Каптоприл Вива Фарм таблетки 25 мг

Бір таблетканың құрамында: белсенді зат – каптоприл, 25 мг, қосымша заттар: лактоза моногидраты, жүгері крахмалы, микрокристалды целлюлоза, стеарин қышқылы. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Квадрат пішінді, екі жақ беті дөңес, бір жақ бетінде крест тәрізді сызығы бар, жеңіл мәрмәрлігі бар, ақ дерлік түсті таблеткалар.

Артериялық гипертензия: каптоприл жеңіл және орташа дәрежедегі артериялық гипертензияны емдеу үшін көрсетілген. Гипертензияның ауыр дәрежесі кезінде дәрілік затты стандартты терапия тиімсіз немесе орынсыз болған жағдайда қолдану керек. Жүрек жеткіліксіздігі: каптоприл сол жақ қарыншаның систолалық функциясының төмендеуімен созылмалы жүрек жеткіліксіздігін емдеу үшін көрсетілген. Оны диуретиктермен және қажет болған жағдайда оймақгүл препараттарымен және бета-блокаторлармен бірге қолдануға болады. Күніне 100 мг-нан астам дозаны диуретикпен бірге немесе онсыз қабылдайтын пациенттер, бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер немесе жүректің ауыр созылмалы жеткіліксіздігі бар пациенттер маманның бақылауында болуы тиіс. Миокард инфарктісі: - қысқа мерзімді (4 апта) қолдану: каптоприл инфаркттан кейінгі алғашқы 24 сағат ішінде клиникалық тұрақты пациенттер үшін қолданылады; - клиникалық көріністері бар жүрек жеткіліксіздігінің ұзақ мерзімді профилактикасы: өміршеңдікті жақсарту, симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігінің басталуын кешіктіру, жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу санын азайту және қайталанатын миокард инфарктісін азайту үшін миокард инфарктісінен кейін симптомсыз сол жақ қарыншалық дисфункциясы (лықсыту фракциясы ≤40%) бар клиникалық тұрақты пациенттерге қолданылады. Терапия басталғанға дейін жүрек функциясы радионуклидті вентрикулография немесе эхокардиография арқылы анықталуы тиіс. I типті диабеттік нефропатия: каптоприл диабеттік нефропатияны емдеу үшін көрсетілген (микроальбуминурия тәулігіне 30 мг-нан жоғары). Каптоприл бүйрек жеткіліксіздігі үдеуінің алдын-ала алады және онымен байланысты клиникалық көріністерді, яғни диализді, бүйрек трансплантациясы мен өлімді азайта алады. Каптоприлді жеке немесе басқа гипертензияға қарсы дәрілермен біріктірілімде қолдануға болады.

Каптоприл ангиотензин-өзгертетін ферменттің (АӨФ) тежегіші болып табылады. АӨФ тежегіштерінің әсері қан плазмасының ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін басудың нәтижесі болып табылады. Ренин - бұл ангиотензиногенді ангиотензин-I-ге, салыстырмалы түрде белсенді емес декапептидке айналдыратын бүйрек синтездейтін және қанға енетін эндогендік фермент. Содан кейін ангиотензин-I ангиотензин-өзгертетін фермент пептидилдипептидаза көмегімен ангиотензин-II-ге айналады. Ангиотензин-II - бұл қантамырлардың тарылуына және артериялық қысымның жоғарылауына, сондай-ақ бүйрекүсті бездерін альдостерон секрециясына стимуляциясына жауап беретін күшті вазоконстриктор болып табылады. АӨФ тежелуі вазопрессорлық белсенділіктің төмендеуіне және альдостерон секрециясының төмендеуіне түрткі болатын плазмадағы ангиотензин-II деңгейінің төмендеуіне әкеледі. Соңғы төмендеу аз болса да, сарысудағы калий концентрациясының аздап жоғарылауы, сондай-ақ, натрий мен сұйықтықтың жоғалуы орын алуы мүмкін. Ангиотензин-II-нің ренин секрециясына теріс кері байланысын тоқтату плазманың ренин белсенділігінің артуына әкеледі. Брадикининнің күшті вазодепрессиялық кининді пептидінің деградациясын белсенді емес метаболиттерге дейін азайту АӨФ-тің тағы бір функциясы болып табылады. АӨФ тежелуі нәтижесінде брадикининнің (айқын вазодилатациялайтын әсері бар пептид) жинақталуы және простагландин синтезінің ұлғаюы есебінен шеткері вазодилатацияға ықпал ететін айналымдағы және тіндік калликреин-кинин жүйесінің белсенділігі артады. Бұл механизм каптоприлдің гипертензияға қарсы әсеріне белгілі бір үлес қоса алады, сондай-ақ кейбір жағымсыз реакциялардың пайда болу себебі болып табылады. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі (СЖЖ) бар пациенттерде каптоприл жалпы шеткері қантамырлық кедергіні (ШҚК) елеулі азайтады және веналық көлемді ұлғайтады (осылайша жүрекке жүктемеден бұрын және кейін жүктеуді азайта отырып), оң жақ жүрекше мен қан айналымының шағын шеңберіндегі қысымды төмендетеп, жүректің минуттық көлемін ұлғайтады және физикалық жүктемеге төзімділікті жақсартады. Плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеулерде бастан өткерген миокард инфарктісінен кейін сол жақ қарыншаның дисфункциясы (сол жақ қарыншаның лықсу фракциясы ≤ 40%) бар пациенттерде каптоприл өміршеңдік деңгейін арттырып, жүрек-қан тамырларынан болатын өлімді азайтады. Соңғысы симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігінің дамуының кешеуілдеуі және плацебомен салыстырғанда жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға жатқызу қажеттілігінің төмендеуі түрінде көрініс тапты. Сондай-ақ, қайталанатын