Интафлю раствор 0.2 %

100 мл препарат құрамында белсенді зат: флуконазол ........................ 200 мг, қосымша заттар: натрий хлориді, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Түссізден ақшыл-сары түске дейінгі мөлдір ерітінді.

Интафлю келесі зеңді инфекцияларда көрсетілген. Ересектерде емдеу: - криптококкты менингит - кокцидиоидомикоз - инвазиялық кандидоз - шырышты қабықтар кандидозы, оның ішінде орофарингеальді кандидоз, өңеш кандидозы, кандидурия және созылмалы тері-шырышты қабықтар кандидозы - ауыз қуысының созылмалы атрофиялық кандидозы (тіс протездерін қолданумен байланысты), ауыз қуысы гигиенасын қадағалау немесе жергілікті емдеу жеткіліксіз болғанда Ересектердегі профилактика: - қайталанулар қаупі жоғары пациентерде криптококкты менингит қайталанулары - қайталану қаупі жоғары АИТВ инфекциясын жұқтырған пациентерде орофарингеальді кандидоз және өңеш кандидозының қайталанулары - ұзаққа созылған нейтропения бар пациентерде (химиялық емнен өткен гемобластоздар бар пациенттер немесе гемопоэздік дің жасушаларын трансплантациялаудан өткен пациенттер) кандидозды инфекциялар профилактикасы Мерзіміне жетіп туған нәрестелерді, сәбилерді және мектепке дейінгі және мектеп жасындағы балаларды, сондай-ақ 17 жасқа дейінгі жасөспірімдерді емдеу. - шырышты қабықтар кандидозы (орофарингеальді кандидоз және өңеш кандидозы) - инвазиялық кандидоз - криптококкты менингит - иммунитеті әлсіреген пациентердегі кандидозды инфекциялар профилактикасы - қайталанулар қаупі жоғары балаларда криптококкты менингит қайталануларын болдырмау мақсатындағы демеуші ем. Емді өсірінділік және басқа зертханалық зерттеулер нәтижелерін алуға дейін бастауға болады, алайда осы нәтижелерді алудан кейін зеңге қарсы емдеуді тиісті үлгіде түзету керек.

Жүйелі қолдануға арналған зеңге қарсы препараттар. Триазол және тетразолдың туындылары. Флуконазол. АТХ коды J02AC01 Әсер ету механизмі Интафлю – зеңге қарсы триазолды дәрі, зеңдер жасушасындағы стеролдар синтезінің қуатты селективті тежегіші болып табылады. Вена ішіне енгізілгенде флуконазол зеңді инфекциялардың әртүрлі үлгілерінде белсенділік танытады. Интафлю оппортунистік микоздар кезінде, оның ішінде жайылған кандидозды қоса, Candida spp., бассүйекішілік инфекцияларды қоса, Cryptococcus neoformans; Microsporum spp. және Trychoptyton spp. туғызған түрлерінде белсенділік танытады. Флуконазолдың Blastomyces dermatitidis, Coccidioides immitis, бассүйекішілік инфекцияларды қоса, әрі Histoplasma capsulatum туғызған инфекцияларды қоса, эндемиялық микоздар кезіндегі белсенділігі де анықталды. C. glabrata флуконазолға төмен сезімталдығын танытады, ал C. krusei және C. auris штаммдары флуконазолға төзімді Флуконазолға төмен сезімталдығын (C. glabrata) немесе төзімділігін (мысалы, C. krusei, C. auris) жиі танытатын C. аlbicans-тан ерекшеленетін Candida штаммдарынан асқын инфекция жұқтыруы мәлімделді. Осындай инфекцияларға зеңге қарсы баламалы ем қажет болуы мүмкін. Интафлюдің P450 цитохромына тәуелді зеңді ферменттерге қатысты жоғары спецификалық ерекшелігі бар. 28 тәулікке дейін тәулігіне 50 мг Интафлю емі ерлерде плазмадағы тестостерон концентрациясына немесе бала туу жасындағы әйелдерде стероидтар концентрациясына ықпал етпеді.

Дозалау режимі Доза зеңдік инфекцияның сипаты мен ауырлығына негізделуі керек. Бірнеше реттік дозаларын қолдануды қажет ететін инфекциялардың кейбір түрлерін емдеуді, клиникалық көрсеткіштері немесе зертханалық тесттері, белсенді зең инфекциясынан толық емделгенін көрсеткенше жалғастыру керек. Емдеу кезеңінің жеткіліксіздігі белсенді инфекцияның қайталануына алып келуі мүмкін. Ересектерде қолдану Криптококкоз: • Криптококтық менингитті емдеу: қанықтыратын дозасы алғашқы күні 400 мг, келесі дозасы – 6-дан 8 аптаға дейін тәулігіне бір рет 200 - 400 мг құрайды. Өмірге қауіп төндіретін инфекцияларды емдеген жағдайда тәуліктік дозасын 800 мг дейін арттыруға болады. • Қайталанулар қаупі жоғары пациенттердегі криптококтық менингиттің қайталануларын болдырмауға арналған демеуші ем: емдеуші дәрігер белгілеп берген уақыт бойына тәулігіне бір рет 200 мг. Кокцидиоидомикоз: пациенттің жеке ерекшеліктеріне байланысты 11 - 24 ай немесе одан да ұзағырақ уақыт бойы тәулігіне бір рет 200 - 400 мг. Кейбір, әсіресе ми қабықтарының зақымдануымен жүретін инфекциялар үшін тәулігіне 800 мг доза қарастырылуы мүмкін. Инвазиялық кандидоз: қанықтыратын дозасы алғашқы күні 800 мг, келесі дозасы – тәулігіне бір рет 400 мг құрайды. Кандидемияны емдеу ұзақтығына байланысты жалпы ұсыным - пациент қанында кандидемияның бар екендігіне алғашқы теріс нәтиже алынғаннан және кандидемия белгілері мен симптомдары толық жойылғаннан кейін 2 апта. Шырышты қабықтың кандидозын емдеу: • Орофарингеальді кандидоз: қанықтыратын дозасы алғашқы күні 200 - 400 мг, келесі дозасы 7 – 21 күн бойы тәулігіне бір рет 100 - 200 мг (орофарингеальді кандидоздың ремиссиясына жеткенше). Иммундық жүйе функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерде ұзағырақ емдеу кезеңін қолдануға болады. • Өңеш кандидозы: қанықтыратын дозасы алғашқы күні 200 – 400 мг, келесі дозасы - 14 - 30 күн бойы тәулігіне бір рет 100 - 200 мг (өңеш кандидозының ремиссиясына жеткенше). Иммундық жүйе функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерде ұзағырақ емдеу кезеңін қолдануға болады. • Кандидурия: 7 - 21 күн бойы тәулігіне бір рет 200 - 400 мг. Иммундық жүйе функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерде ұзағырақ емдеу кезеңін қолдануға болады. • Созылмалы атрофиялық кандидоз: 14 күн бойы тәулігіне бір рет 50 мг. • Тері - шырышты қабықтың созылмалы кандидозы: 28 күнге дейін тәулігіне бір рет 50-ден 100 мг дейін. Инфекцияның ауырлық дәрежесіне немесе иммундық функцияның қатарлас бұзылуы мен инфекцияның болуына байланысты емдеу кезеңі ұзағырақ болуы мүмкін. Қайталану қаупі жоғары, АИТВ инфекциясы бар пациенттерде шырышты қабық кандидозы қайталануларының профилактикасы • Орофарингеальді кандидоз: созылмалы иммуносупрессиясы бар пациенттерде емдеуші дәрігер белгілеп берген уақыт бойына тәулігіне бір рет 100 - 200 мг немесе аптасына 3 рет 200 мг. • Өңеш кандидозы: созылмалы иммуносупрессиясы бар пациенттерде емдеуші дәрігер белгілеп берген уақыт бойына тәулігіне бір рет 100 - 200 мг немесе аптасына 3 рет 200 мг. Нейтропениясы бар пациенттердегі кандидоздық инфекциялардың профилактикасы: тәулігіне бір рет 200 - 400 мг. Емдеуді нейтропенияның туындауы күтілген күнге дейін бірнеше күн бұрын бастау және нейтрофилдер саны 1000 мм3 жасушадан асқаннан кейін 7 күн бойы жалғастыру керек. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Балалардағы ең жоғары доза тәулігіне 400 мг аспауы тиіс. Ересектердегі осындай инфекциялар кезіндегі сияқты, емдеу ұзақтығы клиникалық және микологиялық жауапқа негізделуі тиіс. Интафлю балаларға бір реттік тәуліктік доза түрінде тағайындалады. Бүйрек функциясының бұзылуы бар балалар жасындағы пациенттерге арналған дозалары ересектердікіне сай келеді және төменде «Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде қолданылуы» қосалқы бөлімінде көрсетілген. Бүйрек функциясының бұзылуы бар балаларда флуконазолдың фармакокинетикасы зерттелмеген (көбінесе бүйректің жетілмегендігі жиі анықталатын «мерзімі жетіп туған нәрестелер» туралы ақпаратты төменде қараңыз). 28 күндіктен 11 жасқа дейінгі сәбилер мен балалар - Шырышты қабықтардың кандидозы: бастапқы дозасы 6 мг/кг, келесі дозалары тәулігіне бір рет 3 мг/кг-ден. Препараттың тепе-теңдік концентрациясына жылдамырақ жету үшін алғашқы күні бастапқы дозасын қолдануға болады. - Инвазиялық кандидоз және криптококктық менингит: тәулігіне бір рет 6-дан 12 мг/кг дейінгі доза. Ұзақтығы аурудың ауырлық дәрежесіне байланысты. - Қайталану қаупі жоғары балалардағы криптококктық менингиттің қайталануларының алдын алу мақсатындағы демеуші ем: тәулігіне бір рет 6 мг/кг доза. Ұзақтығы аурудың ауырлық дәрежесіне байланысты. - Иммунитеті әлсіз пациенттердегі Candida тектес зеңдерден туындаған инфекциялардың профилактикасы: тәулігіне бір рет 3-тен 12 мг/кг дейінгі доза. Ұзақтығы индукцияланған нейтропенияның дәрежесі мен айқындығына байланысты (ересек пациенттерге арналған дозалануын қараңыз). Жасөспірімдер (12-ден 17 жасқа дейін) Пациенттің дене салмағы мен жыныстық жетілуіне байланысты, дәрігер қандай дозалау режимі (ересектер немесе балалар үшін) қолайлырақ болып табылатындығын бағалауы керек. Клиникалық деректер балаларда флуконазолдың клиренсі ересектердікіне қарағанда жоғарырақ екенін көрсетеді. Ересектердегі 100, 200 және 400 мг дозалары салыстырмалы жүйелі экспозициясы алынған балалардағы 3, 6 және 12 мг/кг дозаларына сәйкес келеді. Мерзімі жетіп туған нәрестелер (0 күннен 27 күнге дейінгі) Жаңа туған нәрестелерде флуконазол баяу шығарылады. Мерзімі жетіп туған нәрестелерге арналған дозалар бойынша фармакокинетикалық деректер өте аз. - Мерзімі жетіп туған нәрестелер (0 күннен 14 күнге дейінгі): әр 72 сағат сайын сәбилер үшін де, мектепке дейінгі жастағы және мектеп жасындағы балалар үшін де мг/кг бірдей доза қолданылады. Әр 72 сағат сайын 12 мг/кг құрайтын ең жоғары дозасынан асырмау керек. - Мерзімі жетіп туған нәрестелер (15 күннен 27 күнге дейінгі): әр 48 сағат сайын сәбилер үшін де, мектепке дейінгі жастағы және мектеп жасындағы балалар үшін де мг/кг бірдей доза қолданылады. Әр 48 сағат сайын 12 мг/кг құрайтын ең жоғары дозасынан асырмау керек. Егде жастағы пациенттер Дозасын бүйрек функциясының жағдайына қарай түзету керек («Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер» қосалқы бөлімін қараңыз) Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер Интафлю өзгермеген әсер етуші зат түрінде негізінен несеппен бірге шығарылады. Бір рет қабылдағанда дозасын өзгерту қажет емес. Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерге (балаларды қоса) препаратты бірнеше рет қолданғанда осы көрсетілім үшін ұсынылған тәуліктік дозаға байланысты 50 мг-ден 400 мг дейінгі бастапқы дозасын енгізу керек, содан кейін бастапқы жүктемелік дозасынан соң қабылданатын тәуліктік дозасын (көрсетіліміне байланысты) келесі кестеге сәйкес белгілейді: Креатинин клиренсі (мл/мин) — Ұсынылатын дозаның пайызы >50 ≤50 (гемодиализсіз) Гемодиализ — 100 % 50 % Әрбір гемодиализден кейін 100% Гемодиализде жүрген пациенттер әр гемодиализден соң ұсынылған дозасының 100 %-ын қабылдауы керек; диализ жоқ күндері пациенттер өздерінің креатинин клиренсіне сәйкес азайтылған дозаны қабылдауы тиіс. Бауыр функциясы бұзылған пациенттер Интафлю препаратын бауыр функциясы бұзылған пациенттерде қолдану жөніндегі деректер шектеулі, сондықтан мұндай пациенттерде бұл препаратты сақтықпен қолдану керек. Қолдану тәсілі Интафлю вена ішіне инфузия (инфузияға арналған ерітінді) жолымен енгізуге арналған. Вена ішіне енгізуден пероральді тәсілмен қабылдауға ауысқан кезде немесе керісінше болса, тәуліктік дозаны өзгертудің қажеті жоқ. Дәрігер жасқа, дене салмағына және дозаға сәйкес ең лайықты дәрілік түрді және дозаны тағайындауы тиіс. Препараттың венаішілік инфузиясын енгізу жылдамдығы 10 мл/мин аспауы тиіс. Интафлю препараты инфузияға арналған ерітінді түрінде шығарылады, онда әсер етуші зат натрий хлоридінің 9 мг/мл (0,9 %) ерітіндісінде ерітілген; 200 мг препараты бар әр құтыда (көлемі 100 мл) 15 ммольден Na+ және C1- иондары бар. Интафлю препараты сұйылтылған тұзды ерітінді түрінде қолжетімді болғандықтан, натрий немесе сұйықтық тұтынылуын шектеу қажет пациенттер үшін сұйықтықты енгізу жылдамдығын есепке алу қажет. Дәрілік препаратты енгізгенге дейін қалпына келтіру жөніндегі нұсқаулық қосымша парақтың соңында медицина қызметкерлері үшін тиісті бөлімде берілген.

