Әсер ету механизмі
Дутастерид-тамсулозин препараты екі дәрілік заттардың біріктірілімі болып табылады: дутастерид-5 α-редуктаза қосарлы тежегіші және а1а мен α1d- адренорецепторларының антагонисі тамсулозин гидрохлориді. Бұл құралдар қосымша әсер ету механизмдеріне ие, соның салдарынан симптомдар мен несеп шығару жылдамдығының тез жақсаруы, несептің жедел іркілуі (ОЗМ) қаупінің төмендеуі және ҚБҚГ бойынша хирургиялық операция жүргізу қажеттілігі туындайды.
Дутастерид тестостеронды дигидротестостеронға (ДГТ) айналдыруға жауап беретін 1 және 2 типті 5 альфа редуктазасының изоферменттерін басады. ДГТ негізінен қуықасты безінің өсуіне және ҚБҚГ дамуына жауап беретін андроген болып табылады. Тамсулозин қуықасты безі стромасының тегіс бұлшықетінде және қуық мойнында α1a және α1d-адренорецепторлардың белсенділігін басады. Қуықасты безіндегі α1-рецепторларының шамамен 75% - ы α1a қосалқы түріне жатады.
Фармакодинамикалық әсерлері
Дутастеридті тамсулозинмен бір мезгілде қабылдау
Төменде келтірілген деректер дутастерид пен тамсулозинді бір мезгілде қабылдау туралы қолда бар ақпаратты көрсетеді.
0.5 мг/тәулік дутастерид (n = 1623), тамсулозин 0.4 мг/тәулік (n = 1611) немесе 0.5 мг дутастеридті плюс тамсулозинді 0.4 мг (n = 1610) бірге қабылдау қуықасты безінің көлемі ≥ 30 мл және 1.5-10 нг/мл ауқымындағы ПСА мәні бар пациенттер арасында орташа және ауыр ҚБҚГ симптомдары бар еркектерде бағаланды.
Қуықасты безінің көлемі ≥30 мл және 1.5-10 нг/мл диапазонындағы ПСА мәні бар ҚБҚГ орташа және ауыр симптомдары бар ерлердің қатысуымен параллельді топтарда 4 жылдық көп орталықты, көп ұлтты, рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуде дутастеридті тәулігіне 0.5 мг (n = 1623), тамсулозинді тәулігіне 0.4 мг (n = 1611) дозада қолдану немесе 0.5 мг дутастеридті плюс тамсулозинді 0.4 мг (n = 1610) бір мезгілде қабылдау бағаланды. Пациенттердің шамамен 53%-ы бұрын 5-альфа-редуктаза тежегішіне немесе альфа-1-адренорецепторлар антагонисіне ұшыраған. Емдеудің алғашқы 2 жылындағы тиімділіктің бастапқы нүктесі AUA-SI-ге негізделген 8 пункттен тұратын құрал, қуықасты безі ауруының халықаралық белгілері (IPSS), өмір сүру сапасы туралы қосымша сауалнама болды. Екінші реттік тиімділік нүктелері 2 жылдан кейін бағаланды және несеп ағымының ең жоғарғы жылдамдығы (Q max) және қуықасты безінің көлемін қамтыды. Біріктірілген топтағы IPSS нәтижелері дутастерид тобымен салыстырғанда 3 айдан бастап және тамсулозин тобымен салыстырғанда 9 айдан бастап айтарлықтай көрсеткішке жетті. Біріктірілімді алған топтағы Q max нәтижелері дутастерид пен тамсулозин топтарымен салыстырғанда 6 айдан бастап айтарлықтай көрсеткішке жетті.
Дутастерид пен тамсулозиннің біріктірілімі осы компоненттердің әрқайсысына қарағанда симптомдарды тиімдірек жеңілдетеді. 2 жыл емдеуден кейін біріктірілген терапия тобында бастапқы мәннен -6.2 баллды құраған симптомдар шкаласы бойынша бағалаудың статистикалық маңызды түзетілген орташа жақсаруы байқалды.
