Дигоксин раствор 0,25 мг/мл

1 мл ерітіндінің құрамында белсенді зат - 0,25 мг дигоксин бар; қосымша заттар: глицерин, 96 % этанол, екі орын басқан фосфор қышқылды натрий сусыз, лимон қышқылы моногидраты, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз сұйықтық

• іркілісті жүрек жеткіліксіздігінде, жүрекшелердің жыпылықтауы мен дірілдеуінде (жүректің жиырылу жиілігін реттеу үшін), суправентрикулярлық пароксизмальді тахикардияда

Фармакодинамикалық әсерлері Дигоксин – түкті оймақгүл жапырақтарында болатын жүрек гликозиді. Дигоксиннің негізгі фармакодинамикалық әсерлері оң инотропты, теріс дромотропты және хронотропты әсерлері болып табылады. Жүрек гликозидтері жүректің систолалық жиырылуын күшейтеді, диастоланы ұзартады, жүрек ырғағын баяулатады, жүректің өткізгіштік жүйесінің қозғыштығын төмендетеді. Миокардтың жиырылуының күшеюі қанайналымын едәуір жақсартады. Дигоксиннің жүрекке әсер ету механизмі Na+-K+-АТФаза белсенділігінің бәсеңдеуімен, миокардтағы катехоламиндер деңгейінің артуымен, фосфодиэстераза белсенділігінің тежелуімен, кардиомиоциттердегі циклдық аденозинмонофосфат (цАМФ) құрамының артуымен байланысты.

Дозалау режимі Дозалау және қолдану туралы маңызды ақпарат Препараттың дозалау режимін таңдағанда, қандағы дигоксин деңгейіне әсер ететін факторларды (мысалы, дене салмағы, жасы, бүйрек қызметі, қатар жүретін препараттар) ескеру қажет, өйткені дигоксиннің уытты деңгейі емдік деңгейден сәл ғана асып түседі. Дозалауды егер жылдам титрлеу қажет болса, артынан демеуші дозасымен жүктеме дозадан, немесе жүктеме дозасыз демеуші дозадан бастауға болады. Дигоксинді парентеральді енгізуді жылдам дигитализация жедел қажет болғанда немесе препаратты ішке қабылдау мүмкін болмаған кезде ғана қолданылуы керек. Бұлшықет ішіне енгізу инъекция орнында қатты ауырсынуды тудыруы мүмкін, сондықтан вена ішіне енгізген жөн. Егер препаратты бұлшықет ішіне енгізу қажет болса, оны бұлшықетке терең енгізіп, артынан ысқылау керек. Ересектерге бір инъекция орнына инъекция үшін 500 мкг-ден аспайтын дигоксин енгізу керек. Педиатрияда бір инъекция орнына 200 мкг-ден аспайтын препаратты енгізу керек. Дозаны 5 минут немесе одан да көп уақыт бойы енгізеді және жүйелік және коронарлық вазоконстрикцияны болдырмау үшін болюсті енгізуді болдырмау керек. Препаратты бір контейнерде басқа препараттармен араластыру немесе бір мезгілде бір венаішілік жүйеге енгізу ұсынылмайды. Препаратты сұйылтылмаған түрде енгізуге немесе инъекцияға арналған стерильді судың 4 есе немесе одан да көп мөлшерімен, инъекцияға арналған натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісімен немесе инъекцияға арналған глюкозаның 5% ерітіндісімен сұйылтуға болады. Сұйылтқыштың 4 еседен аз мөлшерін қолдану дигоксиннің преципитациясына әкелуі мүмкін. Сұйылтылған өнімді дереу пайдалану ұсынылады. Электроимпульс терапиясына дейін препараттың дозасын тоқтату немесе азайту мүмкіндігін қарастыру керек. Ересектер мен балалардағы дозалаудың жүктеме режимі 1-кесте. Препараттың ұсынылатын жүктеме дозасы Жасы — Жалпы жүктеме дозасы вена ішіне (мкг/кг) Алдымен жалпы жүктеме дозасының жартысын, содан кейін – ¼ жүктеме дозасын әр 6-8 сағат сайын екі рет енгізу керек Шала туған — 15-25 Мерзімі жетіп туған — 20-30 1-24 ай — 30-50 2-5 жас — 25-35 5-10 жас — 15-30 Ересектер және 10 жастан асқан балалар — 8-12 Ересектер мен 10 жастан асқан балаларда демеуші дозасы Демеуші дозасы дененің бұлшықет массасына, бүйрек функциясына, жасына және қатар жүретін препараттарға байланысты. Бүйрек функциясы қалыпты ересектер мен 10 жастан асқан балаларға ұсынылатын бастапқы демеуші дозалары 2-кестеде келтірілген. Дозаларды клиникалық реакциясына, препараттың қан сарысуындағы деңгейіне және уыттылығына байланысты әр 2 апта сайын арттыруға болады. 2-кесте. Ересектер мен 10 жастан асқан балаларда препараттың ұсынылатын бастапқы демеуші дозасы Жасы — Жалпы демеуші дозасы вена ішіне, мкг/кг/тәулігіне (күніне бір рет енгізіледі) Ересектер және 10 жастан асқан балалар — 2,4-3,6 3-кестеде ересектер мен 10 жастан асқан балаларға ұсынылатын (күніне бір рет) дененің майсыз салмағы мен бүйрек функциясына байланысты демеуші дозасы ұсынылған (күніне бір рет енгізіледі). Дозалар жүрек жеткіліксіздігі бар ересек пациенттердегі зерттеулерге негізделген. Демеуші доза балама ретінде келесі формула бойынша есептелуі мүмкін (элиминациясы нәтижесінде күн сайын жоғалтатын ең жоғары дене қоры): Жалпы демеуші дозасы = жүктеме дозасы (яғни, организмдегі ең жоғары қорлар) х күнделікті шығындардың %/100 (күнделікті