Декссимб концентрат 100 мкг/мл

1 мл препараттың құрамында: белсенді зат - 118 мкг дексмедетомидин гидрохлориді, 100 мкг дексмедетомидинге баламалы; қосымша заттар: натрий хлориді, инъекцияға арналған су, азот (қажет болған жағдайда). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз, көзге көрінетін бөлшектер жоқ ерітінді.

- ҚЕБ (қарқынды емдеу бөлімшесінде) жатқан ересек пациенттерді тыныштандыру, оларда қажетті тыныштандыру тереңдігі дауыс стимуляциясына жауап ретінде оянудан аспайды (Ричмондтың қозу-тыныштандыру (RASS) шкаласы бойынша 0-ден -3 баллға дейінгі ауқымға сәйкес келеді); - интубация жүргізілмеген ересек пациенттерді диагностикалық немесе хирургиялық араласу жүргізілгенге дейін және/немесе жүргізу кезінде тыныштандыру, яғни, анестезиологиялық ем шара жүргізген кезде тыныштандыру/есін жоғалтпай тыныштандыру.

Дексмедетомидин фармакологиялық қасиеттерінің ауқымы кең альфа2адренорецепторлардың селективті агонисті болып табылады. Симпатикалық жүйкелердің ұштарынан норадреналиннің босап шығуын төмендетуінің арқасында симпатолитикалық әсерге ие. Тыныштандыратын әсеріне ми діңінің көгілдір дағында (норадренергиялық нейрондары басым ядро) қозудың төмендеуі түрткі болады. Дексмедетомидин ауырғанды басатын және анестетик/анальгетик-жинақтайтын әсерлерге ие. Жүрек-қантамырлық әсерлері дозаға тәуелді сипатқа ие; инфузия жылдамдығы төмен кезде орталықтық әсері басым түседі, ол жүректің жиырылу жиілігінің және артериялық қысымның төмендеуіне алып келеді. Жоғары дозалары пайдаланылғанда, қантамырлардың жалпы кедергісінің, артериялық қысымның жоғарылауына және брадикардияның ары қарай күшеюіне алып келетін шеткері вазоконстрикция басым болады. Дексмедетомидин дені сау пациенттерде монотерапия ретінде қолданылғанда, іс жүзінде тынысты тарылтуға қабілетсіз. ҚЕБ жатқан ересек пациенттерді тыныштандыру кезінде Операциядан кейін ҚЕБ жатқан, бұрын интубация жүргізілмеген және мидазоламның немесе пропофолдың көмегімен пациенттердегі плацебо бақыланатын зерттеулерде, дексмедетомидин 24 сағат ішінде қосымша тыныштандыру (мидазолам немесе пропофол) мен апиындар қажеттілігін едәуір төмендеткен. Дексмедетомидинді қабылдаған пациенттердің көпшілігіне қосымша тыныштандыру қажет болмады. Пациенттерді дексмедетомидин инфузиясын тоқтатпай сәтті экстубациялауға мүмкіндік болды. ҚЕБ тыс жүргізілген зерттеулер, талапқа сай мониторингілеу жағдайлары болған жағдайда, трахея интубациясы жүргізілмеген пациенттерге дексмедетомидинді қауіпсіз енгізуге болатындығын растады. Дексмедетомидин көбінесе, ҚЕБ-де емделетін, 14 күн бойы жеңілден орташа дәрежеге дейінгі ұзақ уақыт тыныштандыруды (RASS 0ден -3-ке дейін) қажет ететін пациенттерді мақсатты тыныштандыру ауқымында болу уақыты жағынан мидазоламмен (қауіптерінің арақатынасы 1,07; 95 % СА 0,971, 1,176) және пропофолмен (қауіптерінің арақатынасы 1,00; 95 % СА 0,922, 1,075) ұқсас болды; мидазоламмен салыстырғанда өкпені жасанды желдету ұзақтығын және пропофолмен және мидазоламмен салыстырғанда трахея экстубациясына дейінгі уақытты қысқартты. Мидазолам немесе пропофолды қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, дексмедетомидинді қабылдаған пациенттер оңай оянып, маманмен жақсы сөйлесіп және ауруының қарқындығы туралы жақсы хабарлап отырған. Дексмедетомидинді қабылдаған пациенттерде көбінесе гипотензия мен брадикардия дамыған, бірақ мидазоламды қабылдаған пациенттермен салыстырғанда тахикардия сирегірек дамыған, және пропофолды қабылдаған пациенттермен салыстырғанда тахикардия жиірек дамыған, бірақ гипотензияның даму жиілігі ұқсас болған. Зерттеуде CAM-ICU шкаласының көмегімен бағаланатын делирийдің даму жиілігі мидазоламмен салыстырғанда төмен болды, ал делириймен байланысты жағымсыз құбылыстар пропофолмен салыстырғанда дексмедетомидин тобында сирегірек дамыған. Тыныштану деңгейінің жеткіліксіздігіне байланысты седация тоқтатылған пациенттер, пропофол немесе мидазоламға көшірілді. Тыныштану деңгейінің жеткіліксіздігі қаупі басқа тыныштандыру әдісіне тура ауыстырардың стандартты әдістермен тыныштандыру қиынға соққан пациенттерде жоғары болды. Балалардағы тиімділігінің дәлелдері ҚЕБ-дегі дозасы бақыланатын зерттеуде операциядан кейінгі, 1 айдан ≤ 17 жасқа дейінгі ауқымды популяцияда анықталды. Дексмедетомидинді қабылдаған пациенттердің шамамен 50 %-ы 20,3 сағаттық, бірақ 24 сағаттан аспайтын емдеу кезеңі бойына мидазоламның көмегімен қосымша тыныштандыруды қажет етпеді. Препараттың 24 сағаттан артық қолданылғаны туралы деректер жоқ. Препараттың жаңа туған нәрестелерде (жүктіліктің 2844 аптасы) қолданылуы жөніндегі ақпарат шектеулі және онда тек төмен дозаларының (≤ 0,2 мкг/кг/сағ) пайдаланылғаны сипатталған. Гипотермия болған және жүрек лықсытуы жүректің жиырылу жиілігінен анықталатын жағдайларда, жаңа туған нәрестелер дексмедетомидиннің брадикардиялық әсеріне ерекше сезімтал болуы мүмкін. ҚЕБ-дегі салыстыру препаратының салыстырмалы жасырын, бақыланатын зерттеулерінде бүйрекүсті бездері қыртысы бәсеңдеуінің туындау жиілігі мидазоламды (n=338), не болмаса пропофолды (n=275) қабылдап жүрген пациенттердегі 0 %-бен салыстырғанда, дексмедетомидинді қабылдап жүрген пациенттерде (n=778) 0,5 % құрады. Бұл жағымсыз құбылыс 1 жағдайда жеңіл, және 3 жағдайда ауырлығы орташа жағдай ретінде байқалды. Анестезиологиялық емшараны жүргізу кезіндегі тыныштандыру /есін жоғалтпай тыныштандыру Дексмедетомидиннің интубацияланбаған пациенттер үшін хирургиялық және диагностикалық араласуға дейін және/немесе араласу кезінде тыныштандыру үшін қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын, көп орталықтық екі зерттеу аясында бағаланды. 1 зерттеу. 1 зерттеуде белгілі бір операциялар/емшаралар бақыланатын анестезиямен және жергілікті/аумақтық анестезиямен жүргізілген, 10 минут бойы дексмедетомидиннің жүктемелік 1 мкг/кг (n=129), немесе 0,5 мкг/кг (n=134) дозасын, немесе плацебо (физиологиялық ерітінді) (n=63), содан соң сағатына 0,6 мкг/кг жылдамдықпен демеуші инфузияны қабылдаған пациенттер рандомизацияланды. Демеуші инфузияның жылдамдығы зерттеліп отырған препаратпен 0,2 мкг/кг/сағаттан 1 мкг/кг/сағатқа дейін титрленді. Тыныштандырудың мақсатты деңгейіне (сергектік пен тыныштануды бағалау шкаласы, Observer’s Assessment of Alertness/Sedation Scale – ОАА/S ≤ 4) жеткен, қосымша тыныштандыратын препарат мидазоламды енгізу қажет болмаған пациенттер саны плацебо қабылдаған топтағы 3 % пациентпен салыстырғанда 1 мкг/кг дексмедетомидинді қабылдаған топта 54 % пациентті және 0,5 мкг/кг дексмедетомидинді қабылдаған топта 40 % пациентті құрады. 1 мкг/кг дексмедетомидин тобына және 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобына рандомизацияланған, және қосымша тыныштандыратын препарат мидазоламды енгізуді қажет етпеген пациенттер санындағы қауіптердің айырмашылығы, плацебомен салыстырғанда сәйкесінше 48 % (95 % СА: 3757 %) және 40 % (95 % СА: 2848 %) құрады. Қосымша тыныштандыратын препарат мидазоламның орташа дозасы (ауқымы) 1,0 мкг/кг дексмедетомидин тобында 1,5 (0,57,0) мг, 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында 2 (0,58,0) мг және плацебо тобында 4,0 (0,514,0) мг құрады. 1 мкг/кг дексмедетомидин тобы мен 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобындағы мидазоламның қосымша дозасының орташа мәндерінің айырмашылығы плацебомен салыстырғанда, дексмедетомидиннің пайдасына сәйкесінше -3,1 мг (95 % СА: -3,8 -2,5) және -2,7 мг (95 % СА: -3,3 2,1) құрады. Қосымша мидазоламның алғашқы дозасын енгізгенге дейінгі орташа уақыт 1,0 мкг/кг дексмедетомидин тобында 114 минутты, 0,5 мкг/кг дексмедетомидин тобында 40 минутты және плацебо тобында 20 минутты құрады. 2 зерттеу. 2 зерттеуде есін жоғалтпай, жергілікті анестезиямен трахеяның фиброоптикалық интубациясы жүргізілген пациенттер, 10 минуттан астам уақыт бойы дексмедетомидиннің 1 мкг/кг дозадағы жүктемелік инфузиясын (n=55) немесе плацебо (физиологиялық ерітінді) (n=50) қабылдап, артынан тұрақты түрде сағатына 0,7 мкг/кг жылдамдықпен демеуші инфузиясын алу үшін рандомизацияланды. Рамсейдың тыныштану шкаласы бойынша тыныштанудың ≥ 2 деңгейін ұстап тұру үшін, плацебо қабылдаған 14% пациентпен салыстырғанда, дексмедетомидинді қабылдаған 53% пациент мидазоламмен қосымша емді қажет етпеген. Дексмедетомидин үшін рандомизацияланған, мидазоламмен емдеуді қажет етпеген субъектілер пропорциясындағы қауіп айырмашылығы плацебомен салыстырғанда 43 % (95% СА: 23% - 57%) құрады. Мидазоламның орташа дозасы дексмедетомидин тобында 1,1 мг және плацебо тобында 2,8 мг құрады. Мидазоламның орташа дозаларындағы айырмашылық дексмедетомидиннің пайдасына -1,8 мг құрады (95% СА: -2,7 - -0,86).

