Депакин® сироп 5 г/100 мл

100 мл шәрбат құрамында белсенді зат – 5.00 г вальпрой қышқылы (5.764 г натрий вальпроаты түрінде). қосымша заттар: натрий гидроксиді, метилпарагидроксибензоат, пропилпарагидроксибензоат, сахароза 67% ерітіндісі, құрғақ өнімге шаққанда, сорбит (кристалданатын) 70% ерітіндісі, глицерин, жасанды хош иістендіргіш - құрамында спирт (этанол) бар шие, концентрацияланған хлорсутек қышқылы немесе концентрацияланған натрий гидроксиді ерітіндісі, тазартылған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Шие иісімен шәрбат тәрізді бозғылт-сары түсті мөлдір сұйықтық

- жайылған эпилепсияда да (клонустық, тонустық, тонус-клонустық, абсанс, миоклонустық және атониялық ұстамалар; Леннокс-Гасто синдромы), фокальді эпилепсияда да (салдарлы жайылуымен немесе онсыз фокальді ұстамалар) монотерапия ретінде немесе эпилепсияға қарсы басқа препараттармен біріктілімде ересектер мен балалардағы эпилепсияны емдеу. - егер бензодиазепиндермен үзілісті профилактика тиімсіз болса, асқынған фебрильді құрысулар критерийлеріне сәйкес келетін бір немесе бірнеше фебрильді құрысулардан кейін балалардағы құрысулардың қайталану профилактикасы.

Әсер ету механизмі және фармакодинамикалық әсерлері Вальпроат көбінесе орталық жүйке жүйесіне әсер етеді. Вальпроаттың құрысуға қарсы әсері адамдағы эпилепсия ұстамаларының әртүрлі типтеріне қатысты көрініс береді. Вальпроат құрысуға қарсы әсер етудің екі типіне ие болады: бірінші типі плазма мен ми тіндеріндегі вальпроат концентрацияларымен байланысты тікелей фармакологиялық әсері болып табылады. Екінші әсер ету типі тікелей емес және ми тіндерінде болатын вальпроат метаболиттерімен немесе нейротрансмиттерлер өзгерістерімен немесе жарғақшаға тікелей әсер етумен байланысты болуы ықтималды. Ең көп кең танылған болжам вальпроатты қолданудан кейін жоғарылайтын гамма-амин-май қышқылының (ГАМҚ) концентрациясына байланысты. Вальпроат ұйқының аралық фазасының ұзақтығын, оның баяу толқындық компонентін бір мезгілде арттыра отырып, төмендетеді.

Ұрпақ өрбіту қабілеті бар қыз балалар және әйелдер Вальпроатпен емдеуді эпилепсияны емдеу тәжірибесі бар маманның қадағалауымен бастау және жүргізу керек. Вальпроатты, басқа емдеу әдістері тиімсіз немесе жағымсыз болған жағдайларды қоспағанда, ұрпақ өрбіту қабілеті бар қыз балалар мен әйелдерде пайдалануға болмайды. Вальпроат бұл жағдайда вальпроатты пайдаланып жүрген әйелдер арасында Жүктіліктен сақтану бағдарламасына сәйкес тағайындалады және босатылады. Ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер және ерлер Вальпроатпен емдеуді эпилепсияны емдеу тәжірибесі бар маманның бастауы және бақылап отыруы ұсынылады. 11 жасқа толмаған балалар үшін пероральді дәрілік түрлерінен шәрбат, пероральді ерітінді және босап шығуы ұзаққа созылатын түйіршіктер көбірек сай келеді. Дозалау режимі Орташа тәуліктік доза: - сәбилер мен балалар: 30 мг/кг (шәрбат, ішуге арналған ерітінді және және босап шығуы ұзаққа созылатын түйіршіктер қабылдаған дұрыс). - жасөспірімдер мен ересектер: 20-30 мг/кг (таблеткалар, босап шығуы ұзаққа созылатын таблеткалар және босап шығуы ұзаққа созылатын түйіршіктер қабылдаған дұрыс). Дәрілік препарат тек миллиграмммен тағайындалу керек. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге дозаны төмендету қажет болуы мүмкін. Гемодиализде жүрген пациенттерде дозаны арттыруға болады. Вальпроат диализбен шығарылады. Дозаны таңдағанда пациентті клиникалық мониторингтеу деректерін бағдарға алу қажет. Енгізу жолы және тәсілі Ішке қабылдау үшін. Препаратты картон қорапшада болатын дозалау шприцінің көмегімен ғана қабылдау керек. Қолдануға арналған доза дозалау шприці поршенінде көрсетілген. Дозалау шприціне 10-нан 260 мг дейінгі әр 20 мг бөліктеу және 10 мг аралық бөліктеу түсірілген. Аралық дозалар үшін дозаны мг өрнегімен есептеу және одан кейін жартылай бөліктеу есебімен дозалау шприціндегі ең аз жақын тиісті бөліктеу белгісіне дейін дөңгелектеу керек. Тәуліктік дозаны тамақтану кезінде қабылдаған дұрыс: - 1 жасқа толмаған пациенттер үшін 2 дозаға бөліп, - 1 жастан үлкен пациенттер үшін 3 дозаға бөліп. Қабылдау уақытының көрсетілуімен қолдану жиілігі Емдеу басталуы: - Егер пациент емдеуден өтіп жүрген болса және басқа да эпилепсияға қарсы препараттарды қабылдаса, оңтайлы дозаға шамамен екі апта ішінде жету үшін натрий вальпроатымен емдеуді біртіндеп енгізу керек, одан кейін, қажет болса, бір мезгілде қабылданатын препараттар дозасын емдеу тиімділігіне қарай төмендетеді. - Эпилепсияға қарсы басқа препараттарды қабылдамайтын пациенттер үшін оңтайлы дозаға шамамен бір апта ішінде жету үшін дозаны әр 2-3 күн сайын сатылап арттыру керек. - Қажет болғанда, эпилепсияға қарсы басқа дәрілермен біріктірілген емді біртіндеп бастау керек. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Осы препаратты қолдануға қатысты қандай да бір сұрақтар туындаған жағдайда өз емдеуші дәрігеріңізбен байланысыңыз.

-жүктілік, сай келетін баламалы емдеу болмаған жағдайларды қоспағанда -ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдерде қолдану, Жүктіліктен сақтану бағдарламасының шарттары орындалатын жағдайларды қоспағанда -анамнездегі вальпроат, семинатрий вальпроатына, вальпромид немесе препарат компоненттерінің қандай да біріне жоғары сезімталдық -жедел гепатит -созылмалы гепатит -пациенттің жеке немесе отбасылық анамнезіндегі, әсіресе, дәрілік препараттар тудырған ауыр гепатит жағдайлары -бауыр порфириясы -митохондриялық фермент γ-полимеразаны кодтайтын ядролық гендегі (POLG) мутациялар туындататын диагностикаланған митохондриялық бұзылулар, мысалы, Альперс-Гуттенлохер синдромы, әрі POLG-мен байланысты бұзылулардың болуына күмән тудыратын 2 жасқа дейінгі балалар -шайқураймен біріктірілген қабылдау -мочевинаның түзілу циклының диагностикаланған бұзылулары -түзетілмеген гипокарнитинемиямен анықталған бастапқы жүйелік карнитин тапшылығы