шығындардың % = 14 + креатинин клиренсі/5) Семіздікке немесе ісінуге байланысты дененің жалпы салмағының қалыптан тыс аз бөлігін құрайтын дененің майсыз салмағы бар пациенттерде препараттың дозасын азайту керек 3-кесте. Дененің майсыз салмағы мен бүйрек функциясына байланысты 10 жастан асқан балалар мен ересектердегі препараттың ұсынылатын демеуші дозасы (күніне бір рет енгізілетін, микрограмммен) Түзетілген креатинин клиренсіа — Дененің майсыз салмағыс — Тұрақты күйге жеткенге дейінгі күндер саныб кг — 40 — 50 — 60 — 70 — 80 — 90 — 100 10 мл/мин — 64 — 80 — 96 — 112 — 128 — 144 — 160 — 19 20 мл/мин — 72 — 90 — 108 — 126 — 144 — 162 — 180 — 16 30 мл/мин — 80 — 100 — 120 — 140 — 160 — 180 — 200 — 14 40 мл/мин — 88 — 110 — 132 — 154 — 176 — 198 — 220 — 13 50 мл/мин — 96 — 120 — 144 — 168 — 192 — 216 — 240 — 12 60 мл/мин — 104 — 130 — 156 — 182 — 208 — 234 — 260 — 11 70 мл/мин — 112 — 140 — 168 — 196 — 224 — 252 — 280 — 10 80 мл/мин — 120 — 150 — 180 — 210 — 240 — 270 — 300 — 9 90 мл/мин — 128 — 160 — 192 — 224 — 256 — 288 — 320 — 8 100 мл/мин — 136 — 170 — 204 — 238 — 272 — 306 — 340 — 7 a Ересектер үшін креатинин клиренсі дене салмағы 70 кг дейін немесе дене бетінің ауданы 1,73 м2 дейін түзетілді. Егер тек сарысудағы креатинин концентрациясы (Scr) қолжетімді болса, еркектерде түзетілген Ccr (140 – жасы)/Scr ретінде бағалануы мүмкін. Әйелдер үшін бұл нәтижені 0,85-ке көбейту керек. Балалар үшін модификацияланған Шварц теңдеуін қолдануға болады. Формула сантиметрмен бой өсуіне және - мг/дл Scr ге негізделген, мұндағы k — константа. Ccr дене беткейі ауданына 1,73 м2 келеді. Өмірінің бірінші жылында k мәні шала туған нәрестелер үшін 0,33 және мерзімі жетіп туған нәрестелер үшін 0,45 құрайды. k балалар мен жасөспірім қыздар үшін 0,55 және жасөспірім ұлдар үшін 0,7 құрайды. ШСЖ (мл/мин/1,73 м2) = (k х бойы)/Scr б Егер жүктеме дозасы енгізілмесе. c Көрсетілген дозалар дененің қалыпты конституциясын білдіреді. 10 жасқа дейінгі балалардағы демеуші доза 10 жасқа дейінгі балаларда жүрек жеткіліксіздігінде бастапқы демеуші дозасы дене салмағына, бүйрек функциясына, жасына және қатар жүретін препараттарға байланысты. Балаларға ұсынылатын бастапқы демеуші дозалары 4-кестеде келтірілген. Бұл нұсқаулар бүйректің қалыпты функциясын білдіреді. 4-кесте. 10 жасқа дейінгі педиатриялық пациенттерде препараттың ұсынылатын бастапқы демеуші дозасы Жасы — Дозалау режимі, мкг/кг/доза (күніне ЕКІ РЕТ енгізіледі) Шала туған — 1,9-3,1 Мерзімі жетіп туған — 3-4,5 1-24 ай — 4,5-7,5 2-5 жас — 3,8-5,3 5-10 жас — 2,3-4,5 5-кестеде жасына, дененің бұлшықет салмағына және бүйрек функциясына байланысты жүрек жеткіліксіздігі бар 10 жасқа дейінгі балаларға (күніне екі рет енгізу үшін) орташа тәуліктік демеуші дозасына қойылатын талаптар келтірілген. 5-кесте. 10 жасқа дейінгі балалардағы препараттың ұсынылатын демеуші дозасы (микрограмммен, күніне ЕКІ РЕТ енгізілетін), дененің бұлшықет салмағына және бүйрек функциясына негізделгена Түзетілген креатинин клиренсіа — Дененің майсыз салмағыс — Тұрақты күйге жеткенге дейінгі күндер саныб кг — 5 — 10 — 20 — 30 — 40 — 50 — 60 10 мл/мин — 8 — 16 — 32 — 48 — 64 — 80 — 96 — 19 20 мл/мин — 9 — 18 — 36 — 54 — 72 — 90 — 108 — 16 30 мл/мин — 10 — 20 — 40 — 60 — 80 — 100 — 120 — 14 40 мл/мин — 11 — 22 — 44 — 66 — 88 — 110 — 132 — 13 50 мл/мин — 12 — 24 — 48 — 72 — 96 — 120 — 144 — 12 60 мл/мин — 13 — 26 — 52 — 78 — 104 — 130 — 156 — 11 70 мл/мин — 14 — 28 — 56 — 84 — 112 — 140 — 168 — 10 80 мл/мин — 15 — 30 — 60 — 90 — 120 — 150 — 180 — 9 90 мл/мин — 16 — 32 — 64 — 96 — 128 — 160 — 192 — 8 100 мл/мин — 17 — 34 — 68 — 102 — 136 — 170 — 204 — 7 а Ұсынылатын дозалар күніне екі рет. б Креатинин клиренсін бағалау үшін өзгертілген Шварц теңдеуін қолдануға болады. 3-кестесіне а сілтемесін қараңыз. c Егер жүктеме дозасы енгізілмесе. Қандағы қауіпсіздікті, тиімділікті және емдік деңгейлерді бағалау үшін бақылау Дигоксиннің уыттылық белгілері мен симптомдарын және клиникалық реакцияны бақылау қажет. Дозаны уыттылыққа, тиімділікке және қандағы деңгейіне қарай реттеу керек. Қан сарысуындағы 0,5 нг/мл-ден төмен дигоксин деңгейі тиімділіктің төмендеуімен байланысты, ал 2 нг/мл-ден жоғары деңгейлер уыттылықтың жоғарылауымен байланысты. Сарысудағы дигоксин концентрациясын жалпы клиникалық контексте түсіндіру керек және сарысудағы дигоксин концентрациясын жеке өлшеуді препараттың дозасын жоғарылату немесе азайту үшін негіз ретінде қолданбау керек. Сарысудағы дигоксин концентрациясы эндогендік дигоксин тәрізді заттармен жалған