Дексмедетомидин концентрат 100 мкг/мл

Бір мл препараттың құрамында: белсенді зат – 118 мкг дексмедетомидин гидрохлориді, ол 100 мкг дексмедетомидинге баламалы; қосымша заттар-натрий хлориді, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір түссіз ерітінді

Анестезиология, реанимация және қарқынды ем бөлімінде жатқан, қажетті седация тереңдігі дауыстық стимуляцияға жауап ретінде оянуды тудырмайтын ересек пациенттердегі седация (Ричмондтың қозу-седация шкаласы (RASS) бойынша 0-ден 3 балл шамасына дейінгі диапазонға сәйкес келеді). Диагностикалық немесе хирургиялық ем шаралар алдында және/немесе кезінде интубацияланбаған ересек пациенттердің седациясы, яғни ем шаралар кезіндегі седация/оянған және белсенді жағдайдағы седация. Қолдану басталғанға дейін қажетті мәліметтер тізбесі

Дексмедетомидин фармакологиялық қасиеттерінің әсер ету ауқымы кең α2-адренорецепторларының селективті агонисті болып табылады. Симпатикалық жүйке ұштарынан норадреналиннің босап шығуы төмендеуіне байланысты симпатолитикалық әсерге ие. Седативті әсер ми бағанының көгілдір дағында (норадренергиялық нейрондардың басым ядросы) қозудың төмендеуіне негізделген. Дексмедетомидиннің анальгетикалық және анестетик/анальгетик-жинақтаушы әсерлері бар. Препараттың жүрек-қантамырлар әсері дозаға тәуелді сипатта болады: инфузияның төмен жылдамдығы кезінде орталық әсер басым болады, бұл жүректің жиырылу жиілігі мен артериялық қысымының төмендеуіне әкеледі. Жоғары дозаларды пайдаланған кезде жалпы қантамырлық қарсылықтың, артериялық қысымның жоғарылауына және брадикардияның одан әрі күшеюіне әкелетін шеткері вазоконстрикция басым болады. Дексмедетомидиннің дені сау пациенттер монотерапия ретінде қабылдаған кезде іс жүзінде тыныс алуды бәсеңдету қабілеті болмайды. Қарқынды терапия бөлімшесінің пациенттеріндегі седация Операциядан кейінгі кезеңде пациенттерде қарқынды терапия бөлімшесінде болатын мидазолам немесе пропофол препараттарымен интубацияланған және седацияланған плацебо-бақыланатын зерттеулерде дексмедетомидин седативті де, апиынды да препараттардың қосымша дозасына деген қажеттілікті 24 сағат ішінде айтарлықтай төмендетті. Дексмедетомидин қабылдайтын пациенттердің көпшілігі қосымша седативті емдеуді қажет етпеген. Пациенттер препарат инфузиясын тоқтатпай, сәтті экстубациялануы мүмкін. Қарқынды терапия бөлімшесінен тыс жүргізілген зерттеулер дексмедетомидинді тиісті мониторинг жағдайында эндотрахеальді интубациясыз пациенттерге қауіпсіз енгізуге болатындығын растады. Дексмедетомидин уақыт бойынша жеңілден орташа деңгейге дейін (RASS 0-ден -3-ке дейін) седацияны қажет ететін бұрын дәрілік ем алған ҚТБ пациенттерінде седацияның қажетті тереңдігінде мидазоламға (қауіптер қатынасы 1,07; 95% СА 0,971, 1,176) және пропофолға (қауіптер қатынасы 1,00; 95% СА 0,922, 1,075) ұқсас болды, 14 күн, мидазоламмен салыстырғанда механикалық желдетудің ұзақтығын және мидазолам мен пропофолмен салыстырғанда экстубация уақытын қысқартады. Пропофолмен және мидазоламмен салыстырғанда пациенттер оңай оянды, қарым-қатынасшыл болды және ауырсынудың бар екендігі туралы жақсырақ хабарлады. Дексмедетомидин қабылдаған пациенттерде гипотензия мен брадикардия жиі кездесетін, бірақ мидазолам қабылдаған пациенттерге қарағанда тахикардия және тахикардия жиі кездесетін, бірақ пропофол қабылдаған пациенттермен салыстырғанда гипотензия бірдей жиілікте болатын. Зерттеуде Cam-ICU шкаласы бойынша бағаланған делирийдің даму жиілігі мидазоламмен салыстырғанда төмен болды, ал делириймен байланысты қолайсыз құбылыстар пропофолмен салыстырғанда дексмедетомидин тобында аз дамыды. Жеткіліксіз седация себебінен зерттеулерден алынып тасталған пациенттерді пропофолға немесе мидазолға ауыстырды. Жеткіліксіз седация қаупі тура ауыстырудың алдында стандартты ем кезінде седативті дәрілермен әсер ету қиын болған пациенттерде