Дексомидин концентрат 100 мкг/мл

Бір мл препараттың құрамында белсенді зат – 118.0 мкг (100.0 мкг) дексмедетомидин гидрохлориді (дексмедетомидинге баламалы) қосымша заттар: натрий хлориді, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз ерітінді, рН 4.5-7.0.

• ҚЕБ (қарқынды емдеу бөлімшесінде) жатқан ересек пациенттерді тыныштандыру үшін, оларда қажетті тыныштандыру тереңдігі дауыс стимуляциясына жауап ретінде оянудан аспайды (Ричмондтың қозу-тыныштандыру (RASS) шкаласы бойынша 0-ден -3 балға дейінгі ауқымға сәйкес келеді) • интубация жүргізілмеген ересек пациенттерді диагностикалық немесе хирургиялық араласымдар жүргізілгенге дейін және/немесе жүргізу кезінде тыныштандыру үшін, яғни, анестезиологиялық емшара жүргізген кезде тыныштандыру үшін/есін жоғалтпай тыныштандыру үшін.

Дексмедетомидин фармакологиялық қасиеттерінің ауқымы кең альфа2адренорецепторлардың селективті агонисі болып табылады. Симпатикалық жүйкелердің ұштарынан норадреналиннің босап шығуын төмендетуіне байланысты симпатолитиктік әсері болады. Тыныштандыратын әсеріне ми діңінің көгілдір дағында (норадренергиялық нейрондары басым ядро) қозудың төмендеуі түрткі болады. Дексмедетомидиннің ауырғанды басатын және анестетик/анальгетик-жинақтайтын әсері бар. Жүрек-қантамырлық әсерлері дозаға тәуелді сипатта; инфузия жылдамдығы төмен кезде орталықтық әсері басым түседі, ол жүректің жиырылу жиілігінің және артериялық қысымның төмендеуіне әкеледі. Жоғары дозалары пайдаланылғанда, қантамырлардың жалпы кедергісінің, артериялық қысымның жоғарылауына және брадикардияның әрі қарай күшеюіне әкелетін шеткері вазоконстрикция басым болады. Дексмедетомидин дені сау пациенттерде монотерапия ретінде қолданылғанда, тынысты тарылтуға қабілетсіз дерлік. ҚЕБ жатқан ересек пациенттерді тыныштандыру кезінде Операциядан кейін ҚЕБ жатқан, бұрын интубацияланған және мидазоламның немесе пропофолдың көмегімен пациенттердегі плацебо бақыланатын зерттеулерде, дексмедетомидин 24 сағат ішінде қосымша тыныштандыру (мидазолам немесе пропофол) мен апиындар қажеттілігін едәуір төмендеткен. Дексмедетомидинді қабылдаған пациенттердің көпшілігіне қосымша тыныштандыру қажет болмады. Пациенттерді дексмедетомидин инфузиясын тоқтатпай сәтті экстубациялауға мүмкіндік болды. ҚЕБ тыс жүргізілген зерттеулер, талапқа сай мониторингілеу жағдайлары болған жағдайда, трахея интубациясы жүргізілмеген пациенттерге дексмедетомидинді қауіпсіз енгізуге болатындығын растады. Дексмедетомидин көбінесе, ҚЕБ-де емделетін, 14 күн бойы жеңілден орташа дәрежеге дейінгі ұзақ уақыт тыныштандыруды (RASS 0-ден -3-ке дейін) қажет ететін пациенттерді мақсатты тыныштандыру ауқымында болу уақыты жағынан мидазоламмен (қауіптер қатынасы 1,07; 95 % СА 0,971, 1,176) және пропофолмен (қауіптер қатынасы 1,00; 95 % СА 0,922, 1,075) ұқсас болды; мидазоламмен салыстырғанда өкпені жасанды желдету ұзақтығын және пропофолмен және мидазоламмен салыстырғанда трахея экстубациясына дейінгі уақытты қысқартты. Мидазолам немесе пропофолды қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, дексмедетомидинді қабылдаған пациенттер оңай оянып, маманмен жақсы түсіністікте болған және ауруының қарқындылығы туралы жақсы хабарлап отырған. Дексмедетомидинді қабылдаған пациенттерде көбінесе гипотензия мен брадикардия дамыған, бірақ мидазоламды қабылдаған пациенттермен салыстырғанда тахикардия сирегірек дамыған және пропофолды қабылдаған пациенттермен салыстырғанда тахикардия жиірек дамыған, бірақ гипотензияның даму жиілігі ұқсас болған. Зерттеуде CAM-ICU шкаласының көмегімен бағаланатын делирийдің даму жиілігі мидазоламмен салыстырғанда төмен болды, ал делириймен байланысты жағымсыз құбылыстар пропофолмен салыстырғанда дексмедетомидин тобында сирегірек дамыған. Тыныштандыру деңгейінің жеткіліксіздігіне байланысты седация тоқтатылған пациенттер, пропофол немесе мидазоламға көшірілді. Тыныштандыру деңгейінің жеткіліксіздігі қаупі басқа тыныштандыру әдісіне тура ауыстырардың стандартты әдістермен тыныштандыру қиынға соққан пациенттерде жоғары болды. Балалардағы тиімділігінің дәлелдері ҚЕБ-дегі дозасы бақыланатын зерттеуде операциядан кейінгі, 1 айдан ≤ 17 жасқа дейінгі ауқымды популяцияда анықталды. Дексмедетомидинді қабылдаған пациенттердің шамамен 50 %-ы 20,3 сағаттық, бірақ 24 сағаттан аспайтын емдеу кезеңі бойына мидазоламның