ГЕПИРИД® таблетки 1 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – глимепирид 1 мг, 2 мг, 3 мг, 4 мг, 5 мг, 6 мг қосымша заттар - лактоза моногидраты, натрий крахмалы гликоляты А типі (Эксплотаб), поливинилпирролидон К25 (PVK K 25), микрокристалды целлюлоза РН 102, магний стеараты, ГЕПИРИД® 1 мг үшін - темірдің (III) қызыл тотығы (Е172), ГЕПИРИД® 2 мг үшін - темірдің (III) сары тотығы (Е172), индигокармин (Е132), ГЕПИРИД® 3 мг үшін - темірдің сары тотығы (Е172), ГЕПИРИД® 4 мг үшін - индигокармин (Е132), ГЕПИРИД® 5 мг үшін - темірдің (III) қызыл тотығы (Е172), темірдің (III) сары тотығы (Е172), ГЕПИРИД® 6 мг үшін - темірдің қызыл тотығы (Е172), индигокармин (Е132) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Қызғылт түсті, сопақша пішінді, екі жақ бетінде сызығы бар таблеткалар (1 мг доза үшін). Ашық-жасыл түсті, сопақша пішінді, бір жақ бетінде сызығы бар таблеткалар (2 мг доза үшін). Ашық-сары түсті, сопақша пішінді, бір жақ бетінде сызығы бар таблеткалар (3 мг доза үшін). Ашық-көгілдір түсті, сопақша пішінді, бір жақ бетінде сызығы бар таблеткалар (4 мг доза үшін). Бозғылт қызғылт түсті, сопақша пішінді, бір жақ бетінде сызығы бар таблеткалар (5 мг доза үшін). Ашық-сұр түсті, сопақша пішінді, бір жақ бетінде сызығы бар таблеткалар (6 мг доза үшін).

- 2 типті қант диабетін емдеу үшін, диета, дене жаттығулары және салмақтың төмендеуі аурудың жеткілікті бақылауын қамтамасыз етпегенде

Фармакодинамикалық әсерлер Глимепирид сульфонилмочевина туындыларының тобына жататын гипогликемиялық дәрімен пероральді қолданғанда белсенді болып табылады. Оны инсулинге тәуелді емес қант диабеті кезінде қолдануға болады. Әсер ету механизмі Глимепиридтің әсері негізінен ұйқы безінің бета жасушалары арқылы инсулин секрециясын стимуляциялаудан тұрады. Сульфонилмочевинаның басқа туындылары сияқты, бұл әсер ұйқы безінің бета жасушаларының глюкозаның физиологиялық деңгейлерінің тітіркенуіне реакциясын арттыруға негізделген. Сонымен қатар, глимепирид, шамасы, сульфонилмочевинаның басқа туындыларына да тән айқын экстрапанкреатиндік әсерге ие. Инсулин секрециясы Сульфонилмочевина туындылары бета-жасуша жарғақшаларының АТФ-сезімтал калий өзекшелерін жабу арқылы инсулин секрециясын реттейді. Калий өзекшелерін жабу бета жасушаларының деполяризациясын туындатады және кальций өзекшелерін ашу арқылы жасушаларға кальций келіп түсуінің артуына әкеледі. Бұл экзоцитоз арқылы инсулиннің шығарылуына әкеледі. Жоғары жылдамдықтағы глимепирид бета жасушаларының жасушалық жарғақшасының ақуызымен байланысады, ол АТФ-сезімтал калий өзекшелерімен байланысты, бірақ сульфонилмочевинаның әдеттегі байланыс орнынан ерекшеленеді. Экстрапанкреатиндік белсенділік Экстрапанкреатиндік әсерлер, мысалы, шеткері тіндердің инсулинге сезімталдығын жақсартудан және бауырдың инсулин қабылдау дәрежесін төмендетуден тұрады. Қаннан келетін глюкозаны шеткері бұлшықет және май тіндерімен сіңіру жасуша жарғақшаларында орналасқан арнайы тасымалдау ақуыздарының арқасында жүреді. Бұл тіндерде глюкозаны тасымалдау - тіндердің глюкозаны қолдану жылдамдығын шектейтін саты