жоғарылауы мүмкін. Егер талдау осы заттарға сезімтал болса, препаратты қолдануды бастамас бұрын дигоксиннің базалық деңгейін алу мүмкіндігін қарастырып, емдеуден кейінгі мәндерді көрсетілген базалық деңгейге түзету қажет. Сарысудағы дигоксин концентрациясын препараттың тікелей келесі жоспарланған дозасынан бұрын немесе соңғы дозадан кейін кемінде 6 сағаттан кейін алу қажет. Дигоксин концентрациясы келесі дозаның тікелей алдында (дозаны енгізгеннен кейін 24 сағаттан кейін) сынама алу кезінде дозаны қолданғаннан кейін 8 сағаттан кейін (дозаны күніне бір рет енгізгенде) сынама алумен салыстырғанда 10-25% төмен болуы мүмкін. Дегенмен, сынама алу дозаны енгізгеннен кейін 8 немесе 12 сағаттан кейін жүргізілетініне қарамастан, күніне екі рет дозалау кезінде дигоксин концентрациясында шамалы ғана айырмашылықтар болады. Венаішілік дигоксиннен пероральді дигоксинге ауысу Дигоксиннің венаішілік түрінен пероральді түріне ауысу кезінде демеуші дозаларды есептеу кезінде биожетімділіктегі айырмашылықтарды ескеру қажет (6-кестені қараңыз). 6-кесте. Пероральді және венаішілік дигоксиннің жүйелік қолжетімділігі мен баламалы дозаларын салыстыру Абсолютті биожетімділігі — Баламалы дозалар (мкг) Таблеткалар — 60-80% — 62,5 — 125 — 250 — 500 Вена ішіне инъекция — 100% — 50 — 100 — 200 — 400 Енгізу әдісі мен жолы Вена ішіне, бұлшықет ішіне. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкерге консультацияға жүгіну бойынша ұсынымдар Препаратты қолдану туралы сұрақтар туындаған жағдайда емдеуші дәрігерге қаралыңыз.

Препаратты келесі жағдайларда қолдануға болмайды: • Қарыншалық фибрилляция. • Әсер етуші затқа (байқалатын реакцияларға түсініксіз бөртпе, ауыздың, еріннің немесе тамақтың ісінуі немесе тыныс алудың қиындауы жатады) немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық. Оймақгүлдің басқа препараттарына аса жоғары сезімталдық реакциясы дигоксинге қарсы көрсетілім болып табылады.

Келесі жағымсыз реакциялар "Қолданған кездегі қажетті сақтандыру шаралары" бөлімінде толығырақ сипатталған: • Жүрек аритмиясы "Қосымша AV-жолымен (Вольф-Паркинсон-Уайт синдромы) пациенттерде қарыншалық фибрилляция" және "Синустық брадикардия және синоатриальды блокада" қараңыз] • Дигоксиннің уыттылығы Клиникалық сынақтар тәжірибесі Клиникалық сынақтар әртүрлі жағдайларда жүргізілетіндіктен, дәрілік заттың клиникалық сынақтарында байқалатын жағымсыз реакциялардың жиілігін басқа дәрілік заттың клиникалық сынақтарының жиілігімен тікелей салыстыруға болмайды және клиникалық тәжірибеде байқалған жиілікті көрсетпеуі мүмкін. Жалпы, препараттың жағымсыз реакциялары дозаға тәуелді және емдік әсерге жету үшін қажет мөлшерден жоғары дозаларда пайда болады. Сондықтан, препарат ұсынылған дозалар диапазонында қолданылған кезде, қан сарысуындағы концентрацияның терапевтік диапазонында және бір мезгілде қабылданатын препараттар мен жағдайларға ерекше назар аударылған кезде жағымсыз реакциялар сирек кездеседі. Дигоксиннің жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттердегі өлім мен аурушаңдыққа әсерін зерттеуде дигоксиннің уыттылығына күдік бойынша ауруханаға жатқызу деңгейі дигоксин қабылдаған пациенттерде 2% құрады, ал плацебо қабылдаған пациенттерде 0,9%. Дигоксинге жағымсыз реакциялардың жалпы жиілігі 5-20% құрайды, жағымсыз әсерлердің 15-20% күрделі деп саналады. Жүрек-қан тамырлары уыттылығы шамамен жартысын, асқазан-ішек жолдарының бұзылуы – жағымсыз құбылыстардың төрттен бір бөлігін және шамамен төрттен бірін – ОЖЖ және басқа уыттылық құрайды. Асқазан-ішек жолдары: жүрек айнуы мен құсудан басқа, дигоксинді қолдану іштің ауырсынуымен, ішек ишемиясымен және ішектің геморрагиялық некрозымен байланысты болды. ОЖЖ: дигоксин бас ауыруын, әлсіздікті, бас айналуды, апатияны, сананың шатасуын және психикалық бұзылыстарды (мысалы, үрейлену, депрессия, делирий және елестеулер) тудыруы мүмкін. Басқалары: дигоксинді ұзақ уақыт қолданғаннан кейін кейде гинекомастия байқалды. Тромбоцитопения, макулопапулярлы бөртпе және басқа тері реакциялары сирек байқалды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаны қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей жүгіну қажет Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Ересектер мен балалардағы белгілері мен симптомдары Уыттылықтың белгілері мен симптомдары әдетте бұрын сипатталғанға ұқсас («Жағымсыз реакциялардың сипаттамасы» бөлімін қараңыз), бірақ жиі пайда болуы және ауыр болуы мүмкін. Дигоксиннің уыттылығының белгілері мен симптомдары 2 нг/мл-ден жоғары деңгейде жиі кездеседі. Алайда, пациенттің