өсті. Операциядан кейінгі кезеңде 1 айдан ≤ 17 жасқа дейінгі балаларда дексмедетомидин тиімділігіне айғақ салыстырмалы жасырын ICU зерттеуі барысында алынды. Дексмедетомидин қабылдаған пациенттердің шамамен 50%-ы емдеу кезеңінің медианасы ішінде 20,3 сағат (24 сағаттан артық емес) мидазоламды қосымша қолдануды қажет етпеген. Дексмедетомидинді > 24 сағат қолдану туралы деректер жоқ. Жаңа туған нәрестелердегі дексмедетомидиннің тиімділігі туралы мәліметтер (жүктіліктің 28-44 аптасы) өте шектеулі және өте төмен дозаларға қатысты (≤0,2 мкг/кг/сағ) (5.2 және 4.4-бөлімдерді қараңыз). Жаңа туған нәрестелер гипотермия болған кезде және жүректің жиырылу жиілігіне тәуелді болған жағдайда дексмедетомидин брадикардиялық әсеріне ерекше сезімтал болуы мүмкін. ICU зерттеуінде дексмедетомидин (n=778) қабылдаған пациенттерде кортизолды басу жиілігі мидазолам (n=338) немесе пропофол (n=275) қабылдаған пациенттерде 0%-бен салыстырғанда 0,5%-ды құраған. Бұл жағымсыз реакция 1-ші жағдайда жеңіл және 3-ші жағдайда орташа деп белгіленді. Седациядан ояту/шығару Хирургиялық және диагностикалық емшараларға дейін және / немесе соның барысында интубацияланбаған пациенттерді седациялау үшін дексмедетомидиннің қауіпсіздігі мен тиімділігі екі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын көп орталықты клиникалық зерттеулерде бағаланды. 1-зерттеуде бақыланатын анестезиямен және жергілікті анестезиямен жоспарлы операциялардан/ем шаралардан өтетін рандомизацияланған пациенттер дексмедетомидиннің жүктемелік инфузиясын не 1 мкг/кг (n=129), не 0,5 мкг/кг (n=134), не плацебо (физиологиялық ерітінді; n=63) 0,6 мкг/кг/сағ басталатын кейінгі демеуші инфузиямен 10 минут бойы алды. Зерттелетін препараттың демеуші инфузиясы 0,2 мкг/кг/сағ-тан 1 мкг/кг/сағ-қа дейін титрленді. Мидазоламды қосымша қолдану қажеттілігінсіз седацияның нысаналы деңгейіне жеткен (бақылаушының қырағылық/седацияны бағалау шкаласы ≤4) пациенттердің үлесі 1 мкг/кг дексмедетомидин алған пациенттердің 54%-ын және плацебо алған пациенттердің 3%-ымен салыстырғанда 0,5 мкг/кг дексмедетомидин алған пациенттердің 40%-ын құрады. Мидазоламды қосымша қолдануды қажет етпейтін дексмедетомидин тобына 1 мкг/кг және дексмедетомидин тобына 0,5 мкг / кг рандомизацияланған пациенттерде қауіптің айырмашылығы плацебомен салыстырғанда тиісінше 48% (95% Cl: 37 % - 57%) және 40% (95% Cl: 28 % - 48%) құрады. Мидазоламның қосымша дозасының медианасы 1,0 мкг/кг дексмедетомидин тобында 1,5 (0,5-7,0) мг, 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында 2,0 (0,5-8,0) мг және плацебо тобында 4,0 (0,5-14,0) мг құрады. Дексмедетомидин 1 мкг/кг және дексмедетомидин 0,5 мкг/кг тобындағы мидазолам дозасы орташа мәндерінің айырмашылығы плацебомен салыстырғанда -3,1 мг (95% Cl: -3,8 - -2,5) және -2,7 мг (95% Cl: -3,3 - -2,1) тиісінше дексмедетомидин пайдасына болады. Мидазоламның бірінші дозасына дейінгі уақыт медианасы дексмедетомидин тобында 1,0 мкг/кг 114 минутты, дексмедетомидин тобында 0,5 мкг/кг 40 минутты және плацебо тобында 20 минутты құрады. 2 рандомизацияланған пациент дексмедетомидиннің 1 мкг/кг (n=55) немесе плацебо (физиологиялық ерітінді) (n=50) жүктемелік инфузиясы жолымен жергілікті анестезиямен ояу күйінде фиброоптикалық интубацияны 10 минут бойы, кейіннен 0,7 мкг/кг / сағ өткерген. Дексмедетомидин алған пациенттердің ≥2 53% Рамсейдің седация шкаласын ұстап тұру үшін плацебо қабылдаған пациенттердің 14%-ымен салыстырғанда мидазоламды қосымша қолдану қажет емес. Мидазоламға мұқтаж емес дексмедетомидин тобындағы пациенттерде қауіптің айырмашылығы плацебоға қарағанда 43% (95% Cl: 23 % - 57%) құрады. Мидазоламның орташа дозасы дексмедетомидин тобында 1,1 мг және плацебо тобында 2,8 мг құрады. Мидазолам дозасындағы орташа мәндердің айырмасы дексмедетомидиннің пайдасына -1,8 мг (95% Cl: -2,7 - -0,86) болған.

