Әсер ету механизмі
Бролуцизумаб молекулалық салмағы ~ 26 кДа гуманизацияланған моноклональді бір тізбекті Fv (scFv) антиденелердің фрагменті болып табылады.
Тамырлы А эндотелийдің (VEGF-A) өсу факторы жолы арқылы сигналдарды берудің жоғары деңгейі көздің патологиялық ангиогенезіне және торқабықтың ісінуіне байланысты. Бролуцизумаб аффинділіктің жоғары дәрежесімен VEGF-A изоформаларымен (мысалы, VEGF110, VEGF121 және VEGF165) байланысады және VEGF-А оның VEGFR-1 және VEGFR-2 рецепторларымен байланысуын алдын алады. VEGF-A байланысуын тежей отырып, бролуцизумаб эндотелий жасушаларының пролиферациясын бәсеңдетеді, осылайша патологиялық неоваскуляризациясын азайтады және тамырлардың өткізгіштігін төмендетеді.
Фармакодинамикалық әсерлері
Экссудативті ЖМД
HAWK және HARRIER зерттеулерінде хороидальді неоваскуляризацияны (ХНВ) сипаттайтын қан мен сұйықтықтың ағып кетуіне байланысты тиісті анатомиялық параметрлер емдеу туралы шешім қабылдауды анықтайтын аурудың белсенділігін бағалаудың бір бөлігі болды. Визкью препаратымен ем алатын пациенттерде, ем басталғаннан кейін 4 аптадан соң-ақ және 48-ші аптаға және 96-шы аптаға дейін орталық көру өрісі асты қалыңдығының (CST) жұқаруы және интраретинальді/субретинальді сұйықтықтың (IRF/SRF) немесе торқабықтың пигментті эпителийі астындағы сұйықтықтың болуы (sub-RPE) байқалды.
16-шы аптада CST төмендеуі афлиберцептпен салыстырғанда Визкью препаратында екі зерттеуде де (HAWK: –134 микронмен салыстырғанда –161; HARRIER: –134 микронмен салыстырғанда –174) статистикалық тұрғыдан маңызды болды. Бұл төмендеу CST бастапқы деректерімен салыстырғанда да 48-ші аптада статистикалық тұрғыдан маңызды болды (HAWK: –144 микронмен салыстырғанда –173; HARRIER: –144 микронмен салыстырғанда –194), және 96-шы аптада әр зерттеудің соңына дейін сақталды (HAWK: –149 микронмен салыстырғанда –175; HARRIER: –155 микронмен салыстырғанда –198).
16-шы аптада IRF және/немесе SRF бар пациенттерде пайыздық айырмашылық Визкью препаратын қабылдағанда афлиберцептпен салыстырғанда екі зерттеуде де (HAWK: 52 %-бен салыстырғанда 34 %; HARRIER: 45 %-бен салыстырғанда 29 %) статистикалық тұрғыдан маңызды болды. Бұл айырмашылық 48-ші аптада статистикалық тұрғыдан маңызды болды (HAWK: 45 %-бен салыстырғанда 31 %; HARRIER: 44 %-бен салыстырғанда 26 %), және ол 96-шы аптада әр зерттеудің соңына дейін сақталды (HAWK: 37 %-бен салыстырғанда 24 %; HARRIER: 39 %-бен салыстырғанда 24 %).
16-шы аптада sub-RPE сұйықтығы бар пациенттерде пайыздық айырмашылық Визкью препаратын қабылдағанда афлиберцептпен салыстырғанда екі зерттеуде де (HAWK: 27 %-бен салыстырғанда 19 %; HARRIER: 24 %-бен салыстырғанда 16 %) статистикалық тұрғыдан маңызды болды. Бұл айырмашылық 48-ші аптада статистикалық тұрғыдан маңызды болды (HAWK: 22 %-бен салыстырғанда 14 %; HARRIER: 22 %-бен салыстырғанда 13 %), және ол 96-шы аптада әр зерттеудің соңына дейін сақталды (HAWK: 15 %-бен салыстырғанда 11 %; HARRIER: 22 %-бен салыстырғанда 17 %).
