мұқият медициналық қадағалау қажет, өйткені фенотиазиндер құрысу шегінің төмендеуіне ықпал етуі мүмкін. Агранулоцитоз туындаған жағдайларға байланысты, қанның жалпы талдауына жүйелі түрде мониторинг жүргізу ұсынылады. Түсініксіз инфекциялардың немесе қызбаның туындауы қан дискразиясын білдіруі мүмкін және дереу гематологиялық тексеру жүргізуді қажет етеді. Түсініксіз қызба туындаған жағдайда емдеуді тоқтату қажет, өйткені ол қатерлі нейролептикалық синдромның белгісі (бозару, гипертермия, вегетативтік дисфункция, сана деңгейінің өзгеруі, бұлшықеттердің сіресуі) болуы мүмкін. Вегетативтік дисфункцияның, атап айтқанда, аса тершеңдіктің және артериялық орнықсыздықтың пайда болуы гипертермияның туындағанын көрсетуі және дер кезіндегі ескерту болуы мүмкін. Қатерлі нейролептикалық синдром табиғаты жағынан идиосинкразиялық болуы мүмкіндігіне қарамастан, сусыздану және мидың органикалық зақымдануы сияқты қауіп факторлары орын алуы мүмкін. Нейролептиктердің жоғары дозаларымен емдеуді күрт тоқтатудың нәтижесінде жүрек айнуды, құсуды және ұйқысыздықты қоса, препаратты күрт тоқтатудың симптомдары өте сирек туындаған. Қайталануы туындауы мүмкін, сонымен қатар, экстрапирамидалық реакциялар туралы хабарланды. Осыны ескере отырып, препаратты біртіндеп тоқтату ұсынылады. Шизофрениясы бар пациенттерде нейролептикалық препараттармен емдеуге жауап кешірек басталуы мүмкін. Емдеу тоқтатылған жағдайда біршама уақыт бойы симптомдары қайтадан басталмауы мүмкін. Нейролептикалық фенотиазиндер QT аралығының ұзаруына алып келуі мүмкін, бұл «пируэт» типті елеулі қарыншалық аритмиялардың туындау қаупінің артуына ықпал етеді, олар өлімге (кенеттен өлуге) соқтыруы мүмкін. QT аралығының ұзаруы, әсіресе, брадикардия, гипокалиемия және QT аралығының туа біткен немесе жүре пайда болған (дәрі-дәрмектік) ұзаруы болған жағдайда күшейе түседі. ВЕРТИНЕКС® препаратымен емдеуді бастағанға дейін пайдасы/қаупінің арақатынасын мұқият бағалау керек. Егер клиникалық жағдай мүмкіндік берсе, ВЕРТИНЕКС® препаратымен емдеуді бастағанға дейін және емдеудің бастапқы кезеңінде, сондай-ақ, емдеу курсы бойына қажеттілігіне қарай ықтимал қауіп факторларын (мысалы, жүрек-қантамыр аурулары; отбасылық анамнезіндегі QT аралығының ұзаруы; гипокалиемия, гипокальциемия немесе гипомагниемия сияқты метаболизм бұзылулары; ашығу; алкогольді шамадан тыс тұтыну; QT аралығының ұзаруына ықпал ететін басқа препараттармен бірге емдеу) анықтау үшін медициналық және зертханалық тексерулер (мысалы, биохимиялық статус және ЭКГ) жүргізу ұсынылады. Басқа нейролептикалық дәрілермен бір мезгілде қабылдамаған дұрыс. Инсульт: жүрек-қантамырлық асқынулар қаупінің 3 есе жоғарылағаны байқалды. Ондай қауіптердің туындау механизмі белгісіз. Басқа нейролептикалық препараттарды, сондай-ақ, пациенттердің басқа популяциясында қабылдағанда қауіптің жоғарылайтынын жоққа шығаруға болмайды. Инсульт қаупі бар пациенттерге ВЕРТИНЕКС® препаратын сақтықпен қолдану керек. Психозға қарсы қалған препараттар сияқты, депрессия басым болған жағдайда ВЕРТИНЕКС® препаратын монотерапия ретінде қарастырмау керек. Сонымен қатар, оны депрессия мен психоздың бірігуін емдеуге арналған антидепрессанттармен бірге пайдалануға болады. Фотосенсибилизация қаупіне байланысты, пациенттер тікелей түсетін күн сәулесінен қорғануы керек. Фенотиазиндерді жиі қабылдайтын пациенттерде тері сенсибилизациясының