Дексмедетомидинді қарқынды терапия жағдайында пациенттерді емдеу тәжірибесі бар мамандар қолдануы тиіс. Дексмедетомидин кейіннен демеуші инфузиямен бастапқы жүктемелік инфузия түрінде енгізіледі. Ем шараға байланысты қажетті клиникалық әсерге жету үшін сәйкес келетін жергілікті анестезия немесе ауырсынуды басуға қажет болуы мүмкін. Ауырсынуды басатын немесе седативті дәрілер (мысалы, апиындар, мидазолам немесе пропофол) ауырсыну ем шаралары немесе седация тереңдігін арттыру қажет болған жағдайда ұсынылады. Фармакокинетикалық таралуы дексмедетомидиннің жартылай шығарылу кезеңі шамамен 6 мин деп бағаланады, бұл дексмедетомидиннің қажетті клиникалық әсеріне дейін титрлеу үшін қажетті тиісті уақытты бағалау кезінде басқа енгізілетін препараттардың әсерлерімен бірге ескерілуі мүмкін. Дозалау режимі Седациясының қажетті тереңдігі дауыстық стимуляцияға жауап ретінде оянудан басым болмайтын қарқынды терапия, анестезиология және реанимация бөлімшесінде жатқан ересек пациенттердегі седация (Ричмондтың ажитация-седация шкаласы бойынша 0-ден -3 баллға дейінгі диапазонға сәйкес келеді) (RASS)). Тек стационарда қолдануға арналған. Дексмедетомидин қарқынды терапияны қажет ететін пациенттерді емдеуде тәжірибесі бар мамандар енгізеді. Дексмедетомидин - бұл күшті дәрі, сондықтан оны енгізу жылдамдығы сағатқа есептеледі. Механикалық желдету және седация жүргізілетін пациенттерді инфузияның бастапқы жылдамдығы 0,7 мкг/кг/сағ болатын дексмедетомидинге ауыстыруға болады, содан кейін пациенттің реакциясына байланысты седацияның қажетті деңгейіне жету үшін дозаны 0,2-ден 1,4 мкг/кг/сағ дейінгі дозалар диапазоны шегінде түзетуге болады. Дозаны бір сағат ішінде түзеткеннен кейін седацияның мақсатты тереңдігіне қол жеткізілмеуі мүмкін. Әлсіреген пациенттер үшін инфузияның неғұрлым төмен бастапқы жылдамдығын қарастырған жөн. Ең жоғары доза Ең жоғары дозадан 1,4 мкг/кг/сағ аспауы керек. Препараттың ең жоғары дозасында седацияның тиісті деңгейіне жетпеген пациенттер баламалы седативті препаратқа ауыстырылуы тиіс. Препараттың қанықтыратын дозасын енгізу ұсынылмайды, өйткені бұл ретте жағымсыз реакциялардың жиілігі артады. Қажет болған жағдайда, дексмедетомидиннің клиникалық әсері анықталғанға дейін пропофол немесе мидазолам қолданылуы мүмкін. Емнің ұзақтығы Дексмедетомидинді 14 күннен артық қолдану тәжірибесі жоқ. Препаратты 14 күннен артық қолданған кезде пациенттің жағдайын үнемі бағалап отыру қажет. Интубацияланбаған ересек пациенттерді седацияны талап ететін диагностикалық немесе хирургиялық ем шараларға дейін және/немесе соның барысында седациялау үшін, яғни ем шаралық / сергітетін седация. Дексмедетомидинді операция бөлмесінде немесе диагностикалық ем шаралар кезінде пациенттерге анестезия жүргізуде тәжірибесі бар мамандар ғана енгізеді. Дексмедетомидин препараты есін жоғалтпайтын седация үшін енгізілгенде, пациенттер гипотензияның, артериялық гипертензияның, брадикардияның, тыныс алу бәсеңдеуінің, тыныс алу жолдарының обструкциясының, апноэның, ентігудің және/немесе оттегі десатурациясының ерте белгілерін анықтау үшін үнемі медициналық бақылауда болуы тиіс («Жағымсыз дәрілік реакциялар...» бөлімін қараңыз). Пульсоксиметрия көмегімен бақылау мүмкіндігі бар оксигенацияға арналған жабдық та қолжетімді болуы керек. Дексмедетомидин кейіннен демеуші инфузиямен бастапқы жүктемелік инфузия түрінде енгізіледі. Ем шараға байланысты қажетті клиникалық әсерге жету үшін сәйкес келетін жергілікті анестезия немесе ауырсынуды басу қажет болуы мүмкін. Ауырсынуды басатын немесе седативті дәрілер (мысалы, апиындар, мидазолам немесе пропофол) ауырсыну ем шаралары немесе седация тереңдігін арттыру қажет болған жағдайда ұсынылады. Фармакокинетикалық таралуы Дексмедетомидиннің жартылай шығарылу кезеңі шамамен 6 мин деп бағаланады, бұл дексмедетомидиннің қажетті клиникалық әсеріне дейін титрлеу үшін қажетті тиісті уақытты бағалау кезінде басқа енгізілетін препараттардың әсерлерімен бірге ескерілуі мүмкін. Бастапқы седация 10 минут ішінде 1,0 