Дозалау режимі ҚЕБ-дегі ересек пациенттерді тыныштандыру, оларды тыныштандырудың қажетті тереңдігі дауыс стимуляциясына жауап ретінде оянудан аспайды (Ричмондтың қозу-тыныштандыру шкаласы (RASS) бойынша 0-ден -3 балға дейінгі аралыққа сәйкес келеді) Тек стационарда қолдануға арналған. Бұл дәрілік затты қарқынды емдеу жағдайларындағы пациенттерді емдеуде тәжірибесі бар мамандар қолдануы тиіс. Механикалық вентиляция және седация жүргізілетін пациенттерді дексмедетомидинге инфузияның сағатына 0,7 мкг/кг бастапқы жылдамдығымен көшіріп, кейіннен дозасын пациенттің реакциясына байланысты, сағатына 0,2-ден 1,4 мкг/кг дейінгі дозалары ауқымында, қажетті тыныштандыру деңгейіне жеткенге дейін түзетуге болады. Әлсіз пациенттер үшін инфузияның бастапқы жылдамдығы төменірек болуын қарастыру керек. Дексмедетомидин әсері күшті препарат болып табылады, сондықтан, оны енгізу жылдамдығы сағатпен есептеледі. Дозаны реттегеннен кейін тыныштанудың мақсатты тереңдігіне жету бір сағатқа дейін созылуы мүмкін. Ең жоғарғы дозасы Препараттың ең жоғарғы, сағатына 1,4 мкг/кг дозасын арттырмау керек. Дексмедетомидиннің ең жоғарғы дозасы жағдайында тыныштанудың тиісінше деңгейіне жете алмаған пациенттер, баламалы тыныштандыратын препаратқа ауыстырылуы тиіс. ҚЕБ-де дексмедетомидиннің қанықтыратын дозасын енгізу ұсынылмайды, өйткені, бұл жағдайда жағымсыз дәрілік реакциялардың жиілігі арта түседі. Қажет болған жағдайда, дексмедетомидиннің клиникалық әсеріне жеткенге дейін пропофолды немесе мидазоламды қолдануға болады. Интубация жүргізілмеген ересек пациенттерді диагностикалық немесе хирургиялық араласу жүргізілгенге дейін және/немесе жүргізу кезінде тыныштандыру, яғни, анестезиологиялық емшара жүргізу кезінде тыныштандыру /есін жоғалтпай тыныштандыру Дексмедетомидинді операция бөлмесіндегі пациенттерге анестезиологиялық емшара жүргізуде немесе емдеу немесе диагностикалық мақстаттағы манипуляцияларды жүргізуде тәжірибесі бар мамандардың қолдануына болады. Есін жоғалтпай тыныштандыру үшін дексмедетомидинді қолданғанда, пациенттер диагностикалық немесе хирургиялық араласу жүргізуге қатыспайтын адамдардың тұрақты бақылауында болуы тиіс. Гипотензияның, гипертензияның, брадикардияның, тыныс тарылуының, тыныс жолдары обструкциясының, апноэ, диспноэ және/немесе сатурация төмендеуінің ерте бастағы белгілерін анықтау үшін, пациенттерді тұрақты түрде қадағалауды жүзеге асыру қажет. Оксигенотерапияның болуын қамтамасыз ету қажет, қолдану үшін көрсетілімі болған жағдайда ол дереу қолданылуы тиіс. Оттегі сатурациясын пульстік оксиметрия әдісімен қадағалап отыру қажет. Дексмедетомидинді енгізуді инфузия түріндегі жүктемелік дозасынан бастайды, одан кейін демеуші инфузиясы жүргізіледі. Араласудың түріне байланысты, сәйкесінше жергілікті анестезия немесе қажетті клиникалық әсеріне жетуге арналған анальгезия қажет болуы мүмкін. Ауырсынумен жүретін араласу жағдайында немесе тыныштандырудың терең деңгейі қажет болған жағдайда қосымша анальгезия немесе тыныштандыратын дәрілерді (мысалы, апиындар, мидазолам немесе пропофол) қолдану ұсынылады. Дексмедетомидиннің фармакокинетикалық жартылай таралу кезеңі шамамен 6 минут деп бағаланады. Дексмедетомидиннің қажетті клиникалық әсеріне қол жеткізу мақсатында титрлеу үшін қажетті уақытты бағалау үшін, оны қолданылатын басқа препараттардың әсерлерімен бірге ескеру керек. Анестезиологиялық емшара жүргізу кезінде тыныштандырудың басталуы 10 минут ішінде 1,0 мкг/кг инфузиясы түріндегі жүктемелік дозасы. Шағындау, мысалы офтальмологиялық операциялар сияқты инвазиялық араласуға қатысты, 10 минут ішіндегі 0,5 мкг/кг инфузиясы түріндегі жүктемелік дозасын қолдануға болады. Анестезиологиялық емшара жүргізу кезіндегі тыныштануды демеп отыру Демеуші инфузияны, әдетте, сағатына 0,60,7 мкг/кг дозасынан бастайды және сағатына 0,2-ден 1 мкг/кг дейінгі дозалары аралығында, қалаған клиникалық әсеріне жеткенге дейін титрлейді. Демеуші инфузияның жылдамдығын мақсатты тыныштану деңгейіне жеткенге дейін түзету қажет. Балалар Дексмедетомидиннің 0 жастан 18 жасқа дейінгі балалардағы қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Қазіргі кезде қолжетімді деректер «Жағымсыз реакциялар» бөлімінде сипатталған, бірақ дозасы жөнінде ешқандай нұсқау беру мүмкін емес. Егде жастағы пациенттер Әдетте, дозасын түзету қажет емес. Егде жастағы пациенттерде гипотензия қаупі жоғары болуы мүмкін, бірақ, анестезиологиялық емшараны жүргізу кезіндегі тыныштандыруға қатысты қолда бар шектеулі деректерден, аталған қауіптің дозаға нақты тәуелділігі шамаланбайды. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Дексмедетомидин бауырда метаболизденеді, сондықтан, бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде ол сақтықпен қолданылуы тиіс. Ондай пациенттерге демеуші дозасын төмендету көрсетілген. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге дозасын түзету қажет емес. Енгізу әдісі және жолы Бұл дәрілік затты тек сұйылтқаннан кейін, инфузияға арналған, бақыланатын құрылғыны пайдаланып, венаішілік инфузиялар түрінде енгізу керек. Қолданар алдында ерітіндінің ішінде бөгде бөлшектердің бар-жоқтығын немесе түсінің өзгерген-өзгермегендігін көзбен қарап тексеріп шығу керек. Препараттың әрбір құтысы тек бір ғана пациентке арналған. Декссимб келесі венаішілік сұйықтықтармен және дәрілік заттармен үйлесімді: Рингер лактат ерітіндісі, глюкозаның 5 % ерітіндісі, натрий хлоридінің 0,9 % ерітіндісі, маннитолдың 20 % ерітіндісі, тиопентал натрий, этомидат, векуроний бромиді, панкуроний бромиді, сукцинилхолин, атракурий безилаты, мивакурий хлориді, рокуроний бромиді, гликопирроний бромиді, фенилэфрин гидрохлориді, атропин сульфаты, допамин, норадреналин, добутамин, мидазолам, морфин сульфаты, фентанил цитраты, плазманы алмастыратын дәрілер. Ерітіндіні дайындау Сұйылтқаннан кейінгі ақырғы ерітіндінің концентрациясы 4 мкг/мл немесе 8 мкг/мл құрауы тиіс. Талап етілетін концентрациясына (4 мкг/мл немесе 8 мкг/мг) жеткізу мақсатында, Декссимб препаратын қолданар алдында глюкозаның 5 % ерітіндісінде, Рингер ерітіндісінде, Рингер лактат ерітіндісінде, маннитолда немесе натрий хлоридінің 0,9 % ерітіндісінде сұйылтуға болады. Төменде инфузия дайындау үшін қажетті көлемдері келтірілген. Егер қажетті концентрациясы 4 мкг/мл құрайтын болса Декссимб, инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған 100 мкг/мл концентрат препаратының көлемі — Еріткіштің көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 2 мл — 48 мл — 50 мл 4 мл — 96 мл — 100 мл 10 мл — 240 мл — 250 мл 20 мл — 480 мл — 500 мл Егер қажетті концентрациясы 8 мкг/мл құрайтын болса Декссимб, инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған 100 мкг/мл концентрат препаратының көлемі — Еріткіштің көлемі — Инфузияның жалпы көлемі 4 мл — 46 мл — 50 мл 8 мл — 92 мл — 100 мл 20 мл — 230 мл — 250 мл 40 мл — 460 мл — 500 мл Ерітіндінің компоненттерін жақсылап араластыру үшін, оны абайлап сілку керек. Енгізер алдында Декссимб препаратын қатты бөлшектердің бар-жоғын және түсінің өзгергенін көзбен шолып қарау керек. Декссимб препараты вена ішіне енгізілетін келесі сұйықтықтармен және дәрілік заттармен үйлеседі: Рингер лактаты, 5% глюкоза ерітіндісі, инъекцияға арналған ерітінді 9 мг/мл (0,9%) натрий хлориді , 200 мг/мл (20%) маннитол, натрий тиопенталы, этомидат, векуроний бромиді, панкуроний бромиді, сукцинилхолин, атракурий безилаты, мивакурий хлориді, рокуроний бромиді, гликопирролат бромиді, фенилэфрин гидрохлориді, атропин сульфаты, дофамин, норадреналин, добутамин, мидазолам, морфин сульфаты, фентанилцитрат және плазма алмастырғыш. Емдеу ұзақтығы Дексмедетомидиннің 14 күннен артық қолданылу тәжірибесі болмаған. Препаратты аталған уақыттан ұзақ қолданғанда, дәрілік затты пайдалану жөніндегі мәселені жүйелі түрде қайта қарау қажет. Тоқтату симптомдарының бар екендігі жөніндегі нұсқау Альфа-2-адренорецепторлардың агонистерін ұзақ уақыт қолданғаннан кейін оларды күрт тоқтатқанда, сирек жағдайларда «тоқтату» синдромы туындаған. Ажитация дамыған және артериялық қысым жоғарылаған жағдайда, дексмедетомидинді тоқтатқаннан кейін бірден, осы жағдайдың туындауы мүмкіндігін ескеру керек. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Декссимбті стационарда қарқынды емдеу жағдайларындағы пациенттерді емдеуде, сондай-ақ, операция бөлмесіндегі пациенттерге анестезиологиялық емшара жүргізуде немесе көрсетілімдеріне байланысты емдеуде немесе диагностика емшараларын жүргізуде тәжірибесі бар мамандар қолдануы тиіс.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - II-III дәрежелі атриовентрикулярлық блокада (жасанды ырғақ жетекшісі болмаған кезде) - бақыланбайтын артериялық гипотензия - жедел цереброваскулярлық патология