болып табылады. Глимепирид бұлшықет және май жасушаларының жасуша жарғақшаларындағы белсенді глюкоза тасымалдаушы молекулалардың санын тез арттырады, бұл глюкозаның стимуляцияланған сіңуіне әкеледі. Глимепирид белгілі бір гликозил-фосфатидилинозит-фосфолипаза белсенділігін күшейтеді, бұл жеке май және бұлшықет жасушаларында дәрілік зат туындатқан липогенез және гликогенезбен байланысты болуы мүмкін. Глимепирид фруктоза-2,6-бисфосфаттың жасушаішілік концентрациясының артуы есебінен бауырдағы глюкоза өндірісін басады, ол өз кезегінде глюконеогенез процестерін тежейді. Жалпы қасиеттері Дені сау адамдарда ең аз тиімді пероральді доза шамамен 0,6 мг құрайды. Глимепирид дозаға тәуелді және қайта жаңартылған әсерімен сипатталады. Күшті физикалық жүктемелерге физиологиялық жауап, глимепиридті қолдану аясында инсулин секрециясының төмендеуі сақталады. Дәрілік препаратты 30 минут ішінде қабылдаған кезде және тікелей тамақтанар алдында әсер ету сипатында елеулі айырмашылықтар байқалған жоқ. Қант диабеті бар пациенттерде препаратты тәулігіне бір рет қолданғанда 24 сағат ішінде жеткілікті метаболизмдік бақылауға қол жеткізуге болады. Глимепирид гидроксиметаболиті дені сау адамдарда сарысудағы глюкоза деңгейінің шамалы, бірақ сенімді төмендеуін туындатса да, дәрілік препараттың жалпы әсерінің аз ғана бөлігі үшін жауап береді. Метформинмен біріктірілген ем Глимепиридті қатарлас қолдану кезінде ең жоғары дозаларда метформин жеткіліксіз бақыланатын пациенттерде бір зерттеуде метформин монотерапиясымен салыстырғанда метаболизмдік бақылаудың жақсаруы көрсетілді. Инсулинмен біріктірілген ем Қазіргі уақытта инсулинмен біріктірілген ем туралы жеткілікті шектеулі мәліметтер бар. Глимепиридтің ең жоғары дозасында ауруды бақылау жеткіліксіз пациенттерге қатарлас инсулинотерапия тағайындалуы мүмкін. Екі зерттеуде біріктірілген ем инсулин монотерапиясы аясында байқалғанға ұқсас метаболизмдік бақылаудың жақсаруымен қатар жүрді; алайда, біріктірілген ем үшін инсулиннің орташа дозасын қолдану қажет болды. Ерекше популяциялар Балалар 2 типті қант диабетіне шалдыққан 285 балада (8-17 жастағы) белсенді бақылаумен 24 апталық зерттеу жүргізілді (тәулігіне 8 мг дейінгі дозадағы глимепирид немесе тәулігіне 2 000 мг дейінгі дозадағы метформин). Глимепирид пен метформинді қабылдау бастапқы деңгеймен салыстырғанда HbA 1c айтарлықтай төмендеуімен қатар жүрді (глимепирид – 0,95 (СО 0,41); метформин - 1,39 (СО 0,40)). Алайда, глимепиридті қабылдау тобындағы бастапқы деңгеймен салыстырғанда HbA 1c өзгеруінің орташа мәндері метформиннен кем емес тиімділік критерийіне сәйкес келмеді. Емдеу топтары арасындағы мәндердің айырмасы метформиннің пайдасына 0,44% - ды құрады. Мәндер айырмасының 95% сенімді аралығының жоғарғы шегі (1,05) тиімділіктен кем емес шектің 0,3% - нан жоғары болды. Глимепиридпен емдеу аясында балаларда 2 типті қант диабеті бар ересек пациенттерде байқалатындармен салыстырғанда жаңа жағымсыз реакциялар сигналдары байқалған жоқ. Педиатриялық пациенттерде препаратты ұзақ уақыт қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы деректер жоқ.