инфаркт пен жүрек реваскуляризациясы емшараларының төмендеуі және/немесе диуретиктермен және/немесе оймақгүл препараттарымен қосымша емдеу қажеттілігі немесе плацебомен салыстырғанда олардың дозасының жоғарылауы байқалды. Ретроспективті талдау каптоприлдің қайталанатын инфаркт жиілігі мен жүрек реваскуляризациясы емшаралары жиілігін азайтатынын көрсетті (екеуі де зерттеудің мақсатты критерийі болған жоқ). Миокард инфарктісі бар пациенттердің қатысуымен тағы бір үлкен плацебо бақыланатын зерттеу каптоприлдің (оқиғадан кейін 24 сағат ішінде және бір ай ішінде енгізілген) плацебомен салыстырғанда 5 аптадан кейін жалпы өлімді елеулі түрде төмендететінін көрсетті. Каптоприлдің жалпы өлімге пайдалы әсері бір жылдан кейін де анықталды. Емдеудің бірінші күнінде ерте өлімге теріс әсер ету белгілері анықталған жоқ. Каптоприлдің кардиопротекторлық әсері пациенттің жасына немесе жынысына, инфаркттың оқшаулануына және инфаркттан кейінгі кезеңде тиімділігі дәлелденген қатар жүретін терапияға (тромболитиктер, бета-адреноблокаторлар және ацетилсалицил қышқылы) қарамастан байқалады. I типті диабеттік нефропатия Протеинуриясы бар, гипертониясы бар немесе онсыз инсулинге тәуелді қант диабеті бар пациенттерде салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын көп орталықты клиникалық зерттеуде (артериялық қысымды бақылау үшін басқа да гипотензивті дәрілерді бір мезгілде тағайындауға рұқсат етілген) каптоприл плацебоға қарағанда креатининнің бастапқы концентрациясының екі есе арту уақытын едәуір (51% - ға) қысқартты; терминальді бүйрек жеткіліксіздігінің (диализ, трансплантация) немесе өлімнің жиілігі плацебо қабылдағанға қарағанда каптоприлді қабылдағанда әлдеқайда аз (51%) болды. Қант диабеті және микропротеинуриясы бар пациенттерде каптоприлмен емдеу екі жыл ішінде альбуминнің шығарылуын төмендетеді. Бүйрек функциясын сақтауға бағытталған каптоприлмен жүргізілетін ем артериялық қысымның төмендеуі нәтижесінде пайда болатын кез-келген пайданы толықтырады. Екі ірі рандомизацияланған бақыланатын зерттеулер (ONTARGET зерттеуі (телмисартанның монотерапия ретінде және рамиприлмен кешенді соңғы нүктемен біріктірілімі ретінде жалғасқан зерттеуі ) мен VA NEPHRON-D зерттеуі (Ардагерлер істері басқармасының пациенттеріндегі қант диабеті кезінде нефропатияны зерттеу)) ангиотензин II рецепторларының блокаторымен АӨФ тежегіштерінің біріктірілімін қолдануды зерттеді. ONTARGET зерттеуі жүрек-қан тамырлары немесе цереброваскулярлық аурулары немесе 2 типті қант диабеті бар, ағзалардың ишемиялық зақымдану белгілерімен бірге жүретін пациенттерде жүргізілген зерттеу болды. VA NEPHRON-D зерттеуі — бұл 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде жүргізілген зерттеу. Бұл зерттеулерде бүйрек және/немесе жүрек-қан тамырлары нәтижелері мен өлім-жітімге айтарлықтай оң әсер ету анықталмады, бірақ бұл ретте монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемия, бүйректің жедел зақымдануы және/немесе гипотензия қаупінің жоғарылауы байқалды. Олардың ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерін ескере отырып, бұл нәтижелер басқа АӨФ тежегіштеріне және ангиотензин II рецепторларының блокаторларына да қатысты. Осы себепті диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын біріктіріп қолдануға болмайды. ALTITUDE зерттеуі (жүрек-қан тамырлары және бүйрек соңғы нүктелерін қолданатын 2 типті қант диабеті кезінде алискиренді зерттеу) 2 типті қант диабеті және созылмалы бүйрек ауруы және/немесе жүрек-қан тамырлары аурулары бар пациенттерде АӨФ тежегіштерімен және ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен стандартты терапияға алискиренді қосудың пайдасын бағалауға бағытталған зерттеуді білдірді. Қажетсіз нәтижелер қаупінің жоғарылауына байланысты зерттеу мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қан тамырлары аурулары мен инсульт салдарынан болатын өлім плацебо тобымен салыстырғанда алискирен тобында жиі байқалды, ал жағымсыз құбылыстар мен елеулі жағымсыз құбылыстар (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) туралы хабарламалар плацебо тобымен салыстырғанда алискирен тобына қатысты жиі болды.

Дозалау режимі Каптоприл Вива Фарм препаратының дозасын пациенттің жағдайына және артериялық қысым тарапынан реакцияға қарай жеке белгілейді. Ұсынылатын ең жоғары тәуліктік доза 150 мг құрайды. Артериялық гипертензия Каптоприлмен емдеуді пациенттің қажеттіліктеріне сәйкес титрленуі керек ең аз тиімді дозада жүргізу керек. Ұсынылатын бастапқы доза тәулігіне екі рет 25-50 мг құрайды. Қажет болған жағдайда, артериялық қысымның қажетті деңгейіне қол жеткізу үшін дозаны біртіндеп, кемінде 2 апта аралықпен, тәулігіне 100-150 мг дейін екі қабылдаумен ұлғайтады. Каптоприл өздігінен қолданылады немесе басқа гипертензияға қарсы препараттармен, көбінесе тиазидті диуретиктермен біріктіріледі. Тиазидті диуретиктермен бірлескен гипертензияға қарсы ем кезінде бір реттік тәуліктік қабылдау жеткілікті. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) белсенділігі айқын пациенттер үшін (гиповолемия, реноваскулярлық гипертензия, жүрек жеткіліксіздігі) бір реттік қабылдаудың ұсынылатын дозасы 6,25 мг немесе 12,5 мг құрайды. Емді дәрігердің қатаң бақылауымен бастау керек. Біртіндеп, кем дегенде 2 апта аралықпен доза тәулігіне 50 мг-ға дейін бір немесе екі қабылдауға, ал қажет болған жағдайда, тәулігіне 100 мг-ға дейін бір немесе екі қабылдауға ұлғайтылуы мүмкін. Жүрек жеткіліксіздігі Жүрек жеткіліксіздігін каптоприлмен емдеуді мұқият медициналық бақылаудан бастау керек. Бастапқы доза тәулігіне екі - үш рет 6,25 мг немесе 12,5 мг құрайды. Демеуші дозаға (тәулігіне 75-150 мг) дейін титрлеу пациенттің емге реакциясына, клиникалық жай-күйіне және жағымдылығына негізделуі тиіс. Ұсынылатын ең жоғары тәуліктік доза бірнеше қабылдауларда 150 мг құрайды. Пациенттің емге реакциясын бағалау мүмкіндігін алу үшін дозаны біртіндеп, кем дегенде 2 апта аралықпен арттыру керек. Миокард инфарктісі • қысқа мерзімді емдеу: стационарда Каптоприл Вива Фарм препаратымен емдеу тұрақты гемодинамикасы бар пациенттерде белгілер және/немесе симптомдар пайда болғаннан кейін мүмкіндігінше тез басталуы тиіс. Сынама дозаны келесідегідей етіп қабылдау қажет - 6,25 мг, содан кейін 2 сағаттан кейін - 12,5 мг және 12 сағаттан кейін - 25 мг. Келесі күннен бастап жағымсыз гемодинамикалық реакциялардың кепілді болмауы кезінде 4 апта ішінде күніне екі рет 100 мг препаратты қабылдау қажет. Емдеудің 4 аптасының соңында пациенттің жағдайы қайтадан бағаланып, инфаркттан кейінгі кезеңде ауруды емдеуді жалғастыру туралы шешім қабылдануы керек. • ұзақ мерзімді емдеу: егер каптоприлмен емдеу жедел миокард инфарктісінен кейінгі алғашқы 24 сағат ішінде басталмаса, клиникалық тұрақты пациенттерді емдеу инфаркттан кейінгі 3-тен 16 күнге дейін басталады деп болжанады. Емдеу ауруханада 75 мг дозаға жеткенге дейін артериялық қысымды мұқият бақылау арқылы басталуы керек. Әсіресе пациентте артериялық қысым қалыпты немесе төмен болғанда, бастапқы доза төмен болуы керек. Емдеуді 6,25 мг дозадан, содан кейін 2 күн ішінде тәулігіне үш рет 12,5 мг-ден, ал егер бұл қолайсыз гемодинамикалық реакциялардың болмауымен негізделген болса, тәулігіне үш рет 25 мг-ден бастаған жөн. Ұзақ емдеу кезінде тиімді кардиопротекция үшін ұсынылатын доза екі-үш дозада тәулігіне 75-150 мг құрайды. Симптоматикалық гипотензия жағдайында диуретиктердің және/немесе бір мезгілде қолданылатын вазодилататорлардың дозасы каптоприлдің тұрақты дозасына қол жеткізу мақсатында азайтылуы мүмкін. Қажет болған жағдайда, емдеу сызбасы пациенттің клиникалық реакцияларына қарай түзетіледі. Каптоприлді миокард инфарктісін емдеу үшін басқа дәрілермен, атап айтқанда тромболитикалық дәрілермен, бета-блокаторлармен және ацетилсалицил қышқылымен бірге қолдануға болады. I типті диабеттік нефропатия I типті диабеттік нефропатияда ұсынылатын тәуліктік доза бірнеше қабылдауларда 75-100 мг құрайды. Каптоприлді басқа гипертензияға қарсы дәрілермен, яғни диуретиктермен, бета-блокаторлармен, орталық әсер ететін препараттармен немесе егер қан қысымын төмендету каптоприл монотерапиясы кезінде талапқа сай болмағанда қан тамырларын кеңейтетін дәрілермен бірге қолдануға болады. Бүйрек функциясының бұзылуы Каптоприл негізінен бүйрек арқылы шығарылатын болғандықтан, бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін доза азайтылған, ал дозалау аралығы ұлғайтылған болуы керек. Диуретиктермен қатар емдеу қажет болған кезде, ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде тиазидті диуретикті емес, ілмектік диуретикті (мысалы, фуросемид) қолданған жөн. Каптоприлдің жинақталуын болдырмау үшін бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге келесі тәуліктік доза ұсынылуы мүмкін (Кестені қараңыз). Креатинин клиренсі (мл/мин/1,73 м2) — Бастапқы тәуліктік доза (мг) — Ең жоғары тәуліктік доза (мг) >40 21-40 10-20 <10 — 25-50 25 12,5 6,25 — 150 100 75 37,5 Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттер үшін, басқа гипертензияға қарсы дәрілерді қабылдаған жағдайдағыдай, пациенттердің осы санатында бүйрек функциясы төмендеуі мүмкін немесе басқа да қатарлас аурулар байқалуы мүмкін болғандықтан, каптоприлмен емдеуді ең аз дозадан (тәулігіне екі рет 6,25 мг) бастау ұсынылады. Дозаны пациенттің реакциясына қарай таңдап алу керек және талапқа сай бақылауға қол жеткізу үшін барынша төмен дозаны ұстау керек. Балалар мен жасөспірімдер Балалар мен жасөспірімдерде каптоприлдің тиімділігі мен қауіпсіздігі толығымен анықталған жоқ. Енгізу әдісі және жолы Ішке қабылдауға арналған. Каптоприл Вива Фарм препаратын тамақ ішер алдында, кезінде және одан кейін қолдануға болады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну жөніндегі ұсынымдар Егер осы препаратты қолдану бойынша сұрақтар туындаса, емдеуші дәрігерге немесе медицина қызметкеріне хабарласыңыз.