Қауіпсіздік бейіні жөніндегі түйіндеме ҚЕБ жатқан ересек пациенттерді тыныштандыру кезінде Дексмедетомидинді ҚЕБ жағдайларында қолданғанда бәрінен жиірек хабарланған жағымсыз реакциялар пациенттердің шамамен, сәйкесінше 25 %, 15 % және 13 %-ында туындайтын гипотензия, гипертензия және брадикардия болып табылады. Гипотензия мен брадикардияда дексмедетомидин анағұрлым жиі түрткі болған, ҚЕБ-дегі рандомизацияланған пациенттердің сәйкесінше 1,7 % және 0,9 %-ында туындаған ауыр жағымсыз реакциялар болды. Анестезиологиялық емшараны жүргізу кезіндегі тыныштандыру /есін жоғалтпай тыныштандыру Анестезиологиялық емшараны жүргізудегі тыныштандыру кезінде дексмедетомидинді қолданғанда бәрінен жиірек хабарланған жағымсыз реакциялар төменде атап келтірілген: - гипотензия - тыныстың тарылуы - брадикардия Төменде атап келтірілген жағымсыз реакциялар қарқынды емдеу бөлімшесіндегі пациенттерге жүргізілген клиникалық зерттеулердегі біріктірілген деректерінің нәтижелері бойынша алынған. Жағымсыз әсерлер кездесу жиіліктеріне қарай топтастырылған: өте жиі (≥1/10); жиі (≥1/100 - <1/10 дейін); жиі емес (≥1/1000 - <1/100 дейін); белгісіз (қолда бар деректер бойынша жиілікті бағалау мүмкін емес): Өте жиі (≥1/10) - брадикардия1,2 - гипотензия1,2, гипертензия1,2 - тыныс алу бәсеңдеуі2,3 Жиі (≥1/100 до <1/10) - гипергликемия, гипогликемия - ажитация - ишемия немесе миокард инфарктісі, тахикардия - жүрек айнуы2, құсу, ауыз кебірсуі2 - «тоқтату» синдромы, гипертермия Жиі емес (≥1/1000 до <1/100) - метаболизмдік ацидоз, гипоальбуминемия - елестеулер - атриовентрикулярлық блокада1, жүрек лықсытуының төмендеуі, жүректің тоқтап қалуы1 - ентігу, апноэ - іштің кебуі - дәрілік заттың әсер етпеуі, шөлдеу Белгісіз (қолда бар деректер бойынша жиілікті бағалау мүмкін емес) - қантсыз диабет 1 Төменнен Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасын қараңыз. 2 Жағымсыз реакция анестезиологиялық емшара кезіндегі тыныштандыруды зерттеуде де байқалған. 3 ҚЕБ жағдайларында тыныштандыруды зерттеудегі жиілігі «жиі». Жекелеген жағымсыз реакцияларының сипаттамасы Артериялық қысымның клиникалық тұрғыдан елеулі төмендеуі мен брадикардия «Айрықша нұсқаулар» бөлімінде көрсетілгендей жолмен басылуы тиіс. ҚЕБ-де жатпайтын, денсаулығы жақсырақ адамдарда дексмедетомидинді енгізгенде брадикардия кейде синустық түйіннің тоқтап қалуына немесе синустық үзіліске алып келген. Симптомдары аяқты көтеріп қойғанда және атропин және гликопирролат сияқты антихолинергиялық дәрілерді қолданғанда басылған. Жекелеген жағдайларда, осының алдында брадикардиясы болған пациенттерде ол асистолия көріністеріне дейін үдеген. Артериялық гипертензия жүктемелік дозасын енгізумен байланысты болған. Жүктемелік дозасын енгізбеу арқылы немесе инфузия жылдамдығын немесе жүктемелік дозасын азайта отырып, ол реакцияны азайтуға болады. Балалар 1 айдан асқан, көбінесе, операциядан кейінгі, ҚЕБ-де 24 сағатқа дейін болған балалардың емін бағалау жүргізілген; қауіпсіздік бейінінің ересектердегі қауіпсіздік бейінімен салыстырмалы екендігі көрсетілген. Жаңа туған нәрестелерге қатысты деректер (жүктіліктің 2844 апталары) тым шектеулі, дозалары сағатына ≤ 0,2 мкг/кг демеуші дозаларымен шектеледі. Оқулықтардағы дереккөздерде гипотермиялық брадикардияның бірен-саран жағдайлары туралы хабарланған. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттарды және медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: клиникалық зерттеулер мен тіркеуден кейін қолданылуы аясында дексмедетомидиннің артық дозалануының бірнеше жағдайы туралы хабарланды. Қолда бар деректерге сәйкес, ондай жағдайлардағы енгізілу жылдамдығы 20 айлық бала мен ересек адамда сәйкесінше, 36 минут ішінде 60 мкг/кг/сағатқа және 15 минут ішінде 30 мкг/кг/сағатқа жетті. Ондай жағдайларда артық дозалануы салдарынан анағұрлым жиі білінген жағымсыз дәрілік реакциялар брадикардия, гипотензия, гипертензия, шамадан тыс тыныштану, тыныстың тарылуы және жүректің тоқтап қалуы болды. Емі: клиникалық симптомдарымен жүретін артық дозалануы жағдайында, дексмедетомидинді енгізуді азайту немесе тоқтату керек. Күтілетін әсерлері, негізінен, жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан болып табылады және клиникалық көрсетілімдеріне сәйкес басылуы тиіс. Жоғары концентрациялары жағдайында артериялық қысымның жоғарылауы оның төмендеуінен басым түсуі тиіс. Клиникалық зерттеулерде синустық түйіннің тоқтап қалуы өздігінен немесе атропин мен гликопирролатты енгізуге жауап ретінде басылған. Жүректің тоқтап қалуымен қатар жүретін ауыр артық дозалануының жекелеген жағдайларында, реанимация шараларын жүргізу қажет болды.

