Инсуприд таблетки 1 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - глимепирид 1 мг, 2 мг, 3 мг немесе 4 мг; қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, натрий кроскармеллозасы, натрий крахмал гликоляты (А типі), повидон, магний стеараты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Екі жағында да сызығы бар ұзынша пішінді ақ немесе ақ дерлік түсті таблеткалар.

- тек диета, дене жаттығулары немесе дене салмағын азайту көмегімен талапқа сай бақылау мүмкін болмайтын жағдайда 2 типті қант диабетінде

Фармакодинамикалық әсерлері Инсуприд препаратының белсенді заты - глимепирид, пероральді қолдануға арналған гипогликемиялық дәрі, сульфонилмочевина туындыларына жатады. Глимепирид инсулинге тәуелді емес қант диабеті кезінде тиімді. Глимепирид негізінен ұйқы безінің β-жасушаларынан инсулиннің босап шығуы (панкреатиндік әсері) арқылы әсер етеді. Сульфонилмочевинаның басқа туындылары сияқты, бұл әсер β-жасушалардың глюкозаны физиологиялық стимуляцияға реакциясын күшейтуге негізделген. Сонымен қатар, глимепирид, сульфонилмочевинаның басқа туындылары сияқты, айқын панкреатиндік емес әсерге ие. Панкретиндік әсері (инсулин секрециясы) Сульфонилмочевина туындылары ұйқы безінің β-жасушаларының жасуша жарғақшасының аденозинтрифосфатқа сезімтал (АТФ-сезімтал) калий өзекшелерін жабу арқылы инсулин секрециясын реттейді. Калий өзекшелерінің жабылуы β-жасушалардың деполяризациясын тудырады, бұл кальций өзекшелерінің ашылуына және кальцийдің жасуша ішіне енуінің жоғарылауына әкеледі. Бұл экзоцитоз арқылы инсулиннің шығарылуына әкеледі. Глимепирид АТФ-сезімтал калий өзекшелерімен байланысқан β-жасушалардың жарғақшалық ақуыздарымен байланысқан кезде жоғары алмастыру жылдамдығына ие, бірақ байланысу орындарының орналасуы басқа сульфонилмочевина туындыларының байланысу орындарының орналасуынан ерекшеленеді. Панкреатиндік емес әсері Глимепиридтің панкреатиндік емес әсерлеріне, мысалы, шеткері тіндердің инсулинге сезімталдығының жоғарылауы және бауырдың инсулин қабылдауының төмендеуі жатады. Қандағы глюкозаның шеткері бұлшықет пен май тініне енуі жасуша жарғақшаларында орналасқан спецификалық тасымалдау ақуыздары арқылы жүреді. Тіндердің глюкозаны утилизациялауы оның осы тіндерге тасымалдануына байланысты. Глимепирид бұлшықет пен май жасушаларының плазмалық жарғақшаларындағы глюкозаның тасымалданатын ақуыздарының белсенді молекулаларының санын тез арттырады, бұл глюкозаның стимуляцияланған сіңуіне әкеледі. Глимепирид гликозил-фосфатидилинозитол-спецификалық С фосфолипазаның белсенділігін арттырады, оқшауланған май және бұлшықет жасушаларында препаратпен индукцияланған липогенезге және гликогенезге не байланысты болуы мүмкін. Препарат фруктоза-2,6-дифосфаттың жасушаішілік концентрациясын жоғарылату