Бастапқы деңгеймен салыстырғанда несеп шығару жылдамдығының түзетілген орташа жақсаруы біріктірілген ем тобында 2.4 мл/сек; дутастерид тобында 1.9 мл/сек және тамсулозин тобында 0.9 мл/сек құрады. Бастапқы деңгеймен салыстырғанда ҚБҚГ (BII) әсер ету индексінің түзетілген орташа жақсаруы біріктірілген ем тобында - 2.1 балл; дутастерид тобында -1.7 балл және тамсулозин тобында -1.5 балл құрады. Несеп шығару жылдамдығының және ҚБҚГ әсер ету индексінің байқалған жақсаруы біріктірілген ем тобында монотерапияның екі тобымен салыстырғанда статистикалық маңызды болды.
Тамсулозин монотерапиясымен салыстырғанда 2 жыл емделуден кейін қуықасты безінің жалпы көлемі мен өтпелі аймақ көлемінің төмендеуі біріктірілген ем тобында статистикалық маңызды болды.
4 жыл емделуден кейінгі тиімділіктің бастапқы нүктесі жедел респираторлық инфекцияның ОЗМ алғашқы жағдайы немесе ҚБҚГ-ға байланысты хирургиялық операцияға дейінгі уақыт болды. 4 жыл емделгеннен кейін біріктірілген ем тамсулозин монотерапиясымен салыстырғанда ҚБҚГ (65.8%, p < 0.001 [95% СА 54.7% - 74.1%] төмендеу) байланысты ОЗМ немесе хирургиялық операциялар қаупін едәуір төмендетті. ОЗМ жағдайларының немесе ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық операциялардың жиілігі 4 жыл ішінде біріктірілген ем тобында 4.2% және тамсулозин тобында 11.9% құрады (p < 0.001). Дутастерид монотерапиясымен салыстырғанда, біріктірілген ем 19.6% - ға ОЗМ қаупін (p = 0.18 [95% СА -10.9% - 41.7%]) немесе ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық араласымдар қаупін төмендетті. Дутастеридтер тобында ОЗМ жағдайларының немесе 4 жыл ішінде ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық операциялар жиілігі 5.2% - ды құрады.
4 жылдық емдеуден кейінгі екінші реттік тиімділік нүктелері клиникалық үдеуге дейінгі уақытты қамтыды (IPSS шкаласы бойынша ≥4 баллға нашарлауды, ҚБҚГ-мен байланысты ОЗМ жағдайлары, несеп ұстамау, несеп шығару жолдарының инфекциясы (НЖИ) және бүйрек жеткіліксіздігі); қуықасты безінің ауруы симптомдарының халықаралық шкаласының өзгеруі (IPSS), несеп шығарудың ең жоғарғы жылдамдығы мен қуықасты безі көлемінің өзгеруі. 4 жылдық емнен кейін алынған зерттеу нәтижелері төменде келтірілген.
Параметр — Уақыт — Біріктірілім — Дутастерид — Тамсулозин
ОЗМ немесе ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық араласым (%) — 48 айдан кейінгі жиілік — 4.2 — 5.2 — 11.9a
Клиникалық үдеу* (%) — 48 ай — 12.6 — 17.8b — 21.5a
IPSS (баллдар) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден өзгеріс) — [16.6] -6.3 — [16.4] -5.3b — [16.4] -3.8a
Qmax (мл/сек) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден өзгеріс) — [10.9] 2.4 — [10.6] 2.0 — [10.7] 0.7a
Қуықасты безінің көлемі (мл) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден % өзгеріс) — [54.7] -27.3 — [54.6] -28.0 — [55.8] +4.6a
Қуықасты безінің өтпелі аймағының көлемі (мл)# — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден % өзгеріс) — [27.7] -17.9 — [30.3] -26.5 — [30.5] 18.2a
ҚБҚГ әсер ету индексі (BII) (баллдар) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден өзгеріс) — [5.3] -2.2 — [5.3] -1.8b — [5.3] -1.2a
IPSS, 8-сұрақ (ҚБҚГ-мен байланысты денсаулық жағдайын бағалау) (баллдар) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден өзгеріс) — [3.6] -1.5 — [3.6] -1.3b — [3.6] -1.1a
Бастапқы деңгей-бұл орташа мәндер, ал бастапқы деңгейден ауытқулар түзетілген орташа мәндер болып табылады.