Осы зерттеулерде Визкью препаратын қабылдаған пациенттерде ХНВ зақымдану мөлшерінің төмендеуі ем басталғаннан кейін 12-ші, 48-ші және 96-шы аптада байқалды.
ДМІ
KESTREL және KITE зерттеулерінде тиісті анатомиялық параметрлер емдеу туралы шешім қабылдауды анықтайтын аурудың белсенділігін бағалаудың бір бөлігі болды. Орталық қосалқы өріс қалыңдығының (CST) жұқаруы және ретинальді/субретинальді сұйықтықтың (RF/SR) ішінде болуы Визкью препаратымен ем қабылдаған пациенттерде ем басталғаннан кейін 4 аптадан соң және 52-ші аптаға дейін байқалды. Бұл төмендеулер 100-ші аптаға дейін сақталды.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Экссудативті ЖМД
Визкью препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау неоваскулярлы (экссудативті) ЖМД бар пациенттердің қатысуымен (HAWK және HARRIER) III фазада белсенді зат бойынша бақылаумен рандомизацияланған, мультиорталықтық салыстырмалы жасырын екі зерттеуде жүргізілді. Барлығы 1817 пациент емді осы зерттеулер шеңберінде екі жыл бойы (1088 адам Визкью препаратымен және 729 пациент афлиберцепт салыстыру препаратымен) алды. Пациенттердің жасы 50-ден 97 жасқа дейінгі диапазонда болды, орташа жас 76 жасты құрады.
Екі зерттеуде де алғашқы үш айлық дозалардан (0, 4 және 8 апта) кейін пациенттер дозалау аралығын аурудың белсенділігі негізінде 8 апта сайын түзету мүмкіндігімен 12 апта сайын бролуцизумабпен ем алған. Ауру белсенділігін алғашқы 12-апталық аралық (16-шы және 20-шы апталарда) ішінде және жоспарланған 12-апталық емнің кезекті тексеруінде дәрігер бағалады. Ауру белсенділігі тіркелген пациенттерге (яғни көру жітілігінің төмендеуі, CST жоғарылауы және/немесе IRF/SRF немесе суб-RPE сұйықтықтың болуы) осы тексерулердің кез келгенінде 8-апталық емдеу аралығын тағайындай отырып, емді түзетті. Афлиберцепт салыстыру препаратын пациенттер алғашқы үш айлық дозадан кейін 8 апта сайын қабылдады.
Нәтижелер
Зерттеулер үшін бастапқы соңғы тиімділік нүктесі бастапқы соңғы нүктесі афлиберцептпен салыстырғанда Визкью препаратының кем емес тиімділігін көрсету болған диабеттік ретинопатияны (ETDRS) ерте емдеуді зерттеу бойынша баллдық әріптік шкаламен өлшенген бастапқы көрсеткішпен салыстырғанда 48-ші аптаға қарай БТКЖ өзгеруі болды. Екі зерттеуде де (12 апта сайын немесе 8 апта сайын қолданылатын) Визкью препараты 2 мг дозадағы (8 апта сайын қолданылатын) афлиберцептпен салыстырғанда кем емес тиімділікті көрсетті. Емдеудің алғашқы жылы байқалатын көру жітілігінің жақсаруы екінші жылы да сақталды.
Екі зерттеудің де толық нәтижелері төменде 2 кестеде және 1 суретте ұсынылған.