Аддитивтік әсері болуы мүмкіндігі салдарынан, дексмедетомидинді тыныштандыратын әсері бар немесе жүрек-қантамыр жүйесіне ықпал ететін дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда сақ болу керек. Арнайы ескертулер Мониторинг Декссимб қарқынды емдеу жағдайларында, сондай-ақ, операция бөлмесінде және диагностикалық шаралар жүргізуде қолдануға арналған, оны басқа жағдайларда қолдану ұсынылмайды. Препарат инфузиясы кезінде жүрек қызметін үздіксіз мониторингілеу жүзеге асырылуы тиіс. Интубация жүргізілмеген пациенттерде тыныс тарылуы және кей жағдайларда апноэ дамуы қаупіне байланысты, тыныс алуды мониторингілеу жүзеге асырылуы тиіс. Дексмедетомидинді қолданғаннан кейін қалпына келу уақыты бір сағатқа жуықты құрайды. Амбулаториялық жағдайларда қолданғанда кемінде бір сағат бойы (немесе, пациенттің жағдайына байланысты, ұзағырақ мерзім бойына) мұқият мониторингілеуді жалғастыру қажет, пациент үшін қауіпсіздігіне көз жеткізу үшін, медициналық қадағалау тағы бір сағат бойы жалғасуы тиіс. Жалпы сақтық шаралары Дексмедетомидинді болюсті енгізбеген дұрыс және ҚЕБ жағдайларында жүктемелік дозасын пайдалану ұсынылмайды. Сондықтан, әсіресе, жедел қозуды емдеудің алғашқы сағаттарында немесе емшараларды жүргізу кезінде тыныштандыратын баламалы дәріні пайдалану қажет. Анестезиологиялық емшараны жүргізгенде тыныштандыру кезінде қажетті тыныштандыру деңгейіне жылдам жету үшін, тыныштандыратын басқа дәрінің болюсті инъекцияларының азғантай дозаларын қолдануға болады. Дексмедетомидинді қабылдап жүрген кейбір пациенттер тез қозады, және стимуляциядан кейін есін жылдам жиып алады. Басқа клиникалық симптомдар болмаған жағдайда, бұл белгі препараттың тиімсіздігі ретінде оқшау қарастырылмауы тиіс. Әдетте, дексмедетомидин терең тыныштануды туғызбайды, сондықтан, пациенттерді оңай оятуға болады. Соның салдарынан, дексмедетомидин препараттың аталған қасиеттері қолайсыз болып табылатын пациенттерге, мысалы, терең тыныштандыруды қажет ететін пациенттерге жарамайды. Дексмедетомидин интубациялау кезінде немесе миорелаксанттарды қолдану кезіндегі тыныштануды қамтамасыз ету үшін жалпы анестетик ретінде қолданылмауы тиіс. Дексмедетомидин құрысу белсенділігін бәсеңдетпейді, сондықтан, құрысуларды емдеу кезінде қолданылмауы тиіс. Аддитивтік әсер беруі мүмкіндігі салдарынан, дексмедетомидинді тыныштандыратын әсері бар немесе жүрек-қантамыр жүйесіне ықпал ететін дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда сақтық таныту керек. Дексмедетомидинді пациенттер бақылауда ұстай алатын тыныштандыру үшін қолдану ұсынылмайды. Сәйкесінше деректер жоқ. Дексмедетомидинді амбулатория жағдайларында қолданғанда, пациенттерді үшінші адамның қадағалауымен шығаруға болады. Пациенттерге автомобиль басқарудан немесе қауіптілігі зор басқа қызмет түрлерімен шұғылданудан бас тартуға, егер мүмкін болса, тыныштандыратын әсер беруі мүмкін басқа дәрілерді (мысалы, бензодиазепиндерді, апиындарды, алкогольді) бір мезгілде қабылданатын дәрілік заттардың емшарасына, пациенттің жас шамасы мен жай-күйіне байланысты дексмедетомидиннің байқалатын әсерлеріне сәйкес жеткілікті уақыт бойы қолданбауға кеңес беру керек. Дексмедетомидинді егде жастағы пациенттерде қолданғанда сақтық таныту қажет. Дексмедетомидинді қолданғанда 65 жастан асқан пациенттер, атап айтқанда, жүктемелік дозасын пайдаланғанда немесе емшараларды жүргізгенде, гипотензияға бейімірек болуы мүмкін. Дозасын төмендету мүмкіндігін қарастыру қажет. ≤ 65жастағы пациенттердің ҚЕБ өлім жағдайлары ҚЕБ-да шекті жағдайдағы ересек пациенттердің қатысуымен жүргізілген прагматикалық рандомизацияланған бақыланатын зерттеуден алынған деректерде дексмедетомидин тыныштандыратын негізгі дәрі ретінде пайдаланылды және әдеттегі терапиямен салыстырылды. Дексмедетомидин қабылдаған топ пен әдеттегі терапияны қабылдаған топ арасындағы 90 күндік өлімнің жалпы айырмашылығы байқалмады, бірақ жастың өлімге әсерінің гетерогенділігі болды. Дексмедетомидин баламалы тыныштандыратын дәрілермен салыстырғанда ≤ 65 жас тобындағы өлімнің жоғарылауымен байланыстырды. Механизм түсініксіз болғанымен, жастың өлімге әсер етуінің бұл гетерогенділігі операциядан кейінгі күтімге байланысты емес себептермен ауруханаға жатқызылған пациенттерде көбірек байқалды және APACHE II шкаласы бойынша баллдардың жоғарылауымен және жасының төмендеуімен өсті. Бұл нәтижелерді жастау пациенттерде баламалы тыныштандыратын дәрілермен салыстырғанда декмедетомидиннің күтілетін клиникалық пайдасымен салыстыру керек. Жүрек-қантамыр жүйесіне ықпалы және тиісінше сақтық шаралары Дексмедетомидин жүректің жиырылу жиілігін және артериялық қысымды төмендетеді (орталықтық симпатолитикалық әсері), бірақ жоғарырақ концентрацияларында артериялық қысымның жоғарылауына алып келетін шеткері вазоконстрикцияны туғызады. Соның салдарынан, дексмедетомидин жүрек-қантамыр жүйесінің ауыр тұрақсыздығы бар пациенттерге жарамайды. Дексмедетомидинді қатарлас брадикардиясы бар пациенттерге енгізгенде сақтық таныту керек. Препаратты жүректің жиырылу жиілігі <60 пациенттерге қолданудың әсері туралы деректер тым шектеулі, сондықтан, ондай пациенттер ерекше бақылауды және қадағалауды керек етеді. Брадикардия, әдетте, емдеуді қажет етпейді, қажет болса, холиноблокаторларды енгізу арқылы немесе препараттың дозасын төмендете отырып жақсы басылады. Спортпен шұғылданатын және жүрек жиырылу жиілігі төмен пациенттер, альфа2 адренорецепторлар агонистерінің брадикардиялық әсерлеріне ерекше сезімтал болуы мүмкін; синустық түйіннің уақытша тоқтап қалған жағдайлары сипатталды. Сонымен қатар, жүрек тоқтап қалған жағдайлар туралы хабарланған, оның алдында көбінесе брадикардия немесе атриовентрикулярлық блокада болған. Қатарлас (әсіресе, вазоконстрикторларға рефрактерлі), соның ішінде созылмалы артериялық гипотензиясы, гиповолемиясы бар немесе функционалдық қоры төмендеген пациенттерде, қарыншаның ауыр дисфункциясы бар пациенттер мен егде жастағы пациенттердегі сияқты, дексмедетомидиннің гипотензиялық әсері айқынырақ болуы мүмкін, бұл ондай пациенттерге ерекше көңіл бөлуді қажет етеді. Артериялық қысымның төмендеуі, әдетте, ерекше ем жүргізуді қажет етпейді, бірақ қажет болған жағдайда, дозасын төмендетуге, айналымдағы қан көлемінің орнын толтыруға арналған дәрілерді және/немесе вазоконстрикторларды енгізуге дайын болу керек. Вегетативтік жүйенің зақымдануы (мысалы, жұлын жарақатының салдарынан) бар пациенттерде дексмедетомидинді енгізгеннен кейінгі гемодинамикалық әсерлер айқынырақ болуы және емдеу кезінде ерекше бақылау жүргізуді қажет етуі мүмкін. Транзиторлық артериялық гипертензия, бірінші кезекте, жүктемелік дозасын енгізген кезде, дексмедетомидиннің шеткері вазоконстрикторлық әсеріне байланысты байқалған, сондықтан, ҚЕБ-де тыныштандыру кезінде жүктемелік дозасын енгізу ұсынылмайды. Артериялық қысымның жоғарылауын емдеу, әдетте, қажет болмайды, алайда, үздіксіз инфузияның жылдамдығын азайту мүмкіндігін қарастыру керек. Жүректің ишемиялық ауруы немесе ауыр цереброваскулярлық аурулары бар пациенттер үшін, жоғары концентрациясы жағдайындағы жергілікті вазоконстрикцияның маңызы зор болуы мүмкін. Ондай пациенттердің жай-күйіне мұқият мониторинг жүргізілуі тиіс. Миокард немесе ми ишемиясының белгілері пайда болған жағдайда, препараттың дозасын төмендету немесе оны енгізуді тоқтату керек. Гипотензия мен брадикардия қаупінің жоғарылауы мүмкіндігіне байланысты, дексмедетомидинді жұлынға жасалатын немесе эпидуральді анестезиямен біріктіргенде сақтықпен қолдану ұсынылады. Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде сақтық таныту керек, өйткені ондай пациенттерде препаратты шамадан тыс енгізгенде дексмедетомидин клиренсінің төмендеуі жағымсыз дәрілік реакциялардың, шамадан тыс тыныштанудың және әсерлерінің ұзаруының даму қаупінің жоғарылауына алып келуі мүмкін. Неврологиялық бұзылыстары бар пациенттер Дексмедетомидинді ауыр неврологиялық жағдайлар (бассүйек-ми жарақаты, нейрохирургиялық операциялардан кейінгі жағдайлар) кезінде қолдану тәжірибесі шектеулі, сондықтан, препарат әсіресе, терең тыныштандыру қажет болған жағдайда сақтықпен қолданылуы тиіс. Емді таңдаған кезде дексмедетомидиннің бассүйекішілік қысымды төмендеткені сияқты, церебральді қан ағымын да азайтуы мүмкіндігін ескеру керек. Басқа да сақтық шаралары Дексмедетомидин дәстүрлі салқындату әдістерімен емдеуге жауап бермейтін гипертермияны туғызуы мүмкін. Түсініксіз тұрақты қызба дамыған жағдайда, дексмедетомидинді қолдануды тоқтату керек. Оны қатерлі гипертермияға бейім адамдарда қолдану ұсынылмайды. Дексмедетомидинмен емдегенде қантсыз диабет дамитыны туралы хабарламалар бар. Полиурия дамыған жағдайда дексмедетомидин қабылдауды тоқтатып, сарысудағы натрий деңгейін және несептің осмолярлығын тексеру ұсынылады. Декссимб препаратының құрамында 1 мл-ге 1 ммоль натрийден кем болады.

Дексмедетомидиннің жүкті әйелдерде қолданылуы жөнінде деректер жоқ немесе шектеулі. Әйелдің клиникалық жағдайы дексмедетомидинмен емдеуді қажет ететін жағдайларда болмаса, дексмедетомидинді жүктілік кезінде қолданбаған дұрыс. Дексмедетомидин адамның емшек сүтіне бөлініп шығады, алайда, оның деңгейлері препаратты енгізуді тоқтатқаннан кейін 24 сағаттан соң анықталу шегінен төмен болады. Сәби үшін қауіптілігін жоққа шығару мүмкін емес. Емшек емізуді тоқтату немесе дексмедетомидинмен емдеуді тоқтату жөніндегі шешім емшек емудің сәби үшін пайдасын және дексмедетомидинмен емдеудің анасы үшін пайдасын ескере отырып қабылдануы тиіс. Фертильділік Егеуқұйрықтарда фертильділікті зерттеуде дексмедетомидин еркектерінің немесе ұрғашыларының репродуктивтік функциясына әсер етпеген. Адамның ұрпақ өрбіту функциясына ықпал етуіне қатысты деректер жоқ. Көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдлерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Пациенттерге анестезиологиялық емшара жүргізу кезінде тыныштандыру үшін Декссимбті қабылдағаннан кейінгі тиісінше уақыт мерзімі ішінде көлік құралдарын басқару немесе басқа қауіпті міндеттерді орындаудан бас тарту ұсынылады.

Дәрілермен өзара әрекеттесулерін зерттеулер тек ересектерде жүргізілген. Дексмедетомидинді анестетиктермен, тыныштандыратын, ұйықтататын дәрілермен және апиындармен бір мезгілде қолдану олардың тыныштандыру, анестезия және кардиореспираторлық әсерлер сияқты ықпалының күшеюіне алып келеді. Мақсатты зерттеулерден изофлуранмен, пропофолмен, алфентанилмен және мидазоламмен қолданғандағы әсерлерінің күшейгені расталды. Дексмедетомидин мен изофлуран, пропофол, алфентанил және мидазолам арасында фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер анықталған жоқ. Алайда, фармакодинамикалық өзара әрекеттесулері мүмкіндігінің салдарынан, оларды дексмедетомидинмен бір мезгілде қолданғанда, дексмедетомидиннің немесе бір мезгілде қолданылатын анестетиктердің, тыныштандыратын, ұйықтататын дәрілердің немесе апиындардың дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. Дексмедетомидиннің көмегімен CYP2B6 қоса, CYP ферменттерінің тежелуі, адам бауырының микросомалық жасушаларын инкубациялау кезінде зерттелді. in vitro зерттеулерге сәйкес, дексмедетомидин мен субстраттар, көбінесе CYP2B6-мен арасында in vivo өзара әрекеттесу ықтималдығы бар. Іn vitro зерттеулердің нәтижелері бойынша, дексмедетомидин CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 және CYP3A4 изоферменттерін индукциялауы мүмкін, in vivo ондай өзара әрекеттесу ықтималдығы жоққа шығарылмайды. Клиникалық маңыздылығы белгісіз. Артериялық қысымның төмендеуі мен брадикардия туғызатын дәрілік заттарды, мысалы, бетаадреноблокаторларды қабылдап жүрген пациенттерде, аталған әсерлердің күшеюі мүмкіндігін ескеру керек (алайда, эсмололды қолданып, өзара әрекеттесулеріне жүргізілген зерттеудегі қосымша әсерлер орташа болды).

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!