көмегімен қосымша тыныштандыруды қажет етпеді. Препараттың 24 сағаттан артық қолданылғаны туралы деректер жоқ. Препараттың жаңа туған нәрестелерде (жүктіліктің 2844 аптасы) қолданылуы жөніндегі ақпарат өте шектеулі және онда тек төмен дозаларының (≤ 0,2 мкг/кг/сағ) пайдаланылғаны сипатталған (5.2 және 4.4 бөлімдерін қараңыз). Гипотермия болған және жүрек лықсытуы жүректің жиырылу жиілігінен анықталатын жағдайларда, жаңа туған нәрестелер дексмедетомидиннің брадикардиялық әсеріне ерекше сезімтал болуы мүмкін. ҚЕБ-дегі салыстыру препаратының салыстырмалы жасырын, бақыланатын зерттеулерінде бүйрекүсті бездері қыртысы бәсеңдеуінің туындау жиілігі мидазоламды (n=338), не болмаса пропофолды (n=275) қабылдап жүрген пациенттердегі 0 %-бен салыстырғанда, дексмедетомидинді қабылдап жүрген пациенттерде (n=778) 0,5 % құрады. Бұл жағымсыз құбылыс 1 жағдайда жеңіл, және 3 жағдайда ауырлығы орташа жағдай ретінде байқалды. Анестезиологиялық емшараны жүргізу кезіндегі тыныштандыру/есін жоғалтпай тыныштандыру Дексмедетомидиннің интубацияланбаған пациенттер үшін хирургиялық және диагностикалық араласымға дейін және/немесе араласым кезінде тыныштандыру үшін қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын, көп орталықтық екі зерттеу аясында бағаланды. 1 зерттеу. 1 зерттеуде белгілі бір операциялар/емшаралар бақыланатын анестезиямен және жергілікті/аумақтық анестезиямен жүргізілген, 10 минут бойы дексмедетомидиннің жүктеме 1 мкг/кг (n=129), немесе 0,5 мкг/кг (n=134) дозасын, немесе плацебо (физиологиялық ерітінді) (n=63), содан соң сағатына 0,6 мкг/кг жылдамдықпен демеуші инфузияны қабылдаған пациенттер рандомизацияланды. Демеуші инфузияның жылдамдығы зерттеліп отырған препаратпен 0,2 мкг/кг/сағаттан 1 мкг/кг/сағатқа дейін титрленді. Тыныштандырудың нысаналы деңгейіне (сергектік пен тыныштандыруды бағалау шкаласы, Observer’s Assessment of Alertness/Sedation Scale – ОАА/S ≤ 4) жеткен, қосымша тыныштандыратын препарат мидазоламды енгізу қажет болмаған пациенттер саны плацебо қабылдаған топтағы 3 % пациентпен салыстырғанда 1 мкг/кг дексмедетомидинді қабылдаған топта 54 % пациентті және 0,5 мкг/кг дексмедетомидинді қабылдаған топта 40 % пациентті құрады. 1 мкг/кг дексмедетомидин тобына және 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобына рандомизацияланған, және қосымша тыныштандыратын препарат мидазоламды енгізуді қажет етпеген пациенттер санындағы қауіптердің айырмашылығы, плацебомен салыстырғанда сәйкесінше 48 % (95 % СА: 3757 %) және 40 % (95 % СА: 2848 %) құрады. Қосымша тыныштандыратын препарат мидазоламның орташа дозасы (ауқымы) 1,0 мкг/кг дексмедетомидин тобында 1,5 (0,57,0) мг, 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында 2 (0,58,0) мг және плацебо тобында 4,0 (0,514,0) мг құрады. 1 мкг/кг дексмедетомидин тобы мен 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобындағы мидазоламның қосымша дозасының орташа мәндерінің айырмашылығы плацебомен салыстырғанда, дексмедетомидиннің пайдасына сәйкесінше -3,1 мг (95 % СА: -3,8 -2,5) және -2,7 мг (95 % СА: -3,3 2,1) құрады. Қосымша мидазоламның алғашқы дозасын енгізгенге дейінгі орташа уақыт 1,0 мкг/кг дексмедетомидин тобында 114 минутты, 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында 40 минутты және плацебо тобында 20 минутты құрады. 2 зерттеу. 2 зерттеуде есін жоғалтпай, жергілікті анестезиямен трахеяның фиброоптикалық интубациясы жүргізілген пациенттер, 10 минуттан астам уақыт бойы дексмедетомидиннің 1 мкг/кг дозадағы жүктеме инфузиясын (n=55) немесе плацебо (физиологиялық ерітінді) (n=50) қабылдап, соңынан тұрақты түрде сағатына 0,7 мкг/кг жылдамдықпен демеуші инфузиясын алу үшін рандомизацияланды. Рамсей (Ramsay Sedation Scale – RSS) тыныштандыру шкаласы бойынша тыныштандырудың ≥ 2 деңгейін ұстап тұру үшін, плацебо қабылдаған 14% пациентпен салыстырғанда, дексмедетомидинді қабылдаған 53% пациент мидазоламмен қосымша емді қажет етпеген. Дексмедетомидин үшін рандомизацияланған, мидазоламмен емдеуді қажет етпеген субъектілер пропорциясындағы қауіп айырмашылығы плацебомен салыстырғанда 43 % (95% СА: 23% - 57%) құрады. Мидазоламның орташа дозасы дексмедетомидин тобында 1,1 мг және плацебо тобында 2,8 мг құрады. Мидазоламның орташа дозаларындағы айырмашылық дексмедетомидиннің пайдасына -1,8 мг құрады (95% СА: -2,7 - -0,86).

