Зиромин таблетки 500 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – азитромицин дигидраты 525.0 мг (азитромицин 500.0 мг), қосымша заттар: жүгері крахмалы, кальций гидрофосфаты, натрий крахмал гликоляты, повидон (К30), магний стеараты, натрий лаурилсульфаты, қабықтың құрамы: гидроксипропилметилцеллюлоза (Е15), тазартылған тальк, титанның қостотығы (Е171), полиэтиленгликоль 6000, пропиленгликоль. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Бір жағында «AZN500» өрнегі және екінші жағында бөлгіш сызығы бар, капсула тәрізді пішінді, ақ түсті қабықпен қапталған таблеткалар.

Зиромин препараты азитромицинге сезімтал патогенді микроорганизмдерден туындаған инфекцияларды емдеу үшін арналған: • жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекцияларында, оның ішінде фарингитте, тонзиллитте; • төменгі тыныс алу жолдарының инфекцияларында, оның ішінде бронхитте және пневмонияда; • жедел ортаңғы отитте; • тері мен жұмсақ тіндердің инфекцияларында; • Chlamydia trachomatis немесе Neisseria gопоrrһоеае (көптеген дәрілерге резистенттілігі жоқ штаммдар) туындатқан жыныстық жолмен берілетін асқынбаған инфекциялар. Бактерияға қарсы дәрілерді тиісінше пайдалану жөніндегі ресми нұсқаулықтарда қамтылған ақпаратты назарға алу қажет.

Азитромицин 15-мүшелі лактонды сақинасы бар азалидтің жартылай синтетикалық туындысы болып табылады; азалидтер макролидті антибиотиктер тобына жатады. Әсер ету механизмі Азитромициннің әсер ету механизмі рибосоманың 50S суббірлігімен байланысу есебінен бактериялар ақуызының биосинтезін тежейді; әдетте, дәрілік зат бактериостатикалық әсер етеді. Фармакокинетика мен фармакодинамика арасындағы өзара байланыс Азитромициннің тиімділігі айтарлықтай дәрежеде AUC мәндерінің қатынасына және ең төмен тежейтін концентрацияға (ЕТТК) байланысты. Резистенттілік механизмдері Микроорганизмдердің азитромицинге резистенттілігін дамыту механизмдері: • эффлюкс - жасушадан тек 14- және 15-мүшелі макролидтердің шығарылуына ықпал ететін (М-фенотип деп аталатын) цитоплазмалық жарғақшадағы эффлюкс сорғылар санының артуы; • нысаналардың модификациясы - 23S рибосомалық рибонуклеин қышқылын (23S рРНҚ) метилдеу кезінде дәрілік заттың рибосомалардағы байланысу бөліктеріне жақындығы төмендейді, нәтижесінде B (SB) тобының стрептограминдеріне (MLS B-фенотип деп аталатын), макролидтеріне (М) және линкозамидтеріне (L) резистенттілік пайда болады; • макролидтердің ферментативті инактивациясы (ең аз клиникалық мәні бар). М-фенотипте азитромицинге кларитромицинге, эритромицинге немесе рокситромицинге толық айқаспалы резистенттілік байқалады, MLSB-фенотипте қосымша клиндамицинге және стрептограминге айқаспалы резистенттілік байқалады; ішінара айқаспалы резистенттілік 16-мүшелі макролид спирамицинге де байқалады. Шекті концентрациялар Микробқа қарсы препараттарға сезімталдықты анықтау жөніндегі Еуропалық комитеттің (EUCAST) деректеріне сәйкес ерітінділердің стандартты серияларын пайдалана отырып, зерттеулерде азитромицинге сезімтал және резистентті микроорганизмдер үшін мынадай ЕТТК белгіленген (13.0 нұсқасы): Патогенді микроорганизм — Сезімтал микроорганизмдер — Резистентті микроорганизмдер Staphylococcus spp.* — ≤ 2 мг/л — > 2 мг/л Streptococcus spp. (A, B, C, G топтары)* — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л Streptococcus pneumoniae* — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л Moraxella catarrhalis* — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л Neisseria gonorrhoeae# — ≤ 1 мг/л — > 1 мг/л * Эритромицинді азитромицинге сезімталдықты растау үшін зерттелетін зат ретінде пайдалануға болады. # Азитромицин әрқашан басқа тиімді антибиотикпен біріктірілімде қолданылады. Шекті концентрация жабайы типтегі изоляттарды сезімталдығы төмен изоляттардан дифференциациялауға мүмкіндік беретін эпидемиологиялық шекті мән (epidemiological cut-off value, ECOFF) негізінде есептелген. Жүре пайда болған резистенттіліктің таралуы Бактериялардың жекелеген түрлерінде жүре пайда болған резистенттіліктің таралуы географиялық аймаққа байланысты және уақыт өте келе өзгеруі мүмкін. Осыған байланысты белгілі бір уақыт кезеңінде, әсіресе ауыр инфекцияларды тиісті емдеу үшін белгілі бір аймақтағы микроорганизмдердің резистенттілігі туралы ақпарат болуы керек. Бактериялардың резистентті штаммдары туралы ақпаратты ескере отырып, азитромицинді қолдану тиімділігі күмән тудыратын жағдайларда тиісті маманнан кеңес алу керек. Ауыр инфекцияларды емдеу кезінде немесе емдеудің тиімсіздігі кезінде аурудың қоздырғышын және оның азитромицинге сезімталдығын анықтауға бағытталған микробиологиялық диагностика жүргізу қажет. Төменде соңғы 5 жылда азитромицинге жүре пайда болған резистенттіліктің таралуы туралы деректер келтірілген (2023 жылғы сәуіріндегі жағдай бойынша резистенттілік мониторингі бойынша ұлттық жобалар мен зерттеулердің