симптомдары дигоксинді қабылдауға байланысты ма, жоқ па, соны шешкен кезде клиникалық жағдай, қан сарысуындағы электролиттер деңгейі және қалқанша безінің қызметі маңызды факторлар болып табылады ("Қолдану бойынша ұсыныстар" бөлімін қараңыз). Ересектер: дигоксинмен уланудың ең жиі кездесетін белгілері мен симптомдары - жүрек айнуы, құсу, анорексия және шаршау, олар артық дозаланған 30-70% пациенттерде байқалады. Сарысудағы өте жоғары концентрациясы гиперкалиемияны тудырады, әсіресе бүйрек қызметі бұзылған пациенттерде. Жүрек аритмиясының барлық дерлік түрі дигоксиннің артық дозалануымен байланысты болды және сол бір пациенттегі көптеген ырғақ бұзылыстары әдеттегі құбылыс болып табылады. Жүректегі ең жоғары әсері ішке қабылдағаннан кейін 3-6 сағаттан кейін пайда болады және 24 сағат немесе одан да көп уақытқа созылуы мүмкін. Дигоксиннің уыттылығына көбірек тән деп саналатын аритмияларға алғаш рет пайда болған Мобитц 1 типті АV-блокадасы, жеделдетілген түйіндік ырғақтар, пароксизмальді емес жүрекшелік АV блокадасымен тахикардия және екі бағытты қарыншалық тахикардия жатады. Асистолияға немесе қарыншалық фибрилляцияға байланысты жүректің тоқтап қалуы әдетте өлімге әкеледі. Дигоксиннің уыттылығы сарысудағы концентрациясымен байланысты. Қан сарысуындағы дигоксин деңгейі 1,2 нг/мл-ден жоғары болған сайын жағымсыз реакциялардың жоғарылау мүмкіндігі бар. Сонымен қатар, калийдің төмен деңгейі жағымсыз реакциялар қаупін арттырады. Жүрек ауруы бар ересектерде клиникалық бақылаулар 10-15 мг дигоксиннің артық дозалануы науқастардың жартысының өліміне әкелетінін көрсетеді. Жүрек-қан тамырлары аурулары жоқ ересек адам қабылдаған 25 мг-ден жоғары доза, егер дигоксин-спецификалық антиденелер енгізілмесе, оларда да бірдей өлімге әкелді. Экстракардиальді көріністердің ішінде асқазан-ішек жолы симптомдары (мысалы, жүрек айнуы, құсу, анорексия) өте жиі кездеседі (жағдайлардың 80% дейін) және көптеген әдеби есептерде пациенттердің жартысына жуығында жүрек көріністерінен бұрын болады. Неврологиялық көріністер (мысалы, бас айналу, ОЖЖ-нің әртүрлі бұзылыстары), шаршау және әлсіздік өте жиі кездеседі. Көрумен байланысты көріністер түрлі түсті көру қабілетінің бұзылуымен де жиірек пайда болуы мүмкін (сары-жасыл түстің басым болуы). Неврологиялық және визуалды симптомдар уыттылықтың басқа белгілері жойылғаннан кейін де сақталуы мүмкін. Созылмалы уыттануда кезінде дімкәстік пен әлсіздік сияқты спецификалық емес экстракардиальді симптомдар басым болуы мүмкін. Балалар: балаларда уыттылықтың белгілері мен симптомдары дигоксин дозасын енгізу кезінде немесе енгізгеннен кейін көп ұзамай пайда болуы мүмкін. Жиі жүрекпен байланысты емес әсерлері ересектерде байқалатындарға ұқсас, дегенмен жүрек айнуы мен құсу нәрестелер мен кішкентай балаларда жиі байқалмайды. Артық дозаланудың басқа тіркелген көріністері егде жастағы топтарда салмақ жоғалту, нәрестелердегі дамудың кешігуі, шажырқай артериясының ишемиясынан туындаған іштің ауыруы, ұйқышылдық және психоздық эпизодтарды қоса мінез-құлық бұзылыстары болып табылады. Ересек пациенттерде пайда болатын аритмия мен аритмия комбинациясы балаларда да болуы мүмкін, дегенмен балаларда синустық тахикардия, қарыншаүстілік тахикардия және жылдам жүрекше фибрилляциясы сирек кездеседі. Балаларда атриовентрикулярлық өткізгіштік бұзылыстары немесе синустық брадикардия жиі кездеседі. Дигоксин қабылдаған баладағы кез-келген аритмияны басқаша жоққа шығарылғанға дейін дигоксинмен байланысты деп санау керек. Клиникалық бақылаулар жүрек ауруы жоқ 1-3 жастағы балаларда дигоксиннің 6-10 мг артық дозалануы пациенттердің жартысының өліміне әкеледі деп болжайды. Сол популяцияда 10 мг-ден жоғары доза дигоксин-спецификалық антиденелер енгізілмеген жағдайда өлімге әкелді. Емі Созылмалы артық дозалану Егер уыттылыққа күдік болса, препаратты қабылдауды тоқтатып, пациентті кардиомониторингке жатқызу керек. Электролиттік теңгерімсіздік, қалқанша безінің дисфункциясы және қатар жүретін дәрілер сияқты факторларды түзету қажет («Қолдану бойынша ұсыныстар» бөлімін қараңыз). Қан сарысуындағы калий деңгейі 4-тен 5,5 ммоль/л-ге дейін болатындай етіп калий енгізу арқылы гипокалиемияны түзету керек. Калий әдетте пероральді енгізіледі, бірақ аритмияны жедел түзету қажет болғанда және сарысудағы калий концентрациясы төмен болса, калийді вена ішіне енгізуге болады. Калий уыттылығының кез-келген белгілері үшін электрокардиограмманы бақылау қажет (мысалы, T тісшелерінің үшкірленуі) және аритмияға әсерін бақылау қажет. Брадикардия немесе жүрек