КЛОСАРТ® таблетки 100 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – калий лозартаны 50 мг немесе 100 мг; қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, натрий кроскармеллозасы, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты, үлбірлі қабығы: Opadry сары 03В52014*, тазартылған су. * Opadry сары 03В52014 үлбірлі қабығының құрамы: гипромелоза (Е 464), титанның қостотығы (Е 171), полиэтиленгликоль 400, хинолинді сары (Е 104), темірдің (III) сары тотығы (Е 172) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сары түсті, дөңгелек пішінді, екі беті дөңес, үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар.

- Ересектердегі эссенциальді гипертензияның емінде. - Артериялық гипертензиямен және тәулігіне ≥ 0,5 г протеинуриямен II типті қант диабетінен зардап шегетін ересек пациенттерде бүйрек ауруларын емдеуде гипертензияға қарсы емнің бір бөлігі ретінде («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» бөлімдерін қараңыз). - Ангиотензин өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштерін қолдану жақпаушылығы (әсіресе жөтел кезінде) немесе қарсы көрсетілімдер болған жағдайда мүмкін емес деп есептелетін жағдайларда жүректің созылмалы жеткіліксіздігін емдеуде. Жағдайы AӨФ тежегіштерін қабылдаумен тұрақтандырылған жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге КЛОСАРТ® препаратын тағайындау дұрыс емес. Пациентте сол жақ қарыншаның лықсыту фракциясы ≤ 40% болуы тиіс, жағдайы клиникалық тұрақты болуы керек, сонымен қатар пациент жүректің созылмалы жеткіліксіздігін емдеудің белгіленген режимін ұстануы керек. - ЭКГ растаған артериялық гипертензиясы және сол жақ қарыншаның гипертрофиясы бар ересек пациенттерде инсульттің даму қаупін төмендетуде.

ATХ коды C09CA01 Фармакодинамикалық әсерлер Лозартан – пероральді қолдануға арналған ангиотензин II рецепторларының синтетикалық антагонисі (АТ 1 типі). Ангиотензин II - күшті вазоконстриктор, ренин-ангиотензин жүйесінің бастапқы вазоактивті гормоны және артериялық гипертензияның патофизиологиялық механизмдерінің маңызды компоненті. Ангиотензин II көптеген тіндерде (қантамырлардың тегіс бұлшықеттерінде, бүйрек үсті бездерінде, бүйректерде және жүректе) табылған АТ 1 рецепторымен байланысады, бірқатар маңызды биологиялық әсерлерді, соның ішінде вазоконстрикцияны және альдостеронның босап шығуын анықтайды. Ангиотензин II сонымен қатар тегіс бұлшықет жасушаларының пролиферациясын стимуляциялайды. Лозартан және оның белсенді метаболиті карбоксил қышқылы E-3174 ангиотензин II-нің синтез көзіне немесе жолына қарамастан барлық физиологиялық маңызды әсерлерін бөгейді. Лозартан АТ1 рецепторын селективті түрде бөгейді, агонистік әсер етпейді және жүрек-қантамырларын реттеу үшін маңызды гормондардың басқа рецепторларын немесе иондық каналдарды бөгемейді. Сонымен қатар, лозартан AӨФ (кининаза II) – брадикининнің ыдырауына ықпал ететін ферментті тежемейді. Демек, брадикинин арқылы жағымсыз әсерлердің потенциялануы болмайды. Лозартанды қолданған кезде ангиотензин II-нің ренин секрециясына теріс жағымсыз әсерін жою қан плазмасындағы ренин белсенділігінің жоғарылауына әкеледі. Белсенділіктің бұл жоғарылауы қан плазмасындағы ангиотензин II - нің өсуіне әкеледі. Мұндай өсу болғанымен, гипертензияға қарсы белсенділік және қан плазмасындағы альдостерон концентрациясының супрессиясы сақталады, бұл ангиотензин II рецепторларының тиімді бөгелуін көрсетеді. Лозартанды