Дапаглисан таблетки 10 мг

Белсенді зат: • дапаглифлозин 5.00 мг • дапаглифлозин 10.00 мг Қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, маннитол, кросповидон, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты. Таблетка қабығы: OPADRY® сары (поливинил спирті, титанның қостотығы (Е171), полиэтиленгликоль/макрогол, тальк, ванилин, хинолинді сары алюминий лагы Е104)). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар, 5 мг: Дөңгелек пішінді, екі беті дөңес, ашық сарыдан сары түске дейінгі үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар. Үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар, 10 мг: Дөңгелек пішінді, екі беті дөңес, ашық сарыдан сары түске дейінгі үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар

2 типті қант диабеті Дапаглисан препараты 18 жастан бастап және одан үлкен ересек пациенттерге диетамен және дене жүктемелерімен біріктіріп жеткіліксіз бақыланатын 2-ші типті қант диабетін емдеу үшін келесілерде қолданылады: • метформинді қолдану орынсыз немесе қарсы көрсетілім болып саналатын монотерапия • 2 типті диабетті емдеуге арналған басқа дәрілік препараттармен біріктірілген ем ретінде көрсетілген

Әсер ету механизмі Дапаглифлозин - күшті (тежеу константасы (Ki) 0,55 нМ), 2-типті натрий-глюкоза котранспортерінің селективті қайтымды тежегіші (SGLT2). SGLT2 дапаглифлозинмен тежелуі проксимальді бүйрек өзекшелеріндегі шумақтық фильтраттан глюкозаның реабсорбциясын төмендетеді, бұл бір мезгілде натрийдің реабсорбциясын төмендетеді, глюкозаның несеппен шығарылуына және осмостық диурезге әкеледі. Осылайша, дапаглифлозин натрийдің дистальді өзекшелерге жеткізілуін жоғарылатады, бұл кері тубуло-шумақтық байланыс деңгейін жоғарылатады және шумақша ішілік қысымын төмендетеді. Осмостық диурезбен бірге бұл АҚК жүктемесінің төмендеуіне, артериялық қысымның төмендеуіне, алдын-ала және кейінгі жүктемелерге әкеледі, бұл жүректің қалпына келуіне оң әсер етуі мүмкін. Басқа әсерлерге гематокриттің жоғарылауы және дене салмағының төмендеуі жатады. Дапаглифлозиннің жүрек-қантамырлық жүйесіне әсер етудегі артықшылығы тек гипогликемиялық әсерге ғана байланысты емес және DAPA-HF, DELIVER и DAPA-CKD зерттеулерінде көрсетілген қант диабетімен ауыратын пациенттермен шектелмейді. Дапаглифлозин қан плазмасындағы глюкозаны ашқарынға да, тамақтан кейін де бүйрек өзекшелеріндегі реабсорбцияны төмендету арқылы жақсартады, бұл несептегі глюкозаның шығарылуына әкеледі. Глюкозаның экскрециясы препараттың бірінші дозасынан кейін байқалады және дозалаудың 24 сағаттық аралығы ішінде жалғасады және емнің барлық кезеңінде сақталады. Осы механизм арқылы бүйрекпен шығарылатын глюкозаның мөлшері қандағы глюкоза концентрациясына және ШСЖ-ға байланысты. Осылайша, қандағы глюкозаның қалыпты деңгейі бар адамдар үшін дапаглифлозиннің гипогликемиялық әсері аздап байқалады. Дапаглифлозин гипогликемияға жауап ретінде эндогендік глюкозаның қалыпты өндірілуін бұзбайды. Дапаглифлозин инсулин секрециясына және инсулиннің әсеріне сезімталдығына қарамастан әсер етеді. Дапаглифлозинді қолданатын клиникалық зерттеулерде бета-жасушалар функциясының жақсаруы байқалды (НOMA тесті, homeostasis model assessment). SGLT2 бүйректе селективті түрде экспрессияланады. Дапаглифлозин глюкозаны шеткері тіндерге тасымалдауды жүзеге асыратын басқа глюкоза тасымалдаушыларына әсер етпейді және глюкозаның сіңуіне жауап беретін ішектегі негізгі тасымалдаушы SGLT1-ге қарағанда SGLT2-ге 1400 еседен астам селективтілік танытады. Фармакодинамикалық әсерлері Дапаглифлозинді дені сау пациенттер мен 2 типті қант диабеті бар пациенттер қабылдағаннан кейін бүйрек шығаратын глюкоза мөлшерінің жоғарылауы байқалды. Дапаглифлозинді 12 апта ішінде тәулігіне 10 мг дозада қабылдаған кезде 2 типті қант диабеті бар пациенттер тәулігіне шамамен 70 г глюкоза бөліп шығарды (бұл тәулігіне 280 ккал-ға сәйкес келеді). Дапаглифлозинді тәулігіне 10 мг дозада ұзақ уақыт (2 жылға дейін) қабылдаған 2 типті қант диабеті бар пациенттерде глюкозаның шығарылуы емнің барлық курсы бойы сақталды. Дапаглифлозинді қолданған кезде бүйрекпен глюкозаның шығарылуы осмостық диурезге және несеп көлемінің ұлғаюына әкеледі. Дапаглифлозинді тәулігіне 10 мг дозада қабылдаған 2 типті қант диабеті бар пациенттерде несеп көлемінің ұлғаюы 12 апта бойы сақталды және тәулігіне шамамен 375 мл құрады. Несеп көлемінің ұлғаюы бүйрекпен натрий шығарылуының шамалы және өтпелі артуымен қатар жүрді, бұл қан сарысуындағы натрий концентрациясының өзгеруіне әкелмеді. Несеп қышқылының несеппен шығарылуы да уақытша (3-7 күн ішінде) жоғарылап, қан плазмасындағы несеп қышқылы концентрациясының тұрақты төмендеуімен қатар жүрді. 24-аптада сарысудағы несеп қышқылы концентрациясының төмендеуі -48,3 және -18,3 микромоль/л (-0,87-ден -0,33 мг/дл) шегінде ауытқыды. Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік 2 типті қант диабеті 2 типті қант диабетін емдеудің ажырамас бөлігі гликемиялық бақылауды жақсарту, сонымен қатар жүрек-қантамыр патологиясы мен өлімге ұшырауды азайту болып табылады. Дапаглифлозиннің гликемиялық тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау үшін 2 типті қант диабеті бар 7056 пациенттің қатысуымен 14 салыстырмалы жасырын рандомизацияланған бақыланатын клиникалық зерттеулер жүргізілді; осы зерттеулерде 4737 субъект дапаглифлозин алды. Он екі зерттеудегі емдеу кезеңі 24 аптаны құрады, 8 зерттеуге ұзақтығы 24-тен 80 аптаға дейін ұзартылған фазалар кірді (зерттеудің жалпы ұзақтығы 104 апта), бір зерттеуде 28 апталық емдеу кезеңі болды және бір зерттеуде 52 және 104 аптаға ұзартылған фазалары бар 52 апталық кезең болды (зерттеудің жалпы ұзақтығы 208 апта). Қант диабетінің орташа ұзақтығы 1,4 жылдан 16,9 жылға дейін болды. Пациенттердің 50%-ында ауырлығы жеңіл дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы және 11%-да ауырлығы орташа дәрежедегі бүйрек функциясының бұзылуы байқалған. Пациенттердің 51%-ы ер адамдар, 84%-ы еуропеоидтар, 8%-ы азиялықтар, 4%-ы афроамерикандықтар және 4%-ы басқа нәсілді болды. Пациенттердің 81%-ында дене салмағының индексі (ДСИ) ≥27 болған. Сонымен қатар, 12 апталық, плацебо-бақыланатын екі зерттеу талапқа сай бақыланбайтын 2 типті қант диабеті және гипертензиясы бар пациенттердің қатысуымен жүргізілді. Дапаглифлозинді тәулігіне 10 мг дозада қолданғанда жүрек-қантамырлары нәтижелеріне (DECLARE) зерттеу жүрек-қантамыр және бүйрек құбылыстарына әсерін бағалау үшін 2-типті қант диабеті анықталған немесе анықталмаған жүрек-қантамырлары аурулары бар 17160 пациенттің қатысуымен плацебомен салыстырғанда жүргізілді. Гликемиялық бақылау Монотерапия Ұзақтығы 2 апта (қосымша кезеңмен) салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеу 2-типті қант диабеті жеткіліксіз бақыланатын пациенттерде дапаглифлозинмен монотерапияның қауіпсіздігі мен тиімділігін бағалау мақсатында жүргізілді. Дапаглифлозинді тәулігіне бір рет қабылдау плацебомен салыстырғанда HbA1c деңгейінің статистикалық мәнді (p <0,0001) төмендеуіне алып келді (2-кесте). Зерттеудің қосымша кезеңінде HbA1c деңгейінің төмендеуі 102-ші аптаға дейін сақталды (бастапқы деңгейге қатысты түзетілген орташа өзгеріс тиісінше 10 мг дозада дапаглифлозин және плацебо үшін -0,61 және -0,17% құрады). 2-кесте. 