2 кесте. III фазадағы HAWK және HARRIER зерттеулерінің 48-ші және 96-шы апталарындағы көру жітілігінің нәтижелері
HAWK — HARRIER
Тиімділік критерийі — Апта — Визкью (n=360) — Афлиберцепт 2 мг (n=360) — Бролуцизумаб- афлиберцепт айырмашылығы (95 % СА) — Визкью (n=370) — Афлиберцепт 2 мг (n=369) — Бролуцизумаб- афлиберцепт айырмашылығы (95 % СА)
БТКЖ параметрінің бастапқы деңгейімен салыстырғанда орташа өзгеріс (ETDRS әріптерінің шкаласы бойынша өлшенген) — 48 — 6,6 (ЖҚ [Жүйел қателік]=0,71) — 6,8 (ЖҚ [Жүйелі қателік]=0,71) — -0,2 (-2,1, 1,8) P<0,0001 a) — 6,9 (ЖҚ=0,61) — 7,6 (ЖҚ=0,61) — -0,7 (-2,4, 1,0) P<0,0001 a)
36–48 b) — 6,7 (ЖҚ=0,68) — 6,7 (ЖҚ=0,68) — 0,0 (-1,9, 1,9) P<0,0001 a) — 6,5 (ЖҚ=0,58) — 7,7 (ЖҚ=0,58) — -1,2 (-2,8, 0,4) P=0,0003 a)
96 — 5,9 (ЖҚ=0,78) — 5,3 (ЖҚ=0,78) — 0,5 (-1,6, 2,7) — 6,1 (ЖҚ=0,73) — 6,6 (ЖҚ=0,73) — -0,4 (-2,5, 1,6)
көруі 15 және одан көп әріпке жақсарған пациенттердің %-ы — 48 — 33,6 — 25,4 — 8,2 (2,2, 15,0) — 29,3 — 29,9 — -0,6 -(74, 5,8)
96 — 34,2 — 27,0 — 7,2 (1,4, 13,8) — 29,1 — 31,5 — -2,4 (-8,8, 4,1)
көру жітілігі нашарлаған пациенттердің%-ы (БТКЖ бойынша ≥ 15 әріпке төмендеу) — 48 — 6,4 — 5,5 — 0,9 (-2,7, 4,3) — 3,8 — 4,8 — -1,0 (-3,9, 2,2)
96 — 8,1 — 7,4 — 0,7 (-3,6, 4,6) — 7,1 — 7,5 — -0,4 (-3,8, 3,3)
БТКЖ: барынша түзетілген көру жітілігі; жоқ деректер соңғы қадағалауды тасымалдау (LOCF) әдісімен пайдалану арқылы енгізіледі ETDRS: диабеттік ретинопатияны ерте емдеуді зерттеу. ЖА: жүйелік ақау Р-мәні кем емес тиімділік гипотезасына жатады, кем емес тиімділік қоры 4 әріпті құрайды. Визкью препараты мен афлиберцептті емдеу уақыты бойынша айырмашылықтарын ескеретін негізгі екіншілік соңғы нүкте.
1 кесте. HAWK және HARRIER зерттеулерінде көру жітілігінің бастапқы деңгейден 96-шы аптаға дейін орташа өзгеруі
HAWK
Көру жітілігінің бастапқы деңгеймен салытырғандағы өзгеруі (әріп)
Уақыт (апта)
Визкью 6 мг (N = 360) — афлиберцепт 2 мг
HARRIER
Көру жітілігінің бастапқы деңгеймен салытырғандағы өзгеруі (әріп)
Уақыт (апта)
Визкью 6 мг (N = 370) — афлиберцепт 2 мг (N = 369)
Бұл көру жітілігінің жақсаруына тиісінше 12 апталық доза аралығымен Визкью препаратын қабылдаған пациенттердің 56% және 51%-да 48-ші аптада және HAWK және HARRIER зерттеулерінде пациенттердің 45% және 39%-да 96-шы аптада қол жеткізілді. Алғашқы 12 апталық аралық ішінде 12 апталық режимге жарайды деп анықталған пациенттер арасында 85% және 82%-ы 48-ші аптаға дейін 12 апталық дозалау аралығында қалды. 48-ші аптада 12 апталық дозалау аралығында пациенттердің 82% және 75%-ы 96-шы аптаға дейін 12 апталық дозалау аралығында қалды. Бағаланатын қосалқы топтардағы емдеу әсері (мысалы, жасы, жынысы, нәсілі, бастапқы көру жітілігі, торқабықтың бастапқы қалыңдығы, зақымдану типі, зақымдану мөлшері, сұйықтық жағдайы) әрбір зерттеуде пациенттердің жалпы тобындағы нәтижелерге сәйкес келеді.
