ATХ коды G04BE03
Әсер ету механизмі
Зимагра-ODS 50 препараты эректильді дисфункцияны емдеу үшін қолданылады, яғни сексуалдық стимуляция кезінде ол пениске қанның ағып келуін арттыру арқылы, бұзылған эректильді функцияны қалпына келтіреді.
Пенис эрекциясының физиологиялық механизмі сексуалдық стимуляция кезінде қуысты денелерде азот тотығының (NO) босап шығуын қамтиды. Азот тотығы гуанилатциклаза ферментін белсендіреді, бұл циклдық гуанозинмонофосфат (цГМФ) деңгейлерінің жоғарылауына, артынша қуысты денелерде тегіс бұлшықеттердің босаңсуына және қан ағымының артуына алып келеді.
Силденафил қуысты денелердегі цГМФ ыдырауына жауап беретін цГМФ- спецификалық 5-типті фосфодиэстеразаның (ФДЭ-5) күшті және селективті тежегіші болып табылады. Силденафил эрекцияға шеткері әсер береді. Силденафил адамның оқшау қуысты денесіне тікелей босаңсытқыш әсер бермейді, бірақ аталған тінге NO босаңсытатын әсерін едәуір күшейтеді. Сексуалдық стимуляция кезінде орын алатын NО/цГМФ метаболизмдік жолын белсендірген кезде силденафилдің ФДЭ-5 тежеуі қуысты денелердегі цГМФ деңгейлерінің жоғарылауына алып келеді. Сондықтан силденафил қажетті фармакологиялық әсерін танытуы үшін, сексуалдық стимуляция қажет.
Фармакодинамикалық әсерлері
In vitro зерттеулер
Силденафил эрекция үдерісін реттеуге қатысатын ФДЭ-5-ке селективті әсер береді. Препараттың ФДЭ-5-ке әсері, басқа белгілі фосфодиэстеразаларға әсерінен күштірек. Препараттың бұл әсері көздің торқабығындағы фотоөзгеріс үдерістеріне қатысатын ФДЭ-6-ға әсерінен 10 есе күштірек. Ұсынылған ең жоғары дозаларын қолданғанда силденафилдің ФДЭ-5-ке селективтілігі оның ФДЭ1-ге селективтілігінен 80 есе, ФДЭ-2, ФДЭ- 3, ФДЭ- 4, ФДЭ- 7, ФДЭ-8, ФДЭ-9, ФДЭ-10 және ФДЭ-11-ге селективтілігінен - 700 еседен артық жоғары. Атап айтқанда, силденафилдің ФДЭ-5-ке селективтілігі оның жүректің жиырылуының реттелуіне қатысатын фосфодиэстеразаның цАМФ-спецификалық изоформасы - ФДЭ-3-ке селективтілігінен 4 000 есе жоғары.
Клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі
Препараттың, силденафил сексуалдық стимуляцияға жауап ретінде эрекцияның дамуына алып келуі мүмкін дозасын қабылдағаннан кейінгі уақыт аралығын бағалау үшін екі клиникалық зерттеу арнайы әзірленді. Силденафилді ашқарынға қабылдаған пациенттер қатысқан клиникалық зерттеулерде, жыныс мүшесінің плетизмографиясын (RigiScan) жүргізу кезінде силденафилді қабылдағаннан кейін 60 % (жыныстық қатынасты жүзеге асыру үшін жеткілікті) сіресуімен эрекцияға жеткен пациенттерде эрекция басталғанға дейінгі уақыттың медианасы 25 минутты (12-37 минут мәндерінің диапазонында) құрады. RigiScan пайдаланылған бөлек бір зерттеуде силденафил қабылдағаннан кейін 4-5 сағаттан кейін әлі де, сексуалдық стимуляцияға жауап ретінде эрекция тудыруға қабілетті болды.
Силденафил артериялық қысымның елеусіз және өтпелі төмендеуіне алып келеді, ол көп жағдайда клиникалық әсерлерге әкелмейді. Силденафилді 100 мг дозада пероральді қабылдағаннан кейін шалқадан жатқан қалыптағы систолалық артериялық қысымның орташа ең жоғары төмендеуі 8,4 мм с.б. құрады. Шалқадан жатқан қалыптағы диастолалық артериялық қысымның тиісінше өзгеруі 5,5 мм с.б. құрады. Артериялық қысымның бұл төмендеуі силденафилдің тамырды кеңейтетін әсеріне сәйкес келеді, бұл қантамырлардың тегіс бұлшықеттеріндегі цГМФ деңгейлерінің жоғарылауымен байланысты болуы мүмкін. Дені сау еріктілерде силденафилді 100 мг дейінгі дозаларда бір рет пероральді қолдану электрокардиограммада (ЭКГ) клиникалық тұрғыдан маңызды ешқандай өзгерістерді тудырмады.
Жүректің ишемиялық ауруының (ЖИА) ауыр түрі (кем дегенде бір коронарлық артерияның стенозы > 70 %) бар 14 пациентте силденафилдің 100 мг бір пероральді дозасының гемодинамикалық әсерлерін зерттеуде тыныштық күйіндегі орташа систолалық және диастолалық артериялық қысым бастапқы деңгейге қатысты сәйкесінше 7% және 6%-ға төмендеді. Өкпенің орташа систолалық артериялық қысымы 9%-ға төмендеді. Силденафил жүректің лықсыту көрсеткіштеріне әсер етпеді және стенозды коронарлық артериялар бойындағы қан ағымын бұзбады.
Жүктемемен ЭКГ плацебо-бақыланатын салыстырмалы жасырын зерттеуде, тұрақты стенокардияға қарсы дәрілік заттарды (нитраттарды қоспағанда) тұрақты түрде қабылдаған, эректильді дисфункциясы және созылмалы тұрақты стенокардиясы бар 144 пациентті бағалау жүргізілді. Силденафил және плацебо топтары арасында шектеулі стенокардия туындағанға дейінгі уақыттың ешқандай клиникалық маңызды айырмашылықтары анықталмады.
Фарнсворт-Манселлдің 100-реңктік тестісін жүргізгенде препаратты 100 мг дозада қабылдағаннан кейін 1 сағаттан соң кейбір пациенттерде түстерді (көгілдір/жасыл) ажырату қабілетінің жеңіл және уақытша айырмашылықтары анықталды, және барлық әсерлері препаратты қолданғаннан кейін 2 сағаттан соң толығымен жойылды. Түстерді танудағы бұл өзгерістің ықтимал механизмі көздің торқабығындағы реакциялардың фотоөзгерту каскадына қатысатын FDE-6 тежелуімен байланысты. Силденафил көру өткірлігіне немесе контрастылық сезімталдыққа әсер етпейді. Жас шамасына байланысты бастапқы макулярлық дистрофиясы (n=9) тіркелген пациенттердегі плацебо-бақыланатын шағын зерттеуде силденафилді (бір реттік 100 мг дозада) қолдану көру қабілетіне (көру жітілігі, Амслер торы, бағдаршамның түстерін ажыратуды модельдеу, Хамфри периметрі және фотостресс) тексеру жүргізудің нәтижелерінде елеулі өзгерістер тудырмады.
Силденафилді пероральді бір реттік 100 мг дозада қабылдағаннан кейін, дені сау еріктілерде сперматозоидтардың қозғалғыштығына немесе олардың морфологиясына препараттың әсері анықталған жоқ (4.6 бөлімін қараңыз).
Клиникалық зерттеулер туралы қосымша ақпарат
Клиникалық зерттеулер барысында силденафил 19-87 жас аралығындағы 8000-нан астам пациентте қолданылды. Зерттеулерде пациенттердің келесі топтары ұсынылды: егде жастағы пациенттер (19,9 %), артериялық гипертензиясы (30,9 %), қант диабеті (20,3 %), жүректің ишемиялық ауруы (5,8 %), гиперлипидемия (19,8 %), жұлынның зақымдануы (0,6 %), депрессия (5,2 %), қуықасты безінің трансуретральды резекциясы (3,7 %) және радикалды простатэктомия (3,3%) бар пациенттер. Пациенттердің келесі топтары жеткілікті дәрежеде болмаған немесе клиникалық зерттеулерге енгізілмеген: жамбас ағзаларына жасалған операциядан кейінгі пациенттер, сәулемен емдеуден кейінгі пациенттер, бүйрек немесе бауыр жеткіліксіздігінің ауыр дәрежесімен пациенттер, сондай-ақ, белгілі бір жүрек-қантамыр аурулары бар пациенттер (4.3 бөлімін қараңыз).
Препараттың бекітілген дозасы қолданылған зерттеулерде терапия салдарынан эрекцияның жақсарғаны туралы хабарлаған пациенттердің үлесі плацебо тобындағы 25%-бен салыстырғанда 62% (25 мг), 74% (50 мг) және 82% (100 мг) құрады. Бақыланатын клиникалық зерттеулерде силденафилдің салдарынан терапияны тоқтату жиілігі көп емес және плацебо тобымен салыстырымды болды.
Осы зерттеулердің барлығында силденафилді қабылдағаннан кейін жақсарғаны туралы хабарлаған пациенттердің үлесі мынадай болды: психогенді эректильді дисфункция (84%), аралас эректильді дисфункция (77%), органикалық эректильді дисфункция (68%), егде жастағы пациенттер (67%), қант диабеті (59%), жүректің ишемиялық ауруы (69%), артериялық гипертензия (68%), ТУРП (61%), радикалды простатэктомия (43%), жұлынның зақымдануы (83%), депрессиялық күй (75 %). Силденафилдің қауіпсіздігі мен тиімділігі ұзақ мерзімді зерттеулердің деректерімен расталды.