24-аптаға дапаглифлозинді монотерапия ретінде қолдану бойынша плацебо-бақыланатын зерттеу нәтижелері (LOCF a) Монотерапия Дапаглифлозин — Плацебо 10 мг Nb — 70 — 75 HbA1c (%) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 8,01 — 7,79 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -0,89 — -0,23 Плацебоға қарағанда айырмашылық c — -0,66* (95% СА) — (-0,96, -0,36) Мынаған қол жеткізген пациенттер (%): HbA1c <7% Бастапқы деңгей бойынша түзетілген — 50,8§ — 31,6 Дене салмағы (кг) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 94,13 — 88,77 Бастапқы деңгейге қатысты өзгерісc — -3,16 — -2,19 Плацебоға қарағанда айырмашылықc — -0,97 (95% СА) — (-2,20, 0,25) aLOCF - соңғы бақылау деректерін алға жылжыту (шұғыл емді қолданғанға дейін алынған). bЗерттеудің қысқа мерзімді салыстырмалы жасырын кезеңі барысында зерттелетін препараттың ең болмағанда бір дозасын алған барлық рандомизацияланған пациенттер. cБастапқы мәніне түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мән *плацебомен салыстырғанда p <0,0001 мәні. §Статистикалық маңыздылық қосымша соңғы нүктелер үшін дәйекті тестілеу ресімінің нәтижесінде бағаланбады. Қосымша біріктірілген ем Тиімділігі кем емес дәлелдер алу үшін 52 апталық белсенді-бақыланатын зерттеу барысында (ұзақтығы 52 және 104 апта қосымша кезеңдермен) дапаглифлозин гликемиялық бақылауы жеткіліксіз пациенттерде (HbA1c >6,5% және ≤10%) сульфонилмочевина (глипизид) туындыларымен метформин емімен салыстырғанда метформинмен емге қосымша ретінде бағаланды. Алынған нәтижелер глипизидпен салыстырғанда бастапқы деңгейге қатысты 52 аптадан кейін HbA1c мәнінің ұқсас орташа төмендегенін айғақтады, бұл зерттелетін препараттың кем емес тиімділігін растады (3-кесте). 104 аптадан кейін бастапқы деңгейге қатысты HbA1c түзетілген орташа өзгерісі дапаглифлозин үшін -0,32% және глипизид үшін -0,14% құрады. 208 аптадан кейін бастапқы деңгейге қатысты HbA1c түзетілген орташа өзгерісі дапаглифлозин үшін -0,10% және глипизид үшін 0,20% құрады. 52, 104 және 208 аптадан кейін дапаглифлозинмен емдеу тобындағы пациенттердің едәуір аз үлесінде (тиісінше 3,5%; 4,3% және 5,0%) глипизид алған топпен салыстырғанда гипогликемияның кемінде бір эпизоды байқалды (тиісінше 40,8%; 47,0% және 50,0%). 104 және 208 аптадан кейін бағалау кезінде зерттеуге қатысуды жалғастырған пациенттердің үлесі дапаглифлозинмен емдеу тобы үшін 56,2% және 39,7% және глипизидпен емдеу тобы үшін 50,0% және 34,6% құрады. 3-кесте. 52-ші аптада метформинге қосымша ретінде дапаглифлозин мен глипизидті қолдануды салыстыруды белсенді-бақыланатын зерттеу нәтижелері (LOCF а) Көрсеткіші — Дапаглифлозин + метформин — Глипизид + метформин Nb — 400 — 401 HbA1c (%) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 7,69 — 7,74 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -0,52 — -0,52 Глипизид + метформин біріктірілімімен салыстырғанда айырмашылық c — 0,00d (95% СА) — (-0,11, 0,11) Дене салмағы (кг) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 88,44 — 87,60 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -3,22 — 1,44 Глипизид + метформин біріктірілімімен салыстырғанда айырмашылық c — -4,65* (9% СА) — (-5,14, -4,17) aLOCF - соңғы бақылау деректерін алға жылжыту. bЗерттеуге енгізілгеннен кейін бастапқы және кем дегенде бір тиімділігі бар ем алған барлық рандомизацияланған пациенттер. cБастапқы мәнге түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мән. dГлипизид + метформин біріктірілімінің тиімділігі жағынан кем түспейді. *p мәні <0,0001. Дапаглифлозинді метформинге, глимепиридке, сульфонилмочевина туындысы бар метформинге, ситаглиптинге (метформинмен бірге немесе онсыз) немесе инсулин препаратына қосымша тағайындау плацебо алған топпен салыстырғанда 24 аптадан кейін бағалау кезінде HbA1c деңгейінің статистикалық маңызды төмендеуіне алып келді (р <0,0001; 4, 5 және 6-кестелер). 24-аптада байқалған HbA1c деңгейінің төмендеуі біріктірілген емдеу режимдерін (глимепирид және инсулин) зерттеуде және кейіннен 48-аптаға деректер (глимепирид үшін) және 104-аптаға деректер (инсулин үшін) куәландырады. 48 аптадан кейін ситаглиптинге (метформинмен немесе онсыз) 10 мг және плацебо дозасындағы дапаглифлозин үшін бастапқы деңгейден түзетілген орташа мән тиісінше -0,30% және 0,38% құрады. Метформинге дапаглифлозин қосылған зерттеуде HbA1c деңгейінің төмендеуі 102 аптаға дейін сақталды (сәйкесінше 10 мг және плацебо дозасындағы дапаглифлозин үшін бастапқы деңгейден түзетілген орташа мән -0,78% және 0,02%). 104 аптадан кейін инсулинді қолданған кезде (пероральді гипогликемиялық дәрілік заттарды қосымша қолдана отырып немесе оларсыз) HbA1c бастапқы деңгейінің түзетілген орташа мәні тиісінше 10 мг және плацебо дозасындағы дапаглифлозин үшін -0,71% және -0,06% құрады. 48 және 104 аптадан кейін инсулин дозасы 10 мг дозада дапаглифлозин қабылдаған пациенттердің бастапқы деңгейімен салыстырғанда тұрақты болып қалды және орташа есеппен тәулігіне 76 ХБ құрады. Плацебо тобында дозаның орташа жоғарылауы тиісінше 48 және 104 аптадан кейін бастапқы деңгейге қатысты (орташа доза тәулігіне 84 және 92 ХБ құрады) тәулігіне 10,5 және 18,3 ХБ құрады. 104 аптадан кейін зерттеуге қатысуды жалғастырған пациенттердің үлесі 10 мг дозада дапаглифлозинмен емдеу тобында 72,4% және плацебо тобында 54,8% құрады. 4-кесте. Дапаглифлозинді метформинмен немесе ситаглиптинмен (метформинмен немесе онсыз) біріктіріп қолдану бойынша 24 апталық (LOCF А) плацебо-бақыланатын зерттеулердің нәтижелері Біріктірілген ем Метформин1 — ДПП-4 тежегіші (ситаглиптин2) ± метформин1 Дапаглифлозин 10 мг — Плацебо — Дапаглифлозин 10 мг — Плацебо Nb — 135 — 137 — 223 — 224 HbAlc (%) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 7,92 — 8,11 — 7,90 — 7,97 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -0,84 — -0,30 — -0,45 — 0,04 Плацебоға қарағанда айырмашылық c — -0,54* — -0,48* (95% СА) — (-0,74, -0,34) — (-0,62, -0,34) Мынаған қол жеткізген пациенттер (%): HbAlc <7% Бастапқы деңгей бойынша түзетілген — 40,6** — 25,9 Дене салмағы (кг) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 86,28 — 87,74 — 91,02 — 89,23 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -2,86 — -0,89 — -2,14 — -0,26 Плацебоға қарағанда айырмашылық c — -1,97* — -1,89* (95% СА) — (-2,63, -1,31) — (-2,37, -1,40) 1 Метформин тәулігіне ≥1500 мг. 2 Ситаглиптин тәулігіне 100 мг. a LOCF - соңғы бақылау деректерін алға жылжыту (шұғыл емді қолданғанға дейін алынған). b зерттеудің қысқа мерзімді салыстырмалы жасырын кезеңі барысында бүркемеленген зерттелетін препараттың кемінде бір дозасын алған барлық рандомизацияланған пациенттер. c бастапқы мәніне түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мән * Плацебо + пероральді гипогликемиялық препарат біріктірілімімен салыстырғанда р <0,0001 мәні. ** Плацебо + пероральді гипогликемиялық препарат біріктірілімімен салыстырғанда р <0,05 мәні. 5-кесте. Дапаглифлозинді сульфонилмочевина (глимепирид) препаратымен немесе метформинмен және сульфонилмочевина препаратымен біріктіріп қолдану бойынша 24 апталық плацебо-бақыланатын зерттеулердің нәтижелері Біріктірілген ем Сульфонилмочевина препараты (глимепирид1) — Сульфонилмочевина препараты + метформин2 Дапаглифлозин 10 мг — Плацебо — Дапаглифлозин 10 мг — Плацебо Na — 151 — 145 — 108 — 108 HbA1c (%)b Бастапқы деңгей (орташа мән) — 8,07 — 8,15 — 8,08 — 8,24 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -0,82 — -0,13 — -0,86 — -0,17 Плацебоға қарағанда айырмашылық c — -0,68* — -0,69* (95% СА) — (-0,86, -0,51) — (-0,89, -0,49) Мынаған қол жеткізген пациенттер (%): HbA1c <7% (LOCF)d Бастапқы деңгей бойынша түзетілген — 31,7* — 13,0 — 31,8* — 11,1 Дене салмағы (кг) (LOCF)d Бастапқы деңгей (орташа мән) — 80,56 — 80,94 — 88,57 — 90,07 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -2,26 — -0,72 — -2,65 — -0,58 Плацебоға қарағанда айырмашылық c — -1,54* — -2,07* (95% СА) — (-2,17, -0,92) — (-2,79, -1,35) 1 Глимепирид тәулігіне 4 мг. 2Тәулігіне ≥1500 мг дозада метформин (дереу босап шығатын немесе босап шығуы ұзаққа созылған) зерттеуге енгізілгенге дейін кемінде 8 апта бойы сульфонилмочевина туындысының ең жоғары дозасының жартысынан төмен болмауы тиіс ең жоғары көтерілетін дозамен біріктірілімде. a зерттеуге енгізілгеннен кейін бастапқы және кем дегенде бір тиімділігі бар ем алған барлық рандомизацияланған пациенттер. c 1 және 2-бағандар: LOCF әдісін қолдана отырып талданған HbA1c деңгейлері (d сілтемесін қараңыз); 3 және 4-бағандар; LRM әдісін қолдана отырып талданған HbA1c деңгейлері (e сілтемесін қараңыз). c бастапқы мәнге түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мән. d LOCF-соңғы бақылау деректерін алға жылжыту (шұғыл емді қолданғанға дейін алынған). e LRM - бойлық қайта өлшеу деректерін талдау. * Плацебо + пероральді гипогликемиялық препарат біріктірілімімен салыстырғанда р <0,0001 мәні. 6-кесте. 