мәліметтеріне сәйкес). Әдетте микроорганизмдердің сезімтал штаммдары: • аэробты грамоң микроорганизмдер - Mycobacterium avium*, Streptococcus pyogenes @; • аэробты грамтеріс микроорганизмдер - Legionella pneumophila*, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae; • басқа микроорганизмдер - Chlamydia trachomatis*, Chlamydophila pneumoniae*, Mycoplasma pneumoniae*. Резистенттілікке ие болатын микроорганизмдер штаммдары (емнің тиімділігі төмендеуі мүмкін): • аэробты грамоң микроорганизмдер - Staphylococcus aureus (метициллин-сезімтал), Staphylococcus aureus (метициллин-резистентті)+, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae^. Табиғи резистенттілігі бар микроорганизмдер штаммдары: • аэробты грамтеріс микроорганизмдер - Escherichia coli, Klebsiella spp., Pseudomonas aeruginosa. * Құжатты жариялау кезінде өзекті деректер болған жоқ; әдеби дереккөздерде, іргелі еңбектерде және емдеу нұсқаулықтарында микроорганизмнің болжамды сезімталдығы туралы ақпарат болды. @ Кем дегенде географиялық өңірлердің бірінде изоляттардың резистенттілік деңгейі 10%-дан астам болды. + Кем дегенде географиялық аймақтардың бірінде изоляттардың резистенттілік деңгейі 50%-дан астам болды. ^ Инвазивті ауруларда изоляттардың резистенттілік деңгейі 10% - дан төмен болды. Балалар және жасөспірімдер Балалардың қатысуымен жүргізілген зерттеулер нәтижелеріне сәйкес азитромицин безгекті емдеу үшін монотерапия ретінде де, хлорохин немесе артемизинин негізіндегі дәрілік заттармен біріктірілген ем құрамында да пайдалану ұсынылмайды, себебі азитромицин асқынбаған безгекті емдеу үшін ұсынылған безгекке қарсы препараттармен салыстырғанда жеткілікті тиімді емес екендігі анықталды.

Азитромицин басқа антибиотиктерден организмнің тіндеріне жоғары жақындығымен ерекшеленеді. Дәрілік заттың организм тіндеріндегі концентрациясы қан сарысуындағы концентрациялардан 50 есеге дейін асады, ал тіндерден жартылай шығарылу кезеңі 2-4 күн аралығында өзгереді. Осыған байланысты Зиромин препаратын (қабықпен қапталған таблеткалар) және басқа микробқа қарсы дәрілерді дозалау режимдерінде айтарлықтай айырмашылықтар бар. Дозалау режимі Ересектер, егде жастағы пациенттер және дене салмағы 45 кг-нан асатын жасөспірімдер Келесі инфекциялық ауруларды емдеу үшін азитромициннің жалпы дозасы 1500 мг құрайды: • жоғарғы және төменгі тыныс алу жолдарының инфекциялары; • жедел ортаңғы отит; • тері мен жұмсақ тіндердің инфекциялары. Жалпы дозаны 3 күндік немесе 5 күндік емдеу схемасына сәйкес қабылдауға болады. 3 күндік емдеу схемасы 500 мг азитромицин (1 таблетка) 3 күн бойы тәулігіне 1 рет. 5 күндік емдеу схемасы (баламалы нұсқа ретінде пайдаланылуы мүмкін) емдеудің бірінші күнінде тәулігіне 1 рет 500 мг азитромицин (1 таблетка) және келесі 4 күн ішінде тәулігіне 1 рет 250 мг азитромицин (½ таблетка). Пневмонияны азитромицинмен емдеудің 5 күндік схемасының тиімділігін растайтын жеткілікті мәліметтер бар; көп жағдайда 3 күндік емдеу схемасы де тиімді. Жыныстық жолмен берілетін асқынбаған инфекцияларды емдеуге арналған азитромицин дозалары: • Chlamydia trachomatis тудырған инфекциялар - жалпы дозасы 1000 мг құрайды (бір реттік қабылдау); • Neisseria gonorrhoeae сезімтал штаммдарынан туындаған инфекциялар - ұсынылған доза емдеу жөніндегі ұлттық клиникалық нұсқауларға сәйкес 1000 мг немесе 2000 мг (250 мг немесе 500 мг цефтриаксонмен біріктірілімде) құрайды (егер пациенттерде пенициллиндерге және/немесе цефалоспориндерге аллергия болған жағдайда, емдеу жөніндегі ұлттық клиникалық нұсқауларда қамтылған ақпаратты ескерген жөн). Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде дәрілік затты ересектердегідей дозада қолдану керек. Егде жастағы пациенттерде жүрек аритмиясының туындауына бейімділік болуы мүмкін, сондықтан мұндай пациенттерде Зиромин препаратын қолданған кезде «пируэт» типті жүрек аритмиясы мен қарыншалық тахикардияның даму қаупіне байланысты ерекше сақ болу керек. Балалар және жасөспірімдер Дене салмағы 45 кг-ден кем балалар мен жасөспірімдерге суспензия түрінде (Зиромин, ішке қабылдау үшін суспензия дайындауға арналған ұнтақ) Зиромин препаратын қабылдау ұсынылады. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Шумақтық сүзілу жылдамдығы 10-80 мл/мин құрайтын, бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде дәрілік заттың дозасын түзету талап етілмейді. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясының жеңіл және ауырлығы орташа дәрежедегі бұзылулары бар пациенттерде дәрілік заттың дозасын түзету талап етілмейді. Енгізу әдісі мен жолы Таблеткаларды ішке қабылдайды, оларды тұтастай жұтып, жеткілікті мөлшердегі сұйықтықпен ішу керек. Таблеткаларды тамақтануға қарамастан қабылдауға болады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Дәрілік препаратты қолдану туралы сұрақтар туындаған жағдайда дәрігермен немесе фармацевтпен кеңесу керек.

–әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық

Инфекциялық және паразиттік аурулар: жиі емес - кандидоз, қынап инфекциялары, пневмония, микоздық инфекция, бактериялық инфекция, фарингит, гастроэнтерит, респираторлық аурулар, ринит, ауыз қуысының кандидозы; белгісіз - жалған жарғақшалы колит. Қан және лимфа жүйесі тарапынан: жиі емес - лейкопения, нейтропения, эозинофилия; белгісіз - тромбоцитопения, гемолиздік анемия. Иммундық жүйе тарапынан: жиі емес - ангионевроздық ісіну, аса жоғары сезімталдық реакциялары; белгісіз - ауыр (кейде өмірге қауіп төндіретін) анафилаксиялық реакциялар (мысалы, анафилаксиялық шок). Зат алмасу және тамақтану жағынан: жиі емес - анорексия. Психикалық бұзылулар: жиі емес - күйгелектік, ұйқысыздық; сирек - ажитация; белгісіз - озбырлық, үрейлену, сандырақтау, елестеулер. Жүйке жүйесі тарапынан: жиі - бас ауыруы; жиі емес - бас айналу, ұйқышылдық, дәм сезудің бұзылуы, парестезия; белгісіз - естен тану, құрысулар, гипестезия, психомоторлы қозу, иіс/дәм сезудің жоғалуы, паросмия, миастения гравис. Көру мүшесі тарапынан: жиі емес - көрудің бұзылуы. Есту мүшелері тарапынан және лабиринтті бұзылулар: жиі емес - есту мүшелері тарапынан бұзылулар, вертиго; белгісіз - кереңдік және/немесе құлақтағы шуылды қоса алғанда, естудің бұзылуы. Жүрек жағынан: жиі емес - пальпитация; белгісіз - «пируэт» типті қарыншалық тахикардия, қарыншалық тахикардияны қоса аритмия, электрокардиограммада QT аралығының ұзаруы. Тамырлар тарапынан: жиі емес - ысыну; белгісіз - артериялық гипотензия. Тыныс алу жолдары, кеуде қуысы мен көкірек ортасы ағзалары жүйесі тарапынан: жиі емес - ентігу, мұрыннан қан кету. Асқазан-ішек жолы тарапынан: өте жиі - диарея; жиі - құсу, іштің ауыруы, жүрек айну; жиі емес - іш қату, метеоризм, диспепсия, гастрит, дисфагия, іштің кебуі, ауыздың құрғауы, кекіру, ойық жаралы стоматит, сілекейдің көп бөлінуі, сұйық нәжіс; белгісіз - панкреатит, тіл түсінің өзгеруі. Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан: сирек - бауыр функциясының бұзылуы, сарғаю, холестаз; белгісіз - бауыр жеткіліксіздігі (өліммен аяқталатын сирек жағдайларда), гепатит, бауыр некрозы. Тері және тері асты тіндері тарапынан: жиі емес - бөртпе, қышыну, есекжем, дерматит, терінің құрғауы, шамадан тыс терлеу; сирек - фотосезімталдық реакциялары, жедел жайылған экзантематозды пустулез, эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен дәрілік реакция (жағымсыз реакциялар жиілігін бағалау үшін «үш ереже» қолданылды); белгісіз - Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз, мультиформалы эритема. Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тін жағынан: сирек - остеоартрит, миалгия, арқаның ауыруы, мойынның ауыруы; белгісіз - артралгия. Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан: жиі емес - дизурия, бүйректегі ауырсыну; белгісіз - интерстициальді нефрит, жедел бүйрек жеткіліксіздігі. Жыныс мүшелері мен сүт бездері тарапынан: жиі емес - метроррагия, аталық без тарапынан бұзылуы. Жалпы бұзылулар мен енгізу орнындағы бұзылулар: жиі емес - ісіну, астения, дімкәстік, шаршау, беттің ісінуі, кеуденің ауыруы, дене температурасының жоғарылауы, ауыру, шеткері ісінулер. Зертханалық және аспаптық зерттеулер нәтижелеріне әсері: жиі - қандағы лимфоциттер санының төмендеуі, қандағы эозинофилдер санының артуы, қандағы бикарбонаттар деңгейінің төмендеуі, қандағы базофилдер, моноциттер мен нейтрофилдер санының артуы; жиі емес - қандағы аспартатаминотрансфераза, аланинаминотрансфераза, билирубин, мочевина және креатинин деңгейлерінің жоғарылауы, қандағы калий концентрациясының өзгеруі, қандағы сілтілік фосфатаза, хлоридтер, глюкоза деңгейлерінің жоғарылауы, қандағы тромбоциттер санының жоғарылауы, гематокриттің төмендеуі, қандағы бикарбонаттар деңгейінің жоғарылауы, қандағы натрий концентрациясының өзгеруі. Жарақаттар, уыттану және манипуляциялардың асқынуы: жиі емес - хирургиялық араласымнан кейінгі асқынулар. Зерттеулерде және маркетингтен кейінгі кезеңде де байқалған және Mycobacterium avium (түрі немесе жиілігі бойынша олар тез арада босап шығатын дәрілік түрлерді немесе баяу босап шығатын дәрілік түрлерді қолданумен байланысты жағымсыз реакциялардан ерекшеленеді) туындатқан инфекциялардың профилактикасы немесе емі ретінде азитромицинді қолданумен байланысты немесе байланысты болуы мүмкін жағымсыз реакциялар Зат алмасу және тамақтану тарапынан: жиі - анорексия. Жүйке жүйесі тарапынан: жиі - бас айналу, бас ауыруы, парестезия, дәм сезудің бұзылуы; сирек - гиперстезия. Көру мүшесі тарапынан: жиі - көрудің бұзылуы. Есту мүшесінің тарапынан және лабиринтті бұзылулар: жиі - кереңдік; сирек - естудің бұзылуы, құлақтағы шуыл. Жүрек тарапынан: сирек - пальпитация. Асқазан-ішек жолы тарапынан: өте жиі - диарея, іштің ауыруы, жүрек айнуы, метеоризм, іштің жайсыздығы, сұйық нәжіс. Бауыр және өт жолдары тарапынан: сирек - гепатит. Тері және тері асты тіндері тарапынан: жиі - бөртпе, қышыну; сирек - Стивенс-Джонсон синдромы, фотосезімталдық реакциялары. Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан: жиі - артралгия. Жалпы бұзылулар мен енгізу орнындағы бұзылулар: жиі - шаршау; сирек - астения, дімкәстік. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық дерекқорға тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Дәрілік затты ұсынылған дозадан асатын дозаларда қолдану кезінде туындайтын жағымсыз реакциялар ұсынылған дозаларда қабылдау кезінде байқалатын жағымсыз реакцияларға ұқсас. Симптомдары Макролидті антибиотиктің артық дозалануының әдеттегі симптомдарына естудің қайтымды жоғалуы, айқын жүрек айну, құсу және диарея жатады. Емдеу Артық дозаланған жағдайда, қажет болған жағдайда өмірлік маңызды функциялардың сақталуын қамтамасыз ету, белсендірілген көмірді пайдалану және жалпы симптоматикалық ем жүргізу керек.