арқылы бауырдағы глюкоза синтезін тежейді, бұл өз кезегінде глюконеогенезді тежейді. Жалпы мәліметтер Дені сау еріктілерде глимепиридтің ең аз тиімді пероральді дозасы шамамен 0,6 мг құрайды. Глимепиридтің әсері дозаға тәуелді және қайта жаңартылған болып табылады. Физикалық белсенділікке физиологиялық жауап, яғни инсулин секрециясының төмендеуі глимепиридті қолданғанда сақталады. Препаратты тамақ ішер алдында 30 минут бұрын немесе дәл тамақтанар алдында қабылдау арасында айтарлықтай айырмашылықтар байқалмады. Қант диабетімен ауыратын пациенттерде глимепиридтің бір реттік тәуліктік дозасын қолдану 24 сағат ішінде гликемиялық бақылауды қамтамасыз етуі мүмкін. Глимепирид гидроксиметаболиті дені сау еріктілерде қандағы глюкозаның шамалы, бірақ айтарлықтай төмендеуіне әкелсе де, оның препараттың жалпы әсеріндегі рөлі шамалы. Метформинмен біріктірілген ем Бір зерттеуде гликемиялық бақылауы жеткіліксіз пациенттерде метформиннің ең жоғары тәуліктік дозасын қолдану кезінде метформинмен жүргізілетін монотерапиямен салыстырғанда метформинмен глимепиридті бір мезгілде қолданғанда метаболизмдік бақылаудың жақсарғаны көрсетілді. Инсулинмен біріктірілген ем Глимепиридті инсулинмен бірге қолдану туралы мәліметтер шектеулі. Глимепиридтің ең жоғары дозаларын қолдану кезінде қанағаттанарлық гликемиялық бақылау болмаған жағдайда инсулинмен қатар емдеу басталуы мүмкін. Екі зерттеуде осы біріктірілімнің арқасында инсулинмен монотерапия кезіндегідей метаболизмдік бақылауды жақсартуға қол жеткізілді; дегенмен, біріктірілген ем кезінде инсулиннің орташа дозасын қолдану қажет болды. Халықтың ерекше топтары Балалар мен жасөспірімдер 24 аптаға созылатын белсенді бақыланатын клиникалық зерттеу глимепиридті тәулігіне 8 мг-ға дейін немесе метформинді тәулігіне 2000 мг-ға дейін қабылдаған 2 типті қант диабетіне шалдыққан 285 баланың (8-17 жас) қатысуымен жүргізілді. Глимепирид те, метформин де бастапқы деңгеймен (глимепирид - 0,95 (стандартты ауытқу 0,41 құрайды); метформин - 1,39 (стандартты ауытқу 0,40 құрайды)) салыстырғанда гликирленген гемоглобин (HbA1c) деңгейінің сенімді төмендеуін көрсетті. Осыған қарамастан, глимепирид бастапқы деңгейге қатысты HbA 1c орташа өзгерісіне қарағанда «метформиннен жаман емес» статус критерийлеріне қол жеткізе алмады. Екі емдеу арасындағы айырмашылық метформиннің пайдасына 0,44%-ды құрады. Айырмашылық үшін 95% сенімді аралықтың жоғарғы шегі (1,05) 0,3% --ға тең тиімділігі кем түспейтін рұқсат етілген шегінен жоғары болды. Глимепиридпен емдеу кезінде 2 типті қант диабетімен ауыратын ересек пациенттермен салыстырғанда балалардың қауіпсіздігі туралы жаңа деректер анықталған жоқ. Балаларда глимепиридті қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы ұзақ мерзімді зерттеулердің деректері жоқ.