24-ші аптаға (LOCF а) дапаглифлозинді инсулинмен біріктіріп (пероральді гипогликемиялық препараттарды қоспай немесе қоса отырып) қолдану бойынша плацебо-бақыланатын зерттеу нәтижелері Көрсеткіші — Дапаглифлозин 10 мг + инсулин ± пероральді гипогликемиялық препараттар2 — Плацебо + инсулин ± пероральді гипогликемиялық препараттар2 Nb — 194 — 193 HbA1c (%) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 8,58 — 8,46 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -0,90 — -0,30 Плацебоға қарағанда айырмашылық c — -0,60* (95% СА) — (-0,74, -0,45) Дене салмағы (кг) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 94,63 — 94,21 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -1,67 — 0,02 Плацебоға қарағанда айырмашылық c — -1,68* (95% СА) — (-2,19, -1,18) Инсулиннің орташа тәуліктік дозасы (ХБ)1 Бастапқы деңгей (орташа мән) — 77,96 — 73,96 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -1,16 — 5,08 Плацебоға қарағанда айырмашылық c — -6,23* (95% СА) — (-8,84, -3,63) Инсулиннің орташа тәуліктік дозасын кемінде 10% - ға (%)төмендеген зерттеуге қатысушылар — 19,7** — 11,0 a LOCF - соңғы бақылау деректерін алға жылжыту (қажет болса, инсулин дозасын бірінші арттыру алдында немесе күні). b зерттеудің қысқа мерзімді салыстырмалы жасырын кезеңі барысында бүркемеленген зерттелетін препараттың кемінде бір дозасын алған барлық рандомизацияланған пациенттер. с Бастапқы мәніне түзетумен ең аз квадраттар әдісінің орташа мәні және пероральді қантты төмендететін препараттың болуы *Плацебо + инсулинмен салыстырғанда p <0,0001 мәні ± пероральді қантты төмендететін препарат ** Плацебо + инсулинмен салыстырғанда p <0,05 мәні ± пероральді қантты төмендететін препарат. 1 Инсулинмен емдеу режимінде (қысқа әсер ететін инсулинді, әсер ету ұзақтығы орташа инсулинді және базальді инсулинді қоса алғанда) дозаларды арттыруға қатысушылар ашқарынға плазмадағы глюкоза (АПГ) деңгейінің алдын ала белгіленген критерийлеріне сәйкес келген жағдайда ғана рұқсат етілді. 2 Қатысушылардың 50%-ы инсулинді бастапқы деңгейде монотерапия ретінде қабылдады; 50% инсулинге қосымша бір немесе екі пероральді гипогликемиялық дәрі қабылдады. Екінші топта пациенттердің 80% - ы тек метформин қабылдады, 12% - ы метформин мен сульфонилмочевина туындыларын алды, қалған пациенттер басқа пероральді гипогликемиялық дәрілік препараттарды қабылдады. Дәрі-дәрмекпен ем алмаған пациенттерде метформинмен біріктірілім Монотерапиямен салыстырғанда бұрын ем алмаған пациенттерде метформинмен біріктіріп дапаглифлозинді (5 мг немесе 10 мг) қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау бойынша ұзақтығы 24 апта белсенді-бақыланатын екі зерттеуде бұрын ем алмаған 2 типті қант диабетімен (HbA1c ≥7,5% және ≤12%) жеткілікті бақыланбаған 1 236 пациент қатысты. 10 мг дапаглифлозинді метформинмен біріктіріп қолдану (тәулігіне 2 000 мг дейін) жекелеген компоненттермен еммен салыстырғанда HbA1c көрсеткіші бойынша статистикалық маңызды жақсаруды қамтамасыз етті (7-кесте) және АПГ (ашқарынға қан плазмасындағы глюкоза деңгейінің, жекелеген компоненттермен терапиямен салыстырғанда) деңгейінің және дене салмағының (метформинмен салыстырғанда) көбірек төмендеуіне алып келді. 7-кесте. 24-ші аптаға (LOCF а) бұрын ем алмаған пациенттерде дапаглифлозинмен және метформинмен біріктірілген емді қолдану бойынша белсенді-бақыланатын зерттеу нәтижелері Көрсеткіші — Дапаглифлозин 10 мг + метформин — Дапаглифлозин 10 мг — Метформин Nb — 211b — 219b — 208b HbA1c (%) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 9,10 — 9,03 — 9,03 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс c — -1,98 — -1,45 — -1,44 Дапаглифлозинмен салыстырғанда айырмашылық c — -0,53* (95% СА) — (-0,74, -0,32) Метформинмен салыстырғанда айырмашылық c — -0,54* — -0,01 (95% СА) — (-0,75, -0,33) — (-0,22, 0,20) a LOCF-соңғы бақылау деректерін алға жылжыту (шұғыл емді қолданғанға дейін алынған). b Зерттеудің қысқа мерзімді салыстырмалы жасырын кезеңі барысында бүркемеленген зерттелетін препараттың кемінде бір дозасын алған барлық рандомизацияланған пациенттер. c Бастапқы мәнге түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мән. * p мәні <0,0001. Босап шығуы ұзаққа созылған эксенатидпен біріктірілген ем Ұзақтығы 28 апта салыстырмалы жасырын белсенді бақыланатын зерттеуде тек метформинді (HbA1c ≥8% және ≤12%) қабылдаған гликемиялық бақылауы жеткіліксіз пациенттерде дапаглифлозин монотерапиясымен және босап шығуы ұзаққа созылған эксенатид монотерапиясымен дапаглифлозин мен босап шығуы ұзаққа созылған эксенатидтің біріктірілімін (ГПП-1 рецепторының агонисі) қолдануды салыстырды. Барлық емдеу топтарында бастапқы деңгеймен салыстырғанда HbA1c деңгейінің төмендеуі байқалды. Дапаглифлозинмен 10 мг және босап шығуы ұзаққа созылған эксенатидпен біріктірілген ем тобында дапаглифлозинмен монотерапия және босап шығуы ұзаққа созылған эксенатидпен монотерапиямен салыстырғанда бастапқы деңгейге қатысты HbA1c айтарлықтай төмендеуі көрсетілген (8-кесте). 8-кесте. Метформинмен біріктірілімде дапаглифлозин монотерапиясымен және босап шығуы ұзаққа созылған эксенатид монотерапиясымен салыстырғанда дапаглифлозин мен босап шығуы ұзаққа созылған эксенатидті қолдану бойынша ұзақтығы 28 апта зерттеу нәтижелері (емдеу тағайындалған пациенттер) Көрсеткіші — Дапаглифлозин тәулігіне 10 мг 1 рет + босап шығуы ұзаққа созылған эксенатид аптасына 2 мг 1 рет — Дапаглифлозин тәулігіне 10 мг 1 рет + плацебо аптасына 1 рет — босап шығуы ұзаққа созылған эксенатид аптасына 2 мг 1 рет + плацебо тәулігіне 1 рет N — 228 — 230 — 227 HbA1c (%) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 9,29 — 9,25 — 9,26 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс a — -1,98 — -1,39 — -1,60 Бастапқы деңгейге қатысты біріктірілім мен монотерапия арасындағы өзгерістердің орташа айырмашылығы (95% СА) — -0,59* (-0,84, -0,34) — -0,38** (-0,63, -0,13) Мынаған қол жеткізген пациенттер (%) HbA1c <7% — 44,7 — 19,1 — 26,9 Дене салмағы (кг) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 92,13 — 90,87 — 89,12 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс a — -3,55 — -2,22 — -1,56 Бастапқы деңгейге қатысты біріктірілім мен монотерапия арасындағы өзгерістердің орташа айырмашылығы (95% СА) — -1,33* (-2,12, -0,55) — -2,00* (-2,79, -1,20) 1 р / тәул-тәулігіне бір рет, 1 р / апт– аптасына бір рет, N – пациенттер саны, СА-сенімді аралық. a 28-ші аптада бастапқы мәндерден өзгерістерге қатысты түзетілген орташа квадраттық мәндер (ТОМ) және емдеу топтары арасындағы айырмашылықтар емдеуді, өңірді, HbA1c (<9,0% немесе ≥9,0%) бастапқы деңгейін, тіркелген факторлар ретінде апта бойынша емдеудің аптасын және өзгеруін, сондай-ақ ковариат ретінде бастапқы мәнін қамтитын қайталама өлшеулердің аралас моделін (MMRM) қолдана отырып модельденеді. * p <0,001, ** p <0,01. Барлық p мәндері бірнеше салыстыру үшін түзетілген p мәндері болып табылады. Талдауға шұғыл емнен кейін және зерттелетін дәрілік препаратты қолдануды мерзімінен бұрын тоқтатқаннан кейін өлшеулер енгізілмеген. Ашқарынға қан плазмасындағы глюкоза деңгейі Дапаглифлозинмен монотерапия түрінде немесе метформинге, глимепиридке, метформинге және сульфонилмочевинаға, ситаглиптинге (метформинмен немесе онсыз) немесе инсулинге қосымша ретінде 10 мг емдеу плацебоға (-0,33 бастап -0,21 ммоль/л дейін [-6,0 бастап -3,8 мг/дл]) қарағанда ашқарынға қан плазмасындағы глюкоза (АПГ) (-1,90 бастап -1,20 ммоль/л дейін [-34,2 бастап -21,7 мг/дл] дейін) деңгейінің статистикалық маңызды төмендеуін негіздеді. Бұл әсер емдеудің алғашқы аптасында байқалды және 104-ші аптаға дейін қосымша зерттеулерде сақталды. 