қабылдауды тоқтатқаннан кейін қан плазмасындағы ренин белсенділігі және ангиотензин II деңгейінің көрсеткіштері 3 күн ішінде бастапқы мәндерге оралады. Лозартанның да, оның негізгі метаболитінің де АТ 2 қарағанда АТ 1 рецепторларына жақындығы жоғары. Белсенді метаболит дене салмағына есептегенде лозартанға қарағанда 10-40 есе белсенді. Бақыланатын клиникалық зерттеулерде лозартанды жеңілден орташа дәрежеге дейінгі эссенциалдық артериялық гипертензиясы бар пациенттерге күнделікті бір рет қолдану систолалық және диастолалық артериялық қысымның статистикалық маңызды төмендеуіне әкелді. Лозартанды қабылдағаннан кейін 24 сағаттан соң артериялық қысымды өлшеу, қабылдағаннан кейінгі 5-6 сағатпен салыстырғанда, 24 сағат ішінде артериялық қысымның төмендегенін көрсетті; табиғи тәуліктік ырғақ сақталды. Дозалау аралығының соңында артериялық қысымның төмендеуі қолданғаннан кейін 5-6 сағаттан соң байқалған әсердің 70-80%-ын құрады. Артериялық гипертензиямен ауыратын пациенттерде лозартанды қабылдауды тоқтату артериялық қысымның күрт жоғарылауына әкелмеді (рикошет синдромы). Артериялық қысымның айқын төмендеуіне қарамастан, лозартан жүректің жиырылу жиілігіне клиникалық маңызды әсер еткен жоқ. Лозартан ерлер мен әйелдерде, сондай-ақ артериялық гипертензиясы бар жас (65 жасқа дейінгі) және егде жастағы пациенттерде бірдей тиімді. Интервенциялық рандомизацияланған бақыланатын зерттеуде лозартанмен емдеу атенололмен салыстырғанда инсульт пен біріктірілген соңғы нүктенің даму қаупін (жүрек-қантамырларының аурулары, инсульт және миокард инфарктісі салдарынан жалпы өлімнің төмендеуі) тиісінше 25% және 13% - ға төмендетті; сонымен бірге жүрек-қантамырдан болған өлім мен миокард инфарктісінің көрсеткіштері айтарлықтай ерекшеленбеді. Лозартанның нефропротекторлық әсерін зерттеуде қауіптің айтарлықтай төмендегенін көрсетті: қан сарысуындағы креатинин деңгейінің 25,3% - ға екі еселенуі; бүйректің терминальді жеткіліксіздігі 28,6% - ға; бүйректің терминальді жеткіліксіздігі немесе өлім 19,9% - ға; қан сарысуындағы креатинин деңгейінің екі еселенуі немесе бүйрек функциясы шекті жеткіліксіздігі 21% - ға; және зерттеудің біріктірілген соңғы нүктесіне қол жеткізу (қан сарысуындағы креатинин деңгейінің екі еселенуі, бүйрек жеткіліксіздігінің соңғы сатысы немесе өлім жағдайы) плацебо тобымен салыстырғанда 16,1%. NYHA бойынша II-IV класты жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерді қамтитын бақыланатын клиникалық зерттеуде 150 мг дозада лозартанмен емдеу 50 мг дозада лозартанмен емдеумен салыстырғанда біріктірілген соңғы нүктеге жету қаупін (барлық себептерден болатын өлім немесе жүрек жеткіліксіздігінен ауруханаға жатқызу) 10,1%-ға төмендетті, негізінен 13,5% ауруханаға жатқызу жиілігінің төмендеуі есебінен. NYHA бойынша II-IV класты жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттердің қатысуымен жүргізілген зерттеулерде лозартанмен және каптоприлмен емделген пациенттер арасында әртүрлі себептерден болған өлімнің жиілігі бойынша ешқандай айырмашылық байқалмады. Каптоприлмен салыстырғанда лозартанның жағымдылығы жақсы болғаны байқалды. Анамнезінде жүрек-қантамырлары немесе цереброваскулярлық аурулары бар немесе диабеттік нефропатияны қоса алғанда, нысана-ағзалардың зақымдану белгілерімен бірге жүретін 2 типті қант диабеті бар пациенттердің қатысуымен жүргізілген рандомизацияланған бақыланатын зерттеулерде ангиотензин өзгертетін фермент (AӨФ) тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын біріктіріп қолдану бүйрек және/немесе жүрек-қантамырлары ауруларының нәтижесіне және өлімге айтарлықтай оң әсерін көрсетпеді, сонымен бірге монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемия, бүйректің жедел зақымдануы және/немесе гипотония қаупінің жоғарылауы байқалды. Сондықтан АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде қолдануға болмайды. 