Гентамицин сульфаты раствор 4 %

2 мл ерітіндінің құрамында белсенді зат - 131.15 мг гентамицин сульфаты (80.0 мг гентамицинге шаққанда) қосымша заттар: натрий метабисульфиті, динатрий эдетаты, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз немесе сәл боялған сұйықтық

Гентамицин негізінен өмірге қауіпті ауыр инфекцияларда, әсіресе этиологиясы белгісіз немесе грам-теріс бактериялардан туындаған септицемияға күдік болған кезде қолданылады. Препаратты антибиотикке сезімталдыққа арналған тест нәтижелері негізінде тағайындау керек. Этиологиясы белгісіз ауыр инфекциялар жағдайында себінді нәтижелері мен антибиотикке сезімталдыққа тест алынғанға дейін гентамицинді бета-лактамды антибиотиктермен бір мезгілде тағайындау керек. Аэробты және анаэробты бактериялардан туындаған аралас инфекцияларды емдеу үшін гентамицин анаэробты бактерияларға қарсы тиімді препаратпен біріктіріледі. Гентамицинге сезімтал қоздырғыштардан туындаған инфекцияларды емдеуге арналған басқа көрсетілімдер: Несеп шығару жолдарының инфекциялары: жедел, созылмалы пиелонефрит және цистит. Тыныс алу жолдарының инфекциялары: клебсиелладан, энтеробактериялардан, көк іріңді таяқшадан, стафилококктардан және пневмококктардан туындаған ауыр пневмония. Хирургиялық инфекциялар: асқынған аппендицит, ішекті кесуден кейінгі асқазан жақтауының абсцесі, перитонит және операциядан кейінгі инфекция. Орталық жүйке жүйесінің инфекциясы: грам-теріс бактериялардан туындаған менингит. Басқа инфекциялар: күйік пен тері трансплантациясына байланысты пайда болған тері және жұмсақ тіндер инфекциялары, оның ішінде эндокардит. Қолданудағы шектеулер: тек стационарларда қолдануға арналған. Бактерияға қарсы ем жүргізу кезінде антибиотиктерге төзімділікті және оларды ұтымды қолдану жөніндегі ресми және жергілікті ұсынымдарды ескеру керек.

Әсер ету механизмі Гентамицин-өсіп келе жатқан қызылкүрең микроспора (microspora purpurea) өндіретін микробқа қарсы агенттердің қоспасы. Гентамициннің сезімтал бактериялардың жасушаларына бірқатар әсері бар. Препарат плазмалық жарғақшаның тұтастығына және рибонуклеин қышқылының (РНҚ) метаболизміне әсер етеді, бірақ оның негізгі әсері рибосоманың 30S буынымен ақуыз синтезін тежеу болып табылады. Бактерияға қарсы спектрі Резистенттілігінің айқындалуы белгілі бір түрлерге байланысты географиялық жағынан және уақыт өте келе өзгеруі мүмкін. Резистенттілігінің жергілікті деректері әсіресе ауыр инфекцияларды емдеуде қажет. Осылайша, төменде берілген ақпарат микроорганизмдердің гентамицинге сезімталдығына тек болуы мүмкін бағаны ғана көрсетеді. Гентамицин үшін ЕТТК мәні (ең төмен тежейтін (биостатикалық) концентрация) мынаны құрайды: сезімтал <8 мкг/мл. Сезімтал штаммдар Аэробты грамоң микроорганизмдер: стафилококктар (> 10%) Аэробты грамтеріс микроорганизмдер: энтеробактериялар (> 10%), Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella (> 10 %), Proteus spp. (> 10 %), Pseudomonas aeruginosa (> 10 %), Serratia түрлері (> 10 %) Резистентті штаммдар Аэробты грамоң микроорганизмдер: стрептококктар, Streptococcus pneumoniae, энтерококктарды қоса. Аэробты грамтеріс микроорганизмдер: Citrobacter түрлері, Providencia Neisseria meningitides, Neisseria gonorrhoeae түрлері. Міндетті анаэробты микроорганизмдер: бактероидтар, Clostridium difficile