Арнайы ескертулер Гепатоуыттылық Бауырдың ауыр аурулары бар пациенттерге Зиромин препаратын сақтықпен қолдану керек, өйткені азитромициннің организмнен шығарылу процесінде гепатобилиарлық жүйе басым түрде қатысады. Азитромицинді қолдану кезінде бауыр функциясының бұзылуы, гепатит, холестаздық сарғаю, бауыр некрозы және бауыр жеткіліксіздігі, оның ішінде өліммен аяқталған жағдайлар туралы хабарланды; сонымен қатар, кейбір пациенттерде бауыр аурулары болған немесе олар басқа гепатоуытты дәрілік заттармен емделген. Бауыр функциясының бұзылуын көрсететін симптомдар дамыған кезде (мысалы, сарғаюмен тез үдейтін астения, несептің күңгірттенуі, қан кетуге бейімділік немесе бауыр энцефалопатиясы) бауырдың функционалдық жағдайын дереу бағалау керек. Бауыр функциясының бұзылуы пайда болған кезде Зиромин препаратымен емдеуді тоқтату керек. Инфантильді гипертрофиялық пилоростеноз (ИГПС) Инфантильді гипертрофиялық пилоростеноз (ИГПС) жағдайлары жаңа туылған нәрестелерде азитромицин енгізілгеннен кейін тіркелді (туылғаннан кейінгі алғашқы 42 күн ішінде емдеу). Ата-аналар немесе сәбиге күтім жасайтын адамдар баланы тамақтандыру кезінде құсу немесе мазасыздық туындаған жағдайда өз дәрігерімен хабарласуға міндетті. Clostridium difficile (CDAD) тудырған диарея Азитромицинді қоса алғанда, антибиотиктердің көпшілігін қолданғанда Clostridium difficile туындатқан диареяның пайда болу жағдайлары туралы хабарланды, оның көріністерінің ауырлығы диареяның жеңіл түрінен өліммен аяқталған колитке дейін өзгеруі мүмкін. Антибиотикпен емдеу аясында ішек микрофлорасы өзгереді, бұл Clostridium difficile штаммдарының шамадан тыс өсуіне әкелуі мүмкін. Clostridium difficile диареяның дамуына ықпал ететін А және В токсиндерін өндіреді. Гипертоксин өндіретін Clostridium difficile штаммдары анағұрлым жоғары ауру мен өлім-жітімді шарттайды, олар антибиотикпен емдеуге резистентті болуы мүмкін болғандықтан, бұл ретте колэктомия жүргізу қажеттілігі туындауы мүмкін. Сондықтан антибиотиктерді қолданғаннан кейін диарея дамыған барлық пациенттерде Clostridium difficile туындаған диареяның туындау қаупін назарға алу керек. Сонымен қатар, мұндай пациенттерде анамнезді мұқият жинау керек, өйткені Clostridium difficile туындатқан диарея антибиотиктерді қабылдағаннан кейін екі айдан кейін де дамуы мүмкін. Жалған жарғақшалы колит Жалған жарғақшалы колит жағдайлары макролидті антибиотиктерді қолданғаннан кейін тіркелді. Осыған байланысты азитромицинмен емдеуден кейін шамамен 3 апта ішінде пайда болатын диареясы бар пациенттерде осы аурудың даму қаупін ескеру керек. Зиромин препаратымен емдеу аясында пайда болған жалған жарғақшалы колиті бар пациенттерде ішек перистальтикасын төмендететін дәрілік заттарды қолдануға болмайды. Суперинфекциялар Зиромин препаратымен емдеу кезінде резистентті патогенді микроорганизмдерден (мысалы, зеңді инфекцияларының қоздырғыштары) туындаған суперинфекциямен байланысты симптомдардың даму қаупін ескеру керек. Суперинфекция дамыған кезде препаратты қабылдауды тоқтату және тиісті ем жүргізу қажеттілігі туындауы мүмкін. Айқаспалы резистенттілік Айқаспалы резистенттілікке байланысты Зиромин препаратымен емді эритромицинге резистентті грамоң микроорганизмдерден және метициллинге резистентті стафилококктар штаммдарының көпшілігінен туындаған инфекциялық аурулары бар пациенттерде жүргізуге болмайды. Географиялық аймақта эритромицинге және басқа антибиотиктерге резистентті микроорганизмдер штаммдарының таралуы туралы ақпаратты назарға алу қажет. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде (шумақтық сүзілу жылдамдығы 10 мл/мин кем) Зиромин препаратын сақтықпен қолданған жөн, өйткені мұндай пациенттерде қан плазмасындағы азитромицин концентрациясы 33% - ға артқаны анықталды. Ауыр инфекциялар Зиромин препараты қандағы антибиотиктің жоғары концентрациясына тез жету қажеттілігі бар ауыр инфекцияларды емдеуге арналмаған. Ұзақ қолдану Жоғарыда көрсетілген көрсеткіштер кезінде азитромицинді ұзақ уақыт қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі туралы деректер жоқ. Жиі қайталанатын инфекциялар кезінде баламалы антибиотиктерді қолдану туралы мәселені қарастырған жөн. Фарингит/тонзиллит Зиромин препараты Streptococcus pyogenes туындатқан фарингитті немесе тонзиллитті емдеуге арналған таңдау препараты болып табылмайды. Пенициллин жедел ревматизмдік қызбаны емдеу және алдын-алу үшін таңдау препараты болып табылады. Синусит Зиромин препараты көбінесе синуситті емдеуге арналған дәрі болып табылмайды. Жедел ортаңғы отит Зиромин препараты көбінесе жедел ортаңғы отитті емдеуге арналған дәрі болып табылмайды. Инфекция жұққан күйік Зиромин препараты инфекция жұққан күйікті емдеуге арналмаған. Венерологиялық аурулар Жыныстық жолмен берілетін инфекциялар кезінде Treponema pallidum туындатқан қатар жүретін аурудың болуын жоққа шығару керек. Неврологиялық және психикалық бұзылулар Неврологиялық және психикалық бұзылулары бар пациенттерде Зиромин препаратын