Тиісті диета, жүйелі дене жаттығулары, сондай-ақ қан мен несепті жоспарлы талдау диабетті негізінен ойдағыдай емдеу болып табылады. Таблеткалар немесе инсулин пациентке ұсынылған диетаны сақтау қажеттілігін жоймайды. Дозалау режимі Доза қан мен несепте белгіленген глюкоза концентрациясының нәтижелері бойынша анықталады. Бастапқы доза тәулігіне 1 рет 1 мг глимепиридті құрайды. Қажетті бақылауға қол жеткізген кезде осы доза демеуші емдеу үшін қолданылуы тиіс. Әр түрлі дозалау режимдері үшін тиісті дозалар бар. Жеткіліксіз бақылау кезінде кезең-кезеңмен, кезеңдер арасындағы 1-2 апта аралықпен гликемиялық бақылау көрсеткіштеріне сүйене отырып, дозаны тәулігіне 2, 3 немесе 4 мг глимепиридке дейін арттыру қажет. Тек ерекше жағдайларда, тәулігіне 4 мг глимепиридтен артық доза жақсы нәтиже береді. Ұсынылатын ең жоғары доза тәулігіне 6 мг глимепирид құрайды. Ауруы метформиннің ең жоғары тәуліктік дозаларының көмегімен жеткіліксіз бақыланатын пациенттерге глимепиридпен қатар емдеуді бастауға болады. Метформин дозасын сақтай отырып, глимепиридпен емдеуді метаболизмдік бақылаудың қажетті деңгейіне байланысты ең жоғары тәуліктік дозаға дейін кейіннен титрлей отырып, ең төменгі дозадан бастаған жөн. Біріктірілген ем қатаң медициналық бақылауда басталуы керек. ГЕПИРИД® препаратын ең жоғары тәуліктік дозада пайдалану кезінде бақылаудың жеткілікті деңгейіне қол жеткізілмеген пациенттерге, қажет болған жағдайда, қатарлас инсулинотерапия тағайындалуы мүмкін. Глимепиридтің қолданылатын дозасын сақтай отырып, инсулинотерапияны метаболизмдік бақылаудың қажетті деңгейіне байланысты оны кейіннен арттыра отырып, төмен дозадан бастаған жөн. Мұндай біріктірілген емді тек дәрігердің мұқият қадағалауымен бастау керек. Әдетте глимепиридтің бір реттік тәуліктік дозасы жеткілікті. Глимепиридтің тәуліктік дозасын тікелей құнарлы таңғы асқа дейін немесе таңғы ас кезінде, ал егер таңғы асты өткізіп алса, онда тікелей алғашқы негізгі тамақтануға дейін немесе тамақтану кезінде қабылдау ұсынылады. Егер пациент дозаны қабылдауды ұмытып кетсе, оны келесі дозаны жоғарылату арқылы өтеуге болмайды. Егер тәулігіне бір рет 1 мг глимепирид қабылдау аясында пациентте гипогликемиялық реакция дамыса, бұл ауруды бақылау үшін осы пациентке тек тиісті диета жеткілікті болуы мүмкін екендігін көрсетеді. Емдеу барысында инсулинге сезімталдықтың жоғарылауымен қатар жүретін қант диабетін бақылау жақсарған сайын глимепиридке қажеттілік төмендеуі мүмкін. Сондықтан, гипогликемияны болдырмау үшін дозаны уақтылы азайту немесе мұндай жағдайларда емді тоқтату қажеттілігі туралы есте ұстаған жөн. Дене салмағының немесе өмір салтының өзгеруі, сондай - ақ гипо- немесе гипергликемия даму қаупінің жоғарылауына ықпал ететін басқа факторлар жағдайында дозаны түзету қажет болуы мүмкін. Басқа пероральді гипогликемиялық дәрілерден ГЕПИРИД® препаратына ауысу Жалпы басқа пероральді гипогликемиялық дәрілерден ГЕПИРИД® препаратына ауысуға жол беріледі. Препаратқа ауысу кезінде ГЕПИРИД® алдыңғы дәрілік препараттың дозасын және жартылай шығарылу кезеңін ескеру қажет. Кейбір жағдайларда, атап айтқанда, жартылай шығарылу кезеңі ұзақ (мысалы, хлорпропамид) диабетке қарсы дәрілерді қабылдау кезінде гипогликемиялық реакциялардың аддитивті әсеріне негізделген қауіпті барынша азайту мақсатында ұзақтығы бірнеше күн болатын шайылу кезеңі ұсынылады. Ұсынылатын бастапқы доза тәулігіне 1 мг глимепиридті құрайды. Реакцияға байланысты жоғарыда сипатталғандай глимепирид дозасын кезең-кезеңмен арттыру көзделуі мүмкін. Инсулиннен ГЕПИРИД®ауысу Ерекше жағдайларда, 2 типті қант диабетіне шалдыққан пациенттер инсулинмен емделсе, ГЕПИРИД® препаратымен емдеуге ауысу көрсетілуі мүмкін. Мұндай ауысу мұқият медициналық бақылауда жүргізілуі керек. Пациенттердің ерекше топтары Балалар 8 жасқа дейінгі балаларда ГЕПИРИД® препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. 