Әсер ету механизмі
Руксолитиниб янус-киназаның (JAK) JAK1 және JAK2 (JAK1 және JAK2 ферменттері үшін IC50 мәні сәйкесінше 3,3 нмоль және 2,8 нмоль) селективті тежегіші болып табылады. Бұл ферменттер қан өндіру мен иммундық жүйе үшін маңызды цитокиндер мен өсу факторларының сигналдарын беруде делдал болып табылады.
Миелофиброз және нағыз полицитемия - бұл миелопролиферативті ісіктер, олар JAK1 және JAK2 сигналдарының берілуін реттеудің бұзылуымен бірге жүреді. Реттеудің бұзылуының негізінде функцияны алу үшін JAK-STAT мутациясының жолын белсендіретін айналымдағы цитокиндердің жоғары деңгейлері жатыр, мысалы, JAK2V617F мутациясы, сонымен қатар теріс реттеуші механизмдердің жоққа шығаруға әкеледі. МВ бар пациенттерде JAK2V617F мутация мәртебесіне қарамастан JAK сигналдарын беруде реттеудің бұзылуы байқалады. JAK2-де (V617F немесе экзон 12) белсенді мутация НП бар пациенттердің > 95%-ында байқалады.
Руксолитиниб 80-320 нмоль диапазонында IC50-мен мутацияланған JAK2V617F ақуызын экспрессиялау арқылы гематологиялық қатерлі ісіктердің цитокинге тәуелді жасушалық модельдерінде, сондай-ақ цитокинге тәуелсіз Ba/F3 пролиферациялық жасушаларына айналған JAK-STAT- жолы бойынша сигнал беруді және жасушалардың пролиферациясын тежейді.
JAK-STAT сигнал беру жолдары ТҚҚР патогенезі үшін маңызды иммундық жасушалардың бірнеше түрлерінің дамуын, көбеюін және белсенділігін реттеуде маңызды рөл атқарады.
Фармакодинамикалық әсерлері
Руксолитиниб дені сау адамдардың, МФ бар пациенттердің және НП бар пациенттердің жаңа алынған қанында цитокинмен индукцияланатын STAT3 фосфорлануын тежейді. Руксолитинибті қолдану дені сау адамдарда да, МФ бар пациенттерде де 8 сағаттан кейін бастапқы деңгейге жақын мәндерге фосфорлану көрсеткіштерін қайтара отырып, препарат дозасын қабылдағаннан кейін 2 сағаттан соң STAT3 фосфорлануының барынша бәсеңдеуіне әкеледі, бұл бастапқы препараттың немесе белсенді метаболиттердің жинақталуының жоқтығын көрсетеді.
Бастапқы кезеңде МФ бар пациенттерде ФНПα, ИЛ-6 және СРБ сияқты жүйелі симптомдардың пайда болуымен байланысты қабыну маркерлерінің жоғарылауы руксолитинибпен емдеуден кейін төмендеді. Уақыт өте келе МФ бар пациенттерде руксолитинибпен емдеудің фармакодинамикалық әсеріне төзімділік белгілері дамымаған.
Осыған ұқсас НП бар пациенттерде бастапқы көрсеткіштермен салыстырғанда қабыну маркерлерінің деңгейі жоғарылаған және осы маркерлердің деңгейі руксолитинибпен емделгеннен кейін төмендеген.
Сау қатысушыларда QT-аралығы шамасын мұқият зерделеу кезінде руксолитинибті бір реттік дозада 200 мг терапиялық дозадан асқанға дейін қолданғанда QT/QTc ұзаруының ешқандай белгілері табылған жоқ, бұл руксолитинибтің жүрек реполяризациясына ешқандай әсер етпейтінін көрсетеді.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Миелофиброз
3-фазаның (COMFORT-I және COMFORT-II) екі рандомизацияланған зерттеулері МФ (бастапқы МФ, шынайы полицитемия фонында МФ немесе эссенциалдық тромбоцитемия аясында МФ) бар пациенттердің қатысуымен жүргізілді. Екі зерттеуде де пациенттерде қабырға доғасынан кем дегенде 5 см төмен пальпация жасалатын спленомегалия байқалды және пациенттер Халықаралық жұмыс тобы (IWG) анықтаған бірыңғай критерийлер негізінде тәуекелдің аралық 2-санатына немесе тәуекелдің жоғары санатына жатады. Джакави препаратының бастапқы дозасы тромбоциттер санын ескере отырып анықталды.
Тромбоциттер саны ≤ 100 000 / мм3 болатын пациенттер COMFORT зерттеулеріне қосу критерийлеріне сәйкес келмеді, бірақ 69 пациент EXPAND зерттеуіне, МФ (бастапқы МФ, шынайы полицитемия аясында МФ немесе эссенциалдық тромбоцитемия аясында МФ) және тромбоциттердің бастапқы саны ≥ 50 000 және < 100 000/мм3 пациенттерде дозаны іріктеу бойынша Ib фазасындағы ашық зерттеуге енгізілді.