• каптоприлге, АӨФ басқа тежегіштеріне немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • АӨФ тежегішімен алдында жүргізілген емге байланысты ангионевроздық ісіну • тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну • қант диабетіне шалдыққан немесе орташа немесе ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде каптоприлді құрамында алискирен бар препараттармен біріктірілімде қолдану (ШСЖ<60 мл/мин /1.73 м2) • ангионевроздық ісінудің жоғары даму қаупіне байланысты бейтарап эндопептидаза тежегіштерімен (мысалы, құрамында сакубитрил / валсартан бар препараттармен) бір мезгілде қолдану • тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдар • жүктіліктің екінші және үшінші триместрі • лактация кезеңі • балалар және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер

Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау мынадай критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100 <1/10 дейін), сирек (≥1/1000 <1/100 дейін), сирек (≥1/10000 <1/1000 дейін), өте сирек (<1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) Жиі • ұйқысыздық • дисгевзия, қайтымды және өздігінен басылатын дәм сезудің бұзылуы, бас айналу • құрғақ, тітіркендіргіш (қақырық бөлінбейтін) жөтел және ентігу • жүрек айнуы, құсу, эпигастрийдегі жайсыздық, асқазанның ойық жарасы, диспепсия, дәм сезу қабілетінен айрылу (әдетте емдеуді тоқтатқан кезде қайтымды), асқазанның тітіркенуі, іштің ауыруы, диарея, іш қату, ауыздың құрғауы • бөртпемен немесе бөртпесіз терінің қышынуы, бөртпе және алопеция Жиі емес • тәбеттің төмендеуі • бас ауыруы, парестезия • тахикардия немесе тахиаритмия, аритмия, стенокардия, жүректің соғуы • гипотензия, Рейно синдромы, ысынулар, бозару, ортостаздық гипотензия • ангионевроздық ісіну • кеуденің ауыруы, шаршау, дімкәстік, астения Сирек • анорексия • ұйқышылдық • салмақ жоғалту және тәбеттің төмендеуі, афтозды жараларға ұқсайтын стоматит, ішектің ангионевроздық ісінуі, ауыз қуысының жаралары • бүйрек функциясының бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі, полиурия, олигурия, поллакиурия Өте сирек • нейтропения / агранулоцитоз, панцитопения, әсіресе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде, анемия (оның ішінде апластикалық және гемолиздік), тромбоцитопения, лимфаденопатия, эозинофилия, аутоиммундық аурулар және / немесе АНА (антинуклеарлы антиденелер)титрлерінің жоғарылауы • гиперкалиемия, гипонатриемия, гипогликемия • сананың шатасуы, депрессия • ми қан айналымының бұзылуы, цереброваскулярлық жеткіліксіздік (инсульт), естен тану • көрудің бұлыңғырлануы • жүректің тоқтап қалуы, кардиогенді шок • бронхтың түйілуі, ринит, аллергиялық альвеолит / эозинофильді пневмония • глоссит, панкреатит • бауыр функциясының бұзылуы, холестаз, сарғаю, гепатит, бауыр некрозы, бауыр ферменті мен билирубин деңгейінің жоғарылауы, қандағы трансаминазалар мен сілтілі фосфатазалардың жоғарылауы • есекжем, Стивен-Джонсон синдромы, мультиформалы эритема, фотосезімталдық, пемфигоидты реакция және эксфолиативті дерматит, псориаз және псориазоформды дерматит • миалгия, артралгия • нефроздық синдром • импотенция, эректильді дисфункция, гинекомастия • қызба • протеинурия, эозинофилия, қан сарысуындағы калийдің, қандағы натрийдің жоғарылауы, натрий деңгейінің төмендеуі, қан сарысуындағы мочевина, креатинин және билирубин деңгейінің жоғарылауы, гемоглобиннің, гематокриттің, лейкоциттер, тромбоциттер саны төмендеуі, АНА-титрінің жоғарылауы (антинуклеарлы антиденелер), эритроциттердің шөгу жылдамдығының жоғарылауы Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек: Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: айқын артериялық гипотензия, шок, мелшию, брадикардия, электролиттік бұзылулар және бүйрек жеткіліксіздігі. Емі: препаратты жақында қабылдаған жағдайда асқазанды шаю, адсорбенттер мен натрий сульфатын қабылдағаннан кейін 30 минут ішінде тағайындау сияқты сіңірілудің алдын алу бойынша шаралар қабылдануы мүмкін. Артериялық гипотензия белгілері пайда болған кезде пациентті аяғы шамалы көтерілген қалпында жатқызады. Сұйықтық пен тұзды ерітінділердің көлемін арттыратын препараттарды қолданудың орындылығы туралы мәселені қарастырады. Ангиотензин-II емдеу мүмкіндігін қарастыру керек. Брадикардия немесе ауқымды вагустық реакцияларды атропин енгізу арқылы тоқтатуға болады. Кардиостимуляторды пайдалану мүмкіндігін қарастыруға болады. Каптоприлді гемодиализ көмегімен шығаруға болады. Каптоприл перитонеальді диализ кезінде шығарылмайды.

Каптоприл Вива Фарм препаратын қабылдамас бұрын дәрігермен кеңесіңіз. Арнайы ескертулер Жүктілік АӨФ тежегішін жүктілік кезінде тағайындауға болмайды. Егер АӨФ тежегіштерімен емді жалғастыру қажет деп есептелмесе, жүктілікті жоспарлаған пациенттерді жүктілік кезінде пайдалану үшін белгіленген қауіпсіздік бейіні бар баламалы гипотензивті препараттарға ауыстыру керек. Жүктілікті диагностикалау кезінде АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда баламалы емді бастау керек. Гипотензия Асқынбаған гипертензиясы бар пациенттерде гипотензия сирек кездеседі. Симптоматикалық гипотензия қарқынды диурездік ем, тұзды аз тұтыну, диарея, құсу немесе гемодиализ нәтижесінде қан көлемі төмендеген және/немесе гипонатриемиясы бар гипертониктерге тән. Каптоприлді қолданар алдында қан мен натрийдің азайтылған мөлшерін түзету керек, бұл ретте төмен бастапқы дозаларға артықшылық беріледі. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер гипотензия дамуының жоғары қаупіне бейім болады, сондықтан, АӨФ тежегішімен ем кезінде бастапқы дозаны неғұрлым төменінен бастау ұсынылады. Төмендеу шамасы емнің басында ең жоғары болып табылады және бір немесе екі апта бойы сақталады; емдеуге дейінгі деңгейге оралу екі ай ішінде емдік тиімділікті төмендетпей жүзеге асырылады. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде каптоприл немесе диуретик дозасын арттырған кезде сақ болу керек. Гипертензияға қарсы дәрілерді қолданудың барлық жағдайындағыдай, жүрек-қантамыр немесе цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерде жоғары артериялық қысымның төмендеуі миокард инфарктісі немесе инсульт қаупінің жоғарылауымен байланысты екенін есте сақтаған жөн. Гипотензия дамыған кезде пациентті жатқызу керек. Қан көлемін толтыру үшін физиологиялық ерітіндіні вена ішіне енгізу қажет болуы мүмкін. Сәбилер, әсіресе жаңа туылған нәрестелер, каптоприлдің қолайсыз гемодинамикалық әсеріне көбірек бейім болуы мүмкін. Артериялық қысымның шамадан тыс, ұзақ және болжап болмайтын төмендеуі және онымен байланысты асқынулар, оның ішінде олигурия және құрысулар туралы хабарланды. Реноваскулярлық гипертензия Екі жақты бүйрек артериясының стенозы немесе бір жұмыс істейтін бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде АӨФ тежегіштерін тағайындау кезінде гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупі жоғары болады. Бүйрек функциясының бұзылуы қан сарысуындағы креатининнің шамалы өзгеруімен пайда болуы мүмкін. Бұл пациенттерде емді төмен дозалардан, мұқият медициналық бақылаумен және бүйрек функциясын бақылаумен бастаған жөн. Бүйрек жеткіліксіздігі Каптоприлге жағымсыз реакциялардың жиілігі препарат негізінен бүйрек арқылы шығатын болғандықтан, негізінен бүйрек функциясына байланысты. Бүйрек жеткіліксіздігі жағдайында (креатинин клиренсі >40 мл/мин) каптоприлдің бастапқы дозасы пациенттің креатинин клиренсіне сәйкес, содан кейін пациенттің емдеуге реакциясына байланысты түзетілуі тиіс. Калий мен креатининді тұрақты бақылау мұндай пациенттер үшін әдеттегі медициналық тәжірибенің бөлігі болып табылады. Доза талапқа сай бақылауға қажет мөлшерден аспауы керек және бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде төмендетілуі керек. Пациентті тексеру терапия басталғанға дейін және одан кейін белгілі бір уақыт өткен соң бүйрек функциясын бағалауды (калий мен креатинин деңгейін бақылау) қамтуы керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді әдетте каптоприлмен емдеуге болмайды. Ангионевроздық ісіну Каптоприлді қоса, АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде аяқ-қолдардың, беттің, еріннің, шырышты қабықтың, тілдің, жұтқыншақтың немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі пайда болуы мүмкін. Бұл кез-келген емдеу уақытында, кез-келген кезде болуы мүмкін. Сирек жағдайларда ауыр ангионевроздық ісіну АӨФ тежегішімен ұзақ емдеуден кейін де дамуы мүмкін. Мұндай жағдайларда препаратты қабылдауды дереу тоқтатып, ангионевроздық ісіну симптомдары толық жойылғанға дейін пациентке тиісті бақылауды жүргізу керек. Ісіну аймағы бет пен ерінмен шектелген жағдайларда, жағдай әдетте емделусіз қалыпқа келеді, дегенмен симптомдарды жеңілдету үшін антигистаминді препараттарды қабылдауға болады. Тілдің, дауыс саңылауының немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі өлімге әкелуі мүмкін. Тыныс алу жолдарының бітелуін туындатуы мүмкін тіл, жұтқыншақ немесе көмей аумағындағы ісіну кезінде адреналин 1: 1000 (0,3 мл-ден 0,5 мл-ге дейін) ерітіндісін тері астына енгізуді және/немесе тыныс алу жолдарының өткізгіштігін қамтамасыз ету бойынша қажетті шараларды қабылдауды қамтуы мүмкін тиісті емді тағайындау керек. Пациент дереу ауруханаға жатқызылып, ісіну симптомдары толығымен жойылғанға дейін кем дегенде 12-24 сағат бойы бақылауда болуы керек. АӨФ тежегіштерін қабылдаған терісінің түсі қара пациенттерде терісінің түсі басқа пациенттермен салыстырғанда ангионевроздық ісінудің пайда болу жиілігі анағұрлым жоғары екендігі туралы мәліметтер бар. Анамнезінде АӨФ тежегіштерімен емдеуге байланысты емес ангионевроздық ісінуі бар пациенттер АӨФ тежегішін қабылдау кезінде ангионевроздық ісінудің пайда болу қаупі жоғары болады. АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде ішектің ангионевроздық ісінуінің пайда болу сирек жағдайлары туралы мәліметтер бар. Мұндай пациенттер жүрек айнуымен немесе құсумен қатар жүретін немесе жүрмейтін іш аймағының ауыруына шағымданды; кейбір жағдайларда алдыңғы беттің ангионевроздық ісінуі болмады және С-1-эстераза деңгейі қалыпты болды. Ангионевроздық ісінудің болуы ішпердеішілік компьютерлік томография мен УДЗ қоса, тиісті емшаралар арқылы, сондай-ақ хирургиялық араласым кезінде диагностикаланды. Симптомдар АӨФ тежегішін тоқтатқаннан кейін жойылды. Ішектің ангионевроздық ісінуі АӨФ тежегіштерін қабылдайтын іш аумағындағы ауыруы бар пациенттерді дифференциалды диагностикалауға енгізілуі тиіс. АӨФ тежегіштерін сакубитрил/валсартанмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің жоғары қаупіне байланысты қарсы көрсетілген. Сакубитрил / валсартанмен емдеуді каптоприлдің соңғы дозасынан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды. Каптоприлмен емдеуді сакубитрил / валсартанның соңғы дозасынан кейін 36 сағаттан ерте бастауға болмайды. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін (мысалы, тыныс алу бұзылысы бар немесе онсыз тыныс алу жолдарының немесе тілдің ісінуі). АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен емдеуді бастағанда сақ болу керек. Сарысудағы калий АӨФ тежегіштері гиперкалиемияны тудыруы мүмкін, өйткені олар альдостеронның босап шығуын тежейді. Бүйрек қызметі қалыпты емделушілерде әсері әдетте елеусіз. Алайда, гиперкалиемия бүйрек қызметі бұзылған пациенттерде және/немесе калий қоспаларын (соның ішінде тұз алмастырғыштарды), калий жинақтаушы диуретиктерді, триметоприм/сульфаметоксазол деп те аталатын триметопримді немесе котримоксазолды және әсіресе альдостерон антагонистерін немесе ангиотензин рецепторлары блокаторларын қабылдайтын пациенттерде пайда болуы мүмкін. АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде калий жинақтаушы диуретиктер мен ангиотензин рецепторларының блокаторларын сақтықпен қолдану керек, сондай-ақ сарысудағы калий деңгейін және бүйрек функциясын бақылау керек. Жөтел АӨФ тежегіштерін қолдану кезінде жөтел туралы хабарланды. Жөтел өнімді емес, тұрақты болып табылады және АӨФ тежегішін қабылдауды тоқтатқан кезде жойылады. Бауыр жеткіліксіздігі Асқынуы сирек. АӨФ тежегіштері бауырдың жедел некрозға және (кейде) өлімге дейін үдеуі мүмкін холестаздық сарғаюды немесе гепатитті тудырады. Бұл синдромның механизмі анық емес. Сарғаю немесе бауыр ферменттері белсенділігінің айқын жоғарылауы дамитын АӨФ тежегіштерін алатын пациенттер АӨФ тежегіштерін қабылдауды тоқтатып, тиісті медициналық бақылауда болуы тиіс. Гиперкалиемия Каптоприлді қоса, АӨФ тежегіштерін қабылдаған кейбір пациенттерде қан сарысуындағы калий деңгейінің жоғарылауы байқалады. Гиперкалиемия бүйрек жеткіліксіздігі, қант диабеті бар пациенттерде, калий сақтайтын диуретиктерді, құрамында калий бар тұз алмастырғыштарды және калий арттыратын басқа да дәрілерді (мысалы, гепарин, триметоприм/сульфаметоксазол деп танылған котримоксазол) қолданғанда дамуы мүмкін. Егер жоғарыда аталған препараттарды қатар қолдану орынды деп саналса, қан сарысуындағы калий деңгейін үнемі бақылау ұсынылады. Литий Литий уыттылығының күшеюіне байланысты литиймен бірге қолдану ұсынылмайды. Аорталық, митральді клапандардың стенозы, обструкциялық гипертрофиялық кардиомиопатия АӨФ тежегіштерін кардиогенді шокты және гемодинамикалық маңызды обструкцияны болдырмау үшін митральді және аорталық клапандардың стенозы, сол қарыншадан ағып кетудің обструкциясы бар пациенттерде сақтықпен пайдалану керек. Нейтропения / агранулоцитоз Каптоприлді қоса, АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде нейтропения / агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия туралы хабарланды. Бүйрек функциясы қалыпты және басқа да асқынатын факторлар жоқ пациенттерде нейтропения өте сирек кездеседі. Каптоприлді коллагенозы, қантамыр аурулары бар пациенттерде, иммунодепрессантты емдеуде, аллопуринолмен немесе прокаинамидпен емдеуде немесе осы асқынатын факторлардың үйлесімінде, әсіресе бүйрек функциясының бұзылулары бар болса, аса сақтықпен пайдалану керек. Бұл пациенттердің кейбіреулерінде кейбір жағдайларда қарқынды бактерияға қарсы емге резистентті болатын ауыр инфекциялар пайда болды. Егер каптоприл осындай пациенттерде пайдаланылса, лейкоциттердің санын емдеу басталғанға дейін, содан кейін каптоприлмен емдеудің алғашқы 3 айы ішінде әрбір 2 апта сайын және емдеуден кейін мезгіл-мезгілімен бақылау қажет. Емдеу кезінде барлық пациенттерге инфекцияның кез-келген белгілерін (мысалы, тамақтың ауыруы, температураның көтерілуі) хабарлау қажеттілігі туралы нұсқалуы керек. Егер нейтропения (нейтрофилдер 1000/мм3 кем) болса немесе нейтропенияға күмән болса, каптоприл мен басқа да қатар жүретін препараттарды тоқтату керек. Пациенттердің көпшілігінде каптоприлді қабылдауды тоқтатқан кезде нейтрофилдер саны тез қалпына келеді. Протеинурия Протеинурия бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде немесе АӨФ тежегіштерінің жоғары дозаларына жауап ретінде пайда болуы мүмкін. Несептегі жалпы ақуыздың мөлшері күніне 1 г асады, каптоприл қабылдаған пациенттердің шамамен 0,7% - ында тіркелді. Пациенттердің көпшілігінде алдында болған бүйрек ауруының белгілері болған немесе олар каптоприлдің салыстырмалы түрде жоғары дозаларын (тәулігіне 150 мг-ден астам) немесе екеуін де алған. Нефроздық синдром протеинуриясы бар пациенттердің 1/5 бөлігінде кездеседі. Көп жағдайда протеинурия каптоприлді қабылдауға қарамастан 6 айдан кейін азаяды немесе жойылады. Протеинуриясы бар пациенттерде қандағы азот мочевинасы мен креатинин мөлшері секілді бүйрек функциясының параметрлері сирек өзгерді. Бүйректің қатарлас ауруы бар пациенттерде емдеу басталғанға дейін және одан кейін мезгіл-мезгілімен несептегі ақуыздың мөлшерін бағалау (таңертеңгі несептің бірінші порциясындағы тест-жолақтың көмегімен талдау) қажет. Жарғақшалы гломерулопатия кейбір протеинуриясы бар пациенттерден алынған биоптаттарда анықталғанмен, каптоприлмен себеп-салдарлық байланыс анықталмаған. Десенсибилизация жүргізу кезіндегі анафилактоидты реакциялар Өмірге қауіп төндіретін анафилаксиялық реакциялар АӨФ тежегіштерін қабылдау аясында жарғаққанатты жәндіктердің уымен десенсибилизациялайтын ем жүргізілетін пациенттерде сирек байқалады. Бұл реакциялардың дамуын десенсибилизация кезінде каптоприлді уақытша тоқтатса, болдырмауға