ATХ коды A10BD15
Әсер ету механизмі
ДИАЗАК М ПВ - бұл 2 типті қант диабетімен ауыратын пациенттерде плазмада аш қарынға да (FPG) және тамақтанудан кейін де (PPG) глюкоза деңгейін жақсартуға қосымша әсер ететін механизмі бар екі гипогликемиялық дәрі: натрий мен глюкоза 2 (SGLT2) біріккен тасымалдағышының тежегіші дапаглифлозин және бигуанидтер класының препараты метформин гидрохлоридінен тұратын біріктірілген препарат болып табылады.
Дапаглифлозин. Дапаглифлозин Дапаглифлозин натрийге тәуелді тасымалдағыш глюкоза 2 (SGLT2) күшті селективті және қайтымды тежегіші болып табылады, ол 2 типті қант диабеті бар пациенттерде гликемиялық бақылауды жақсартады және жүрек-қантамыр жүйесіне оңды әсер етеді.
SGLT2 глюкозаның шумақтық сүзілістен қан ағымына қайта сіңірілуіне жауапты негізгі тасымалдағыш болып табылады.
SGLT2 дапаглифлозинмен тежелуі проксимальді бүйрек түтікшелерінде гломерулярлық фильтраттан глюкозаның реабсорбциясын натрий реабсорбциясының қатарлас төмендеуімен төмендетеді, бұл глюкозаның несеппен шығарылуына және осмостық диурезге әкеледі. Осылайша, дапаглифлозин натрийдің дистальді өзекшелерге жеткізілуін арттырады, бұл тубулогломерулярлық кері байланысты күшейтеді және ішкі шумақтық қысымын төмендетеді деп саналады. Бұл осмостық диурезбен бірге көлемді шамадан тыс жүктеменің төмендеуіне әкеледі, артериялық қысымды төмендету және жүрекке алдын ала және кейінгі жүктемені төмендету, жүрекке пайдалы әсер етуі және бүйрек функциясын сақтауы мүмкін. SGLT2 дапаглифлозинмен тежелудің басқа әсерлеріне гематокриттің жоғарылауы, қан қысымының қалыпты төмендеуі және дене салмағының төмендеуі жатады.
Дапаглифлозиннің кардиоренальді артықшылығы тек қандағы глюкозаның төмендеуіне ғана байланысты емес. Осмостық диурезден және онымен байланысты SGLT2 тежелуінің гемодинамикалық әсерлерінен басқа, миокард метаболизміне, иондық өзекшелерге, фиброзға, адипокиндерге және несеп қышқылына ықтимал қайталама әсерлер дапаглифлозиннің пайдалы кардио-ренальді әсерлерінің негізінде болуы мүмкін.
Дапаглифлозин глюкозаның плазмада аш қарындағы және ас ішкеннен кейінгі деңгейлерін қалыпқа түсіріп, глюкозаның бүйректегі қайта сіңірілуін төмендетеді, бұл глюкозаның артығының несеппен шығарылуына әкеледі және алғашқы дозасын қабылдағаннан кейін бірден байқалып, әр 24 сағат сайынғы дозаларының аралығында жалғасады және бүкіл емдеу кезеңі бойына сақталады.
Осы механизм кезінде бүйрек арқылы шығарылатын глюкоза мөлшері, глюкозаның қандағы концентрациясы мен шумақтық сүзіліс жылдамдығына (ШСЖ) тәуелді. Сондықтан, глюкоза деңгейі қалыпты пациенттерде дапаглифлозин гипогликемия тудырмайды, өйткені сүзілген глюкозаның мөлшері аз және оны SGLT1 тасымалдағыштары мен оқшауланбаған SGLT2 тасымалдағыштары қайта сіңіре алады.
Дапаглифлозин инсулин метаболизміне тәуелсіз әсер етеді және гипогликемия дамуының төмен қаупіне ықпал етеді. Дапаглифлозинмен клиникалық зерттеулерде бета-жасушалар (HOMA-2) функциясының жақсаруы байқалды.
Дене салмағының төмендеуі негізінен бұлшықет тініне емес, висцеральді майға немесе сұйықтықтың жоғалуына байланысты екі энергиялы рентгендік абсорбциометрия (DXA) және магниттік-резонанстық бейнелеу арқылы көрінеді.
SGLT2 проксимальді бүйрек өзекшелерінде селективті түрде көрінеді. Дапаглифлозин глюкозаны шеткері тіндерге тасымалдау үшін маңызды басқа глюкоза тасымалдағыштарын баспайды және глюкозаның сіңуіне жауапты SGLT2-ге қарсы SGLT1-ге 1400 есе селективті болып табылады.
Метформин гидрохлориді. Метформин гипогликемиялық агент болып табылады, 2 типті қант диабеті бар пациенттерде глюкозаға толеранттылықты жақсартады, глюкозаның негізгі деңгейін де, ас ішкеннен кейінгі қан плазмасындағы деңгейін де төмендетеді. Метформин бауырдағы глюкоза синтезін төмендетеді, глюкозаның ішекте сіңірілуін төмендетеді және глюкозаның шеткері қармалуы мен утилизациясын күшейту арқылы инсулинге сезімталдықты арттырады. Сульфонилмочевина туындыларынан айырмашылығы, метформин 2 типті қант диабеті бар пациенттерде де, сау адамдарда да гипогликемия тудырмайды («Жағымсыз құбылыстар» бөлімінде белгіленген ерекше жағдайларды қоспағанда) гипогликемия туғызбайды және гиперинсулинемия туғызбайды. Метформинмен емдеу кезінде инсулин секрециясы өзгеріссіз қалады, ал ашқарынға инсулин деңгейі және инсулин плазмалық деңгейінің тәуліктік мәні іс жүзінде төмендеуі мүмкін.
Фармакодинамикалық әсерлері
Дапаглифлозин
Несеппен бөлінетін глюкоза мөлшерінің артуы дені сау еріктілерде және дапаглифлозин енгізгеннен кейін 2-типті қант диабеті бар пациенттерде байқалды. Дапаглифлозин тәулігіне 5 немесе 10 мг дозада 2-типті қант диабеті бар пациенттерде 12 апта ішінде тәулігіне несеппен шамамен 70 г глюкоза экскрециясына алып келді. Глюкозаның ең көп экскрециясы дапаглифлозиннің 20 мг тәуліктік дозасында байқалды. Дапаглифлозин қолданғанда несеппен глюкозаның мұндай бөлінуі несеп көлемінің ұлғаюына әкеледі. Дапаглифлозинді тоқтатқаннан кейін глюкозаның несеппен шығарылуының ұлғаюы 10 мг дозада шамамен 3 күн ішінде бастапқы деңгейге жақындады.