COMFORT-I зерттеуі салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған, плацебо бақыланатын зерттеу болды, ол 309 пациенттің қатысуымен жүргізілді, олар қолжетімді емге төзімді немесе қолжетімді ем алуға үміткер емес болды. Тиімділік бойынша күтілетін бастапқы нәтиже магниттік-резонанстық томография (МРТ) немесе компьютерлік томография (КТ) арқылы бағалауға сәйкес 24 аптадан кейін көкбауыр көлемі көрсеткіштерінің бастапқы деңгейімен салыстырғанда ≥ 35% - ға төмендеген пациенттердің үлесі болды.
Салдарлы күтілетін нәтижелерге көкбауыр көлемінің бастапқы деңгейімен салыстырғанда > 35 % азаюын ұстап тұрудың ұзақтығы жатады; симптомдарды жалпы бастапқы бағалаумен салыстырғанда > 50 %-ға азайтуға қол жеткізген пациенттер үлесі; пациент күнделігін қолданумен бағалауға сәйкес 24 аптадан кейінгі симптомдарын жалпы бағалаудың өзгерістері, миелофиброз (MFSAF) симптомдарын v2.0 нұсқа, сондай-ақ жалпы тірі қалу көрсеткіштерін бағалаудың модификацияланған Формасын көрсететін.
COMFORT-II зерттеулері 219 пациент қатыстырылған ашық рандомизацияланған зерттеу болып табылады. Пациенттер руксолитиниб қабылдау және қолжетімді ең жақсы ем арқылы емдеуге 2 : 1 арақатынасында рандомизацияланған. Емнің ең жақсы қолжетімді тобындағы 47 % пациенттер гидроксимочевина алған, ал 16 % пациент глюкокортикоид қабылдаған. Тиімділігі бойынша бастапқы күтілетін нәтиже МРТ немесе КТ көмегімен бағалауға сәйкес 48 аптадан кейін бастапқы деңгеймен салыстырғанда көкбауыр көлемінің ≥ 35% азаюына қол жеткізген пациенттердің үлесі болды.
Салдарлық күтілетін нәтижелер 24 аптадан кейін бастапқы деңгеймен салыстырғанда көкбауыр көлемінің ≥ 35% азаюына қол жеткізген пациенттердің үлесін және бастапқы деңгеймен салыстырғанда көкбауыр көлемінің ≥ 35% төмендеуін ұстап тұру ұзақтығын қамтыды.
COMFORT-I және COMFORT-II зерттеулерінде пациенттердің бастапқы демографиялық көрсеткіштері мен аурудың сипаттамалары емдеу топтары арасында салыстырмалы болды.
6-кесте.
COMFORT-I зерттеулеріндегі 24 сағаттан кейінгі және COMFORT-II (ITT) зерттеулеріндегі 48 аптадан кейінгі бастапқы деңгеймен салыстырғанда көкбауыр көлемі > 35 % кішірейген пациенттердің пайызы
COMFORT-I — COMFORT-II
Джакави (n = 155) — Плацебо (n = 153) — Джакави (n = 144) — Ең жақсы қолжетімді терапия (n = 72)
Уақытты бақылау сәттері — 24-апта — 48-апта
Көкбауыр көлемі ≥ 35%-ға кішірейген пациенттердің саны (%) — 65 (41.9) — 1 (0.7) — 41 (28.5) — 0
Сенімділік аралығы 95 % — 34.1, 50,1 — 0, 3.6 — 21.3, 36.6 — 0.0, 5.0
P мәні — < 0.0001 — < 0.0001
Джакави препаратын қолдану тобындағы пациенттердің едәуір үлкен үлесі бастапқы деңгеймен салыстырғанда көкбауыр көлемінің > 35% - ға (6-кесте), JAK2V617F (7-кесте) мутациясының немесе аурудың кіші түрінің болуына немесе болмауына қарамастан (бастапқы МФ, нағыз полицитемия аясындағы МФ, эссенциалдық тромбоцитемия аясындағы МФ) төмендеуіне қол жеткізді.
5-кесте.JAK мутация статусын ескере отырып, бастапқы деңгеймен салыстырғанда көкбауыр көлемі > 35% кішірейген пациенттердің пайызы (қауіпсіздік бойынша деректер жиынтығы)
COMFORT-I — COMFORT-II
«Джакави» — Плацебо — «Джакави» — Ең жақсы қолжетімді терапия
JAK мутациясы бойынша пациенттің статусы — Оң (n = 113) n (%) — Теріс (n = 40) n (%) — Оң (n = 121) n (%) — Теріс (n = 27) n (%) — Оң (n = 110) n (%) — Теріс (n = 35) n (%) — Оң (n = 49) n (%) — Теріс (n = 20) n (%)
Көкбауыр көлемі ≥ 35% кішірейген пациенттердің саны (%) — 54 (47.8) — 11 (27.5) — 1 (0.8) — 0 — 36 (32.7) — 5 (14.3) — 0 — 0
Уақыттың бақылау сәті — 24 аптадан кейін — 48 аптадан кейін
Джакави қабылдаған кезде көкбауыр тарапынан реакцияны (> 35% кему) кем дегенде 24 апта бойы ұстап тұру ықтималдығы COMFORT-I зерттеуінде 89%-ды және COMFORT-II зерттеуінде 87% - ды құрады; 52% - да COMFORT-II зерттеуінде көкбауыр тарапынан реакцияны қолдау кем дегенде 48 апта сақталды.
COMFORT-I зерттеуінде Джакави препаратын қабылдау тобындағы қатысушылардың 45,9%-ы 24 аптадан кейін симптомдарды жалпы бағалаудың бастапқы деңгейімен салыстырғанда ≥ 50% жақсаруға жетті ( MFSAF v2.0 пациенттің күнделігі арқылы жүргізілді), плацебо тобындағы 5,3% - бен салыстырғанда (хи-шаршы критерийін пайдалана отырып, p< 0,0001). Обыр ауруларын емдеу саласындағы зерттеулердің еуропалық ұйымының (EORTC QLQ C30) өмір сүру сапасын бағалауға арналған сауалнаманың көмегімен бағаланған 24 аптадан кейін денсаулықтың жалпы жағдайындағы орташа өзгеріс Джакави препаратын алған топ үшін +12,3 және плацебо тобы үшін -3,4 (p< 0,0001) құрады.
COMFORT-I зерттеуінде кейінгі бақылаудың орташа кезеңі 34,3 ай өткеннен кейін руксолитиниб қабылдау тобына рандомизацияланған пациенттерде өлім коэффициенті плацебо тобына рандомизацияланған пациенттерде 35,1%–бен салыстырғанда 27,1% - ды құрады; ТҚ (сәттік тәуекелдер қатынасы) 0,687; 95% сенімділік аралығы (СА) 0,459-1,029; p = 0,0668.
COMFORT-I зерттеуінде кейінгі бақылаудың орташа кезеңі 61,7 ай өткеннен кейін руксолитиниб қабылдау тобына рандомизацияланған пациенттерде өлім-жітім коэффициенті плацебо тобына рандомизацияланған пациенттерде 53,2% - бен (154 пациенттің 82-і) салыстырғанда 44,5% - ды (155 пациенттің 69-ы) құрады. Руксолитиниб қабылдау тобында плацебо тобымен салыстырғанда өлім қаупінің 31%–ға азайғаны анықталды (ТҚ 0,69; 95% СА 0,50-0,96; p = 0,025).
COMFORT-II зерттеуінде кейінгі бақылаудың орташа кезеңі 34,7 ай өткеннен кейін руксолитиниб қабылдау тобына рандомизацияланған пациенттерде өлім коэффициенті ең жақсы қолжетімді ем (ЕҚЕ) алу тобына рандомизацияланған пациенттерде 30,1%-бен салыстырғанда 19,9% - ды құрады; ТҚ 0,48; 95% СА 0,28-0,85; p = 0,009. Екі зерттеуде де руксолитиниб алу тобында байқалған өлім-жітімнің неғұрлым төмен коэффициенттері негізінен нағыз полицитемия және эссенциалды тромбоцитемия аясында дамыған ауруы бар пациенттердің қосалқы топтарында алынған нәтижелермен негізделген.
COMFORT-II зерттеуінде кейінгі бақылаудың орташа кезеңі 55,9 ай өткеннен кейін руксолитиниб қабылдау тобына рандомизацияланған пациенттерде өлім коэффициенті ең жақсы қолжетімді терапия (ЖҚТ) алу тобына рандомизацияланған пациенттерде 47,9% - бен (73-тен 35 пациент) салыстырғанда 40,4% - ды (146-дан 59 пациент) құрады. Руксолитиниб қабылдау тобында ЖҚТ тобымен салыстырғанда өлім қаупінің 33%–ға төмендеуі анықталды (ТҚ 0,67; 95% СА 0,44-1,02; p = 0,062).
Нағыз полицитемия
Белсенді препарат бойынша рандомизацияланған ашық бақыланатын 3-фазаны зерттеу (RESPONSE) LeukemiaNet (ELN) Еуропалық желісінің халықаралық жұмыс тобы жариялаған жарияланған критерийлер негізінде айқындалған гидроксимочевинге резистенттілігі немесе оған төзімсіздігі бар 222 пациенттің қатысуымен жүргізілді. Руксолитиниб қабылдау тобына 110 пациент және ЖҚТ тобына 112 пациент рандомизацияланды. Джакави препаратының бастапқы дозасы тәулігіне 2 рет 10 мг құрады. Содан кейін жекелеген пациенттердегі дозалар ең жоғары дозасы тәулігіне 2 рет 25 мг емнің төзімділігі мен тиімділігі негізінде түзетілді. ЖҚТ-ны зерттеуші пациенттердің жеке ерекшеліктерін ескере отырып таңдады және гидроксимочевина (59,5 %), интерферон/пегилденген интерферон (11,7 %), анагрелид (7,2 %), пипоброман (1,8 %) және бақылаулар (15,3%) болды.
Пациенттердің бастапқы демографиялық деректері мен аурудың сипаттамалары емдеудің екі тобы арасында салыстырмалы болды. Орташа жасы 60 жасты құрады (диапазон 33-тен 90 жасқа дейін). Руксолитиниб қабылдау тобындағы пациенттер анамнезінде орта есеппен 8,2 жыл бойы НП болған және бұрын орта есеппен шамамен 3 жыл бойы гидроксимочевина алған. Пациенттердің көпшілігі (>80 %) іріктеудің алдында 24 апта ішінде кем дегенде екі қан алудан өтті. Ұзақ мерзімді өмір сүру және аурудың асқыну жиілігі туралы салыстырмалы мәліметтер жоқ.
Бастапқы біріктірілген күтілетін нәтиже 32 аптадан кейін бастапқы деңгеймен салыстырғанда қан алуда қажеттілік өлшемдерінің (гематокриттің бақылау көрсеткіші) болмауына және көкбауыр көлемінің ≥ 35% кішіреюіне қол жеткізген пациенттердің үлесі болды. Қан алу қажеттілігі критерийлері гематокриттің расталған көрсеткіші ретінде > 45 %, яғни гематокриттің бастапқы мәнінен кемінде 3 пайыздық тармаққа жоғары немесе гематокриттің расталған көрсеткіші > 48%, қай мән аз болғанына байланысты анықталды. Негізгі қайталама күтілетін нәтижелерге 48 аптадан кейін бастапқы күтілетін нәтижеге қол жеткізілген және үдеу байқалмаған пациенттердің үлесі, сондай-ақ 32 аптадан кейін толық гематологиялық ремиссияға жеткен пациенттердің үлесі кірді.
Зерттеу өзінің негізгі мақсатына жетті және Джакави препаратын қабылдаған топтағы пациенттердің жоғары пайызы бастапқы біріктірілген күтілетін нәтижеге және жеке күтілетін нәтижелердің әрқайсысына қол жеткізді. Джакави препаратын қабылдаған пациенттердің едәуір көпшілігінде (23%) ЖҚТ тобымен (0,9%) салыстырғанда бастапқы жауап (p< 0,0001) байқалды. Гематокриттің бақылау көрсеткішіне Джакави препаратын алған топтағы пациенттердің 60%-ында ЖҚТ тобындағы 18,8%-бен салыстырғанда қол жеткізілді және көкбауыр көлемінің ≥ 35%-ы Джакави препаратын алған топтағы пациенттердің 40%-ында ЖҚТ тобындағы 0,9%-бен салыстырғанда байқалды (1-сурет).
Сондай-ақ, күтілген екі негізгі салдарлық нәтижеге қол жеткізілді. Толық гематологиялық ремиссияға жеткен пациенттердің үлесі Джакави препаратын алған топта ЖҚТ тобындағы 8,0% - бен (p = 0,0013) салыстырғанда 23,6% - ды құрады, ұзақ мерзімді бастапқы жауабы бар пациенттердің үлесі 48 аптадан кейін Джакави препаратын алу тобында ЖҚТ тобындағы 0,9% - бен (p < 0,0001) салыстырғанда 20% - ды құрады.
1-сурет. 32 аптадан кейін негізгі күтілетін нәтижеге және негізгі күтілетін нәтиженің компоненттеріне жеткен пациенттер
Симптомдардың субъективті төзімділігі 14 сұрақтан тұратын MPN-SAF симптомдарының (TSS) жалпы бағасын ескеретін пациенттің электронды күнделігін қолдану арқылы бағаланды. 32 аптадан кейін руксолитиниб қабылдаған пациенттердің 49 және 64%-ы ЖҚТ тобындағы пациенттердің тек 5 және 11%-ымен салыстырғанда сәйкесінше TSS-14 және TSS-5 ≥ 50% - ға төмендеді.
Емдеудің артықшылықтарын қабылдау пациенттің өз жағдайының өзгеруі туралы жалпы әсерін бағалау сауалнамасы (PGIC) арқылы бағаланды. Руксолитиниб қабылдаған пациенттердің 66% - ы, ЖҚТ алған пациенттердің 19% - ы емдеу басталғаннан кейін төрт аптадан кейін жақсарғаны туралы хабарлады. Емдеудің артықшылығына қатысты әсерді жақсарту 32 аптадан кейін руксолитиниб қабылдаған пациенттерде де жоғары болды (33% - бен салыстырғанда 78 %).
RESPONSE зерттеуінде алынған мәліметтерге қосымша талдау рандомизациядан кейін 80 және 256 аптадан кейін терапияға жауап беру ұзақтығын бағалау үшін жүргізілді. 32-аптада терапияға алғашқы жауап берген 25 пациенттің 3-інде 80-аптада аурудың өршуі, 6 пациентте - 256-аптада байқалды. 32- және 80- және 256-аптада терапияға жауаптың сақталу ықтималдығы сәйкесінше 92 және 74%-ды құрады (8-кестені қараңыз).