Дозалау режимі Негізгі ақпарат Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде 3-5 мг/кг тәуліктік дозасы жағымды болады, неғұрлым жоғары дозалар сирек талап етіледі. Емдеу ұзақтығы-7-10 күн. Емдеу кезінде пациенттер жеткілікті мөлшерде сұйықтық қабылдауы тиіс Дозалау режимін пациенттің дене салмағын ескере отырып, жеке белгілейді. Бүйрек функциясы қалыпты ересектер: Ұсынылатын тәуліктік доза тәулігіне бір рет 3-5 мг/кг құрайды, қажет болған жағдайда екі қабылдауға бөлінеді. Стафилококк, энтерококк немесе Listeria monocytogenes немесе Bartonella spp. сияқты грам-оң бактериялар тудырған инфекцияларда эндокардитте тәулігіне үш рет (әр 8 сағат сайын 1,5 мг/кг) ұсынылады. Қан сарысуындағы жеткілікті концентрацияда бірнеше тәуліктен кейін дозаны 1 мг/кг-ға дейін төмендетуге болады. Ауыр инфекциялар кезінде дозаны тәулігіне 5 мг / кг (әр 8 сағат сайын 1,75 мг / кг) арттыруға болады, бірақ клиникалық әсерге жеткеннен кейін дозаны қалыпты тәуліктік дозаға дейін төмендету керек. Пациенттердің ерекше топтары Балалар мен жасөспірімдер Препараттың ұсынылатын тәуліктік дозасы тәулігіне бір рет 3-6 мг/кг құрайды, қажет болған жағдайда дозаны екі қабылдауға бөлуге болады. Сәбилер мен жаңа туған нәрестелер 1 айлығынан бастап сәбилер үшін тәуліктік доза тәулігіне бір рет бір реттік доза түрінде 4,5–7,5 мг/кг құрайды, қажет болған жағдайда препарат дозасын екі қабылдауға бөлуге болады. Жаңа туған нәрестелер үшін препараттың тәуліктік дозасы тәулігіне бір рет 4-7 мг/кг құрайды. Жартылай шығарылудың неғұрлым ұзақ кезеңіне байланысты жаңа туған нәрестелерге қажетті тәуліктік дозаны бір рет енгізеді. Плазмадағы гентамицин концентрациясын кейінгі бақылау: Плазмадағы гентамицин концентрациясын, әсіресе егде жастағы пациенттерді, жаңа туған нәрестелерді және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді емдеу кезінде бақылау керек. Талдау үшін сынамалар енгізілген және келесі енгізілетін доза (гентамициннің төмен деңгейі) арасындағы аралықтың соңында алынады. Плазмадағы гентамицин деңгейі тәулігіне гентамицинді екі рет енгізген кезде және тәулігіне гентамицинді 1 мкг/мл-ден бір рет енгізген кезде 2 мкг/мл-ден аспауы тиіс. Талдау үшін сынамалар алу: Талдау үшін сынама алу екінші күні тікелей келесі енгізілетін дозаның алдында (ең төменгі мәні) және енгізілген дозадан кейін бір сағаттан кейін алынады. Әдетте препараттың плазмадағы концентрациясын анықтау бойынша аптасына 2-3 талдау жүргізу ұсынылады Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Ұсынылатын тәуліктік дозаны бүйрек функциясының жай-күйіне байланысты жеке-жеке төмендетіп, түзету керек. Гентамицин негізінен бүйрекпен шумақтық сүзіліс жолымен шығарылатындықтан, препараттың шығарылу жылдамдығы