ГРИПГО® таблетки

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: 520,83 мг 96% парацетамол түйіршіктері (500 мг парацетамолға баламалы), 30 мг сусыз кофеин, 10 мг фенилэфрин гидрохлориді, 2 мг хлорфенирамин малеаты қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза РН 102, натрий кроскармеллозасы, магний стеараты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Екі беті дөңес, капсула пішінді, ақ түсті таблеткалар, мәрмәрлігі болуына жол беріледі.

- тұмау симптомдарын және басқа жедел респираторлық вирустық ауруларды: қызба, бас ауыруы, мұрынның бітелуі, ринит, синусит, тамақтың ауыруы, бұлшықет ауыруы, жөтелді емдеуде.

Әсер ету механизмі Деректер жоқ. Фармакодинамикалық әсерлері ГРИПГО – бұл біріктірілген дәрілік препарат, әсері оның құрамына кіретін компоненттерге байланысты. Парацетамол – ыстықты түсіретін және ауыруды басатын қасиеті бар анальгетик-антипиретик, сондай-ақ оның гипоталамустың термореттеу орталығына парацетамолдың ықпал етуіне және оның простагландиндер синтезін тежеу мүмкіндігіне байланысты қабынуға қарсы елеусіз әсері бар. Кофеин – ол мидың тыныс алу және тамырларды қозғалту орталығын тікелей стимуляциялайтын метилксантиндер тобының алкалоиды, пациенттің физикалық және эмоциялық жай-күйін жақсартады, осыған байланысты инфекциялық аурулар кезінде астенияның көрініс беруі азаяды. Парацетамолдың ауыруды басатын әсерін арттырады. Фенилэфрин гидрохлориді – ол тыныс жолдарының жоғары бөліктеріндегі және синустардағы ісінулерді және гиперемияны азайтады, мұрынмен тыныс алуының жақсаруына әсер ететін адреномиметикалық дәрі. Негізінен альфа-адренорецепторларды стимуляциялайды, шеткері тамырлардың тарылуынан және олардың өткізгіштігі азаюынан болады, шырышты секреттің түзілуі азаяды. Хлорфенирамин малеаты – ол инфекциялық аурудың аллергиялық компоненттерін азайтатын антигистаминдік дәрі. Гистаминдік Н1-рецепторларды бәсекелесе бөгейді және гистамин тиімділігінің дамуына кедергі болады, тұмауды, мұрынның қышуын және көздің тіліп ашуын жояды. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Препарат су-тұз алмасуына әсер етпейді, өйткені шеткері тіндердегі простагландиндер синтезіне ықпалы жоқ.

Дозалау режимі Ересектер мен 12 жастан асқан балаларға тәулігіне 3–4 рет сумен ішуге 1 таблеткадан тағайындайды. Ең жоғары тәуліктік дозасы – 4 таблетка. Емдеу курсының ұзақтығы – 3–5 тәуліктен көп емес. Көрсетілген дозаларынан арттыру ұсынылмайды. Енгізу әдісі және жолы Ішке қабылдауға арналған.