28 аптадан кейін дапаглифлозинмен 10 мг және босап шығуы ұзаққа созылған эксенатидпен біріктірілген ем АПГ деңгейінің статистикалық маңызды төмендеуіне әкелді: -3,66 ммоль/л (-65,8 мг/дл) монотерапия кезінде -2,73 ммоль/л (-49,2 мг/дл) салыстырғанда дапаглифлозинмен және -2,54 ммоль/л (-45,8 мг/дл) дл) эксенатидпен монотерапия кезінде (p <0,001). Қант диабеті бар және шумақтық сүзілу жылдамдығы (ШСЖ) ≥45-тен <60 мл/мин/1,73м2 дейінгі пациенттерде арнайы зерттеуде дапаглифлозинмен емдеу 24-ші аптада АПГ төмендеуіне әкелді: плацебо аясында -0,27 ммоль/л (-4,87 мг/дл) салыстырғанда -1,19 ммоль/л (-21,46 мг/дл) (p=0,001). Тамақтанғаннан кейін қан плазмасындағы глюкоза деңгейі Глимепиридпен емдеуге қосымша 10 мг дозада дапаглифлозинмен емдеу тамақ ішкеннен кейін 24-ші аптада бағалау кезінде осы көрсеткіштерді 48-ші аптаға дейін сақтай отырып, қан плазмасындағы глюкоза деңгейінің статистикалық маңызды төмендеуіне алып келді. 10 мг дозадағы дапаглифлозинмен ситаглиптинмен (метформинмен немесе онсыз) біріктірілген ем 48-ші аптаға дейін сақталған 24-ші аптада бағалау кезінде тамақ ішкеннен кейін 2 сағаттан соң глюкоза деңгейінің статистикалық маңызды төмендеуін негіздеді. 10 мг дапаглифлозин және босап шығуы ұзаққа созылған эксенатидімен біріктірілген ем дапаглифлозинмен немесе эксенатидпен монотерапияда салыстырғанда 28-ші аптада бағалау кезінде тамақ ішкеннен кейін 2 сағаттан соң қан плазмасындағы глюкоза деңгейінің едәуір төмендеуіне әкелді. Дене салмағы 10 мг дапаглифлозинмен метформинмен, глимепиридпен, метформинмен және сульфонилмочевинамен, ситаглиптинмен (метформинмен немесе онсыз) немесе инсулинмен біріктірілген ем 24 аптадан кейін бағалау кезінде дене салмағының статистикалық маңызды азаюын қамтамасыз етті (p <0,0001; 4 және 5-кестелерді қараңыз). Бұл әсерлер ұзақ мерзімді зерттеулерде сақталды. 48-ші аптада дапаглифлозинді ситаглиптинге қосымша ретінде (метформинмен немесе онсыз) қолданғанда плацебо айырмашылығы -2,22 кг құрады. 102-ші аптада метформинге қосымша ретінде немесе инсулинге қосымша ретінде дапаглифлозинді қолдану аясында дене салмағының төмендеуі плацебомен салыстырғанда тиісінше -2,14 және -2,88 кг құрады. 10 мг дапаглифлозин және босап шығуы ұзаққа созылған эксенатидпен біріктірілген емдеу кезінде жеке алынған препараттармен монотерапиямен салыстырғанда дене салмағының едәуір төмендеуі байқалады (8-кесте). Дененің композициялық құрамын бағалау үшін екі энергетикалық рентгендік абсорбциометрияны қолданған қант диабетімен ауыратын 182 пациенттің қатысуымен 24 апталық зерттеу нәтижелері тиісінше плацебо және метформинмен салыстырғанда дапаглифлозинмен 10 мг және метформинмен емдеу тобындағы пациенттерде дененің майсыз салмағымен және сұйықтықтың жоғалуымен салыстырғанда дене салмағының және дене майының массасы едәуір төмендегенін атап өтті. Дапаглифлозинмен және метформинмен емдеу магниттік-резонанстық томографияны қолдана отырып, субанализге сәйкес плацебо мен метформинді қолданумен салыстырғанда висцеральді май тінінің сандық түрде төмендеуіне әкелді. Артериялық қысым 10 мг дапаглифлозинмен емдеу кезінде 13 плацебо-бақыланатын зерттеулерді жоспарлы талдауда 24-ші аптада систолалық артериялық қысымның (САҚ) бастапқы деңгейден -3,7 мм сын.бағ. мен диастолалық артериялық қысымның (ДАҚ) -1,8 мм сын.бағ. плацебо тобындағы САҚ пен ДАҚ -0,5 мм сын.бағ. төмендеуімен салыстырғанда өзгеруі байқалды. Осындай төмендеу 104-ші аптаға дейін байқалды. 28 аптадан кейін дапаглифлозинмен 10 мг және босап шығуы ұзаққа созылған эксенатидпен біріктірілген ем систолалық артериялық қысымның статистикалық тұрғыдан едәуір төмендеуіне алып келді: дапаглифлозин монотерапиясымен (-1,8 мм сын.бағ., p <0,05) және эксенатид монотерапиясымен (-1,2 мм сын.бағ., p <0,01) салыстырғанда (-4,3 мм сын.бағ.). 12 апталық екі плацебо-бақыланатын зерттеулерде 2 типті қант диабеті және артериялық гипертензиясы (бір зерттеуде АӨФт немесе АРБ және басқа зерттеуде басқа гипертензияға қарсы препаратпен біріктіріп АӨФт немесе АРБ алдыңғы тұрақты еміне қарамастан) жеткіліксіз бақыланатын 1 062 пациент 10 мг дапаглифлозинмен немесе плацебомен емделді. 12-ші аптада екі зерттеуде де дапаглифлозинді стандартты диабетке қарсы еммен біріктіріп 10 мг дозада қолдану HbA1c деңгейінің төмендеуіне және плацебо қолдануға түзетумен тиісінше орта есеппен 3,1 және 4,3 мм сын.бағ. азаюына әкелді. Қант диабеті және ШСЖ ≥45-тен <60 мл/мин / 1,73 м2 дейінгі пациенттерді арнайы зерттеуде 24-ші аптада дапаглифлозинмен емдеу плацебо қолданған кезде -1,7 мм сын. бағ.-бен салыстырғанда отырған қалпындағы САҚ -4,8 мм сын.бағ. төмендегенін көрсетті (р <0,05). Ауырлығы орташа дәрежедегі бүйрек функциясы бұзылған (3А дәрежелі созылмалы бүйрек жеткіліксіздігі) пациенттерде гликемиялық бақылау (еШСЖ ≥45-тен <60 мл/мин/1,73 м2 дейін) Дапаглифлозиннің тиімділігі стандартты емдеу кезінде гликемиялық бақылауға қол жеткізілмеген қант диабеті бар және еШСЖ ≥45-тен 60 мл/мин/1,73 м 2 дейінгі пациенттерде жеке бағаланды. Дапаглифлозинмен емдеу плацебоға қарағанда HbA1 және дене салмағының төмендеуіне әкелді (9-кесте). 9-кесте. 24-аптаға қарай қант диабеті және еШСЖ ≥45-тен <60 мл/мин/1,73 м 2 дейінгі пациенттерде дапаглифлозинді қолдану бойынша плацебо-бақыланатын зерттеу нәтижелері Дапаглифлозин а 10 мг — Плацебо а Nb — 159 — 161 HbA1c (%) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 8,35 — 8,03 Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс b — -0,37 — -0,03 Плацебомен салыстырғанда айырмашылық b — -0,34* (95% СА) — (-0,53, -0,15) Дене салмағы (кг) Бастапқы деңгей (орташа мән) — 92,51 — 88,30 Пайызбен бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс с — -3,42 — -2,02 Плацебомен салыстырғанда айырмашылық пайызбен c — -1,43* (95% СА) — (-2,15, -0,69) а Метформин немесе метформин гидрохлориді тиісінше дапаглифлозин және плацебо топтарындағы пациенттердің 69,4% және 64,0% - ында стандартты емнің бөлігі болып табылды. b бастапқы мәніне түзетіле отырып, ең кіші квадраттар әдісімен есептелген орташа мән. c бастапқы мәнге түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен есептелген орташа мәннен алынған. * p <0,001. Hba1с ≥9% бастапқы деңгейі бар пациенттер HbA1с ≥9,0% бастапқы деңгейі бар пациенттерде жоспарланған талдауда 10 мг дозадағы дапаглифлозин монотерапиясы метформинмен біріктірілгендегідей (бастапқы деңгеймен салыстырғанда түзетілген орташа өзгеріс сәйкесінше дапаглифлозин және плацебо топтарында -1,32% және -0,53% құрады) 24-ші аптаға (бастапқы деңгеймен салыстырғанда түзетілген орташа өзгеріс сәйкесінше 10 мг дапаглифлозин және плацебо топтарында -2,04% және 0,19% құрады) қарай HbA1с деңгейінің статистикалық маңызды төмендеуін көрсетті. Бүйрек функциясының бұзылуына байланысты нәтижелер мен жүрек-қантамыр нәтижелері Dapagliflozin Effect on Cardiovascular events study (DECLARE зерттеуі), дапаглифлозиннің 2 типті қант диабетіндегі жүрек-қантамыр нәтижелеріне әсерін