ҚЕБ-дегі ересек пациенттерді тыныштандыру, оларды тыныштандырудың қажетті тереңдігі дауыс стимуляциясына жауап ретінде оянудан аспайды (Ричмондтың қозу-тыныштандыру шкаласы (RASS) бойынша 0-ден -3 балға дейінгі аралыққа сәйкес келеді). Тек стационарда қолдануға арналған. Бұл дәрілік затты қарқынды терапия жағдайларындағы пациенттерді емдеуде тәжірибесі бар мамандар қолдануы тиіс. Механикалық вентиляция және тыныштандыру жүргізілетін пациенттерді дексмедетомидинге инфузияның сағатына 0,7 мкг/кг бастапқы жылдамдығымен көшіріп, кейіннен дозасын пациенттің реакциясына байланысты, сағатына 0,2-ден 1,4 мкг/кг дейінгі дозалары ауқымында, қажетті тыныштандыру деңгейіне жеткенге дейін түзетуге болады. Әлсіреген пациенттер үшін инфузияның бастапқы жылдамдығы төменірек болуын қарастыру керек. Дексмедетомидин әсері күшті препарат болып табылады, сондықтан, оны енгізу жылдамдығы сағатпен есептеледі. Дозасын түзеткеннен кейін бір сағатқа дейінгі уақыт бойы нысаналы тыныштандыру деңгейіне қол жеткізілмеуі мүмкін. Ең жоғарғы дозасы Препараттың ең жоғарғы дозасын сағатына 1,4 мкг/кг асырмау керек. Дексмедетомидиннің ең жоғарғы дозасы жағдайында тыныштандырудың тиісінше деңгейіне жете алмаған пациенттер, баламалы тыныштандыратын препаратқа ауыстырылуы тиіс. ҚЕБ-де дексмедетомидиннің қанықтыратын дозасын енгізу ұсынылмайды, өйткені, бұл жағдайда жағымсыз дәрілік реакциялардың жиілігі арта түседі. Қажет болған жағдайда, дексмедетомидиннің клиникалық әсеріне жеткенге дейін пропофолды немесе мидазоламды қолдануға болады. Ұзақтығы Дексмедетомидиннің 14 күннен артық қолданылу тәжірибесі болмаған. Препаратты аталған уақыттан ұзақ қолданғанда, дәрілік затты пайдалану жөніндегі мәселені жүйелі түрде қайта қарау қажет. Интубация жүргізілмеген ересек пациенттерді диагностикалық немесе хирургиялық араласымдар жүргізілгенге дейін және/немесе жүргізу кезінде тыныштандыру, яғни, анестезиологиялық емшара жүргізу кезінде тыныштандыру /есін жоғалтпай тыныштандыру. Дексмедетомидинді операция бөлмесіндегі пациенттерге анестезиологиялық емшара жүргізуде немесе емдеу немесе диагностикалық мақсаттағы манипуляцияларды жүргізуде тәжірибесі бар мамандардың қолдануына болады. Есін жоғалтпай тыныштандыру үшін дексмедетомидинді қолданғанда, пациенттер диагностикалық немесе хирургиялық араласым жүргізуге қатыспайтын адамдардың тұрақты бақылауында болуы тиіс. Гипотензияның, гипертензияның, брадикардияның, тыныс тарылуының, тыныс жолдары обструкциясының, апноэ, диспноэ және/немесе сатурация төмендеуінің бастапқы белгілерін анықтау үшін, пациенттерді тұрақты түрде қадағалауды жүзеге асыру қажет. Оксигенотерапияның болуын қамтамасыз ету қажет, қолдану үшін көрсетілімі болған жағдайда ол дереу қолданылуы тиіс. Оттегі сатурациясын пульстік оксиметрия әдісімен қадағалап отыру қажет. Дексмедетомидинді енгізуді инфузия түріндегі жүктеме дозасынан бастайды, одан кейін демеуші инфузиясы жүргізіледі. Араласымның типіне байланысты, сәйкесінше жергілікті анестезия немесе қажетті клиникалық әсеріне жетуге арналған анальгезия қажет болуы мүмкін. Ауырсынумен жүретін араласымдар жағдайында немесе тыныштандырудың терең деңгейі қажет болған жағдайда қосымша анальгезия немесе тыныштандыратын дәрілерді (мысалы, апиындар, мидазолам немесе пропофол) қолдану ұсынылады. Дексмедетомидиннің фармакокинетикалық жартылай таралу кезеңі шамамен 6 минут деп бағаланады. Дексмедетомидиннің қажетті клиникалық әсеріне қол жеткізу мақсатында титрлеу үшін керекті уақытты бағалау үшін, оны қолданылатын басқа препараттардың әсерімен бірге ескеру керек. Емшара жүргізу кезінде тыныштандырудың басталуы: • 10 минут ішінде 1,0 мкг/кг инфузиясы түріндегі жүктеме дозасы. Шағындау, мысалы офтальмологиялық операциялар сияқты инвазиялық араласымдарға қатысты, 10 минут ішіндегі 0,5 мкг/кг инфузиясы түріндегі жүктеме дозасын қолдануға болады. Емшара жүргізу кезіндегі тыныштандыруды демеп отыру: • демеуші инфузияны, әдетте, сағатына 0,60,7 мкг/кг дозасынан бастайды және сағатына 0,2-ден 1 мкг/кг дейінгі дозалары аралығында, қалаған клиникалық әсеріне жеткенге дейін титрлейді. Демеуші инфузияның жылдамдығын нысаналы тыныштандыру деңгейіне жеткенге дейін түзету қажет. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Әдетте, дозасын түзету қажет емес. Егде жастағы пациенттерде гипотензия қаупі жоғары болуы мүмкін, бірақ, анестезиологиялық емшараны жүргізу кезіндегі тыныштандыруға қатысты қолда бар шектеулі деректерден, аталған қауіптің нақты дозаға тәуелділігі шамаланбайды. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге дозасын түзету қажет емес. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Дексмедетомидин бауырда метаболизденеді, сондықтан, бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде ол сақтықпен қолданылуы тиіс. Ондай пациенттерге демеуші дозасын төмендету көрсетілген. Балалар Дексмедетомидиннің 0 жастан 18 жасқа дейінгі балалардағы қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Енгізу әдісі және жолы Бұл дәрілік затты тек сұйылтқаннан кейін, инфузияға арналған, бақыланатын инфузиялық құрылғыны пайдаланып, венаішілік инфузиялар түрінде енгізу керек. Дайындалған ерітіндіні оның компоненттерін толығымен араластыру үшін ақырын сілкіп-шайқау керек. Қолданар алдында ерітіндінің ішінде бөгде бөлшектердің бар-жоқтығын немесе түсінің өзгерген-өзгермегендігін көзбен қарап тексеріп шығу керек. Препараттың әрбір құтысы тек бір ғана пациентке арналған. Дексомидин келесі венаішілік сұйықтықтармен және дәрілік заттармен үйлесімді: Рингер лактат ерітіндісі, глюкозаның 5 % ерітіндісі, натрий хлоридінің 0,9 % ерітіндісі, маннитолдың 20 % ерітіндісі, тиопентал натрий, этомидат, векуроний бромиді, панкуроний бромиді, сукцинилхолин, атракурий безилаты, мивакурий хлориді, рокуроний бромиді, гликопирроний бромиді, фенилэфрин гидрохлориді, атропин сульфаты, допамин, норадреналин, добутамин, мидазолам, морфин сульфаты, фентанил цитраты, плазманы алмастыратын дәрілер. Ерітіндіні дайындау Қажетті концентрациясына 4 мкг/мл немесе 8 мкг/мл жеткізу мақсатында, Дексомидин препаратын қолданар алдында глюкозаның 5 % ерітіндісінде, Рингер ерітіндісінде, Рингер лактат ерітіндісінде, маннитолда немесе натрий хлоридінің 0,9 % ерітіндісінде сұйылтуға болады. Төменде инфузия дайындау үшін қажетті көлемдері келтірілген. Егер талап етілетін концентрация 4 мкг/мл болса Дексомидин препаратының көлемі, инфузия үшін ерітіндіге арналған концентрат, 100 мкг/мл — Инфузиялық орта көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 2 мл — 48 мл — 50 мл 4 мл — 96 мл — 100 мл 10 мл — 240 мл — 250 мл 20 мл — 480 мл — 500 мл Егер талап етілетін концентрация 8 мкг/мл болса Дексомидин препаратының көлемі, инфузия үшін ерітіндіге арналған концентрат, 100 мкг/мл — Инфузиялық орта көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 4 мл — 46 мл — 50 мл 8 мл — 92 мл — 100 мл 20 мл — 230 мл — 250 мл 40 мл — 460 мл — 500 мл

• әсер етуші затқа немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • II-III дәрежелі атриовентрикулярлық блокада (жасанды ырғақ жетекшісі болмаған кезде) • бақыланбайтын артериялық гипотензия • жедел цереброваскулярлық патология

Бұл препарат, барлық басқа дәрілік препараттар сияқты, барлық пациенттерде болмаса да, жағымсыз реакциялар тудыруы мүмкін. Қауіпсіздік бейін түйіндемесі ҚЕБ жатқан ересек пациенттерді тыныштандыру кезінде Дексмедетомидинді ҚЕБ жағдайларында қолданғанда бәрінен жиірек хабарланған жағымсыз реакциялар пациенттердің шамамен, сәйкесінше 25 %, 15 % және 13 %-ында туындайтын гипотензия, гипертензия және брадикардия болып табылады. Гипотензия мен брадикардия да дексмедетомидин анағұрлым жиі түрткі болған, ҚЕБ-дегі рандомизацияланған пациенттердің сәйкесінше 1,7 % және 0,9 %-ында туындаған ауыр жағымсыз реакциялар болды. Анестезиологиялық емшараны жүргізу кезіндегі тыныштандыру/есін жоғалтпай тыныштандыру Төменде тыныштандыру емшарасы үшін дексмедетомидинді қолданғанда анағұрлым жиі тіркелетін жағымсыз реакциялар атап келтірілген (III фазадағы зерттеулердің хаттамаларында артериялық қысымның, тыныс алу жиілігінің және жүректің жиырылу жиілігінің жағымсыз реакциялар ретіндегі өзгерістері туралы хабарламалар үшін алдын ала белгіленген шектік мәндер болды): • гипотензия (мидазолам және фентанил қабылдаған плацебо тобындағы 30 %-бен салыстырғанда, дексмедетомидин тобында 55 %) • тыныстың тарылуы (мидазолам