– белсенді затқа немесе дәрілік заттың қосымша заттарына, ксантиндердің басқа туындыларына (теофиллин, теобромин), апиындарға, антигистаминдерге, симпатомиметикалық аминдерге аса жоғары сезімталдық, Стивенс-Джонсон синдромы - тұрақсыз стенокардияны, жүректің декомпенсацияланған жеткіліксіздігін, ырғақ пен өткізгіштіктің бұзылуын, туа біткен ұзартылған QT-аралығын немесе QT-аралығын ұзартатын препараттарды ұзақ қабылдауды, аритмияны, брадикардияны, айқын атеросклерозды, оның ішінде коронарлық тамырлардың, қантамырларының спазмға бейімділігін, жүректің ишемиялық ауруының ауыр түрін қоса алғанда, жүрек-қантамырдың ауыр аурулары; ауыр артериялық гипертензия, миокард инфарктісінің жедел кезеңі, жүрек-қантамыр жүйесінің органикалық аурулары, тромбоз, тромбофлебит. - бауыр функциясының ауыр бұзылулары (оның ішінде туа біткен гипербилирубинемия, Жильбер синдромы) - бүйрек функциясының ауыр бұзылуы - қуықасты безінің аурулары (кіші дәретке шығудың қиындауымен қуықасты безінің аденомасы, қуықасты безінің гипертрофиясы кезінде несептің шығуының тежелуі, қуықасты безінің гиперплазиясы, қуық мойнының обструкциясы -асқазан-ішек жолының аурулары (асқазан мен он екі елі ішектің өршу сатысындағы ойықжарасы, асқазан мен он екі елі ішектің стенозды ойықжарасы, пилородуоденальді обструкция; жедел панкреатит - эпилепсия - қан аурулары (соның ішінде айқын анемия, лейкопения, қан өндірудің бұзылуы). - эндокриндік аурулар (гипертиреоз, қантты диабет, феохромоцитома, тиреотоксикоз, фенилкетонурия) - тыныс алу жүйесінің аурулары (оның ішінде бронх демікпесі; созылмалы бронхит; өкпенің созылмалы обструктивті ауруы, эмфизема, тыныс алу жеткіліксіздігінің пайда болу қаупі) - жабық бұрышты глаукома, көзішілік жоғары қысым. - глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы - Дабин-Джонсон синдромы, Ротор синдромы - маскүнемдік - 12 жасқа дейінгі балалар - егде жас (60 жастан асқан) • жүктілік және лактация кезеңі - жоғары қозғыштық, ұйқының бұзылуы, эпилепсия Бір мезгілде қолдану: - моноаминоксидаза (МАО) тежегіштерімен және оларды қолдануды тоқтатқаннан кейін 2 апта ішінде - трициклді антидепрессанттар - тәбетті төмендететін немесе арттыратын дәрілік заттармен және амфетамин тәрізді психостимуляторлармен - вазодилататорлармен • бета-блокаторлармен және басқа симпатомиметиктермен

Иммундық жүйе тарапынан: анафилаксияны, тері қышуын, гиперемияны, тері және шырышты қабықтардағы бөртпесін (әдетте жайылған бөртпе, эритематозды, есекжем), анафилаксиялық шокты, ангионевроздық ісінуді, мультиформалы экссудативті эритеманы (соның ішінде Стивенс – Джонсон синдромын), уытты эпидермалық некролизді, жедел жайылған экзантемалық пустулезді қоса, жоғары сезімталдық реакциялары. Жүйке жүйесі тарапынан және психикалық бұзылыстар: психомоторлы қозу және бағдарлау бұзылуы, алаңдаушылық, мінез-құлықтың өзгеруі, қорқыныш сезіну, үрейлену, ашушаңдық, ұйқының бұзылуы, ұйқысыздық, ұйқышылдық, бас айналу, сананың шатасуы, елестеуер, депрессиялық жай-күй, тремор, аяқ-қолдың шаншуын және ауырлығын сезіну, құлақтың шулауы, бас ауыруы, бас айналуы, кома, құрысулар, қатты қозғыштық, эпилепсиялық ұстамалар, дискинезия. Тыныс алу жүйесі тарапынан: аспиринге және басқа ҚҚСД сезімтал пациенттерде бронх түйілуі, мұрынның бітелуі, тамақтың жыбырлауы, дауыс қарлығуы, фарингит. Көру мүшелері тарапынан: көру қабілетінің бұзылуы және аккомодация, мидриаз, көзішілік қысым жоғарылауы, көздің құрғауы. Асқазан-ішек жолдары тарапынан: тәбеттің төмендеуі, жүрек айнуы, құсу, ауыз құрғауы, гиперсаливация, қыжыл, эпигастрийдегі жайсыздық және ауыру, ойық жара ауруының өршуі, метеоризм, диарея, іш қатуы. Гепатобилиарлық жүйе тарапынан: бауыр функциясының бұзылуы, бауыр трансаминазалары белсенділігі артуы, әдетте, сарғаю дамуынсыз, гепатонекроз (жоғары дозаларды қолданғанда), гепатоуыттылық. Эндокриндік жүйе тарапынан: гипогликемиялық комаға дейін болатын гипогликемия. Жоғары дозаларда ұзақ қолданғанда ұйқы безінің инсулярлық аппараты зақымдануының мүмкіндігі (гипергликемия, глюкозурия) және қант диабеті пайда болғанға дейін гликоген синтезінің бұзылуы. Метаболизмдік бұзылулар: мырыш, мыс алмасуының бұзылуы. Қан және лимфа жүйесі тарапынан: анемия, оның ішінде гемолиздік анемия, көгерулер немесе қан кетулер сульфгемоглобинемия және метгемоглобинемия (цианоз, ентігу, жүректің ауыруы), тромбоцитоз, гиперпротеинемия, эритропения, нейтрофильді лейкоцитоз. Жоғары дозаларда ұзақ қолданғанда аплазиялық анемия, панцитопения, агранулоцитоз, нейтропения, лейкопения, тромбоцитопения болуы мүмкін. Бүйрек және несеп шығару жүйесі тарапынан: жоғары дозаларда ұзақ қолданғанда - нефроуыттылық (папиллярлық некрозды қоса), несеп шығару бұзылуы, несеп іркілуі және несеп шығару қиналысы, дизурия, интерстициальді нефрит, креатинин клиренсі жоғарылауы, натрий және кальций экскрециялануы ұлғаюы, асептикалық пиурия, бүйрек шаншуы. Жоғары дозаларда ұзақ қолданғанда бүйректің гломерулярлық аппаратының зақымдануының мүмкіндігі, кристаллурия, бүйректе және несеп шығару жолдарында ураттық, цистинді және/немесе оксалатты конкременттердің түзілуі. Жүрек-қан тамырлар жүйесі тарапынан: артериялық гипертензия, тахикардия немесе рефлекторлық брадикардия, аритмия, ентігу, жүректің ауыруы, миокард дистрофиясы (ұзақ қолданғандағы дозаға тәуелді әсері), жүректің жиі қағуы. Басқалары: жалпы әлсіздік, қатты тершеңдік, Bittner әдісімен анықталатын қандағы несеп қышқылының жалған жоғарылау мүмкіндігі; 5-гидроксииндол сірке қышқылының, ванилилбадам қышқылы және катехоламиндердің несепте елеусіз жоғарылауы. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медицина қызметкеріне, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары. Төменде ГРИПГО® дәрілік затының жекелеген компоненттерінің артық дозалану симптомдары келтірілген. Парацетамолға байланысты. Парацетамолдың артық дозалануы бауыр жеткіліксіздігін тудыруы мүмкін, бұның бауырды ауыстырып салуды қажет етуі немесе өлімге әкелетін салдары болуы мүмкін. Парацетамолдың артық дозалануынан кейінгі бауырдың зақымдануының клиникалық белгілері әдетте артық дозаланғаннан соң 24-48 сағаттан кейін пайда болады және 4-6 тәуліктен соң ең жоғарысына жетеді. Алғашқы 24 сағат ішіндегі артық дозалану симптомдары: бозару, жүрек айну, құсу, анорексия және іштің ауыруы. Артық дозаланудың симптомдарсыз болуы да мүмкін. Ересектер мен балаларда парацетамолдың бір реттік дозасымен артық дозалану бауыр жасушаларының қайтымды немесе қайтымсыз некрозын тудыруы мүмкін, бұл глюкоза метаболизмінің бұзылуына, метаболизмдік ацидозға, гепатоцеллюлярлық жеткіліксіздікке, энцефалопатияға, қан құйылуға, гипогликемияға, комаға және өліммен аяқталуға әкелуі мүмкін. Сонымен бірге бауыр трансаминазаларының (аспартатаминотрансфераза, аланинаминотрансфераза), лактатдегидрогеназа және билирубин деңгейінің, сондай-ақ қабылдағаннан кейін 12-48 сағаттан соң протромбин деңгейінің жоғарылауы байқалады. Бауырдың зақымдануы парацетамолдың ұсынылғаннан көп мөлшерін қабылдаған ересектерде болуы мүмкін. Парацетамол метаболитінің мөлшері артуы (әдетте парацетамолдың әдеттегі дозаларын қолдану кезінде глутатион әсерімен бейтараптандырылады) бауыр тіндерімен қайтымсыз байланысады деп саналады. Өзекшелердің жедел некрозы болатын жедел бүйрек жеткіліксіздігі бел аймағында қатты ауырсынумен, гематуриямен, протеинуриямен көрінуі және бауырдың ауыр зақымдануы болмаса да дамуы мүмкін. Сондай-ақ жүрек аритмиясы және жедел панкреатит анықталды, әдетте бауыр функциясының бұзылуымен және гепатоуыттылықпен бірге жүрді. Үлкен дозаларда ұзақ уақыт қолданғанда қан түзу мүшелері тарапынан аплазиялық анемия, панцитопения, агранулоцитоз, нейтропения, лейкопения, тромбоцитопения дамуы мүмкін. Үлкен дозалар қабылдағанда жүйке жүйесі