Ауру белсенділігі CST және/немесе IRF/SRF немесе суб-RPE сұйықтықтарының болуын қоса, көру жітілігінің және/немесе анатомиялық параметрлердің өзгеруі бойынша бағаланды. Ауру белсенділігі бүкіл зерттеулер барысында бағаланды. Ауру белсенділігінің анатомиялық параметрлері Визкью препараты үшін афлиберцептпен салыстырғанда 48-ші және 96-шы апталарда төмендеді («Фармакодинамикалық әсерлерін» қараңыз).
Ауруы белсенді пациенттердегі пайыздық айырмашылық 16-шы аптада афлиберцептпен салыстырғанда Визкью препаратын қолданған кезде статистикалық тұрғыдан маңызды болды (HAWK зерттеуінде 35%-бен салыстырғанда 24%, p=0,0013; HARRIER зерттеуінде 32%-бен салыстырғанда 23%, p=0,0021).
Екі зерттеуде де Визкью препараты Ұлттық көру институтының көру функцияларына сауалнама жүргізу арқылы пациенттер хабарлайтын нәтижелер тиімділігінің алдын ала берілген екіншілік соңғы нүктесінде бастапқы деңгеймен салыстырғанда клиникалық маңызды ұлғаюын көрсетті (NEI VFQ-25). Бұл өзгерістердің шамасы жарияланған зерттеулерде көрсетілген шамаға ұқсас болды, бұл 15 әріптерге БТКЖ көрсеткішінің жақсаруына сәйкес келеді. Пациенттер хабарлаған емдеудің пайдалы нәтижелері екінші жылы да сақталды.
NEI VFQ-25 шкаласы бойынша жалпы баллда және қосалқы шкалаларды 48-ші аптаға дейін бастапқы деңгейден өзгерістерде Визкью препараты мен афлиберцепт арасында клиникалық тұрғыдан маңызды айырмашылықтар анықталған жоқ (жалпы көру, көздің ауыруы, жақын көру, алыс көру, әлеуметтік қызмет ету, психикалық денсаулық, рөлдік қиындықтар, тәуелділік, жүргізу, түрлі-түсті көру және шеткері көру).
HAWK және HARRIER зерттеулері шеңберінде Визкью препаратын қабылдаған топтарда Визкью препаратының алғашқы 3 дозасын (жүктеме дозасын) әр 4 апта сайын (ай сайын), содан кейін әрбір 12 немесе 8 апта сайын демеуші дозаны енгізген кезде байқалған нәтижелер Визкью препаратының алғашқы 3 дозасы (жүктеме дозасы) енгізілді. Визкью препаратының алғашқы 2 немесе 3 дозасы (жүктеме дозасы) әр 6 апта сайын, содан кейін әр 12 немесе 8 апта сайын демеуші доза енгізілген имитациялық модельді пайдаланумен фармакокинетика/фармакодинамика бойынша популяциялық зерттеу шеңберінде қайталанды.
ДМІ
Визкью препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау диабеттік макулярлық ісіну салдарынан көруі нашарлаған пациенттердің қатысуымен III фазаның белсенді затын (KESTREL және KITE) бақылаумен рандомизацияланған, мультиорталықты салыстырмалы жасырын екі зерттеуде жүргізілді. Барлығы 926 пациент осы зерттеулер аясында бір жыл ішінде емделді (558 адам бролукизумабпен және 368 пациент 2 мг афлиберцептпен). Пациенттердің жасы 23-тен 87 жасқа дейін болды, орташа жасы 63 жасты құрады.
Екі зерттеуде де алғашқы бес дозадан кейін (0, 6, 12, 18 және 24 апталар) пациенттер аурудың белсенділігі негізінде әрбір 8 апта сайын дозалау аралығын түзету мүмкіндігімен әрбір 12 апта сайын бролукизумабпен ем қабылдады. Аурудың белсенділігін дәрігер алғашқы 12 апталық аралықта (32-ші және 36-шы апталарда) және жоспарланған емдеудің әрбір келесі тексеруінде бағалады. Аурудың белсенділігі тіркелген пациенттерге (яғни көру жітілігінің төмендеуі, CST жоғарылауы) осы кез-келген емдеу тексеруінде 8 апталық емдеу аралығы тағайындалды. Аурудың белсенділігі жоқ пациенттерде KITE зерттеуінің екінші жылында емдеу аралығын 16 аптаға дейін ұзартуға болады. Афлиберцепт салыстыру препаратын пациенттер алғашқы 5 айлық дозадан кейін әр 8 апта сайын қабылдады.