- флуконазолға, препараттың басқа компоненттеріне немесе флуконазолға құрылымы ұқсас азол заттарына жоғары сезімталдық - Интафлюді тәулігіне 400 мг және одан көп дозада көп рет қолдану кезінде терфенадинді бір мезгілде қабылдау - цизаприд, астемизол, эритромицин, пимозид және хинидин сияқты QT аралығын ұзартатын және CYP3A4 ферменті арқылы метаболизденетін дәрілік препараттарды бір мезгілде қабылдау - жүктілік және лактация кезеңі Сақтықпен Флуконазол қолдану аясында бауыр функциясы көрсеткіштерінің нашарлауы; флуконазол қолдану аясында беткейлік зеңді инфекция және инвазиялық/жүйелік зеңді инфекциялар бар науқастарда бөртпенің пайда болуы; терфенадин мен флуконазолды тәулігіне 400 мг аз дозада бір мезгілде қолдану; көптеген қауіп факторлары бар науқастарда аритмия алдындағы ықтималды жай-күйлер (органикалық жүрек аурулары, электролиттік теңгерім бұзылулары және осыған ұқсас бұзылулардың дамуына ықпал ететін қатар жүргізілетін ем).

Жағымсыз құбылыстар жиілігін белгілеу келесі критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥ 1/100-ден < 1/10 дейін), жиі емес (≥ 1/1000-нан < 1/100 дейін),сирек (≥ 1/10000-нан < 1/1000 дейін), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) Флуконазолдың әдетте жағымдылығы жақсы. Жиі (≥1/100-ден <1/10 дейін) • бас ауыру • жүрек айну, құсу, іштің ауыруы, диарея • сілтілік фосфатаза деңгейінің, сарысулық аминотрансферазалар (АЛТ және АСТ) деңгейінің жоғарылауы • бөртпе Жиі емес (≥1/1,000-нан ≤1/100 дейін) • анемия • тәбет төмендеуі • ұйқысыздық, ұйқышылдық • құрысулар, бас айналу, парестезия, дәм сезудің өзгеруі • вертиго • диспепсия, метеоризм, ауыз кеберсуі • холестаз, сарғаю, билирубин деңгейінің жоғарылауы • қышыну, есекжем, қатты терлеу, • миалгия • шаршау, дімкәстану, әлсіздік, қызба Сирек (≥1/10,000-нан ≤1/1,000 дейін) • агранулоцитоз, лейкопения, нейтропения, тромбоцитопения • анафилаксия, ангионевроздық ісіну • гипертриглицеридемия, гиперхолестеринемия, гипокалиемия • тремор • тахикардия, қарыншалар жыпылықтауы/дірілдеуі, QT аралығының ұзаруы • диспепсия, метеоризм, ауыз кеберсуі • гепатоуыттылық, өліммен аяқталатын сирек жағдайларды қоса, бауыр жеткіліксіздігі, гепатоцеллюлярлы некроз, гепатит, гепатоцеллюлярлы зақымданулар • уытты эпидермалық некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы, жедел жайылған экзантематозды пустулез, эксфолиативті дерматит, бет ісінуі, алопеция Белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) - эозинофилиямен және жүйелі көріністермен (DRESS) болатын дәрілік реакция Егер сіз келесі симптомдардың қандай да бірін байқасаңыз, дереу дәрігерге қаралыңыз: Кең таралған бөртпе, жоғары дене температурасы және үлкейіп кеткен лимфа түйіндері (DRESS синдромы немесе дәрілік аса жоғары сезімталдық синдромы). ЖИТС немесе обырмен науқастарда Интафлю және ұқсас препараттармен емделгенде қан көрсеткіштерінің, бүйрек және бауыр функциясының өзгерістері байқалды, алайда, осы өзгерістердің клиникалық мәні және олардың емдеумен байланысы анықталмаған. Болжамды жағымсыз реакциялар туралы мәліметтерді хабарлау Дәрілік препаратты тіркеуден кейінгі жағымсыз әсерлер жөнінде мәліметтер хабарлаудың препаратты қолданудың пайда және қауіп арақатынасын мониторингтеу үшін маңызы зор. Барлық медициналық қызметкерлер мен пациенттер осы медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулық соңында көрсетілген мекенжай және телефондар бойынша кез келген жағымсыз реакциялар туралы мәлімдеу керек. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: елестеулермен және параноидты мінез-құлықпен қатар жүретін препараттың жағымсыз әсерлерінің күшеюі. Емдеу – симптоматикалық (оның ішінде демеуші шаралар және асқазанды шаю). Интафлю негізінен несеппен шығарылады, сондықтан жеделдетілген диурез препараттың шығарылуын жылдамдата алады. Гемодиализдің 3 сағатқа созылатын сеансы плазмадағы Интафлю деңгейін шамамен 50% төмендетеді.

Сирек жағдайларда Интафлю қолдану, ең алдымен, қатарлас аурулары бар науқастарда бауырдың, оның ішінде өліммен аяқталатын уыттылық өзгерістерімен қатар жүрді. Интафлюдің гепатоуытты әсері әдетте қайтымды болды, оның белгілері емді тоқтатудан кейін басылды. Интафлюмен емделу кезінде бауыр функциясының көрсеткіштері нашарлайтын науқастарды бауырдың зақымдану белгілерін анықтау мақсатында қадағалау қажет. Интафлю қолданумен байланысты болуы мүмкін бауыр зақымдануының клиникалық белгілері немесе симптомдары білінгенде препаратты тоқтату керек. Интафлю сирек жағдайларда анафилаксиялық реакциялар туғызуы мүмкін. Дерматологиялық реакциялар Флуконазол қолдану кезінде эозинофилиямен және жүйелі көріністерімен (DRESS) дәрілік реакцияның дамуы мәлімделді. Интафлюмен емдеу кезінде науқастарда сирек жағдайларда Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермалық некролиз сияқты эксфолиативті тері реакциялары дамыды. ЖИТС-пен науқастар көптеген препараттарды қолдану кезінде ауыр тері реакцияларының дамуына бейімірек. Беткейлік зеңді инфекцияны емдеу кезінде науқаста Интафлю қолданумен байланысты болуы мүмкін бөртпе білінгенде препаратты тоқтату керек. Инвазиялық/жүйелі зеңді инфекциялар бар науқастарда бөртпе білінгенде оларды мұқият қадағалап, буллезді зақымданулар немесе көп пішінді эритема пайда болғанда Интафлюді тоқтату керек. Интафлю ЭКГ-да QT аралығының ұзаруын тудыруы мүмкін. Интафлю қолдану кезінде органикалық жүрек аурулары, электролиттік теңгерім бұзылулары және осындай бұзылулардың дамуына ықпал ететін қатар жүргізілетін ем сияқты көптеген қауіп факторлары бар науқастарда өте сирек QT аралығының ұзаруы және қарыншалар жыпылықтауы/дірілдеуі білінді. Сондықтан аритмия кезіндегі ықтималды жай-күйлері бар осындай пациенттерге Интафлю сақтықпен қолданылу керек. Флуконазол күшті әсер ететін CYP2C9 тежегіші және орташа әсер ететін CYP3A4 тежегіші болып табылады. CYP2C9 және CYP3A4 арқылы метаболизденетін емдік өрісі тар дәрілермен қатар ем қабылдайтын флуконазолмен емделіп жүрген науқастар тексеруден өтуі тиіс. Бауыр, жүрек