пациенттің бүйрек функциясының жағдайына байланысты болады. Егер емдеу барысында бүйрек функциясы нашарласа және осы кезде препаратты енгізу аралығы ұлғаймаса, препараттың қан мен тіндердегі концентрациясы әлеуетті уытты концентрацияға жетуі мүмкін. Тиісінше, сарысудағы креатинин деңгейін және креатинин клиренсін мұқият бақылау керек. Сондай-ақ, қан плазмасындағы гентамицин концентрациясын үнемі бақылау қажет. Дозалау плазмадағы ең жоғары концентрация 12 мкг/мл деңгейінен аспайтындай және жаңа бір реттік тәуліктік дозаны енгізер алдында 1 мкг/мл аспайтындай таңдалуы тиіс. Препараттың концентрациясын анықтау үшін сынама емдеу басталғаннан кейін 24-48 сағаттан кейін оңтайлы болады және күн сайын қайталау керек. Төменде келтірілген кесте бүйрек жеткіліксіздігі кезінде дозалау аралығын таңдау кезіндегі бағдар болады: Креатинин клиренсі мл/мин — Енгізу арасындағы аралықтардың мысалдары, сағатпен ≥ 60 мл/мин — 24 59–40 мл/мин — 36 30–39 мл/мин — 48 <30 мл/мин — Пайдалану ұсынылмайды Әрбір диализден кейін препараттың енгізуге ұсынылатын дозасы инфекцияның ауырлығына байланысты 1 мг/кг құрайды. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Дозаны түзету қажет емес. Егде жастағы пациенттер Препараттың дозасын және енгізу аралығын қан сарысуындағы гентамицин концентрациясына байланысты түзету керек. Препараттың концентрациясы 12 мкг/мл мәнінен аспауы тиіс, сондай-ақ келесі дозаны енгізер алдында (4.4-бөлімді қараңыз) тәулігіне гентамицинді екі рет енгізгенде 2 мкг/мл және тәулігіне гентамицинді бір рет енгізгенде 1 мкг/мл препаратты енгізу тағайындалады. Енгізу әдісі және жолы Гентамициннің дозалануы вена ішіне де, бұлшықет ішіне де енгізу үшін бірдей болады. Инъекция жүргізу ауыртпайды. Вена ішіне енгізу септицемиясы бар, сепсистік шоктағы, ауыр күйген, қан кетуі немесе бұлшықет массасының төмендеуі бар пациенттерді емдеу үшін дұрыс. Гентамицин тәулігіне бір рет вена ішіне 0,5–1 сағат бойы енгізіледі. Егер тәуліктік дозаны бірнеше бір реттік дозаларға бөлсе, оны бұлшықет ішіне, сондай-ақ вена ішіне болюсті немесе вена ішіне инфузия түрінде енгізуге болады. Препаратты тәулігіне 1 рет тағайындағанда вена ішіне болюсті немесе бұлшықет ішіне енгізу әдістерін қолдануға болмайды. Гентамицинді келесі инфузиялық сұйықтықтарға қосады: 5% немесе 10% глюкоза ерітіндісі, Рингер ерітіндісі және натрий хлоридінің физиологиялық ерітіндісі. Вена ішіне енгізу: гентамицин дозасын қажетті көлемге немесе 100-200 мл инфузиялық ерітіндіге қосады. Ерітіндідегі гентамицин концентрациясы 1 мг/мл (0,1%) аспауы тиіс. Дайын ерітінді 0,5–1 сағат ішінде вена ішіне енгізіледі. Инъекцияға арналған ерітіндіні тікелей венаға сұйылтылмаған түрінде баяу инъекция ретінде де (3-5 минут) енгізуге болады. Басқа ешқандай антибиотиктермен немесе дәрілермен сұйылтуға болмайды. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Қабылданбай қалған дозаның орнын толтыру үшін қосарлы дозаны қабылдамаңыз. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына нұсқау Қатысты емес.