тарапынан бас айналуы, психомоторлық қозу және бағдарлау бұзылуы; несеп бөлу жүйесі тарапынан– нефроуыттылық (бүйрек шаншуы, интерстициальді нефрит, папиллярлық некроз) болуы мүмкін. Симптомдары жүрек айнуы және құсумен шектелуі мүмкін немесе артық дозаланудың ауырлығын немесе мүшелердің зақымдану қаупін көрсетпеуі мүмкін. Парацетамолдың артық дозалануының қауіп факторлары мыналар болады: • карбамазепинмен, фенобарбитонмен, фенитоинмен, примидонмен, рифампицинмен, шайқураймен және бауыр ферментінің синтезін индукциялайтын басқа да препараттармен ұзақ емдеу; • алкогольді ұдайы шамадан тыс қолдану; • глутатион деңгейінің төмендеуі, мысалы тамақтану бұзылуында, ашығуда, организмнің сарқылуында, кистозды фиброзда, АИТВ жағдайында. Емі: демеуші және симптоматикалық емнің шұғыл шаралары. Артық дозаланған жағдайда шұғыл медициналық көмек қажет. Артық дозаланғанда немесе тіпті артық дозалануға күдік болған кезде емдеуді дереу бастау керек, пациентті тіпті артық дозаланудың ерте басындағы симптомдары болмаса да ауруханаға жеткізу керек, өйткені бауырдың зақымдануы бірден дамымауы мүмкін. Қан плазмасындағы парацетамол концентрациясын қабылдағаннан кейін 4 сағаттан соң немесе одан кейінірек өлшеу керек (ертерек өлшенген концентрациялар нақты болмайды). Егер парацетамолдың шамадан тыс дозасы (150 мг/кг-дан астам) 1 сағат ішінде қабылданса, белсендірілген көмірді қолдануға болады. N-ацетилцистеинмен немесе метионинмен емдеу пайдалы болуы мүмкін. Симптоматикалық емдеу де жүргізілуі керек. Фенилэфрин гидрохлоридімен және хлорфенирамин малеатымен байланысты. Фенилэфрин және хлорфенирамин малеаты әсерімен шартталған артық дозалану симптомдары: бас ауыруы, гипергидроз, ұйқышылдық, ұйқысыздық, мінез-құлық өзгеруі, мазасыздық, ашушаңдық, тремор, құрысулар, гиперрефлексия, бас айналуы, жүрек айнуы, құсу, тахикардия, аритмия, экстрасистолия. Хлорфенирамин малеатына байланысты. Хлорфенирамин малеатының артық дозалануы кезінде жағдай бәсең күйден қозғанға дейін өзгеруі мүмкін (мазасыздық пен құрысулар). Атропинге ұқсас симптомдар байқалуы мүмкін, соның ішінде мидриаз, фотофобия, терінің және шырышты қабықтардың құрғауы, дене температурасының жоғарылауы, ішек атониясы; орталық жүйке жүйесінің бәсеңдеуі тыныс алудың бұзылыстарымен және жүрек-қантамыр жүйесінің жұмысының бұзылуымен бірге жүреді. Кофеинге байланысты. Кофеинмен артық дозаланғанда келесі симптомдар анықталды: сусыздану, гипертермия, құлақтың шуылы, эпигастрий аумағының ауырсынуы, диурез жиілігі артуы, экстрасистолия, тахикардия, тыныс алу жиілеуі, аритмия, орталық жүйке жүйесіне әсері (бас айналуы, ұйқысыздық, қозу, ашушаңдық, психомоторлық қозу, аффект күйі, үрейлену, тремор, құсу, құрысулар, конвульсиялар, ажитация, мазасыздық, делирий, тактильді немесе ауырсыну сезімталдығы артуы). Артық дозалануының емі Артық дозаланғанда шұғыл медициналық көмек қажет. Пациентті тіпті артық дозаланудың ерте басындағы симптомдары болмаса да дереу ауруханаға жеткізу керек. Симптомдары жүрек айнуы және құсумен шектелуі мүмкін немесе артық дозаланудың ауырлығын немесе мүшелердің зақымдану қаупін көрсетпеуі мүмкін. Егер парацетамолдың шамадан тыс дозасы 1 сағат ішінде қабылданса, белсендірілген көмірмен емдеуді қарастырған жөн. Қан плазмасындағы парацетамол концентрациясын қабылдағаннан кейін 4 сағаттан соң немесе одан кейінірек өлшеу керек (одан ерте концентрациялары нақты болмайды). N-ацетилцистеинмен емдеуді парацетамол қабылдағаннан кейін 24 сағат ішінде қолдануға болады, бірақ оны қолданғанда қабылдаудан кейін ең жоғары қорғаныш әсері 8 сағат ішінде пайда болады. Осы уақыттан кейін антидоттың тиімділігі күрт төмендейді. Қажет болса, пациентке вена ішіне N- ацетилцистеинді қолданыстағы нұсқауларға сәйкес енгізу керек. Құсу болмаған жағдайда метионинді ауруханадан тыс шалғай аудандарда тиісті балама ретінде пероральді қолдануға болады.