Қатерсіз, қатерлі және нақты анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) сирек: миелодисплазия синдромы; жиілігі белгісіз: миелодисплазия синдромымен немесе онсыз жүре пайда болған Пельгер – Хьюит аномалиясы. Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар жиі: анемия, тромбоцитопения, дозаға тәуелді тромбоцитопения, әдетте, жүйелі түрде және қандай да бір клиникалық зардаптарсыз анықталады; симптомсыз тромбоцитопения кезінде, мүмкіндігінше, тромбоциттер деңгейінің және ауруды бақылау есебімен, препарат дозасын жай ғана төмендету, әдетте, тромбоцитопенияны басуға алып келеді; жиі емес: панцитопения, лейкопения; сирек: сүйек кемігінің аплазиясы немесе нағыз эритроцитарлық аплазия, агранулоцитоз, макроцитарлық анемия, макроцитоз; коагуляцияның, кем дегенде, бір факторының төмендеуі, коагуляция тестілерінің аномалиялық нәтижелері (мысалы, протромбин уақытының ұзаруы, ішінара белсендірілген тромбопластин уақытының ұзаруы, тромбин уақытының ұзаруы, ХҚҚ артуы). Эндокриндік бұзылулар жиі емес: диурезге қарсы гормонның талапқа сай емес секрециялану синдромы (ДҚГТСС), гиперандрогения (гирсутизм, вирилизация, акне, андрогендік алопеция және/немесе андрогендік гормондар деңгейінің жоғарылауы); сирек: гипотиреоз. Метаболизм және тамақтану бұзылулары жиі: гипонатриемия, дене салмағының артуы (салмақтың артуы, аналық бездер поликистозы синдромын дамытатын қауіп факторы түрінде болатынына орай, пациент салмағы мұқият бақылануы тиіс); сирек: гипераммониемия (әсіресе, политерапияда және препаратты тоқтатуды талап етпейтін бауырдың функционалдық сынамалары көрсеткіштерінің өзгерістері болмаған кездегі оқшауланған және орташа түрі. Комаға ұласып кетуі мүмкін және қосымша талдаулар жасауды талап ететін неврологиялық симптомдарымен бірге гипераммониемия жағдайлары хабарланды); жиілігі белгісіз: гипокарнитинемия. Психикалық бұзылулар жиі: сананың шатасуы, елестеулер, озбырлық, ажитация, зейін қоюдың бұзылысы (ең алдымен, балаларда); депрессия (вальпрой қышқылын құрысуға қарсы басқа препараттармен біріктіргенде); сирек: симптомсыз және үдемелі басталуымен когнитивтік бұзылулар (толық деменцияға дейін үдеуі мүмкін), олар емдеуді тоқтатудан кейін бірнеше аптадан бірнеше айға дейінгі уақыт ішінде қайтымды болуы мүмкін (нейрокөріністеу нәтижелері бойынша анықталған ми атрофиясымен байланысты болуы мүмкін); мінез-құлық бұзылуы, психомоторлық аса жоғары белсенділік, оқып-үйренуге қабілетсіздік (ең алдымен, балаларда). Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар өте жиі: тремор; жиі: экстрапирамидалық бұзылыстар (нейрокөріністеу нәтижелері бойынша анықталған ми атрофиясымен байланысты болуы мүмкін); мелшию және летаргия, кейде өтпелі комаға (энцефалопатия) алып келетін құрысу ұстамалары емдеуді тоқтату немесе дозаны төмендету кезіндегі регрессиямен бірге (әсіресе, фенобарбиталмен немесе топираматпен біріктірілген ем кезінде немесе вальпроат дозаларын кенеттен арттырудан кейін жиі болатын); тыныштану, есте сақтау бұзылыстары, бас ауыру, нистагм немесе бас айналу; жиі емес: кома, энцефалопатия, летаргия (кейде өтпелі комаға алып келетін мелшию және летаргия (энцефалопатия) жағдайлары, емдеуді тоқтату немесе дозаны төмендету кезіндегі регрессиямен бірге (әсіресе, фенобарбиталмен немесе топираматпен біріктірілген ем кезінде немесе вальпроат дозаларын кенеттен арттырудан кейін жиі болатын); қайтымды Паркинсон синдромы (нейрокөріністеу нәтижелері бойынша анықталған ми атрофиясымен байланысты болуы мүмкін), атаксия, парестезия. Көру мүшесі тарапынан бұзылулар сирек: диплопия. Есту мүшесі және құлақ иірі тарапынан бұзылулар жиі: естімей қалу. Тамырлар тарапынан бұзылулар жиі: қан құйылу; жиі емес: тері васкулиті, негізінен, лейкоцитокласттық васкулит. Тыныс алу жүйесі, көкірек қуысы және көкірек ортасы ағзалары тарапынан бұзылулар жиі емес: плевралық жалқық (эозинофилиялық) Асқазан-ішек бұзылулары өте жиі: жүрек айну; жиі: құсу, қызыл иек тарапынан бұзылулар (негізінен, қызыл иек гиперплазиясы), стоматит, эпигастрий аумағындағы ауырсыну; емдеудің басында туындауы мүмкін, бірақ, әдетте емдеуді тоқтатусыз бірнеше күн өткен соң басылатын диарея; жиі емес: өліммен аяқталуы мүмкін, емдеуді ерте тоқтатуды талап ететін панкреатит. Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар сирек: бауыр ауруы. Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар жиі: уақытша және/немесе дозаға тәуелді шаштың түсуі, тырнақ және тырнақ оймасы тарапынан бұзылулар; жиі емес: ангионевроздық ісіну, тері реакциялары, шаш өсуінің бұзылуы (мысалы, шаштың аномалиялық құрылымы, шаш түсінің өзгеруі, шаштың аномалиялық өсуі); сирек: уытты эпидермалық некролиз (Лайелл синдромы), Стивенс-Джонсон синдромы, полиморфты эритема, DRESS-синдром (эозинофилиямен және жүйелік көріністермен қатар жүретін дәрілік тері реакцияcы) немесе дәріге аса жоғары сезімталдық синдромы. жиілігі белгісіз: гиперпигментация. Бұлшықет, қаңқа және дәнекер тін тарапынан бұзылулар жиі емес: сүйектің минералдық тығыздығының төмендеуі, остеопения, остеопороз және сынулар (Депакин препаратымен ұзақ уақыт емдеу кезінде). Депакин препаратының сүйек метаболизміне әсер ету механизмі белгісіз; сирек: жүйелі қызыл жегі, рабдомиолиз. Бүйрек және несеп шығару жолы тарапынан бұзылулар жиі: несепті ұстай алмау; жиі емес: бүйрек жеткіліксіздігі; сирек: энурез, тубулоинтерстициальді нефрит, Фанкони синдромы. Ұрпақ өрбіту жүйесі және сүт бездері тарапынан бұзылулар жиі: жүйесіз етеккірлер. жиі емес: аменорея; сирек: ерлер фертильділігінің бұзылуы, аналық бездер поликистозы; Туа біткен, отбасылық және генетикалық бұзылулар жиілігі белгісіз: туа біткен даму ақаулары, жүйке-психикалық дамудың бұзылуы. Жалпы бұзылулар және енгізген жердегі реакциялар жиі емес: гипотермия, шеткері ісінудің ауыр емес түрі. Зертханалық және құралмен тексеру деректері сирек: В8 дәрумені (биотин) тапшылығы/биотинидаза тапшылығы. Балалар Педиатриялық қауымдағы вальпроаттың қауіпсіздік бейіні ересектермен салыстырмалы, бірақ кейбір жағымсыз реакциялар аса күрделі немесе негізінен педиатриялық қауымда байқалады. Сәбилер мен кішкентай жастағы, әсіресе, 3 жасқа дейінгі балаларда бауырдың күрделі зақымдануының ерекше қаупі бар. Кішкентай жастағы балалар да панкреатиттің ерекше қаупіне бейім. Бұл қауіптер жас өсуімен азаяды. Озбырлық, ажитация, зейіннің бұзылуы, аномалиялық мінез-құлық, психомоторлық аса жоғары белсенділік және оқып-үйрену қабілетінің бұзылуы сияқты психикалық бұзылыстар, негізінен, педиатриялық қауымда байқалады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Ауқымды жедел уланудың клиникалық белгілері, әдетте, бұлшықет гипотониясымен, гипорефлексиямен, миоз, тыныс алу функциясының бұзылуымен және метаболизмдік ацидозбен, гипотензиямен және айналымдық коллапс/кардиоваскулярлық шокпен тереңдігі көп немесе аз болуы мүмкін команы қамтиды. Ми ісінуімен байланысты бассүйекішілік гипертензияның бірнеше жағдайы сипатталды. Стационардағы пациенттерді емдеу: асқазанды шаю, клиникалық көрсетілімдері болса, тиімді диурезді демеу, жүрек-қантамыр және тыныс алу жүйелерінің жағдайын қадағалауды қамтиды. Өте ауыр жағдайларда, қажет болса, экстраренальді диализ жүргізуге болады. Әдетте, осындай улану кезіндегі болжам жағымды. Осыған қарамастан, өліммен аяқталудың бірнеше жағдайы тіркелді. Артық дозалану жағдайында құрамында вальпроат бар дәрілік заттардағы натрий мөлшері гипернатриемияға алып келуі мүмкін. Емдеу Вальпроаттың артық дозалануы мен гипераммонемия дамуы жағдайында карнитинді вена ішіне енгізу (аммиак деңгейін қалыпқа түсіру үшін) көрсетілген.