аурулары бар пациенттерге Интафлюді қолданар алдында дәрігермен кеңесу ұсынылады. Интафлю бүйрек дисфункциясы бар науқастарда сақтықпен қабылдануы тиіс. Егер зеңді инфекция емдеуге берілмесе, зеңге қарсы баламалы ем қажет болуы мүмкін. Педиатрияда қолдану Балаларда байқалған жағымсыз құбылыстар мысалдары мен жағдайлары және қалып шегінен зертханалық ауытқулар ересектерде байқалған құбылыстармен салыстырмалы. Арнайы сақтандырулар Сирек жағдайларда Интафлю қолдану, ең алдымен, қатарлас аурулары бар науқастарда бауырдың, оның ішінде өліммен аяқталатын уыттылық өзгерістерімен қатар жүрді. Интафлю гепатоуытты әсері әдетте қайтымды болды, оның белгілері емді тоқтатудан кейін басылды. Интафлюмен емделу кезінде бауыр функциясының көрсеткіштері нашарлайтын науқастарды бауырдың зақымдану белгілерін анықтау мақсатында қадағалау қажет. Интафлю қолданумен байланысты болуы мүмкін бауыр зақымдануының клиникалық белгілері немесе симптомдары білінгенде препаратты тоқтату керек. Интафлю сирек жағдайларда анафилаксиялық реакциялар туғызуы мүмкін. Интафлюмен емдеу кезінде науқастарда сирек жағдайларда Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермалық некролиз сияқты эксфолиативті тері реакциялары дамыды. Флуконазолды қолдану кезінде эозинофилиямен және жүйелі көріністермен (DRESS) болатын дәрілік реакцияны қоса, күрделі тері реакцияларының дамуы мәлімделді. Осы симптомдардың кез келгенін байқасаңыз, Интафлю қабылдауды тоқтатыңыз және дереу медициналық көмекке жүгініңіз. ЖИТС-пен науқастар көптеген препаратты қолдану кезінде ауыр тері реакцияларының дамуына бейімірек. Беткейлік зеңді инфекцияны емдеу кезінде науқаста Интафлю қолданумен байланысты болуы мүмкін бөртпе білінгенде препаратты тоқтату керек. Инвазиялық/жүйелі зеңді инфекциялар бар науқастарда бөртпе білінгенде оларды мұқият қадағалау және буллезді зақымданулар немесе көп пішінді эритема пайда болғанда Интафлюді тоқтату керек. Интафлю ЭКГ-да QT аралығының ұзаруын тудыруы мүмкін. Интафлю қолдану кезінде органикалық жүрек аурулары, электролиттік теңгерім бұзылулары және осындай бұзылулардың дамуына ықпал ететін қатарлас ем сияқты көптеген қауіп факторлары бар науқастарда өте сирек QT аралығының ұзаруы және қарыншалар жыпылықтауы/дірілдеуі білінді. Сондықтан аритмия кезіндегі ықтималды жай-күйлері бар осындай пациенттерге Интафлю сақтықпен қолданылу керек. Флуконазол күшті әсер ететін CYP2C9 тежегіші және орташа әсер ететін CYP3A4 тежегіші болып табылады. CYP2C9 және CYP3A4 арқылы метаболизденетін емдік өрісі тар дәрілермен қатар ем қабылдайтын флуконазолмен емделіп жүрген науқастар тексеруден өтуі тиіс. Бауыр, жүрек аурулары бар пациенттерге Интафлюді қолданар алдында дәрігермен кеңесу ұсынылады. Интафлю бүйрек дисфункциясы бар науқастарда сақтықпен қабылдануы тиіс. Педиатрияда қолдану Балаларда байқалған жағымсыз құбылыстар мысалдары мен жағдайлары және қалып шегінен зертханалық ауытқулар ересектерде байқалған сондай құбылыстармен салыстырмалы.

Флуконазолды әдеттегі дозаларында және қысқа курстармен жүктілік кезінде қажеттіліксіз пайдалануға болмайды. Флуконазолды жоғары дозаларда және/немесе ұзақ курстармен, өмірге қауіптілігі зор инфекциялардан басқа, жүктілік кезінде пайдалануға болмайды. Флуконазолдың стандартты дозаларын (< 200 мг/тәулік) алған, оны жүктіліктің бірінші триместрінде бір реттік немесе көп реттік доза түрінде қабылдаған бірнеше жүз жүкті әйелді зерттеу деректері шаранада қандай да бір жағымсыз әсерлерін көрсетпеді. Аналары кокцидиоидомикоз үшін флуконазолдың жоғары дозаларымен (күніне 400-800 мг) үш айдан кем емес немесе одан көп ай бойы ем алған емізулі балаларда көптеген туа біткен аномалиялар (оның ішінде брахицефалия, құлақ дисплазиялары, аса аумақты алдыңғы еңбек, ортан жіліктің алға қарай жайпақ физиологиялық иілісі және білек-иық синостозы) хабарланды. Бала емізу кезінде пайдалану Флуконазол емшек сүтіне қан сарысуындағыдан аз концентрацияда өтеді. Флуконазолдың 200 мг немесе одан аз стандартты дозасын бір рет пайдаланудан кейін (мысалы, қынаптық кандидоз) бала емізуді жалғастыруға болады. Көп рет пайдаланудан кейін немесе жоғары дозада қолданудан кейін бала емізуге кеңес берілмейді. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Бас айналу немесе құрысулар туындауы мүмкін екендіктен, автокөлікті басқару немесе техниканы пайдалану кезінде сақтық шарасын қадағалау керек. Жүктілік және лактация кезеңі Бала тууға қабілетті әйелдер Емдеуді бастамас бұрын пациент әйелге шарана үшін әлеуетті қаупі туралы ақпарат беру керек. Препаратты бір рет қабылдағаннан кейін, жүкті болмас бұрын 1 апта күту (5-6 жартылай шығарылу кезеңіне сәйкес келетін шайылу кезеңі) ұсынылады. Ұзағырақ емдеу курстары кезінде бала тууға қабілетті әйелдер үшін емдеудің барлық кезеңінде және соңғы дозаны қабылдағаннан кейін 1 апта бойы контрацепцияның қолайлы әдістерін қолдану қажеттілігін қарастыруға болады. Бақылау зерттеулерінің нәтижелері флуконазолды жүктіліктің бірінші және /немесе екінші триместрінде қабылдаған әйелдерде флуконазолды қабылдамаған немесе сол кезең ішінде азол тобының жергілікті препараттарын қабылдаған әйелдермен салыстырғанда өздігінен түсік түсу қаупінің жоғарылағанын көрсетеді. Бірінші триместрде ≤ 150 мг флуконазолдың жинақтық дозасын қабылдаған бірнеше мың жүкті әйелден алынған деректер шарананың жалпы даму ақауы қаупінің артатынын көрсетпейді. Бір ірі когорталы бақылау зерттеуінде жүктіліктің бірінші триместрінде флуконазолды пероральді қабылдағанда тірек-қимыл аппаратының даму ақауларының шамалы арту қаупімен байланысты болды, бұл жергілікті азолдарды қабылдаған әйелдермен салыстырғанда ≤ 450 мг жинақтық дозаларды қабылдаған 1000 әйелге шаққанда шамамен 1 қосымша жағдайға және 450 мг-ден астам жинақтық дозаларды қабылдаған 1000 әйелге шаққанда шамамен 4 қосымша жағдайға сәйкес келеді. Түзетілген салыстырмалы қауіп флуконазолдың 150 мг пероральді дозалары үшін 1,29 (95% СА 1,05–1,58) және флуконазолдың 450 мг астам дозалары үшін 1,98 (95% СА 