мкг / кг жүктемелік инфузия. Офтальмологиялық хирургия сияқты аз инвазивті ем шаралар үшін 10 минут ішінде 0,5 мкг/кг дозада жеткілікті жүктеме инфузиясы болуы мүмкін. Ем шаралық седацияны демеу Демеуші инфузия әдетте 0,6-0,7 мкг/кг/сағаттан басталады және 0,2-ден 1 мкг/кг / сағатқа дейінгі дозаларда қажетті клиникалық әсерге қол жеткізу үшін титрленеді. Демеуші инфузияның жылдамдығы седацияның мақсатты деңгейіне жету үшін түзетілуі тиіс. Дексмедетомидин - бұл күшті дәрі, сондықтан оны енгізу жылдамдығы сағатқа есептеледі. Механикалық желдету және седация жүргізілетін пациенттерді инфузияның бастапқы жылдамдығы 0,7 мкг/кг/сағ болатын дексмедетомидинге ауыстыруға болады, содан кейін пациенттің реакциясына байланысты седацияның қажетті деңгейіне жету үшін дозаны 0,2-ден 1,4 мкг/кг/сағ дейінгі дозалар диапазоны шегінде түзетуге болады. Дозаны бір сағат ішінде түзеткеннен кейін седацияның мақсатты тереңдігіне қол жеткізілмеуі мүмкін. Әлсіреген пациенттер үшін инфузияның неғұрлым төмен бастапқы жылдамдығын қарастырған жөн. Ең жоғары дозадан 1,4 мкг/кг/сағ аспауы керек. Препараттың ең жоғары дозасында седацияның тиісті деңгейіне жетпеген пациенттер баламалы седативті препаратқа ауыстырылуы тиіс. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер. Дозаны түзету әдетте қажет емес. Егде жастағы пациенттерде жоғары гипотензия қаупі болуы мүмкін, седацияға қатысы бар шектеулі деректерде осы қауіптің нақты дозаға байланысты екені болжанбайды. Бүйрек жеткіліксіздігі. Дозаны түзету әдетте қажет етілмейді. Бауыр жеткіліксіздігі. Дексмедетомидин бауырда метаболизденеді, сондықтан бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде оны сақтықпен қолдану керек. Мұндай пациенттерге демеуші дозаны төмендету көрсетілген. Балалар Туғаннан бастап 18 жасқа дейінгі балаларда дексмедетомидинді қолдану қауіпсіздігі зерттелмеген («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Енгізу әдісі мен жолы Тек стационар үшін! Дексмедетомидин арнайы жабдықтың (инфузоматтың) көмегімен вена ішіне инфузия түрінде сұйылтқаннан кейін ғана енгізілуі тиіс. Ерітінді дайындау Ұсынылған концентрацияға (4 мкг/мл немесе 8 мкг/мл) жету үшін Дексмедетомидинді 5% декстроза ерітіндісінде, Рингер ерітіндісінде, маннитолда немесе 0,9% натрий хлориді ерітіндісінде сұйылтуға болады. Төменде концентрат көлемі мен инфузиялық ортаның қажетті көлемі кестелері (1-кесте және 2-кесте) берілген: 1 кесте. Қажетті концентрация – 4 мкг/мл Дексмедетомидин, инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған концентрат, 100 мкг/мл препаратының көлемі — Инфузиялық ортаның көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 2 мл — 48 мл — 50 мл 4 мл — 96 мл — 100 мл 10 мл — 240 мл — 250 мл 20 мл — 480 мл — 500 мл 2 кесте. Қажетті концентрация - 8 мкг/мл Дексмедетомидин, инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған концентрат, 100 мкг/мл препаратының көлемі — Инфузиялық ортаның көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 4 мл — 46 мл — 50 мл 8 мл — 92 мл — 100 мл 20 мл — 230 мл — 250 мл 40 мл — 460 мл — 500 мл Дайындалған ерітіндіні оның компоненттері толық араласуы үшін абайлап сілку керек. Егер ерітіндіде ерімейтін бөлшектер байқалса немесе ерітінді түсі өзгерсе, препаратты қолдануға болмайды. Пайдаланылмаған препарат жойылуы керек. Дексмедетомидин мынадай дәрілік препараттармен фармацевтикалық үйлесімді: Рингер лактат ерітіндісі, 5% декстроза ерітіндісі, 0,9% натрий хлориді ерітіндісі, 20% маннитол ерітіндісі, натрий тиопенталы, этомидат, векуроний бромиді, панкуроний бромиді, суксаметоний, атракурий безилаты, мивакурий хлориді, рокуроний бромиді, гликопирроний бромиді, фенилэфрин гидрохлориді, атропин сульфаты, допамин, норепинефрин, добутамин, мидазолам, морфин сульфаты, фентанил цитраты, плазма орнын басатын дәрілер. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Дексмедетомидинді 14 күннен артық қолдану тәжірибесі жоқ. Препаратты 14 күннен артық қолданған кезде пациенттің жағдайын үнемі бағалап отыру қажет.