• гентамицинге және/немесе аминогликозидтер тобының басқа антибиотиктеріне немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • жаңа туған нәрестелер мен 1 жасқа дейінгі балаларға ми ішіне енгізу

Жиі • жүрек айнуы, бас айналуы және вестибулярлық бұзылулармен бірге жүретін ішкі құлақтың зақымдануы. Есту қабілетінің бұзылуы. • экзантема, қышыну • протеинурия, сарысудағы креатинин жоғарылауы, мочевина концентрациясының жоғарылауы. Жиі емес • эозинофилия, тромбоцитоз • трансаминаза жоғарылауы • есекжем Сирек • анемия, лейкопения, тромбоцитопения • ұзақ емдеумен байланысты гипомагниемия • бас ауыруы • гипотония Өте сирек • жедел бүйрек жеткіліксіздігі. Жоғары дозалармен ұзақ ем алған пациенттердегі Фанкон синдромына ұқсас синдром Белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) • суперинфекция (гентамицинге төзімді бактериялардан туындаған), жалғанжарғақшалы колит • анафилаксиялық /анафилактоидты реакция (анафилаксиялық шокты қоса), аса жоғары сезімталдық . • шеткері нейропатия, құрысулар, энцефалопатияны, сананың шатасуын, летаргияны, депрессияны және елестеулерді қоса, орталық жүйке жүйесіне уытты әсері. • уақытша естімей қалу, қайтымсыз естімей қалу, кереңдік • Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз • нефроуыттылық (әдетте қайтымды) Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Айналымдағы қаннан гентамицинді шығару үшін гемодиализ немесе перитонеалдық диализ қолданылады, перитонеалдық диализ кезінде әсер гемодиализге қарағанда елеулі төмен болады. Гентамицин тудырған жүйке-бұлшықет өткізгіштігінің бөгелісін жеңілдету үшін кальций хлоридін вена ішіне енгізу қолданылады.

Гентамицинді қоса, аминогликозидтерді қолданғаннан кейін отоуыттылық байқалды (мысалы, естудің қайтымсыз жойылуы). Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер, препараттың жоғары дозаларымен ем алатын пациенттер, ұзақ емделетін пациенттер, жаңа туған нәрестелер/кіші жастағы балалар және егде жастағы пациенттер ерекше қауіпке ұшырайды. Жағымсыз реакцияларды болдырмау үшін бүйрек функциясын (сарысудағы креатинин, креатинин клиренсі), есту және вестибулярлық аппаратты зерттеуді, сондай-ақ бауыр көрсеткіштерін және басқа да зертханалық көрсеткіштерді (емдеуге дейін, емдеу кезінде және одан кейін) тұрақты бақылау керек. Емдеу кезінде қан сарысуындағы аминогликозидтердің деңгейі тіпті ұсынылған шектерде болса да, митохондриялық ДНҚ мутациялары бар пациенттерде (әсіресе, 12S рРНҚ геніндегі 1555a нуклеотидін G-ге ауыстырумен) отоуыттылық қаупі жоғары болады. Мұндай пациенттерге емдеудің баламалы нұсқаларын қарастыру керек. Анасының анамнезінде осындай мутациялары немесе аминогликозидтерден туындаған кереңдігі бар пациенттерге препаратты енгізер алдында емдеудің баламалы әдістерін немесе генетикалық тестілеуді қарастырған жөн. Емдеу аясында микроорганизмдердің резистенттілігі дамуы мүмкін. Мұндай жағдайларда тиісті емдеуді тағайындау қажет. Гентамициннің басқа антибиотиктермен үйлесімінде диарея және жалған жарғақшалы колит байқалды. Емдеу кезінде немесе одан кейін бірден диарея дамыған кез-келген пациенттің жағдайын бақылау керек. Егер емдеу кезінде пациентте ауыр диарея және/немесе қанды іш өту анықталса, онда гентамицин қабылдауды тоқтатып және тиісті ем тағайындау керек. Перистальтиканы бәсеңсітетін дәрілерді тағайындауға болмайды . Гентамицинді бұлшықет