болады. Осыған байланысты каптоприлді қабылдау аясында десенсибилизацияны жүргізу кезінде сақ болу керек. Тығыздығы төмен липопротеиндер аферезінен/гемодиализден өтетін пациенттердегі анафилаксиялық реакциялар Беріктігі жоғары жарғақшаларды (мысалы, AN 69) пайдалана отырып гемодиализден өткен немесе декстран сульфатқа сіңуі бар тығыздығы төмен липопротеиндер аферезінен өткен және бір мезгілде АӨФ тежегіштерімен емделген пациенттерде анафилаксиялық реакциялар туралы хабарланды. Бұл пациенттерге диализ жарғақшаларын басқа типтегі жарғақшаларға ауыстыруды немесе басқа кластың гипертензияға қарсы препаратты қолдануды ұсыну қажет. Хирургия / анестезия Артериялық гипотензия ауыр хирургиялық араласымнан өткен пациенттерде немесе артериялық қысымды төмендететіні белгілі анестетиктермен емдеу кезінде пайда болуы мүмкін. Гипотензияны қан айналымының көлемін түзету арқылы жоюға болады. Гипокалиемия қаупі АӨФ тежегішінің тиазидті диуретикпен біріктірілуі гипокалиемияның пайда болуын жоққа шығармайды. Калийемияны тұрақты бақылау керек. Қант диабеті Пероральді диабетке қарсы препараттарды немесе инсулинді бұрын қабылдаған қант диабеті бар пациенттерде, атап айтқанда АӨФ тежегіштерімен емдеудің бірінші айында гликемия деңгейін мұқият бақылау керек. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттердегі бүйрек функциясы Кейбір пациенттерде каптоприлмен ұзақ емдегенде азот мочевинасы мен сарысулық креатинин деңгейінің қалыптыдан немесе бастапқы деңгейден> 20% тұрақты жоғарылауы дамуы мүмкін. Кейбір пациенттерге, әдетте ауыр бүйрек ауруына шалдыққанға креатинин деңгейінің үдемелі жоғарылауына байланысты емдеуді тоқтатуды қажет болды. Гипокалиемия қаупі АӨФ тежегіші мен тиазидті диуретикті бір мезгілде қолданғанда гипокалиемияның даму қаупі жоққа шығарылмайды. Қан сарысуындағы калий деңгейіне тұрақты мониторинг жүргізу керек. Нәсілдік тиістілігі Басқа АӨФ тежегіштері секілді, каптоприл өңі қара пациенттерде рениннің төмен фракцияларының басым болуына байланысты еуропеоидты нәсілді пациенттерге қарағанда негроидті нәсілді пациенттерде артериялық қысымды төмендетуде тиімсіз. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қабылдау гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының бұзылуы (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) қаупін арттыратыны туралы деректер бар. АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын (АРБ II) немесе алискирен қолданумен РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Жеке жағдайларда АӨФ және АРБ II тежегіштерін бірге қолдану абсолютті көрсетілген кезде маманның мұқият бақылауы және бүйрек функциясының, су-электролит теңгерімінің, артериялық қысымның міндетті мониторингісі қажет. АӨФ және АРБ II тежегіштерін диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде қолдануға болмайды. Лактоза Препарат құрамында лактоза бар. Тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар пациенттерде препаратты қолдануға болмайды. Педиатрияда қолданылуы Препарат балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге қарсы көрсетілімді. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Басқа гипертензияға қарсы препараттар секілді, автокөлікті басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілеті, атап айтқанда, емдеудің басында немесе дозаны өзгерту кезінде, сондай-ақ алкогольмен бірге қолданғанда төмендеуі мүмкін, бірақ бұл әсерлер жеке сезімталдыққа байланысты.

Жүктіліктің бірінші триместрінде каптоприлді қолдану кезінде АӨФ тежегіштерін пайдалану ұсынылмайды. АӨФ тежегішін қолдану жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде қарсы көрсетілімді. Жүктіліктің бірінші триместрінде АӨФ тежегіштерін қабылдау кезінде тератогендік қаупіне қатысты эпидемиологиялық деректер түпкілікті қорытынды жасауға мүмкіндік бермейді, алайда қауіптің кейбір артуы жоққа шығарылмайды. Егер АӨФ тежегіштерімен терапияны жалғастыру қажет деп саналмаса, жүктілікті жоспарлайтын пациенттерді жүктілік кезінде пайдалану үшін белгіленген қауіпсіздік бейіні бар балама гипертензияға қарсы препараттарға ауыстыру керек. Жүктілікті диагностикалау кезінде АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда балама терапияны бастау керек. Екінші және үшінші триместрде АӨФ тежегіштерімен емдеу шаранада уыттылықты (бүйрек функциясының төмендеуі, қағанақ суының аздығы, бассүйек сүйектері сүйектенуінің кідіруі) және неонатальді уыттылықты (бүйрек жеткіліксіздігі, артериялық гипотензия, гиперкалиемия) туындататыны белгілі. Егер АӨФ тежегіштерінің әсері жүктіліктің екінші триместрінен басталған болса, бүйрек пен бассүйектің функцияларын ультрадыбыстық зерттеу ұсынылады. АӨФ тежегіштерін қабылдаған сәбилердің аналары гипотензия белгісіне мұқият бақылануы тиіс. Қолда бар шектеулі фармакокинетикалық деректер емшек сүтіндегі каптоприлдің өте төмен концентрациясын көрсетеді. Бұл концентрациялар клиникалық тұрғыдан маңызды емес секілді. Каптоприлді бала емізу кезінде шала туған нәрестелер үшін және жүрек-қантамыр және бүйрек әсерлерінің салдарынан гипотензия қаупіне, сондай-ақ клиникалық тәжірибенің жеткіліксіздігіне байланысты босанғаннан кейінгі алғашқы бірнеше аптада қолдану ұсынылмайды. Жасы анағұрлым үлкен нәресте жағдайында, егер бұл емдеу анаға қажет болса, бірақ бала қандайда бір жағымсыз әсерлерге бақылауда болса, емізетін анада каптоприлді қолдану мүмкіндігін қарастыруға болады.