Ескертулер Жүктіліктен сақтану бағдарламасы Вальпроаттың жоғары тератогенді қуаты бар, ал құрсақ ішінде вальпроат әсеріне ұшыраған балаларда туа біткен даму ақауларының және жүйке-психикалық даму бұзылуларының қаупі жоғары болады. Вальпроатты, басқа емдеу әдістері тиімсіз немесе пациенттерге жағымсыз болған жағдайларды қоспағанда, ұрпақ өрбіту қабілеті бар қыз балалар мен әйелдерге тағайындауға болмайды. Егер ешқандай басқа емдеу мүмкіндігі болмаса, төменде ұсынылған Жүктіліктен сақтану бағдарламасы бойынша әрекеттену қажет. Депакин® препараты келесі оқиғаларда қарсы көрсетілімді: - жүктілік кезінде, сай келетін баламалы емдеу болмаған жағдайларды қоспағанда; - ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдерде, Жүктіліктен сақтану бағдарламасының шарттары орындалатын жағдайларды қоспағанда. Жүктіліктен сақтану бағдарламасының шарттары Препаратты тағайындайтын тұлға (емдеуші дәрігер) көз жеткізуі тиіс: әр жағдайда пациент әйелмен талқыласу жолымен, оның қатыстырылуына, емдеу нұсқаларының талқылануына кепілдік бере отырып және пациент әйелдің қауіптер мен қауіптерді барынша азайтуға қажетті шараларды түсінуін қамтамасыз етумен жекелеген жағдаяттар бағаланды; пациент әйелдердің бәрінде жүктілік ықтималдығы бағаланады; пациент-әйел құрсақ ішінде вальпроат әсеріне ұшыраған балалар үшін бұл қауіптер шамасын қоса, туа біткен даму ақаулары мен жүйке-психикалық даму бұзылуларының қауіптерін түсінеді және растайды; пациент әйел, қажет болса, емдеу басталуына дейін және емдеу кезінде жүктілікке тестіден өту қажеттілігін түсінеді; пациент әйелге контрацепция жөнінде кеңес берілген, әрі пациент әйел вальпроатпен емдеу жалғасқан бүкіл кезең бойына үздіксіз тиімді контрацепцияны қадағалауға қабілетті; пациент әйел эпилепсияны емдеу тәжірибесі бар маманның емдеуді жүйелі түрде (кем дегенде, жыл сайын) қайта қарауы қажеттілігін түсінеді; пациент әйел өзі жүктілікті жоспарлаған бойда бірден ұрықтануға дейін және контрацепция пайдалануды тоқтатуға дейін дер мезгілінде талқылауды және баламалы емдеу нұсқаларына ауысуды қамтамасыз ету үшін өз дәрігерімен кеңесу қажеттілігін түсінеді; пациент әйел жүкті болып қалған жағдайда шұғыл дәрігерге қаралу қажеттілігін түсінеді; пациент әйелге пациентке арналған нұсқаулық берілген; пациент әйел өзінің вальпроатты қолданумен байланысты қауіптерді және қажетті алдын ала сақтану шараларын түсінгенін растайды (жыл сайынғы қауіптермен танысу нысаны). Бұл шарттар, емдеуді тағайындайтын тұлға жүктілік қаупінің жоқ екенін растайтын дәлелді себептер бар деп санайтын жағдайларды қоспағанда, қазіргі уақытта жыныстық қатынасқа түспейтін әйелдерге де қатысты болады. Қыз балалар Препаратты тағайындайтын тұлға (емдеуші дәрігер) көз жеткізуі тиіс: қыз балалардың ата-аналары/қамқоршылары вальпроат қабылдап жүрген қыз балада менархе басталуынан кейін бірден маманға қаралу қажеттілігін түсінеді; менархе басталған қыз балалардың ата-аналары/қамқоршылары құрсақ ішінде вальпроат әсеріне ұшыраған балалар үшін осы қауіптер шамасын қоса, туа біткен даму ақауларының және жүйке-психикалық даму бұзылуларының қауіптері туралы жан-жақты толық ақпарат алған; менархе басталған пациент қыздарда вальпроатпен емдеу қажеттігі жыл сайын қайта бағаланады және баламалы емдеу нұсқалары қарастырылады. Егер вальпроат бірден бір сай келетін емдеу нұсқасы болса, тиімді контрацепцияны пайдалану қажеттілігін және Жүктіліктен сақтану бағдарламасының басқа шарттарының бәрін талқылау керек. Емдеуші дәрігер қыз балаларды жыныстық жетілуге немесе кәмелет жасына жетуге дейін баламалы емдеуге ауыстыру үшін бар күш-жігерін жұмсауы тиіс. Жүктілікке тест Вальпроатпен емдеу басталуына дейін жүктілік жоққа шығарылу керек. Жүктілік кезінде алдын ала көздеусіз пайдалану болғанын жоққа шығару үшін денсаулық сақтау жүйеснің қызметкері растаған 25 мХБ/мл кем емес сезімталдығы белгіленген плазманы пайдаланумен жүктілікке тест теріс нәтижесін алмаған ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдерде вальпроатпен емдеу басталмауы тиіс. Жүктілікке осы тест емдеу кезінде жүйелі уақыт аралықтары сайын қайталану керек. Контрацепция Вальпроат тағайындалатын ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдер вальпроатпен бүкіл емдеу кезеңі бойына үздіксіз тиімді контрацепцияны пайдалануы тиіс. Осы пациент әйелдерге жүктіліктен сақтану туралы толық ақпарат берілуі тиіс, ал егер олар тиімді контрацепцияны пайдаланбаса, оларды контрацепция мәселелері бойынша кеңес алуға жіберу керек. Контрацепцияның, кем дегенде, бір тиімді әдісін (дұрысы, жатырішілік спираль немесе имплантат сияқты автономды түрін) немесе бөгеттік әдісін қоса, контрацепцияның екі қосымша әдісін пайдалану керек. Контрацепция әдісін таңдау кезіндегі әр жағдайда пациент әйелмен оның түсінгенін және таңдалған шараларды қадағалағанын кепілдеу үшін талқылау арқылы жекелеген жағдаяттар бағалануы тиіс. Тіпті аменорея кезінде пациент әйел тиімді контрацепция жөнінде берілген бүкіл кеңесті қадағалауы тиіс. Құрамында эстроген бар препараттар Құрамында эстроген бар гормондық контрацептивтерді қоса, құрамында эстроген бар препараттармен бір мезгілде қабылдау вальпроат тиімділігінің төмендеуіне ықтималды алып келуі мүмкін. Құрамында эстроген бар препараттарды тағайындау немесе тоқтату кезінде клиникалық жауапты мониторингтеу (ұстамаларды бақылау) қажет. Дегенмен де, вальпроат гормондық контрацептивтер тиімділігін төмендетпейді. Дәрігердің емдеуді жыл сайын қайта қарауы Емдеуші дәрігер вальпроаттың пациент әйелді емдеу үшін ең көп сай келетін препарат болуын-болмауын, кем дегенде, жылына 1 рет тексеруі тиіс. Емдеуші дәрігер жыл сайынғы қауіптермен танысу нысанын әр жыл сайын қайта қараудың басында және барысында талқылауы және пациент әйелдің оның мазмұнын түсінгеніне көз жеткізуі тиіс. Жыл сайынғы қауіптермен танысу нысанын емдеуші дәрігер мен пациент әйел (немесе оның заңды өкілі) тиісті үлгіде толтыруы және қол қоюы тиіс. Жүктілікті жоспарлау Егер әйел жүктілікті жоспарласа, эпилепсияны емдеу тәжірибесі бар маман вальпроатпен емді қайта бағалауы және баламалы емдеу нұсқаларын қарастыруы тиіс. Ұрықтануға дейін және контрацепция пайдалануды тоқтатуға дейін тиісті баламалы емдеуге ауысу үшін бүкіл күш-жігерді жұмсау қажет. Егер ауысу мүмкіндігі болмаса, әйел өзінің отбасын жоспарлауға қатысты негізделген шешімінің қабылдануын қамтамасыз ету үшін вальпроат қолданудың келешек сәби үшін қауіптеріне қатысты қосымша кеңес алуы тиіс. Жүктілік жағдайында Егер вальпроатты пайдаланып жүрген әйел жүкті болып қалса, оны вальпроатпен емдеу қажеттілігін қайта бағалау және баламалы нұсқаларын қарастыру үшін дереу маманға жолдау қажет. Вальпроатты пайдаланып жүріп жүкті болып қалған пациент әйелдерді және олардың жұптастарын вальпроат әсеріне ұшыраған жүктілікке қатысты бағалау және кеңес беру үшін тератологиядан тәжірибесі бар маманға жолдау керек. Фармацевт мынаған көз жеткізуі тиіс: - пациент картасы вальпроат әр жолы берілген сайын беріледі және пациенттер оның мазмұнын түсінуі тиіс; - пациенттерге вальпроатпен емдеуді өз бетінше тоқтатпауға тиістігінен және егер олар жүктілікті жоспарласа немесе жүкті болу күмәні болса, дереу дәрігер-маманға қаралу керектігінен хабарлануы тиіс. Білім беру материалдары Денсаулық сақтау жүйесінің мамандарына және пациент әйелдерге жүктілік кезіндегі вальпроат әсерінен сақтануға көмектесу үшін Тіркеу куәлігінің ұстаушысы вальпроат тератогенділігі (туа біткен даму ақаулары) және фетоуыттылығы (жүйке-психикалық даму бұзылулары) туралы алдын алу шараларын күшейту үшін білім беру материалдарын ұсынады және ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдерде вальпроатты пайдалануға қатысты нұсқаулар мен Жүктіліктен сақтану бағдарламасы туралы толық мәліметтер береді. Пациентке арналған нұсқаулық және пациент картасын вальпроатты пайдаланып жүрген ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдердің бәріне ұсыну керек. Вальпроатпен емдеу басталған уақытта және емдеуді әр жыл сайын қайта қарау барысында емдеуші дәрігер мен пациент әйел (немесе оның заңды өкілі) тиісті үлгіде толтыруы және қол қоюы тиіс болатын жыл сайынғы қауіптермен танысу нысанын пайдалану керек. Вальпроаттарды ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер мен ерлерде қолдану Ретроспективті зерттеу деректері ұрықтануға дейін 3 ай бойы вальпроаттармен емдеу қабылдаған ерлерден туған балаларда, ламотриджинмен немесе леветирацетаммен емдеу қабылдаған ерлерден туған балалармен салыстырғанда, жүйке-психикалық даму бұзылуларының жоғары қаупін көрсетеді. Алдын ала сақтану шарасы ретінде препаратты тағайындайтын дәрігер ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер мен ерлерді осы ықтималды жоғары қауіптен хабардар етуі және пациентпен мыналарды талқылауы тиіс: жұптастарын қоса, емдеу кезінде және оны тоқтатудан кейін, кем дегенде, 3 ай бойы тиімді контрацепция