8 жастан 17 жасқа дейінгі балаларда глимепиридті монотерапия түрінде қолдану туралы деректер шектеулі. Қазіргі уақытта препаратты балаларда қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі туралы мәліметтер жеткіліксіз, сондықтан мұндай қолдану ұсынылмайды. Бауыр жеткіліксіздігі Қазіргі уақытта бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде ГЕПИРИД® препаратын қолдану тәжірибесі жинақталмаған. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттер үшін инсулинге ауысу көрсетілген. Бүйрек жеткіліксіздігі Қазіргі уақытта диализде пациенттерде ГЕПИРИД® препаратын қолдану тәжірибесі жинақталмаған. Бүйрек функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттер үшін инсулинге ауысу көрсетілген. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдауға арналған. Препаратты тікелей құнарлы таңғы асқа дейін немесе таңғы ас кезінде, ал егер таңғы асты өткізіп алса, онда тікелей алғашқы негізгі тамақ ішкенге дейін немесе кезінде қабылдау ұсынылады. Таблеткаларды шайнамай, сұйықтықпен іше отырып, тұтастай жұту керек. Таблетканы 2 тең дозаға бөлуге болады Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Егер пациент дозаны қабылдауды ұмытып кетсе, оны келесі дозаны жоғарылату арқылы өтеуге болмайды.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне немесе сульфонилмочевина немесе сульфаниламидтердің басқа препараттарына аса жоғары сезімталдық - 1 типті қант диабеті - диабеттік кома - кетоацидоз - бүйрек немесе бауыр функциясының ауыр бұзылулары. Бүйрек немесе бауыр функциясы ауыр бұзылған жағдайда инсулинге ауысу қажет - галактозаның тұқым қуалайтын жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы - жүктілік және лактация кезеңі - балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер

Сирек - тромбоцитопения, лейкопения, гранулоцитопения, агранулоцитоз, эритроцитопения, гемолиздік анемия және панцитопения, әдетте, препаратты қабылдауды тоқтатқан кезде қайтымды - гипогликемия. Гипогликемиялық реакциялар, негізінен препаратты қабылдағаннан кейін көп ұзамай, ауыр болуы мүмкін және оларды оңай тоқтату мүмкін емес. Мұндай реакциялардың пайда болуы гипогликемиялық емнің басқа түрлеріндегідей, тамақтану ерекшеліктері және препараттың дозасы сияқты бірқатар жеке факторларға байланысты - дисгевзия - алопеция - салмақтың артуы Өте сирек - лейкоцитокластты васкулит, диспноэ, артериялық қысымның төмендеуі және кейде анафилаксиялық шокпен өмірге қауіп төндіретін жағдайларға дейін үдеуі мүмкін, аса жоғары сезімталдықтың орташа айқын білінетін реакциялары - жүрек айнуы, құсу, диарея, іштің кебуін сезіну, іштегі жайсыздық, іштің ауыруы, сирек жағдайларда емдеуді тоқтатуға алып келеді - бауырдың қалыптан тыс функциясы (мысалы, холестаз және сарғаю), гепатит және бауыр жеткіліксіздігі - қандағы натрий концентрациясының төмендеуі Белгісіз - тромбоциттер саны 10 000/мкл-ден кем ауыр тромбоцитопения және тромбоцитопениялық пурпура - сульфонилмочевинаның басқа туындыларымен, сульфаниламидті препараттармен немесе ұқсас заттармен айқаспалы аллергиялық реакциялар дамуы мүмкін - көрудің уақытша бұзылуы, әсіресе емдеудің басында, глюкоза деңгейінің өзгеруіне байланысты байқалуы мүмкін - бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы - тері тарапынан қышыну, бөртпе, есекжем және фотосезімталдық түріндегі аса жоғары сезімталдық реакциялары туындауы мүмкін Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Артық дозаны ішке қабылдағаннан кейін ұзақтығы 12-ден 72 сағатқа дейінгі гипогликемия дамуы мүмкін, ол бастапқы қалпына келгеннен