алдын алу үшін, оларға препараттың теріге тимеуін аса ұқыптылықпен қадағалау ұсынылады. Препаратты егде жастағы пациенттерге, әсіресе, өте ыстық немесе өте салқын ауа райы кезінде қолданғанда сақтық таныту қажет (гипер- және гипотермия қаупі). Әсіресе, егде жастағы пациенттер постуральді гипотензияға бейірімек. Егде жастағы пациенттер препараттың орталық жүйке жүйесіне әсер етуіне жиі ұшырайтындықтан, оларда ВЕРТИНЕКС® препараты сақтықпен қолданылуы тиіс, сонымен қатар төменірек бастапқы дозалары ұсынылады. Ұзақ емдеудің нәтижесінде егде жастағы пациенттерде дәрі-дәрмектік паркинсонизмнің жоғарылау қаупі бар. Сонымен қатар, ВЕРТИНЕКС® препаратының түрлі жағымсыз әсерлері мен негізгі аурудың белгілерін ажыратуда мұқият болу керек. Вена тромбоэмболиясы Психозға қарсы препараттармен вена тромбоэмболиясы (ВТЭ) жағдайлары туралы хабарланды. Психозға қарсы препараттарды қабылдап жүрген пациенттерде ВТЭ үшін жүре пайда болған қауіп факторлары жиі болатындықтан, прохлорперазинмен емдеуге дейін және емдеу кезінде ВТЭ үшін болуы мүмкін барлық қауіп факторларын анықтау және профилактикалық шараларды қолдану керек. Гипергликемия Психозға қарсы фенотиазиндерді қабылдаған пациенттерде, гипергликемия немесе глюкоза жақпаушылығы байқалған. Қант диабеті диагнозы қойылған немесе диабет дамуының қауіп факторлары бар, прохлорперазинді қабылдауды жаңа бастаған пациенттер емделу кезінде сәйкесінше гликемиялық мониторингтен өтуі тиіс. Арнайы сақтандырулар ВЕРТИНЕКС® препаратының құрамында әр таблеткасында 1 ммольден аз натрий (23 мг) бар, яғни, іс жүзінде, «натрийсіз». Балалар жасы 0,5 мг/кг кумуляциялық дозасынан кейін дистониялық реакциялардың болуы мүмкіндігіне байланысты, ВЕРТИНЕКС® препаратын 12 жастан асқан балаларда сақтықпен қолдану керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Пациенттер препаратты қабылдаудың алғашқы күндері ұйқышылдық туындауы мүмкіндігін ескеруі және автокөлік басқаруды және басқа механизмдермен жұмыс істеуді шектеуі тиіс.

Жүктілік Жүктілік кезіндегі қауіпсіздігі туралы жеткілікті дәлелдер жоқ. Эпидемиологиялық зерттеулердің деректері ВЕРТИНЕКС® препаратының жатырішілік әсеріне ұшыраған балаларда туа біткен даму ақауларының қаупінің бар екенін көрсетпейді. Сақтық шарасы ретінде, егер ықтимал пайдасы ықтимал қаупінен асып кетпесе, жүктілік кезінде ВЕРТИНЕКС® препаратын қолданбаған жөн. Нейролептиктер кейде босануды ұзартуы мүмкін, бұл жағдайда жатыр мойны 3-4 см кеңеймегенше оларды қабылдаудан бас тарту керек. Жаңа туған нәрестеге ықтимал жағымсыз әсерлері әлсіздікті немесе парадокстық аса қозғыштықты, треморды және Апгар шкаласы бойынша төмен көрсеткіштерді қамтиды. Жүктіліктің үшінші триместрінде антипсихотиктер (ВЕРТИНЕКС® препаратын қоса) қабылдайтын жаңа туған нәрестелер босанғаннан кейін ауырлығы мен ұзақтығы бойынша өзгеруі мүмкін экстрапирамидалық және/немесе абстиненттік симптомдарды қоса, жағымсыз реакциялардың даму қаупіне ұшырайды. Қозу, гипертония, гипотония, тремор, ұйқышылдық, тыныс алу мен тамақтандыру бұзылулары туралы хабарламалар бар. Сондықтан жаңа туған нәрестелерді мұқият бақылау керек. Бала емізу Фенотиазиндер сүтке бөлінуі мүмкін, сондықтан емдеу кезінде бала емізуді тоқтата тұру керек. Фертильділік Репродукциялық уыттылығына қатысты жануарларға жүргізілген зерттеу жеткіліксіз. Дегенмен, жануарларға ықтимал зиянды әсерін жоққа шығаруға болмайды.