* Клиникалық үдеу келесі көрсеткіштердің жиынтығы: IPSS шкаласы бойынша ≥4 баллға нашарлау, ҚБҚГ-мен байланысты ОЗМ жағдайлары, несеп ұстамау, НЖИ және бүйрек жеткіліксіздігі.
# Бағалау жеке зерттеу орталықтарында жүргізілді (рандомизацияланған пациенттердің 13%).
a. 48 айдан кейін тамсулозин тобымен салыстырғанда біріктірілген ем тобында (p < 0.001) маңызды нәтижелер алынды.
b. 48 айдан кейін дутастерид тобымен салыстырғанда біріктірілген ем тобында (p < 0.001) елеулі нәтижелер алынды.
Дутастерид
Плацебомен салыстырғанда тәулігіне 0.5 мг дозада дутастерид қабылдау қуықасты безінің көлемі ≥30 мл орташа және ауыр ҚБҚГ симптомдары бар және 1.5-10 нг/мл шегінде ПСА көрсеткіші бар 4325 ер адамның қатысуымен бастапқы тиімділіктің үш 2 жылдық көп орталықты, көп ұлтты, плацебо бақыланатын, салыстырмалы жасырын зерттеулерінде бағаланды. Содан кейін зерттеулер ашық қосымша кезеңдерден 4 жылға дейін жалғасты, бұл ретте зерттеуде қалған барлық пациенттер 0.5 мг дозада дутастерид алуды жалғастырды. 4 жылдан кейін зерттеуге қатысуды бастапқы плацебо қабылдаған пациенттердің 37% - ы және бастапқыда дутастерид қабылдаған пациенттердің 40% - ы жалғастырды. Зерттеудің ашық қосымша кезеңіне қатысқан 2340 пациенттің көпшілігі (71%) 2 жыл бойы бұдан басқа да ем қабылдады.
Клиникалық тиімділіктің маңызды параметрлері Американдық урологиялық қауымдастық симптомдарының индексі (AUA-SI), несеп шығарудың ең жоғарғы жылдамдығы (Qmax), жедел несеп шығару және хирургиялық араласымдардың жиілігі болды.
AUA-SI - бұл ҚБҚГ-мен байланысты симптомдарды бағалауға арналған жеті тармақтан тұратын сауалнама, оның ең жоғарғы мәні 35 балл. Индекстің бастапқы орташа мәні шамамен 17 баллды құрады. Алты ай, бір жыл және екі жылдық емнен кейін плацебо тобында орташа жақсару сәйкесінше 2.5, 2.5 және 2.3 балл, ал Аводарт препаратымен топта сәйкесінше 3.2, 3.8 және 4.5 балл болды. Екі топтың арасындағы айырмашылықтар статистикалық маңызды болды. Салыстырмалы жасырын емнің алғашқы 2 жылында байқалған AUA-SI индексінің жақсаруы тағы 2 жыл бойы ашық қосымша зерттеу барысында сақталды.
Q max (несеп шығарудың ең жоғарғы жылдамдығы)
Зерттеулердегі Q max орташа бастапқы мәні шамамен 10 мл/сек құрады (Q max ≥15 мл/сек қалыпты мәні). Бір жыл және екі жылдық емнен кейін плацебо тобындағы несеп шығару жылдамдығы сәйкесінше 0.8 және 0.9 мл/сек, ал Аводарт препаратымен бірге – тиісінше 1.7 және 2.0 мл/сек жақсарды. Екі топтың арасындағы айырмашылықтар 1-ден 24 айға дейінгі кезеңде статистикалық мәнге ие болды. Салыстырмалы жасырын емнің алғашқы 2 жылында байқалған несеп шығару жылдамдығының жоғарылауы тағы 2 жыл бойы ашық қосымша зерттеулер кезінде сақталды.