• әсер етуші затқа (заттарға) немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық; • II-III дәрежелі атриовентрикулярлық блокада (ырғақтың жасанды жүргізушісі болмаған кезде); • бақыланбайтын артериялық гипотензия; • жедел цереброваскулярлық патология; • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер.

Қарқынды терапия, анестезиология және реанимация бөлімшесіндегі ересек пациенттерде седация Дексмедетомидин енгізуге жауап ретінде жиі хабарланатын жағымсыз дәрілік реакциялар тиісінше шамамен 25, 15 және 13% пациентте пайда болатын артериялық қысымның төмендеуі немесе жоғарылауы және брадикардия болып табылады. Артериялық қысымның төмендеуі және брадикардия, сондай-ақ қарқынды терапия бөлімшесі рандомизацияланған пациенттерінің тиісінше 1,7 және 0,9%-ында туындаған дексмедетомидинмен жиі негізделген күрделі жағымсыз реакциялар болып табылды. Диагностикалық немесе хирургиялық ем шаралар алдында және/немесе кезінде интубацияланбаған ересек пациенттердің седациясы, яғни ем шаралар кезіндегі седация/оянған және белсенді жағдайдағы седация Ем шараларды жүргізу кезінде седация кезінде дексмедетомидиннің мынадай жағымсыз реакциялары туралы жиі хабарланды: - гипотензия (плацебо тобындағы 30%-бен салыстырғанда, дексмедетомидин тобында 55%) - тыныс тарылуы (плацебо тобындағы 35%-бен салыстырғанда, дексмедетомидин тобында 38%) - брадикардия (плацебо тобындағы 4%-бен салыстырғанда, дексмедетомидин тобында 14%) Төмендегі кестеде жағымсыз әсерлер ағзалар мен MedDRA бойынша ағзалар жүйелерінің зақымдалуына сәйкес берілген. Жағымсыз реакциялар жиілігінің сандық өлшемдері және жағымсыз реакцияларды жүйелік-ағзалық жіктелу мен олардың туындау жиілігіне сәйкес жіктеу (Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау келесі критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100-ден < 1/10-ға дейін), жиі емес (≥1/1000-нан < 1/100-ге дейін), сирек (≥1/10000-нан < 1/1000-ға дейін), өте сирек (<1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) Жүйелік-ағзалық класс — Өте жиі — Жиі — Жиі емес — Жиілігі белгісіз Эндокриндік бұзылыстар — Қантты емес диабет Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — ажитация — елестеулер Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан бұзылулар — брадикардия, гипотензия, гипертензия — ишемия немесе миокард инфарктісі, тахикардия — атриовентрикулярлық блокада, жүрек лықсытуының төмендеуі Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар — тыныс тарылуы — ентігу, апноэ Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — жүрек айнуы, құсу, ауыз қуысы шырышты қабығының құрғауы — іштің кебуі Зат алмасудың бұзылуы — гипергликемия, гипогликемия — метаболизмдік ацидоз, гипоальбуминемия Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы реакциялар — «тоқтату» синдромы, гипертермия — дәрілік заттың тиімсіздігі, шөлдеу Артериялық қысымның клиникалық маңызды төмендеуі мен брадикардия басылуы тиіс. Қарқынды бөлімінде болмаған дені сау адамдарға қатысты дексмедетомидинді енгізу кейде синус түйінінің тоқтап қалуына әкелген. Симптомдар аяқтың көтерілуімен (бас деңгейінен жоғары) және атропин мен гликопирроний бромиді сияқты м-холиноблокаторларды енгізумен тоқтатылды. Жекелеген жағдайларда алдыңғы брадикардиясы бар пациенттерде ол асистолия эпизодтарына дейін үдеген. Артериялық қысымның жоғарылауы жүктеме дозасын енгізумен байланысты болды, сондықтан оны жүктеме дозасын енгізуден аулақ болу немесе инфузия жылдамдығын немесе жүктеме дозасын азайту арқылы болдырмауға болады. 1 айдан кіші балаларды, негізінен операциядан кейін, 24 сағатқа дейінгі қарқынды терапия бөлімшесінде емдеуге бағалау жүргізілді; ересектердегі бейінмен салыстырылатын қауіпсіздік бейіні көрсетілді. Нәрестелерге қатысты деректер (гестацияның 28-44 аптасы) өте шектеулі, дозалары ≤ 0,2 мкг/кг/сағ демеуші дозалармен шектелген. Әдеби дереккөздер нәрестеде гипотермиялық брадикардияның оқшауланған жағдайы туралы хабарлады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық дерекқорға жүгіну керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігінің Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz.