қажеттілігі; вальпроатпен емдеу кезінде және оны тоқтатудан кейін, кем дегенде, 3 ай бойы шәуһет донорлығына рұқсат етілмеуі. Вальпроаттың ең көп сай келетін емдеу болып қала беруін анықтау үшін препаратты тағайындайтын дәрігер ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер мен ерлерді вальпроатпен емдеуді жүйелі бағалауы тиіс. Балалы болуды жоспарлап жүрген ер жынысты пациенттер үшін дәрігер емдеудің баламалы нұсқаларын қарастыруы және пациенттермен талқылауы тиіс. Бөлек оқиғалар әркімде жеке тәртіпте бағалануы тиіс. Эпилепсияны емдеуге мамандандырылған дәрігерден кеңес алу ұсынылады. Қауіпті төмендету бойынша құжаттар медициналық қызметкерлер үшін, сондай-ақ ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер мен ерлер үшін де қолжетімді. Вальпроатпен емдеу басталған уақытта және емдеуді әр жыл сайын қайта қарау барысында емдеуші дәрігер мен пациент әйел (немесе оның заңды өкілі) тиісті үлгіде толтыруы және қол қоюы тиіс болатын жыл сайынғы қауіптермен танысу нысанын пайдалану керек. Вальпроат алып жүрген ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер мен ерлерге пациентке арналған нұсқаулық берілуі тиіс. Ұстамалардың жаңғыруы Эпилепсияға қарсы басқа препараттармен болған жағдайдағы сияқты, вальпроатты қабылдау жақсарудың орнына ұстамалар (эпилепсия статусын қоса) жиілігінің және ауырлығының қайтымды жаңғыруына немесе ұстамалардың жаңа типтерінің пайда болуына алып келуі мүмкін. Ұстамалар жаңғырған жағдайда пациенттер емдеуші дәрігермен дереу кеңесу керек. Бұл ұстамаларды фармакокинетикалық әрекеттесу, уыттану немесе артық дозалану салдарынан туындауы мүмкін ұстамалардан дифференциялап алу керек. Аталған дәрілік препараттың вальпрой қышқылына метаболизденуіне орай, вальпрой қышқылымен артық дозалануға жол бермеу үшін оны дәл сол трансформациядан өтетін басқа да дәрілік препараттармен (мысалы, семинатрий вальпроаты, вальпромид) біріктіруге болмайды. Бауырдың ауыр зақымдануы Пайда болу жағдайлары Бауыр зақымдануының ағымы ауыр және кейде өліммен аяқталған бірлі-жарым жағдайлары болды. Жоғары қауіп тобын ауыр эпилепсиясы, оның ішінде мидың зақымдануымен, ақыл-ой дамуының кідіруімен және/немесе тұқым қуалайтын метаболизмдік бұзылулармен байланысты эпилепсиясы (бастапқы гипокарнитинемия, мочевина циклының бұзылуы, митохондриялық фермент γ-полимеразаны кодтайтын ядролық гендегі (POLG) мутациялар сияқты митохондриялық бұзылуларды қоса) немесе генетикалық дегенеративтік аурулары бар сәбилер мен 3 жасқа дейінгі балалар құрайды. Осындай асқынулар жиілігі 3 жастан асқан шамада едәуір азаяды және жас өсуімен біртіндеп төмендейді. Көптеген жағдайларда бауырдың зақымдануы алғашқы 6 ай емделу кезінде, әдетте, 2 және 12 апталар арасында, әрі бәрінен жиірек эпилепсияға қарсы біріктірілген емдеу кезінде байқалады. Сақтандыру белгілері Клиникалық симптомдардың ерте диагностикалау үшін маңызы зор. Атап айтқанда, сарғаюдың алдында болуы мүмкін симптомдардың екі жағдайы, әсіресе, қауіп тобының пациенттеріне қатысты ескерілуі тиіс: • біріншіден, әдетте, кенеттен пайда болатын астения, анорексия, сылбырлық, ұйқышылдық сияқты, кейде қайталамалы құсумен және іштің ауыруымен қатар жүретін спецификалық емес симптомдар; • екіншіден, емдеуді тиісті ұстанудың қадағалануына қарамастан эпилепсия ұстамаларының жаңғыруы. Пациенттерді, ал егер бұл балалар болса, олардың отбасыларына осы тектес кез келген белгілер пайда болғанда дереу дәрігерге қаралу керектігінен мағлұматтандыру кеңесі беріледі. Клиникалық тексеруден басқа, бірден бауыр функциясына зертханалық талдаулар орындалу керек. Анықтау Бауыр функциясының зертханалық зерттеулерін, әсіресе, қауіп тобындағы пациенттерде ем басталуына дейін және алғашқы 6 ай емделу кезінде жүйелі өткізу қажет. Өзінің гепатоуыттылығымен белгілі қатарлас ем өзгертілгенде (дозаны арттыру немесе жаңа емдеу) бауыр функциясының зертханалық зерттеулерін қайталап жүргізу қажет. Классикалық тестілер арасында бауырдағы ақуыз синтезін, әрі, атап айтқанда, протромбин уақытын (ПУ) көріністейтін тестілер ең көп орынды болады. Протромбиннің аномалиялық төмен деңгейі расталған жағдайда, әсіресе, егер зертханалық талдауларда басқа да аномалиялық ауытқулар (фибриноген концентрациясының және ұю факторларының елеулі төмендеуі, билирубин концентрациясының және бауыр трансаминазалары белсенділігінің жоғарылауы) білінсе, емдеу тоқтатылуы тиіс (алдын ала сақтану шарасы ретінде біріктірілген тағайындау кезінде салицилат туындыларымен емдеуді де үзу керек, өйткені олар бірдей метаболизм жолдарын пайдаланады. Панкреатит Өте сирек жағдайларда кейде өліммен аяқталуға алып келуі мүмкін панкреатит білінді. Бұл жағдайлар пациенттің жасына және емдеу ұзақтығына байланыссыз байқалды, осы орайда кішкентай жастағы балалар ерекше қауіп тобына кірді. Жайсыз аяқталатын панкреатит, әдетте, кішкентай жастағы балаларда немесе ауыр ұстамалары, неврологиялық бұзылулары бар немесе эпилепсияға қарсы бірнеше дәрімен емдеуден өтетін пациенттерде білінді. Егер панкреатит бауыр жеткіліксіздігімен қатар пайда болса, өліммен аяқталу қаупі артады. Іштің қатты ауыруы немесе асқазан-ішек жолы тарапынан жүрек айну, құсу және/немесе анорексия сияқты белгілер пайда болған жағдайда панкреатитті диагностикалауды қарастыру керек, ал ұйқы безі ферменттерінің деңгейі жоғарылаған пациенттерде емдеуді тоқтату және қажетті баламалы емдеу шараларын қабылдау керек. Суицидтік ойлар және мінез-құлық Суицидтік ойлау және мінез-құлық бірнеше көрсетілім бойынша эпилепсияға қарсы дәрілермен емделген пациенттер арасында білінді. Эпилепсияға қарсы дәрілердің рандомизацияланған, плацебо-бақыланатын зерттеулерінен алынған деректердің мета-талдауы да суицидтік ойлау мен мінез-құлықтың пайда болу қаупінің аздап артуын көрсетті. Осы қауіптің себептері белгісіз, ал қолжетімді деректер вальпроатты қолдану кезіндегі жоғары қауіпті жоққа шығару мүмкіндігін бермейді. Демек, пациенттер суицидтік ойлар мен мінез-құлық белгілерінің пайда болуы тұрғысынан мұқият қадағалауда болуы тиіс және тиісті емдеу қарастырылуы тиіс. Пациенттер (және олардың қамқоршылары) суицидтік ойлау мен мінез-құлық пайда болған жағдайда өздерінің дәрігерге қаралуы тиіс екенінен хабардар болуы тиіс. Белгілі немесе болжамды митохондриялық ауруы бар пациенттер Вальпроат митохондриялық ДНҚ мутацияларынан туындаған негізгі митохондриялық аурулардың, сондай-ақ POLG митохондриялық ферменті γ-полимеразаны кодтайтын ядролық генінің клиникалық белгілерін туындатуы немесе нашарлатуы мүмкін. Атап айтқанда, бауырдың жедел жеткіліксіздігі және бауыр ауруларынан өліммен аяқталған оқиғалар POLG геніндегі мутациялар тудырған тұқым қуалайтын нейрометаболизмдік синдромдары, мысалы, Альперс-Гуттенлохер синдромы бар пациенттерде вальпроатпен емдеудің өте жоғары жиілігімен байланысты болды. Отбасылық анамнезінде POLG болған немесе түсініксіз энцефалопатия, рефрактерлік эпилепсия (фокальді, миоклонустық), бастапқы қарап тексеру кезіндегі эпилепсиялық статус, даму кідірісін, психомоторлық регрессия, аксондық сенсомоторлық нейропатия, миопатия, мишық атаксиясын, офтальмоплегия немесе желке аурасымен асқынған бас сақинасын қоса, бірақ онымен шектелместен POLG-мен байланысты бұзылуларының болжамды симптомдары бар пациенттерде POLG-мен байланысты бұзылулардан күмәндану керек. POLG мутациясына тестілер өткізу осындай бұзылуларды диагностикалық бағалауға арналған ағымдағы клиникалық практикаға сәйкес орындалуы тиіс. Терінің ауыр жағымсыз реакциялары және ангионевроздық ісінуВальпроатпен емдеуге байланысты Стивенс-Джонсон синдромы (SJS), уытты эпидермалық некролиз (TEN), эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен бірге дәрілік аса жоғары сезімталдық синдромы (DRESS-синдром), көп пішінді эритема сияқты терінің ауыр жағымсыз реакцияларының (SCARs) жағдайлары, сондай-ақ ангионевроздық ісінудің дамуы хабарланды. Пациенттер терінің күрделі көріністерінің белгілері мен симптомдары туралы мағлұматтануы тиіс және олар мұқият қадағалауда болуы тиіс. Терінің ауыр жағымсыз реакцияларының немесе ангионевроздық ісіну белгілері пайда болғанда шұғыл тексеруден өтіп, егер терінің ауыр жағымсыз реакцияларының немесе ангионевроздық ісіну диагнозы расталса, емдеуді тоқтату қажет. Когнитивтік немесе экстрапирамидалық бұзылыстар Когнитивтік немесе экстрапирамидалық бұзылыстар нейрокөріністеу нәтижелері бойынша анықталған ми атрофиясымен байланысты болуы мүмкін. Осылайша, клиникалық көріністің бұл типін деменциямен немесе Паркинсон ауруымен шатастыруға болады. Бұл бұзылулар емдеу тоқтатылғанда қайтымды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Пациенттерге, әсіресе, көлік құралдары мен механизмдерді басқаратындарға, әсіресе, конвульсияға қарсы біріктірілген ем немесе Депакин препаратының ұйқышылдықты күшейтуге қабілетті басқа препараттармен біріктірілімі жағдайында ұйқышылдықтың туындау қауіптілігі туралы ескерту керек.