Жедел несеп шығару және хирургиялық араласым
Екі жыл емделгеннен кейін, дутастерид тобындағы 1.8% - бен салыстырғанда, ОЗМ жағдайларының жиілігі плацебо тобында 4.2% құрады (қауіптің 57%-ға төмендеуі). Бұл айырмашылық статистикалық маңызды болып табылады және дутастеридті екі жыл бойы қабылдау 42 пациентке (95% СА 30-73) ОЗМ бір жағдайын болдырмауға көмектеседі дегенді білдіреді.
Екі жыл емделгеннен кейін ҚБҚГ байланысты хирургиялық операциялардың жиілігі плацебо тобында 4.1% және дутастерид тобында 2.2% құрады (қауіп-қатердің 48% - ға төмендеуі). Бұл айырмашылық статистикалық тұрғыдан маңызды және дутастеридті екі жыл ішінде қабылдау 51 науқасқа бір хирургиялық араласымнан аулақ болуға көмектеседі (95% СА 33-109).
Шашты бөліктің таралуы
III фазадағы зерттеу бағдарламасы шеңберінде дутастеридтің шашты бөліктің таралуына әсері ресми түрде зерттелген жоқ, алайда 5-альфа-редуктаза тежегіштерін қабылдау шаштың жоғалуын төмендетуі және ерлердің тазы (ерлердің андрогендік алопециясы) бар пациенттерде олардың өсуіне ықпал етуі мүмкін.
Қалқанша безінің функциясы
Қалқанша безінің функциясын бір жылға созылатын дені сау ерлердің қатысуымен жүргізілген зерттеуде бағаланды. Бір жылдық емнің соңында еркін тироксин деңгейі өзгерген жоқ, бірақ плацебомен салыстырғанда тиреотропты гормон (ТТГ)деңгейі шамалы (0.4 мкХБ/мл-ге) артты. Алайда, ТТГ деңгейінің бұл өзгерістері клиникалық маңызды емес деп саналды, өйткені ТТГ деңгейлері өзгерді, ТТГ ауқымының медианасы (1.4 - 1.9 мкХБ/мл) қалыпты шектерде қалды (0.5-4.0 мкХБ/мл), ал тироксин деңгейі қалыпты шектерде тұрақты болды және плацебо С тобында және дутастерид тобында ұқсас болды. Барлық клиникалық зерттеулердің нәтижелері дутастеридтің қалқанша безінің функциясына теріс әсері туралы дәлелдер келтірмеді.
Сүт безінің жаңа түзілімдері
Дутастеридтің 3374 пациенто-жыл әсерін қамтамасыз ететін ұзақтығы 2 жыл клиникалық зерттеулерде және препаратты тіркеу сәтінде 2 жыл бойы созылған ашық қосымша зерттеуде дутастерид қабылдаған ерлерде сүт безі обырының 2 жағдайы және плацебо алған пациентте 1 жағдай туралы хабарланды. CombAT және REDUCE клиникалық сынақтарында дутастеридтің 17489 пациент-жыл әсерін және дутастерид пен тамсулозин біріктірілімінің 5027 пациент-жыл әсерін қамтамасыз ететін ұзақтығы 4 жыл болған топтардың ешқайсысында сүт безі обырының жағдайлары туралы хабарланған жоқ.