1-график: Дапаглифлозинді дені сау пациенттерде және 2-типті қант диабеті бар (ҚД2Т) пациенттерде қолдану кезінде бастапқы деңгейге қатысты 24 сағат ішінде таралу диаграммасы және несеппен шығарылатын глюкоза мөлшері өзгеруінің модельденген қисығы (жартылай логарифмдік график)
Бастапқы деңгейге қатысты 24 сағат (г) ішінде несеппен глюкоза шығарылуының өзгеруі
Дапаглифлозин дозасы (мг)
ГРАФИК — Дені сау пациенттерде байқалатын мәндер
ҚД2Т бар пациенттерде байқалатын мәндер
Дені сау пациенттер үшін таңдалған қисық
ҚД2Т пациенттер үшін таңдалған қисық
Жүректің электрофизиологиясы: дені сау еріктілердегі зерттеулерде QTc аралығының клиникалық маңызды ұзаруымен (QT аралығының түзетілген мәні) 150 мг дейінгі тәуліктік дозадағы (ұсынылатын ең жоғары дозадан 15 есе артық) дапаглифлозин байланысты емес. Бұдан басқа, дені сау еріктілерде дапаглифлозинді 500 мг-ға дейін (ұсынылатын ең жоғары дозадан 50 есе артық) бір рет қабылдағаннан кейін QTc аралығына клиникалық елеулі әсер ету байқалмады.
Метформин
Метформин организмдегі липидтердің метаболизміне жағымды әсер етеді. Метформин жалпы холестерин, ЛПТТ холестеринінің және триглицеридтердің деңгейін төмендетеді, бұл бақыланатын, орта мерзімді немесе ұзақ мерзімді клиникалық зерттеулерде емдік дозаларды қолдану кезінде көрсетілген.
Клиникалық зерттеулерде метформинді пайдалану тұрақты дене салмағымен немесе салмағын аз жоғалтумен байланысты болды.
Клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі
HbA1c деңгейін төмендетуге ДИАЗАК М ПВ препаратының тиімділігін клиникалық зерттеу жүргізілген жоқ. ДИАЗАК М ПВ, босап шығуы ұзаққа созылатын таблеткалар дапаглифлозиннің және метформин гидрохлоридінің тиісті дозаларын жеке препараттар түрінде біріктірілімде қабылдауға биобаламалы біріктірілген препарат болып табылады. ДИАЗАК М ПВ және дапаглифлозин мен жылдам босап шығатын метформин гидрохлоридін бірлесіп қолдану арасындағы салыстырмалы биожетімділікті зерттеу жүргізілмеген. Босап шығуы ұзаққа созылатын метформин гидрохлорид таблеткалары және жылдам босап шығатын метформин гидрохлориді таблеткаларының сіңу дәрежесі бірдей (AUC көрсетіп отырғандай) болады, сонымен бірге босап шығуы ұзаққа созылатын таблеткаларды қабылдау кезінде плазмадағы ең жоғары концентрациясы сол дозаны пайдалану кезінде жылдам босап шығатын таблеткаларды қабылдағанға қарағанда шамамен 20% төмен.
Гликемиялық бақылау
Дапаглифлозин және босап шығуы ұзаққа созылатын метформин таблеткаларын бірге қолдану бұрын ем қабылдамаған, гликемиялық бақылауы жеткіліксіз тек диетамен және дене жаттығуларымен пациенттерде зерттелді. Дапаглифлозин және жылдам босап шығатын немесе босап шығуы ұзаққа созылатын метформин таблеткаларын бірге қолдану метформинмен монотерапиясы бақылануы жеткіліксіз 2-типті қант диабеті бар пациенттерде зерттелді және метформинмен үйлесімдегі сульфонилмочевинаны (глипизидпен) қолданумен салыстырылды. Метформинмен біріктірілімде (бастапқы немесе қосымша терапия) плацебо енгізумен салыстырғанда дапаглифлозин мен метформин біріктірілімінде емдеу барлық дозаларда аш қарынға (FPG) плазмасындағы HbA1c және глюкоза деңгейінің клиникалық және статистикалық маңызды жақсаруына әкелді. HbA1c деңгейінің төмендеуі жынысын, жасын, нәсілін, аурудың ұзақтығын және дене салмағының бастапқы индексін (ДСИ) қоса алғанда, барлық қосалқы топтарда байқалды.
Босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен бастапқы біріктірілімдегі ем
Жалпы алғанда жеткіліксіз бақыланатын 2 типті қант диабеті бар (HbA1c ≥7,5% және ≤12%) ем қабылдаған 1236 пациент 5 мг дозадағы немесе 10 мг дозадағы дапаглифлозин және босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен бастапқы емді біріктіріп бағалау үшін ұзақтығы 24 апта болатын 2 белсенді бақыланатын зерттеуге қатысты.
Бірінші зерттеуде 638 пациент 1 апталық бастапқы кезеңнен кейін емдеудің 3 тобының 1-іне бөлінді: дапаглифлозин 10 мг дозада босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен (2000 мг/тәулігіне дейін) біріктіріліп, дапаглифлозин 10 мг дозада плацебомен біріктіріліп немесе босап шығуы ұзаққа созылатын метформин (2000 мг/тәулігіне дейін) плацебомен біріктіріліп қабылдаған. Босап шығуы ұзаққа созылатын метформиннің дозасы апта сайын 500 мг қадамымен орташа дозаға 2000 мг жеткенге дейін көтерілді.
10 мг дозада дапаглифлозинмен босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен біріктірілген ем әр препаратпен жеке монотерапиямен салыстырғанда HbA1c және FPG статистикалық маңызды жақсаруларын және босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен монотерапиямен салыстырғанда дене салмағының статистикалық мәнді төмендеуін қамтамасыз етті (1-кесте және 2-график). Монотерапия ретіндегі 10 мг дозадағы дапаглифлозин де FPG (ашқарынға плазмадағы глюкоза деңгейі - АПГ) статистикалық маңызды жақсаруларын және метформинмен монотерапиямен салыстырғанда дене салмағының статистикалық мәнді төмендеуін қамтамасыз етті және HbA1c деңгейін төмендетуде босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен монотерапия да кем түспеген.
1-кесте: Белсенді-бақыланатын дапаглифлозинмен алғашқы біріктірілген емді зерттеуде босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен үйлесімде 24-ші аптадағы (LOCF*) нәтижелер
Тиімділік көрсеткіші — Дапаглифлозин 10 мг + Босап шығуы ұзаққа созылатын метформин — Дапаглифлозин 10 мг — метформин ПВ
N=211 † — N=219† — N=208†
HbA1c (%)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 9.1 — 9.0 — 9.0
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -2.0 — -1.5 — -1.4
Дапаглифлозиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -0.5§
(95% СА) — (-0.7, -0.3)
Босап шығуы ұзаққа созылатын метформиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -0.5§ — 0.0¶
(95% СА) — (-0.8, -0.3) — (-0.2, 0.2)
HbA1c <7% жеткен пациенттердің пайыздық үлесі — 46.6% — 31.7% — 35.2%
бастапқы деңгейге түзету
АПГ (мг/дл)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 189.6 — 197.5 — 189.9
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -60.4 — -46.4 — -34.8
Дапаглифлозиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -13.9§
(95% СА) — (-20.9, -7.0)
Босап шығуы ұзаққа созылатын метформиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -25.5§ — -11.6#
(95% СА) — (-32.6, -18.5) — (-18.6, -4.6)
Дене салмағы (кг)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 88.6 — 88.5 — 87.2
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -3.3 — -2.7 — -1.4
Босап шығуы ұзаққа созылатын метформиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -2.0§ — -1.4§
(95% СА) — (-2.6, -1.3) — (-2.0, -0.7)
• LOCF: соңғы бақылау деректерін алға жылжыту (шұғыл терапияны қолданғанға дейін алынған).
†Қысқа мерзімді салыстармалы жасырын зерттеу шеңберінде дәрілік препараттың ең болмағанда бір дозасын алған барлық рандомизацияланған пациенттер.