Дұрыс диета, жүйелі дене жаттығулары, қан мен несеп көрсеткіштерін үнемі бақылау қант диабетін сәтті емдеудің негізі болып табылады. Тамақтану режимі бойынша ұсынымдарды орындамау таблеткалармен де, инсулинмен де өтелмейді. Дозалау режимі Препараттың дозасы қандағы және несептегі глюкоза мөлшерін анықтау нәтижелері бойынша белгіленеді. Глимепиридтің бастапқы дозасы тәулігіне 1 мг құрайды. Талапқа сай гликемиялық бақылауға қол жеткізген кезде бұл дозаны демеуші ем ретінде қабылдау керек. Басқа дозалау режимдері үшін тиісті дозалармен таблеткалар бар. Гликемиялық бақылау жеткіліксіз болған жағдайда препараттың тәуліктік дозасын біртіндеп 2 мг, 3 мг немесе 4 мг-ға дейін арттыру керек, қандағы глюкоза деңгейін үнемі бақылап, дозаның жоғарылауы арасындағы 1-2 апталық аралықты сақтау керек. Тәулігіне 4 мг-нан асатын глимепирид дозасы айрықша жағдайларда ғана нәтижелердің жақсаруына әкеледі. Ұсынылатын ең жоғары тәуліктік доза 6 мг құрайды. Метформинмен біріктірілімде қолдану Метформиннің ең жоғары тәуліктік дозасын қабылдайтын пациенттерде қанағаттанарлық гликемиялық бақылау болмаған жағдайда глимепиридпен біріктірілген ем басталуы мүмкін. Метформин дозасын сақтағанда глимепиридпен жүргізілетін емді метаболизмдік бақылаудың қажетті деңгейіне байланысты ең жоғары тәуліктік дозаға дейін дозаны біртіндеп жоғарылату арқылы басталады. Біріктірілген ем мұқият медициналық бақылаумен жүргізілуі керек. Инсулинмен біріктірілімде қолдану Глимепиридтің ең жоғары дозасын қабылдау кезінде талапқа сай гликемиялық бақылауға қол жеткізу мүмкін болмаған жағдайда, глимепиридті инсулинмен біріктіруге болады. Глимепирид дозасын сақтағанда инсулинмен жүргізілетін емді метаболизмдік бақылаудың қажетті деңгейіне байланысты ең жоғары тәуліктік дозаға дейін дозаны біртіндеп жоғарылату арқылы басталады. Біріктірілген ем мұқият медициналық бақылаумен жүргізілуі керек. Әдетте, күніне бір рет Инсуприд препаратын күнделікті қабылдау жеткілікті. Препаратты құнарлы таңғы ас алдында немесе оның барысында немесе таңғы ас болмаған жағдайда, бірінші негізгі тағамның алдында немесе оның барысында қабылдау ұсынылады. Препаратты қабылдауды өткізіп алуды кейіннен анағұрлым жоғары дозаны қабылдау арқылы жоюға болмайды. Препаратты 1 мг дозада қабылдағаннан кейін гипогликемия пайда болған жағдайда гликемияны бақылауды тек диета арқылы реттеуге болады. Емдеу кезінде пациенттің препаратқа деген қажеттілігі төмендеуі мүмкін, себебі гликемиялық бақылаудың жақсаруы инсулинге сезімталдықтың жоғарылауымен бірге жүреді. Гипогликемияны болдырмау үшін дозаны уақтылы азайту немесе препаратпен емдеуді тоқтату керек. Дозаны түзету пациенттің дене салмағының немесе өмір салтының өзгеруі немесе гипогликемия немесе гипергликемия қаупін арттыратын факторлар болған жағдайда да қажет болуы мүмкін. Пациентті басқа пероральді гипогликемиялық препараттардан Инсупридке ауыстыру Басқа пероральді гипогликемиялық препараттарды қабылдаудан Инсуприд препаратын қабылдауға ауысу, әдетте орын алуы мүмкін. Инсуприд препаратымен емдеуге ауыстыру кезінде алдыңғы дәрілік заттың дозасы мен жартылай шығарылу кезеңін ескеру қажет. Кейбір жағдайларда, атап айтқанда, жартылай шығарылу кезеңі ұзақ диабетке қарсы дәрілерді (мысалы, хлорпропамид) қабылдаған жағдайда аддитивті әсерге байланысты гипогликемиялық реакциялардың даму қаупін азайту мақсатында бірнеше күнге созылатын шайылу кезеңін (диабетке қарсы дәрінің организмнен шығарылу уақыты) қамтамасыз