1,23–3,17) құрады. Жүктілік кезінде флуконазолды қолданумен байланысты жүрек ақауларының қол жетімді эпидемиологиялық зерттеулері қарама-қайшы нәтижелер берді. Алайда, бірінші триместрде флуконазол қабылдаған бірнеше мың жүкті әйелдерді қоса алғанда, 5 бақылау зерттеуінің мета-талдауы флуконазолды және/немесе жергілікті азолдарды қолданбаған жағдаймен салыстырғанда жүрек ақауларының даму қаупінің 1,8-2 есе артқанын анықтады. Кокцидиоидомикозды емдеу үшін жүктілік кезінде аналары флуконазолдың жоғары дозаларымен (тәулігіне 400-ден 800 мг дейін) 3 айдан кем емес немесе одан көп ай бойы ем қабылдаған кезде нәрестелерінде көптеген туа біткен аномалиялар туралы есептерде жағдайлар сипатталды. Бұл нәрестелерде байқалатын туа біткен ақауларға брахицефалия, құлақ дисплазиялары, аса аумақты алдыңғы еңбек, ортан жіліктің иілісі және білек-иық синостозы жатады. Флуконазолды қолдану мен осы туа біткен ақаулар арасындағы себеп-салдарлық байланыс түсініксіз. Жүктілік кезінде қажет болмаса, флуконазолды қалыпты дозаларда және қысқа курстарда қолдануға болмайды. Флуконазолды жоғары дозаларда және/немесе ұзақ курстарда өмірге қауіпті инфекцияларды қоспағанда, жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Егер сіз жүкті болсаңыз, жүктілікті жоспарласаңыз немесе емізетін болсаңыз, және бұл жайлы дәрігеріңіз сізге айтпаса, сізге Интафлю қабылдауға болмайды. Жүктіліктің бірінші триместрінде қабылданған флуконазол түсік тастау қаупін арттыруы мүмкін. Жүктіліктің бірінші триместрінде төмен дозада қабылданған флуконазол туа біткен сүйек және/немесе бұлшықет ақаулары бар баланың туылу қаупін аздап арттыруы мүмкін. Бала емізу кезеңінде қолдану Флуконазол емшек сүтіне қан сарысуына қарағанда төмен концентрацияда өтеді. Емшекпен емізуді 200 мг немесе одан аз флуконазолдың бір стандартты дозасын қабылдағаннан кейін (мысалы, вагинальды кандидоз) жалғастыруға болады. Қайталап қолданғаннан кейін немесе жоғары дозаны қолданғаннан кейін бала емізу ұсынылмайды. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Бас айналу немесе құрысулар туындауы мүмкін екендіктен, автокөлікті басқару немесе техниканы пайдалану кезінде сақтық шарасын қадағалау керек.

Келесі дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдануға болмайды Цизаприд: флуконазол мен цизапридті бір мезгілде қабылдаған пациенттерде жүрек тарапынан жағымсыз құбылыстар жағдайлары тіркелген, соның ішінде полиморфты қарыншалық тахикардия (torsades de pointes). Тәулігіне бір рет 200 мг флуконазол мен күніне төрт рет 20 мг цизапридті бір мезгілде қолдану цизапридтің қан плазмасындағы деңгейлерінің елеулі артуына және QTс аралығының ұзаруына алып келеді. Флуконазол мен цизапридті бір мезгілде қолдануға болмайды (4.3-бөлімді қараңыз). Терфенадин: зеңге қарсы азолдық препараттарды терфенадинмен бірге қабылдаған пациенттерде QTс аралығының ұзаруы салдарынан пайда болған жүректің күрделі аритмиясы анықталғаннан кейін осы препараттардың өзара әрекеттесуіне зерттеулер жүргізілді. Бір зерттеуде флуконазолды тәулігіне 200 мг дозада қолданғанда QTс аралығының ұзаруы байқалған жоқ. Басқа зерттеуде, флуконазолды тәулігіне 400 мг және 800 мг дозаларда қабылдағанда, флуконазолды тәулігіне 400 мг және одан көп дозаларда қабылдау онымен қатар қабылданған терфенадиннің плазмалық деңгейлерінің елеулі артуына алып келетінін көрсетті. 400 мг және одан артық дозалардағы флуконазол мен терфенадинді бір мезгілде қолдануға болмайды (4.3-бөлімді қараңыз). Тәулігіне 400 мг-ден аз дозалардағы флуконазол мен терфенадинді бір мезгілде қолдануды дәрігердің мұқият қадағалауымен жүргізу керек. Астемизол: флуконазол мен астемизолды бір мезгілде қолдану астемизолдың клиренсінің төмендеуіне алып келуі мүмкін. Астемизолдың плазмадағы жоғары концентрациялары QT аралығының ұзаруына және сирек жағдайларда, полиморфты қарыншалық тахикардияның (torsades de pointes) туындауына алып келуі мүмкін. Флуконазол мен астемизолды бір мезгілде қолдануға болмайды (4.3-бөлімді қараңыз). Пимозид: in vitro немесе in vivo зерттеулер жүргізілмегеніне қарамастан, флуконазол мен пимозидті бір мезгілде қолдану пимозид метаболизмінің тежелуіне әкелуі мүмкін. Пимозидтің жоғары плазмалық концентрациялары QT аралығының ұзаруына, ал сирек жағдайларда полиморфты қарыншалық тахикардияның (torsades de pointes) туындауына әкелуі мүмкін. Флуконазол мен пимозидті бір мезгілде қолдануға болмайды (4.3-бөлімді қараңыз). Хинидин: in vitro немесе in vivo зерттеулер жүргізілмегеніне қарамастан, флуконазол мен хинидинді бір мезгілде қолдану хинидин метаболизмінің тежелісіне әкелуі мүмкін. Хинидин қолданғанда QT аралығының ұзару жағдайлары және полиморфты қарыншалық тахикардияның (torsades de pointes) сирек жағдайлары байқалған. Флуконазол мен хинидинді бір мезгілде қолдануға болмайды (4.3-бөлімді қараңыз). Эритромицин: флуконазол мен эритромицинді бір мезгілде қолдану кардиоуыттылықтың әлеуетті қаупін арттырады (QT аралығының ұзаруы, полиморфты қарыншалық тахикардия (torsades de pointes) және осының салдарынан кенеттен жүректен болатын өлімге әкеледі. Флуконазол мен эритромицинді бір мезгілде қолдануға болмайды (4.3-бөлімді қараңыз). Келесі дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдану ұсынылмайды Галофантрин: флуконазол СҮР3А4 ферментіне тежегіш әсері салдарынан галофантриннің плазмалық концентрациясын арттыруы мүмкін. Флуконазол мен галофантринді бір мезгілде қолдану кардиоуыттылығының әлеуетті қаупін (QT аралығының ұзаруы, полиморфты қарыншалық тахикардия(torsades de pointes) және соның салдары ретінде, кенеттен жүректен болатын өлім қаупін арттырады. Препараттардың мұндай біріктірілімін болдырмау керек (4.3-бөлімді қараңыз). Келесі дәрілік препараттарды қатар қолдану сақтықты қажет етеді Амиодарон: флуконазол мен амиодаронды бір мезгілде қолдану QT аралығының ұзаруына алып келуі мүмкін. Флуконазол мен амиодаронды бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда, әсіресе, флуконазолды жоғары дозаларда (800 мг) қолданған кезде