2 типті қантты диабеті және бүйректің созылмалы аурулары, жүрек-қантамырлары аурулары немесе екеуі де бар пациенттерде AӨФ тежегіштерімен немесе ангиотензин II рецепторларының блокаторымен стандартты терапияға алискиренді қосу жағымсыз нәтижелер мен ауыр жағымсыз құбылыстардың жоғарылау қаупімен байланысты болды. Балалар Лозартанның гипертензияға қарсы әсері дене салмағы >20 кг және шумақшалық сүзілу жылдамдығы >30 мл/мин/1,73 м 2 болатын 6-16 жас аралығындағы артериялық гипертензиясы бар балаларды қамтитын клиникалық зерттеуде анықталды. Үш аптадан кейін лозартанды күніне бір рет қабылдау дозаға байланысты артериялық қысымды төмендетті. Бұл нәтижелер зерттеудің II кезеңінде расталды, онда пациенттер үш апталық емдеуден кейін лозартан немесе плацебо қабылдауды жалғастыру үшін рандомизацияланды. Лозартанның өсуге, жыныстық жетілуге және жалпы дамуға ұзақ мерзімді әсері зерттелмеген. Жүрек-қантамырлары аурулары мен өлімді төмендету үшін балалық шақта лозартанмен гипертензияға қарсы терапияның ұзақ мерзімді тиімділігі де анықталған жоқ. 12 апталық емдеуден кейін лозартан қабылдаған артериялық гипертензиясы бар пациенттерде және протеинуриясы бар нормотензивті балаларда (6 жастан 18 жасқа дейін) плацебо/амлодипин тобындағы (p ≤ 0,001) 1% өсумен салыстырғанда протеинурияның бастапқы деңгейімен салыстырғанда 36% - ға статистикалық маңызды төмендеуі байқалды. Лозартан қабылдаған артериялық гипертензиясы бар пациенттерде амлодипин тобындағы 2,4% - ға өсумен салыстырғанда бастапқы протеинурияның 41,5% - ға төмендеуі байқалды. Лозартан тобында систолалық және диастолалық артериялық қысымның төмендеуі (-5,5/-3,8 мм сын.бағ.) амлодипин тобымен салыстырғанда (-0,1 / + 0,8 мм сын. бағ.) жоғары болды. Нормотензиясы бар балаларда лозартан тобында плацебомен салыстырғанда артериялық қысымның шамалы төмендеуі (-3,7 / -3,4 мм сын.бағ. ) байқалды. Протеинурия мен артериялық қысымның төмендеуі арасында айтарлықтай корреляция байқалмады, бірақ лозартан қабылдаған топтағы протеинурияның төмендеуіне ішінара артериялық қысымның төмендеуі себеп болуы мүмкін. Протеинуриясы бар балалардағы лозартанның ұзақ мерзімді әсері 12 апталық негізгі зерттеуді аяқтаған барлық пациенттерді қамтитын сол зерттеуде плацебо бақылаусыз қауіпсіз қосымша емдеу кезеңінде 3 жыл бойы зерттелді. Лозартан жағымдылығы жақсы болды және 3 жыл ішінде шумақшалық сүзілу жылдамдығының (ШСЖ) айтарлықтай өзгеруінсіз протеинурияның тұрақты төмендеуіне әкелді. Нормотензивті пациенттерде эналаприл лозартанмен салыстырғанда протеинурия мен ШСЖ-ға сандық тұрғыдан көбірек әсер етті. Артериялық гипертензиямен ауыратын пациенттерде лозартан протеинурия мен ШСЖ-ға сандық тұрғыдан көбірек әсер етті. Артериялық гипертензиясы бар 6 айдан 6 жасқа дейінгі балаларға жүргізілген ашық клиникалық зерттеуде лозартан 1,4 мг/кг дейінгі дозаларда әдетте 12 апталық емдеуден кейін жағымдылығы жақсы болды. Жалпы қауіпсіздік бейіні басқа емдеу топтарымен салыстырмалы болды.