‡Бастапқы мәніне түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мәні
§p мәні <0.0001.
¶Босап шығуы ұзаққа созылатын метформинімен салыстырғанда тиімділігі төмен емес.
• p мәні <0.05.
2-график: Босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен үйлесімде дапаглифлозинмен алғашқы біріктірілген емді 24 апталық белсенді-бақыланатын зерттеуде динамикадағы бастапқы деңгейге қатысты HbA1c өзгерісінің түзетілген орташа мәні (%)
өзгерістің түзетілген орташа мәні Бастапқы деңгейге қатысты HbA1c (%)
Зерттеу апталығы
ДАПАГЛИФЛОЗИН 10 МГ + БОСАП ШЫҒУЫ ҰЗАҚҚА СОЗЫЛАТЫН МЕТФОРМИН
ДАПАГЛИФЛОЗИН 10 МГ
БОСАП ШЫҒУЫ ҰЗАҚҚА СОЗЫЛАТЫН МЕТФОРМИН
Сол жақтағы график: бастапқы және 24 аптадан кейін, жедел жәрдем емін қолданбай, HbA1c мәндерімен зерттеуді аяқтаған рандомизацияланған қатысушыларды қоса, бойлық қайта өлшеу моделіне сәйкес өзгерістің түзетілген орташа есеп мәндері
Оң жақтағы график 24 (LOCF) апта үшін: Бастапқы деңгейге қатысты өзгерістің түзетілген орташа есептің мәндері және емдеуді бастағаннан кейін және шұғыл көмек препаратын қолданғанға дейін бастапқы мәні HbA1c және кемінде бір мәні HbA1c рандомизацияланған қатысушыларды қоса, ANCOVA моделіне сәйкес 95% СА.
Екінші зерттеуде 603 пациент 1 апталық бастапқы кезеңнен кейін емдеудің 3 тобының 1-іне бөлінді: дапаглифлозин 5 мг дозада босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен (2000 мг/тәулігіне дейін) біріктіріліп, дапаглифлозин 5 мг дозада плацебомен біріктіріліп немесе босап шығуы ұзаққа созылатын метформин (2000 мг/тәулігіне дейін) плацебомен біріктіріліп. Босап шығуы ұзаққа созылатын метформин дозасы апта сайын 500 мг қадаммен орташа дозаға 2000 мг дейін көтерілді.
Дапаглифлозинмен 5 мг дозада босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен бірге біріктірілген емдеу монотерапияның кез келгенімен салыстырғанда HbA1c және FPG статистикалық маңызды жақсаруларын және босап шығуы ұзаққа созылатын метформин монотерапиясымен салыстырғанда дене салмағының статистикалық мәнді төмендеуін қамтамасыз етті (2-кесте).
2-кесте: Босап шығуы ұзаққа созылатын метформинмен үйлесімде дапаглифлозинмен алғашқы біріктірлген емді белсенді-бақыланатын зерттеуде 24-ші аптадағы нәтижелер (LOCF*)
Тиімділік көрсеткіші — Дапаглифлозин 5 мг + Босап шығуы ұзаққа созылатын метформин — Дапаглифлозин 5 мг — метформин ПВ
N=194† — N=203† — N=201†
HbA1c (%)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 9.2 — 9.1 — 9.1
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -2.1 — -1.2 — -1.4
Дапаглифлозиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -0.9§
(95% СА) — (-1.1, -0.6)
Босап шығуы ұзаққа созылатын метформиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -0.7§
(95% СА) — (-0.9, -0.5)
HbA1c <7% жеткен пациенттердің пайыздық үлесі — 52.4%¶ — 22.5% — 34.6%
бастапқы деңгейге түзету
АПГ (мг/дл)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 193.4 — 190.8 — 196.7
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -61.0 — -42.0 — -33.6
Дапаглифлозиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -19.1§
(95% СА) — (-26.7, -11.4)
Босап шығуы ұзаққа созылатын метформиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -27.5§
(95% СА) — (-35.1, -19.8)
Дене салмағы (кг)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 84.2 — 86.2 — 85.8
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -2.7 — -2.6 — -1.3
Босап шығуы ұзаққа созылатын метформиннен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -1.4§
(95% СА) — (-2.0, -0.7)
• LOCF: соңғы бақылау деректерін алға жылжыту (шұғыл терапияны қолданғанға дейін алынған).
†Қысқа мерзімді салыстармалы жасырын зерттеу шеңберінде дәрілік препараттың ең болмағанда бір дозасын алған барлық рандомизацияланған пациенттер.
‡ Бастапқы мәніне түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мәні
§p мәні <0.0001.
¶p мәні <0.05.
Жылдам босап шығатын метформинге қосымша ем
Жалпы алғанда талапқа сай емес гликемиялық бақылаумен (HbA1c ≥7% және ≤10%) 2-типті қант диабеті бар 546 пациент дапаглифлозиннің метформинмен үйлесуін бағалау үшін 24 апталық плацебо-бақыланатын зерттеуге қатысты. Тәулігіне кемінде 1500 мг дозада метформинді қабылдаған пациенттер плацебо енгізудің 2 апталық жалғыз жасырын кезеңі аяқталғаннан кейін таратылды. Бастапқы кезеңнен кейін пациенттер 5 мг дозада дапаглифлозин, 10 мг дозада дапаглифлозин немесе метформиннің ағымдағы дозасына қосымша плацебо алған топтарға бөлінді.
Метформинге қосымша емдеу ретінде, 10 мг дозада дапаглифлозин HbA1c және FPG статистикалық маңызды жақсаруларын және 24 аптада плацебомен салыстырғанда дене салмағының статистикалық маңызды төмендеуін қамтамасыз етті (3-кесте және 3-сызба). Дапаглифлозин 5 мг және 10 мг дозада және метформин біріктірілімі кезінде статистикалық маңызды (екі доза үшін p <0,05) бастапқы деңгеймен салыстырғанда, систолалық артериялық қысымның, плацебо мен метформиннің біріктіріліміне қатысты орташа өзгерістері тиісінше - 4,5 мм сын. бағ. және - 5,3 мм сын.бағ. құрады.
3-кесте: Дапаглифлозинді метформинге қосымша плацебо-бақыланатын зерттеудің 24 апталық (LOCF*) нәтижелері
Тиімділік көрсеткіші — Дапаглифлозин 10 мг — Дапаглифлозин 5 мг — Плацебо
+ — + — +
метформин — метформин — метформин
N=135† — N=137† — N=137†
HbA1c (%)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 7.9 — 8.2 — 8.1
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -0.8 — -0.7 — -0.3
Плацебодан айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — —0.5§ — -0.4§
(95% СА) — (-0.7, -0.3) — (-0.6, -0.2)
HbA1c <7%-ға жеткен пациенттердің пайыздық үлесі, бастапқы деңгейге түзету — 40.6%¶ — 37.5%¶ — 25.9%
АПГ (мг/дл)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 156.0 — 169.2 — 165.6
24-ші аптадағы бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -23.5 — -21.5 — -6.0
Плацебодан айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -17.5§ — -15.5§
(95% СА) — (-25.0, -10.0) — (-22.9, -8.1)
1-ші аптадағы бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс — -16.5§ — -12.0§ — 1.2
(түзетілген орташа мәні‡) — (N=115) — (N=121) — (N=126)
Дене салмағы (кг)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 86.3 — 84.7 — 87.7
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -2.9 — -3.0 — -0.9
Плацебодан айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -2.0§ — -2.2§
(95% СА) — (-2.6, -1.3) — (-2.8, -1.5)
*LOCF: соңғы бақылау деректерін алға жылжыту (шұғыл терапияны қолданғанға дейін алынған).