сақтық таныту керек. Келесі дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдану сақтықты және олардың дозасын түзетуді қажет етеді Басқа дәрілік препараттардың флуконазолға әсері Рифампицин: флуконазол мен рифампицинді бір мезгілде қолдану флуконазолдың AUC мәндерінің 25 %-ға төмендеуіне және жартылай шығарылу кезеңінің 20 %-ға қысқаруына алып келеді. Рифампицинді бірге қабылдап жүрген пациенттерге флуконазолдың дозасын арттыру керек. Өзара әрекеттесуін зерттеулер көрсеткендей, флуконазолды тамақпен, циметидинмен, антацидтермен немесе сүйек кемігін ауыстырып салғаннан кейінгі организмнің жаппай сәулеленуімен бірге пероральді қабылдау флуконазолдың сіңірілуінің клиникалық тұрғыдан елеулі нашарлауына алып келмейді. Гидрохлортиазид: фармакокинетикалық өзара әрекеттесуін зерттеу барысында сау еріктілерде гидрохлоротиазид пен флуконазолдың бірнеше дозаларын бір мезгілде қолдану флуконазолдың плазмадағы концентрациясын 40 % жоғарылатты. Сонымен қатар, диуретиктерді бір мезгілде қолданған кезде флуконазолды қабылдау режимін өзгерту қажет емес. Флуконазолдың басқа дәрілік препараттарға әсері Флуконазол Р–450 цитохромының CYP2C9 және CYP3A4 изоферменттерінің орташа тежегіші болып табылады. Флуконазол сондай-ақ CYP2C19 изоферментінің күшті тежегіші болып табылады. Төменде көрсетілген анықталған/құжатталған өзара әрекеттесумен қатар, CYP2C9, CYP2C19 және CYP3A4 ферменттерімен метаболизденетін және флуконазолмен бір мезгілде қолданылатын басқа құрамдастарының плазмалық концентрациясының арту қаупі бар. Сондықтан бұл препараттарды сақтықпен үйлестіру керек және пациенттер дәрігердің мұқият қадағалауында болуы тиіс. Флуконазолдың ферменттерге тежегіштік әсері, оның жартылай шығарылу кезеңінің ұзақтығына байланысты, аталған препаратпен емдеуді тоқтатқаннан кейін 4 - 5 күн бойы жалғасады. Аброцитиниб: флуконазол ( CYP2C19, 2C9, 3A4 тежегіші) аброцитинибтің әсер ететін затының әсер ету деңгейін 155 %-ға арттырды. Аброцитинибті флуконазолмен бірге қолданған кезде аброцитинибтің дозасын оның медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулығында көрсетілгендей түзету керек. Алфентанил: флуконазол (400 мг) мен венаішілік алфентанилді (20 мкг/кг) бір мезгілде қолдану барысында алфентанилдің AUC10 мәні 2 есе артады, бұл CYP3A4 изоферментінің тежелуінен болуы мүмкін. Алфентанилдің дозасын түзету қажеттілігі туындауы мүмкін. Амитриптилин, нортриптилин: флуконазол амитриптилиннің және нортриптилиннің әсерін күшейтеді. 5 - нортриптилиннің және (немесе) S - амитриптилиннің концентрациясын қатарлас емдеуді бастар алдында және одан кейін бір аптадан соң өлшеуге болады. Қажет болған жағдайда, амитриптилиннің немесе нортриптилиннің дозасына түзету керек. Амфотерицин В: флуконазол мен амфотерицин B бір мезгілде қолдану инфекция жұқтырған қалыпты тышқандарда және иммунитеті әлсіреген инфекция жұқтырған тышқандарда келесі нәтижелерді көрсетеді: C. albicans туындатқан жүйелі инфекциялар кезіндегі зеңге қарсы әлсіз аддитивтік әсері, Cryptococcus neoformans туындатқан бассүйекішілік инфекция кезінде өзара әрекеттестіктің жоқтығы, Aspergillus fumigatus туындатқан жүйелі инфекция кезіндегі екі препараттың антагонизмі. Бұл зерттеулер нәтижелерінің клиникалық маңыздылығы белгісіз. Антикоагулянттар: тіркеуден кейінгі қолдану барысында, басқа да зеңге қарсы азолды препараттар жағдайындағы сияқты, флуконазолды варфаринмен бірге қабылдап жүрген пациенттерде протромбиндік уақыттың ұзаруымен қатар жүретін қан кетулер (қанталаулар, мұрыннан қан кету, асқазан-ішектен қан кету, гематурия және мелена) анықталды. Флуконазолмен және варфаринмен қатарлас емдеу кезінде протромбиндік уақыт 2 есе артады, бұл варфарин метаболизмінің CYP2C9 изоферменті арқылы тежелуіне байланысты болуы мүмкін. Кумариндік немесе индандиондық антикоагулянттарды флуконазолмен бірге қабылдаған кезде протромбиндік уақытты бақылау керек. Антикоагулянттың дозасын түзету қажеттілігі туындауы мүмкін. Бензодиазепиндер (әсері қысқа) (мысалы, мидазолам, триазолам): мидазоламды пероральді қабылдағаннан кейін флуконазол мидазолам концентрацияларының елеулі жоғарылауына және психомоторлық әсерлерге алып келеді. 200 мг флуконазол мен 7,5 мг мидазоламды бір мезгілде пероральді қабылдау мидазоламның AUC мәнінің артуына және жартылай шығарылу кезеңінің сәйкесінше 3,7 және 2,2 есе ұзаруына алып келеді. 200 мг флуконазолды күн сайын 0,25 мг триазоламмен бірге пероральді қабылдау мидазоламның AUC мәні мен жартылай шығарылу кезеңінің сәйкесінше 4,4 және 2,3 есе артуына алып келеді. Флуконазолмен бір мезгілде қолданғанда триазоламның әсерінің күшейгені мен ұзарғаны байқалды. Флуконазол қабылдап жүрген пациенттерді бензодиазепинмен қатарлас емдеу қажет болған жағдайда, бензодиазепиннің дозасын азайту және пациенттерге тиісінше қадағалау жүргізу керек. Карбамазепин: флуконазол карбамазепиннің метаболизмін тежейді және соңғысының қан сарысуындағы концентрациясын 30 %-ға арттырады. Карбамазепиндік уыттылықтың даму қаупі бар. Карбамазепиннің дозасын концентрация көрсеткіштеріне немесе әсеріне байланысты түзету қажет болуы мүмкін. Кальций өзекшелерінің блокаторлары: кальций өзекшелерінің кейбір антагонистері (нифедипин, исрадипин, амлодипин, верапамил және фелодипин) CYP3A4 ферменті арқылы метаболизденеді. Флуконазол кальций өзекшелері антагонистерінің жүйелі әсерін айтарлықтай арттыруы мүмкін. Жағымсыз әсерлеріне жиі мониторинг жүргізу ұсынылады. Целекоксиб: флуконазолмен (тәулігіне 200 мг) және целекоксибпен (200 мг) қатарлас емдеу кезінде, целекоксибтің Cmax және AUC сәйкесінше 68 % және 134 %-ға артады. Интафлюмен үйлесімде целекоксиб дозасының жартысы қажет болуы мүмкін. Циклофосфамид: циклофосфамид пен флуконазолды біріктіріп емдеу қан сарысуындағы билирубин мен креатинин деңгейлерінің артуына алып келеді. Осы біріктірілімді пайдаланған кезде сарысудағы билирубин мен креатинин концентрациясының арту қаупіне ерекше назар аудару керек. Фентанил: фентанил мен флуконазолдың өзара әрекеттесуінен