ЗОЛОМАКС® таблетки 0.25 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – 0,25 мг немесе 1 мг алпразолам қосымша заттар (0,25 мг таблеткалар): натрий докузаты, натрий бензоаты, желатинделген крахмал, микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, магний стеараты, коллоидты кремнийдің қостотығы қосымша заттар (1 мг таблеткалар): натрий докузаты, натрий бензоаты, желатинделген крахмал, микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, магний стеараты, коллоидты кремнийдің қостотығы, индигокармин (Е132). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Золомакс®, таблеткалар 0,25 мг Сопақша, ақ немесе ақ дерлік түсті, бір жағында сызығы бар, екінші жағында «0,25» жазуы бар, ойығы бар таблеткалар. Золомакс®, таблеткалар 1 мг Ашық көк немесе ашық көк түсті сопақша пішінді, бір жағында сызығы бар, екінші жағында «1» жазуы бар, ойығы бар таблеткалар.

ЗОЛОМАКС® ересектерде үрейленудің қысқа мерзімді симптоматикалық емі үшін қолданылады. ЗОЛОМАКС® бұзылыстар ауыр болған және адамға шамадан тыс зардап шектіретін немесе оны еңбекке қабілетсіз ететін жағдайда ғана қолдануға арналған.

Золомакс (алпразолам) – айқын анксиолитикалық әсері бар бензодиазепин туындысы. Ол тыныштандыратын, ұйықтататын, құрысуға қарсы, бұлшықетті босаңсытатын әсер береді. Біркелкі транквилизациялаушы әсерге Золомакстің диазепаммен салыстырғанда 10 есе аз дозасын қолданғанда жетуге болады. Золомакс депрессияға қарсы әсер етеді. Орталық жүйке жүйесінде (ОЖЖ) Золомакс өзіне тән ерекше бензоlиазепин рецепторларымен өзара әрекеттеседі, оның қызметі ОЖЖ-ның негізгі тежегіш медиаторының рецепторлары – γ-аминомай қышқылымен (ГАМҚ) тығыз байланысты, сондықтан препараттың әсер етуі нәтижесінде ГАМҚ-ның ОЖЖ-ны тежегіш ықпалы күшейеді.

Дозалау режимі Үрейді емдеу Ересектер үшін бастапқы доза күніне 3 рет 0,25-тен 0,5 мг-ға дейін, қажет болғанда дозаны тәулігіне 3 мг-ға дейін арттыруға болады. Ең жоғары тәуліктік доза – 3 мг. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пайиенттер және әлсіреген пациенттер Емдеудің басында егде және әлсіреген пациенттерге күніне 2-ден 3 ретке дейін 0,25 мг препараттан тағайындайды, қажет болса және көтере алатын болса, дозаны біртіндеп арттыруға болады. Жағымсыз реакциялар туындаған жағдайда дәрілік препараттың дозасын азайту керек. Емдеуді және дәрілік препаратты қабылдауды мүмкіндігінше тезірек тоқтату қажеттілігін жүйелі түрде қайта қарап отыру ұсынылады. Егер ұзақ емдеу қажет болса, онда тәуелділіктің даму қаупін азайту үшін препаратты үзіліспен қабылдау туралы мәселені қарастыру керек. Балалар Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге алпразоламды қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Енгізу жолы және тәсілі Ішке қабылдауға арналған. Дәрігер басқа бензодиазепиндер сияқты алпразолдардың кейбір пациенттерде дәріге тәуелділікті тудыруы мүмкін екенін ескеруі керек. Оңтайлы дозаны симптомдардың ауырлығын және пациенттің жауап реакциясын ескере отырып, жекелей анықтайды. Емдеуді ең аз ұсынылған дозадан бастаған жөн. Дәрілік препараттың дозасы кем дегенде 4 апта сайын қайта қаралып отыруы тиіс. Әдеттегі доза былайша айқындалады: егер пациенттерге үлкен доза қажет болса, жағымсыз реакцияларды болдырмау үшін оны сақтықпен арттыру керек. Жоғары дозаларды тағайындаған кезде кешкі доза препараттың күндізгі дозаларынан жоғары болуы тиіс. Әдетте, бұрын психотроптық препараттарды қолданбаған пациенттерде бұрын психотроптық препараттармен ем алған немесе созылмалы алкоголизммен ауыратын науқастармен салыстырғанда препараттың ең аз тиімді дозасын тағайындау қажет. Емді тоқтату Емдеу әрдайым біртіндеп тоқтатылуы керек. Алпразоламмен емдеуді тоқтатқан кезде дозаны тиісті медициналық практика принциптеріне сәйкес біртіндеп төмендету керек. Алпразоламның тәуліктік дозасын 3 күн сайын 0,5 мг-нан асырмай төмендету керек. Кейбір пациенттерге дозаны одан да төменірек біртіндеп азайту қажет болуы мүмкін. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде препарат клиренсінің төмендеуі және дәрілік препаратқа жоғары сезімталдық басқа бензодиазепиндерге ұқсас. Емдеу ұзақтығы Алпразоламды ең аз тиімді дозасында, барынша қысқа және 2 аптадан 4 аптаға дейінгі мерзімнен аспайтың уақыт ішінде қабылдау керек. Ары қарай емдеу қажеттілігі жүйелі түрде қайта қаралып отыруы тиіс. Ұзақ уақыт емдеу ұсынылмайды. Тәуелділік қаупі дозасы мен емдеу ұзақтығын арттырған сайын жоғарылай түсуі мүмкін. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын жіберіп алғанда қажетті шаралар Егер Сіз дозаны жіберіп алсаңыз, жіберіп алған дозаны есіңізге түскенде бірден қабылдаңыз. Жіберіп алған таблетканың орнын толтыру үшін бір күнде қосарлы дозаны қабылдамаңыз. Тоқтату симптомдарының болу қаупіне нұсқау Алпразоламмен емдеуді кенеттен тоқтатуға болмайды. Дозаның тез төмендеуі немесе алпразоламды қоса, бензодиазепиндерді қабылдауды күрт тоқтату кезінде «тоқтату» синдромы дамуы мүмкін, оның симптомдары аздаған дисфория мен ұйқысыздықтан іштің және бұлшықеттің түйілуі, құсу, терлеудің күшеюі, тремор және құрысулар сияқты ауыр синдромға дейін ауытқуы мүмкін. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Осы дәрілік препаратты қабылдар алдында және қолдануды тоқтатар алдында емдеуші дәрігермен, фармацевтика қызметкерімен немесе мейіргермен кеңесіңіз.

-алпразоламға немесе анамнезінде басқа бензодиазепиндерге немесе қосымша заттардың кез келгеніне жоғары сезімталдық - кома - шок -жабық бұрышты глаукома (жедел ағымды ұстама немесе оған бейімділік) -миастения -тыныс алудың ауыр жеткіліксіздігі -ұйқы кезіндегі апноэ синдромы -бауырдың ауыр аурулары - өкпенің жедел жеткіліксіздігі - алкогольмен, есірткілік анальгетиктермен, ұйықтататын және психобелсенді дәрілік заттармен жедел улану - ауыр депрессия (өзіне-өзі қол жұмсауға ұмтылуы мүмкін) -созылмалы психоз - туа біткен галактозаны көтере алмаушылық, абсолютті лактаза тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы - жүктілік және бала емізу кезеңі -18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер

Жағымсыз жанама реакциялар, егер олар пайда болса, әдетте емдеудің басында байқалады және олар әдетте емдеуді жалғастырғанда немесе дозаны азайтқанда басылады. Жағымсыз реакциялардың туындау жиілігі ДДҰ жіктемесіне сәйкес анықталған: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100-ден <1/10-ға дейін), жиі емес (>1/1000-ден <1/100-ге дейін), сирек (≥1/10000-нан <1/1000-ға дейін), өте сирек (<1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Өте жиі • депрессия • седация • ұйқышылдық • атаксия • есте сақтаудың бұзылуы • анық сөйлемеу • бас айналуы • бас ауыруы • іш қатуы • ауыздың құрғау сезімі • шаршау • ашушаңдық Жиі • тәбеттің төмендеуі • сананың шатасуы, бағдардан адасу • либидоның төмендеуі • мазасыздық, ұйқысыздық • күйгелектік • либидоның жоғарылауы* • тепе-теңдіктің бұзылуы, • қимыл үйлесімінің бұзылуы • назар қоюдың бұзылуы • гиперсомния, летаргия, тремор • анық көрмеу • жүрек айнуы • дерматит* • жыныстық дисфункция* • салмақтың азаюы • дене салмағының ұлғаюы Жиі емес -мания*, елестеулер* -ыза*, қозу* -амнезия -бұлшықет әлсіздігі -несепті ұстай алмау -етеккір оралымының жүйесіздігі* Белгісіз -гиперпролактинемия* -гипомания*, озбырлық*, өшпенділік* -ойлау қабілетінің бұзылуы*, -психомоторлық аса жоғары белсенділік* -вегетативті жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар* -дистония* -асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар * -гепатит*, бауыр функциясының бұзылуы*, сарғаю* -ангионевроздық ісіну* -фотосезімталдық реакциялары* -несеп шығарудың іркілуі -шеткері ісіну* - көзішілік қысымның жоғарылауы *Тіркеуден кейінгі кезеңде құрамында алпразолам бар дәрілік препараттарды қолдануға байланысты хабарланған жағымсыз жанама реакциялар. Алпразоламды қоса, бензодиазепиндердің дозасын тез төмендету немесе қабылдауды күрт тоқтату кезінде «тоқтату» синдромы дамуы мүмкін, оның симптомдары шағын дисфориядан және ұйқысыздықтан іштегі және бұлшықеттегі түйілумен, құсумен, тер бөлінудің күшеюімен, тремормен және құрысулармен ауыр синдромға дейін ауытқуы мүмкін. Бұдан басқа, дозаны жылдам азайтқан немесе алпразоламмен емдеуді күрт тоқтатқан адамдарда абстиненция ұстамасы жиі кездесті. Амнезия Емдік дозаларда қолданғанда антероградты амнезия пайда болуы мүмкін; жоғары дозаларды қабылдағанда қауіп артады. Амнезия лайықсыз мінез-құлықпен қатар жүруі мүмкін. Депрессия Бензодиазепиндерді қабылдау аясында алдыңғы депрессияның белгілері пайда болуы мүмкін. Психикалық және парадоксальді реакциялар Бензодиазепиндерді немесе оларға ұқсас әсер етуші заттарды қабылдауға байланысты мұндай реакциялар туралы хабарланады: мазасыздық, қозғыштық, ашушаңдық, озбырлық, мания, ашу, қорқынышты түс көру, елестеу, психоздар, лайықсыз мінез және мінездегі басқа да бұзылулар, әсіресе балалар мен егде адамдарда. Алпразоламды қолданғанда бұл реакциялар ауыр болуы мүмкін. ОЖЖ әсер ететін басқа да препараттарды бір мезгілде қолданған пациенттерде және/немесе негізгі психиатриялық ауруы бар адамдарда мінез-құлықтың бұзылуы жағдайлары туралы хабарламалар бар. Анамнезінде жеке адамның шекаралық бұзылулары, зорлық немесе озбырлық мінез-құлқы, маскүнемдік немесе токсикоманиясы бар пациенттерде мұндай бұзылулардың пайда болу қаупі жоғарылауы мүмкін. Алпразоламды қолдануды тоқтату кезінде жарақаттанудан кейінгі синдромы бар пациенттерде ашушаңдық, дұшпандық және шиеленіскен ойлары байқалды. Тәуелділік Физикалық тәуелділік тіпті емдік дозаларда пайда болуы мүмкін: емдеуді тоқтату тоқтату симптомдарын, немесе «рикошет» феномені (ұйқысыздық пен үрейдің қайта басталуы) тудыруы мүмкін. Психикалық тәуелділік пайда болуы мүмкін. Бензодиазепиндерді шамадан тыс пайдалану туралы хабарламалар алынды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттарды және медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Бензодиазепин туындыларының артық дозалануынан зардап шегіп жүрген пациенттер артық дозаланудың бір мезгілде спирт ішімдіктерін немесе дәрілік заттарды біріктіріп қолданудан болуы мүмкін екендігін әрдайым есте ұстағандары жөн. Симптомдары: айқын ұйқышылдық, бұлшықет әлсіздігі, атаксия, дизартрия, кейде, әсіресе балаларда, қозу. Ауыр жағдайларда рефлекстің басылуынан абыржушылық, кома пайда болуы мүмкін. Емі: құстырған жөн, пациент есінен танған жағдайда асқазанын шаю керек. Тыныс алуын, тамырдың соғуын және артериялық қысымды бақылаған жөн. Артық дозалануды емдеу симтоматикалық: зардап шегушінің талапқа сай тыныс алуын және жүрек қызметін қамтамасыз етеді, инфузиялық ерітінді енгізеді, қажет болған жағдайда гипотензияны қайтару үшін қантамырларын тарылтатын дәрілерді қолданады. ОЖЖ қызметінің тежелуін төмендету үшін бензодиазепин рецепторларының өзіне тән арнайы антогонисін – флумазенилді қолдануға болады. Флумазенилдің жартылай шығарылу кезеңі 1 сағат, яғни алпразоламдың жартылай шығарылу кезеңінен қысқа. Осыған байланысты, санасын қалаған деңгейге жеткізу үшін флумазенилді бірнеше рет енгізу қажет, инфузия түрінде енгізген дұрыс. Флумазенилдің ұсынылатын бастапқы дозасы – вена ішіне 0,3 г. Егер 60 секунд ішінде қалаған әсерге қол жетпесе, пациенттің есі қалпына келгенше немесе жиынтық 2 мг дозаны енгізгенге дейін 0,1 мг дозаларда енгізуді қайталауға болады. Флумазенилдің осындай дозалары санасы қайтадан бұзылған кезде ұсынылады. Мұндай жағдайларда сананың қалаған деңгейіне жетуіне байланысты флумазенилді инфузия түрінде сағатына 0,1-0,4 мг жылдамдықпен енгізуге болады. Бензодиазепиндермен уыттанғанда флумазенил тиімді антидоты болса да, оны эпилепсиясы бар пациенттерге қолданбаған жөн, өйткені ол құрысулардың пайда болуына түрткі болуы мүмкін. Комада емдеу, негізінен симптоматикалық. Тілдің птозына немесе асқазанның ішіндегісімен аспирациялануға байланысты асфикция сияқты асқынуларға жол бермеген жөн. Дегидратацияны болдырмау үшін вена ішіне сұйықтық енгізу қажет. Өте жоғары дозаларда қабылдағаннан кейін препараттың әсерлері ұзақ уақыт сақталуы мүмкін екендігі белгілі. Қарқынды диурездің және гемодиализдің тиімділігі аз.

Депрессия/үрей Бензодиазепиндер немесе бензодиазепин тәрізді препараттарды терең депрессия монотерапиясында немесе депрессиямен байланысты үрейленуді емдеуде қолдануға болмайды, өйткені олар өз-өзіне қол жұмсау қаупін тудыруы немесе арттыруы мүмкін. Сондықтан ауыр депрессиямен немесе өзіне-өзі қол жұмсауға бейім пациенттерге алпразолдарды сақтықпен тағайындау керек және дәрілік прераттың жазып берілген мөлшерін шектеу керек. Апиындармен бір мезгілде қолданғандағы қауіп Алпразолдарды және апиындарды қоса, бензодиазепиндерді бір мезгілде қолдану седацияға, тыныс алудың бәсеңдеуіне, комаға және өлімге әкелуі мүмкін. Апиындар мен алпразолам сияқты седативті дәрілердің осы қауіптеріне байланысты емдеудің талапқа сай әдісі мүмкін емес пациенттерде ғана бір мезгілде тағайындау керек. Егер алпразолам мен апиындарды бір мезгілде тағайындау туралы шешім қабылданса, онда бір мезгілде қолданудың ең аз ұзақтығымен ең төменгі тиімді дозаларды жазып беру керек. Тыныс алудың бәсеңдеуі және седация белгілері мен симптомдарының дамуын байқау үшін пациенттің жағдайын мұқият бақылау керек. Пациенттер мен оларға күтім жасайтын адамдар (егер ондайлар болса) осы симптомдардың туындау мүмкіндігі туралы хабардар етілуге тиіс. Тәуелділіктің даму қаупі Бензодиазепиндерді қолдану осы препараттарға физикалық және психикалық тәуелділікке әкелуі мүмкін. Тәуелділік қаупі дозамен және қолдану ұзақтығымен артады, сондай-ақ анамнезінде алкоголизммен немесе дәрілік препараттарды шамадан тыс пайдаланатын пациенттерде қауіп көбірек болады. Фармакологиялық тәуелділік емдік дозаларда және/немесе жеке қауіп факторлары жоқ пациенттерде дамуы мүмкін. Препараттың ансиолитикалық немесе гипноздық дәрі ретінде қолданылатынына қарамастан, бірнеше бензодиазепиндерді бір мезгілде қолдану жағдайларында фармакологиялық тәуелділіктің жоғары қаупі бар. Дәрілік препаратты шамадан тыс пайдалану жағдайлары туралы хабарланады. Қолдануды тоқтату («тоқтату») симптомдары Физикалық тәуелділік кезінде емдеуді кенеттен тоқтату «тоқтату» симптомдарының дамуына әкелуі мүмкін: бас ауыруы, бұлшықет ауыруы, шамадан тыс мазасыздық, ширығу, мазасыздық, сананың шатасуы, тітіркену және ұйқысыздық. Ауыр жағдайларда келесі симптомдар пайда болуы мүмкін: дереализация, өзін-өзі танымау, есту қабілетінің жоғарылауы, аяқ-қолдың ұю және қышу сезімі, жарыққа, шу мен физикалық жанасуға сезімталдықтың жоғарылауы, елестеулер және эпилепсиялық ұстамалар. Алпразоламмен емдеуді тоқтатқан кезде дозаны тиісті медициналық практика принциптеріне сәйкес біртіндеп төмендету керек. Алпразоламның тәуліктік дозасын әр 3 күн сайын 0,5 мг-нан асырмай төмендету керек. Кейбір пациенттерге дозаны анағұрлым біртіндеп азайту қажет болуы мүмкін. «Рикошеттік» ұйқысыздық және үрей Емдеуді тоқтатқан кезде симптомдардың жоғарылауы түрінде өтпелі синдром пайда болуы мүмкін, соның салдарынан бензодиазепиндермен емдеу басталды. Тағы басқа симптомдар пайда болуы мүмкін: көңіл-күйдің өзгеруі, үрей немесе ұйқының бұзылуы және мазасыздық. Емдеуді кенеттен тоқтатқан кезде «тоқтату» синдромының/ «рикошет» феноменінің даму қаупі жоғары болғандықтан, дозаны біртіндеп, 3 күн сайын 0,5 мг асырмай азайту ұсынылады. Кейбір пациенттерге дозаны одан да баяу азайту керек. Емдеу ұзақтығы Емдеу ұзақтығы барынша қысқа болуы және 2–4 аптадан аспауы тиіс. Емдеуді жоғарыда көрсетілген уақыт кезеңдерінен тыс ұзарту жағдайды қайта бағалаусыз жүзеге асырылмауы тиіс. Емдеудің басында пациентті емдеудің шектеулі ұзақтығы туралы хабардар ету және дозаны біртіндеп қалай азайту керектігін түсіндіру маңызды. Пациенттің «рикошет» феноменінің ықтимал көрінісін түсінуі маңызды, осылайша алпразоламмен емдеуді тоқтату кезінде туындауы мүмкін осы симптомдар пайда болған кезде үрейленуді азайтады. Қысқа әсер ететін бензодиазепиндер жағдайында «тоқтату» феномені ұсынылған дозалар диапазонында, әсіресе доза жоғары болса пайда болуы мүмкін екеніне дәлелдер бар. Ұзақ әсер ететін бензодиазепиндерді қолданғанда қысқа әсер ететін бензодиазепиндерге емді ауыстыру туралы пациенттерге ескерту маңызды, өйткені «тоқтату» симптомдары дамуы мүмкін. Амнезия Бензодиазепиндер антероградты амнезияны тудыруы мүмкін. Көбінесе бұл препаратты қолданғаннан кейін бірнеше сағаттан соң пайда болады, сондықтан оның пайда болу қаупін азайту үшін пациенттер 7-8 сағат бойы үздіксіз ұйқыны қамтамасыз етуі керек. Психикалық және парадокстық реакциялар Белгілі болғандай, бензодиазепиндерді қолдану кезінде келесі жағдайлар пайда болуы мүмкін: мазасыздық, қозғыштық, ашушаңдық, озбырлық, мания, ызақорлық, түндегі қорқынышты түстер, елестеулер, психоз, пациент үшін ерекше мінез-құлық және басқа мінез-құлық бұзылыстары. Бұл бұзылыстар емді тоқтатқан кезде, әсіресе балалар мен егде адамдарда пайда болуы мүмкін. Ондайлар көрініс берген жағдайда, препаратты қабылдауды тоқтату қажет. Толеранттылық Бензодиазепиндерді бірнеше апта бойы қайта қолданғаннан кейін, бензодиазепиндердің седативті және ұйқы келтіретін әсерлерінің төмендеуі мүмкін. Депрессиямен ауыратын пациенттерде алпразоламды қолдануға байланысты гипомания және мания эпизодтары туралы хабарланды Арнайы ескертулер Бүйрек және бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде қолдану Бүйрек функциясы бұзылған немесе бауыр функциясы жеңіл және орташа дәрежеде бұзылған пациенттерде альпразолды сақтықпен қолдану керек. Педиатрияда қолдану Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге алпразоламды қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған, сондықтан осы жас тобында алпразоламды қолдану ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Бензодиазепиндер мен олармен байланысты өнімдерді егде жастағы пациенттерге сақтықпен қолдану керек, өйткені седация және/немесе қаңқа-бұлшықет әлсіздігінің туындау қаупі бар, бұл популяцияда ауыр зардаптармен жүретін құлау пайда болуы мүмкін. Егде және әлсіреген пациенттерге жалпы принципті сақтау және акатизия мен шамадан тыс седацияның дамуын болдырмау үшін мүмкіндігінше ең төменгі тиімді дозаны қолдану ұсынылады. Бензодиазепиндерді алкоголизммен немесе дәрілік препараттарды шамадан тыс пайдаланумен ауыратын пациенттерде аса сақтықпен қолдану керек. Қосымша заттар Лактоза Золомакс® құрамында лактоза моногидраты бар. Бұл дәрілік препаратты сирек туа біткен галактоза жақпаушылығы, лактазаның абсолютті тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Индигокармин Әрбір 1 мг Золомакс® таблеткасында индигокармин болғандықтан, дәрілік препарат балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге қарсы көрсетілген. Натрий бензоаты Бұл дәрілік препараттың құрамында әр дозасында 0,12 мг натрий бензоаты (Е 211) бар. Натрий Бұл дәрілік препаратты «құрамында натрий жоқ» препараттарға жатқызуға болады, өйткені ондағы натрий мөлшері дозалау бірлігінде 1 ммольден аз (23 мг). Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Золомакс® ұйқышылдықты тудыруы, зейін қою қабілетін және қимыл-қозғалыс үйлесімін төмендетуі мүмкін. Осы симптомдардың туындауы емнің басында, сондай-ақ пациенттің ұйқысы қанбаған жағдайларда да өте жоғары болуы мүмкін. Пациент Золомакс® препаратымен емделу кезінде ептілікті және шапшаң реакцияны қажет ететін (техникалық құрылғылармен жұмыс жасау, көлікті басқару т.б.) және қауіпті жұмыстарды тоқтата тұрғаны жөн.

Тератогенділігі және постнатальді даму мен бензодиазепиндермен емдеуден кейінгі мінез-құлыққа ықпалы жөніндегі деректер қарама-қайшы. Когорталық зерттеулерге негізделген көп көлемдегі деректер, жүктіліктің бірінші триместріндегі бензодиазепиннің әсері даму ақаулары қаупінің артуымен байланысты емес екендігін көрсетіп отыр. Алайда, кейбір бастапқы «жағдай-бақылау» әдісімен эпидемиологиялық зерттеулерден ауыз қуысы жарықтарының туындау қаупінің екі есе артқаны анықталды. Бензодиазепиндерді жүктілік кезінде жүйелі түрде қолдану ОЖЖ қызметінің төмендеуіне немесе жаңа туған нәрестеде абстиненция синдромының (мазасыздық, тремор, бұлшықет тонусының жоғарылауы) туындауына әкеп соқтыруы мүмкін. Ұрпақ өрбіте алатын жастағы әйелдерге жүктілік жағдайында Золомакс® препаратымен емделуге болмайтындығын, ал оны жүктілікке дейін, жүктілікке күдіктенгенде немесе жүкті болуды жоспарлағанда, препаратты әрі қарай қолдану-қолданбау жөнінде дәрігерден ақыл-кеңес алу керек екендігін алдын ала ескерткен жөн. Золомакс® ана сүтімен бірге бөлініп шығады және ұйқышылдықты тудыруы және нәресте салмағын төмендетуі мүмкін, сондықтан Золомакс® бала емізу кезінде қолдану қажет болған жағдайда емшек емізуді тоқтатқан жөн.

Апиындар Алпразоламды және бензодиазепиннің басқа да туындыларын апиындармен бір мезгілде қабылдау ОЖЖ қосымша бәсеңдету әсерінің салдарынан седацияның, тыныс алу бәсеңдеуінің, команың және өлім жағдайының даму қаупін арттырады. Мұндай жағдайларда дозаны, сондай-ақ бензодиазепиндер мен апиындарды бір мезгілде қолдану ұзақтығын азайту қажет. Орталық жүйке жүйесінің бәсеңдеуін туындататын дәрілік препараттар Орталық депрессиялық әсердің күшеюі, егер алпразолам нейролептиктермен, ұйықтататын таблеткалармен, ансиолитикалық/седативті препараттармен, антидепрессанттармен, есірткілік анальгетиктермен, эпилепсияға қарсы препараттармен, анестетиктермен, седативті әсері бар антигистаминдермен бірге қолданылса, пайда болуы мүмкін. Есірткілік анальгетиктерді алпразоламмен бір мезгілде қолданғанда эйфория күшеюі мүмкін, бұл психикалық тәуелділіктің дамуына ықпал етеді. Алпразоламды оның метаболизміне әсер ететін дәрілік препараттармен бірге қолданғанда фармакокинетикалық өзара әрекеттесуі мүмкін. CYP3A изоферментінің тежегіштері Бауырдың белгілі бір ферменттерін тежейтін заттар (әсіресе Р450 3А4 цитохромы) алпразоламның плазмалық концентрациясын арттырып, оның әсерін күшейте алады. Алпразоламмен болған клиникалық зерттеулердің, алпразоламмен in vitro зерттеулердің және алпразоламға ұқсас метаболизденген препараттармен клиникалық зерттеулердің деректері бірқатар препараттар үшін алпразоламмен өзара әрекеттесудің түрлі дәрежесі және ықтимал өзара әрекеттесуі туралы растайды. Өзара әрекеттесу дәрежесі мен қолжетімді деректердің түрлері негізінде, келесі нұсқаулар жасалды: • Алпразоламды кетоконазолмен, итраконазолмен немесе басқа да зеңге қарсы дәрілермен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. • Нефазодон және флуоксаминмен бір мезгілде қолдану нәтижесінде алпразоламның қисық астындағы ауданы (AUC) екі есе ұлғайды. Алпразолам мен нефазодонды, флувоксаминді немесе циметидинді бір мезгілде қолданғанда сақтық таныту және дозаларын азайтуды қарастыру керек. • Алпразолды флуоксетинмен, пропсифенмен, пероральді ұрықтануға қарсы дәрілермен, серталинмен, дилтиаземмен және эритромицин, кларитромицин және троллеандомицин сияқты макролидтер тобының антибиотиктерімен бір мезгілде сақтықпен қолдану керек. CYP3A4 изоферментінің тежегіштері Алпразолам CYP3A4 арқылы метаболизденетіндіктен, осы ферменттің индукторлары алпразолам метаболизмін күшейте алады. АИТВ протеаза тежегіштерінің (мысалы, ритонавир) және алпразоламның өзара әрекеттесуі кешенді және уақытқа тәуелді болып келеді. Ритонавирді шағын дозаларда қысқа мерзімде қолданғанда алпразолам клиренсі қатты бұзылады, оның жартылай шығарылуы кезеңі артады және клиникалық әсері күшейеді. Алайда, ритонавирдің ұзақ әсер етуі нәтижесінде CYP3A4 индукциясы бұл тежелуді басады. Осы өзара әрекеттесуге байланысты дозаны өзгерту немесе алпразолам қолдануды тоқтату керек. Дигоксин Алпразоламды қолдану кезінде қандағы дигоксиннің жоғары концентрациясы, әсіресе егде жастағы пациенттерде (65 жастан асқан) хабарланады. Алпразолам мен дигоксин қолданатын пациенттерді: дигоксиннің уыттылығымен байланысты белгілер мен симптомдар пайда бола ма жоқ па, мұқият бақылау керек.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!