зерттеу-бұл қазіргі фондық емге қосылған кезде жүрек – тамыр нәтижелеріне плацебоға қарағанда дапаглифлозиннің әсерін анықтау үшін жүргізілген халықаралық көп орталықты рандомизацияланған салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын клиникалық зерттеу. Барлық пациенттерде 2 типті қант диабеті және жүрек-қантамыр қаупінің кемінде екі қосымша факторы (ерлерде ≥55 жас немесе әйелдерде ≥60 жас және бір (немесе одан да көп) мынадай факторлар-дислипидемия, гипертензия немесе шылым шегу), не белгіленген жүрек – қантамыр ауруы болды. Рандомизацияланған 17160 пациенттің 6974-інде (40,6%) жүрек-қантамыр ауруы анықталды және 10186-да (59,4%) жүрек-тамыр ауруы анықталған жоқ. 8582 пациент 10 мг дозада дапаглифлозинмен емдеу тобына және плацебо қолдана отырып, топқа 8578 пациент рандомизацияланды және оларға орта есеппен 4,2 жыл бойы бақылау жүргізілді. Зерттеу популяциясының орташа жасы 63,9 жас, 37,4% әйелдер болды. Жалпы, 22,4% - да ≤5 жыл ішінде қант диабеті болған, қант диабетінің орташа ұзақтығы 11,9 жыл болған. Орташа HbA1c 8,3%, орташа ДСИ 32,1 кг/м 2, Бастапқы деңгейде пациенттердің 10,0% - ында жүрек жеткіліксіздігі болды. Орташа ШСЖ 85,2 мл/мин/1,73 м2 құрады, пациенттердің 7,4% - ында ШСЖ <60 мл/мин/1,73 м2 болды және пациенттердің 30,3% - ында микро-немесе макроальбуминурия болды (несептегі альбумин/креатининнің арақатынасы ≥30-дан ≤300 мг/г немесе >300 мг/г, тиісінше). Пациенттердің көпшілігі (98%) метформинді (82%), инсулинді (41%) және сульфонилмочевинаны (43%) қоса алғанда, бастапқы деңгейде бір немесе одан да көп диабетке қарсы препараттарды қолданған. Бастапқы соңғы нүктелер жүрек-қантамырдан болатын өлімге, миокард инфарктісіне немесе ишемиялық инсультқа байланысты алғашқы оқиғаға дейінгі уақыт (жүрек-қантамыр құбылысы) және жүрек жеткіліксіздігіне немесе жүрек-қантамыр тарапынан өліміне байланысты алғашқы ауруханаға жатқанға дейінгі уақыт болды. Екінші соңғы нүктелер бүйрек функциясына қатысты біріктірілген соңғы нүкте және кез-келген себептерден өлім болды. Маңызды жағымсыз жүрек-қантамыр құбылыстары 10 мг дозадағы дапаглифлозин жүрек-қантамыр өлімінің біріктірілген соңғы нүктесінде плацебомен салыстырғанда, миокард инфарктісі немесе ишемиялық инсульт (бір жақты p <0,001) кем емес тиімділікті көрсетті. Жүрек жеткіліксіздігі немесе жүрек-қантамыр өлімі 10 мг дозадағы дапаглифлозин жүрек жеткіліксіздігімен немесе жүрек-қантамыр тарапынан өліммен байланысты ауруханаға жатқызуды болдырмауда плацебоға қарағанда артықшылықты көрсетті (1-сурет). Емдеу әсеріндегі айырмашылық жүрек жеткіліксіздігімен байланысты ауруханаға жатқызумен байланысты, бұл ретте жүрек-қантамыр тарапынан өлім-жітімі бойынша айырмашылық болған жоқ (2-сурет). Плацебомен салыстырғанда дапаглифлозинмен емдеудің пайдасы жүрек-қантамыр ауруы анықталған және анықталмаған, бастапқы деңгейде жүрек жеткіліксіздігі бар және онсыз пациенттерде байқалды және жасын, жынысын, бүйрек функциясын (ШСЖ) және аймақты қоса алғанда, барлық негізгі қосалқы топтарда бірдей болды. 1-сурет. Жүрек жеткіліксіздігіне немесе жүрек-қантамыр ауруларының асқынуынан өлімге байланысты ауруханаға жатқызудың бірінші жағдайына дейінгі уақыт Емдеу тобыЕмдеу тобыДапаглифлозинДапаглифлозинПлацебоПлацебоҚҚ (95% СА):ҚҚ (95% СА):Плацебомен салыстырғанда дапаглифлозинПлацебомен салыстырғанда дапаглифлозинКөрсетілген оқиғалары бар пациенттер (%)Көрсетілген оқиғалары бар пациенттер (%) Рандомизациядан кейінгі айлар Қаупі бар пациенттер саны Дапаглифлозин: — 8 582 — 8 517 — 8 415 — 8 322 — 8 224 — 8 110 — 7 970 — 7 497 — 5 445 — 1 626 Плацебо: — 8 578 — 8 485 — 8 387 — 8 259 — 8 127 — 8 003 — 7 880 — 7 367 — 5 362 — 1 573 Қауіп тобындағы пациенттер-бұл кезеңнің басында қауіп тобындағы пациенттердің саны. Қауіптер қатынасы, сенімді аралық Негізгі және қосымша соңғы нүктелер бойынша нәтижелер 2-суретте көрсетілген, MACE-ге қатысты дапаглифлозиннің плацебодан артықшылығы байқалмады (p=0,172). Сондықтан бүйрек функциясымен байланысты біріктірілген соңғы нүкте және барлық себептерден болатын өлімге ұшырау растау тестінің бөлігі ретінде тексерілмеген. 2-сурет. Біріктірілген соңғы нүктелер мен олардың компоненттеріне, сондай-ақ қосымша соңғы нүктелер мен олардың компоненттеріне қатысты емдеу әсерлері еШСЖ тұрақты төмендеуіТерминальді бүйрек жеткіліксіздігіБүйректің асқынуына байланысты өлімеШСЖ тұрақты төмендеуіТерминальді бүйрек жеткіліксіздігіБүйректің асқынуына байланысты өлімНәтиже дапаглифлозинді қолданған кезде жақсыНәтиже дапаглифлозинді қолданған кезде жақсыр мәнір мәніҚауіптер қатынасыҚауіптер қатынасыПлацебоПлацебоДапаглифлозинДапаглифлозинПлацебо қолданған кезде нәтиже жақсыПлацебо қолданған кезде нәтиже жақсыЖүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызуЖүрек-қантамыр ауруларынан болған өлімМиокард инфарктісіИшемиялық инсультЖүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызуЖүрек-қантамыр ауруларынан болған өлімМиокард инфарктісіИшемиялық инсультБіріктірілген соңғы нүкте компоненттеріБіріктірілген соңғы нүкте компоненттеріКез келген себептерден болған өлімКез келген себептерден болған өлімБүйрек функциясымен байланысты біріктірілген соңғы нүктеБүйрек функциясымен байланысты компоненттерБүйрек функциясымен байланысты біріктірілген соңғы нүктеБүйрек функциясымен байланысты компоненттерҚосымша соңғы нүктелерҚосымша соңғы нүктелерЖүрек-қантамыр ауруының / миокард инфарктісінің / ишемиялық инсульттің асқынуынан болатын өлімЖүрек-қантамыр ауруының / миокард инфарктісінің / ишемиялық инсульттің асқынуынан болатын өлімЖүрек жеткіліксіздігі /жүрек-қантамыр ауруларының асқынуынан болған өлім бойынша ауруханаға жатқызуЖүрек жеткіліксіздігі /жүрек-қантамыр ауруларының асқынуынан болған өлім бойынша ауруханаға жатқызуНегізгі соңғы нүктелерНегізгі соңғы нүктелер Аралас соңғы нүктесі байланысты бүйрек функциясы ретінде анықталады: еШСЖ <60 мл/мин/1,73 м2 дейін еШСЖ >40% - ға тұрақты расталған төмендеуі және (немесе) бүйректің терминальді жеткіліксіздігі (диализ ≥90 күн немесе тұрақты расталған бүйрек трансплантациясы еШСЖ <15 мл/мин/1,73 м2) және (немесе) жүрек-қантамыр ауруларының немесе бүйрек ауруларының асқынуынан болатын өлім. Р мәндері екі жақты болады. Қосымша соңғы нүктелер мен жекелеген компоненттер үшін P мәндері шартты болып табылады. Алғашқы оқиғаға дейінгі уақыт Кокс пропорционалды қауіптер үлгісінде талданды. Жекелеген компоненттер үшін алғашқы оқиғалар саны әр компонентке арналған алғашқы оқиғалардың нақты саны болып табылады және біріктірілген соңғы нүктеге кіретін оқиғалар санымен көбейтілмейді. СА — сенімді аралық. Нефропатия Дапаглифлозин ШСЖ тұрақты төмендеуімен, бүйрек жеткіліксіздігінің терминалдық сатысымен, бүйрек функциясының бұзылуы салдарынан өліммен немесе жүрек-қантамырдан болған өліммен байланысты құбылыстардың жиілігін төмендетті. Топтар арасындағы айырмашылық бүйрек компоненттері құбылыстарының төмендеуімен; ШСЖ тұрақты төмендеуімен, бүйрек жеткіліксіздігінің терминальді сатысымен және бүйрек дисфункциясы салдарынан өліммен (2-сурет) байланысты болды. Нефропатияға дейінгі уақыт бойынша қауіптер қатынасы (ҚҚ) (тұрақты төмендеу, бүйрек жеткіліксіздігінің терминальді сатысы және бүйрек дисфункциясы салдарынан өлім) плацебомен салыстырғанда дапаглифлозинді қолдану кезінде 0,53 (95% СА 0,43, 0,66) құрады. Сонымен қатар, дапаглифлозин плацебоға қарағанда тұрақты альбуминурияның пайда болуын азайтты (ҚҚ 0,79 [95% СА 0,72, 0,87]) және көбінесе макроальбуминурияның регрессиясын тудырды (ҚҚ 1,82 [95% СА 1,51, 2,20]). Балалар Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде дапаглифлозиннің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Қол жетімді деректер жоқ.