Дозалау режимі Артериялық гипертензия Көптеген науқастар үшін КЛОСАРТ® препаратының әдеттегі бастапқы және демеуші дозасы тәулігіне 1 рет 50 мг құрайды. Гипертензияға қарсы ең жоғары әсерге емдеу басталғаннан бастап 3-6 аптада қол жеткізіледі. Кейбір науқастар үшін препараттың дозасын тәулігіне 1 рет (таңертең) 100 мг-ға дейін арттыру қолайлы болуы мүмкін. КЛОСАРТ® препаратын гипертензияға қарсы басқа препараттармен, әсіресе диуретиктермен (мысалы, гидрохлортиазидпен) бірге қолдануға болады («Қолдануға болмайтын жағдайлар»,«Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» және «Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімдерін қараңыз). Артериялық гипертензиямен, II типті қант диабетімен және протеинуриямен ауыратын пациенттер (≥0,5 г / тәулік). Әдетте КЛОСАРТ® препаратының бастапқы дозасы тәулігіне 1 рет 50 мг құрайды. Емдеу басталғаннан кейін 1 айдан соң артериялық қысымның көрсеткіштерінің қандай болуына байланысты дозаны тәулігіне 1 рет 100 мг-ға дейін арттыруға болады. КЛОСАРТ® препаратын гипертензияға қарсы басқа препараттармен (диуретиктер, кальций өзекшелерінің блокаторлары, α - немесе β-рецепторлардың блокаторлары, орталықтан әсер ететін препараттар) бірге («Қолдануға болмайтын жағдайлар»,«Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» және «Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімдерін қараңыз), сондай-ақ инсулинмен және гипогликемиялық басқа дәрілермен (мысалы, сульфонилмочевина, глитазондар және глюкозидаза тежегіштері) қолдануға болады. Жүрек жеткіліксіздігі. Әдетте жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін лозартанның бастапқы дозасы тәулігіне 1 рет 12,5* мг құрайды. Әдетте, доза пациенттің қол жеткізген әсеріне және дәрілік заттың жеке жағымдылығына байланысты апталық аралықпен титрленеді (яғни тәулігіне 12,5* мг, тәулігіне 25 мг, тәулігіне 50 мг, тәулігіне 100 мг, тәулігіне 1 рет 150 мг ең жоғары дозаға дейін). * Таблетка бөлінбейтіндіктен, препаратты 25 мг-дан аз дозада тағайындаған жағдайда, мұндай дозалау мүмкіндігі бар лозартан препараттарын қолдану керек. ЭКГ көмегімен құжаттамалық расталған артериялық гипертензиясы және сол жақ қарыншаның гипертрофиясы бар пациенттерде инсульттің даму қаупінің төмендеуі. Әдетте бастапқы доза тәулігіне 1 рет 50 мг құрайды. Артериялық қысым деңгейінің өзгеруіне байланысты төмен дозада гидрохлортиазидті тағайындау қажет болуы мүмкін және/немесе лозартанның дозасын тәулігіне 1 рет 100 мг-ға дейін арттыру керек. Пациенттердің ерекше топтары Айналымдағы қан көлемі төмендеген пациенттерге қолдану. Айналымдағы қан көлемі төмендеген пациенттер үшін (мысалы, диуретиктердің жоғары дозаларын қолдану салдарынан) емді тәулігіне 1 рет 25 мг дозадан бастау керек («Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» бөлімін қараңыз). Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге және гемодиализ жүргізілетін пациенттерге қолдану. КЛОСАРТ® препаратын бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге, сондай-ақ гемодиализ жүргізілетін пациенттерге тағайындаған кезде дозаға бастапқы түзетуді жүргізудің қажеті жоқ. Анамнезінде бауыр функциясы бұзылған пациенттерге қолдану. Анамнезінде бауыр функциясы бұзылған пациенттер үшін препаратты аз дозада тағайындау туралы мәселені қарастыру керек. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерді емдеу тәжірибесі жоқ, сондықтан КЛОСАРТ® препаратын пациенттердің осы тобына қолдануға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» бөлімдерін қараңыз). 75 жастан асқан пациенттерге қолдану. Емді тәулігіне 1 рет 25 мг дозадан бастау керек. Әдетте дозаны түзетудің қажеті жоқ. Енгізу әдісі мен жолы КЛОСАРТ® препараты пероральді қабылдауға арналған. Таблеткаларды тамақтануға қарамастан, 1 стакан сумен ішіп, тұтас қалпында қабылдау керек.