ету ұсынылады. Препараттың ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне 1 мг құрайды. Реакцияға байланысты препараттың дозасын жоғарыда көрсетілгендей, дәйекті түрде арттыруға болады. Пациентті инсулиннен Инсупридке ауыстыру 2 типті қант диабетін емдеу инсулинмен жүргізілетін айрықша жағдайларда Инсупридке ауыстыру қажет болуы мүмкін. Ауысуды қатаң медициналық бақылауда жүргізілуі керек. Пациенттердің ерекше топтары Балалар 8 жасқа дейінгі пациенттерде глимепиридті қолдану бойынша деректер жоқ. 8 жастан 17 жасқа дейінгі балалар үшін монотерапия түрінде глимепиридті қолдану бойынша деректер шектеулі. Препаратты қолдану қауіпсіздік пен тиімділік туралы деректердің жеткіліксіздігіне байланысты балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде ұсынылмайды. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер. «Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер. «Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз. Қолдану тәсілі Таблеткаларды шайнамай және аз мөлшерде сұйықтық іше отырып, жұтады.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне немесе сульфонилмочевина немесе сульфаниламидтердің басқа препараттарына аса жоғары сезімталдық; - 1 типті қант диабеті; - диабеттік кома; - кетоацидоз; - бүйректің немесе бауырдың ауыр жеткіліксіздігі (бұл жағдайларда пациентті инсулинмен емдеуге ауыстыру қажет).

Әр түрлі көздерден алынған жағымсыз реакциялар (клиникалық зерттеулер және маркетингтен кейінгі тәжірибе) MedDRA жіктемесіне сәйкес ұсынылған. Әр санат шегінде жағымсыз реакциялар кездесу жиілігі бойынша жіктеледі және оның азаю тәртібімен ұсынылады. Әр жиілік тобында жағымсыз реакциялар олардың ауырлығының төмендеу ретімен ұсынылады. Жағымсыз реакциялардың жиілік параметрлері келесідей анықталады: өте жиі (≥1/10); жиі (≥1/100, бірақ < 1/10); жиі емес (≥ 1/1000, бірақ < 1/100); сирек (≥ 1/10000, бірақ < 1/1000); өте сирек (< 1/10000); жиілігі белгісіз (қолда бар деректер бойынша бағалау мүмкін емес). Қан және лимфа жүйесі тарапынан: сирек - тромбоцитопения, лейкопения, гранулоцитопения, агранулоцитоз, эритроцитопения, гемолиздік анемия және панцитопения, олар препаратты қабылдауды тоқтату кезінде әдетте қайтымды; жиілігі белгісіз-ауыр тромбоцитопения (тромбоциттер саны < 10000 мкл) және тромбоцитопениялық пурпура. Иммундық жүйе тарапынан: өте сирек - лейкоцитопластты васкулит, артериялық қысымның төмендеуімен, диспноэмен және кейде анафилаксиялық шокпен қатар жүретін өмірге қауіп төндіретін жағдайларға дейін үдеуі мүмкін орташа айқын аса жоғары сезімталдық реакциялары; жиілігі белгісіз - сульфонилмочевинаның басқа туындыларымен, сульфонамидтермен және олардың туындыларымен айқаспалы аллергиялық реакциялардың дамуы мүмкін. Зат алмасу және тамақтану тарапынан: сирек - гипогликемия. Бұл реакциялар, негізінен, препаратты қабылдағаннан кейін көп ұзамай пайда болады, қауіпті болуы мүмкін және оларды әрдайым оңай басу мүмкін емес. Мұндай реакциялардың пайда болуы, гипогликемиялық емнің басқа түрлері сияқты, тамақтану әдеттері мен препараттың дозасы сияқты бірқатар жеке факторларға байланысты. Көру мүшесі тарапынан: жиілігі белгісіз - көрудің уақытша бұзылуы, әсіресе гликемияның өзгеруіне байланысты емдеудің басында байқалуы мүмкін. Асқазан-ішек жолы тарапынан: сирек - дисгевзия; өте сирек - жүрек айнуы, құсу, диарея, іштегі қысылу, ауырлық немесе жайсыздық сезімі, іштің ауыруы, сирек жағдайларда емдеуді тоқтатуға әкеледі. Бауыр және өт шығару жолы тарапынан: өте сирек - бауыр функциясының бұзылуы (мысалы, холестаз және сарғаю), гепатит және бауыр жеткіліксіздігі; жиілігі белгісіз - бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы. Тері және тері асты тіндері тарапынан: сирек - алопеция; жиілігі белгісіз - аса жоғары сезімталдық реакциялары (қышыну, есекжем, бөртпе және жарыққа сезімталдық). Зертханалық және аспаптық зерттеулердің нәтижелеріне әсері: сирек - дене салмағының артуы; өте сирек - гипонатриемия. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған жағдайда медицина қызметкеріне, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімді еместігі туралы мәлімдемелерді қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөнінде деректердің ақпараттық базасына тікелей хабарлау керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Препараттың артық дозасын ішке қабылдағаннан кейін 12-ден 72 сағатқа дейінгі ұзақтықпен гипогликемия дамуы мүмкін, бұл қандағы глюкоза концентрациясы бастапқы қалпына келгеннен кейін қайталануы мүмкін. Симптомдар препаратпен артық дозаланғаннан кейін 24 сағаттан соң пайда болуы мүмкін. Мұндай жағдайларда стационар жағдайында пациенттерді бақылау ұсынылады. Эпигастрий аумағында жүрек айнуы, құсу және ауырсыну мүмкін. Гипогликемия қозу, тремор, көру және қимыл үйлесімінің бұзылуы, ұйқышылдық, кома және құрысулар сияқты неврологиялық симптомдармен бірге жүруі мүмкін. Жедел артық дозалану да, сондай-ақ өте жоғары дозада глимепиридпен жүргізілген ұзақ мерзімді ем де пациенттің өміріне қауіпті болып табылатын ауыр гипогликемияның дамуымен қатар жүруі мүмкін. Емі Препаратпен артық дозаланғанда дереу дәрігермен кеңесу керек. Дәрігер артық дозалану емін бастап қойған жағдайларды қоспағанда, пациент көмірсуларды (қантты), дұрысы глюкоза түрінде дереу қабылдауы керек. Дәрігер пациенттің өміріне қауіп төнбейтініне сенімді болғанға дейін пациенттің жағдайын мұқият мониторингілеу жүргізілуі керек. Гипогликемия қандағы глюкоза концентрациясы бастапқы қалпына келгеннен кейін қайталануы мүмкін екенін ескеру қажет. Шамалы гипогликемия кезіндегі емдеу негізінен глюкозаны пероральді қабылдауға негізделген. Айтарлықтай айқындалған симптомдармен ұласқан гипогликемия шұғыл емдеуді қажет етеді. Естен тану немесе басқа ауыр неврологиялық бұзылыстар сияқты айтарлықтай айқын симптомдармен қатар ұласқан препаратпен елеулі артық дозалану шұғыл медициналық көмек пен кезек күттірмейтін емдеуді қажет етеді. Мұндай жағдайларда пациентті қарқынды терапия бөліміне жатқызу көрсетілген. Препаратты қабылдағаннан кейін 1 сағат ішінде пероральді артық дозалану жағдайында асқазанды шаю керек, содан кейін белсендірілген көмір, натрий сульфаты және октреотидті қолдану керек. Глюкозаны енгізуді мүмкіндігінше тезірек бастау керек, алдымен 50 мл 50% ерітіндінің болюсті венаішілік инъекциясы түрінде, содан кейін кем дегенде 24 сағат бойы қандағы глюкоза деңгейін мұқият бақылай отырып, 10% ерітіндінің инфузиясы түрінде. Ересек пациенттерде балама ем ретінде глюкагонды қолдануды қарастыруға болады. Кейіннен симптоматикалық емдеу жүргізілуі керек. Ауыр жағдайларда гипогликемия ұзақ уақыт бойы байқалуы мүмкін, сонымен қатар бірнеше күн ішінде гипогликемияның қайта даму қаупі сақталады. Кішкене балалардың препаратты кездейсоқ қабылдауынан туындаған гипогликемияны емдеу кезінде қауіпті гипергликемияның дамуын болдырмау үшін қабылданатын глюкозаның дозасын және қандағы глюкозаның деңгейін мұқият бақылау керек.