Дозалау режимі Дапаглисан тамақ ішуге қарамастан тәулігіне бір рет ішке қолданылады. Таблеткаларды тұтастай жұту керек. Қолдану тәсілі және дозалары 2 типті қант диабеті Дапаглифлозиннің ұсынылатын дозасы тәулігіне бір рет 10 мг құрайды. Дапаглифлозинді инсулин препараттарымен немесе инсулин секрециясын жоғарылататын препараттармен, мысалы, сульфонилмочевина туындыларымен біріктіріп қолданған кезде гипогликемия қаупін төмендету мақсатында инсулин препараттарының немесе инсулин секрециясын жоғарылататын препараттардың дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. Пациенттердің ерекше топтарында қолдану Бүйрек функциясы бұзылуы ШСЖ < 25 мл/мин бар пациенттерде дапаглифлозинді қолдану тәжірибесі шектеулі, сондықтан ондай пациенттерде дапаглифлозинмен емді бастау ұсынылмайды. Қант диабеті бар пациенттерде дапаглифлозин тағайындалғанда глюкоза деңгейін төмендету тиімділігі ШСЖ < 45 мл/мин болғанда азаяды және ықтималды түрде, бүйрек жеткіліксіздігі ауыр дәрежелі пациенттерде болмайды. Демек, егер ШСЖ 45 мл/мин төмен азайса, қант диабеті бар пациенттерді емдеу үшін, егер гликемиялық бақылауды күшейту қажеттілігі айқын болса, глюкоза деңгейін төмендету мақсатында қосымша ем тағайындау мәселесін қарастыру керек. Бүйрек функциясы бұзылуы бар пациенттерде доза түзету қажет емес. Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр функциясының жеңіл немесе орташа ауырлықтағы бұзылулары кезінде препарат дозасын түзетудің қажеті жоқ. Ауыр дәрежедегі бауыр функциясы бұзылған пациенттерге препараттың бастапқы дозасы 5 мг ұсынылады. Жақсы жағымдылық жағдайында дозаны 10 мг-ға дейін арттыруға болады. Егде жастағы пациенттер (≥65 жас) Егде жастағы пациенттерде препараттың дозасын түзетудің қажеті жоқ. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кездегі қажетті шаралар Егер келесі дозаны қабылдауға дейін 12 сағат және одан көп уақыт қалса, өткізіп алған дозаны бұл туралы еске түсіргеннен кейін қабылдау керек. Келесі дозаны әдеттегі уақытта қабылдау керек. Егер келесі дозаны қабылдауға дейін 12 сағаттан аз уақыт қалса, өткізіп алған дозаны өткізіп жіберген жөн. Келесі дозаны әдеттегі уақытта қабылдау қажет. Өткізіп алған дозаны толықтыру үшін Дапаглисан препаратының қосарлы дозасын қабылдауға болмайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша ұсынымдар Дапаглисан препаратын қолдану тәсіліне қатысты қандай да бір сұрақтар туындаған жағдайда пациентке осы дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну ұсынылады.

• әсер етуші затына немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • 1 типті қант диабеті • диабеттік кетоацидоз • есептік ШСЖ (еШСЖ) 25 мл/мин./1,73 м2 (ем басталғанға дейін) төмен болатын бүйрек жеткіліксіздігі • диализді талап ететін бүйрек ауруының соңғы сатысы (клиникалық зерттеулер жүргізу тәжірибесі шектеулі болғандықтан) • жүктілік және бала емізу кезеңі • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер (қауіпсіздік пен тиімділік зерттелмеген)

Төменде зерттеулерде және постмаркетингтік бақылауда байқалған жағымсыз реакциялар келтірілген. Олардың ешқайсысы препараттың дозасына тәуелді болмады. Жағымсыз реакциялардың жиілігі мынадай градация түрінде ұсынылған: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100, <1/10), жиі емес (≥1/1000, <1/100), сирек (≥1/10000, <1/1000), өте сирек (<1/10000) және белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкіндігі жоқ). Өте жиі • гипогликемия (сульфонилмочевина туындыларымен немесе инсулинмен біріктіріп қолданғанда) Жиі • вульвовагинит, баланит және жыныс мүшесінің ұқсас инфекциялары (вульвовагинальді зеңді инфекциясы, қынап инфекциясы, жыныс мүшесінің зеңді инфекциясы, вульвовагинальді кандидоз, кандидозды баланит, жыныс кандидозы, жыныс мүшесінің инфекциясы, ерлердегі жыныс мүшесінің инфекциясы, жыныс мүшесінің инфекциясы, вульвит, бактериялық вагинит, вульваның абсцессі) • несеп шығару жолдарының инфекциясы (цистит, Escherichia туындаған несеп шығару жолдарының инфекциясы, несеп-жыныс жолдарының инфекциясы, пиелонефрит, тригонит, уретрит, бүйрек инфекциясы және простатит) • бас айналу • бөртпе • арқаның ауыруы • дизурия, полиурия (поллакиурия, полиурия және диурездің күшеюі) • дислипидемия • емнің басында креатининнің бүйрек клиренсінің төмендеуі • гематокрит мәнінің жоғарылауы Жиі емес • зеңді инфекция • айналымдағы қан көлемінің төмендеуі (сусыздану, гиповолемия, артериялық гипотензия), шөлдеу • іш қату, ауыздың құрғауы • никтурия • вульвовагинальді қышыну, гениталийдің қышуы • емнің басында қандағы креатинин концентрациясының жоғарылауы, қандағы мочевина концентрациясының жоғарылауы • салмақ жоғалту Сирек • диабеттік кетоацидоз Өте сирек • ангионевроздық ісіну • шаттың некроздалған фасцииті (Фурнье гангренасы). Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық деректер базасына хабарласу керек. Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Дапаглифлозин қауіпсіз және пациенттер 500 мг дейінгі дозаларда (ұсынылған дозадан 50 есе жоғары) бір рет қабылдағанда жағымдылығы жақсы. Артық дозалану жағдайында пациенттің жағдайын ескере отырып, демеуші ем жүргізу қажет. Гемодиализдің көмегімен дапаглифлозиндің шығарылуы зерттелмеген.