• әсер етуші затқа немесе препараттың қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық. • жүктіліктің 2-ші және 3-ші триместрлері («Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» және «Арнайы сақтандырулар» бөлімдерін қараңыз). • бауыр функциясының ауыр бұзылуы. • лозартан мен құрамында алискирен бар препараттарды қант диабеті бар немесе бүйрек функциясы бұзылған (ШСЖ < 60 мл/мин/1,73 м2) пациенттерге бір мезгілде қолдануға болмайды. • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге.

Клиникалық зерттеулерде жиі хабарланған жағымсыз реакция бас айналу болды. Жағымсыз әсерлердің жиілігі келесі критерийлерді пайдалана отырып анықталды: өте жиі (≥ 1/10); жиі (≥1/100, <1/10); жиі емес (≥ 1/1000, <1/100); сирек (≥ 1/10000, <1/1000); өте сирек (<1/10000), белгісіз (қолда бар деректер бойынша бағалау мүмкін емес). Плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеулерде және лозартанды тіркеуден кейін қолданғанда анықталған жағымсыз реакциялардың жиілігі. Жағымсыз реакция — Әр түрлі көрсетімдер кезіндегі жағымсыз реакциялардың жиілігі — Басқа Арте-риялық гипертензия — Артериялық гипертензия және сол жақ қарыншаның гипертрофиясы — Жүректің созылмалы жеткіліксіздігі — Артериялық гипертензия және бүйрек ауруларымен II типті қант диабеті — Маркетингтен кейінгі тәжірибе Қан және лимфа жүйесі тарапынан анемия — жиі — жиілігі белгісіз тромбоцито-пения — жиілігі белгісіз Иммундық жүйе тарапынан аса жоғары сезімталдық реакциялары, анафилаксиялық реакциялар, ісіну1, васкулит 2 — сирек Психикалық бұзылулар депрессия — жиілігі белгісіз Жүйке жүйесі тарапынан бас айналу — жиі — жиі — жиі — жиі ұйқышылдық — жиі емес бас ауыруы — жиі емес — жиі емес ұйқының бұзылуы — жиі емес парестезиялар — сирек бас сақинасы — жиілігі белгісіз дисгевзия — жиілігі белгісіз Есту мүшесі және тепе-теңдік тарапынан бас айналу (вертиго) — жиі — жиі құлақтың шыңылдауы/ шуылдауы — жиілігі белгісіз Жүрек тарапынан жүрек соғу сезімі (пальпитация) — жиі емес стенокардия — жиі емес синкопе — сирек жүрекшелердің фибрилляциясы — сирек цереброваскулярлық оқиғалар — сирек Қантамыр жүйесі тарапынан дозаға тәуелді ортостаздық әсерді қоса алғанда, ортостаздық гипотензия 3 — жиі емес — жиі — жиі Тыныс алу жүйесі, кеуде және көкірекортасы ағзалары тарапынан диспноэ — жиі емес жөтел — жиі емес — жиілігі белгісіз Асқазан-ішек жолы тарапынан абдоминальді ауыру — жиі емес ішектің бітелуі — жиі емес диарея — жиі емес — жиілігі белгісіз жүрек айнуы — жиі емес құсу — жиі емес Гепатобилиарлық бұзылулар панкреатит — жиілігі белгісіз гепатит — сирек бауыр функциясының бұзылуы — жиілігі белгісіз Тері және тері асты тіндері тарапынан есекжем — жиі емес — жиілігі белгісіз қышу — жиі емес — жиілігі белгісіз бөртпелер — жиі емес — жиі емес — жиілігі белгісіз фотосезімталдық — жиілігі белгісіз Сүйек-бұлшықет жүйесі және дәнекер тін тарапынан миалгия — жиілігі белгісіз артралгия — жиілігі белгісіз рабдомиолиз — жиілігі белгісіз арқаның ауыруы — жиілігі белгісіз Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бүйрек функциясының өзгеруі, соның ішінде қауіп тобындағы пациенттердегі бүйректің жеткіліксіздігін қоса (бүйрек функциясының мұндай өзгерістері терапияны тоқтатқан кезде қайтымды болуы мүмкін) — жиі несеп шығару жолдарының инфекциясы — жиілігі белгісіз Ұрпақ өрбіту жүйесінің және сүт бездерінің тарапынан: эректильді дисфункция, импотенция — жиілігі белгісіз Жалпы бұзылыстар және енгізу орнындағы бұзылулар астения — жиі емес — жиі — жиі емес — жиі қатты шаршағыштық — жиі емес — жиі — жиі емес — жиі ісінулер — жиі емес жалпы дімкәстік сезімі — жиілігі белгісіз тұмауға ұқсас симптомдар — жиілігі белгісіз Зертханалық және аспаптық зерттеулердің нәтижелері гиперкалиемия — жиі — жиі емес 4 — жиі 5 аланинаминотрансферазаның (АЛТ) жоғары деңгейі 6 — сирек қандағы мочевина, креатинин және сарысудағы калий деңгейінің жоғарылауы — жиі гипонатриемия — жиілігі белгісіз гипогликемия — жиі 1. тыныс алу жолдарының обструкциясына әкелетін көмей мен дауыс саңылауының ісінуін және/немесе беттің, еріннің, жұтқыншақтың және/немесе тілдің ісінуін қоса; бұл пациенттердің кейбіреулерінің анамнезінде басқа препараттарды, соның ішінде АӨФ тежегіштерін қолданумен байланысты ангионевроздық ісіну болған. 2. Шенлейн-Генох пурпурасын қоса. 3. әсіресе тамырішілік гиповолемиясы бар пациенттерде, мысалы, жүректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде немесе жоғары дозада диуретиктермен ем алатын пациенттерде. 4. бұл жағымсыз реакция 50 мг емес, 150 мг лозартан қабылдаған пациенттердің арасында жиі болды. 5. 2 типті қант диабеті және нефропатиясы бар пациенттер қатысқан клиникалық зерттеуде гиперкалиемия (>5,5 ммоль/л) лозартан таблеткаларын қабылдаған пациенттердің 9,9% -ында және плацебо қабылдаған пациенттердің 3,4%- ында байқалды. 6. әдетте бұл жағымсыз реакция лозартанды қабылдауды тоқтатқаннан кейін жоғалып кетті. Балалар Балалардағы жағымсыз реакциялардың бейіні ересек пациенттердің бейініне ұқсас. Балалардағы жағымсыз реакциялар туралы мәліметтер шектеулі. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медицина қызметкеріне, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: лозартанның артық дозалануына қатысты деректер шектеулі. Артық дозаланудың ең ықтимал көріністері гипотензия және тахикардия болып табылады; брадикардия парасимпатикалық (вагустық) стимуляцияның салдары болуы мүмкін. Емі. Симптоматикалық гипотензия пайда болған кезде демеуші емге деген қажеттілік туындауы мүмкін. Емдеу препаратты қабылдағаннан кейін өткен уақыттың ұзақтығына, сондай-ақ симптомдардың сипаты мен ауырлығына байланысты. Жүрек-қантамыр жүйесін тұрақтандыру басым шара болуы тиіс. Лозартанды пероральді қабылдағаннан кейін белсендірілген көмірдің жеткілікті дозасын қолдану керек. Кейінірек организмнің негізгі көрсеткіштерін мұқият бақылау және қажет болған жағдайда түзету керек. Лозартан және оның белсенді метаболиттері гемодиализ жүргізген кезде шығарылмайды.