туындауы мүмкін, өлімге соқтырған бір жағдай тіркелді. Бұдан өзге, дені сау еріктілерге жүргізілген зерттеуде флуконазол фентанилдің элиминациясын едәуір кідіртетіні көрсетілді. Фентанилдің жоғары концентрациялары тыныс алу жеткіліксіздігіне алып келуі мүмкін. Пациенттерге тыныстың тежелу қаупінің болуы мүмкіндігіне байланысты мұқият қадағалау жүргізу керек. Фентанилдің дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Гидроксиметилглутарил - кофермент A - редуктаза (ГМГ - КоA - редуктаза) тежегіштері: флуконазол аторвастатин және симвастатин сияқты CYP3A4 арқылы, немесе флувастатин сияқты (бауырда статин метаболизмінің төмендеуі) CYP2C9 арқылы метаболизденетін ГМГ - КоA - редуктаза тежегіштерімен бір мезгілде тағайындалғанда, миопатия мен қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозының (рабдомиолиз) (дозаға байланысты) даму қаупі артады. Қатарлас емдеу қажет болған жағдайда, пациент миопатия мен рабдомиолиз симптомдарының пайда болуына қатысты дәрігердің қадағалауында болуы тиіс, сондай-ақ креатинкиназа деңгейіне бақылау жүргізілуі тиіс. Егер креатинкиназа деңгейінің елеулі артуы немесе миопатия немесе рабдомиолиз диагнозы қойылса немесе дамуына күдік болса, ГМГ - КоA - редуктаза тежегіштерін қабылдауды тоқтату керек. Статиндерді қолдану жөніндегі нұсқаулыққа сәйкес ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерінің неғұрлым төмен дозалары қажет болуы мүмкін. Ибрутиниб: флуконазол сияқты CYP3A4 орташа тежегіштері ибрутинибтің плазмадағы концентрациясын арттырады және уыттылық қаупін жоғарылатуы мүмкін. Егер препараттарды біріктіріп қолдануға тура келсе, тежегішті қолдану кезеңінде ибрутинибтің дозасын тәулігіне бір рет 280 мг (2 капсулаға) дейін азайту және мұқият клиникалық мониторингті қамтамасыз ету қажет. Ивакафтор (монотерапия ретінде немесе сол емдік кластағы препараттармен біріктірілімде): муковисцидоз кезінде трансжарғақшалық өткізгіштік реттегіші генінің стимуляторы (CFTR) ивакафтормен бір мезгілде қолдану, ивакафтордың әсер ету деңгейін 3 есе, ал гидроксиметил - ивакафтордың (M1) әсер ету деңгейін - 1,9 есе арттырды. Ивакафтор дозасын (монотерапия ретінде немесе басқа препараттармен біріктірілімде) ивакафторға арналған препаратты қолдану жөніндегі нұсқаулықта көрсетілген ақпаратқа сәйкес (монотерапия ретінде немесе басқа препараттармен біріктірілімде) төмендету қажет. Олапариб: флуконазол сияқты CYP3A4 орташа тежегіштері олапарибтің қан плазмасындағы концентрациясын жоғарылатады; бір мезгілде қолдану ұсынылмайды Егер аталған препараттарды біріктіру өте қажет болса, олапарибтің дозасын тәулігіне екі рет 200 мг дейін шектеу керек. Иммунодепрессанттар (циклоспорин, эверолимус, сиролимус және такролимус сияқты) Циклоспорин: флуконазол циклоспориннің концентрациясы мен AUC мәнін едәуір арттырады. Флуконазол (тәулігіне 200 мг дозада) мен циклоспоринді (тәулігіне 2,7 мг/кг дозада) бір мезгілде қолданғанда циклоспориннің AUC мәнінің 1,8 есе жоғарылағаны байқалды. Препараттардың бұл біріктірілімін циклоспориннің дозасын оның концентрациясына байланысты төмендете отырып пайдалануға болады. Эверолимус: in vitro немесе in vivo зерттеулер жүргізілмегеніне қарамастан, CYP3A4 ферментінің тежеуіне байланысты, флуконазол эверолимустың қан сарысуындағы концентрациясын арттыруы мүмкін. Сиролимус: флуконазол сиролимустың плазмалық концентрациясын, шамамен, сиролимус метаболизмін CYP3A4 арқылы және Р-гликопротеинді тежеуі арқылы арттырады. Бұл біріктірілімді сиролимустың дозасын әсері мен концентрациясының көрсеткіштеріне байланысты түзеткен кезде пайдалануға болады. Такролимус: флуконазолды пероральді қолданғанда, CYP3A4 ферментінің ішекте тежелуі салдарынан такролимус метаболизмінің тежелуіне байланысты такролимустың қан сарысуындағы концентрациясы 5 есеге дейін артуы мүмкін. Такролимусты вена ішіне қолданғанда елеулі фармакокинетикалық өзгерістер байқалған жоқ. Такролимус деңгейлерінің жоғарылауы нефроуыттылықтың дамуына алып келді. Пероральді қолданған кезде такролимустың дозасын оның концентрациясына байланысты азайту керек. Лозартан: флуконазол лозартанның өзінің, лозартанмен емдеу кезінде орын алатын ангиотензин II рецепторлары антагонизмінің көп бөлігіне жауап беретін белсенді метаболитіне (Е 3174) метаболизмін тежейді. Пациенттердің артериялық қысымын үнемі бақылап отыру керек. Луразидон: флуконазол сияқты CYP3A4 орташа тежегіштері қан плазмасындағы луразидон концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Егер бір мезгілде қолдануды болдырмау мүмкін болмаса, луразидонның дозасын луразидонға арналған препаратты қолдану жөніндегі нұсқаулықта көрсетілгендей азайту керек. Метадон: флуконазол қан сарысуындағы метадон концентрациясын арттыруы мүмкін. Метадонның дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) Флурбипрофен мен флуконазолды бірге қабылдау флурбипрофен монотерапиясымен салыстырғанда, флурбипрофеннің Cmax және AUC сәйкесінше 23 % және 81 % артуына әкелді. Осы сияқты, флуконазолды рацемиялық ибупрофенмен (400 мг) бірге қабылдау рацемиялық ибупрофеннің монотерапиясымен салыстырғанда, фармакологиялық тұрғыдан белсенді [S(+)ибупрофен) изомерінің Cmax және AUC сәйкесінше 15 % және 82 % артуына әкелді. Арнайы зерттеулер жүргізілмесе де, флуконазол CYP2C9 арқылы метаболизденетін басқа ҚҚСП (мысалы, напроксен, лорноксикам, мелоксикам, диклофенак) жүйелі әсерін күшейтуі мүмкін. ҚҚСП-мен байланысты жағымсыз әсері мен уыттылығына жиі мониторинг жүргізу ұсынылады. ҚҚСП дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Фенитоин: флуконазол фенитоиннің бауырлық метаболизмін тежейді. 