Препаратты тағайындар алдында, сондай-ақ препаратпен емдеу кезеңінде келесі жағдайларда дәрігерге хабарлау керек: • 1-ші типті диабеті болуы. Дапаглисан препараты 1-ші типті диабеті бар пациенттерге тағайындалмайды • бүйрек және бауыр аурулары • қандағы қанттың өте жоғары деңгейі, бұл сусыздануды туындатуы мүмкін • Дапаглисан препаратын қабылдауды бастағаннан кейін жүрек айнуы (өзін нашар сезіну), құсу немесе ысыну, тамақ ішу немесе ішу кінәраттары • несеп шығару жолдарының жиі кездесетін инфекциялары • артериялық қысымды төмендету үшін басқа дәрілік заттарды қабылдау (гипертензияға қарсы препараттар) және анамнезінде төмен артериялық қысымның (гипотония) болуы • организмнен сұйықтықты шығаруға ықпал ететін дәрілік заттарды қабылдау (диуретиктер) • инсулин немесе сульфонилмочевина негізіндегі препараттар сияқты қандағы қанттың төмендеуіне ықпал ететін басқа дәрілік заттарды қабылдау • литий препараттарын қабылдау, өйткені Дапаглисан қандағы литий деңгейін төмендетуі мүмкін. Дапаглисан препаратын қабылдайтын пациенттер мынадай жағдайларда дереу дәрігерге немесе жақын маңдағы медициналық мекемеге қаралу керек: Диабеттік кетоацидоз • жүрек айнуы, асқазанның ауыруы, қатты шөлдеу, жиі және терең тыныс алу, сананың шатасуы, ерекше ұйқышылдық немесе шаршау, аузынан шыққан тәтті иіс, ауыздың тәтті немесе темір татуы немесе несептен бөгде иістің немесе тер иісінің шығуы, сондай-ақ қант диабеті болғанда тез салмақ жоғалту «диабеттік кетоацидоздың» белгісі болуы мүмкін - бұл несепте немесе қан құрамында «кетон денелері» деңгейінің жоғарылауына байланысты диабет кезінде пайда болатын ауыр, кейде өмірге қауіпті жағдай. Диабеттік кетоацидоздың даму қаупі ұзақ уақыт ашығу, алкогольді шамадан тыс тұтыну, сусыздану, инсулин дозасын кенеттен төмендету немесе ауыр хирургиялық араласым немесе ауыр ауруға байланысты инсулинге қажеттіліктің артуымен жоғарылауы мүмкін. Дапаглисан препаратымен емдеу кезінде қандағы қант деңгейі қалыпты шекте болса да, диабеттік кетоацидоз дамуы мүмкін. Диабеттік кетоацидозға күдік туындаған жағдайда дереу дәрігерге немесе жақын маңдағы медициналық мекемеге қаралу және дапаглифлозин қабылдауды тоқтату қажет. Шаттың некроздалған фасцииті • егер симптомдардың келесі біріктірілімі дамитын болса, дереу дәрігермен кеңесу керек: ауырсыну, жоғары сезімталдық, температураның көтерілуі немесе нашар хал-ахуалмен бірге гениталийдің немесе гениталий мен анус арасындағы аумақтың гиперемиясы және/немесе ісінуі. Бұл симптомдар сирек кездесетін, бірақ ауыр немесе тіпті өмірге қауіпті инфекцияның белгісі болуы мүмкін, бұл шаттың некроздалған фасцииті немесе Фурнье гангренасы деп аталады, бұл тері тіндері мен тері асты тіндерінің некрозын тудырады. Фурнье гангренасын емдеуді дереу бастау керек. Фимоз жағдайлары жыныс мүшелерінің инфекцияларымен бір мезгілде тіркелді. Жыныс аймағында жайсыздық білінулер дамыған жағдайда дәрігерге жүгіну керек. Арнайы ескертулер Жалпы мәліметтер Дапаглифлозинді 1 типті қант диабетімен ауыратын пациенттерді емдеу үшін қолдануға болмайды. Бүйрек жеткіліксіздігі ШСЖ < 25 мл/мин пациенттерде дапаглифлозинді қолдану тәжірибесі шектеулі, сондықтан ондай пациенттерде дапаглифлозинмен емдеуді бастау ұсынылмайды. Дапаглифлозиннің гликемиялық тиімділігі бүйрек функциясына байланысты және бұл тиімділік ШСЖ < 45 мл/мин пациенттерде азаяды және бүйрек функциясының ауыр дәрежелі бұзылуы бар науқастарда болмауы ықтимал. Дапаглифлозин қабылдаған, бүйректің ауырлығы орташа дәрежелі жеткіліксіздігімен (ШЖС < 60 мл/мин) 2-ші типті қант диабеті бар пациенттер қатыстырылған бір зерттеуде науқастардың үлкен бөлігінде креатинин, фосфор, паратиреоидты гормон және артериялық гипотензия деңгейінің жоғарылағаны анықталды. Бүйрек функциясының мониторингін келесі түрде жүргізу ұсынылады: • дапаглифлозинмен ем басталғанға дейін және соңынан жылына кемінде 1 рет; • бүйрек функциясын төмендетуі мүмкін қатарлас дәрілік препараттарды қабылдауды бастағанға дейін және соңынан белгілі бір мерзім сайын; • ШСЖ <60 мл/мин. болатын бүйрек функциясының ауырлығы орташа бұзылуында жылына кемінде 2-4 рет. Бауыр жеткіліксіздігі Бауыр функциясы бұзылған пациенттерде препаратты қолданудың шектеулі деректері бар. Ауыр дәрежелі бауыр функциясы бұзылған пациенттерде дапаглифлозин экспозициясы жоғарылады. АҚК төмендеу және/немесе артериялық гипотензияның даму қаупі бар пациенттерде қолдану Әсер ету механизміне сәйкес дапаглифлозин диурезді күшейтеді, бұл артериялық қысымның қалыпты төмендеуіне әкелуі мүмкін. Қандағы глюкоза концентрациясы өте жоғары пациенттерде диурездік әсер айқынырақ болуы мүмкін. Дапаглифлозиннен туындаған артериялық қысымның төмендеуі қауіп төндіруі мүмкін пациенттерде, мысалы, гипертензияға қарсы ем қабылдайтын анамнездегі артериялық гипотензиясы бар пациенттерде немесе егде жастағы пациенттерде сақ болу керек. Дапаглифлозинді қабылдаған кезде АҚК жай-күйін және электролиттердің концентрациясын (мысалы, физикалық тексеру, артериялық қысымды өлшеу, гематокритті қоса алғанда, зертханалық талдаулар) АҚК-ның төмендеуіне алып келуі мүмкін қатар жүретін жағдайлар (мысалы, асқазан-ішек аурулары) аясында мұқият мониторингтеу ұсынылады. АҚК төмендеген кезде осы жағдайды түзеткенге дейін дапаглифлозин қабылдауды уақытша тоқтату ұсынылады. Диабеттік кетоацидоз 2-типті натрий-глюкоза котранспортер тежегіштері (SGLT2) бета-жасуша функциясының аз қоры бар пациенттер (мысалы, 1 типті қант диабеті бар пациенттер, С-пептид деңгейі төмен 2 типті қант диабеті бар немесе ересектердегі латентті аутоиммунды диабет (LADA) бар пациенттер немесе анамнезінде панкреатит бар пациенттер), тамақты шектеулі тұтынуға немесе ауыр сусыздануға әкелетін жағдайлары бар пациенттер, инсулин дозалары төмендеген пациенттер және жедел ауруларға, хирургиялық араласымға немесе алкогольді шамадан тыс пайдалануға байланысты инсулинге қажеттілігі жоғары пациенттер секілді ДКА анағұрлым жоғары қаупіне ұшырайтын пациенттерде сақтықпен қолданған жөн. Диабеттік кетоацидоз қаупін жүрек айнуы, құсу, тәбеттің болмауы, іштің ауыруы, шамадан тыс шөлдеу, тыныс тарылуы, сананың шатасуы, ерекше шаршау немесе ұйқышылдық сияқты спецификалық емес симптомдар жағдайында ескеру қажет. Қандағы глюкоза деңгейіне қарамастан, осындай симптомдар пайда болған кезде пациенттер кетоацидозға қатысты дереу бағалануы тиіс. Дапаглифлозин қабылдау алдында науқастың сырқатнамасындағы ДКА-ға бейім болуы мүмкін факторларды қарастырған жөн. Ауыр хирургиялық араласым немесе ішкі ағзалардың ауыр жедел аурулары себебінен емдеуге жатқызылған пациенттерде емдеу тоқтатылуы тиіс. Екі жағдайда да дапаглифлозинмен емдеу науқастың жағдайы тұрақтанғаннан кейін қалпына келтірілуі мүмкін. Осы топтағы пациенттерде қан мен несептегі кетон денелерінің деңгейіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Қандағы кетон денелерінің деңгейін өлшеу несептегі кетон денелерінің деңгейін өлшеуге қарағанда дұрысырақ. Дапаглифлозинмен емдеуді кетон денелерінің деңгейі қалыпқа келіп, пациенттің жағдайы тұрақтанған кезде жаңғыртуға болады. 2 типті қант диабеті Диабеттік кетоацидоздың (ДКА) сирек жағдайлары, оның ішінде өмірге қауіп төндіретін жағдайлар дапаглифлозинді қоса алғанда, 2-типті натрий-глюкоза котранспортері (SGLT2) тежегіштері бар пациенттерде клиникалық және постмаркетингтік зерттеулерде хабарланды. Кейбір кездері, жағдайдың көріністері 14 ммоль/л (250 мг/дл) төмен қандағы глюкоза мөлшерінің орташа жоғары мәндерімен әдеттегіден тыс болды. ДКА күдікті немесе диагнозы қойылған пациенттерде дапаглифлозинмен емдеуді дереу тоқтату керек. SGLT2 тежегішімен емдеу кезінде алдыңғы ДКА бар науқастарда SGLT2 тежегіштерімен емдеуді қалпына келтіру, егер басқа қоздырғыш фактор нақты анықталмаса және жойылмаса, ұсынылмайды. 