Инсупридті тамақтанар алдында немесе тамақтану кезінде қабылдау керек. Жүйесіз тамақтанғанда немесе ас ішу уақытын өткізіп алған жағдайда, глимепиридпен ем алып жүрген пациентте гипогликемия дамуы мүмкін. Гипогликемияның ықтимал симптомдары мыналарды қамтиды: бас ауыруы, қатты ашығу сезімі, жүрек айнуы, құсу, шаршауды сезіну, ұйқышылдық, ұйқының бұзылуы, үрейлену, озбырлық, зейін қоюдың бұзылуы, реакцияның төмендеуі, депрессия, сананың шатасуы, сөйлеу мен көрудің бұзылуы, афазия, тремор, парез, когнитивті / сенсорлық бұзылулар, бас айналу, дәрменсіздікті сезіну, өзін-өзі бақылаудың жоғалуы, делирий, церебральді құрысулар, комаға дейін естен айырылу, үстірт демалу, брадикардия. Сонымен қатар, шамадан тыс терлеу, жабысқақ тері, мазасыздық, тахикардия, артериялық гипертензия, жүректің қағуы, стенокардия және жүрек ырғағының бұзылуы секілді адренергиялық контррегуляция белгілері (гипогликемияға жауап ретінде симпатоадреналды жүйені белсендіру) пайда болуы мүмкін. Ауыр гипогликемияның клиникалық көрінісі инсульттің клиникалық көрінісіне ұқсауы мүмкін. Барлық дерлік жағдайларда симптомдарды көмірсуларды (қантты) дереу қабылдау арқылы жедел бақылауға болады. Жасанды қант алмастырғыштар тиімсіз. Сульфонилмочевинаның басқа туындыларын қолдану тәжірибесі қабылданған шаралардың бастапқы сәттілігіне қарамастан гипогликемияның қайта дамуы мүмкін екенін көрсетеді. Қантты қабылдаумен уақытша бақыланатын ауыр немесе ұзаққа созылған гипогликемия жедел медициналық көмекті немесе тіпті ауруханаға жатқызуды қажет етеді. Гипогликемияның дамуына ықпал ететін факторлар: - дәрігердің ұсынымдарын орындаудан бас тарту немесе қабілетсіздігі (әсіресе егде жастағы пациенттерде); - тойып тамақ ішпеу, жүйесіз тамақтану, ас ішу уақытын өткізіп алу немесе ашығу; - диетаның өзгеруі; - дене жүктемелері мен көмірсу тұтыну арасында теңгерімнің болмауы; - бір мезгілде алкогольді тұтыну, әсіресе ашығумен бірге; - бүйрек жеткіліксіздігі; - бауырдың ауыр жеткіліксіздігі; - Инсуприд препаратымен артық дозалану; - көмірсулар алмасуына немесе гипогликемияға контррегуляциясына әсер ететін кейбір компенсацияланбаған эндокриндік бұзылулар (мысалы, қалқанша безінің кейбір бұзылыстары, гипофиз немесе бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігі); - басқа дәрілік заттарды бір мезгілде қабылдау («Басқа дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Инсуприд препаратымен емдеу қандағы және несептегі глюкоза концентрациясын үнемі бақылауды қажет етеді. Сонымен қатар, гликирленген гемоглобин деңгейін анықтау ұсынылады. Препаратпен емдеу кезінде бауыр функциясын және қан көрсеткіштерін (әсіресе лейкоциттер мен тромбоциттер санын) үнемі бақылау қажет. Стресстік жағдайларда (мысалы, жазатайым оқиғалар, шұғыл хирургиялық араласымдар, жоғары температурамен инфекциялық аурулар) инсулинге уақытша ауысу қажет болуы мүмкін. Бауырдың ауыр жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттерде немесе диализдегі пациенттерде глимепиридті қолдану тәжірибесі жоқ. Бүйрек немесе бауыр жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттерде инсулинге ауысу көрсетілген. Сульфонилмочевина туындыларымен емдеу глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы бар пациенттерде гемолиздік анемияға әкеп соғуы мүмкін. Глимепирид сульфонилмочевина туындылары класына жататындықтан, глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы бар пациенттерде препаратты сақтықпен қолдану керек. Сонымен қатар, сульфонилмочевина туындыларына жатпайтын, баламалы дәрілермен емдеу нұсқаларын қарастырған жөн.