Нәтижелері
Зерттеулер үшін тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі диабеттік ретинопатияны (ETDRS) ерте емдеуді зерттеудің балдық шкаласы негізінде өлшенген 52-ші аптаға ең жоғары түзетілген көру жітілігінің (ЕТКЖ) бастапқы көрсеткішімен салыстырғанда өзгеріс болды, оның бастапқы соңғы нүктесі 2 мг афлиберцептпен салыстырғанда Визкью препаратының кем емес тиімділігін көрсету болды. Екі зерттеуде де Визкью препараты (әрбір 12 апта сайын немесе әрбір 8 апта сайын қолданылатын) афлиберцептпен салыстырғанда 2 мг дозамен (әрбір 8 апта сайын қабылданатын) кем емес тиімділікті көрсетті.
KESTREL және KITE зерттеулерінің нәтижелері сондай-ақ негізгі салдарлы соңғы нүкте бойынша 2 мг афлиберцептпен салыстырғанда Визкью препаратының тиімділігін көрсетті (40-шы аптадан 52-ші аптаға дейінгі кезеңде бастапқы кезеңмен салыстырғанда ЕТКЖ орташа өзгеруі).
Емдеудің бірінші жылында байқалған көру жітілігінің жақсаруы екінші жылы да сақталды.
Екі зерттеудің де толық нәтижелері төменде 3 кестеде және 2 суретте көрсетілген.
3 кесте. KESTREL және KITE III фазадағы зерттеудің 52-ші және 100-шы апталардағы көру жітілігі бойынша нәтижелер
KESTREL — KITE
Тиімділігі бойынша нәтиже — Апта — Визкью (N=189) — Афлиберцепт 2 мг (n = 187) — Айырмашылық (95 % СА) бролуцизумаб — афлиберцепт — Визкью (n=179) — Афлиберцепт 2 мг (n=181) — Айырмашылық (95 % СА) бролуцизумаб — афлиберцепт
ЕТКЖ параметрінің бастапқы деңгейімен салыстырғанда өзгеріс (ETDRS әріптер шкаласы бойынша өлшенеді) — НК (СП) әдісімен алынған орташа мән — 52 — 9,2 (0,57) — 10,5 (0,57) — –1,3 (–2,9, 0,3) P < 0,001a — 10,6 (0,66) — 9,4 (0,66) — 1,2 (–0,6, 3,1) P < 0,001a
40–52 — 9,0 (0,53) — 10,5 (0,53) — –1,5 (–3,0, 0,0) P < 0,001a — 10,3 (0,62) — 9,4 (0,62) — 0,9 (–0,9, 2,6) P < 0,001a
100 — 8,8 (0,75) — 10,6 (0,75) — 1,7 (3,8, 0,4) — 10,9 (0,85) — 8,4 (0,85) — 2,6 (0,2, 4,9)
Бастапқы немесе ЕТКЖ ≥ 84 әріптен (%) салыстырғанда ЕТКЖ ≥ 15 әріптен жақсаруы — 52 — 36,0 — 40,1 — –4,1 (–13,3, 5,9) — 46,8 — 37,2 — 9,6 (–0,4, 20,2)
100 — 39,2 — 42,2 — 3.0 (12,5, 6,3) — 50,4 — 36,9 — 13,6 (3,3, 23,5)
ЕТКЖ: ең жоғары түзетілген көру жітілігі; зерттелетін көзде ДМІ баламалы емдеу басталғаннан кейін ЕТКЖ бағалауы цензураланды және баламалы емдеу басталғанға дейін соңғы мәнмен ауыстырылды. ETDRS: диабеттік ретинопатияны ерте емдеуді зерттеу. НК: ең кіші квадраттар әдісі. ЖА: жүйелік ақау. a) р-мәні тиімділігі кем емес гипотезаға жатады, тиімділігі кем емес қор 4 әріптен тұрады.