Біреуі АҚШ-та жүргізілген «жағдай – бақылау» екі эпидемиологиялық зерттеуінде (n = 339 сүт безінің обыры және n = 6780 бақылау), ал екіншісі Ұлыбританияның Денсаулық сақтау деректер базасында (n = 398 сүт безінің обыры және n = 3930 бақылау) 5-альфа-редуктаза тежегіштерін қолданған кезде ерлерде сүт безі обырының даму қаупінің жоғарылауы байқалмады (4.4-бөлімді қараңыз). Алғашқы зерттеу нәтижелері ерлерде сүт безі обырының дамуымен оң байланысты анықтаған жоқ (<1 қолдану жылымен салыстырғанда сүт безі обырының диагнозын қойғанға дейін ≥ 1 қолдану жылы үшін салыстырмалы қауіп: 0.70: 95% СА 0.34, 1.45). Екінші зерттеуде 5-альфа-редуктаза тежегіштерін қолданған кезде сүт безі қатерлі ісігінің даму мүмкіндігінің бағалау қатынасы оларды қолданбайтын топпен салыстырғанда 1.08: 95% СА 0.62, 1.87 құрады).
Ерлерде сүт безі обырының пайда болуы мен дутастеридті ұзақ уақыт қолдану арасындағы себеп-салдарлық байланыс анықталған жоқ.
Ерлердің фертильділігіне әсері
Дутастеридті тәулігіне 0.5 мг дозада қабылдаудың шәуһет сипаттамаларына әсері 18-ден 52 жасқа дейінгі (дустастерид тобындағы n = 27; плацебо тобындағы n = 23) дені сау еріктілердің қатысуымен жүргізілген зерттеуде 52 апта ем және 24 апта кейінгі бақылау кезінде бағаланды. 52-ші аптада плацебо тобындағы бастапқы деңгеймен салыстырғанда өзгерістерге түзетіле отырып, дутастеридтер тобында сперматозоидтардың жалпы санының, сперматозоидтардың көлемі мен қозғалғыштығының бастапқы деңгейінің төмендеуінің орташа пайызы тиісінше 23%, 26% және 18% - ды құрады. Бұл сперматозоидтардың концентрациясы мен морфологиясына әсер етпеді. Кейінгі бақылаудың 24 аптасынан кейін дутастерид тобындағы сперматозоидтардың жалпы санының орташа пайыздық өзгерісі бастапқы көрсеткіштен 23% төмен болды. Барлық уақыт кезеңдері үшін барлық параметрлердің орташа мәндері қалып шегінде қалып, клиникалық маңызды өзгерістің алдын ала анықталған критерийлеріне (30%) сәйкес келмегенімен, дутастерид тобындағы екі пациентте 52 апта емнен кейін сперматозоидтар саны бастапқы деңгейден 90% - ға төмендеді, бірақ содан кейін кейіннен бақылаудың 24 аптасынан кейін ішінара қалпына келді. Ерлер фертильділігінің төмендеу мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды.
Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан жағымсыз құбылыстар
4844 ер адамның қатысуымен дутастерид пен тамсулозин біріктірілімін қолдана отырып, ҚБҚГ 4 жылдық зерттеуінде (CombAT зерттеуі) «жүрек жеткіліксіздігі» құрама терминімен сипатталған жағдайлардың жиілігі монотерапияның екі тобына қарағанда (14/1610, 0.9%) жоғары болды: дутастерид (4/1623, 0.2%) және тамсулозин (10/1611, 0.6%).
Қуықасты безінің обырына биопсияның теріс нәтижесі және 50-ден 60 жасқа дейінгі ерлер үшін 2.5 нг/мл-ден 10.0 нг/мл-ге дейінгі ауқымда және 60 жастан асқан ерлер үшін 3 нг/мл-ден 10 нг/мл-ге дейінгі ауқымда ПСА бастапқы деңгейі бар 50-ден 75 жасқа дейінгі 8231 пациенттің қатысуымен жеке төрт жылдық клиникалық зерттеуде (REDUCE зерттеуі) «жүрек жеткіліксіздігі» құрама терминімен сипатталатын жағдайлардың жиілігі плацебо тобына (16/4126, 0.4%) қарағанда тәулігіне бір рет 0.5 мг дозада дутастерид қабылдаған пациенттерде жоғары болды (30/4105, 0.7%). Осы зерттеудің ретроспективті талдауы дутастеридсіз α1-адренорецепторлар антагонисін (18/2953, 0.6%), плацебо және α1-адренорецепторлар антагонисін (1/1399, <0.1%) немесе тек плацебоны (15/2727, 0.6%) қабылдаған пациенттерге қарағанда дутастерид пен α1-адренорецепторлардың антагонисін (12/1152, 1.0%) бір мезгілде қабылдаған пациенттерде «жүрек жеткіліксіздігі» құрама терминімен сипатталған жағдайлардың жоғары жиілігін көрсетті.