және фентанил қабылдаған плацебо тобындағы 35 %-бен салыстырғанда, дексмедетомидин тобында 38 %) • брадикардия (мидазолам және фентанил қабылдаған плацебо тобындағы 4 %-бен салыстырғанда,дексмедетомидин тобында 14 %) Төменде атап келтірілген жағымсыз реакциялар қарқынды емдеу бөлімшесіндегі пациенттерге жүргізілген клиникалық зерттеулердегі біріктірілген деректерінің нәтижелері бойынша алынған. Жағымсыз әсерлер кездесу жиіліктеріне қарай топтастырылған: өте жиі (≥1/10); жиі (≥1/100 - <1/10 дейін); жиі емес (≥1/1000 - <1/100 дейін); сирек (≥1/10 000 - <1/1000 дейін); өте сирек (<1/10 000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Өте жиі: • брадикардия1,2, гипотензия 1,2, гипертензия1,2, тыныстың тарылуы 2,3 Жиі: • гипергликемия, гипогликемия, ажитация, ишемия немесе миокард инфарктісі, тахикардия, жүрек айнуы2, құсу, ауыздың кеберсуі2, «тоқтату» синдромы, гипертермия Жиі емес: • метаболизмдік ацидоз, гипоальбуминемия, елестеулер, I дәрежелі1 атриовентрикулярлық блокада, жүрек лықсытуының төмендеуі, жүректің тоқтап қалуы1, ентігу, апноэ, іштің кебуі, дәрілік заттың тиімсіздігі, шөлдеу Белгісіз: • несеп мөлшерінің көптігі мен қатты шөлдеу қантты емес диабет деп аталатын гормондық бұзылудың симптомдары болуы мүмкін. Ондай жағдайда дәрігерге жүгініңіз. 1 Төменнен жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасын қараңыз. 2 Жағымсыз реакция анестезиологиялық емшара кезіндегі тыныштандыруды зерттеуде де байқалған. 3 ҚЕБ жағдайларында тыныштандыруды зерттеудегі жиілігі «жиі». Жекелеген жағымсыз реакцияларының сипаттамасы Артериялық қысымның клиникалық елеулі төмендеуі мен брадикардия басылуы тиіс. ҚЕБ-де жатпайтын, денсаулығы жақсырақ адамдарда дексмедетомидинді енгізгенде брадикардия кейде синустық түйіннің тоқтап қалуына немесе синустық үзіліске алып келген. Симптомдары аяқты көтеріп қойғанда және атропин және гликопирролат сияқты антихолинергиялық дәрілерді қолданғанда басылған. Жекелеген жағдайларда, осының алдында брадикардиясы болған пациенттерде ол асистолия көріністеріне дейін үдеген. Сондай-ақ алдында брадикардия немесе атриовентрикулярлық блокада байқалғанда жүректің тоқтауы туралы хабарламалар бар. Артериялық гипертензия жүктеме дозасын енгізумен байланысты болған. Жүктеме дозасын енгізбеу арқылы немесе инфузия жылдамдығын немесе жүктеме дозасын азайта отырып, ол реакцияны азайтуға болады. Балалар 1 айдан асқан, көбінесе, операциядан кейінгі, ҚЕБ-де 24 сағатқа дейін болған балалардың еміне баға беру жүргізілген; қауіпсіздік бейінінің ересектердегі қауіпсіздік бейінімен салыстырмалы екендігі көрсетілген. Жаңа туған нәрестелерге қатысты деректер (жүктіліктің 2844 апталары) тым шектеулі, дозалары сағатына ≤ 0,2 мкг/кг демеуші дозаларымен шектеледі. Оқулықтардағы дереккөздерде жаңа туған нәрестелердегі гипотермиялық брадикардияның бірен-саран жағдайлары туралы хабарланған. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медицина қызметкеріне, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: клиникалық зерттеулер және тіркеуден кейінгі қолдану шеңберінде дексмедетомидиннің артық дозалануының бірнеше жағдайлары туралы хабарланды. Қолда бар мәліметтерге сәйкес, мұндай жағдайларда енгізу жылдамдығы сәйкесінше 20 айлық бала мен ересек адамда 36 минут ішінде 60 мкг/кг/сағ, ал 15 минут ішінде 30 мкг/кг/сағ жетті. Ондай жағдайларда артық дозалануы салдарынан анағұрлым жиі білінген жағымсыз дәрілік реакциялар брадикардия, гипотензия, гипертензия, шамадан тыс тыныштандыру, тыныстың тарылуы және жүректің тоқтап қалуы болды. Емі: клиникалық симптомдарымен жүретін артық дозалануы жағдайында, дексмедетомидинді енгізуді азайту немесе тоқтату керек. Күтілетін әсерлері, негізінен, жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан болып табылады және клиникалық көрсетілімдеріне сәйкес басылуы тиіс. Жоғары концентрациялары жағдайында артериялық қысымның жоғарылауы оның төмендеуінен басым түсуі мүмкін. Клиникалық зерттеулерде синус түйінінің тоқтауы өздігінен болды немесе атропин мен гликопирролатты енгізуге жауап ретінде болды. Кейбір жағдайларда жүректің тоқтауымен қатар жүретін ауыр артық дозаланғанда реанимациялық емшаралар жүргізу қажет болды.