блокадасы бар пациенттерде калий тұздарынан аулақ болу керек. Симптоматикалық аритмияны дигоксин-спецификалық антиденелермен емдеуге болады. Жедел артық дозалану Дигоксиннің үлкен дозаларын әдейі немесе кездейсоқ жұтып қойған пациенттер, ішке қабылдағаннан кейінгі уақытқа қарамастан белсендірілген көмірді пероральді немесе назогастральді зонд арқылы қабылдауы керек, өйткені дигоксин энтерогепатикалық айналым арқылы ішекке қайта айналымға түседі. Кардиомониторингке қосымша, жағымсыз реакциялар жойылғанға дейін препаратты қабылдауды уақытша тоқтату керек. Жағымсыз реакциялардың пайда болуына ықпал ететін факторларды түзету керек ("Қолдану кезінде қажетті сақтық шаралары" бөлімін қараңыз). Атап айтқанда, гипокалиемия мен гипомагниемияны түзету. Дигоксин тамырдан тыс таралу көлеміне байланысты диализ арқылы ағзадан шығарылмайды. Өмірге қауіп төндіретін аритмиялар (қарыншалық тахикардия, қарыншалық фибрилляция, жоғары дәрежелі атриовентрикулярлық блокада, брадиаритмия, синустық түйіннің тоқтауы) немесе гиперкалиемия дигоксин-спецификалық антиденелерді енгізуді қажет етеді. Дигоксин-спецификалық антиденелер дигоксиннің уыттылығының белгілері мен симптомдарын жоюда 80-90% тиімді екендігі көрсетілген. Дигоксиннен туындаған брадикардия мен жүрек блокадасы парасимпатикалық механизм арқылы жүреді және атропинге жауап береді. Сондай-ақ, уақытша кардиостимуляторды да қолдануға болады. Қарыншалық аритмия лидокаинге немесе фенитоинге жауап беруі мүмкін. Дигоксиннің көп мөлшерін ішке қабылдаған кезде, әсіресе бүйрек қызметі бұзылған пациенттерде, қаңқа бұлшықеттерінен калийдің босап шығуына байланысты гиперкалиемия болуы мүмкін. Бұл жағдайда дигоксин-спецификалық антиденелермен емдеу көрсетіледі; егер гиперкалиемия өмірге қауіп төндірсе, глюкоза мен инсулинмен бастапқы терапия қажет болуы мүмкін. Жағымсыз реакциялар жойылғаннан кейін дозаны мұқият қайта бағалағаннан кейін препаратпен емді қайта жаңғыртуға болады.

Қосымша AV-жолы (Вольф-Паркинсон-Уайт синдромы) бар пациенттерде қарыншалар фибрилляциясы Жүрекше фибрилляцияны дамытатын Вольф-Паркинсон-Уайт синдромы бар пациенттерде қарыншалар фибрилляцияның даму қаупі жоғары. Бұл пациенттерді дигоксинмен емдеу қосымша жолдарға қарағанда атриовентрикулярлық түйінде өткізгіштіктің баяулауына әкеледі және осылайша қарыншалар фибрилляциясына әкелетін жеделдетілген қарыншалық реакция қаупі артады. Синустық брадикардия және синоатриальды блокада Дигоксин ауыр синустық брадикардияны немесе синоатриальды блокаданы тудыруы мүмкін, әсіресе синустық түйін ауруы бар пациенттерде, сондай-ақ бұрын толық емес АV-блокадасы бар пациенттерде айқын немесе толық жүрек блокадасын тудыруы мүмкін. Дигоксинмен емделмес бұрын кардиостимуляторды орнатуды қарастырған жөн. Дигоксиннің уыттылығы Дигоксин уыттылығының белгілері мен симптомдары анорексия, жүрек айну, құсу, көру қабілетінің өзгерістері және және жүрек аритмиялары [бірінші дәрежелі, екінші дәрежелі (Венкебах бойынша) немесе үшінші дәрежелі (жүректің тоқтап қалуын қоса) жүрек блокадасы) жатады; блокадасы бар жүрекше тахикардия; AV-диссоциациясы; жеделдетілген атриовентрикулярлық (түйіндік) ырғақ; қарыншалардың унифокальды немесе мультиформалы мерзімінен бұрын жиырылуы (әсіресе бигеминия немесе тригимения); қарыншалық тахикардия және қарыншалық фибрилляция]. Уыттылық әдетте дигоксиннің 2 нг/мл-ден жоғары деңгейімен байланысты, дегенмен симптомдар төменгі деңгейде де пайда болуы мүмкін. Дене салмағының төмендігі, егде жастағы немесе бүйрек функциясының бұзылуы, гипокалиемия, гиперкальциемия немесе гипомагнемия дигоксиннің уыттылығына бейім болуы мүмкін. Дигоксин терапиясының белгілері немесе симптомдары бар пациенттерде сарысудағы дигоксин деңгейін өлшеу керек және қажет болған жағдайда дозаны тоқтату немесе түзету қажет (сондай-ақ "Жағымсыз реакциялардың сипаттамасы" және "Артық дозаланған жағдайда қабылдануы тиіс шаралар" тармақтарын қараңыз). Сарысулық электролиттер мен бүйрек функциясын мезгіл-мезгіл бағалау керек. Нәрестелер мен балалардағы дигоксин уыттылығының ең ерте және жиі кездесетін көрінісі жүрек аритмиясының, соның ішінде синустық брадикардияның, пайда болуы болып табылады. Балаларда дигоксинді пайдалану кез-келген аритмияны туындатуы мүмкін. Ең жиі кездесетіні өткізгіштік бұзылулар немесе суправентрикулярлық тахиаритмия болып табылады, мысалы, жүрекше тахикардиясы (блокадамен немесе онсыз) және атриовентрикулярлық (түйіндік) тахикардия. Қарыншалық аритмия сирек кездеседі. Синустық брадикардия дигоксиннің жақындап келе жатқан