12 рандомизацияланған клиникалық зерттеулердің мета-талдауында (n = 18802) плацебо бақылауымен немесе дутастеридті қолдану кезінде жүрек-қантамыр жағымсыз құбылыстарының даму қаупін бағалаған салыстыру препаратымен (бақылаумен салыстырғанда) жүрек жеткіліксіздігінің (СҚ (салыстырмалы қауіп) 1.05; 95% СА 0.71; 1.57), жедел миокард инфарктісінің (СҚ 1.00; 95% СА 0.77; 1.30) немесе инсульттің (СҚ 1.20; 95% СА 0.88; 1.64) даму қаупінің жүйелі статистикалық маңызды ұлғаюы анықталған жоқ.
Қуықасты безінің обыры және қатерлілік дәрежесі жоғары ісіктер
Қуықасты безінің обырына биопсияның теріс нәтижесі және 50-ден 60 жасқа дейінгі ерлер үшін ПСА бастапқы деңгейі 2.5 нг/мл-ден 10.0 нг/мл-ге дейінгі ауқымда және 60 жастан асқан ерлер үшін 3 нг/мл-ден 10 нг/мл-ге дейінгі ауқымда 50-ден 75 жасқа дейінгі 8231 пациент қатысуымен өткен плацебо мен дутастеридпен салыстырғанда төрт жылдық зерттеуде (REDUCE зерттеуі) 6706 пациент Глисон шкаласы бойынша балдар жиынтығын анықтау үшін пункциялық биопсия (бастапқыда хаттама бойынша міндетті) нәтижелеріне ие болды. Бұл зерттеуде қуықасты безінің обыры 1517 пациентке диагноз қойылды. Биопсия арқылы анықталған қуықасты безі обырының көптеген жағдайлары емнің екі тобында да төмен қатерлі ісіктерге жатқызылды (Глисон шкаласы бойынша балл жиынтығы 5-6, 70%).
Глисон шкаласы бойынша 8-10 балл жинаған қуықасты безінің обыры жағдайларының жоғары жиілігі плацебо (n = 19, 0.6%) (p = 0.15) тобына қарағанда дутастерид тобында (n = 29, 0.9%) байқалды. Емнің бірінші және екінші жылында дутастерид тобындағы (n = 17, 0,5%) және плацебо тобындағы (n = 18, 0,5%) Глисон 8-10 шкаласы бойынша обыры бар пациенттердің саны бірдей болды. Үшінші және төртінші жылы Глисон шкаласы бойынша 8-10 балл жинаған қуықасты безі обырының көптеген жағдайлары плацебо тобына қарағанда дутастерид тобында (n = 12, 0,5%) диагноз қойылған (n = 1, <0,1%) (р = 0,0035). Қуықасты безі обырының даму қаупі бар пациенттерде дутастеридті қабылдаудың 4 жылдан астам уақыт бойы әсері туралы деректер жоқ. Глисон шкаласы бойынша балл сомасы 8-10 болатын қуықасты безінің обыры диагнозы қойылған пациенттердің пайызы дутастерид тобында (әр уақыт кезеңінде 0.5%) зерттеудің барлық кезеңдерінде (1-2 жыл, 3-4 жыл) тұрақты болды, бірақ плацебо тобында Глисон шкаласы бойынша балл жиынтығы 8-10 болатын қуықасты безінің обыры диагнозы қойылған пациенттердің пайызы 1-2 жылға қарағанда 3-4 жылға төмен болды (тиісінше 0.5% - бен салыстырғанда<0.1%) (4.4 бөлімін қараңыз). Обыр ауруының жиілігі бойынша Глисон шкаласы бойынша 7-10 (p = 0.81) балл жиынтығымен айырмашылықтар болған жоқ.