ВЕРТИНЕКС® препаратымен артық дозаланған пациенттерде адреналинді қолдану ұсынылмайды. Нейролептикалық препараттардың ОЖЖ-ға депрессиялық әсері алкогольді қолданғанда, барбитураттарды және басқа тыныштандыратын агенттерді қабылдағанда күшейе түсуі (қосымша) мүмкін. Тыныс алу бәсеңдеуі мүмкін. Антихолинергиялық препараттар нейролептиктердің психозға қарсы әсерінің төмендеуіне ықпал етуі мүмкін, ал басқа антихолинергиялық дәрілерді қолданғанда орташа антихолинергиялық әсері күшейе түсуі мүмкін, ол іш қатуға, ыстық өтуге және т.б. алып келуі мүмкін. Кейбір препараттар: антацидтер, паркинсон ауруына қарсы дәрілер және литий препараттары нейролептиктердің сіңуін бәсеңдетеді. Нейролептиктерден туындаған экстрапирамидалық симптомдарды емдеу қажет болған жағдайда, леводопадан гөрі паркинсон ауруына қарсы антихолинергиялық агенттерді таңдаған дұрыс, өйткені нейролептиктер дофаминергиялық препараттардың паркинсон ауруына қарсы әсеріне қарсы әсер береді. Нейролептиктердің жоғары дозалары гипогликемиялық препараттарға жауапты төмендетеді, олардың дозаларын жоғарылату қажет болуы мүмкін. Нейролептиктерді қолданудың нәтижесінде гипертензияға қарсы препараттардың көпшілігінің, әсіресе, альфа-адренорецепторлардың блокаторларының гипотензиялық әсері күшеюі мүмкін. Кейбір препараттардың әсері фенотиазиндік нейролептиктердің, мысалы, амфетаминнің, леводопаның, клонидиннің, гуанетидиннің және адреналиннің әсеріне кереғар болуы мүмкін. Бірқатар препараттардың, мысалы, пропранололдың, фенобарбиталдың плазмадағы концентрациялары артқаны және азайғаны байқалған, алайда олар клиникалық тұрғыдан маңызды болмады. Дезферриоксамин мен прохлоперазинді бір мезгілде қолдану 48–72 сағаттай естен танумен қатар жүретін транзиторлық метаболизмдік энцефалопатияның дамуына алып келген. Нейролептиктерді QT аралығын ұзартатын препараттармен (аритмияға қарсы кейбір препараттарды, антидепрессанттарды және басқа антипсихотиктерді қоса) және электролит теңгерімсіздігін тудыратын дәрілермен бір мезгілде қабылдағанда аритмия қаупі жоғарылайды. Нейролептиктерді миелосупрессиялық әсері бар препараттармен, мысалы, карбамазепинмен немесе кейбір антибиотиктермен және цитоуытты препараттармен бір мезгілде қабылдағанда агранулоцитоздың даму қаупі артуы мүмкін. Нейролептиктермен және литий препараттарымен бір мезгілде ем қабылдап жүрген пациенттер нефроуыттылық туындаған сирек жағдайларды байқаған.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында, 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!