200 мг флуконазолды ішке және 250 мг фенитоинді вена ішіне бірге қайталап қолдану фенитоиннің AUC24 75 %-ға және Cmin көрсеткіштерінің 128 %-ға жоғарылауына алып келді. Бір мезгілде қолданғанда фенитоиннің уыттылық көріністерін болдырмау үшін, фенитоин концентрациясының қан сарысуындағы деңгейлері тексерілуі тиіс. Преднизон: бауыр трансплантациясынан кейін преднизонмен ем қабылдаған пациентте, флуконазолмен үш айлық емді тоқтатқаннан кейін бүйрекүстібезі қыртысының жедел жеткіліксіздігі дамыған жағдай анықталды. Флуконазолды тоқтату CYP3A4 ферменті белсенділігінің жоғарылауына алып келді, бұл өз кезегінде преднизон метаболизмінің күшеюін туындатты деп шамаланады. Флуконазолмен және преднизонмен ұзақ уақыт ем қабылдаған пациенттерді флуконазолды тоқтатқаннан кейін бүйрекүстібезі қыртысы жеткіліксіздігінің дамуына қатысты қадағалау керек. Рифабутин: флуконазолмен бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы рифабутиннің AUC шамасының 80 %-ға дейін артуына алып келеді. Флуконазол мен рифабутин бір мезгілде тағайындалған науқастарда увеиттің дамыған жағдайлары туралы хабарланды, және осы препараттармен біріктірілген ем жағдайында рифабутинмен уыттанудың біліну симптомдарына назар аудару керек. Саквинавир: CYP3A4 ферментінің қатысуымен саквинавирдің бауырлық метаболизмін тежеуіне, сондай-ақ P-гликопротеинді тежеуіне байланысты, флуконазол ферменттердің қатысуымен саквинавирдің AUC және Cmax мәндерін сәйкесінше 50 % және 55 %-ға арттырады. Саквинавирмен/ритонавирмен өзара әрекеттесуі зерттелген жоқ және анағұрлым айқын болуы мүмкін. Саквинавирдің дозасын түзету қажеттілігі туындауы мүмкін. Сульфонилмочевина препараттары: флуконазол сульфонилмочевина препараттарын (мысалы, хлорпропамид, глибенкламид, глипизид, толбутамид) бір мезгілде пероральді қабылдағанда қан сарысуынан жартылай шығарылу кезеңін ұзартады. Қандағы глюкозаны жиі бақылау және сульфонилмочевина дозасын тиісінше азайту ұсынылады. Теофиллин: өзара әрекеттесуін плацебо-бақылайтын зерттеуде 14 күн бойы 200 мг-ден флуконазол қабылдау теофиллин клиренсінің орташа жылдамдығының 18%-ға төмендеуіне әкеледі. Флуконазол мен теофиллинді жоғары дозада қабылдайтын пациенттерді немесе теофиллинмен артық дозалану симптомдарын уақытында анықтау мақсатында теофиллиннің уыттылық әсерінің қаупі жоғары пациенттерді мұқият бақылап отыру қажет; олар пайда болғанда терапияны тиісінше өзгерту керек. Тофацитиниб: тофацитинибтің экспозициясы CYP3A4 орташа тежелуіне және CYP2C19 күшті тежелуіне әкелетін препараттармен (мысалы, флуконазол) бір мезгілде тағайындаған кезде артады. Осылайша, аталған препараттармен бірге тағайындаған кезде тофацитинибтің дозасын күніне бір рет 5 мг дейін азайту ұсынылады. Толваптан: CYP3A4 тежегіші толваптанның экспозициясы оны CYP3A4 орташа тежегіші болып табылатын флуконазолмен бірге қолданған кезде айтарлықтай артады (AUC 200%-ға, Cmax 80%-ға), бұл ретте жағымсыз реакциялардың, атап айтқанда айқын диурездің, сусызданудың және бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігінің туындау қаупі едәуір артады. Толваптанды флуконазолмен бір мезгілде қолданған жағдайда толваптан дозасын оның қолдану жөніндегі нұсқаулығына сәйкес төмендету керек және пациентті толваптанмен байланысты кез келген жағымсыз реакциялардың туындауына жиі бақылау керек. Қабыршөп алкалоиды: тиісті зерттеулер жүргізілмесе де, флуконазол қабыршөп алкалоидының плазмалық деңгейлерін арттыруы (мысалы, винкристин және винбластин) және CYP3A4-ке тежегіштік әсеріне байланысты болуы әбден ықтимал нейроуыттылыққа алып келуі мүмкін. А дәрумені: толықтай транс - ретиной қышқылымен (A дәруменінің қышқыл түрі) және флуконазолмен біріктіріп емдеуден өткен пациенттің бір клиникалық жағдайының сипаттамасында ОЖЖ тарапынан флуконазол қабылдауды тоқтатқаннан кейін басылған идиопатиялық бассүйекішілік гипертензия түріндегі жағымсыз әсерлердің дамығаны анықталды. Бұл біріктірілімді пайдалануға болады, бірақ ОЖЖ-мен байланысты жағымсыз әсерлерді анықтау мақсатында пациенттерді қадағалау керек. Вориконазол (CYP2C9, CYP2C19 және CYP3A4 тежегіші) Вориконазолды пероральді (1 күн ішінде әр 12 сағат сайын 400 мг, содан соң 2,5 күн бойы әр 12 сағат сайын 200 мг) және флуконазолды пероральді (1-ші күні 400 мг, содан соң 4 күн бойы әр 24 сағат сайын 200 мг) бірге қолдану, еркек жынысты дені сау 8 еріктіде вориконазолдың Cmax және AUCτ мәндерінің, тиісінше, орта есеппен 57 % (90 % СА: 20 %, 107 %) және 79 % (90 % СА: 40 %, 128 %) жоғарылауына әкелді. Вориконазол мен флуконазолдың дозасын және/немесе қолдану жиілігін қандай төмендету осы әсердің жоғалуына әкелуі мүмкін екені белгісіз. Вориконазолды флуконазолдан кейін бірден қолданған жағдайда, вориконазолды қолданумен байланысты жағымсыз құбылыстарға мониторинг жүргізу ұсынылады. Зидовудин: флуконазол зидовудиннің Cmax және AUC көрсеткіштерін сәйкесінше 84 % және 74 % арттырады, бұл ішке қабылданатын зидовудин клиренсінің шамамен 45%-дық қысқаруынан болады. Зидовудиннің жартылай шығарылу кезеңі флуконазолмен біріктіріп емдеу кезінде шамамен 128 %-ға ұзарады. Бұл біріктірілімді қабылдап жүрген пациенттер зидовудинді қабылдаумен байланысты жағымсыз реакцияларды анықтау мақсатында қадағалауда болуы тиіс. Зидовудиннің дозасын азайту қажет болуы мүмкін. Азитромицин: 1200 мг азитромициннің бір реттік пероральді дозасының флуконазолдың 800 мг бір реттік пероральді дозасының фармакокинетикасына әсерін, сондай-ақ флуконазолдың азитромициннің фармакокинетикасына әсерін анықтау мақсатымен дені сау 18 пациентке ашық, рандомизацияланған, үшжақты айқаспалы зерттеу жүргізілді. Флуконазол мен азитромициннің арасында елеулі фармакокинетикалық өзара әрекеттесу анықталған жоқ. Пероральді контрацептивтер: флуконазолдың көп реттік дозаларымен бірге біріктірілген пероральді контрацептивті қабылдауға екі фармакокинетикалық зерттеу жүргізілді. Флуконазолды 50 мг дозаларда қабылдау гормондардың деңгейіне елеулі әсерін тигізген жоқ, ал 200 мг дозаларын күн сайын қабылдау этинилэстрадиол мен левоноргестрел деңгейлерінің 40 % және 24 %-ға артуына әкелді. Демек, флуконазолды 50 мг және 200 мг дозаларда бірнеше рет қолдану контрацептивтік пероральді біріктірілген препараттардың тиімділігіне әсер етпейді.

Сақтау мерзімі 2 жыл Қаптамасында көрсетілген жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде 25 С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!