Мониторинг Дексомидин қарқынды емдеу жағдайларында, сондай-ақ, операция бөлмесінде және диагностикалық араласымдарды жүргізуде қолдануға арналған, оны басқа жағдайларда қолдану ұсынылмайды. Препарат инфузиясы кезінде жүрек қызметін үздіксіз мониторингілеу жүзеге асырылуы тиіс. Интубацияланбаған пациенттерде тыныс тарылуы және кей жағдайларда апноэ дамуы қаупіне байланысты, тыныс алуды мониторингілеу жүзеге асырылуы тиіс. Дексмедетомидинді қолданғаннан кейін қалпына келу уақыты бір сағатқа жуықты құрайды. Амбулаториялық жағдайларда қолданғанда кемінде бір сағат бойы (немесе пациенттің жағдайына байланысты, ұзағырақ мерзім бойына) мұқият мониторингілеуді жалғастыру қажет, пациент үшін қауіпсіздігіне көз жеткізу үшін, медициналық қадағалау тағы бір сағат бойы жалғасуы тиіс. Жалпы сақтық шаралары Дексмедетомидинді болюсті енгізбеген дұрыс және ҚЕБ жағдайларында жүктеме дозасын пайдалану ұсынылмайды. Сондықтан, әсіресе, жедел қозуды емдеудің алғашқы сағаттарында немесе емшараларды жүргізу кезінде тыныштандыратын баламалы дәріні пайдалану қажет. Анестезиологиялық емшараны жүргізгенде тыныштандыру кезінде қажетті тыныштандыру деңгейіне жылдам жету үшін, тыныштандыратын басқа дәрінің болюсті инъекцияларының азғантай дозаларын қолдануға болады. Дексмедетомидинді қабылдап жүрген кейбір пациенттер тез қозады және стимуляциядан кейін есін жылдам жиып алады. Басқа клиникалық симптомдар болмаған жағдайда, бұл белгі препараттың тиімсіздігі ретінде оқшау қарастырылмауы тиіс. Әдетте, дексмедетомидин терең тынышталуды туғызбайды, сондықтан, пациенттерді оңай оятуға болады. Соның салдарынан, дексмедетомидин препараттың аталған қасиеттері қолайсыз болып табылатын пациенттерге, мысалы, терең тыныштандыруды қажет ететін пациенттерге жарамайды. Дексмедетомидин интубациялау кезінде немесе миорелаксанттарды қолдану кезіндегі тыныштандыруды қамтамасыз ету үшін жалпы анестетик ретінде қолданылмауы тиіс. Дексмедетомидин құрысу белсенділігін бәсеңдетпейді, сондықтан, құрысуларды емдеу кезінде қолданылмауы тиіс. Аддитивтік әсер беруі мүмкіндігі салдарынан, дексмедетомидинді тыныштандыратын әсері бар немесе жүрек-қантамыр жүйесіне ықпал ететін дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда сақтық таныту керек. Дексмедетомидинді пациенттер бақылауда ұстай алатын тыныштандыру үшін қолдану ұсынылмайды. Сәйкесінше деректер жоқ. Дексмедетомидинді амбулатория жағдайларында қолданғанда, пациенттерді үшінші адамның қадағалауымен шығаруға болады. Пациенттерге автомобиль басқарудан немесе қауіптілігі зор басқа қызмет түрлерімен шұғылданудан бас тартуға, егер мүмкін болса, тыныштандыратын әсер беруі мүмкін басқа дәрілерді (мысалы, бензодиазепиндерді, апиындарды, алкогольді) бір мезгілде қабылданатын дәрілік заттардың емшарасына, пациенттің жас шамасы мен жай-күйіне байланысты дексмедетомидиннің байқалатын әсерлеріне сәйкес жеткілікті уақыт бойы қолданбауға кеңес беру керек. Басқа да сақтық шаралары Альфа-2-адренорецепторлардың агонистерін ұзақ уақыт қолданғаннан кейін оларды күрт тоқтатқанда, сирек жағдайларда «тоқтату» синдромы туындаған. Ажитация дамыған және артериялық қысым жоғарылаған жағдайда, дексмедетомидинді тоқтатқаннан кейін бірден, осы жағдайдың туындауы мүмкіндігін ескеру керек. Дексмедетомидин дәстүрлі салқындату әдістерімен емдеуге жауап бермейтін гипертермияны туғызуы мүмкін. Түсініксіз тұрақты қызба дамыған жағдайда, дексмедетомидинді қолдануды тоқтату керек. Оны қатерлі гипертермияға бейім адамдарда қолдану ұсынылмайды. Дексмедетомидин терапиясымен байланысты қантсыз диабеттің дамуы туралы хабарланды. Егер полиурия пайда болса, дексмедетомидин инфузиясын тоқтатып және қан сарысуындағы натрий деңгейін және несептің осмолярлығын тексеру ұсынылады. Қосымша заттар Дексомидиннің 100 мкг/мл дозасында, тиісінше, мл-де 9.0 мг натрий бар. Бұны натрийді қабылдауды шектейтін диетада жүрген пациенттер қолданған кезде ескерулері керек. Арнайы сақтандырулар Жүрек-қантамыр жүйесіне ықпалы және тиісінше сақтық шаралары Дексмедетомидин жүректің жиырылу жиілігін және артериялық қысымды төмендетеді (орталықтық симпатолитиктік әсері), бірақ жоғарырақ концентрацияларында артериялық қысымның жоғарылауына алып келетін шеткері вазоконстрикцияны туғызады. Соның салдарынан, дексмедетомидин жүрек-қантамыр жүйесінің ауыр тұрақсыздығы бар пациенттерге жарамайды. Дексмедетомидинді қатарлас брадикардиясы бар пациенттерге енгізгенде сақтық таныту керек. Препаратты жүрегінің жиырылу жиілігі <60 пациенттерге қолданудың әсері туралы деректер тым шектеулі, сондықтан, ондай пациенттер ерекше бақылауды және қадағалауды керек етеді. Брадикардия, әдетте, емдеуді қажет етпейді, қажет болса, холиноблокаторларды енгізу арқылы немесе препараттың дозасын төмендете отырып жақсы басылады. Спортпен шұғылданатын және жүрегінің жиырылу жиілігі төмен пациенттер, альфа2 адренорецепторлар агонистерінің брадикардиялық әсерлеріне ерекше сезімтал болуы мүмкін; синустық түйіннің уақытша тоқтап қалған жағдайлары сипатталды. Сонымен қатар, жүрек тоқтап қалған жағдайлар туралы хабарланған, оның алдында көбінесе брадикардия немесе атриовентрикулярлық блокада болған. Қатарлас, соның ішінде созылмалы артериялық гипотензиясы (әсіресе, вазоконстрикторларға рефрактерлі), гиповолемиясы бар немесе функционалдық қоры төмендеген пациенттерде, қарыншаның ауыр дисфункциясы бар пациенттер мен егде жастағы пациенттердегі сияқты, дексмедетомидиннің гипотензиялық әсері айқынырақ болуы мүмкін, бұл ондай пациенттерге ерекше көңіл бөлуді қажет етеді. Артериялық қысымның төмендеуі, әдетте, ерекше ем жүргізуді қажет етпейді, бірақ қажет болған жағдайда, дозасын төмендетуге, айналымдағы қан көлемінің орнын толтыруға арналған дәрілерді және/немесе вазоконстрикторларды енгізуге дайын болу керек. Вегетативтік жүйенің зақымдануы (мысалы, жұлын жарақатының салдарынан) бар пациенттерде дексмедетомидинді енгізгеннен кейінгі гемодинамикалық әсерлер айқынырақ болуы және емдеу кезінде ерекше бақылау жүргізуді қажет етуі мүмкін. Транзиторлық артериялық гипертензия, бірінші кезекте, жүктеме дозасын енгізген кезде, дексмедетомидиннің шеткері вазоконстрикторлық әсеріне байланысты байқалған, сондықтан, ҚЕБ-де тыныштандыру кезінде жүктеме дозасын енгізу ұсынылмайды. Артериялық қысымның жоғарылауын емдеу, әдетте, қажет болмайды, алайда, үздіксіз инфузияның жылдамдығын азайту мүмкіндігін қарастыру керек. Жүректің ишемиялық ауруы немесе ауыр цереброваскулярлық аурулары бар пациенттер үшін, жоғары концентрациясы жағдайындағы жергілікті вазоконстрикцияның маңызы зор болуы мүмкін. Ондай пациенттердің жай-күйіне мұқият мониторинг жүргізілуі тиіс. Миокард немесе ми ишемиясының белгілері пайда болған жағдайда, препараттың дозасын төмендету немесе оны енгізуді тоқтату керек. Гипотензия мен брадикардия қаупінің жоғарылауы мүмкіндігіне байланысты, дексмедетомидинді жұлынға жасалатын немесе эпидуральді анестезиямен біріктіргенде сақтықпен қолдану ұсынылады. Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде сақтық таныту керек, өйткені ондай пациенттерде препаратты шамадан тыс енгізгенде дексмедетомидин клиренсінің төмендеуі жағымсыз дәрілік реакциялардың, шамадан тыс тыныштандырудың және әсері ұзаруы дамуы қаупінің жоғарылауына алып келуі мүмкін. Неврологиялық бұзылыстары бар пациенттер Дексмедетомидинді ауыр неврологиялық жағдайлар (бассүйек-ми жарақаты, нейрохирургиялық операциялардан кейінгі жағдайлар) кезінде қолдану тәжірибесі шектеулі, сондықтан, препарат әсіресе, терең тыныштандыру қажет болған жағдайда сақтықпен қолданылуы тиіс. Емді таңдаған кезде дексмедетомидиннің церебральді қан ағымын азайтуы және бассүйекішілік қысымды төмендететінін ескеру керек. Егде жастағы пациенттер Дексмедетомидинді егде жастағы пациенттерде қолданғанда сақтық таныту қажет. Дексмедетомидинді қолданғанда 65 жастан асқан пациенттер, атап айтқанда, жүктемелік дозасын пайдаланғанда немесе емшараларды жүргізгенде, гипотензияға бейімірек болуы мүмкін. Дозасын төмендету мүмкіндігін қарастыру қажет. Қарқынды терапиядағы < 65 