кейін қайталануы мүмкін. Гипогликемия симптомдары қабылдағаннан кейін 24 сағатқа дейінгі уақыт аралығында болмауы мүмкін. Әдетте ауруханада бақылау ұсынылады. Пациентте жүрек айнуы, құсу және эпигастрий аймағындағы ауырсыну сияқты симптомдар болуы мүмкін. Сонымен қатар, гипогликемия көбінесе неврологиялық симптомдармен бірге жүреді, мысалы, қозған күй, тремор, көрудің бұзылуы, қимыл үйлесімінің кінәраттары, ұйқышылдық, кома жай-күйі және құрысулар. Емі Ол негізінен құсуды стимуляциялау арқылы сіңудің алдын алады, кейіннен су ішу немесе белсендірілген көмірмен (адсорбент) лимонад және натрий сульфатын (іш жүргізетін дәрі) ішу арқылы құстырады. Ішке препараттың көп мөлшерін қабылдаған жағдайда асқазанды шаю, содан кейін белсендірілген көмір мен натрий сульфатын қабылдау көрсетіледі. Күшті (ауыр) артық дозаланған жағдайында қарқынды ем бөлімшесіне емдеуге жатқызу көрсетілген. Пациентке мүмкіндігінше тезірек глюкозаны енгізуді бастау қажет: қажет болған жағдайда, 50 мл 50% ерітіндіні вена ішіне енгізу арқылы, содан кейін қандағы глюкоза деңгейін мұқият бақылау кезінде 10% ерітіндіні инфузиялау арқылы. Болашақта симптоматикалық емдеу тағайындалады. Атап айтқанда, емшектегі балалардың немесе жасы кіші балалардың ГЕПИРИД® препаратын кездейсоқ қабылдауынан туындаған гипогликемияны емдеу кезінде қауіпті гипергликемияның ықтимал дамуын болдырмау үшін глюкозаның енгізілетін дозасын мұқият бақылау қажет. Қандағы глюкоза деңгейіне үздіксіз мониторинг жүргізу қажет.

ГЕПИРИД® препаратын тікелей тамақтанар алдында немесе тамақтану кезінде қабылдау керек. Тамақты жүйелі ішпегенде немесе тамақ ішуді үнемі өткізіп алғанда ГЕПИРИД® препаратымен емдеу гипогликемияның дамуына әкелуі мүмкін. Гипогликемияның ықтимал симптомдары: бас ауыруы, тамаққа тоймау, жүрек айнуы, құсу, шаршау, ұйқышылдық, ұйқының бұзылуы, қозған күй, озбырлық, зейін қоюдың нашарлауы, назар мен реакцияның нашарлауы, депрессия, сананың шатасуы, сөйлеу және көрудің бұзылуы, афазия, тремор, парез, сенсорлық бұзылулар, бас айналу, дәрменсіздік, өзін-өзі бақылауды жоғалту, сандырақ, церебральді құрысулар, ұйқышылдық және комаға дейін естен айырылу, үстірт демалу және брадикардия. Сонымен қатар, терлеу, жабысқақ тері, үрей, тахикардия, гипертензия, жүректің жиі соғуы, стенокардия және жүрек аритмиясы сияқты адренергиялық бақылаудың белгілері болуы мүмкін. Ауыр гипогликемия ұстамасының клиникалық көріністеуі инсульт көріністеуіне ұқсас болуы мүмкін. Симптомдар әрдайым дереу көмірсулар (қант) қабылдау арқылы дереу тоқтатылуы мүмкін. Бұл жағдайда қант алмастырғыштар тиімді емес. Сульфонилмочевинаның басқа туындыларын қолдану тәжірибесі қабылданған шаралардың алғашқы сәттілігіне қарамастан гипогликемияның қайта дамуы мүмкін екенін көрсетеді. Ауыр немесе ұзаққа созылған гипогликемия кезінде, қанттың әдеттегі мөлшерін қолдану арқылы уақытша бақыланатын болса, жедел медициналық көмек қажет, ал кейбір жағдайларда тіпті ауруханаға жатқызу қажет. Гипогликемияның дамуына ықпал ететін факторларға мыналар жатады: - пациенттің денсаулық сақтау қызметкерлерімен өзара әрекеттесу жасауға қабілетсіздігі немесе (көбінесе егде жастағы пациенттерде) қаламауы - жеткіліксіз тамақтану, жүйелі емес тамақ ішуге, тамақ ішуді өткізіп алу немесе ашығу кезеңдері - диетаның өзгеруі - физикалық жүктеме мен көмірсуларды тұтыну арасындағы тепе-теңдіктің болмауы - алкогольді тұтыну, әсіресе тамақты өткізіп алумен бірге - бүйрек функциясының бұзылуы - бауыр функциясының ауыр бұзылулары - ГЕПИРИД® препаратымен артық дозалану - эндокриндік жүйе тарапынан көмірсулар алмасуына немесе гипогликемияның контрреттелуіне әсер ететін кейбір компенсацияланбаған бұзылулар (мысалы, қалқанша без функциясының