Седативті және ұйықтататын дәрілерді бір уақытта қолдануға болмайды. Парацетамол үшін. Дәрілік заттың құрамында парацетамол бар, сондықтан оны құрамында парацетамол бар және мысалы, температураны төмендету, ауырсынуды, тұмау мен суық тию симптомдарын немесе ұйқысыздықты емдеу үшін қолданылатын басқа препараттармен бірге қолдануға болмайды. Құрамында парацетамол бар басқа препараттармен бірге бір мезгілде қолдану артық дозалануға әкелуі мүмкін. Парацетамолдың артық дозалануы бауыр жеткіліксіздігіне соқтыруы мүмкін, бұл бауырды ауыстырып салуды талап етуі немесе салдары өліммен аяқталуы мүмкін. Бауыр немесе бүйрек аурулары кезінде препаратты қолданар алдында дәрігермен кеңесу керек. Бауыр аурулары бар пациенттерде парацетамолдың гепатоуытты әсер ету қаупі артатынын ескеру қажет. Глутатион деңгейі төмен пациенттерде, мысалы, организмнің қатты сарқылуы, анорексия, дене салмағының төмен индексі, созылмалы алкоголизм немесе сепсисте бауыр функциясының бұзылуы/бауыр жеткіліксіздігі жағдайлары тіркелді. Парацетамолды флуклоксациллинмен бір мезгілде қолданған кезде, анион тапшылығы жоғары метаболизмдік ацидоз қаупінің жоғарылауына байланысты, әсіресе ауыр бүйрек жеткіліксіздігі, сепсисі бар пациенттерде, дұрыс тамақтанбаған жағдайда және глутатион тапшылығының басқа себептері болған кезде (мысалы, созылмалы алкоголизм), сондай-ақ парацетамолдың ең жоғары дозасы қолданылған жағдайда сақ болу ұсынылады. Несептегі 5-оксопролин мөлшерін өлшеуді қоса, мұқият мониторингтеу ұсынылады. Парацетамол қабылдаған кезде глутатион деңгейі төмендеген пациенттерде метаболизмдік ацидоздың пайда болу қаупі артады. Метаболизмдік ацидоздың симптомдары - терең, жиілеген немесе қиналыспен тыныс алудың болуы, жүрек айну, құсу, тәбеттің төмендеуі болады. Егер бұл симптомдар пайда болса, дереу дәрігерге жүгіну керек. Егер аурудың симптомдары сақталып қалса, дәрігерге жүгіну керек. Дәрігердің бақылауынсыз тым ұзақ қолдану қауіпті болуы мүмкін. Дәрілік затты ол анық қажет болған жағдайда ғана қолдану керек. Хлорфенирамин малеаты үшін. Емдеу кезінде хлорфенирамин малеатының седативті әсерін күшейтетін алкогольді тұтынудан аулақ болу керек. Фенилэфрин гидрохлориді үшін. Фенилэфрин пульс жиілігінің жоғарылауын, бас айналуын немесе қатты жүрек соғуын тудыруы мүмкін; пациенттерді тиісінше бұл туралы алдын ала хабардар ету керек. Препаратты қолдану допинг-бақылаудың оң аналитикалық нәтижесін тудыруы мүмкін. Кофеин үшін. Препаратты қолданған кезде кофені, қою демделген шайды, басқа сергітетін сусындарды және құрамында кофеин бар дәрілік заттарды шамадан тыс тұтынудан аулақ болу керек. Бұл ұйқы проблемаларын, тремор, ширығу, ашушаңдық, жүрек соғуын тудыруы мүмкін. Препарат қандағы глюкоза мен несеп қышқылының құрамын зертханалық зерттеу нәтижелеріне әсер етуі мүмкін. Кездейсоқ артық дозалану кезінде науқас хал-ахуалы нашарламаса да, дереу дәрігерге жүгінуі керек.