сақтықпен қолданған жөн. Аса жоғары сезімталдық Азитромицинді пайдалану кезінде эритромицинді немесе басқа макролидтерді қолданғандағыдай, сирек жағдайларда ангионевроздық ісінуді және анафилаксияны (сирек өліммен аяқталатын), жедел жайылған экзантематозды пустулезді (AGEP), Стивенс-Джонсон синдромын (SJS), уытты эпидермальді некролизді (TEN) (сирек өліммен аяқталатын) қоса алғанда, ауыр аллергиялық реакциялар және эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен дәрілік реакция (DRESS) байқалды. Азитромицинді қолданумен байланысты жоғарыда аталған реакциялардың кейбірі қайталанатын симптомдармен қатарлас жүрді және неғұрлым ұзақ бақылау мен емдеуді талап етті. Аллергиялық реакция туындаған жағдайда, Зиромин препаратын қолдануды тоқтатып және тиісті емдеуді бастау қажет. Симптоматикалық емді тоқтатқаннан кейін аллергия симптомдары қайтадан пайда болуы мүмкін екенін есте ұстаған жөн. Қастауыш алкалоидтары (қастауыш алкалоидтарының туындылары) Қастауыш алкалоидтары мен макролидті антибиотиктерді бір мезгілде қолданғанда эрготизм анағұрлым қысқа мерзімде дамығаны анықталды. Азитромицин мен қастауыш алкалоидтарының өзара әрекеттесуі зерттелмеген. Эрготизмнің даму қаупіне байланысты Зиромин препаратын және қастауыш алкалоидтарының туындыларын бірге қолдануға болмайды. QT аралығының ұзаруы Азитромицинді қоса, макролидтермен ем қабылдаған пациенттерде жүректің реполяризация фазасының ұзаруы және QT аралығының ұзаруы байқалды, бұл «пируэт» типті жүрек аритмиясы мен қарыншалық тахикардияның даму қаупімен байланысты. Зиромин препаратын қолданар алдында қауіптілігі жоғары пациенттерде пайда/қауіп арақатынасын бағалау кезінде QT аралығының ұзару қаупін ескеру қажет, себебі осының нәтижесінде жүрек тоқтап қалуы (кейде өліммен аяқталуы) туындауы мүмкін. QT аралығының ұзаруына қатысты қауіп топтары: • туа біткен немесе құжатпен расталған QT аралығының ұзаруы жүре пайда болған түрлері бар пациенттер; • ІА класының (хинидин және прокаинамид) және III класының (дофетилид, амиодарон және соталол) аритмияға қарсы препараттар, гидроксихлорохин, цизаприд және терфенадин, психозға қарсы дәрілер (пимозид), антидепрессанттар (циталопрам), фторхинолондар (моксифлоксацин және левофлоксацин) сияқты QT аралығын ұзартатын басқа дәрілік заттармен бір мезгілде ем алатын пациенттер; • су-электролит теңгерімінің бұзылуы, әсіресе гипокалиемия және гипомагнемиясы бар пациенттер; • клиникалық тұрғыдан маңызы бар брадикардиясы, жүрек аритмиясы немесе ауыр жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер; • әйел пациенттер және бұрыннан проаритмиясы бар егде жастағы пациенттер. Миастения гравис Азитромицинмен емдеу кезінде пациенттерде миастения гравис симптомдары асқынған немесе миастениялық синдром дамыған деген хабарламалар бар. Гидроксихлорохин немесе хлорохин Гидроксихлорохин немесе хлорохин қабылдаған барлық пациенттерде азитромицинді тағайындамас бұрын, жүрек-қантамыр асқынулары мен жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлім қаупінің жоғарылауына байланысты пайда мен қауіп арақатынасын мұқият бағалау қажет. Қосымша заттар Зиромин препаратының құрамында бір таблеткада 1 ммольден аз (23 мг) натрий бар, яғни іс жүзінде «құрамында натрий жоқ». Зиромин препаратының құрамында бір таблеткада 0,75 мг пропиленгликоль бар. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Азитромицинді қолдану тәжірибесі, әдетте, дәрілік зат зейін қою қабілетіне және реакция жылдамдығына әсер етпейтінін көрсетеді. Алайда, пайда болған жағымсыз реакциялар реакция жылдамдығын өзгерте алады және көлік құралдарын жүргізу мен механизмдерді басқару қабілетіне әсер етуі мүмкін.

Жүктілік Жүктілік кезеңінде микробқа қарсы дәрілік заттарды пайдаланбаумен немесе басқа микробқа қарсы дәрілік заттарды пайдаланумен салыстырғанда, бірнеше елдерде жүргізілген, зерттеулерде алынған, жүктілік кезеңінде азитромицинді қолданудың үлкен тәжірибесі бар. Зерттеулердің көпшілігі препараттың шаранаға жағымсыз әсерімен байланысты анықтаған жоқ, мысалы, ауыр туа біткен даму ақаулары немесе жүрек-қантамыр жүйесінің даму ақаулары, алайда жүктіліктің ерте мерзімінде азитромицинді қолданғанда түсік тастау қаупінің жоғарылауы туралы шектеулі эпидемиологиялық деректер бар. Азитромицинді жүктілік кезінде әйелдерде тек аса қажет болған жағдайда және емнің күтілетін пайдасы барлық кішігірім қауіптерден асып кеткен кезде ғана қолдану керек. Лактация Жарияланған шектеулі деректер азитромициннің емшек сүтімен бөлінетіндігін көрсетеді, бұл ретте болжамды ең жоғары доза тәулігіне орташа 0,1-0,7 мг/кг құрайды. Азитромицин емшек сүтімен қоректенетін балаларда ауыр жағымсыз реакциялар туғызбады. Емшек сүтімен қоректенетін балада сезімталдық, диарея және микоздық инфекция байқалуы мүмкін. Бала емізуді тоқтату немесе Зиромин препаратымен емді уақытша тоқтату/тоқтату мәселесінде шешім қабылдау кезінде бала үшін емізудің пайдасын және препаратты ана үшін қолданудың артықшылықтарын ескеру керек.

Антацидтер және тұз қышқылы секрециясының тежегіштері Зерттеулердің бірінде бейорганикалық қосылыстар болып табылатын антацидтермен бір мезгілде қабылдаған кезде қан сарысуындағы азитромициннің (Cmax) ең жоғары концентрациясы 24% - ға төмендегені анықталды; бұл ретте дәрілік заттың сіңу дәрежесі кеміген жоқ («концентрация-уақыт» қисығының астындағы аудан (AUC) мәні бойынша бағалау). Зиромин препаратты жоғарыда көрсетілген антацидтермен бір мезгілде қабылдауға болмайды, дәрілік заттарды қабылдау арасындағы аралық 2-3 сағатты құрауы тиіс. Циметидин азитромициннің сіңу жылдамдығы мен дәрежесіне әсер еткен жоқ, сондықтан циметидинді Зиромин препаратымен бір мезгілде қабылдауға болады. Цетиризин Дені сау еріктілерде азитромицин мен цетиризинді (20 мг) 5 күн бойы тепе-тең жағдайда пайдаланған кезде фармакокинетикалық өзара іс-қимыл және QT аралық ұзақтығының елеулі өзгерістері байқалған жоқ. Қастауыш алкалоидтары (қастауыш алкалоидтарының туындылары) Осы уақытқа дейін азитромициннің дигидроэрготаминмен немесе гидрогенизацияланбаған қастауыш алкалоидтарымен қандай да бір өзара әрекеттесу тіркелмегеніне қарамастан, вазоконстрикторлық әсердің және қанайналым бұзылыстарының, әсіресе қол саусақтарында және аяқ башайларында, даму қаупін жоққа шығаруға болмайды. Сондықтан сақтық шарасы ретінде Зиромин препаратты қастауыш алкалоидтарымен және олардың туындыларымен біріктірілімде қолдануға болмайды. Антиретровирустық дәрілер Қазіргі уақытта азитромициннің антиретровирустық дәрілермен өзара әрекеттесуі туралы деректер көлемі дозалау режимін түзету бойынша ұсынымдар беру үшін жеткіліксіз болып табылады; төменде көрсетілген препараттармен өзара әрекеттесу зерттелген. Зидовудин Азитромицинді бір мезгілде қолданғанда (1000 мг дозада бір рет қабылдау; 600 мг немесе 1200 мг дозада көп реттік қабылдау) бүйрекпен шығарылуын қоса, зидовудин немесе оның глюкуронидтік метаболитінің фармакокинетикасына елеусіз әсер етті. Бұл ретте шеткері қанның мононуклеарлы жасушаларында фосфорланған зидовудин, клиникалық белсенді метаболит концентрациясының жоғарылауы байқалды; бұл жағдайдың клиникалық маңыздылығы белгісіз, дегенмен бұл пациенттер үшін артықшылық бола алады. Диданозин Адамның иммун тапшылығы вирусын (АИТВ) жұқтырған 6 пациентте азитромицинді (тәулігіне 1200 мг) және диданозинді (тәулігіне 400 мг) бірге қолданғанда диданозиннің фармакокинетикасы азитромициннің орнына плацебо алған пациенттерден айырмашылығы жоқ. Нелфинавир Нелфинавир (тәулігіне үш рет 750 мг) мен азитромицинді (1200 мг) тепе-теңдік күйде бірге пайдаланған кезде соңғысының қан плазмасындағы концентрациясы жоғарылаған; бұл ретте клиникалық маңызды жағымсыз реакциялар тіркелмеген, азитромицин дозасын түзету талап етілмейді. Рифабутин Азитромицин мен рифабутинді біріктіріп қолданған кезде қан сарысуындағы екі дәрілік заттың орташа концентрациясы айтарлықтай өзгерген жоқ. Азитромицин мен рифабутинді бір мезгілде қолданғанда пациенттерде нейтропения байқалған. Дигоксин және колхицин (P-гликопротеин субстраттары) Азитромицинді және дигоксин мен колхицин сияқты Р-гликопротеин субстраттарын қоса, макролидті антибиотиктерді бір мезгілде қолданғанда қан сарысуындағы соңғысының концентрациясының жоғарылауы байқалған. Зиромин препаратын және дигоксин сияқты P-гликопротеин субстраттарын бірге пайдаланған кезде соңғысының қан сарысуындағы концентрациясының жоғарылау қаупін ескеру керек. Зиромин препаратымен емдеуді тоқтатқан кезде және одан кейін клиникалық мониторинг жүргізу қажет; қажет болған жағдайда қан сарысуындағы дигоксин концентрациясын арттыру керек. Азитромицин бауырдағы P450 цитохромы жүйесінің ферменттеріне айтарлықтай әсер етпейді. Азитромицинге эритромицин мен басқа макролидтер енетін фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер тән болуы екіталай. Препарат метаболит-цитохром кешенінің түзілуі арқылы бауырдағы P450 цитохромы жүйесінің ферменттерін индукцияламайды және тежемейді. Клиникалық зерттеулерде аторвастатин, карбамазепин, эфавиренз, флуконазол, индинавир, метилпреднизолон, мидазолам, силденафил, триазолам, триметоприм/сульфаметоксазол біріктірілімі сияқты Р450 цитохром жүйесі ферменттерінің қатысуымен метаболизденетін азитромицин мен дәрілік заттардың арасындағы елеулі өзара әрекеттесуі байқалмаған. Дегенмен, жоғарыда аталған дәрілік заттарды Зиромин препаратымен бір мезгілде қолданған кезде сақ болу керек. Аторвастатин Азитромицинді (тәулігіне 500 мг) және аторвастатинді (тәулігіне 10 мг) бірге пайдаланған кезде қан плазмасындағы соңғысының концентрациясы өзгерген жоқ (3-гидрокси-3-метил-глутарил-кофермент A редуктазасын тежеуді зерттеу нәтижелері негізінде бағалау). Бұл ретте статиндермен біріктіріп азитромицин алған пациенттерде постмаркетингтік кезеңде рабдомиолиз жағдайлары тіркелді. Теофиллин Фармакокинетикалық және клиникалық зерттеулерде азитромицин мен теофиллин арасындағы өзара әрекеттесулер анықталған жоқ. Теофиллин мен басқа макролидтер арасындағы өзара әрекеттесулер туралы хабарламалардың болуына байланысты, Зиромин препаратын теофиллинмен бірге қолданғанда қан плазмасындағы соңғысының концентрациясының жоғарылауымен байланысты типтік симптомдарды анықтау мақсатында пациенттерге мұқият мониторинг жүргізу қажет. Антикоагулянттар Дені сау еріктілердегі фармакокинетикалық зерттеулерде азитромицин варфариннің антикоагулянттық әсеріне әсер еткен жоқ (бір рет 15 мг). Алайда, азитромицинмен бір мезгілде қабылдау кезінде кумарин қатарындағы пероральді антикоагулянттардың антикоагулянттық әсерінің күшеюі туралы хабарламалар бар, бұл ретте себеп-салдарлық байланыс орнатылмаған. Мұндай біріктірілімдерді пациенттерде пайдаланған кезде протромбин уақытына жиі мониторинг жүргізген жөн. Циклоспорин 3 күн ішінде азитромицинді тәулігіне 500 мг дозада, содан кейін циклоспоринді 10 мг/кг дозада бір рет ішке қабылдаған дені сау еріктілердің қатысуымен жүргізілген фармакокинетикалық зерттеуде циклоспорин үшін Cmax және AUC0-5 мәндерінің едәуір артқаны анықталды. Зиромин мен циклоспорин препаратын бір мезгілде қолданғанда қан плазмасындағы циклоспорин концентрациясына сақ болу және бақылау, сондай-ақ оның дозасын тиісті түрде түзету керек. Терфенадин Фармакокинетикалық зерттеулерде азитромицин мен терфенадин арасындағы өзара әрекеттесу байқалған жоқ. Мұндай өзара әрекеттесу қаупін толығымен жоққа шығаруға болмайтын жағдайлар туралы сирек хабарламалар бар, бірақ бұл жағдайда дәрілік заттардың өзара әрекеттесуінің тікелей дәлелі табылған жоқ. Зиромин препараты мен терфенадинді біріктіріп қолданғанда сақ болу керек. Басқа антибиотиктер Азитромицинге және макролидті антибиотиктерге (мысалы, эритромицин), сондай-ақ линкомицин мен клиндамицинге айқаспалы резистенттіліктің даму қаупін назарға алу қажет; осы топтағы бірнеше дәрілік заттарды бірге пайдалану ұсынылмайды. QT аралығын ұзартатын дәрілік заттар Зиромин препаратын QT аралығын ұзартатын және осылайша жүрек аритмияларын туындататын, басқа дәрілік заттармен, мысалы гидроксихлорохинмен бір мезгілде сақтықпен қолданған жөн. Гидроксихлорохин немесе хлорохин Зерттеулердің деректері ревматоидты артритпен ауыратын пациенттерде азитромицин мен гидроксихлорохинді бірлесіп қолданғанда жүрек-қантамыр асқынуларының және жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлім қаупінің жоғарылайтынын көрсетеді. Гидроксихлорохин қабылдаған барлық пациенттерде азитромицинді тағайындамас бұрын пайда мен қауіптің арақатынасын мұқият бағалау қажет. Сондай-ақ хлорохинді қабылдайтын пациенттерде азитромицинді тағайындамас бұрын, хлорохинді қолдану кезінде жоғарыда аталған қауіптің жоғарылауына байланысты пайдасы мен қауіптің арақатынасын мұқият бағалау қажет.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Құрғақ жерде, 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!