REDUCE зерттеуі аясында жүргізілген қосымша екі жылдық зерттеуде 8-10 Глисон индексі бар қуықасты безінің обырының жаңа жағдайлары анықталған жоқ.
Хаттама биопсия жүргізуді талап етпеген, ал қуықасты безі обырының барлық диагноздары көрсетілімдер бойынша биопсияға негізделген ҚБҚГ 4 жылдық зерттеуінде (CombAT зерттеуі) Глисон 8-10 шкаласы бойынша баллдар жиынтығы бар обырдың жиілігі дутастерид (n=8, 0.5%,), тамсулозин (n=11, 0.7 %) және біріктірілген ем (n=5, 0.3%)топтарында белгіленген.
Төрт түрлі эпидемиологиялық популяциялық зерттеулерде (олардың екеуі 174895 адамның жалпы популяциясына негізделген, біреуі 13892 адамның популяциясына және біреуі 38058 адамның популяциясына негізделген) 5-альфа редуктаза тежегіштерін қолдану жоғары дәрежелі қуықасты безі обырының немесе қуықасты безі обырының пайда болуымен немесе жалпы өліммен байланысты емес екендігі анықталды.
Дутастеридті қолдану мен қуықасты безінің обыры арасындағы байланыс түсініксіз.
Жыныстық функцияға әсері
Комбодарт препаратының жыныстық функцияға әсері жыныстық қатынаста болатын ҚБҚГ бар ерлердің қатысуымен салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды (n = 243 Комбодарт, n = 246 плацебо). 12 айдан кейін біріктірілген ем тобында ерлердің жыныстық денсаулығын бағалау сауалнамасы (MSHQ) бойынша статистикалық маңызды (p < 0,001) баллдың неғұрлым айқын төмендеуі (нашарлауы) байқалды. Төмендеу негізінен эрекцияға емес, эякуляцияны бағалаудың нашарлауына және қанағаттанудың жалпы деңгейіне байланысты болды. Мұндай салдарлар зерттеуге қатысушылардың Комбодарт препаратын қабылдауына әсер етпеді, олардың қанағаттануы 12 ай бойы плацебоға (p < 0.05) қарағанда статистикалық тұрғыдан едәуір жоғары деп бағаланды Бұл зерттеуде жыныстық функция тарапынан жағымсыз құбылыстар емнің 12 айы ішінде пайда болды және шамамен жағдайлардың жартысында ем аяқталғаннан кейін 6 ай ішінде өтті.
Дутастерид–тамсулозин мен дутастерид монотерапиясының біріктірілімі жыныстық функция тарапынан жағымсыз құбылыстарды тудыратыны белгілі (4.8-бөлімді қараңыз).
CombAT және REDUCE қоса, басқа клиникалық зерттеулерде атап өтілгендей, емді жалғастырған кезде жыныстық функция тарапынан жағымсыз құбылыстардың даму жиілігі уақыт өте келе азаяды.
Тамсулозин
Тамсулозин несеп шығарудың ең жоғарғы жылдамдығын арттырады. Қуықасты безі мен уретраның тегіс бұлшықеттерінің тонусын төмендету арқылы обструкцияны жеңілдетеді, осылайша босату симптомдарын жақсартады. Сондай-ақ, ол қуықтың тұрақсыздығы маңызды рөл атқаратын толтыру симптомдарын жақсартады. Босату және толтыру симптомдарына қатысты мұндай әсер ұзақ ем кезінде сақталады. Нәтижесінде хирургиялық араласым немесе катетеризация қажеттілігі едәуір уақытқа кешіктіріледі.
Α1-адренорецепторлардың антагонистері қантамырлардың жалпы шеткергі қарсылығын төмендету есебінен артериялық қысымды төмендетуге қабілетті. Тамсулозинді зерттеу барысында артериялық қысымның клиникалық маңызды төмендеуі байқалмады.