Жүктілік кезінде ГРИПГО® қолдануға болмайды. Ем кезеңінде бала емізуді тоқтату керек. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері ГРИПГО® қабылдаған кезде реакция жылдамдығының төмендеуі мүмкін болғандықтан, көлік құралдарын басқарған және қауіптілігі зор механизмдермен жұмыс істеген кезде сақтық танытқан жөн.

Парацетамол үшін. Парацетамолдың сіңу жылдамдығы метоклопрамид пен домперидонмен жоғарылауы және холестираминмен азаюы мүмкін. Варфарин мен басқа кумариндердің антикоагулянттық әсері қан кету қаупінің жоғарылауы болатын парацетамолды бір мезгілде ұзақ, тұрақты күнделікті қолдану арқылы күшеюі мүмкін. Мерзімді қолдану айтарлықтай әсер етпейді. Парацетамолды флуклоксациллинмен бір мезгілде қолданғанда абай болу керек, өйткені мұндай бір мезгілде қабылдау, әсіресе қауіп факторлары бар пациенттерде анион тапшылығы жоғары метаболизмдік ацидозбен астасады (4.4 бөлімін қараңыз). Барбитураттар парацетамолдың ыстық түсіретін әсерін төмендетеді. Бауырдың микросомальді ферменттерінің белсенділігін стимуляциялайтын құрысуға қарсы препараттар (фенитоин, барбитураттар, карбамазепинді қоса) препараттың гепатоуытты метаболиттерге айналу дәрежесінің жоғарылауына байланысты парацетамолдың бауырға уытты әсерін күшейтуі мүмкін. Парацетамолды гепатоуытты дәрілермен бір мезгілде қолданғанда препараттардың бауырға уытты әсері артады. Парацетамолдың жоғары дозаларын изониазидпен бір мезгілде қолдану гепатоуыттылық синдромның даму қаупін арттырады. Парацетамолды азидотимидинмен бір мезгілде қолдану нейтропенияның дамуына әкелуі мүмкін. Парацетамол диуретиктердің тиімділігін төмендетеді. Алкогольмен бір мезгілде қолдануға болмайды. Кофеин үшін. Кофеин бір мезгілде қолданғанда анальгетиктердің-антипиретиктердің (биожетімділігін жақсартады), ксантин туындыларының, - және β- адреномиметиктердің, психостимуляторлардың, тиреотропты дәрілердің, эрготаминнің (ас қорыту жолынан эрготаминнің сіңуі жақсарады) әсерін күшейтеді. Циметидин, гормондық контрацептивтер, изониазид кофеиннің әсерін күшейтеді. Кофеин бауырдың гепатоуытты препараттармен зақымдану ықтималдығын ұлғайтады. Кофеин апиынды анальгетиктердің, анксиолитиктердің, ұйықтататын және тыныштандыратын дәрілердің әсерін төмендетеді, наркозға және орталық жүйке жүйесін бәсеңдететін басқа препараттар үшін антагонист дәрі, аденозин, аденозинтрифосфат (АТФ) препараттарының бәсекелес антагонисі болып табылады; қандағы литий концентрациясын төмендетеді. Отоуытты және фотосенсибилизациялаушы препараттарды бір мезгілде қолданғанда жағымсыз әсерлерді күшейтуі мүмкін. Кофеин гуанетидиннің гипотензивті әсерін төмендетеді, бұл өз кезегінде фенилэфриннің альфа-адреностимуляторлық белсенділігін арттырады. Кофеин тікелей емес антикоагулянттардың (кумарин туындылары) әсерін күшейтеді. Кофеиннің сіңу жылдамдығын метоклопрамид жоғарылатады, ал холестирамин төмендетеді. Антидепрессанттар, паркинсонға қарсы және психозға қарсы препараттар, фенотиазин туындылары несеп іркілу, ауыздың құрғауы, іш қату қаупін арттырады. Глюкокортикостероидтар глаукома даму қаупін арттырады. Фенилэфрин гидрохлориді үшін. Фенилэфрин гидрохлоридін альфа-блокаторлармен, басқа гипертензияға қарсы