әлсіздігімен сипатталатын ауруларды емдеуде сақтықпен қолдану керек. Миастениясы бар пациенттерге гентамицин тек ауыр және өмірге қауіпті инфекциялар жағдайында, басқа баламалар мүмкін болмаған кезде тағайындау керек және емдеу барысында мұндай пациенттердің жағдайын мұқият бақылау керек. Препаратты қолданғанда гентамициннің плазмалық концентрацияларына мүмкіндігінше мониторинг жүргізу керек. Енгізулер аралықтарын ұзарту қажет болуы мүмкін. Плазмадағы креатинин концентрациясы гентамициннің жартылай шығарылу кезеңімен өзара жақын байланыста болғандықтан, креатининге жүргізілген зертханалық тестілерді енгізулер арасындағы аралықты анықтау үшін басшылыққа алуға болады. Гентамицинді ботулизммен, сусызданумен, паркинсонизммен, гипокальциемиямен пациенттерде, сондай-ақ егде жастағы пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Отоуыттылық қаупі организмнің сусыздануында және егде жастағы тұлғаларда жоғарылайды, соған байланысты олар сұйықтықтың жеткілікті мөлшерін қабылдауы тиіс. Бүйрек аурулары бар, естімей қалған, бас айналуы немесе құлақта шуылы бар пациенттер гентамицинге айрықша сезімтал. Ауданы 20 %-дан асатын күйіктерде, эндокардитте, сепсисте гентамицин сульфатының тәуліктік дозасын түгел енгізу ұсынылмайды. Препарат амбулаториялық жағдайларда да, стационар жағдайларында да ауруханалық емес пневмонияны емдеу үшін ұсынылмайды. Емдеу аясында микроорганизмдердің резистенттілігі дамуы мүмкін. Осындай жағдайларда препаратты тоқтату және антибиотикограмма мәліметтерінің негізінде ем тағайындау керек. Ампулалардағы натрий метабисульфиті пациенттерде, әсіресе, аллергиялық анамнезі ауырлаған пациенттерде аллергиялық асқынулардың дамуын туғызуы мүмкін. Арнайы сақтандырулар Қосымша заттар Гентамицин сульфаты құрамында қосымша зат ретінде 6.4 мг натрий метабисульфиті бар, бұл сирек жағдайларда аса жоғары сезімталдықтың ауыр реакциялар мен бронх түйілуін тудыруы мүмкін. Гентамицин сульфаты құрамында 1 ампуланың ішінде 1 ммольден (23 мг) аз натрий бар, яғни, шын мәнінде, құрамында натрий жоқ. Педиатрияда қолдану Неонатальді кезеңдегі нәрестелерге гентамицинмен емдеу ауыр және өмірге қауіпті инфекцияларда ғана тағайындалады. Гентамицинді ми ішіне инъекция түрінде алған жаңа туған нәрестелер мен 1 жасқа дейінгі балаларда өлім жағдайының артуы байқалды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Гентамицин бас айналуды және кеңістіктегі бағдардан жаңылуды тудыруы мүмкін болғандықтан, препарат автомобильді басқару және жоғары зейін қою мен психомоторлық реакциялардың жылдамдығын талап ететін механизмдермен жұмыс істеу қабілетін төмендетуі мүмкін. Үйлесімсіздігі Әдетте, гентамицинді басқа дәрілік заттармен араластыруға болмайды. Атап айтқанда, бета-лактамды антибиотиктер (мысалы, пенициллиндер, цефалоспориндер), эритромицин, гепарин, натрий гидрокарбонаты*. "Организмде сіңісіп кету" физикалық және химиялық үйлесімсіздіктің қаупін жояды және гентамицинді жоғарыда аталған препараттармен бір мезгілде, тамшылатқышқа талапқа сай ағатын болюсті инъекция түрінде қабылдауға мүмкіндік береді немесе енгізудің басқа жолын таңдау керек. Карбенициллинді енгізген жағдайда препаратты енгізудің басқа жолын таңдау керек. *Осы екі ерітіндіні араластыру көмірқышқыл газының бөлінуіне әкелуі мүмкін. Ол әдетте ерітіндіде ериді, бірақ кейбір жағдайларда аздаған көпіршіктер пайда болуы мүмкін.