2 сурет. KESTREL және KITE зерттеулеріндегі 52-ші аптаға дейінгі бастапқы деңгеймен салыстырғанда көру жітілігінің орташа өзгеруі
KESTREL
Уақыт (апталар)
Визкью 6 мг (N = 189) — афлиберцепт 2 мг (N = 187)
KITE
Уақыт (апталар)
Визкью 6 мг (N = 179) — афлиберцепт 2 мг (N = 181)
Көру жітілігінің бұл жақсаруына сәйкесінше KESTREL және KITE зерттеулерінде 52-ші аптада 12 апталық дозалау аралығымен Визкью препаратын қабылдаған пациенттердің 55% және 50%-ы және KESTREL және KITE зерттеулерінде сәйкесінше 100-ші аптада 12 апталық немесе 12 апталық/16 апталық дозалау аралығы бар қарағашпен емделген пациенттердің 44% және 37% -ы қол жеткізді. Алғашқы 12 апталық аралықта 12 апталық режимге жарамды деп анықталған пациенттердің шамамен 70%-ы екі зерттеуде де 100-ші аптада кем дегенде 12 апталық дозалау аралығында қалды. KITE зерттеуінде пациенттердің 25 %-ы Визкью препаратын 100-ші аптада 16 апталық дозалау аралығымен қабылдады.
Бағаланатын қосалқы топтардағы емдеудің әсері (мысалы, жасы, жынысы, HbA1c негізгі деңгейі, көрудің негізгі жітілігі, торқабықтың орталық аймағының базалық қалыңдығы, ДМІ зақымдану түрі, диагноз қойылған сәттен бастап ДМІ ұзақтығы, ретинальді сұйықтықтың жай-күйі) әрбір зерттеуде жалпы пациенттердің жалпы тобындағы нәтижелерге сәйкес келді.
KESTREL және KITE зерттеулерінде аурудың белсенділігі көру жітілігінің және (немесе) анатомиялық параметрлердің өзгеруі, соның ішінде CST және (немесе) IRF/SRF болуы бойынша барлық зерттеулер барысында бағаланды. Бастапқы деңгейден CST төмендеуі 100-ші аптаға дейін сақталды. 100 аптада IRF/SRF пациенттерінің үлесі 2 мг афлиберцептпен емделген пациенттер тобымен салыстырғанда Визкью препаратымен емделген пациенттер тобында (KESTREL зерттеуінде 42% және KITE зерттеуінде 41%) төмен болды (KESTREL зерттеуінде 54% және KITE зерттеуінде 57%).
Зерттеулерде KESTREL және KITE ретинопатия ағымының жақсаруы DRS шкаласы бойынша бағаланды. Бастапқыда KESTREL зерттеуінде де, KITE зерттеуінде де пациенттердің 98,1% - ында DRS дәрежесі болған. Біріктірілген деректерді талдау 2 мг афлиберцептпен салыстырғанда Визкью препаратының тиімділігін көрсетті, DRSS бойынша бағалауды 52-ші аптада 10% кем емес тиімділік шегімен салыстырғанда кемінде 2 сатыға жақсартты. Визкью және афлиберцепт 2 мг препараты үшін пропорцияларды — 28,9% және 24,9% бағалау нәтижелері, тиісінше, емдеу тиімділігінің 4,0% айырмашылығымен (95% СА: [-0,6, 8,6]). 100 аптада KESTREL зерттеуінде бастапқы деңгейден 100 аптаға дейін ≥ 2 сатыда DRSS шкаласы бойынша бағалауды жақсартқан пациенттердің үлесі Визкью препаратын қолданғанда 32,8% және афлиберцепт 2 мг қолданғанда 29,3%, ал KITE зерттеуінде Визкью препаратын қолданғанда 35,8% және афлиберцепт 2 мг қолданғанда 31,1% құрады.