интоксикациясының белгісі болуы мүмкін, әсіресе балаларда, тіпті бірінші дәрежелі жүрек блокадасы болмаса да. Дигоксин қабылдаған балада дамитын кез-келген аритмиялар немесе жүрек өткізгіштігінің өзгеруі бастапқыда дигоксинмен уланудың салдары болып табылады деп болжауы керек. Жүрек жеткіліксіздігі бар ересек пациенттерде дигоксиннің уыттылығымен кейбір жалпы симптомдар бар екенін ескере отырып, дигоксиннің уыттылығын жүрек жеткіліксіздігінен ажырату қиын болуы мүмкін. Олардың этиологиясын дұрыс анықтамау енгізуді іс жүзінде тоқтата тұру қажет болған кезде дәрігердің дигоксин дозасын енгізуді жалғастыруына немесе арттыруына әкелуі мүмкін. Осы белгілер мен симптомдардың этиологиясы түсініксіз болған кезде сарысудағы дигоксин деңгейін өлшеу керек. Электрлік кардиоверсия кезінде қарыншалық аритмия қаупі Қарыншалық аритмия индукциясын болдырмау үшін жерекшелер фибрилляцияда электрлік кардиоверсияға дейін 1-2 күн бұрын дигоксин дозасын азайту немесе қолдануды тоқтату қажет болуы мүмкін, бірақ дәрігерлер дозаны төмендету немесе дигоксинді тоқтату жағдайында қарыншалық реакцияның жоғарылау әсерін ескеруі керек. Егер оймақгүлдің уыттылығына күдік болса, жоспарланған кардиоверсияны кейінге қалдыру керек. Егер кардиоверсияны кейінге қалдыру мүмкін болмаса, қарыншалық аритмияны болдырмау үшін энергияның мүмкіндігінше ең төменгі деңгейін таңдау керек. Жедел миокард инфарктісі бар пациенттерде ишемия қаупі Дигоксинді жедел миокард инфарктісі бар пациенттерде қолдану ұсынылмайды, өйткені дигоксин миокардтың оттегіге деген қажеттілігін арттырып, ишемияға әкелуі мүмкін. Миокардиті бар пациенттердегі вазоконстрикция Дигоксин вазоконстрикцияны тездете алады және қабынуға қарсы цитокиндердің түзілуіне ықпал етеді; сондықтан миокардиті бар пациенттерде пайдаланудан аулақ болу керек. Сол жақ қарыншаның систолалық функциясы сақталған пациенттерде жүрек лықсуының төмендеуі Сол жақ қарыншаның сақталған лықсыту фракциясымен жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дигоксинді пайдаланған кезде жүрек лықсуының төмендеуі байқалуы мүмкін. Мұндай бұзылыстарға рестриктивтік кардиомиопатия, конструктивті перикардит, жүректің амилоидты ауруы және жедел өкпе жүрегі жатады. Идиопатиялық гипертрофиялық субаорталық стенозы бар пациенттерде дигоксиннің инотропты әсеріне байланысты ағып кету кедергісінің нашарлауы мүмкін. Жүректің амилоидты ауруы бар пациенттер дигоксиннің жасушадан тыс амилоидты фибриллалармен байланысының жоғарылауына байланысты терапевтік деңгейде дигоксиннің уыттылығына сезімтал болуы мүмкін. Әдетте, жүрекшелер фибрилляциясы бар пациенттердің қосалқы тобында қарыншалық жиырылу жиілігін бақылау үшін пайдалануына қарамастан, мұндай пациенттерде дигоксинді қолданудан аулақ болу керек. Гипокальциемиясы бар пациенттерде тиімділіктің төмендеуі Гипокальциемия дигоксиннің адамға әсерін жоққа шығаруы мүмкін; осылайша, қан сарысуындағы кальций деңгейі қалыпты деңгейге жеткенше дигоксин тиімсіз болуы мүмкін. Осы өзара әрекеттесулер дигоксиннің кальцийге ұқсас жүректің жиырылғыштығы мен қозғыштығына әсер етуімен байланысты. Қалқанша безінің аурулары мен гиперметаболизмдік жағдайлардағы өзгерген реакция Гипотиреоз дигоксинге деген қажеттілікті төмендетуі мүмкін. Гиперметаболизмдік немесе гипердинамикалық жағдайлардан туындайтын жүрек жеткіліксіздігі және/немесе жүрекше аритмиялары (мысалы, гипертиреоз, гипоксия немесе артериовенозды шунт) негізгі ауруды жою арқылы жақсы емделеді. Гиперметаболизмдік жағдайларға байланысты жүрекше аритмиялары дигоксинмен емдеуге әсіресе төзімді. Жүрек ауруы бар пациенттер, тиаминнің негізгі тапшылығын бір мезгілде емделмесе, бери-бери салдарынан дигоксинге жеткілікті түрде жауап бермеуі мүмкін. Қосымша заттар Препараттың құрамында 1 ммольден (23 мг) аз натрий дозасы бар, яғни іс жүзінде натрийден бос. Препараттың құрамында 1 мл дозаға 311 мг этанол бар. Алкоголизммен ауыратын пациенттер үшін зиянды. Жүкті әйелдер мен бала емізетін әйелдер, балалар мен бауыр аурулары бар және эпилепсиямен ауыратын пациенттерде қолданған кезде абай болу керек. Арнайы ескертулер Гериатрия Дигоксинді қолданудың клиникалық тәжірибесінің көп бөлігі егде жастағы адамдарға қатысты. Бұл тәжірибе егде жастағылар мен жас пациенттердің реакциялары немесе жағымсыз әсерлері арасындағы ешқандай айырмашылықты анықтаған жоқ. Дегенмен, бұл препарат маңызды деңгейде бүйрек арқылы шығарылатыны белгілі, және бүйрек қызметі бұзылған пациенттерде бұл препаратқа уытты реакциялардың қаупі жоғары болуы мүмкін. Егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясының төмендеуі ықтимал болғандықтан, бүйрек функциясына негізделетін дозаны таңдағанда абай болу керек, және бүйрек қызметін бақылау пайдалы болуы мүмкін. Бүйрек жеткіліксіздігі Дигоксин клиренсі ең алдымен, креатинин клиренсі көрсететін бүйрек функциясымен байланысты болуы мүмкін. 