Қант диабетімен байланысты қауіп Жүктілік кезіндегі қандағы глюкозаның қалыптан тыс деңгейі туа біткен ақаулар мен перинаталды өлім-жітімнің жоғарылауымен байланысты. Жүктілік кезінде тератогендік әсер ету қаупін азайту үшін қандағы глюкоза деңгейін мұқият бақылау керек. Жүктілік кезінде әйелді инсулинмен емдеуге ауыстыру керек. Жүктілікті жоспарлап отырған пациенттер өз емдеуші дәрігеріне хабарлауы керек. Глимепиридпен байланысты қауіп Қазіргі уақытта жүкті әйелдерде глимепиридті қолдану туралы тиісті деректер жоқ. Жануарларға жүргізілген зерттеулер репродуктивті уыттылық глимепиридтің фармакологиялық әсерімен (гипогликемия) байланысты болуы мүмкін екенін көрсетті. Инсупридті жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Жоспарланған жүктілік кезінде немесе препаратпен емдеу барысында жүктілік басталғанда пациентті инсулинмен емдеуге ауыстыру керек. Лактация Глимепиридтің әйелдерде емшек сүтімен бөлінетіні-бөлінбейтіні белгісіз. Клиникаға дейінгі зерттеулерде глимепирид егеуқұйрықтардың емшек сүтіне енген. Сульфонилмочевинаның басқа туындылары адамның емшек сүтіне енетіндіктен және сәбилерде гипогликемияның даму қаупі бар болғандықтан, препаратпен емдеу кезінде баланы емізу ұсынылмайды. Қосымша заттар Инсуприд құрамында лактоза моногидраты бар, сондықтан оны сирек тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, галактоза глюкоза мальабсорбциясы бар пациенттерге қабылдамаған жөн Дәрілік заттың автокөлік және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Глимепиридтің көлік пен механизмдерді басқару қабілетіне әсері туралы зерттеулер жүргізілген жоқ. Пациенттің реакциясы немесе зейін қоюға қабілеті гипогликемия немесе гипергликемия әсерінен немесе, мысалы, көрудің бұзылуынан төмендеуі мүмкін. Бұл мұндай қабілеттер ерекше маңызды болған жағдайларда қауіпті болуы мүмкін (мысалы, көлік жүргізу немесе механизмдермен жұмыс істеу). Пациенттерге көлік жүргізу кезінде гипогликемияның дамуын болдырмау үшін сақтық шараларын қолдану қажеттілігі туралы хабарлау керек. Бұл әсіресе гипогликемияның хабаршы-симптомдар туралы хабары жоқ немесе нашар хабардар пациенттер үшін, сондай-ақ гипогликемияның эпизодтары жиі пациенттер үшін өте маңызды. Мұндай жағдайларда автокөлікті жүргізудің немесе механизмдерді басқарудың орындылығын ескеру қажет.