†Қысқа мерзімді салыстырмалы жасырын зерттеу кезеңі шеңберінде дәрілік препараттың ең болмағанда бір дозасын алған барлық рандомизацияланған пациенттер.
‡Бастапқы мәніне түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мәні
§плацебо + метформинмен салыстырғанда p <0.0001 мәні.
¶плацебо + метформинмен салыстырғанда P <0.05 мәні.
3-график: Дапаглифлозин мен метформин біріктірілімін 24 апталық плацебо-бақыланатын зерттеуде динамикадағы бастапқы деңгейге қатысты HbA1c (%) өзгерісінің түзетілген орташа мәні
бастапқы деңгейге қатысты HbA1c ( % ) өзгерісінің түзетілген орташа мәні
Зерттеу апталығы
ПЛАЦЕБО + МЕТФОРМИН
ДАПАГЛИФЛОЗИН 10 МГ + МЕТФОРМИН
Сол жақтағы график: бастапқы және 24 аптадан кейін, жедел жәрдем емін қолданбай, HbA1c мәндерімен қысқа мерзімді кезеңді аяқтаған рандомизацияланған қатысушыларды қоса, бойлық қайта өлшеу моделіне сәйкес өзгерістің түзетілген орташа есеп мәндері
Оң жақтағы график 24 (LOCF) апта үшін: Бастапқы деңгейге қатысты өзгерістің түзетілген орташа есептің мәндері және емдеуді бастағаннан кейін және шұғыл көмек препаратын қолданғанға дейін бастапқы мәні HbA1c және кемінде бір мәні HbA1c рандомизацияланған қатысушыларды қоса, ANCOVA моделіне сәйкес 95% СА.
Жылдам босап шығатын метформинге қосымша емді белсенді бақыланатын глипизидпен зерттеу
Жалпы қосып алғанда талапқа сай емес гликемиялық бақылаумен (HbA1c> 6,5% және ≤10%) 2 типті қант диабеті бар 816 пациент метформинге қосымша терапия ретінде дапаглифлозинді қолдануды бағалау үшін глипизидпен бақыланатын 52 апталық зерттеуге қатысты. Кемінде 1500 мг/тәулігіне дозада метформинді қабылдаған пациенттер оңтайлы гликемиялық әсерге (FPG <110 мг/дл, <6.1 ммоль/л) дейін немесе ең жоғары рұқсат етілген дозаға дейін (глипизид 20 мг және дапаглифлозин 10 мг) 18 апта ішінде титрлеуді ұлғайта отырып, плацебо енгізудің 2 апталық кезеңінен кейін глипизидпен және дапаглифлозинмен (тиісінше 5 мг немесе 2,5 мг) тобына бөлінді. Осыдан кейін гипогликемияның алдын алу үшін титрлеуді төмендетуді қоспағанда, доза тұрақты болып қалды.
Титрлеу кезеңінің соңында дапаглифлозин алған пациенттердің 87% - ы 20 мг дозада глипизид алған 73% қарсы 10 мг ең жоғары зерттелетін дозаға дейін титрлеуді алды. Дапаглифлозинмен емдеу глипизидпен салыстырғанда 52 аптадағы (LOCF) бастапқы деңгейден HbA1c ұқсас орташа төмендеуіне әкелді (4-кесте). Дапаглифлозинмен емдеу глипизидпен топтағы дене салмағының орташа ұлғаюымен салыстырғанда 52 аптада (LOCF) бастапқы деңгеймен салыстырғанда дене салмағының статистикалық мәні орташа төмендеуіне әкелді. Бастапқы деңгеймен салыстырғанда, глипизид пен метформинге қатысты систолалық артериялық қысымның статистикалық мәні бар (р <0.0001) орташа өзгеруі дапаглифлозин метформинмен біріктірілгенде – 5.0 мм сын. бағ. құрады
4-кесте: Метформинге қосымша ретінде дапаглифлозин мен глипизид біріктірімін қолдануды салыстырудың белсенді бақыланатын зерттеуінде 52-ші аптадағы (LOCF*) нәтижелер
Тиімділік көрсеткіші — Дапаглифлозин + — Глипизид +
метформин — метформин
N=400† — N=401†
HbA1c (%)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 7.7 — 7.7
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -0.5 — -0.5
Глипизид + метформин біріктірілімінен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — 0.0§ (-0.1, 0.1)
(95% СА)
Дене салмағы (кг)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 88.4 — 87.6
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні‡) — -3.2 — 1.4
Глипизид + метформин біріктірілімінен айырмашылығы (түзетілген орташа мәні‡) — -4.7¶ (-5.1, -4.2)
(95% СА)
*LOCF: соңғы бақылау деректерін алға жылжыту.
† Бастапқы мәні бар және емдеу басталғаннан кейін кемінде 1 мәні бар рандомизацияланған және ем алған пациенттер.
‡Бастапқы мәніне түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мәні
§Глипизид + метформин біріктірімінен кем түспейді.
¶ p мәні <0.0001.
2 типті қант диабеті және орташа бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қолдану
Дапаглифлозин бүйрек жеткіліксіздігі орташа 2 типті қант диабетпен ауыратын пациенттерде 2 плацебо-бақыланатын зерттеулерде бағаланды.
2-типті қант диабет және 45-тен 60 мл/мин/1.73 м2 дейінгі ШСЖ бар, диабеттің ағымдағы емімен адекватты бақыланбайтын пациенттер 24 апталық салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеуге қатысты. Пациенттер күніне бір рет ішу арқылы енгізілетін 10 мг дозада дапаглифлозинді және плацебо қолдана отырып топтарға бөлінді. 24 аптада дапаглифлозин плацебомен салыстырғанда HbA1c деңгейінің статистикалық маңызды төмендеуін қамтамасыз етті (5-кесте).
5-кесте: 24-ші аптада 2-ші типті қант диабеті және бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде плацебо-бақыланатын дапаглифлозинді зерттеу нәтижелері (рШСЖ 45- < 60 мл/мин/1.73 м2)
Дапаглифлозин 10 мг — Плацебо
Пациенттер саны: — N=160 — N=161
HbA1c (%)
Бастапқы деңгей (орташа мәні) — 8.3 — 8.0
Бастапқы деңгейге қатысты өзгеріс (түзетілген орташа мәні*) — -0.4 — -0.1
Плацебодан айырмашылығы (түзетілген орташа мәні*) — -0.3†
(95% СА) — (-0.5, -0.1)
• Бастапқы мәніне түзетумен ең кіші квадраттар әдісімен орташа мән; 24-ші аптада HbA1c мәні сәйкесінше дапаглифлозин мен плацебо қабылдаған пациенттердің 5.6% және 6.8%-ында болған жоқ. Алынған HbA1c мәндері, яғни емдеуді тоқтатқан пациенттерде 24-ші аптада алынған HbA1c жоқ мәндерін алмастыру үшін қолданылды.
†плацебомен салыстырғанда p = 0.008 мәні.
2 типті қант диабеті бар пациенттердегі жүрек-қан тамырлары нәтижелері
Дапаглифлозиннің жүрек-тамыр оқиғаларына әсері туралы зерттеу (DECLARE, NCT01730534 зерттеуі) халықаралық, көп орталықты, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын, 10 мг дозада дапаглифлозиннің плацебоға қатысты ағымдағы базалық емге қосылған кездегі жүрек-қан тамырлары нәтижелеріне әсер етуін анықтау үшін жүргізілген клиникалық зерттеу болды. Барлық пациенттерде 2 типті қант диабеті және белгіленген жүрек-қан тамырлары аурулары немесе екі және/немесе одан да көп қосымша жүрек-қан тамырлары ауруларының қауіп факторлары (мысалы, ерлерде ≥55 жас немесе әйелдерде ≥60 жас және дислипидемия, гипертония немесе зерттеу кезеңінде темекіні қолдану сияқты бір немесе бірнеше факторлар) болды. Қатарлас диабетке қарсы және антиатеросклероздық ем зерттеушілердің қалауы бойынша осы аурулардың стандартты еміне сәйкес қатысушыларды емдеуді қамтамасыз ету үшін түзетілуі мүмкін.
17160 рандомизацияланған пациенттердің 6974-інде (40.6%) ЖҚА анықталды, ал 10186-да (59.4%) ЖҚА байқалмады. Жалпы алғанда 8582 пациент 10 мг дозада дапаглифлозинді қолдану арқылы топқа және плацебо тобына 8578 пациент рандомизацияланған, пациенттер орташа алғанда 4.2 жыл бойы бақыланды.
Пациенттердің шамамен 80% ақ нәсілді, 4% афроамерикандық және 13% азиялық болды. Орташа жасы 64 болды, шамамен 63% ерлер болды.
Диабеттің орташа ұзақтығы 11.9 жылды құрады және пациенттердің 22.4% - ында диабет 5 жылдан аз болды ШСЖ орташа мәні 85.2 мл / мин / 1.73 м2 құрады. Зерттеудің басында пациенттердің 23.5%-да микроальбуминурия (UACR =30-дан 300 мг/г-ға дейін), ал 6.8%-да макроальбуминурия (ACR> 300 мг/г) болды. HbA1c орташа мәні 8.3% - ды құрады, ал орташа ДСИ 32.1 кг/ м2 құрады. Зерттеу басында пациенттердің 10% - да анамнезінде жүрек жеткіліксіздігі болды.
Зерттеудің басында пациенттердің көпшілігі (98,1%) бір немесе бірнеше пероральді қантты төмендететін (PSP) препараттарды пайдаланды, оның ішінде пациенттердің 82.0%-ы метформин, 40.9%-инсулин, 42.7%- сульфонилмочевина, 16.8%-DPP 4 тежегіші және 4,4%-GLP-1 рецепторының агонисін қабылдаған.
Пациенттердің шамамен 81.3%-ы АӨФ (ангиотензин өзгертуші фермент) тежегіштерімен немесе БРА (ангиотензин II рецепторларының блокаторлары), 75.0% статиндермен, 61.1% антиагрегантты терапиямен, 55.5% ацетилсалицил қышқылымен, 52.6% бета-блокаторлармен, 34.9% кальций өзекшелері блокаторлармен, 22.0% тиазидті диуретиктермен және 10.5% ілмекті диуретиктермен ем алды.
Жүрек-қан тамырлары ауруларынан, миокард инфарктінен (МИ) немесе ишемиялық инсульттан болатын өлім жиынтығының қаупінің арақатынасы үшін алдын ала берілген 1,3 қауіп шегімен салыстырғанда кем емес тиімділікке тексеру үшін және екі бастапқы шекті нүктелердің артықшылығын тексеру үшін Кокс қаупінің пропорционалды моделі пайдаланылды: жүрек жеткіліксіздігі немесе жүрек-қан тамырлары өлімінің себебі бойынша емдеуге жатқызу жиынтығы және егер тиімділігі аз болмаса, ауыр жағымсыз жүрек-қан тамырлары құбылысы.
Ауыр жағымсыз жүрек-тамыры құбылыстарының кездесу жиілігі емдеудің екі тобында бірдей болды: дапаглифлозин тобында жылына 100 пациентке шаққанда 2,3 оқиға плацебо тобындағы 100 пациентке шаққанда 2,46 оқиғаға қарсы салыстырылды. Дапаглифлозинмен байланысты ауыр жағымсыз жүрек-қантамыр құбылыстары қаупінің есептік арақатынасы плацебомен салыстырғанда 95,38% (0,84,13) сенімді аралықты (СА) 0,93 құрады. Сенімділік аралығының 1.03 жоғарғы шегі бұрын көрсетілген 1.3 тиімділігінен кем емес шекараны қамтымаған.
Дапаглифлозин 10 мг дозада жүрек жеткіліксіздігі немесе жүрек-қантамыр өлімінің (ЖЖЖ 0.83 [95% СА 0.73, 0.95]) себебі бойынша емдеуге жатқызудың бастапқы біріктірілген шекті нүктесінің жиілігінің төмендеуіне қатысты плацебодан асып түсті.
Емдеу нәтижесі жүрек-қан тамырлары ауруларынан болатын өлім қаупін өзгертпей, 10 мг дозада дапаглифлозин тобына (ЖЖЖ 0.73 [95% СА 0.61, 0.88]) рандомизацияланған субъектілерде жүрек жеткіліксіздігі себебінен емдеуге жатқызу қаупінің едәуір төмендеуіне байланысты болды (6-кесте және 1 және 4 және 5-график).
6-кесте: DECLARE зерттеуіндегі бастапқы шекті нүктелер және олардың компоненттері* үшін емдеу әсерлері*
Құбылыстары бар пациенттер n (%)
Тиімділігінің ауыспалылығы (бірінші пайда болу уақыты) — Дапаглифлозин 10 мг N = 8582 — Плацебо N = 8578 — Қауіптің арақатынасы (95% СА)
Бастапқы соңғы нүктелер
Жүрек жеткіліксіздігі, жүрек-қантамыр өлімі себебінен емдеуге жатқызудың біріктіріліміі+ — 417 (4.9) — 496 (5.8) — 0.83 (0.73, 0.95)
Жүрек-қантамыр өлімінің, миокард инфарктісінің, ишемиялық инсульттің біріктірілген шекті нүктесі — 756 (8.8) — 803 (9.4) — 0.93 (0.84, 1.03)
Біріктірілген шекті нүкте компоненттері ++
Жүрек жеткіліксіздігі себебінен емдеуге жатқызу — 212 (2.5) — 286 (3.3) — 0.73 (0.61, 0.88)
Жүрек-қан тамырларынан болатын өлім жағдайы — 245 (2.9) — 249 (2.9) — 0.98 (0.82, 1.17)
Миокард инфарктісі — 393 (4.6) — 441 (5.1) — 0.89 (0.77, 1.01)
Ишемиялық инсульт — 235 (2.7) — 231 (2.7) — 1.01 (0.84, 1.21)
N = Пациенттердің саны, СА= сенім аралығы, МИ= миокард инфарктісі, еШСЖ = шумақтық сүзіліс жылдамдығы, БЖСС = бүйрек жеткіліксіздігінің соңғы сатысы
• Талдаулардың толық жиынтығы
+ p-мәні=0.005 плацебоға қарсы
++біріктірілген шекті нүктелердің әрбір компоненті үшін ұсынылған құбылыстардың жалпы саны.
4-график: DECLARE зерттеуіндегі жүрек жеткіліксіздігі, жүрек-қантамыр өлімі себебінен бірінші емдеуге жатқызуға дейінгі уақыт
Құбылысы бар пациенттер (%) — Дапаглифло-зинДапаглифло-зинПлацебоПлацебо Дапаглифло-зин Дапаглифло-зин Плацебо Плацебо
Рандомизация сәтінен бастап айы
Қауіп тобындағы пациенттер
Дапаглифлозин: — 8582 — 8517 — 8415 — 8322 — 8224 — 8110 — 7970 — 7497 — 5445 — 1626
Плацебо: — 8578 — 8485 — 8387 — 8259 — 8127 — 8003 — 7880 — 7367 — 5362 — 1573
5-график: DECLARE зерттеуіндегі жүрек жеткіліксіздігі себебінен бірінші емдеуге жатқызуға дейінгі уақыт
Құбылысы бар пациенттер (%) — Дапаглифло-зинДапаглифло-зинПлацебоПлацебо Дапаглифло-зин Дапаглифло-зин Плацебо Плацебо
Рандомизация сәтінен бастап айы
Қауіп тобындағы пациенттер
Дапаглифлозин: — 8582 — 8509 — 8403 — 8315 — 8218 — 8101 — 7965 — 7489 — 5439 — 1626
Плацебо: — 8578 — 8482 — 8380 — 8256 — 8121 — 7998 — 7874 — 7360 — 5358 — 1572
Лықсыту фракциясы төмендеген жүрек жеткіліксіздігі
Дапаглифлозин және жүрек жеткіліксіздігінің жағымсыз нәтижелерінің профилактикасы (DAPA-HF зерттеуі, NCT03036124) - халықаралық, көп орталықты, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеу жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттердің қатысуымен (Нью-Йорк кардиологиялық қауымдастығының (NYHA) критерийлері бойынша II-IV функционалды класс) төмендеген лықсыту фракциясы (сол жақ қарыншаның лықсыту фракциясы (СҚЛФ) 40% немесе одан аз) дапаглифлозиннің пайда болу қаупін азайту қабілетін анықтау үшін жүрек-қантамыр ауруы және жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу нәтижесінде қайтыс болу.
4744 пациенттің 2373-і 10 мг дозада дапаглифлозин тобына және 2371-плацебо тобына рандомизацияланды; бақылау орта есеппен 18 айға созылды. Зерттеуге 2 типті қант диабеті бар пациенттер (n=2139) және қант диабеті жоқ пациенттер (n=2605) кірді. Зерттелген популяциядағы пациенттердің орташа жасы 66 жасты құрады, 77% - еркек, 70% - еуропалық нәсілі, 5% - негроид нәсілі немесе афроамерикандық нәсілі, 24% - моңғолоидтық нәсіл болған. Бастапқыда пациенттердің 68%-ында NYHA II класы, 32%-III класы, 1%-IV класы диагнозы қойылған; СҚЛФ медианасы 32%-ға тең болды. Бастапқыда пациенттердің 94%-ы АӨФ, БРА тежегіштерін немесе ангиотензин-неприлизин рецепторларының тежегіштерін (АРНИ, оның ішінде сакубитрил/валсартан 11%), 96%-ы бета-блокаторларды, 71%-ы минералокортикоидты рецепторлардың (АМР) антагонистерін, 93%-диуретиктерді қабылдаған, 26%-ында имплантацияланатын құрылғы (дефибриллятор функциясы бар) болды. Зерттеуге қосу сәтінде 30 мл/мин/1.73 м2 немесе одан жоғары рШСЖ бар пациенттер енгізілді.
Анамнезінде 2-типті қант диабетінің болуы 42%-да орын алды, пациенттердің тағы 3%-ында HbA1c ≥6.5% қосылған кезде де, рандомизация кезінде де, жиынтығында дапаглифлозин тобында 1075 пациент және плацебо тобында 1064 пациент 2-типті қант диабеті болды. Бастапқыда 2 типті қант диабетімен ауыратын пациенттер арасында 48% метформин алды ( 10 мг дапаглифлозин тобында 505 пациент және плацебо тобында 515) және 25% инсулин алды.
2 типті қант диабетімен ауыратын пациенттердің орташа жасы 67 жасты құрады, 78% - еркек жынысты, 70%- еуропалық нәсіл, 6% - қара нәсіл немесе афроамерикалық нәсіл, 23% - моңғолоидтық нәсіл болды. Бастапқыда пациенттердің 64%-ында NYHA II класы, 35%-III класы, 1%-IV класы диагнозы қойылған; СҚЛФ медианасы 32%-ға тең болды. Пациенттер стандартты ем алды; 2-типті қант диабеті бар пациенттердің 93%-ы АӨФ тежегіштерін, БРА немесе ангиотензин-неприлизин рецепторларының тежегіштерін (АРНИ, 11 %) , 97%-ы бета - блокаторларды қабылдады, 71%-ы минералокортикоидты рецепторлардың антагонистерін (МРА) , 95% - диуретиктер қабылдады, 27%-да имплантацияланатын құрылғылар (дефибриллятор функциясымен) болды. Бұл пациенттерде орташа рШСЖ 63 мл/мин / 1.73 м 2 тең болды.
10 мг дозадағы дапаглифлозин аурудың СС нәтижесінде өлімді, жүрек жеткіліксіздігі бойынша ауруханаға жатқызуды немесе жалпы популяциядағы жүрек жеткіліксіздігі бойынша шұғыл келуді қамтитын бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге жету жиілігін төмендетті (ОР 0.74 [95% СА 0.65, 0.85]; p<0.0001). Негізгі біріктірілген түпкі мақсаттың барлық үш компоненті жеке-жеке емдеу әсеріне өз үлесін қосты. Жүрек жеткіліксіздігіне қатысты шұғыл келулер аз болды. 10 мг дозада дапаглифлозинге арналған Каплан-Майер қисықтары мен плацебо ерте бөлініп, бүкіл зерттеу кезеңінде тарала берді (7-кесте және 6-график).
10 мг дозадағы дапаглифлозиннің бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге жету жиілігін төмендету тұрғысынан пайдасы 2-типті қант диабеті бар пациенттерде (ОР 0.75 [95% СА 0.63, 0.90]) және 2 типті қант диабеті бар және фондық ем ретінде метформинді қолданатын пациенттерде (ОР 0.67 [95% СА 0.51, 0.88]) салыстырымды болды.
7-кесте: DAPA-HF зерттеуіндегі бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге*, оның компоненттеріне* және екінші реттік соңғы нүктелерге арналған емдік әсерлер
Құбылыстары бар пациенттер (құбылыстардың жиілігі†)
Тиімділік айнымалысы (алғашқы пайда болғанға дейінгі уақыт) — Дапаглифлозин 10 мг N=2373 — Плацебо N=2371 — Тәуекел қатынасы (95% СА) — P‡мәні
Біріктірілген соңғы нүкте, оның ішінде hHF, СС ауруы нәтижесінде қайтыс болу немесе жүрек жеткіліксіздігіне байланысты шұғыл келу§ — 386 (11.6) — 502 (15.6) — 0.74 (0.65, 0.85) — <0.0001
ЖҚ ауруы немесе hHF салдарынан өлімді қамтитын біріктірілген соңғы нүкте — 382 (11.4) — 495 (15.3) — 0.75 (0.65, 0.85) — <0.0001
Біріктірілген соңғы нүктелер компоненттері†
ЖҚ ауруы нәтижесінде болатын өлім — 227 (6.5) — 273 (7.9) — 0.82 (0.69, 0.98)
hHF немесе жүрек жеткіліксіздігі бойынша шұғыл келу§ — 237 (7.1) — 326 (10.1) — 0.70 (0.59, 0.83)
hHF — 231 (6.9) — 318 (9.8) — 0.70 (0.59, 0.83)
Жүрек жеткіліксіздігі бойынша шұғыл келу§ — 10 (0.3) — 23 (0.7) — 0.43 (0.20, 0.90)
Кез келген себептен болатын өлім — 276 (7.9) — 329 (9.5) — 0.83 (0.71, 0.97)
N=пациенттер саны, СА=сенімділік аралығы, ЖҚ=жүрек-қантамырлар, hHF = жүрек жеткіліксіздігіне байланысты емделуге жатқызу
ЕСКЕРТУ: Фактор ретінде, рандомизация кезінде ҚД2Т статусы бойынша стратификациялаумен және анамнезінде hHF болуына түзетумен Кокстың пропорционалды қаупінің моделіне сәйкес этаптар қатынасы (кез келген себеп бойынша өлім-жітімді талдаудан басқа). Жеке компоненттер үшін алғашқы оқиғалардың саны әр компонент үшін алғашқы оқиғалардың нақты саны болып табылады және біріктірілген соңғы нүктеге кіретін оқиғалардың санына қосылмайды.
*Талдау үшін толық іріктеу.
† Оқиғаның жиілігі 100 пациент-жыл бақылауын оқиға белгіленген пациенттердің саны ретінде көрсетілген.
‡ Екі жақты мәндер p.
§Жүрек жеткіліксіздігіне шұғыл келу дәрігердің шұғыл жоспарланбаған тексеруі ретінде анықталды, мысалы, жедел жәрдем бөлмесінде, жүрек жеткіліксіздігінің өршуін емдеу қажеттілігі (пероральді диуретиктерді қолдану көлемінің ұлғаюынан басқа).
6-график: DAPA-HF зерттеуінде жүрек-қантамырлар ауруы салдарынан қайтыс болуды, жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызуды немесе жүрек жеткіліксіздігіне байланысты шұғыл келуді қамтитын біріктірілген соңғы нүктенің алғашқы туындауына дейінгі уақыт
Құбылысы бар пациенттер (%) — Дапаглифлозин плацебомен салыстырғандаHR (95% СА): 0.74 (0.65, 0.85)Дапаглифлозин плацебомен салыстырғандаHR (95% СА): 0.74 (0.65, 0.85)Дапаглифло-зинДапаглифло-зинПлацебоПлацебо Дапаглифлозин плацебомен салыстырғанда HR (95% СА): 0.74 (0.65, 0.85) Дапаглифлозин плацебомен салыстырғанда HR (95% СА): 0.74 (0.65, 0.85) Дапаглифло-зин Дапаглифло-зин Плацебо Плацебо
Рандомизация сәтінен бастап айы
Қауіп тобындағы пациенттер
Дапаглифлозин: — 2373 — 2305 — 2221 — 2147 — 2002 — 1560 — 1146 — 612 — 210
Плацебо: — 2371 — 2258 — 2163 — 2075 — 1917 — 1478 — 1096 — 593 — 210
Бүйректің созылмалы ауруы
Бүйректің созылмалы ауруы бар пациенттерде дапаглифлозиннің бүйрек тарапынан болатын нәтижелерге және жүрек-қантамырлар өлім-жітіміне әсерін бағалау жөніндегі зерттеу (DAPA-CKD, NCT03036150 зерттеуі)-бүйректің созылмалы ауруы (БСА) бар пациенттердің қатысуымен халықаралық, көп орталықты, рандомизацияланған, салыстармалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеу (рШСЖ 25-тен 75 мл-ге дейін/мин/1.73 м 2) және стандартты фондық ем алған альбуминуриямен (несептегі альбумин/креатинин арақатынасы [НАКА] 200-5000 мг/г), оның ішінде ангиотензин-өзгертуші фермент тежегішінің (иАӨФ) немесе ангиотензин рецепторлары блокаторының (АБР) нұсқаулықта көрсетілген барынша жоғары тәуліктік дозасы. Зерттеуге аутосомды-доминантты немесе аутосомды-рецессивті бүйрек поликистозы, лупус нефриті немесе АНЦА-астасқан васкулиті бар пациенттер, сондай-ақ соңғы 6 айда цитотоксикалық, иммунодепрессантты немесе иммуномолуляциялық емді қажет ететін пациенттер енгізілмеген.
Негізгі мақсаты 10 мг дозадағы дапаглифлозиннің рШСЖ ≥50% тұрақты төмендеуін, терминалдық бүйрек жеткіліксіздігіне (ТБЖ) дейін үдеуді (<15 мл/мин/1.73 м 2 тұрақты рШСЖ, созылмалы диализдің басталуы немесе бүйрек трансплантациясы), ЖҚ ауруы немесе бүйрек аурулары нәтижесінде өлімді қамтитын біріктірілген соңғы нүктеге жету жиілігін төмендету қабілетін анықтау болды.
4304 пациент 10 мг дозада дапаглифлозин тобына немесе плацебоға рандомизацияланды және орташа есеппен 28.5 ай бойы бақылауда болды. Зерттеуге 2 типті қант диабеті бар пациенттер (n=2906) және қант диабеті жоқ пациенттер (n=1398) кірді. Зерттелген популяцияның орташа жасы 62 жасты құрады, 67% еркек адамдар болды.
Популяцияға еуропалық нәсіл қатысушылардың 53%-ы, қара нәсілге немесе афроамерикалық нәсілге 4%-ы және моңғолоидтық нәсілге 34%-ы кірді; 25% шығу тегі испандық немесе латынамерикандық болған. Бастапқыда орташа рШСЖ 43 мл/мин/1.73 м2-ге тең болды, пациенттердің 44%-ында рШСЖ 30 мл/мин/1.73 м 2-ден < 45 мл/мин/1.73 м2 дейінге тең, пациенттердің 15%-ында-30 мл/мин/1.73 м 2-ден кем болды. НАКА медианасы 950 мг/г-ға тең болды. БСА этиологиясы диабеттік нефропатия (58%), ишемиялық/гипертензиялық нефропатия (16%) және IgA-нефропатия (6%) жиі кездесетін болды. Бастапқыда АӨФ және АБР тежегіштері пациенттердің 97%-ын қабылдады. Пациенттердің шамамен 44%-ы антиагреганттарды, 65%-статиндерді қолданды.
2 типті қант диабетімен ауыратын 2906 (68%) пациенттердің ішінде рандомизация кезінде 1455 пациент 10 мг дозада дапаглифлозин алды, 1451 пациент плацебо алды. Рандомизация кезінде 2 типті қант диабеті бар 2906 (68%) пациенттің 1455-і 10 мг дозада дапаглифлозин алды, 1451 пациент плацебо алды.
2 типті қант диабетімен ауыратын пациенттердің орташа жасы 64 жасты құрады, 67% - еркек жынысты, 53% - еуропалық нәсіл, 5% - қара нәсіл немесе афроамерикалық нәсіл және 32%-моңғолоидтық нәсіл, 27% - шығу тегі испандық немесе латынамерикандық болды. Аталған пациенттерде орташа рШСЖ 44 мл/мин/1.73 м 2 тең болды, пациенттерінің 43%-ында рШСЖ 30 мл/мин/1.73 м 2-ден < 45 мл/мин/1.73 м 2-ге дейін, пациенттердің 14%-ында - < 30 мл/мин/1.73 м 2 құрады. НАКА медианасы 1017 мг/г тең болды. Осы топтағы БСА этиологиясы ең жиі диабеттік нефропатия (86%) және ишемиялық/гипертензиялық нефропатия болды.
10 мг дозадағы дапаглифлозин рШСЖ ≥50% тұрақты төмендеуін, ТПЖ-ға дейін үдеуін, ЖҚ салдарынан қайтыс болуды немесе жалпы популяциядағы бүйрек ауруын қамтитын бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге жету жиілігін төмендетті (ОР 0.61 [95% СА 0.51, 0.72]; p<0.0001). Дапаглифлозинді 10 мг дозада және плацебо қолдану кезіндегі құбылыстардың қисықтары 4-ші айға таралып, зерттеудің барлық кезеңі бойы тарала берді. Терапиялық әсер рШСЖ ≥50% тұрақты төмендеуінің, ТПЖ-ға дейін үдеуінің және ЖҚ ауруы нәтижесінде өлімнің азаюын көрсетті. Зерттеу бүйрек асқынуларының салдарынан бірнеше өлім жағдайларын тіркеді (8-кесте және 7-график).
10 мг дозадағы дапаглифлозиннің бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге жету жиілігін төмендету тұрғысынан пайдасы 2-типті қант диабеті бар пациенттерде (ОР 0.64 [95% СА 0.52, 0.79]) және 2 типті қант диабеті бар және фондық ем ретінде метформинді қолданатын пациенттерде (ОР 0.74 [95% СА 0.53, 1.03]) болды.
10 мг дозадағы дапаглифлозиннің пайдасы біріктірілген соңғы нүкте жиілігінің төмендеуімен байланысты болды, ол 10 мг дозадағы дапаглифлозиннің пайдасы 2-типті қант диабеті бар пациенттерде аурудың ЖҚ салдарынан қайтыс болуды немесе жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызуды, сондай-ақ кез келген себеппен өлімді (ОР 0.70 [95% СА 0.53, 0.92] және ОР 0.74 [95% СА 0.56, 0.98], тиісінше) және 2-типті қант диабеті бар және фондық ем ретінде метформинді қолданатын пациенттерде (ОР 0.59 [95% СА 0.38, 0.91] және ОР 0.71 [95% СА 0.46, 1.10]) қамтылды.
8-кесте: Бастапқы біріктірілген соңғы нүкте үшін емдік әсері dapa-CKD зерттеуіндегі бастапқы біріктірілген соңғы нүкте*, DAPA-CKD зерттеуіндегі оның компоненттері* және екінші реттік біріктірілген соңғы нүктелер
Құбылыстары бар пациенттер (құбылыстар жиілігі)
Тиімділік айнымалысы (алғашқы пайда болғанға дейінгі уақыт) — Дапаглифлозин 10 мг N=2152 — Плацебо N=2152 — Тәуекел қатынасы (95% СА) — P мәні
рШСЖ ≥50% тұрақты төмендеуін, ТПН, ЖҚ ауруы немесе бүйрек ауруы нәтижесінде өлімді қамтитын біріктірілген соңғы нүкте — 197 (4.6) — 312 (7.5) — 0.61 (0.51, 0.72) — <0.0001
Бастапқы біріктірілген соңғы нүкте компоненттері
рШСЖ ≥50% тұрақты төмендеуі — 112 (2.6) — 201 (4.8) — 0.53 (0.42, 0.67)
ТПН* — 109 (2.5) — 161 (3.8) — 0.64 (0.50, 0.82)
ЖҚ ауруы нәтижесінде болатын өлім — 65 (1.4) — 80 (1.7) — 0.81 (0.58, 1.12)
Бүйректің асқынуына байланысты өлім — 2 (<0.1) — 6 (0.1)
рШСЖ ≥50% тұрақты төмендеуі, ТПН немесе бүйрек ауруы нәтижесінде өлім — 142 (3.3) — 243 (5.8) — 0.56 (0.45, 0.68) — <0.0001
ЖҚ ауруы немесе жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу нәтижесінде өлім — 100 (2.2) — 138 (3.0) — 0.71 (0.55, 0.92) — 0.0089
Жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу — 37 (0.8) — 71 (1.6) — 0.51 (0.34, 0.76)
Кез келген себептен болатын өлім — 101 (2.2) — 146 (3.1) — 0.69 (0.53, 0.88) — 0.0035
N=пациенттер саны, СА=сенімділік аралығы, ЖҚ=жүрек-қантамырлар.
*ТПН рШСЖ <15 мл/мин/1.73 м2 тұрақты төмендеуі, созылмалы диализдің немесе трансплантацияның басталуы ретінде айқындалады.
ЕСКЕРТУ: Бірінші оқиғаға дейінгі уақыт Кокс пропорционалды қауіптері моделінде талданды. Оқиғаның жиілігі 100 пациент-жыл бақылауын оқиға белгіленген пациенттердің саны ретінде көрсетілген.
Бүйрек асқынуларының салдарынан өлім жағдайлары тым аз болды, бұл қауіп қатынасын есептеуге мүмкіндік бермеді.
7-график: бастапқы біріктірілген соңғы нүктенің бірінші туындауына дейінгі уақыт, рСКФ ≥50% тұрақты төмендеуі, ТПН, ЖҚ ауруы немесе бүйрек ауруы нәтижесіндегі өлім (DAPA-CKD зерттеуі)
Құбылысы бар пациенттер (%) — Дапаглифло-зинДапаглифло-зинПлацебоПлацебоДапаглифлозин плацебомен салыстырғандаОР (95% СА): 0.61 (0.51, 0.72)Дапаглифлозин плацебомен салыстырғандаОР (95% СА): 0.61 (0.51, 0.72) Дапаглифло-зин Дапаглифло-зин Плацебо Плацебо Дапаглифлозин плацебомен салыстырғанда ОР (95% СА): 0.61 (0.51, 0.72) Дапаглифлозин плацебомен салыстырғанда ОР (95% СА): 0.61 (0.51, 0.72)
Рандомизация сәтінен бастап айы
Қауіп тобындағы пациенттер
Дапаглифлозин: — 2152 — 2001 — 1955 — 1898 — 1841 — 1701 — 1288 — 831 — 309
Плацебо: — 2152 — 1993 — 1936 — 1858 — 1791 — 1664 — 1232 — 774 — 270
DAPA-CKD зерттеуіне прогрессия қаупі жоғары үдемелі СБП бар пациенттер популяциясы енгізілді. 10 мг дозада дапаглифлозиннің ЖҚ нәтижелеріне (исследование DECLARE зерттеуі) әсерін анықтау үшін жүргізілген рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеудің іздеу талдаулары 10 мг дозадағы дапаглифлозин, сондай-ақ аз үдемелі СБП бар пациенттерде тиімді болады деген қорытынды пайдасына айғақталады.