Стрептомицин сияқты бірінші буын аминогликозидтерімен емдеу ұрықтың есту жүйкесіне зақым келтіреді және кейінгі кереңдікті тудырады. Есту қабілетінің туа біткен бұзылуы жаңа буын аминогликозидтерін қолданғанда анықталмаған. Жүктілік кезінде гентамицин қолдану туралы ақпарат шектеулі. Гентамицинді жүктілік кезінде күтілетін пайда болуы мүмкін қауіптен астам болса, тек өмірлік көрсеткіштер бойынша қолдану керек. Мұндай жағдайларда ананың қан сарысуындағы гентамицин концентрациясын кейіннен бақылау ұсынылады. Сондай-ақ, баланың есту және бүйрек функцияларын кейіннен бақылау ұсынылады. Гентамицин емшек сүтімен шығарылады. Гентамициннің организмде болуы емшек сүтімен қоректенетін сәбилерде, сондай-ақ аналары жүктілік кезінде препаратпен емделген жаңа туған нәрестелерде байқалды. Егер асқазан-ішек жолы шырышты қабығының айқын эрозиясы болмаса, емшек сүтімен бөлінген гентамициннің мөлшері емшек сүтімен қоректенетін сәбидің қан сарысуындағы препараттың елеулі концентрациясына әкелу ықтималдығы аз. Егер бала гентамицинмен емдеу кезінде емшек сүтімен қоректендірілсе, балалардағы кез келген асқазан-ішектік жағымсыз реакциялары мен қан сарысуындағы гентамициннің концентрацияларын кейіннен бақылау ұсынылады. Егер балалардағы қан сарысуындағы гентамицин концентрациясы 1 мкг/мл-ден асса, емшек емізуді тоқтату немесе гентамициннің енгізілетін дозасын азайту керек.

Гентамицин мен басқа да потенциалды ото - немесе нефроуытты препараттарды бір мезгілде тағайындаудан аулақ болу керек. Этакрин қышқылы және фуросемид сияқты әсері қуатты диуретиктер отоуыттылық қаупін арттырады, ал амфотерицин В, цисплатин және циклоспорин нефроуыттылық қаупін арттыруы мүмкін. Егер пациент бұрын канамицин, неомицин, стрептомицин, тобрамицин немесе нетилмицин сияқты отоуытты препараттармен емделсе, онда жағымсыз отоуытты реакциялардың пайда болу қаупі артады. Егер пациент бұрын қандай да бір отоуытты препараттармен емделсе, кумулятивті отоуыттылықтың пайда болу қаупін ескеру керек. Гентамицинді келесі біріктірілімдердегі препараттармен қолданған кезде дозаны түзету қажет болуы мүмкін: • Циклоспорин гентамициннің нефроуыттылығының қаупін ұлғайтуы мүмкін. • Индометацин плазмадағы гентамицин концентрациясын арттырады, бұл ерекшелікті индометацин қабылдаған жаңа туған нәрестелерді емдеу кезінде ескеру керек; нефроуыттылық қаупінің жоғарылауы. Цефалоспориндердің (әсіресе цефалоридиннің) потенциалды нефроуыттылығы гентамициннің әсерінен күшеюі мүмкін. Сондықтан препаратты осындай біріктірілімде қолданған кезде бүйрек функциясын бақылау керек. Анестезияда кураре тәрізді миорелаксанттар алған пациенттерде аминогликозидтерді қолдану кезінде жүйке-бұлшықет өткізгіштігінің блокадасы және тыныс алудың бәсеңдеуі туралы хабарланды. Гентамицин мен ботулинді токсин сияқты нейробұлшықет бөгегіштерді бір мезгілде қолдану нейробұлшықеттің өткізгіштігінің блокадасының қаупін арттыруы мүмкін. Жануарларға жүргізілген зерттеулерде ұсынылғаннан асатын дозаларды енгізу кезінде жүйке-бұлшықет өткізгіштігінің блокадасы және тыныс алудың бәсеңдеуі байқалды. Бұл ерекшелігін анестетиктер, бұлшықет босаңсытқыштары немесе цитратты қанның көп мөлшерін алатын пациенттерге аминогликозидтерді тағайындау кезінде ескеру қажет. Егер мұндай блокада пайда болса, кальций тұздарымен емшара тағайындауға болады. Гентамицин сияқты аминогликозидтер жүйке-бұлшықет өткізгіштігінің блокаторлары ретінде әрекет ете алады, осылайша неостигмин немесе пиридостигминнің әсерін тежейді. Пероральді антикоагулянттарды бір мезгілде қолдану тромбин деңгейін төмендетіп, қан кету қаупін арттыруы мүмкін.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 30С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!