Калий жинақтаушы диуретиктер немесе калий қосылған тағамдық қоспалар АӨФ тежегіштері диуретиктерді қолданудан туындаған калийдің жоғалуын азайтады. Калий жинақтаушы диуретиктер (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), калий бар биологиялық қоспалар немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштар гиперкалиемияға әкелуі мүмкін. Егер бір мезгілде қолдану бар гипокалиемияға байланысты көрсетілсе, оларды сақтықпен және қан сарысуындағы калий деңгейін жиі бақылаумен қолдану керек. Қан сарысуындағы калий деңгейі әдетте қалып шегінде болғанымен, каптоприл қабылдайтын кейбір пациенттерде гиперкалиемия пайда болуы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), калий қоспалары немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштар қан сарысуындағы калий деңгейінің елеулі жоғарылауына әкелуі мүмкін. Сондай ақ, цилазаприлді сарысудағы калий деңгейін арттыратын триметоприм және котримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) сияқты басқа препараттармен бір мезгілде қолданғанда сақтық таныту керек, өйткені триметоприм амилоридке ұқсас калий жинақтаушы диуретик ретінде әрекет ететіні белгілі. Сондықтан каптоприлді жоғарыда аталған препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер бір мезгілде қолдану көрсетілген болса, оларды сақтықпен және қан сарысуындағы калий деңгейін жиі бақылай отырып қолданыңыз. Диуретиктер (тиазидті немесе ілмектік диуретиктер) Диуретиктермен жоғары дозаларда емдеу айналымдағы қан көлемінің төмендеуіне, каптоприлді кейіннен тағайындау кезінде гипотензияның даму қаупіне әкелуі мүмкін. Гипотензивті әсерлерді диуретик қабылдауды тоқтату, қан көлемін ұлғайту немесе тұзды тұтыну арқылы немесе каптоприлдің төмен дозасымен емді бастау арқылы азайтуға болады. Сонымен қатар гидрохлоротиазидпен немесе фуросемидпен клиникалық маңызды өзара әрекеттесуі анықталған жоқ. Циклоспорин АӨФ тежегіштерін циклоспоринмен бір мезгілде қолданғанда гиперкалиемия дамуы мүмкін. Сарысудағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Гепарин АӨФ тежегіштерін гепаринмен бір мезгілде қолданғанда гиперкалиемия дамуы мүмкін. Сарысудағы калий деңгейін бақылау ұсынылады. Альфа-блокаторлар Альфа-блокаторларды бір мезгілде қолдану каптоприлдің гипертензияға қарсы әсерін арттыруы және ортостаздық гипотензияның даму қаупін жоғарылатуы мүмкін. Гипертензияға қарсы басқа препараттар Каптоприл басқа гипертензияға қарсы препараттарды (мысалы, бета-блокаторлар, кальций арналарының ұзартылған блокаторлары) біріктіріп енгізген кезде қауіпсіздікті көрсетті. Осы препараттарды бір мезгілде қолдану каптоприлдің гипотензивті әсерін күшейтуі мүмкін. Нитроглицеринмен және басқа нитраттармен немесе басқа қан тамырларын кеңейтетін дәрілермен (мысалы, миноксидил) емдеуді сақтықпен қолдану керек. Жедел миокард инфарктісін емдеу Каптоприлді ацетилсалицил қышқылымен (кардиологиялық дозаларда), антиагреганттармен, бета-блокаторлармен және/немесе миокард инфарктісі бар пациенттерде нитраттармен бір мезгілде қолдануға болады. Литий АӨФ және литий тежегіштерін бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы литий деңгейінің уақытша жоғарылауына және литиймен уыттануға әкелуі мүмкін. АӨФ тежегіштері мен тиазидті диуретиктерді бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы литий деңгейін жоғарылатып, литий уыттылығының жоғарылау қаупін арттыруы мүмкін. Каптоприлді литиймен қолдану ұсынылмайды, бірақ егер біріктірілім қажет болса, онда қан сарысуындағы литий деңгейіне мұқият мониторинг жүргізу керек. Трициклді антидепрессанттар / антипсихотиктер АӨФ тежегіштері кейбір трициклді антидепрессанттар мен антипсихотиктердің гипотензивті әсерін күшейтуі мүмкін. Постуральді гипотензия болуы мүмкін. Аллопуринол, прокаинамид, цитостатикалық немесе иммуносупрессивті препараттар АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолдану, әсіресе соңғысы ұсынылғаннан асатын дозаларда қолданылған кезде лейкопенияның жоғары қаупіне әкелуі мүмкін. Пробенецид Пробенецид қатысуымен каптоприлдің бүйректік клиренсі төмендейді. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) ҚҚСП және АӨФ тежегіштері сарысулық калий деңгейінің жоғарылауына аддитивті әсер ететін жағдайлар сипатталған, бұл ретте бүйрек функциясының бұзылуы байқалуы мүмкін. Бұл әсерлер қайтымды. Сирек жағдайларда әсіресе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде, мысалы, егде жастағы адамдарда немесе сусыздануы бар пациенттерде жедел бүйрек жеткіліксіздігі дамуы мүмкін. Ұзақ қабылдау кезінде ҚҚСП АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін төмендетуі мүмкін. Клонидин Егер клонидинмен емделген пациенттер оны каптоприлмен алмастырса, каптоприлдің гипертензияға қарсы әсері кешіктірілуі мүмкін деп болжанады. Симпатомиметиктер АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсері болуы мүмкін. Пациенттердің жағдайын мұқият бақылау талап етіледі. Диабетке қарсы дәрілер Каптоприлді қоса, АӨФ тежегіштері инсулиннің және сульфонилмочевина секілді диабетке қарсы пероральді препараттардың глюкозаны төмендететін әсерін күшейте алады. Мұндай өзара әрекеттесу сирек кездеседі, бірақ пайда болған кезде АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде емдеуде диабетке қарсы препараттың дозасын азайту қажет болуы мүмкін. Зертханалық зерттеулер Несептің биохимиялық талдауында каптоприлді қабылдаған кезде ацетонға жалған оң реакция болуы мүмкін. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп қолдану салдарынан дамитын РААЖ қосарлы блокадасы РААЖ әсер ететін дәрілермен жүргізілетін монотерапиямен салыстырғанда артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) секілді жағымсыз реакциялардың жоғары даму жиілігімен байланысты. Ангионевроздық ісіну қаупін арттыратын дәрілік заттар АӨФ тежегіштерін сакубитрил/валсартанмен бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілген, өйткені бұл ангионевроздық ісіну қаупін арттырады. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Ко-тримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) Ко-тримоксазолды (триметоприм/сульфаметоксазол) қабылдайтын пациенттер гиперкалиемияның жоғары қаупіне ұшырауы мүмкін. Плазминогеннің тіндік активаторлары Обсервативті зерттеулерде ишемиялық инсульттің тромболизистік терапиясы үшін алтеплазаны қолданғаннан кейін АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде ангионевроздық ісіну жиілігінің жоғарылағаны анықталды.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!