белгілі бір бұзылулары және аденогипофиздің немесе бүйрекүсті безі қыртысының жеткіліксіздігі кезінде) - кейбір басқа дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдану ГЕПИРИД® препаратымен емдеу кезінде қандағы және несептегі глюкоза деңгейін үнемі бақылау қажет. Сонымен қатар, гликирленген гемоглобин деңгейін анықтау ұсынылады. ГЕПИРИД® препаратымен емдеу кезінде бауыр және гематологиялық параметрлерге (атап айтқанда, лейкоциттер мен тромбоциттер санына) тұрақты мониторинг жүргізу талап етіледі. Стресстік жағдайларда (мысалы, авариялар, төтенше жағдайлар, дене температурасының көтерілуімен инфекциялық аурулар және т. б.) инсулинге уақытша ауысу көрсетілуі мүмкін. Қазіргі уақытта бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде немесе диализдегі пациенттерде ГЕПИРИД® препаратын қолдану тәжірибесі жинақталмаған. Бүйрек немесе бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттер үшін инсулинге ауысу көрсетілген. Г6ФД (глюкоза-6-фосфат-дегидрогеназа) тапшылығы бар пациенттерде сульфонилмочевина туындыларымен емдеу гемолиздік анемияның дамуына әкелуі мүмкін. Глимепирид сульфонилмочевина туындыларының класына жататындықтан, оны Г6ФД тапшылығы бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек және сульфонилмочевина туындыларына жатпайтын баламалы дәрілерді қолдану мүмкіндігін қарастыру керек. Лактоза ГЕПИРИД® препаратының құрамында лактоза моногидраты бар. Галактоза жақпаушылығы, Лапп лактаза тапшылығы немесе глюкоза-галактоза сіңуінің бұзылуы сияқты сирек туа біткен бұзылулары бар пациенттерге осы дәрілік затты қабылдауға болмайды. Натрий Құрамында бір дозаға 1 ммольден аз (23 мг) натрий бар, яғни «құрамында натрий жоқ» Индигокармин 18 жасқа дейінгі балаларда қолдануға тыйым салынады Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Глимепиридтің көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне арнайы зерттеулер жүргізілмеген. Пациенттің психомоторлық реакцияларының концентрациясы мен жылдамдығының төмендеуі гипогликемия немесе гипергликемиядан туындауы мүмкін, мысалы, көрудің нашарлауы. Бұл ерекше назар аударуды қажет ететін жағдайларға теріс әсер етуі мүмкін (мысалы, көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару). Препаратты тағайындаған кезде пациентке жүргізу кезінде гипогликемияны болдырмау үшін ауыр зардаптардың қаупі туралы ескертілуі тиіс. Бұл әсіресе гипогликемиялық жағдайлары жиі кездесетін адамдарға, сондай-ақ гипогликемияның хабаршы-симптомдарын айыра алмағандарға қатысты. Осы жағдайларда көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қажет пе деген мәселені шешу қажет.

Қант диабетімен байланысты қауіп Жүктілік кезіндегі қандағы глюкоза деңгейіндегі ауытқулар ақаулардың жоғарылауымен және перинатальді өлім-жітіммен байланысты. Тератогендікті болдырмау үшін жүктілік кезіндегі глюкоза деңгейін мұқият бақылау керек. Мұндай жағдайларда инсулинді қолдану қажет. Жүктілікті жоспарлаған диабетпен ауыратын пациенттер бұл туралы емдеуші дәрігеріне хабарлауы тиіс. Глимепиридпен байланысты қауіп Жүкті әйелдердің глимепиридті қолдануы туралы ақпарат жоқ. Клиникаға дейінгі зерттеулер глимепиридтің фармакологиялық әсерімен (гипогликемия) байланысты болатын репродуктивтік уыттылықтың болуын көрсетті Сондықтан глимепиридті жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Жүктілік кезінде немесе жоспарланған жүктілік кезінде глимепиридпен емдеуді тоқтату керек, ал әйелді мүмкіндігінше тезірек инсулинотерапияға ауыстыру керек. Сульфонилмочевиналардың басқа туындылары адамның ана сүтіне бөлінуге қабілетті болғандықтан, сондай-ақ еметін нәрестелерде гипогликемияның даму қаупін ескере отырып, глимепиридпен емдеу кезінде баланы емізуден бас тарту ұсынылады.