3 және 5-кестелерде креатинин клиренсіне негізделген дигоксиннің тәуліктік демеуші дозасына қойылатын әдеттегі талаптар келтірілген. Дигоксин негізінен бүйрек арқылы шығарылады; сондықтан бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге дигоксиннің әдеттегіден аз, демеуші дозалары қажет. Жартылай шығарылу кезеңінің ұзақтығына байланысты бүйрек функциясы қалыпты пациенттерге қарағанда бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде сарысудағы бастапқы немесе жаңа тепе-теңдік концентрацияға жету үшін ұзағырақ уақыт кезеңі қажет. Егер дигоксин дозасын төмендету үшін тиісті шаралар қабылданбаса, мұндай пациенттерде уыттылық қаупі жоғары және мұндай пациенттердегі уытты әсерлер бүйрек қызметі қалыпты пациенттерге қарағанда ұзаққа созылады. Бауыр жеткіліксіздігі Жедел гепатитпен ауыратын пациенттерде плазмадағы дигоксин концентрациясы әдетте дені сау адамдар тобындағы бейіндер ауқымында болады. Педиатрияда қолданылуы Препаратты кез келген жастағы балаларға, оның ішінде шала жаңа туған нәрестелерге де қолдануға болады («Қолдану жөніндегі нұсқаулар» бөлімін қараңыз). Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Деректер жоқ

Жүктілік Қауіптер жинақтамасы Жағдайлар туралы жарияланған ретроспективті клиникалық зерттеулер мен есептерге негізделген жүкті әйелдерде дигоксинді бірнеше онжылдықтар бойы қолдану тәжірибесі, препаратпен байланысты туа біткен ауыр ақаулар, түсік тастау немесе ана мен ұрық үшін қолайсыз нәтижелер қаупін анықтаған жоқ. Жүктілік кезіндегі жүрек жеткіліксіздігі және жүрекшелердің фибрилляциясы сияқты ананың емделмеген негізгі жай-күйлері ана мен ұрыққа қауіп төндіреді (Клиникалық ойлар қараңыз). Дигоксинмен жануарлардың репродукциясына зерттеулер жүргізілген жоқ. Көрсетілген популяция үшін ауыр туа біткен ақаулар мен түсік тастаудың болжамды фондық қаупі белгісіз. Барлық жүктілік жағдайында туа біткен ақаулардың, түсік тастаудың немесе басқа жағымсыз нәтижелердің фондық қаупі бар. АҚШ-тың жалпы популяциясында клиникалық расталған жүктілікте ауыр туа біткен ақаулар мен түсік тастаудың болжамды фондық қаупі сәйкесінше 2-4% және 15-20% құрайды. Клиникалық ойлар Анасы және/немесе эмбрион/шарана үшін аурумен байланысты қауіп Жүрек жеткіліксіздігі бар жүкті әйелдерде мерзімінен бұрын босану қаупі жоғарылайды. Жүрек ауруының клиникалық жіктелуі жүктілік кезінде нашарлап, ананың немесе шарананың өліміне әкелуі мүмкін. Жүрекшелер фибрилляциясы бар жүкті әйелдерде салмағы аз нәресте туу қаупі жоғарылайды. Жыпылықтайтын аритмия жүктілік кезінде нашарлауы мүмкін және ананың немесе шарананың өліміне әкелуі мүмкін. Фетальді/неонатальді жағымсыз реакциялар Дигоксин плацента арқылы өтіп, қағанақ сұйықтығында кездесетіні көрсетілген. Дигоксиннің уыттылығының белгілері мен симптомдары, соның ішінде құсу және жүрек аритмиясының бұзылуы үшін жаңа туған нәрестелерді бақылау керек («Жағымсыз реакциялардың сипаттамасы» бөлімін қараңыз). Жүктілік кезінде және босанғаннан кейінгі кезеңде дозаны түзету Препаратқа деген қажеттілік жүктілік кезінде артып, босанғаннан кейінгі кезеңде төмендеуі мүмкін. Жүктілік кезінде және босанғаннан кейінгі кезеңде қан сарысуындағы дигоксин деңгейін бақылау керек («Қолдану жөніндегі нұсқаулар» бөлімін қараңыз). Босану және босандыру Босану және босандыру кезінде аритмия қаупі артуы мүмкін. Босану және босандыру кезінде пациенттерді үнемі бақылап отыру керек. Лактация Қауіптер жинақтамасы Емшек сүтінен алынған дигоксин дозасы неонатальді демеуші дозаның 4% құрайды, бұл клиникалық тұрғыдан маңызды емес. Дигоксиннің емшек сүтімен қоректенетін нәрестелерге әсері немесе сүт өндіруге әсері туралы деректер жоқ. Деректер Емшек сүтімен қоректенетін 13 нәрестедегі лактацияның екі зерттеуінің деректеріне сүйене отырып, емшек сүтіндегі дигоксин концентрациясы емізетін аналарда тәулігіне бір рет 0,25 мг дигоксин дозасынан кейін 0,4-тен 1 нг/мл-ге дейін болды. Осылайша, нәрестелер күнделікті алатын дигоксин мөлшері тәулігіне 0,03-тен 0,16 мкг/кг-ге дейінгі аралықта бағаланады. Бұл нәрестелер үшін дигоксиннің салыстырмалы дозасы анасының дене салмағына қарай түзетілген дозаның 1-ден 7% - на дейін және жаңа туған нәрестелер үшін демеуші дозаның шамамен 0,2-ден 4% - на дейінді құрайды.