8-кесте RESPONSE зерттеуінде терапияға бастапқы жауапты сақтау ұзақтығы
32-апта — 80-апта — 256-апта
32* n/N аптасында алынған бастапқы жауап (%) — 25/110 (23 %) — қ/е — қ/е
Терапияға бастапқы жауапты сақтаған пациенттер — қ/е — 22/25 — 19/25
Терапияға бастапқы жауапты сақтау ықтималдығы — қ/е — 92 % — 74 %
* Емге алғашқы жауапқа қол жеткізу критерийлеріне сәйкес (құрамдас соңғы нүкте): қан алуға қажеттіліктің болмауы (гематокрит көрсеткішін бақылау) және бастапқы деңгеймен салыстырғанда көкбауыр көлемінің ≥35% кішіреюі; қ/е — қатысты емес.
Екінші, белсенді бақылаумен (RESPONSE 2) 3b фазасын рандомизацияланған, ашық зерттеуге гидроксимочевинаға төзімділігі немесе көтере алмаушылығы бар, бірақ пальпацияланбайтын спленомегалиясыз НП бар 149 пациент қосылды. 28 аптадан кейін (Джакави қабылдау тобында 62,2% және ЖҚТ тобында 18,7%) гематокриттің бақылау көрсеткішіне (қан алуға қажеттілік критерийлерінің болмауы) жеткен пациенттердің пайызы түрінде бастапқы соңғы нүктеге жетті. 28 аптадан кейін толық гематологиялық ремиссияға жеткен пациенттердің пайызы түрінде екінші реттік соңғы нүктеге жетті (Джакави қабылдау тобында 23,0% және ЖҚТ тобында 5,3%).
«Трансплантат қожйынға қарсы» реакциясы
3-фазаның рандомизацияланған екі ашық көп орталықты зерттеулерінде Джакави препараты жедел ТҚҚР (REACH2) және созылмалы ТҚҚР (REACH3) бар 12 жастан асқан пациенттерде гемопоэздік бағаналы жасушаларды аллогендік трансплантациялаудан кейін (аллоТСК) және кортикостероидтарға және/немесе басқа жүйелік емдеу әдістеріне жеткіліксіз жауап берді. Джакави препаратының бастапқы дозасы тәулігіне 2 рет 10 мг құрады.
«Трансплантант қожайынға қарсы» жедел реакциясы
REACH2 зерттеуінде кортикостероидтарға резистентті жедел ІІ–ІV дәрежелі ТҚҚР 309 пациентті Джакави немесе ҚЖТ тобына 1:1 рандомизациялады. Пациенттер рандомизация кезінде жедел ТҚҚР ауырлық дәрежесі бойынша стратификацияланған. Кортикостероидтарға рефрактерлілік пациенттерде кемінде 3 күннен кейін аурудың өршуі, 7 күннен кейін жауаптың болмауы немесе кортикостероидтардың дозасын төмендетудің тиімсіздігі байқалған кезде анықталды.
ҚЖТ -ны зерттеуші әр пациент үшін жеке таңдады және оған антитимоцитарлық глобулин (АТГ), экстракорпоралды фотоферез (ЭКФ), мезенхималық стромальді жасушалар (МСК), метотрексаттың төмен дозалары (МТХ), Микофенолат мофетил (ММФ), МР тежегіштері (эверолимус немесе сиролимус), этанерцепт немесе инфликсимаб кірді.
Джакави немесе ҚЖТ қосымша пациенттер инфекцияға қарсы дәрілік препараттар мен қан құюды қоса, бағаналы жасушаларды аллогенді трансплантациялаудан кейін стандартты демеуші емді алуы мүмкін. Руксолитиниб кортикостероидтарды және/немесе циклоспорин немесе такролимус сияқты кальциневрин тежегіштерін (ИКТ) ұзақ қолдану және/немесе мекеменің ұсынымдарына сәйкес кортикостероидтармен жергілікті немесе ингаляциялық терапия аясында қосылды.
Кортикостероидтар мен кальциневрин тежегіштерінен басқа, бұрын бір жүйелі ем қабылдаған пациенттер жедел ТҚҚР себебі бойынша зерттеуге қосу үшін жарамды болып саналды. Кортикостероидтар мен кальциневрин тежегіштерінен басқа, алдыңғы жүйелі дәрілік препаратты жедел ТҚҚР емдеу үшін қолдануды, егер ол жалпы қабылданған медициналық практикаға сәйкес жедел ТҚҚР (яғни оны қабылдау жедел ТҚҚР диагнозы қойылғанға дейін басталған) алдын алу үшін пайдаланылған жағдайда ғана жалғастыруға рұқсат етілді.
ҚЖТ алған пациенттер, егер олар келесі өлшемдерге сәйкес келсе, 28-ші күннен кейін руксолитинибке ауыса алады:
• 28-ші күні бастапқы соңғы нүктенің (толық жауап [ТЖ] немесе ішінара жауап [ІЖ]) жауабын анықтауға сәйкессіздік; немесе
• Осыдан кейін жауаптың жоғалуы және жедел rtp жаңа қосымша жүйелі иммуносупрессивті емдеуді қажет ететін прогрессия, анық емес жауап немесе жауап бермеу өлшемдеріне сәйкестігі және
• Созылмалы ТҚҚР белгілері/симптомдары жоқ.
Джакави дозасын төмендетуге емделуге жауап берген пациенттер үшін 56-шы күні келгеннен кейін рұқсат етілді.
Пациенттердің бастапқы демографиялық деректері мен аурудың сипаттамалары емдеудің екі тобы арасында салыстырмалы болды. Орташа жасы 54 жыл болды (12-ден 73 жасқа дейін). Зерттеуге жасөспірімдердің 2,9%, ерлердің 59,2% және ақ пациенттердің 68,9% кірді. Пациенттердің көпшілігінде қатерлі негізгі ауру болды.
Джакави және ҚЖТ топтарында жедел ТҚҚР II дәрежелі 34% және 34 %, III дәрежелі 46% және 47% және IV дәрежелі 20% және 19% болды.
Джакави және ҚЖТ топтарындағы кортикостероидтарға пациенттердің жеткіліксіз жауап беруінің себептері мыналар болды: i) кортикостероидтармен емделген 7 күннен кейін жауапқа қол жеткізе алмау (тиісінше 46,8% және 40,6%), ii) кортикостероидтар дозасын төмендетудің тиімсіздігі (тиісінше 30,5% және 31,6%) немесе iii) емнің 3 күнінен кейін аурудың өршуі (тиісінше 22,7% және 27,7%). % сәйкесінше).
Барлық пациенттердің ішінде жедел ТҚҚР кезінде зардап шеккен ең жиі органдар тері (54,0 %) және асқазан-ішек жолдарының төменгі бөліктері (68,3%) болды. Джакави тобындағы пациенттердің көпшілігінде ҚЖТ тобымен салыстырғанда (тері: 47,7% және бауыр: 16,1%) терінің (60,4%) және бауырдың (23,4%) зақымдануы бар жедел ТҚҚР болды.
Бұрын жедел ТҚҚР жүйелік емінде жиі қолданылатын кортикостероидтар + кальцинурин тежегіштері болды (Джакави тобында 49,4% және ҚЖТ тобында 49,0%).
Бастапқы соңғы нүкте Harris et al критерийлеріне сәйкес зерттеушінің бағалауы негізінде неғұрлым ерте үдеудің, екіұшты жауаптың немесе жауаптың болмауының салдарынан қосымша жүйелік емнің қажеттілігінсіз толық жауабы (ТЖ) немесе ішінара жауабы (ІЖ) бар әрбір топтағы пациенттердің үлесі ретінде айқындалатын 28-ші күнге жалпы жауаптың (ЖЖЖ) жиілігі болды әл. (2016).
Негізгі екінші соңғы нүкте 28-ші күні ТЖ немесе ІЖ жеткен және 56-шы күні ТЖ немесе ІЖ сақтаған пациенттердің үлесі болды.
REACH 2 зерттеуі бастапқы мақсатқа жетті. 28-ші емдеу күнінде ЖЖЖ Джакави тобында (62,3 %) ҚЖТ тобымен (39,4%) салыстырғанда жоғары болды. Емдеу топтары арасында статистикалық маңызды айырмашылық болды (Кокран-Мантель-Хензельдің стратификацияланған критерийі p<0,0001, екі жақты, ОР: 2,64; 95% СА: 1,65, 4,22).
Сондай-ақ, Джакави тобында толық жауап берген пациенттердің үлесі (34,4 %) ҚЖТ тобымен салыстырғанда (19,4%) жоғары болды.
28-ші күні ІІ дәрежелі ТҚҚР үшін 76%, ІІІ дәрежелі ТҚҚР үшін 56% және Джакави тобындағы ІV дәрежелі ТҚҚР үшін 53%, ІІ дәрежелі ТҚҚР үшін 51%, ІІІ дәрежелі ТҚҚР үшін 38% және НДТБ тобындағы ІV дәрежелі ТҚҚР үшін 23% құрады.
Джакави және ҚЖТ топтарында 28-ші күні жауап алмаған пациенттердің 2,6% және 8,4% сәйкесінше аурудың өршуіне ие болды.
Жалпы нәтижелер 9-кестеде келтірілген.
9-кесте REACH 2 зерттеуіндегі 28-ші күнге жалпы жауаптың жиілігі
Джакави N=154 — ҚЖТ N=155
n (%) — 95 % СА — n (%) — 95 % ДИ
Жалпы жауаптың жиілігі — 96 (62,3) — 54,2, 70,0 — 61 (39,4) — 31,6, 47,5
ОР (95 % СА) — 2,64 (1,65, 4,22)
p-мәні (2 жақты) — p<0,0001
Толық жауап — 53 (34,4) — 30 (19,4)
Ішінара жауап — 43 (27,9) — 31 (20,0)
Зерттеу бастапқы деректерді талдау негізінде негізгі екінші нүктеге жетті (деректерді жинаудың аяқталу күні: 2019 жылғы 25 шілде). Тұрақты ЖЖЖ 56-шы күні Джакави тобында 39,6 % (95% СА: 31,8, 47,8) және ҚЖТ тобында 21,9 % (95% СА: 15,7; 29,3) құрады. Емдеудің екі түрі арасында статистикалық маңызды айырмашылықтар байқалды (ОР: 2,38; 95% СА: 1,43, 3,94; p=0,0007). ТЖ жеткен пациенттердің пайызы Джакави тобында 26,6% құрады, бұл ҚЖТ тобындағы 16,1% - бен салыстырғанда. Жалпы, бастапқыда ҚЖТ тобына рандомизацияланған 49 пациент (31,6%) Джакави тобына өтті.
Созылмалы «трансплантат қожайынға қарсы реакция»
REACH3 зерттеуінде кортикостероидтарға резистентті орташа және ауыр дәрежелі созылмалы ТҚҚР 329 пациентті Джакави немесе ҚЖТ тобына 1:1 рандомизациялады. Пациенттер рандомизация кезінде созылмалы ТҚҚР ауырлық дәрежесі бойынша стратификацияланған. Кортикостероидтарға рефрактерлілік пациенттерде 7 күннен кейін аурудың өршуі немесе 4 апта ішінде аурудың персистенциясы немесе кортикостероидтардың дозасын екі есе төмендету кезінде тиімсіздігі байқалған кезде анықталды.
ҚЖТ зерттеуші әр пациент үшін жеке таңдады және оған экстракорпоралды фотоферез (ЭКВ), метотрексаттың төмен дозалары (МТХ), микофенолат мофетил (ММФ), mTOR тежегіштері (эверолимус немесе сиролимус), инфликсимаб, ритуксимаб, пентостатин, иматиниб немесе ибрутиниб кірді.
Джакави немесе ҚЖТ қосымша пациенттер инфекцияға қарсы дәрілік препараттар мен қан құюды қоса, бағаналы жасушаларды аллогенді трансплантациялаудан кейін стандартты демеуші емді алуы мүмкін. Циклоспорин немесе такролимус сияқты кортикостероидтарды және/немесе кальциневрин тежегіштерін (КНТ) және/немесе кортикостероидтармен жергілікті немесе ингаляциялық емді ұзақ қолдануға мекеменің ұсынымдарына сәйкес рұқсат етілді.
Бұрын кортикостероидтардан және/немесе кальциневрин тежегіштерінен басқа бір жүйелі ем қабылдаған пациенттер созылмалы ТҚҚР себебі бойынша зерттеуге қосу үшін жарамды деп саналды. Кортикостероидтар мен кальциневрин тежегіштерінен басқа, созылмалы ТҚҚР емдеу үшін алдыңғы жүйелі дәрілік препаратты қолдануды, егер ол созылмалы ТҚҚР профилактикасы үшін пайдаланылса (яғни оны қабылдау созылмалы ТҚҚР диагнозы қойылғанға дейін басталған болса), жалпы қабылданған медициналық практикаға сәйкес жалғастыруға рұқсат етілді.
ҚЖТ алған пациенттер 7-ші циклдің 1-ші күнінде руксолитиниб қабылдауға және одан әрі аурудың өршуі, екіұштылық немесе өзгермеген жауап, ҚЖТ уыттылығы немесе созылмалы ТҚҚР өршуі салдарынан ауыса алады.
Кортикостероидтардың дозасын төмендетпей және қандай да бір жүйелі емдеусіз белсенді жедел ТҚҚР созылмалы ТҚҚР көшетін пациенттерде тиімділігі белгісіз. Донорлық лимфоциттерді (DLI) инфузиядан кейін жедел немесе созылмалы ТҚҚР және стероидтармен емдеуге төзбеушілік байқалған пациенттерде тиімділігі белгісіз.
Джакави дозасын төмендетуге циклдің 1-ші сапарының 7-ші күнінен кейін рұқсат етілді.
Пациенттердің бастапқы демографиялық деректері мен аурудың сипаттамалары емдеудің екі тобы арасында салыстырмалы болды. Орташа жасы 49 жас (12-ден 76 жасқа дейін). Зерттеуге жасөспірімдердің 3,6%, ерлердің 61,1% және ақ пациенттердің 75,4% кірді. Пациенттердің көпшілігінде қатерлі негізгі ауру болды.
Кортикостероидтарға рефрактерлі созылмалы ТҚҚР диагнозын қою кезіндегі ауырлық дәрежесі емдеудің екі тобы арасында теңгерілген: тиісінше Джакави және ҚЖТ топтарында 41% және 45% орташа дәрежеде және 59% және 55% ауыр дәрежеде.
Джакави және ҚЖТ топтарындағы пациенттерде кортикостероидтарға жеткіліксіз жауап I) жауабының болмауымен немесе преднизон баламаларының тәулігіне 1 мг/кг дозада кемінде 7 күн бойы кортикостероидтармен емдеуден кейін аурудың өршуімен (тиісінше 37,6% және 44,5%), ii) тәулігіне 0,5 мг/кг дозада (35,2% және 25,6%) 4 аптадан кейін ауру персистенциясымен сипатталды, немесе III) кортикостероидтарға тәуелді (тиісінше 27,3% және 29,9%).
Барлық пациенттердің 73% және 45% - ы Джакави тобында тері мен өкпеге зақым келтірді, бұл ҚЖТ тобындағы 69% және 41% - бен салыстырғанда.
Бұрын созылмалы ТҚҚР жүйелік емінде жиі қолданылатын кортикостероидтар (Джакави тобындағы 43% және ҚЖТ тобындағы 49%) және кортикостероидтар + кальцинурин тежегіштері (Джакави тобындағы пациенттердің 41% және ҚЖТ тобындағы 42%) болды.
Бастапқы соңғы нүкте ұлттық денсаулық сақтау институтының (NIH) өлшемдеріне сәйкес зерттеушінің бағалауы негізінде неғұрлым ерте үдеудің, бір мәнді емес жауаптың немесе жауаптың болмауының салдарынан қосымша жүйелік емнің қажеттілігінсіз әрбір ТЖ немесе ІЖ тобындағы пациенттердің үлесі ретінде айқындалатын 7-ші циклдің 1-ші күніне ЖЖЖ болды.
Негізгі қайталама соңғы нүкте емнің сәтсіздігінсіз өміршеңдік (FFS), оқиғаға дейінгі аралас соңғы уақыт нүктесі болды, ол келесі оқиғалардың ең ерте кезеңін қамтиды: i) негізгі аурудың қайталануы немесе қайта дамуы немесе негізгі аурудың салдарынан өлім; ii) қайталанусыз өлім немесе iii) созылмалы ТҚҚР басқа жүйелік терапияның қосылуы немесе басталуы.
REACH 3 зерттеуі бастапқы мақсатқа жетті. Бастапқы талдау кезінде (деректерді жинауды аяқтау күні: 2020 жылғы 08 мамыр) ЖЖЖ 24-ші аптада Джакави тобында (49,7%) ҚЖТ тобымен (25,6%) салыстырғанда жоғары болды. Емдеу топтары арасында статистикалық маңызды айырмашылық болды (Кокран-Мантель-Хензельдің стратификацияланған критерийі p < 0,0001, екі жақты, ОР: 2,99;
95% ДИ: 1,86, 4,80). Нәтижелер 10-кестеде келтірілген.
Джакави және ҚЖТ топтарында 7 циклдің 1-ші күніне жауап бермеген пациенттердің 2,4% және 12,8% сәйкесінше аурудың өршуіне ие болды.
10-кесте REACH 3 зерттеуіндегі 7-циклдің 1-ші күніне жалпы жауаптың жиілігі
Джакави N=165 — ҚЖТ N=164
n (%) — 95 % СА — n (%) — 95 % СА
Жалпы жауаптың жиілігі — 82 (49,7) — 41,8, 57,6 — 42 (25,6) — 19,1, 33,0
ОР (95 % СА) — 2,99 (1,86, 4,80)
p-мәні (2 жақты) — p<0,0001
Толық жауап — 11 (6,7) — 5 (3,0)
Ішінара жауап — 71 (43,0) — 37 (22,6)
Негізгі салдарлы реттік соңғы нүкте, FFS, ҚЖТ салыстырғанда Джакавиді қолдану кезінде тәуекелдің 63% - ға статистикалық маңызды төмендеуін көрсетті (ОР: 0,370; 95% СА: 0,268, 0,510, p<0,0001). 6 айдан кейін FFS оқиғаларының көпшілігі «басқа ТҚҚР жүйелік емнің қосылуы немесе басталуы» болды (бұл оқиғаның ықтималдығы сәйкесінше Джакави топтары мен ҚЖТ үшін 48,5% - бен салыстырғанда 13,4% құрады). «Негізгі аурудың қайталануы» және рецидивсіз өлім-жітім (NRM) нәтижелері Джакави мен ҚЖТ топтарындағы 2,46% - бен салыстырғанда 2,57% және 9,19% құрады. Егер тек NRM ескерілсе, емдеу топтары арасындағы кумулятивтік сырқаттанушылықта ешқандай айырмашылық байқалмады.
Балалар
Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттік Джакави препаратын МФ және НП емдеу кезінде бала жастағы пациенттердің барлық субпопуляцияларында зерттеу нәтижелерін беру жөніндегі міндеттемеден бас тартты. RTP бар балаларда (12 және одан жоғары) Джакави препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі 3 REACH2 және REACH3 фазаларының рандомизацияланған зерттеулерінің деректерімен расталады (балаларда қолдану туралы ақпарат алу үшін 4.2-бөлімді қараңыз). REACH2 зерттеуінде жауаптар 28-ші күні руксолитиниб тобында жедел ТҚҚР (3-і ТЖ және 1 ІЖ) бар жасөспірім пациенттердің 4/5-інде және ҚЖТ тобында жасөспірім пациенттердің 3/4-інде (3-і ПО) байқалды. REACH 3 зерттеуінде жауаптар 1-ші циклдің 7-ші күнінде созылмалы ТҚҚР бар жасөспірімдердің 3/4-інде (барлығы ТЖ болған) руксолитиниб тобында және 2/8 жасөспірім пациенттерде (екеуі де cho болған) НДТБ тобында байқалды.