Вальпроат қарсы көрсетілімді: - жүктілік кезінде, сай келетін баламалы емдеу болмаған жағдайларды қоспағанда; - ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдерге, Жүктіліктен сақтану бағдарламасының шарттары орындалатын жағдайларды қоспағанда. Ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер мен ерлерде вальпроаттарды қолдану: төменнен «Жүктілік – ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер мен ерлер» параграфын қараңыз. Жүктілік және ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдер Вальпроаттар тератогенділігі және жатыр ішінде әсер етуінен кейінгі жүйке-психикалық дамуға ықпалы Вальпроатпен монотерапия да, эпилепсияға қарсы басқа препараттарды қоса, вальпроатпен политерапия да жүктіліктің жайсыз нәтижесімен жиі астасады. Қолда бар деректер вальпроатпен монотерапия кезінде де, политерапия кезінде де вальпроатты жатыр ішіне алмаған қауыммен салыстырғанда, ауыр туа біткен даму ақауларының және жүйке-психикалық даму бұзылуларының жоғары қаупін көрсетеді. Вальпроаттың жануарларда да, адамдарда да плаценталық бөгет арқылы өтетіні көрсетілген. Жануарлардағы тератогенді әсері тышқандар, егеуқұйрықтар және үй қояндарында байқалды. Вальпроаттардың жатырішілік әсер етуінен кейінгі туа біткен даму ақаулары Қолда бар деректер жүктілік кезінде вальпроатты монотерапия түрінде қабылдаған эпилепсияға шалдыққан әйелдердің балаларының 11% жуығында жалпы қауымда анықталған ауыр даму ақаулары қаупінен көбірек ауыр туа біткен даму ақауларының болуын (2-3% жуық) көріністеді. Жатырішілік даму кезінде вальпроат қамтылған эпилепсияға қарсы политерапия қабылдаған балалардағы ауыр туа біткен даму ақауларының қаупі вальпроатсыз эпилепсияға қарсы политерапиямен байланысты қауіптен жоғары. Осындай қауіп вальпроатпен монотерапия кезінде дозаға тәуелді болады, ал қолда бар деректер оның вальпроатпен политерапия кезінде дозаға тәуелді болған деп жорамалдауға мүмкіндік береді. Алайда одан төмен ешқандай қауіп болмайтын шекті дозаны белгілеу мүмкін емес. Қолда бар деректер шағын және ауыр даму ақауларының туындау жиілігінің артуын көріністеді. Ең көп жиі байқалатын даму ақаулары жүйке түтікшесінің кемістіктері (шамамен 2-ден 3% дейін), бет дисформизмі, таңдай мен еріннің туа біткен жарығы, краниостеноз, жүрек ақаулары, бүйрек және несеп-жыныс жүйелерінің даму ақаулары (атап айтқанда, гипоспадия), аяқ-қолдың даму кемістіктері (оның ішінде кәрі жіліктің екі жақты аплазиясы), сондай-ақ организмнің әртүрлі жүйелерімен байланысты басқа аномалиялар болып табылады. Құрсақ ішінде вальпроат әсері құлақтың және/немесе мұрынның даму ақаулары (жанама әсері) және/немесе есту қабілетіне тікелей уытты әсер етуі салдарынан естудің нашарлауына/естімей қалуға да алып келуі мүмкін. Жағдайлар бір жақты да, екі жақты да кереңдікті немесе естудің бұзылуын сипаттайды. Сипатталған барлық жағдайларға тән зардаптары хабарланбады. Нәтижелерді алу сәтінде көптеген жағдайларда өзгерістер байқалмады, сауығу басталмады. Құрсақішілік вальпроат әсері басқа да туа біткен даму ақауларымен бірігіп хабарланған көздің даму ақауларына (колобома, микрофтальмды қоса) алып келуі мүмкін. Көз дамуының осы ақаулары көру қабілетіне ықпал етуі мүмкін. Вальпроаттардың жатырішілік әсер етуінен кейінгі жүйке-психикалық даму бұзылулары Вальпроаттың құрсақішілік әсері балаларда жүйке-психикалық дамудың бұзылу қаупін арттырады. Жүйке-психикалық дамудың бұзылу қаупі (аутизмді қоса) вальпроат монотерапия ретінде қолданылғанда, сірә, дозаға тәуелді болды, бірақ одан төмен болғанда қауіп болмайтын шекті дозаны қолда бар деректер негізінде белгілеу мүмкін болмады. Жүктілік кезінде вальпроат эпилепсияға қарсы басқа препараттармен бірге политерапия құрамында тағайындалғанда да баладағы жүйке-психикалық даму бұзылуларының қаупі, жалпы қауымдағы немесе эпилепсияға шалдыққан емделмеген аналардағы қауіппен салыстырғанда, едәуір артады. Осындай әсерлердің даму қаупі болатын жүктілік кезеңі белгісіз, ал бүкіл жүктілік барысындағы қауіп мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды. Вальпроат монотерапия ретінде тағайындалғанда құрсақішілік даму уақытында вальпроат әсеріне ұшыраған мектеп жасына дейінгі балалардың зерттеулері балалардың 30-40% бөлігіне дейін сөйлеу мен өз бетінше жүрудің едәуір кешігуі, интеллектуалдық қабілеттердің төмендеуі, тілдік дағдылардың (сөйлеу және түсіну) нашар болуы және есте сақтау кінәраттары сияқты бастапқы даму кідірісін сезінгенін көрсетеді. Анамнезінде құрсақішілік вальпроат әсер етуі болған мектеп жасындағы (6 жас) балаларда өлшенген интеллект коэффициенті (IQ) жатыр ішінде эпилепсияға қарсы басқа дәрілер әсеріне ұшыраған балалардағыдан, орта есеппен, 7-10 тармақ төмен құрады. Вальпроаттың құрсақішілік әсеріне ұшыраған балаларда ауырлататын факторлар рөлін жоққа шығаруға болмаса да, IQ төмендеуі анасының IQ мәніне тәуелді болмауы мүмкін екеніне дәлелдер бар. Ұзақ мерзімді нәтижелер туралы деректер шектеулі. Вальпроаттың құрсақішілік әсеріне ұшыраған балаларға пайдалы екенін айғақтайтын қолда бар деректер, жалпы қауыммен салыстырғанда, аутизмдік ауқымдағы бұзылыстардың (қауіптің үш есеге жуық артуы), сондай-ақ балалар аутизмінің (қауіптің бес есеге жуық артуы) жоғары даму қаупінің барын айғақтайды. Қолжетімді деректерге сай, жатырішілік вальпроат әсеріне ұшыраған балаларда, жалпы қауыммен салыстырғанда, аса жоғары белсенділікпен бірге зейін қою тапшылығы синдромының (АЗТС) жоғары даму қаупі (қауіптің шамамен 1,5 есе артуы) болады. Ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдер Депакин® препаратын, басқа емдеу әдістері тиімсіз немесе жағымсыз болған жағдайларды қоспағанда, ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдерде қолдануға болмайды. Егер ешқандай басқа емдеу мүмкін болмаса, Депакин® препаратымен емдеуді, егер Жүктіліктен сақтану бағдарламасының шарттары орындалған жағдайда ғана, бастауға болады, атап айтқанда: • пациент әйелдің жүкті болмауы (емдеудің басында және емдеу кезінде жүйелі уақыт аралықтары өткен соң сезімталдығы кемінде 25 мХБ/мл плазманы пайдаланумен жүктілікке тест теріс нәтижелі); • пациент әйел контрацепцияның, кем дегенде, бір тиімді әдісін пайдаланады; • пациент әйел жүктілік кезіндегі вальпроат қолдану қауіптерінен хабардар болған. Ұрпақ өрбіту қабілеті бар әйелдерде емдеу кезінде (жылына 1 реттен сиретпей) жүйелі уақыт аралықтары өткенде пайда және қауіп арақатынасын мұқият қайта бағалау керек. Құрамында эстроген бар препараттар Құрамында эстроген бар гормондық контрацептивтерді қоса, құрамында эстроген бар препараттар вальпроат клиренсін арттыруы мүмкін, бұл сарысуда вальпроат концентрациясының төмендеуіне әкелуі және вальпроат тиімділігінің ықтималды төмендеуіне әкелуі мүмкін. Егер әйел жүктілікті жоспарласа Егер әйел жүктілікті жоспарласа, эпилепсияны емдеу тәжірибесі бар маман вальпроатпен ем қажеттілігін қайта бағалауы және баламалы емдеу нұсқаларын қарастыруы тиіс. Бүкіл күш-жігерді ұрықтануға және контрацепция пайдалануды тоқтатуға дейін тиісті баламалы емдеуге ауысуға жұмсау қажет. Егер ауысу мүмкіндігі болмаса, әйел өзінің отбасын жоспарлауға қатысты негізделген шешімнің қабылдануын қамтамасыз ету үшін вальпроат қолданудың келешек сәби үшін қауіптеріне қатысты қосымша кеңес алуы тиіс. Жүктілікке дейін және жүктіліктің басында фолаттар қоспаларын қолдану жүктілік жағдайларының бәрінде дамуы мүмкін жүйке түтігі ақауларының даму қаупін төмендетуі мүмкін. Алайда қолда бар дәлелдер оның вальпроат әсер етуі нәтижесінде туа біткен даму ақауларын немесе мальформацияны болдырмайтынын жорамалдамайды. Жүкті әйелдер Вальпроат жүктілік кезінде, сай келетін баламалы емдеу болмаған жағдайларды қоспағанда, эпилепсияны емдеу үшін қарсы көрсетілімді. Егер вальпроат пайдаланып жүрген әйел жүкті болып қалса, оны дереу баламалы емдеу нұсқаларын қарастыру үшін маманға жолдау қажет. Жүктілік кезінде тонус-клонустық ұстамалар және ананың эпилепсиялық статусы гипоксиямен бірге анасы үшін де, шарана үшін де өлім қаупін төндіруі мүмкін. Егер жүктілік кезінде вальпроаттың белгілі қауіптеріне қарамастан және баламалы емдеуді мұқият қарастырудан кейін, айрықша жағдайларда жүкті әйел эпилепсияны емдеу үшін вальпроатты алуы тиіс болса: • ең төмен тиімді дозаны пайдалану қажет; • вальпроаттың тәуліктік дозасын оларды күні бойы қабылдау үшін бірнеше аз дозаға бөлу керек. Босап шығуы ұзаққа созылатын дәрілік түрін қолдану плазмадағы жоғары шыңдық концентрацияларынан сақтану үшін басқа кез келген дәрілік түрлерінен ұтымды болып шығуы мүмкін. Жүктілік кезінде вальпроатты қолданып жүрген пациент әйелдердің бәрін және олардың жұптастарын вальпроат әсеріне ұшырайтын жүктілікке қатысты бағалау және кеңес беру үшін тератологияда тәжірибе жинақтаған маманға жолдау керек. • жүйке түтігі ақауларының немесе басқа мальформациялардың болжамды туындауын анықтау мақсатында туу алдында арнайы мониторинг өткізу керек. Босануға дейін Босануға дейін анасында тромбоциттер санын, фибриноген деңгейін және қан ұю уақытын (ішінара белсендірілген тромбопластин уақыты: ІБТУ) анықтауды қоса, коагуляциялық тестілер өткізілуі тиіс. Жаңа туған нәрестелердегі қауіп - Өте сирек жағдайларда жүктілік кезінде аналары вальпроат қабылдаған жаңа туған нәрестелерде геморрагиялық синдром дамуы хабарланды. Осы геморрагиялық синдром тромбоцитопениямен, гипофибриногенемиямен байланысты және/немесе қан ұюының басқа факторларының төмендеу себебінен болды. Сонымен қатар, өліммен аяқталатын афибриногенемия дамуы хабарланды. Алайда осы геморрагиялық синдромды фенобарбитал мен басқа фермент индукторлары тудырған К дәрумені факторларының төмендеуінен ажырату керек. Аналарындағы гемостаз тестілерінің қалыпты нәтижелері жаңа туған нәрестелердегі гемостаз бұзылуын жоққа шығармайды. Сондықтан вальпроат қабылдаған аналардан жаңа туған нәрестелерде қандағы тромбоциттер санын, фибриногеннің плазмалық концентрациясын, қан ұюының факторларын және коагуляциялық тестілерді міндетті түрде анықтау керек. - Жүктіліктің III триместрі кезінде аналары вальпроат қабылдаған жаңа туған нәрестелерде гипогликемия жағдайлары хабарланды. - Жүктілік кезінде аналары вальпроат қабылдаған жаңа туған нәрестелерде гипотиреоз жағдайлары хабарланды. - Жүктіліктің соңғы триместрі кезінде аналары вальпроат қабылдаған жаңа туған нәрестелерде тоқтату синдромы (атап айтқанда, ажитация, ашушаңдық, қатты қозу, күйгелектік, гиперкинезия, тонус бұзылуы, тремор, құрысулар, ас ішу бұзылыстары) туындауы мүмкін. Туудан кейінгі мониторинг /балаларды мониторингтеу Жүктілік кезінде вальпроат әсеріне ұшыраған балалардың жүйке-психикалық дамуына мұқият мониторинг өткізу және қажет болса, сай келетін емдеуді мүмкіндігінше ертерек бастау қажет. Ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер және ерлер Ұрықтануға дейін 3 ай бойы вальпроатпен емделген ерлерден туған балалардағы жүйке-психикалық даму бұзылуларының ықтималды қаупі Скандинавиялық 3 елде жүргізілген ретроспективті обсервациялық зерттеу, ламотриджинмен немесе леветирацетаммен монотерапия қабылдаған ерлерден туған балалармен салыстырғанда, ұрықтануға дейін 3 ай бойы вальпроатпен монотерапия қабылдаған ерлерден туған балаларда (0-ден 11 жасқа дейін) жүйке-психикалық даму бұзылуларының жоғарылау қаупін көрсетеді, түзетілген қауіптер қатынасы (ҚҚ) 1,50 (95% СА: 1,09-2,07). Ламотриджин/леветирацетам біріктірілген топтағы 2,3-3,2%-бен салыстырғанда, вальпроат тобында жүйке-психикалық даму бұзылуларының түзетілген жиынтық қаупі 4,0%-дан 5,6% дейін құрайды. Зерттеуге қосылған пациенттер саны жүйке-психикалық даму бұзылуларының нақты қосалқы типтерімен байланысын зерттеу үшін жеткіліксіз болды. Зерттеудің шектері әсер ету топтарын кейіннен қадағалау ұзақтығының көрсеткішімен және айырмашылықтарымен байланысты ықтималды бұрмалау факторын қамтыды. Вальпроат тобындағы балаларда кейіннен қадағалаудың орташа уақыты, ламотриджин/леветирацетам тобындағы 4,8-ден 6,6 жасқа дейінгі балалармен салыстырғанда, 5-тен 9,2 жасқа дейін созылды. Ұрықтанудан 3 ай бойы вальпроатпен емделген ерлерден туған балаларда жүйке-психикалық даму бұзылуларының жоғары қаупі болуы мүмкін, алайда вальпроатпен себеп-салдарлы байланысы расталмаған. Бұдан бөлек, зерттеуде ұрықтануға дейін 3 айдан көп уақыт бойы вальпроат қабылдауды тоқтатқан (яғни, вальпроат әсерінсіз жаңа сперматогенезге жол беретін) ерлерден туған балаларда жүйке-психикалық даму бұзылуларының қаупі бағаланбады. Алдын ала сақтану шарасы ретінде препаратты тағайындайтын дәрігер ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер мен ерлерді осы ықтималды қауіптен хабарландыруы және пациентпен мына жайттарды талқылауы тиіс: •вальпроатпен емдеу кезінде және емдеуді тоқтатудан кейін, кем дегенде, 3 ай бойы, оның ішінде олардың жұптастары үшін тиімді контрацепция әдістерін қолдану қажеттілігі; •вальпроатпен емдеу кезінде және вальпроатпен емдеуді тоқтатудан кейін, кем дегенде, 3 ай бойы шәуһет донорлығына рұқсат етілмеуі. Вальпроаттың ең қолайлы емдеу болып қала беретінін анықтау үшін препаратты тағайындайтын дәрігер ұрпақ өрбітуге қабілетті жасөспірімдер мен ерлердегі вальпроатпен емдеуді жүйелі қайта қарастыруы тиіс. Балалы болуды жоспарлаған ер жынысты пациенттер үшін баламалы емдеу нұсқаларын қарастыру және пациенттермен талқылау керек. Әрбір жағдайда жеке оқиғаларды бағалау қажет. Қажет болса, эпилепсияны емдеуге мамандандырылған дәрігерден кеңес алу ұсынылады. Вальпроатпен емдеу басталған уақытта және әр жыл сайын емдеуді қайта қарау барысында емдеуші дәрігер мен пациент (немесе оның заңды өкілі) тиісті түрде толтыруы және қол қоюы тиіс жыл сайынғы қауіптермен танысу нысанын пайдалану керек. Бала емізу Вальпроаттың емшек сүтімен организмнен шығарылуы аналық сарысудағы мөлшерінің 1-ден 10%-на дейін өзгеріп отырады. Вальпроат қабылдаған әйелдердің емшек сүтімен қоректенуде жүрген жаңа туған нәрестелерінде/ сәбилерінде гематологиялық бұзылулар анықталды. Бала емізуді тоқтату немесе Депакин® препаратымен емдеуді тоқтату/бас тарту шешімі сәби үшін емшек емудің пайдасын және әйел үшін емнің пайдасын ескере отырып, қабылдануы тиіс. Фертильділік Вальпроатты пайдаланып жүрген әйелдерде аменорея, аналық бездер поликистозы және тестостерон деңгейінің жоғарылауы тіркелді. Вальпроатты қолдану ерлер фертильділігіне де ықпал етуі (атап айтқанда, сперматозоидтар қозғалғыштығының төмендеуі) мүмкін. Фертильділік бұзылыстары кейбір жағдайларда емдеуді тоқтатудан кейін, кем дегенде, 3 ай өткен соң қайтымды болады. Бұдан бөлек, жағдайлардың аздаған санында дозаны елеулі төмендету фертильділікті жақсартуы мүмкін екені хабарланды. Алайда өзге жағдайларда ерлер фертильділігі бұзылуларының қайтымдылығы белгісіз.

Қарсы көрсетілімді біріктірілімдер Шайқураймен біріктірілімде Эпилепсияға қарсы дәрінің плазмадағы концентрациясы төмендейтін және тиімділігінің төмендеу қаупі бар. Ұсынылмайтын біріктірілімдер Ламотриджинмен біріктірілімде Терінің ауыр реакцияларының (Лайелл синдромы - уытты эпидермалық некролиз) өте жоғары даму қаупі бар. Бұдан бөлек, плазмада ламотриджин концентрациясының жоғарылауы (натрий вальпроаты есебінен бауыр метаболизмінің төмендеуі) болуы мүмкін. Бірге қолдану қажет болатын жағдайларда мұқият клиникалық мониторинг өткізу керек. Пенемдермен (карбапенемдермен) біріктірілімде Плазмада анықталмаған күйде қалуы мүмкін вальпрой қышқылы концентрацияларының жылдам төмендеуі аясында ұстамалардың пайда болу қаупі бар. Вальпрой қышқылы мен карбапенемдерді бірге қолдану плазмадағы вальпрой қышқылы концентрациясының шамамен екі күнде 60-100% жуық төмендеуіне әкелді. Плазмадағы концентрацияның тез басталуымен және төмендеу дәрежесімен байланысты вальпрой қышқылын қолдану аясында жағдайы тұрақтандырылған, бақылау мүмкін болмайтын пациенттерде карбапенемдерді бір мезгілде қолданбаған дұрыс. Қолдану кезінде сақтандыру шараларын қадағалауды талап ететін біріктірілімдер Ацетазоламидпен біріктірілімде Энцефалопатияның жоғары даму қаупімен гипераммонемия туындау қаупі артуы мүмкін. Клиникалық және зертханалық параметрлерді жүйелі мониторингтеу талап етіледі. Азтреонаммен біріктірілімде Вальпрой қышқылының плазмадағы концентрацияларының төмендеуі нәтижесінде ұстамалардың пайда болу қаупі бар. Клиникалық қадағалау, плазмада препараттар концентрацияларын анықтау, әрі инфекцияға қарсы дәрі қолданылатын емдеу кезінде және оны тоқтатудан кейін құрысуға қарсы дәрінің дозасын болжамды түзету талап етіледі. Карбамазепинмен біріктірілімде Артық дозалану белгілерімен плазмада карбамазепин белсенді метаболиті концентрациясының жоғарылауы туындауы мүмкін. Бұдан бөлек, карбамазепин әсер етуімен вальпрой қышқылының бауырлық метаболизмінің артуымен байланысты вальпрой қышқылының плазмадағы концентрацияларының төмендеуін байқауға болады. Клиникалық қадағалау, препараттардың плазмадағы концентрацияларын анықтау және құрысуға қарсы екі дәрінің де дозаларын түзету ұсынылады. Клозапинмен біріктірілімде Вальпроат пен клозапинді бірге қолдану нейтропенияның және клозапин индукциялаған миокардиттің даму қаупін арттыруы мүмкін. Егер вальпроат пен клозапинді бір мезгілде қолдану қажет болса, бұл екі әсерге мұқият мониторинг өткізу керек. Фелбаматпен біріктірілімде Артық дозалану қаупімен сарысуда вальпрой қышқылы концентрациясының жоғарылауы туындауы мүмкін. Клиникалық қадағалау, зертханалық параметрлерді мониторингтеу және мүмкін фелбаматпен емдеу барысында және оны тоқтатудан кейін вальпроат дозасын түзету талап етіледі. Құрамында эстроген бар препараттар, құрамында эстроген бар гормондық контрацептивтер Эстрогендер вальпроатты глюкурондауға тартылған УДФ-глюкуронозилтрансфераза (УГТ) изотүрлерін индукциялайды және вальпроат клиренсін арттыруы мүмкін, бұл сарысуда вальпроат концентрациясының төмендеуіне және вальпроат тиімділігінің ықтималды төмендеуіне әкелуі мүмкін. Сарысуда вальпроат деңгейін мониторингтеу ұсынылады. Екінші жағынан, вальпроаттың энзим-индукциялау әсері жоқ; соның нәтижесінде вальпроат гормондық контрацептивтер қабылдап жүрген әйелдерде құрамында эстроген бар препараттар тиімділігін төмендетпейді. Метамизолмен біріктірілімде Метамизол бірге қолданылғанда сарысуда вальпроат деңгейін төмендетуі мүмкін, бұл вальпроат тиімділігінің ықтималды төмендеуіне әкелуі мүмкін. Препаратты тағайындайтын дәрігерлер клиникалық әсерін қадағалауы (құрысуларды бақылау немесе көңіл-күйді бақылау) және қажет болса, қан сарысуында вальпроат деңгейін мониторингтеу мүмкіндігін қарастыруы тиіс. Метотрексатпен біріктірілімде Кейбір жағдайларда метотрексатты қолданудан кейін қан сарысуында вальпрой қышқылы концентрациясының едәуір төмендеуі және құрысулар туындауы сипатталды. Бұл препараттарды бір мезгілде қолданғанда клиникалық жауапты бақылап отыру (құрысуларды немесе көңіл-күйді бақылау) және қажет болса, қан сарысуында вальпрой қышқылының концентрациясын мониторингтеу мүмкіндігін қарастыру керек. Нимодипинмен біріктірілімде (пероральді, инъекциялық енгізу жолына экстраполяциялау арқылы) Нимодипиннің плазмалық концентрациясының 50% жоғарылау қаупі бар. Қысымы түсіп кеткен пациенттерде нимодипин дозасын төмендету қажет. Фенобарбиталмен біріктірілімде және примидонға экстраполяциялау жолымен Энцефалопатияның жоғарылау қаупімен гипераммонемияның туындау қаупі артуы мүмкін. Клиникалық және зертханалық параметрлерді жүйелі мониторингтеу талап етіледі. Фенитоинмен біріктірілімде (әрі фосфенитоинге экстраполяциялаумен) Энцефалопатияның жоғарылау қаупімен гипераммонемияның туындау қаупі артуы мүмкін. Клиникалық және зертханалық параметрлерді жүйелі мониторингтеу талап етіледі. Пропофолмен біріктірілімде Пропофолдың плазмалық концентрацияларының жоғарылауы туындауы мүмкін. Вальпроатпен оны бір мезгілде қолданғанда пропофол дозасын азайту мәселесін қарастыру керек. Рифампицинмен біріктірілімде Рифампицин есебінен вальпроаттың бауырдағы метаболизмін арттыру нәтижесінде ұстамалардың пайда болу қаупі бар. Клиникалық қадағалау, зертханалық параметрлерді бақылау, ал қажет болса, рифампицинмен емдеу кезінде және оны тоқтатудан кейін құрысуға қарсы дәрілер дозасын түзету талап етіледі. Руфинамидпен біріктірілімде Руфинамидтің плазмалық концентрациясының, атап айтқанда, салмағы 30 кг-ден аз балаларда жоғарылауына алып келуі мүмкін. Салмағы 30 кг-ден аз балаларда: дозаны титрлеуден кейін 600 мг/тәулік жалпы доза асырылмауы тиіс. Топираматпен біріктірілімде Энцефалопатияның жоғарылау қаупімен гипераммонемияның туындау қаупі артуы мүмкін. Клиникалық және зертханалық параметрлерді жүйелі мониторингтеу талап етіледі. Зидовудинмен біріктірілімде Вальпрой қышқылы есебінен зидовудин метаболизмінің төмендеуі аясында зидовудиннің жағымсыз реакцияларының, әсіресе, гематологиялық әсерлерінің пайда болу жиілігінің арту қаупі бар. Клиникалық және зертханалық көрсеткіштерді жүйелі мониторингтеу талап етіледі. Біріктірілген емдеудің алғашқы екі айында анемияны анықтау үшін қан талдауын жасау ұсынылады. Зонисамидпен біріктірілімде Энцефалопатияның жоғары даму қаупімен гипераммонемияның туындау қаупі артуы мүмкін. Клиникалық және зертханалық параметрлерді жүйелі мониторингтеу талап етіледі. Өзара әрекеттесудің басқа түрлері Литиймен біріктірілімде Депакин® препараты сарысудағы литий концентрациясына ықпал етпейді. Бауырдың зақымдану қаупі Гепатоуыттылықтың даму қаупіне орай үш жасқа толмаған балаларда салицилаттарды бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Вальпроат пен құрысуға қарсы басқа препараттарды, әсіресе, кішкентай жастағы балаларда бір мезгілде қолдану бауырдың зақымдану қаупін арттырады. Каннабидиолмен бір мезгілде қолдану трансаминазалар белсенділігінің жоғарылау жиілігін арттырады. Клиникалық зерттеулерде 10-нан 25 мг/кг дейінгі дозаларда каннабидиол мен вальпроатты бір мезгілде қабылдаған барлық жастағы пациенттерде АЛТ деңгейінің қалыптың жоғарғы шегімен салыстырмалы 3 еседен астам жоғарылауы пациенттердің 19%-да хабарланды. Каннабидиолды қоса, вальпроатты гепатоуыттылығы зор құрысуға қарсы басқа препараттармен бір мезгілде қолданғанда бауыр функциясына тиісті мониторинг өткізу керек. Бауыр функциясы көрсеткіштерінің қалып шегінен елеулі ауытқулары болған жағдайда дозаны төмендету немесе емді тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. Пивалат-конъюгацияланған дәрілермен біріктірілімде Вальпрой қышқылы мен пивалат-конъюгацияланған дәрілік заттарды (цефдиторен пивоксил, адефовир дипивоксил, пивмециллин және пивампициллин сияқты) бір мезгілде қолдану гипокарнитинемияның дамуына алып келуі мүмкін. Бұл препараттарды вальпрой қышқылымен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Осы препараттарды бір мезгілде қолданбауға болмайтын пациенттер гипокарнитинемия белгілері мен симптомдарының бар-жоғына мұқият бақылануы тиіс. Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі Аталған дәрілік препаратты ламотриджинмен және/немесе пенемдермен (карбапенемдермен) бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Натрий мөлшеріне байланысты ақпарат Аталған дәрілік препарат құрамында 100 мг натрий вальпроатына 1 ммоль мөлшерінен аз (23 мг) натрий бар, яғни іс жүзінде «құрамында натрий жоқ». Белгілі әсері бар қосымша заттармен байланысты ақпарат Аталған дәрілік препарат фруктоза жақпаушылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбция синдромы немесе сахараза/изомальтаза жеткіліксіздігі (сирек тұқым қуалайтын аурулар) бар пациенттерге ұсынылмайды. Аталған дәрілік препарат құрамында мл мөлшеріне 105 мг сорбитол бар. Осы препаратты тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы бар пациенттерге қабылдауға болмайды. Аталған дәрілік препарат құрамында парагидроксибензоат бар және болжамды түрде баяу типті аллергиялық реакциялар тудыруы мүмкін. Аталған дәрілік препарат құрамында әр 30 мг мөлшеріне 0.00014 мг этанол бар, бұл 1 мл шәрбатқа 0.00027 мг этанолға баламалы (0.000027% көл.). Осы дәрілік препараттың әр мл мөлшері 1 мл сырадан немесе 1 мл шараптан аз көлеміне баламалы. Аталған дәрілік препараттағы этанолдың аздаған мөлшері айтарлықтай әсерін көрсетпейді. Емдеуді бастар алдында бауыр функциясына зертханалық зерттеулер жүргізу және оны, әсіресе, қауіп тобына кіретін пациенттерге қатысты алғашқы алты ай ішінде мезгіл-мезгіл орындау керек. Эпилепсияға қарсы көптеген дәрілерді қолдану кезінде болатыны сияқты, қандай да бір клиникалық белгілерсіз, әсіресе, емдеудің басында трансаминазалар белсендігінің оқшауланған және өткінші, орташа жоғарылауын байқауға болатынын атап өту керек. Бұл жағдайда кеңейтілген зертханалық зерттеу жүргізуге кеңес беріледі; қажет болған жағдайда дозаларын түзетуді қарастыруға болады, ал қажет болса, талдауларды қайталау керек. Емдеу басталар алдында, одан кейін 15 күн өткен соң және емдеу соңында, сондай-ақ хирургиялық араласу алдында және өздігінен болатын гематомалар немесе қан кету дамыған жағдайда қан талдауларын (толық қан талдауы, тромбоциттер санын, қан кету уақытын және ұю параметрлерін анықтауды қоса) орындау ұсынылады. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қандағы айналымда болатын вальпрой қышқылы концентрацияларының жоғарылауын есепке алу керек, осыған байланысты, дозасын тиісті үлгіде төмендету керек. Карбамид циклының (мочевина циклы) ферменттік жеткіліксіздігі және гипераммонемия даму қаупі Аталған дәрілік препарат мочевинаның түзілу циклы ферменттерінің тапшылығы бар пациенттерге қарсы көрсетілімді. Мочевина түзілу циклы ферменттерінің тапшылығына күмән болса, вальпроат қолдану кезінде гипераммонемияның даму қаупіне орай, емдеу алдында метаболизмдік зерттеулер жүргізу керек. Осындай пациенттер арасында мелшиюмен немесе коматоздық күймен гипераммониемия дамыған бірнеше жағдай болды. Гипокарнитинемияның даму қаупі Вальпрой қышқылын қолдану гипокарнитинемия симптомдарының туындауына немесе нашарлауына түрткі болуы мүмкін, бұл гипераммонемияның және соның салдарынан гипераммонемиялық энцефалопатияның дамуына алып келуі мүмкін. Гепатоуыттылық, гипогликемия, миопатия (оның ішінде кардиомиопатия), рабдомиолиз, Фанкони синдромы сияқты басқа симптомдар, негізінен, гипокарнитинемияны немесе бұрын болған гипокарнитинемияны дамытатын қауіп факторлары бар пациенттерде байқалды. Вальпрой қышқылымен емдеу кезінде симптоматикалық гипокарнитинемияның даму қаупі жоғары: -метаболизмдік бұзылулар, карнитинмен байланысты митохондриялық бұзылуларды қоса; -карнитиннің тағаммен түсуінің бұзылулары; -10 жасқа толмағандар; -пивалатпен конъюгацияланған препараттарды немесе эпилепсияға қарсы басқа дәрілерді бір мезгілде қолдану. Пациенттерге атаксия, сананың бұзылуы, құсу сияқты гипераммонемияның кез келген симптомдары туралы дереу дәрігерге баяндау қажеттілігі ескертілу керек. Гипокарнитинемия симптомдары пайда болғанда карнитинді қосымша тағайындау мәселесін қарастыру керек. Карнитиннің анықталған бастапқы жүйелік тапшылығы және түзетілген гипокарнитинемия бар пациенттерде вальпрой қышқылын қолдану егер вальпрой қышқылымен емдеудің пайдасы осы пациенттер үшін қауіптен асып кеткен және баламалы ем болмаған жағдайда ғана мүмкін болады. Бұл пациенттерде гипокарнитинемия қайталануы тұрғысынан мұқият мониторинг өткізу керек. II типті карнитинпальмитоилтрансфераза (КПТ) жеткіліксіздігі болатын пациенттерге вальпрой қышқылын қабылдау кезінде рабдомиолиздің жоғарырақ даму қаупі ескертілуі тиіс. Осындай пациенттер үшін карнитинді қосымша тағайындау мәселесін қарастыру керек. Осы дәрілік затты пайдалану кезінде тек айрықша жағдайларда ғана иммундық бұзылулар білінсе де, жүйелі қызыл жегісі бар пациенттерде пайда және қауіп арақатынасын бағалау керек. Пациенттерге емнің басында салмақтың арту қаупі ескертілуі тиіс, әрі қауіпті барынша азайту үшін тиісті стратегиялар (негізінен, диета) қабылдануы тиіс. Вальпроат организмнен негізінен несеппен, ішінара кетонды денелер түрінде шығарылатындықтан, қант диабеті бар пациенттерде кетонды денелер экскрециясына тест жалған-оң нәтижелер беруі мүмкін. Депакин® препаратымен бүкіл емдеу барысында алкоголь тұтыну ұсынылмайды. Балалар Үш жасқа толмаған балаларға осы топтағы пациенттерде емнің басталуына дейін бауырдың зақымдануы немесе панкреатиттің даму қаупіне қатысты ықтималды пайдасын бағалаудан кейін вальпроатпен монотерапия ұсынылады. Үш жасқа толмаған балаларға, гепатоуыттылық қаупіне және қан кету қаупіне орай, салицилаттарды бір мезгілде тағайындаудан аулақ болу керек. Анамнезінде бауырдың және асқазан-ішек жолының түсініксіз бұзылулары (анорексия, құсу, жедел цитолиз көріністері), летаргия немесе коматозды күй көріністері, ақыл-ой кемістігі аталатын балаларға немесе отбасылық анамнезінде жаңа туған нәрестелер немесе сәбилер арасында өліммен аяқталған оқиғалары болған балаларға вальпроатпен кез келген емдеудің басталуына дейін метаболизмдік тестілер өткізу, әсіресе, аш қарын қандағы және ас ішуден кейінгі аммиак деңгейлерінің талдауларын жасау қажет.

Сақтау мерзімі 2 жыл Құтыны ашқаннан кейін қолдану кезеңі – 1 ай. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Тіке түсетін күн сәулесінен қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!