дәрілермен, фенотиазин туындыларымен (мысалы, прометазин), бронходилататорлы симпатомиметикалық дәрілермен, гуанетидинмен, оймақгүлмен, раувольфия алкалоидтарымен, индометацинмен, метилдопамен, глюкокортикостероидтармен; тәбетке әсер ететін препараттармен, амфетаминге ұқсас психостимуляторлар, босану стимуляторлары, анестетиктер, қастауыш алкалоидтары, орталық жүйке жүйесін ынталандыратын басқа препараттармен, теофиллинмен қолдануға болмайды. Фенилэфринді индометацинмен және бромокриптинмен қолдану ауыр артериялық гипертензияны тудыруы мүмкін. Фенилэфрин гидрохлоридін симпатомиметикалық аминдермен, дигоксинмен және жүрек гликозидтерімен бір мезгілде қолдану аритмия және миокард инфарктісінің қаупін арттырады. Оны босану стимуляторларымен бір мезгілде қолдануда препараттың қантамырларын тарылтатын әсері жоғарылауы және анестетиктермен қолданған кезде аритмия болуы мүмкін. Қастауыш алкалоидтарын бір мезгілде вена ішіне енгізу кезінде артериялық қысымның айтарлықтай жоғарылауы мүмкін. Атропин сульфаты фенилэфриннен туындаған рефлекторлы брадикардияны бөгейді және фенилэфринге вазопрессорлық жауапты арттырады. Фенилэфринді β-адреноблокаторлармен бір мезгілде қабылдау артериялық гипертензияға және жүрек блокадасы болуы мүмкін шамадан тыс брадикардияға әкелуі мүмкін. Қалқанша безінің гормондарымен, жүрек өткізгіштігіне әсер ететін препараттармен (жүрек гликозидтері, аритмияға қарсы препараттар) сақтықпен қолдану керек. Калийдің шығарылуын анықтайтын препараттармен, мысалы, фуросемид түріндегі кейбір диуретиктермен бір мезгілде қолданғанда гипокалиемияның жоғарылауы және фенилэфрин сияқты вазопрессорлық препараттарға артериялық сезімталдықтың төмендеуі мүмкін. Басқа қантамырларын тарылтатын дәрілермен бірге қолдануға болмайды (соңғысын енгізудің кез келген жолында). Фенилэфринді және басқа симпатомиметиктерді бір мезгілде қабылдау орталық жүйке жүйесін аса тым жоғары деңгейге дейін қосымша стимуляцияға әкелуі мүмкін, бұл күйгелектік, ашуланшақтық, ұйқысыздықпен бірге жүреді. Әрі құрысу ұстамалары да болуы мүмкін. Сонымен қатар, фенилэфринмен бірге басқа симпатомиметиктерді бір мезгілде қабылдау осы екі медициналық препараттың кез-келгенінің қантамырларын тарылтатын әсерінің немесе жүрек-қан тамырларына әсерінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Хлорфенирамин малеаты үшін. Хлорфенирамин малеаты атропиннің, спазмолитиктердің, орталық жүйке жүйесін бәсеңдететін дәрілердің (транквилизаторлар, барбитураттар), паркинсонға қарсы препараттардың антихолинергиялық әсерін күшейтеді. Алкогольмен бір мезгілде қолдануға болмайды. Хлорфенирамин малеаты мен алкоголь бір-бірінің әсерін күшейтеді. Ұйықтататын дәрілермен, барбитураттармен, тыныштандыратын дәрілермен және фенотиазин туындыларымен, транквилизаторлармен, анестетиктермен, есірткі анальгетиктерімен, алкогольмен бір мезгілде қолдану хлорфенирамин малеатының әсерін күшейтеді. Мапротилин (төрт циклды антидепрессант) және антихолинергиялық әсері бар басқа препараттар: бұл препараттардың немесе хлорфенирамин сияқты гистаминге қарсы дәрілердің антихолинергиялық әсері күшеюі мүмкін.

Сақтау мерзімі 4 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!