жастағы пациенттердің өлім жағдайлары Прагматикалық рандомизацияланған бақыланатын SPICE III зерттеулерге дексмедетомидин негізгі тыныштандыратын дәрі ретінде қолданылған және стандартты терапиямен салыстырылған қатер шегіндегі жағдайдағы қарқынды терапиядағы 3904 ересек пациенттер қатыстырылды. Жалпы, зерттеу дексмедетомидин қабылдаған топ пен әдеттегі ем қабылдаған топ (екі топтағы өлім жағдайы 29,1%) арасында 90 күн ішіндегі өлім жағдайынан ешқандай айырмашылықты таппады. Оның орнына зерттеу жастың өлімге әсерінің біркелкі еместігін анықтады. Дексмедетомидин басқа тыныштандыратын дәрілермен салыстырғанда≤ 65 жас тобында (мүмкіндіктер қатынасы 1,26; 95% байес сенім аралығы 1,02–1,56) өлім саны жоғарылауымен байланысты болды. Механизм белгісіз, бірақ операциядан кейінгі кезеңге байланыссыз себептермен ауруханаға жатқызылған пациенттерде дексмедетомидинді қолдану кезінде жастың өлімге гетерогенді әсері айқынырақ болды, бұл арада әсері APACHE II көрсеткішінің жоғарылауымен және жасының жас болуына қарай өсті. Алынған деректер дексмедетомидиннің күтілетін клиникалық пайдасымен жасырақ пациенттерде қолданылатын басқа тыныштандыратын дәрілерді қатар қойып, салыстырылуы керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Пациенттерге анестезиологиялық емшара жүргізу кезінде тыныштандыру үшін дексмедетомидин қабылдағаннан кейінгі тиісінше уақыт мерзімі ішінде көлік құралдарын басқару немесе басқа қауіпті міндеттерді орындаудан бас тарту ұсынылады.

Жүктілік Дексмедетомидинді жүкті әйелдерде қолдану туралы деректер жоқ немесе шектеулі. Ұрпақ өрбіту уыттылығының ықтималдығына байланысты дексмедетомидинді жүктілік кезінде, әйелдің клиникалық жағдайы дексмедетомидинмен емдеуді талап ететін жағдайларды қоспағанда, қолданбаған жөн. Бала емізу Дексмедетомидин емшек сүтімен бөлінеді, алайда препаратты енгізуді тоқтатқаннан кейін 24 сағаттан соң оның деңгейі анықтау шегінен төмен болады. Сәби үшін қауіптілігін жоққа шығару мүмкін емес. Бала емізуді тоқтату немесе дексмедетомидинмен емдеуді тоқтату жөніндегі шешім емшек емудің сәби үшін пайдасын және дексмедетомидинмен емдеудің анасы үшін пайдасын ескере отырып қабылдануы тиіс.

Дәрілермен өзара әрекеттесулерін зерттеулер тек ересектерде жүргізілген. Дексмедетомидинді анестетиктермен, тыныштандыратын, ұйықтататын дәрілермен және апиындармен бір мезгілде қолдану олардың тыныштандыру, анестезия және кардиореспираторлық ықпал сияқты әсерлерінің күшеюіне алып келеді. Нысаналы зерттеулерден изофлуранмен, пропофолмен, алфентанилмен және мидазоламмен қолданғандағы әсерлерінің күшейгені расталды. Дексмедетомидин мен изофлуран, пропофол, алфентанил және мидазолам арасында фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер анықталған жоқ. Алайда, фармакодинамикалық өзара әрекеттесулері мүмкіндігінің салдарынан, оларды дексмедетомидинмен бір мезгілде қолданғанда, дексмедетомидиннің немесе бір мезгілде қолданылатын анестетиктердің, тыныштандыратын, ұйықтататын дәрілердің немесе апиындардың дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. Дексмедетомидиннің көмегімен CYP2B6 қоса, CYP ферменттерінің тежелуі, адам бауырының микросомалық жасушаларын инкубациялау кезінде зерттелді. In vitro зерттеулерге сәйкес, дексмедетомидин мен субстраттар, көбінесе CYP2B6-мен арасында in vivo өзара әрекеттесу ықтималдығы бар. Іn vitro зерттеулердің нәтижелері бойынша, дексмедетомидин CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 және CYP3A4 изоферменттерін индукциялауы мүмкін, in vivo ондай өзара әрекеттесу ықтималдығы жоққа шығарылмайды. Клиникалық маңыздылығы белгісіз. Артериялық қысымның төмендеуі мен брадикардия туғызатын дәрілік заттарды, мысалы, бетаадреноблокаторларды қабылдап жүрген пациенттерде, аталған әсерлердің күшеюі мүмкіндігін ескеру керек (алайда, эсмололды қолданып, өзара әрекеттесулеріне жүргізілген зерттеудегі қосымша әсерлер орташа болды).

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25 ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!