1 типті қант диабеті 1 типті қант диабетін дапаглифлозинмен емдеу зерттеулерінде ДКА әдеттегі жиілікпен тіркелді. 10 мг дапаглифлозинді 1 типті қант диабеті бар пациенттерді емдеу үшін қолдануға болмайды. Шаттың некроздалған фасцииті (Фурнье гангренасы) SGLT2 тежегіштерін қабылдайтын қант диабеті бар пациенттерде постмаркетингтік бақылау кезінде сирек кездесетін, бірақ ауыр және өмірге қауіп төндіретін некроздалған инфекцияның шаттың некроздалған фасцииті (Фурнье гангренасы) туралы хабарламалар хабарланды. Некроздалған фасцииттің даму жағдайлары әйелдерде де, ерлерде де тіркелген. Ауырсыну немесе қабыну, жыныс мүшесі немесе шат аумағындағы эритемаға немесе домбығуға, сондай-ақ қызбаға немесе дімкәстікке байланысты шағымдары бар дапаглифлозин алатын пациенттер некроздық фасцииттің бар-жоғына дереу тексерілуі тиіс. Некроздалған фасцииттің бар-жоғына күдік туған жағдайда Дапаглисан препаратын қабылдауды тоқтатып, тез арада кең ауқымды әсер ететін антибиотиктермен емдеуді және қажет болған жағдайда хирургиялық емдеуді тағайындау керек, сондай-ақ қандағы глюкоза деңгейін мұқият бақылап, гликемияны бақылау үшін тиісті баламалы емді қамтамасыз ету керек. Несеп шығару жолының инфекциялары Глюкозаның бүйрекпен шығарылуы несеп шығару жолы инфекцияларының даму қаупінің жоғарылауымен қатар жүруі мүмкін, сондықтан пиелонефрит немесе уросепсисті емдеу кезінде дапаглифлозинмен емдеуді уақытша тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. Гематокрит жоғарылауы Дапаглифлозинмен ем кезінде гематокрит жоғарылауы бақыланды. Гематокриттің айқын жоғарылауы бар пациенттер қадағалауда болуы және негізгі гематологиялық ауру тұрғысынан тексерілуі тиіс. Егде жастағы пациенттер (≥65 жас) Егде жастағы пациенттерде АҚК төмендеу қаупі жоғары және диуретиктерді қабылдау ықтималдығы жоғары болуы мүмкін. Егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясының бұзылуы және/немесе ангиотензин-өзгертуші фермент тежегіштері (АӨФт) және ангиотензин II 1 типті рецепторлардың антагонистері (АРА) сияқты бүйрек функциясына әсер етуі мүмкін гипертензияға қарсы дәрілік заттарды қолдану ықтималдығы жоғары. Егде жастағы пациенттер үшін бүйрек функциясы бұзылған кезде пациенттердің барлық популяциялары сияқты ұсынымдар қолданылады. Инфильтрациялық кардиомиопатия Инфильтрациялық кардиомиопатия бар пациенттерде қолдану тәжірибесі жоқ. Аяқтың ампутациясы Басқа SGLT2 тежегіштерімен 2-типті қант диабетін емдеудің ұзақ мерзімді зерттеулерінде аяқтың (көбінесе, аяқтың бас бармағы) ампутация жағдайларының ұлғаюы байқалды. Мұның класс әсерінің болғаны-болмағаны белгісіз. Диабетпен ауыратын пациенттерге үнемі профилактикалық күтім жасау қажеттілігі туралы кеңес беру маңызды. Несеп талдау нәтижелерін бағалау Препараттың әсер ету механизмінің салдарынан Дапаглисан препаратын қабылдайтын пациенттерде глюкозаға несепті талдау нәтижелері оң болады. Балаларда қолдану 18 жасқа толмаған пациенттерде дапаглифлозиннің қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелмеген.

Жүктілік Жүкті әйелдерде дапаглифлозинді қолдану туралы деректер жоқ. Жүктілік анықталған кезде дапаглифлозинмен емдеуді тоқтату керек. Бала емізу Дапаглифлозин мен оның метаболиттері ана сүтіне енеді ме, жоқ па, сондай-ақ олардың сүт өндіруге немесе баланың организміне әсері туралы деректер жоқ. Балаларда елеулі жағымсыз реакциялардың пайда болу мүмкіндігіне байланысты бала емізу кезінде Дапаглисан препаратын қолдану ұсынылмайды. Фертильділігі Дапаглифлозиннің адамдардағы фертильділікке әсері зерттелмеген. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Дапаглисан көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер етпейді немесе болмашы әсер етеді. Дапаглифлозин сульфонилмочевина туындыларымен немесе инсулинмен бірге қолданылған кезде пациенттерге гипогликемия қаупі туралы ескертілуі тиіс.

Фармакодинамикалық өзара әрекеттесуі Диуретиктер Дапаглифлозин тиазидті және ілмектік диуретиктердің несеп айдайтын әсерін толықтыра алады және сусыздану мен гипотензия қаупін арттыруы мүмкін. Инсулин және инсулин секрециясының стимуляторлары Инсулин және сульфонилмочевина сияқты инсулин секрециясының стимуляторлары гипогликемияны туындатады. Осылайша, дапаглифлозинмен бірге қолданған кезде гипогликемия қаупін азайту үшін инсулиннің немесе инсулин секрециясы стимуляторының өте төмен дозасы қажет болуы мүмкін. Фармакокинетикалық өзара әрекеттесу Дапаглифлозиннің метаболизмі негізінен UGT1A9 ферментінің әсерінен глюкуронидті конъюгация арқылы жүзеге асырылады. Дапаглифлозин Р450 цитохромы жүйесін CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4 тежемейді және CYP1A2, CYP2B6 немесе CYP3A4 изоферменттерін индукцияламайды. Осыған байланысты дапаглифлозиннің осы изоферменттердің әсерінен метаболизденетін қатарлас препараттардың метаболизмдік клиренсіне әсері күтілмейді. Басқа дәрілік препараттардың дапаглифлозинге әсері Дапаглифлозиннің бір реттік дозасын қабылдаудағы өзара әрекеттесудің зерттеулерінде метформин, пиоглитазон, ситаглиптин, глимепирид, воглибоза, гидрохлоротиазид, буметанид, валсартан немесе симвастатин дапаглифлозиннің фармакокинетикасына әсер етпейді. Дапаглифлозин мен рифампицинді, дәрілік препараттарды метаболиздейтін түрлі белсенді тасымалдағыштар мен ферменттердің индукторын бірге қолданғаннан кейін глюкозаның бүйрекпен тәуліктік шығарылуына клиникалық елеулі әсері болмаған кезде дапаглифлозиннің жүйелік экспозициясының (AUC) 22%-ға төмендегені байқалды. Препараттың дозасын түзету ұсынылмайды. Басқа индукторлармен (мысалы, карбамазепин, фенитоин, фенобарбитал) қолданғанда клиникалық маңызды әсер күтілмейді. Дапаглифлозин мен мефенам қышқылын (UGT1A9 тежегіші) бірге қолданғаннан кейін дапаглифлозиннің жүйелі экспозициясының 55%-ға артқаны байқалды, бірақ глюкозаның бүйрекпен тәуліктік шығарылуына клиникалық мәнді әсер етпеді. Препараттың дозасын түзету ұсынылмайды. Дапаглифлозиннің басқа дәрілік препараттарға әсері Дапаглифлозин литийдің бүйрекпен шығарылуын күшейтуі және қандағы литий деңгейін төмендетуі мүмкін. Қан сарысуындағы литий концентрациясын дапаглифлозинді қабылдауды бастаған соң және дапаглифлозин дозасын өзгерткеннен кейін жиі бақылау керек. Пациент қан сарысуындағы литий концентрациясын әрі қарай бақылау үшін дәрігерге жіберілуі тиіс. Бір реттік дозаны қабылдаудағы өзара әрекеттесу зерттеулерінде дапаглифлозин метформин, пиоглитазон, ситаглиптин, глимепирид, гидрохлоротиазид, буметанид, валсартан, дигоксиннің (P-gp субстрат) немесе варфариннің (S-варфарин, CYP2C9 изоферменті субстраты) фармакокинетикасына немесе халықаралық қалыптасқан қатынас (ХҚҚ) бойынша бағаланатын антикоагуляциялық әсерге ықпал етпейді. Дапаглифлозиннің 20 мг және симвастатиннің (CYP3A4 изоферментінің субстраты) бір реттік дозасын қолдану симвастатиннің AUC 19%-ға және симвастатин қышқылының AUC 31% -ға артуына әкелді. Симвастатин мен симвастатин қышқылының экспозициясының жоғарылауы клиникалық маңызды болып саналмайды. Дапаглифлозиннің 1,5-ангидроглюцитті (1,5-AG) талдау нәтижелеріне әсері 1,5-АГ талдау көмегімен гликемиялық бақылау мониторингі ұсынылмайды, өйткені SGLT2 тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде гликемияны бақылауды бағалау кезінде 1,5-АГ өлшеулер көрсеткіш болып табылмайды. Гликемиялық бақылауды мониторингтеу үшін баламалы әдістерді қолдану ұсынылады. Басқа өзара әрекеттесулер Шылым шегудің, диетаның, өсімдік тектес препараттарды қабылдаудың және алкогольді тұтынудың дапаглифлозин фармакокинетикасының параметрлеріне әсері зерттелмеген. Балалар популяциясы Балаларда дапаглифлозин фармакокинетикасын зерттеу жүргізілген жоқ.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!