Клиникалық зерттеулер және тіркеуден кейінгі қолдану шеңберінде дексмедетомидин артық дозалануының бірнеше жағдайлары туралы хабарланды. Қолда бар деректерге сәйкес мұндай жағдайларда енгізу жылдамдығы тиісінше 20 айлық бала мен ересек адамда 36 минут ішінде 60 мкг/кг/сағ және 15 минут ішінде 30 мкг/кг/сағ жетті. Артық дозаланудың болуы мүмкін симптомдары: күтілетін әсерлер негізінен жүрек-қантамырлары әсерлері болып табылады және клиникалық көрсетілімдерге сәйкес басылуы тиіс. Жоғары концентрацияда артериялық қысымының жоғарылауы оның төмендеуінен басым болуы мүмкін. Мұндай жағдайларда артық дозалануға байланысты ең жиі жағымсыз дәрілік реакциялар брадикардия, артериялық қысымның төмендеуі, шамадан тыс седация, ұйқышылдық және жүректің тоқтауы болды. Емі: клиникалық симптоматикамен көрінетін артық дозалану жағдайында дексмедетомидин енгізуді азайту немесе тоқтату керек. Клиникалық зерттеулерде синус түйінінің тоқтауы өздігінен немесе атропин мен гликопирроний бромидін енгізгенде басылды. Кейбір жағдайларда жүрек ұстамасымен қатар жүретін ауыр артық дозаланудың жекелеген жағдайларында реанимациялық іс-шаралар жүргізу қажет болды.

Дексмедетомидин анестезиология, реанимация және қарқынды терапия жағдайында қолдануға арналған, оны басқа жағдайларда қолдану ұсынылмайды. Препаратты инфузиялау кезінде жүрек қызметінің үздіксіз мониторингі жүзеге асырылуы тиіс. Интубацияланбаған пациенттерде тыныс тарылу қаупіне байланысты, тыныс алудың тежелу қаупіне және кейбір жағдайларда апноэ дамуына байланысты тыныс алу мониторингі жүзеге асырылуы тиіс. Дексмедетомидинді қолданғаннан кейін қалпына келтіру уақыты шамамен 1 сағатты құрайды. Сондықтан препаратты амбулаториялық жағдайда қолданған кезде пациенттің жағдайын медициналық бақылау және бақылау кем дегенде бір сағатқа (немесе пациенттің жағдайына байланысты ұзағырақ) созылуы керек. Жалпы сақтандырулар Дексмедетомидинді болюстік доза түрінде тағайындауға болмайды, ал қарқынды терапия бөлімшесінде жүктемелік дозаны қолдану ұсынылмайды. Ем-шараны жүргізу кезінде, әсіресе дексмедетомидин енгізудің алғашқы бірнеше сағаты ішінде жедел қозуды бақылау үшін, сондай-ақ седация деңгейін арттыру үшін баламалы седативті дәріні пайдалану керек. Ем шара кезінде кейбір пациенттер қозу күйіне келді. Басқа клиникалық белгілер мен симптомдар болмаған жағдайда, бұл жеткіліксіз тиімділіктің дәлелі ретінде қарастырылмауы тиіс. Дексмедетомидин әдетте терең седацияны тудырмайды және пациенттерді оңай оятуға болады. Сондықтан дексмедетомидин үздіксіз терең седацияны қажет ететін пациенттерге жарамайды. Дексмедетомидин интубация индукциясының дәрісі ретінде немесе миорелаксанттарды қолдану кезінде седацияны қамтамасыз ету үшін қолданылмауы тиіс. Кейбір басқа седативті дәрілерден айырмашылығы, дексмедетомидиннің құрысуға қарсы әсері болмайды, сондықтан негізгі құрысу белсенділігін бәсеңдетпейді. Дексмедетомидинді седативті немесе жүрек-қантамыр әсері бар басқа заттармен біріктірген кезде сақ болу керек, өйткені аддитивті әсерлер туындауы мүмкін. Дексмедетомидин пациенттер бақылайтын седация үшін қолдануға ұсынылмайды. Тиісті деректер жоқ. Дексмедетомидин препаратын амбулаториялық жағдайда қолданғанда пациенттер бақылауда болуы тиіс. Пациенттерге автомобиль жүргізуден немесе басқа қауіпті жұмыстардан бас тартуға және мүмкіндігінше біраз уақыт бойы седативті әсермен (мысалы, бензодиазепиндер, апиындар, алкоголь) басқа дәрілерді қолданудан аулақ болуға кеңес беріледі. 