Гипокалиемияны тудыратын дәрілер дигоксинге сезімталдықты арттыруы мүмкін (кейбір диуретиктер, литий тұздары, глюкокортикостероидтар). Қан сарысуындағы дигоксин концентрациясы мына препараттарды бір мезгілде қолданғанда артуы мүмкін: амиодарон, празозин, пропафенон, хинидин, спиронолактон, тетрациклин, эритромицин, гентамицин, индометацин, хинин, триметоприм, итраконазол, альпразолам, верапамил, фелодипин, нифедипин. Қан сарысуындағы дигоксин концентрациясы антацидтер, каолин-пектин, кейбір іш жүргізетін препараттар, холестирамин, сульфасалазин, неомицин, рифампицин, кейбір цитостатиктер, пеницилламин, метоклопрамид, адреналин, сальбутамол сияқты препараттарды бір мезгілде қолданғанда төмендеуі мүмкін. Адреномиметик дәрілер. Эфедрин гидрохлоридін, адреналин гидрохлоридін немесе норадреналин гидротартратын, сондай-ақ селективті β-адреномиметиктік дәрілерді жүрек гликозидтерімен бір мезгілде қолдану жүрек аритмиясын туындатуы мүмкін. Аминазин және басқа фенотиазин туындылары. Жүрек гликозидтерінің әсері азаяды. Антихолинэстеразалық препараттар. Антихолинэстеразалық препараттарды жүрек гликозидтерімен бір мезгілде қолданғанда брадикардия күшейеді. Қажет болса оны атропин сульфатын енгізе отырып басуға немесе әлсіретуге болады. Глюкокортикостероидтар. Глюкокортикостероидтармен ұзақ уақыт емдеудің нәтижесінде гипокалиемия туындаса, жүрек гликозидтерінің жағымсыз әсерлері артуы мүмкін. Диуретиктік дәрілер. Диуретиктік дәрілерді (гипокалиемия мен гипомагниемияны тудырады, бірақ қандағы кальций иондарының концентрациясын арттырады) жүрек гликозидтерімен үйлестіргенде соңғысының әсері күшейеді. Оларды бір мезгілде қолданғанда оңтайлы дозасын ұстану керек. Мезгіл-мезгіл гипокалиемия мен аритмияны басатын калий жинақтаушы диуретиктерді (спиронолактон, триамтерен) тағайындауға болады. Алайда бұл кезде гипонатриемия дамуы мүмкін. Калий препараттары. Калий препараттарының әсерінен жүрек гликозидтерінің жағымсыз әсерлері азаяды. Кальций препараттары. Жүрек гликозидтерімен емдеуде кальций препараттарымен парентеральді қолдану қауіпті, өйткені кардиоуытты әсерлері (аритмия) күшейеді. Этилендиаминтетрасірке динатрий тұзының қышқылдары. Жүрек гликозидтерінің тиімділігі мен уыттылығының төмендегені байқалады. Кортикотропин препараттары. Жүрек гликозидтерінің әсері кортикотропиннің әсерінен күшеюі мүмкін. Ксантин туындылары. Кофеин немесе теофиллин препараттары кейде жүрек аритмиясының дамуын туғызады. Натрий аденозинтрифосфаты. Натрий аденозинтрифосфатын жүрек гликозидтерімен бір мезгілде тағайындамау керек. Белсендірілген көмір. Асқорыту жолында сіңуінің азаюына байланысты, жүрек гликозидтерінің әсері жиі әлсірейді. Эргокальциферол. Эргокальциферол туғызған гипервитаминоз кезінде, жүрек гликозидтерінің гиперкальциемияның дамуынан болатын әсерлері күшеюі мүмкін. Есірткілік анальгетиктер. Фентанил мен жүрек гликозидтерінің біріктірілімі артериялық гипотензияны туғызуы мүмкін. Напроксен. Дені сау адамдарда гликозидтердің напроксенмен үйлестірілуі психологиялық тестілеу нәтижелеріне әсер етпейді. Парацетамол. Бұл өзара әрекеттесуінің клиникалық маңыздылығы жеткіліксіз зерттелген, бірақ парацетамолдың әсерінен жүрек гликозидтерінің бүйрекпен шығарылуының азайғаны туралы мәлімет бар. Дигоксинді анаболикалық стероидтармен, тиамин хлоридімен, рибофлавинмен, пиридоксинмен, фолий қышқылымен, метилурацилмен, метионинмен, унитиолмен, фосфаденмен, инозинмен енгізгенде оның оң инотропты әсері күшейеді.

Сақтау мерзімі 4 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында, 25 оС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!