Глимепиридті кейбір дәрілік препараттармен бір мезгілде қолдану оның гипогликемиялық әсерінің күшеюіне де, әлсіреуіне де әкелуі мүмкін. Сондықтан басқа дәрілік препараттарды дәрігермен кеңескеннен кейін ғана қабылдауға болады (немесе оның нұсқауы бойынша). Глимепирид Р450 2С9 (CYP2C9) цитохромының көмегімен метаболизденеді. CYP2C9 изоферментінің индукторларымен (мысалы, рифампицинмен) немесе тежегіштерімен (мысалы, флуконазолмен) бір мезгілде қабылдау оның метаболизміне әсер ететіні белгілі. In vivo дәрілік өзара әрекеттесуін зерттеу нәтижелеріне сәйкес глимепиридтің "концентрация – уақыт" қисығының астындағы ауданы (AUC) CYP2C9 күшті тежегіштерінің бірі флуконазолдың қатысуымен шамамен 2 есе артады. Глимепиридті және сульфонилмочевинаның басқа туындыларын қолдану тәжірибесін ескере отырып, келесі өзара әрекеттесуді көрсету ұсынылады. Қандағы глюкоза деңгейін төмендету әсерінің күшеюі және тиісінше, бірқатар жағдайларда гипогликемияның дамуы мынадай дәрілік препараттардың бірін қолдану аясында байқалуы мүмкін: -фенилбутазон, азапропазон және оксифенбутазон -инсулин және метформин сияқты пероральді диабетке қарсы препараттар -салицилаттар және парааминосалицил қышқылы -анаболикалық стероидтар және ерлер жыныс гормондары -хлорамфеникол, ұзақ әсер ететін сульфонамидтер, тетрациклиндер, хинолондар тобының антибиотиктері және кларитромицин -кумаринді антикоагулянттар -фенфлурамин -дизопирамид -фибраттар -АӨФ тежегіштері -флуоксетин, МАО тежегіштері -аллопуринол,пробенецид, сульфинпиразон -симпатолитиктер -циклофосфамид, трофосфамид және ифосфамид -миконазол, флуконазол -пентоксифиллин (жоғары парентеральді дозалар) -тритокалин. Гипогликемиялық әсердің әлсіреуі, және демек, қандағы глюкоза деңгейінің жоғарылауы келесі дәрілік препараттардың біреуін қабылдаған жағдайда пайда болуы мүмкін, мысалы: -эстрогендер мен прогестогендер -салуретиктер, тиазидті диуретиктер -қалқанша безінің гормондары, глюкокортикоидтар -фенотиазин туындылары, хлорпромазин -адреналин және симпатомиметиктер -никотин қышқылы (жоғары дозаларда) және никотин қышқылының туындылары -іш жүргізетін дәрілер (ұзақ қолданғанда) -фенитоин, диазоксид -глюкагон, барбитураттар және рифампицин -ацетазоламид. Гистамин Н 2-рецепторларының блокаторлары, бета-блокаторлар, клонидин және резерпин глимепиридтің гипогликемиялық әсерін күшейтуге де, әлсіретуге де қабілетті. Бета-блокаторлар, клонидин, гуанетидин және резерпин сияқты симпатолитиктердің әсерінен гипогликемияға адренергиялық қарсы әсер ету белгілері төмендеуі немесе болмауы мүмкін. Спирттік ішімдіктерді қолдану глимепиридтің гипогликемиялық әсерін болжамсыз түрде күшейтуі немесе әлсіретуі мүмкін. Глимепирид кумарин туындыларының әсерін күшейтуі немесе әлсіретуі мүмкін. Колесевелам глимепиридпен байланысады және глимепиридтің асқазан-ішек жолынан сіңуін азайтады. Глимепиридті колесевеламды қабылдағанға дейін кемінде 4 сағат бұрын қолданған жағдайда қандай да бір өзара әрекеттесу байқалмайды. Сондықтан глимепиридті колесевеламды қабылдағанға дейін кемінде 4 сағат бұрын қабылдау қажет.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 °C-ден аспайтын температурада, құрғақ, жарықтан қорғалған жерде сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!