65 жастан асқан пациенттерде препарат дозасын төмендету туралы мәселені қарау керек, өйткені дексмедетомидинді жүктемелік дозада қолдану гипотензияның даму қаупін арттырады. Дексмедетомидинді егде жастағы пациенттерге тағайындағанда сақ болу керек (бөлімін қараңыз «Дозалау режимі»). Жүрек-қантамыр жүйесіне әсері Дексмедетомидин жүректің жиырылу жиілігін және артериялық қысымды төмендетеді (орталық симпатолитикалық әсер), бірақ жоғары концентрацияда артериялық қысымының жоғарылауына әкелетін шеткері вазоконстрикцияны тудырады. Соның салдарынан дексмедетомидин күрделі кардиоваскулярлық тұрақсыздығы бар пациенттерге сай келмейді. Дексмедетомидинді қатар жүретін брадикардиясы бар пациенттерге енгізген кезде сақ болу керек. Жүректің жиырылу жиілігі < 60 пациенттерде препараттың әсері туралы деректер шектеулі, сондықтан мұндай пациенттерге ерекше бақылау мен қадағалу қажет етіледі. Брадикардия, әдетте, емдеуді қажет етпейді, бірақ әдетте М-холиноблокаторларды енгізумен және препарат дозасын төмендетумен жақсы басылады. Спортпен шұғылданатын және жүректің жиырылу жиілігі төмен пациенттер α2-адренорецептор агонистерінің теріс хронотропты әсеріне өте сезімтал болуы мүмкін; синус түйінін тоқтату жағдайлары сипатталған. Қатар жүретін артериялық гипотензиясы бар (әсіресе вазоконстрикторларға рефрактерлі), оның ішінде созылмалы, гиповолемиясы бар немесе функционалдық резерві төмендеген пациенттерде, ауыр қарыншалық дисфункциясы бар және егде жастағы пациенттерде Дексмедетомидин препаратының гипотензиялық әсері анағұрлым айқын болуы мүмкін, бұл осындай пациенттерге ерекше күтімді талап етеді. Артериялық қысымды төмендету, әдетте, ерекше шараларды талап етпейді, бірақ қажет болған жағдайда дозаны төмендетуге, айналымдағы қан көлемін және (немесе) вазоконстрикторларды толықтыруға арналған дәрілерді енгізуге дайын болу керек. Вегетативті жүйесі зақымданған пациенттерде (мысалы, жұлынның жарақаттануы салдарынан) Дексмедетомидин препаратын енгізгеннен кейінгі гемодинамикалық әсерлер анағұрлым айқын болуы және ерекше бақылауды талап етуі мүмкін. Транзиторлы артериялық гипертензия, бірінші кезекте, бір мезгілде шеткері әсері бар жүктемелік доза кезінде байқалды, сондықтан жүктемелік дозаны енгізу ұсынылмайды. Жоғары артериялық қысымды емдеу, әдетте, талап етілмейді, алайда препаратты енгізу жылдамдығын төмендету мүмкіндігін қарастыру керек. Жоғары концентрациядағы ошақтық вазоконстрикция жүректің ишемиялық ауруы немесе ауыр цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерде үлкен маңызға ие болуы мүмкін, мұндай пациенттерге үздіксіз мониторинг жүргізген жөн. Гипотензия немесе брадикардия дамуының ықтимал жоғары қаупіне байланысты жұлын немесе эпидуральді анестезиямен дексмедетомидинді бір мезгілде қолданған кезде сақ болу керек. Бауыр функциясы бұзылған пациенттер Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде сақ болу керек, өйткені дексмедетомидин клиренсінің төмендеуі нәтижесінде препаратты артық енгізу жағымсыз реакциялар мен шамадан тыс седация қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Неврологиялық бұзылулары бар пациенттер Дексмедетомидин препаратын бас жарақаты және нейрохирургиялық операциядан кейінгі кезең сияқты ауыр неврологиялық жағдайларда қолдану тәжірибесі шектеулі, сондықтан оны мұндай жағдайларда, әсіресе терең седация қажет болған кезде сақтықпен қолдану керек. Терапияны таңдағанда, дексмедетомидин церебральді қан ағымын және бассүйекішілік қысымды төмендететінін ескеру қажет. Басқалары α2-адренорецепторлар агонистерін ұзақ уақыт қолданғаннан кейін оларды күрт тоқтату кезінде сирек жағдайларда «тоқтату» синдромы пайда болған. Дексмедетомидин тоқтатылғаннан кейін бірден ажитация дамуы