Кейбір басқа дәрілік заттарды глимепиридпен бірге қабылдаған жағдайда, глимепиридтің қажетсіз бәсеңдеуі де, гипогликемиялық әсерінің жоғарылауы да орын алуы мүмкін. Осыған байланысты, басқа дәрілік заттарды дәрігермен келіскеннен кейін ғана қабылдауға болады (немесе оның тағайындауы бойынша). Глимепирид Р450 2С9 цитохромымен (CYP2C9) метаболизденеді, оны CYP2C9 индукторларымен (мысалы, рифампицин) немесе CYP2C9 тежегіштерімен (мысалы, флуконазол) бір мезгілде қолдану кезінде ескеру қажет. Әдебиеттерде жарияланған in vivo өзара әрекеттесу нәтижелері СYЗ2С9 ең күшті тежегіштерінің бірі флуконазол глимепиридтің AUC деңгейін шамамен 2 есе арттыратынын көрсетеді. Глимепиридті және сульфонилмочевинаның басқа туындыларын қолдану тәжірибесіне сүйене отырып, төменде келтірілген келесі өзара әрекеттесулерді атап өткен жөн. Гипогликемиялық әсердің күшеюі және осымен байланысты гипогликемияның ықтимал дамуы глимепиридті келесі дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда байқалуы мүмкін: фенилбутазон, азапропазон, оксифенбутазон, инсулин және метформин, салицилаттар және пара-аминосалицил қышқылы сияқты пероральді гипогликемиялық препараттар, анаболикалық стероидтар және ерлер жыныс гормондары, хлорамфеникол, әсер етуі ұзаққа созылатын кейбір сульфонамидтер, тетрациклиндер, хинолондар және кларитромицин, кумариндік антикоагулянттар, фенфлурамин, дизопирамид, фибраттар, ангиотензин-өзгертетін фермент (АӨФ) тежегіштері, флуоксетин, моноаминоксидаза (МАО) тежегіштері, аллопуринол, пробеницид, сульфинпиразон, симпатолитиктер, циклофосфамид, трофосфамид және ифосфамид, миконазол, флуконазол, пентоксифиллин (жоғары дозаларда парентеральды енгізу кезінде), тритоквалин. Гипогликемиялық әсердің әлсіреуі және осымен байланысты қандағы глюкоза концентрациясының жоғарылауы глимепиридті келесі дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда байқалуы мүмкін: эстрогендер және прогестогендер, сальуретиктер, тиазидті диуретиктер, қалқанша безінің гормондары, глюкокортикостероидтар, фенотиазин туындылары, хлорпромазин, адреналин және басқа симпатомиметикалық дәрілер, никотин қышқылы (жоғары дозаларда) және никотин қышқылының туындылары, іш жүргізетін дәрілер (ұзақ уақыт қолданған кезде), фенитоин, диазоксид, глюкагон, барбитураттар және рифампицин, ацетазоламид. H 2-рецепторларының антагонистері, β-адреноблокаторлар, клонидин және резерпин глимепиридтің гипогликемиялық әсерін күшейтуге де, әлсіретуге де қабілетті. β-адреноблокаторлар, клонидин, гуанетидин және резерпин секілді симпатолитикалық дәрілердің әсерінен гипогликемияға жауап ретінде адренергиялық контррегуляция белгілері төмендеуі немесе болмауы мүмкін. Алкогольді тұтыну глимепиридтің гипогликемиялық әсерін күшейтуі де, әлсіретуі де мүмкін. Глимепирид кумарин туындыларының әсерін күшейтуі немесе әлсіретуі мүмкін. Колесевелам глимепиридпен байланысады және оның асқазан-ішек жолынан сіңуін азайтады. Глимепиридті қолдану жағдайында, колесевеламды қабылдаудан кемінде 4 сағат бұрын, өзара әрекеттесу байқалмады. Сондықтан глимепиридті колесевелам қабылдаудан кемінде 4 сағат бұрын тағайындау керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек.