Розувастатинді қолдану кезінде байқалған жағымсыз реакциялар әдетте жеңіл және уақытша сипатта болды. Бақыланатын клиникалық зерттеулерде розувастатинмен емделген пациенттердің 4 % - дан азы жағымсыз реакциялардың себебінен зерттеуге қатысуды тоқтатты.
Ұзақтығы 112 аптаға дейінгі клиникалық зерттеулерде 2396 пациент эзетимибті тәулігіне 10 мг дозада, 11 308 пациент статинмен біріктірілімде, ал 185 пациент фенофибратпен біріктірілімде қабылдағаны белгілі. Жағымсыз реакциялардың ауырлығы көп жағдайда жеңіл және уақытша сипатта болды. Эзетимиб және плацебо топтарында жағымсыз әсерлердің жалпы жиілігі бірдей болды. Сол сияқты, екі топта да жағымсыз реакцияларға байланысты емдеуді тоқтату жиілігі салыстырмалы болды.
Эзетимиб бөлек немесе статинмен бір мезгілде тағайындалады.
Төменде көрсетілген жағымсыз реакциялар эзетимибпен емделген пациенттерде (N = 2396) плацебо қабылдағандарға қарағанда (N = 1159) немесе статинмен бір мезгілде эзетимибті қабылдаған пациенттерде (N = 11 308) статинді бөлек қабылдағандарға қарағанда (N = 9361) жиі байқалды. Постмаркетингтік кезеңдегі жағымсыз реакциялар эзетимибтің жеке немесе статинмен бірге қолданылуы көрсетілген хабарламалардан алынды.
Жиі
- қант диабеті1, 2, бас ауыруы2, 4, бас айналу, іш қату2, жүрек айну2, абдоминальды ауыру2, 3, диарея3, метеоризм3, миалгия2, 3, астения2, шаршағыштық3, AЛТ және/немесе AСT деңгейінің жоғарылауы3.
Жиі емес
- тәбеттің төмендеуі, парестезия3, ысыну3, артериялық гипертензия3, жөтел3, диспепсия3, гастроэзофагеальды рефлюкс ауруы3, жүрек айнуы3, ауыздың құрғауы3, гастрит, қышу2, 3, бөртпе2, 3, есекжем2, 3, артралгия3, бұлшықет түйілуі3, мойынның ауыруы3, арқаның ауыруы3, бұлшықет әлсіздігі3, аяқ-қолдың ауыруы3, кеуденің ауыруы3, ауырсыну3, астения3, шеткері ісіну3, қандағы КФК деңгейінің жоғарылауы3, гамма-глутамилтрансфераза деңгейінің жоғарылауы3, бауыр функциясының көрсеткіштерінің қалыптан ауытқуы3.
Сирек
- тромбоцитопения2, аса жоғары сезімталдық реакциялары, соның ішінде ангионевроздық ісіну2, панкреатит2, бауыр трансаминазалары деңгейінің жоғарылауы2, миопатия (миозитті қоса)2, рабдомиолиз2, жегі тәрізді синдром2, бұлшықеттің жыртылуы2.
Өте сирек
- полинейропатия2, есте сақтау қабілетінің жоғалуы2, сарғаю2, гепатит2, артралгия2, гематурия2, гинекомастия2.
Белгісіз
- тромбоцитопения3, аса жоғары сезімталдық (бөртпе, есекжем, анафилаксия және ангионевроздық ісінуді қоса)3, депрессия2, 3, миастенияның көздік формасы, шеткері нейропатия2, ұйқының бұзылуы (ұйқысыздық пен түнгі қорқынышты түс көруді қоса)2, бас айналу3, миастения гравис2, жөтел2, ентігу2, 3, диарея2, панкреатит3, іш қату3, гепатит3, өт-тас ауруы3, холецистит3, Стивенс — Джонсон синдромы2, эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен клиникалық түрде көрінетін DRESS - синдром, мультиформалы эритема2, 3, иммунитетпен байланысты некроздаушы миопатия2, сіңір тарапынан бұзылулар, кейде жыртылумен асқынған2, миопатия/рабдомиолиз3, ісіну2.
1 Жиілік қауіп факторларының болуына немесе болмауына байланысты (мысалы, ашқарынға глюкоза деңгейі ≥ 5,6 ммоль/л, ДСИ > 30 кг/м 2, триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы, анамнезінде артериялық гипертензия) — розувастатин үшін.
2 Розувастатиннің жағымсыз реакцияларының бейіні клиникалық зерттеулер және тіркеуден кейінгі ұзақ мерзімді қолдану барысында алынған мәліметтер негізінде.
3 Эзетимибті қолдану кезінде байқалған жағымсыз реакциялар (статинмен немесе онсыз).
Басқа ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін қолданған кездегі сияқты, жағымсыз реакциялардың жиілігі әдетте дозаға байланысты.
Бүйректерге әсері
Розувастатин қабылдаған пациенттерде негізінен өзекшеге байланысты протеинурия (тест-жолақтың көмегімен анықталған) байқалды. Несептегі ақуыз мөлшерінің нөлден немесе ++ немесе одан да көп іздеріне дейін өзгеруі препаратты 10 мг және 20 мг дозада қабылдаған пациенттердің < 1 % -ында және 40 мг дозаны қолданған кезде пациенттердің шамамен 3 % - ында емдеген кезде белгілі бір уақытта байқалды. Несептегі ақуыздың жоғарылау жиілігінің болмауынан немесе іздердің + мәніне дейін болуынан шамалы жоғарылауы 20 мг дозаны қолдану кезінде байқалды. Көп жағдайда емдеуді жалғастырған кезде протеинурия әлсіреді немесе өздігінен жоғалады.
Клиникалық зерттеулер мен маркетингтен кейінгі бақылаулардың деректері бойынша, бүгінгі күні протеинурия мен бүйректің жедел немесе үдемелі ауруы арасындағы себеп-салдарлық байланыс анықталмады.
Розувастатинді қолдану аясында гематурия жағдайлары байқалды; клиникалық зерттеулердің деректері бойынша оның пайда болу жиілігі төмен.
Қаңқа бұлшықеттеріне әсері
Қаңқа бұлшықетінің зақымдануы, мысалы, миалгия, миопатия (миозитті қоса) және кейде бүйректің жедел жеткіліксіздігімен немесе онсыз рабдомиолиз пациенттерде розувастатиннің кез келген дозасын, әсіресе > 20 мг дозаларын қолданған кезде байқалды.
Розувастатин қабылдаған пациенттерде КК деңгейінің дозаға тәуелді өсуі байқалды; көп жағдайда бұл құбылыс әлсіз, симптомсыз және уақытша сипатта болды. Егер КК деңгейі жоғары болса (>5 х ҚЖШ), емдеуді тоқтату керек.
Бауырға әсері
Басқа ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері сияқты, розувастатин қабылдаған пациенттердің аз санында трансаминазалар деңгейінің дозаға тәуелді жоғарылауы байқалды; көп жағдайда бұл құбылыс әлсіз, симптомсыз және уақытша сипатта болды.
Кейбір статиндерді қолдану аясында келесі жағымсыз құбылыстар байқалды:
•жыныстық дисфункция;
•өкпенің интерстициялық ауруының айрықша жағдайлары, әсіресе ұзақ емдеу кезінде.
Рабдомиолиз, бүйрек және бауыр функциясының ауыр бұзылыстары (көбінесе бауыр трансаминазаларының жоғарылау жағдайлары) розувастатинді 40 мг дозада қолданғанда жиі туындады.
Эзетимиб пен фенофибратты қатар қолдану
Асқазан-ішек жолдарының тарапынан бұзылулар: абдоминальды ауырсыну (жиі).
Аралас гиперлипидемиямен ауыратын пациенттердің қатысуымен жүргізілген көп орталықты салыстырмалы жасырын плацебо бақыланатын клиникалық зерттеуде 625 пациент 12 апта бойы және 576 пациент 1 жыл бойы емделгені белгілі. Бұл зерттеуде эзетимиб пен фенофибратты қабылдаған 172 пациент 12 апталық терапияны аяқтады, ал эзетимиб пен фенофибратты қабылдаған 230 пациент (оның ішінде алғашқы 12 аптада тек эзетимибпен емделген 109 пациент) терапияның 1 жылын аяқтады. Бұл зерттеу жиі емес жағымсыз құбылыстар бойынша емдеу топтарын салыстыру мақсатын көздемеді. Алайда, сарысуындағы трансаминазалардың (>3 × ҚЖШ) клиникалық маңызды жоғарылауының (95 % СА) пайда болу жиілігі емдеудің әсерін ескере отырып, фенофибратпен монотерапия және фенофибратпен эзетимибті қолданған жағдайда сәйкесінше 4,5 % (1,9; 8,8) және 2,7 % (1,2; 5,4) құрады. Холецистэктомия көрсеткіштеріне келетін болсақ, олар тиісінше фенофибратпен монотерапия және фенофибратпен эзетимибті қолдану жағдайында 0,6 % (0,0; 3,1) және 1,7 % (0,6; 4,0) құрады.
Анамнезінде ЖИА және ЖКС бар пациенттер
10 мг/40 мг дозада эзетимиб/симвастатин біріктірілімімен (n = 9067; оның 6 %-ы үшін эзетимиб/симвастатин препаратының дозасы 10 мг/80 мг дейін жоғары болды) немесе 40 мг дозада симвастатинмен (n = 9077; оның ішінде 27 %-ы үшін эзетимиб/симвастатин препаратының 10 мг / 40 мг дозасы 80 мг-ға дейін жоғары болды) ем қабылдаған 18 144 пациент қатысқан IMPROVE-IT зерттеуінде қауіпсіздік бейіндері 6 жылға созылған келесі орташа бақылау кезеңінде ұқсас болды. Жағымсыз құбылыстарға байланысты зерттеуден шығарудың пайыздық көрсеткіштері эзетимиб/симвастатин препаратымен емделген пациенттер үшін 10,6 % және симвастатинмен емделген пациенттер үшін 10,1 % құрады. Миопатияның пайда болу жиілігі эзетимиб/симвастатинді қолданғанда 0,2 %-ды және симвастатинді қолданғанда 0,1 %-ды құрады, ал миопатия қан сарысуындағы креатинкиназа деңгейі ҚЖШ ≥ 10 есе немесе қатарынан екі тексеру кезінде креатинкиназа деңгейі ҚЖШ ≥ 5 және 10 рет этиологиясы белгісіз бұлшықеттердегі әлсіздік немесе ауырсыну ретінде анықталды. Рабдомиолиздің пайда болу жиілігі эзетимиб/симвастатинді қолданғанда 0,1 %-ды және симвастатинді қолданғанда 0,2 %-ды құрады, бұл ретте рабдомиолиз бүйректің зақымдануын растай отырып қан сарысуындағы креатинкиназа деңгейімен, ҚЖШ ≥ 10 есе және қатарынан екі жағдайда бүйректердің зақымдану белгілерімен ҚЖШ ≥ 10 есе немесе бүйректердің зақымдану белгілерінсіз ≥ 10000 мк Бірл/мл креатинкиназа деңгейімен этиологиясы белгісіз бұлшықеттердегі әлсіздік немесе ауырсыну ретінде анықталды. Трансаминазалар деңгейінің дәйекті көтерілу жиілігі (≥3 × ҚЖШ) эзетимиб/симвастатин препаратын қолданғанда 2,5 %-ды және симвастатинді қолданғанда 2,3 %-ды құрады. Өтқалтамен байланысты жанама әсерлер эзетимиб/симвастатин тағайындалған пациенттердің 3,1% -ында және симвастатин тағайындалған пациенттердің 3,5 % -ында пайда болғаны хабарланды. Холецистэктомияға байланысты ауруханаға жатқызылған жағдайлардың жиілігі екі емдеу тобында да 1,5 % құрады. Зерттеу барысында обыр (кез-келген қатерлі жаңа түзілім ретінде анықталады) екі емдеу тобындағы пациенттердің 10,2 % - на анықталды.
Бүйректің созылмалы жеткіліксіздігі бар пациенттер
Тәулігіне 10 мг / 20 мг эзетимиб/симвастатин (n = 4650) немесе плацебо (n = 4620) қабылдаған 9000-нан астам пациенттердің қатысуымен өткізілген SHARP зерттеуінің барысында қауіпсіздік бейіндері орташа есеппен 4,9 жылдық бақылау кезеңінде салыстырмалы болды. Бұл зерттеу барысында кез келген жағымсыз құбылыстарға байланысты тек елеулі жағымсыз құбылыстар мен емдеуді тоқтату жағдайлары тіркелді. Жағымсыз құбылыстарға байланысты емдеуді тоқтату жағдайларының саны салыстырмалы болды (эзетимиб/симвастатин қабылдаған пациенттерде 10,4 %, плацебо қабылдаған пациенттерде 9,8 %). Эзетимиб/симвастатин қабылдаған пациенттерде миопатия/рабдомиолиз жағдайларының саны 0,2 %-ды және плацебо қабылдаған пациенттерде 0,1 %-ды құрады. Трансаминазалар деңгейінің дәйекті жоғарылауы (ҚЖШ-дан 3 есе немесе одан да көп) эзетимиб/симвастатин қабылдаған пациенттердің 0,7 % -ында болды, бұл плацебо қабылдаған пациенттердің 0,6 % -ымен салыстырғанда. Зерттеу барысында алдын ала болжанған жағымсыз құбылыстардың, оның ішінде обырдың (симвастатинмен бірге эзетимибті қолданғанда 9,4 % және плацебо қолданғанда 9,5 %), гепатиттің, холецистэктомияның немесе өт-тас ауруының немесе панкреатиттің асқынуларының статистикалық маңызды өсуі байқалмады.
Зертханалық талдау нәтижелері
Монотерапияның бақыланатын клиникалық сынақтарында сарысулық трансаминазалар деңгейінің клиникалық маңызды жоғарылау жиілігі (AЛТ және/немесе AСT ≥ 3 × ҚЖШ дәйекті) эзетимиб (0,5 %) және плацебо (0,3 %) топтарында бірдей болды. Қатарлас емді зерттеу барысында сарысулық трансаминазалар деңгейінің клиникалық маңызды жоғарылау жиілігі статинмен бір мезгілде эзетимиб қабылдаған пациенттерде 1,3 %-ды және статинді бөлек қабылдаған пациенттерде 0,4 %-ды құрады. Мұндай жоғарылау әдетте симптомсыз болды және холестазбен бірге жүрмеді, терапияны тоқтатқаннан немесе емдеуді жалғастырғаннан кейін мәндер бастапқы деңгейге оралды.
Клиникалық сынақтарда плацебо қабылдаған 786 пациенттің 1-імен (0,1 %) және эзетимиб пен статинді бір мезгілде қабылдаған 917 пациенттің 1-імен (0,1 %), статинді бөлек қабылдаған 929 пациенттің 4-імен (0,4 %) салыстырғанда эзетимибті бөлек қабылдаған 1674 пациенттің 4-інде (0,2 %) КФК > 10 ×ҚЖШ деңгейінің жоғарылағаны туралы хабарланды. Эзетимибті қолданған кезде миопатия мен рабдомиолиз жиілігінің жоғарылауы тиісті бақылау тобымен салыстырғанда байқалмады (плацебо немесе статин жеке-жеке).
Бала жасындағы пациенттер
Препаратты балаларға (18 жасқа толмаған) қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі әлі анықталған жоқ.
Розувастатин. Креатинкиназа деңгейінің ҚЖШ-дан > 10 есе жоғары жоғарылауы және бұлшықет тарапынан физикалық жүктемеден немесе физикалық жоғары белсенділіктен кейінгі симптомдар балалар мен жасөспірімдер қатысқан 52 апталық клиникалық зерттеуде ересектермен салыстырғанда жиі байқалды. Алайда, балалардағы розувастатиннің қауіпсіздік бейіні ересектердегіге ұқсас болды.
Эзетимиб. 6 жастан 17 жасқа дейінгі балалар.
Гетерозиготалы отбасылық немесе отбасылық емес гиперхолестеринемиясы бар (n = 138) 6-10 жас аралығындағы балалар қатысқан зерттеуде AЛТ және/немесе AСT деңгейлерінің жоғарылауы (≥3 × ҚЖШ қатарынан) плацебо тобындағы 0 % - бен салыстырғанда эзетимиб тобындағы пациенттердің 1,1 % - ында (1 қатысушы) байқалды. КФК (≥ 10 × ҚЖШ) деңгейінің жоғарылау жағдайлары тіркелген жоқ. Миопатия жағдайлары тіркелген жоқ.
Гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар (n = 248) 10-17 жас аралығындағы жасөспірімдер қатысқан бөлек зерттеуде AЛТ және/немесе AСT (≥ 3 × ҚЖШ қатарынан) деңгейінің жоғарылауы симвастатинмен монотерапия тобының қатысушыларының 2 % - ымен салыстырғанда (2 пациент) эзетимиб/симвастатинді қолдану тобының қатысушыларының 3 % -ында (4 пациент) байқалды; КФК (≥ 10 × ҚЖШ) деңгейінің жоғарылау көрсеткіштері тиісінше 2 % -ды(2 пациент) және 0 %-ды құрады. Миопатия жағдайлары тіркелген жоқ.
Бұл зерттеуде препаратқа сирек кездесетін жағымсыз реакциялар салыстырылған жоқ.
Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек
Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК
http://www.ndda.kz