және артериялық қысымның жоғарылауы кезінде осы жағдайдың туындау мүмкіндігін ескеру керек. Қатерлі гипертермияға бейім адамдарда дексмедетомидинді қолдану қауіпсіздігі анықталмаған, сондықтан препаратты бұл жағдайда қолдану ұсынылмайды. Тұрақты түсініксіз қызба дамыған кезде Дексмедетомидин препаратын қолдануды тоқтату керек. Дексмедетомидинмен емдеуге байланысты қант диабетінің дамуы туралы хабарланды. Полиурия пайда болған жағдайда дексмедетомидин қабылдауды тоқтатып, қан сарысуындағы натрий деңгейін және несептің осмолялдығын тексеру ұсынылады. Арнайы ескертулер Препарат құрамында 1ммоль/мл (23 мг/мл) аз мөлшерде натрий бар. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Пациенттерге жағымсыз реакциялардың ықтимал дамуын ескере отырып, автомобильді, басқа да көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқарудан бас тарту ұсынылады.

Дексмедетомидин анаға пайдасы шарана үшін потенциалды қауіптен асып кететін жағдайларды қоспағанда жүктілік кезінде қолданылмайды. Жүкті әйелдерде дексмедетомидинді қолдану туралы талапқа сай деректер жоқ. Жануарлардың зерттеулерінде репродуктивті уыттылық анықталды. Дексмедетомидин немесе оның метаболиттері егеуқұйрықтардың емшек сүтінде препаратты енгізгеннен кейін 24 сағат ішінде анықталды. Сондықтан емшек сүтімен қоректенетін балалар үшін қауіп жоққа шығарылмайды. Бала үшін емшек сүтімен емдеудің пайдасы мен ана үшін емдеудің пайдасын ескере отырып, емшек емізуден бас тартқан жөн немесе препарат енгізуді тоқтату керек.

Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі және өзара әрекеттесудің басқа түрлері Дәрілік өзара әрекеттесуді зерттеу тек ересектерде жүргізілді. Дексмедетомидинді анестезияға арналған дәрілермен, седативті, ұйықтататын дәрілермен және есірткі анальгетиктерімен бір мезгілде қолдану олардың седация, анестезия, анальгезия және кардиореспираторлық әсерлер сияқты ықпалының күшеюіне әкеледі. Мақсатты зерттеулер изофлуран, пропофол, альфентанил және мидазоламмен қолданған кезде әсерлерінің күшеюін растаған. Дексмедетомидин мен изофлуран, пропофол, альфентанил және мидазолам арасындағы фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер анықталған жоқ. Алайда, мүмкін болатын фармакодинамикалық өзара әрекеттесулер салдарынан оларды дексмедетомидинмен бір мезгілде қолданған кезде дексмедетомидин дозасын немесе анестезияға арналған дәрілерді, седативті, ұйықтататын дәрілерді немесе есірткі анальгетиктері үшін бір мезгілде қолданылатын дәрілерді төмендету қажет болуы мүмкін. CYP2B6 қоса, CYP энзимдерін дексмедетомидиннің көмегімен тежеу адам бауыры микросомалық жасушаларын инкубациялау кезінде зерттелді. In vitro зерттеулеріне сәйкес дексмедетомидин мен субстраттар арасында, негізінен CYP2B6-мен in vivo өзара әрекеттесудің ықтимал мүмкіндігі бар. In vitro зерттеулер нәтижелері бойынша дексмедетомидин CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 және CYP3A4 изоферменттерін индукциялауы мүмкін, in vivo зерттеулерінде мұндай мүмкіндік жоққа шығарылмайды. Клиникалық маңыздылығы белгісіз. Артериялық қысымның төмендеуін және брадикардияны тудыратын дәрілік заттарды, мысалы, β-адреноблокаторларды қабылдайтын пациенттерде көрсетілген әсерлерді күшейту мүмкіндігін ескеру керек (алайда бұл әсерлердің эсмололмен зерттеуде қосымша күшеюі қалыпты болды).

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 °C-ден аспайтын температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! 2-ден 8 °С-ге дейінгі температурада 24 сағат бойы сақтау керек (сұйылтылғаннан кейін). Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!