Аса жоғары сезімталдық. Ангионевроздық ісіну. Препаратты қабылдау кезінде анамнезінде ангионевроздық ісінуі бар пациенттер (беттің, еріннің, тамақтың және/немесе тілдің ісінуі) мұқият бақылауда болуы керек («ДП стандартты қолдану кезінде көрініс беретін жағымсыз реакциялар сипаттамасы және осы жағдайда қабылдау керек шаралар» бөлімін қараңыз). Артериялық гипотензия және су-электролиттік теңгерімсіздік. Симптоматикалық артериялық гипотензия, әсіресе бірінші дозаны қолданғаннан кейін немесе оның жоғарылауы, диуретиктермен қарқынды терапиядан, тұзды тұтынуды шектеуден, диарея немесе құсудан туындаған тамырішілік көлемнің төмендеуі және/немесе натрий тапшылығы бар пациенттерде пайда болуы мүмкін. Мұндай жағдайлар лозартанмен емдеуді бастамас бұрын түзетуді немесе препараттың бастапқы дозасын төмендетуді талап етеді («Қолдану жөніндегі нұсқаулар» бөлімін қараңыз). Электролиттік теңгерімсіздік. Электролиттік теңгерімсіздік бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде жиі байқалады (қант диабеті бар немесе онсыз), мұны ескеру қажет. 2-типті диабеті және нефропатиясы бар пациенттерге жүргізілген клиникалық зерттеуде гиперкалиемияның жиілігі плацебо қабылдаған топпен салыстырғанда лозартан қабылдаған топта жоғары болды («Дәрілік препаратты стандартты қолдану кезінде көрініс беретін жағымсыз реакциялар сипаттамасы және осы жағдайда қабылдау керек шаралар» бөлімін қараңыз). Сонымен қатар, қан плазмасындағы калий концентрациясын, сондай-ақ креатинин клиренсінің көрсеткіштерін, әсіресе жүрек жеткіліксіздігі бар және креатинин клиренсі 30-50 мл/мин пациенттерде мұқият бақылау керек. Лозартан мен калий жинақтаушы диуретиктерді, калий қоспаларын, құрамында калий бар тұзды алмастырғыштарды немесе қан сарысуындағы калий деңгейін жоғарылататын басқа препараттарды бір мезгілде қолдану ұсынылмайды («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Бауыр функциясының бұзылуы. Бауыр циррозымен ауыратын науқастардың қан плазмасындағы лозартанның концентрациясының айтарлықтай жоғарылауын көрсететін фармакокинетикалық деректерді ескере отырып, анамнезінде бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер үшін дозаны төмендету туралы мәселені қарастыру керек. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде препаратты қолдану тәжірибесі жоқ, сондықтан лозартанды бауыр функциясының ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге тағайындауға болмайды («Қолдану жөніндегі нұсқаулар» және «Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімдерін қараңыз). Препарат бауыр функциясы бұзылған балаларға қолдануға ұсынылмайды («Қолдану жөніндегі нұсқаулар» бөлімін қараңыз). Бүйрек функциясының бұзылуы. Бүйрек функциясының өзгеруі, соның ішінде бүйрек жеткіліксіздігі туралы хабарланды, мұны ренин-ангиотензин жүйесінің бәсеңдеуімен байланыстырды (әсіресе бүйрек функциясының ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне тәуелділігі бар пациенттерде, яғни жүрек функциясының ауыр бұзылулары бар немесе бүйрек функциясының бұрыннан бұзылулары бар пациенттерде). Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін препараттар бүйрек артерияларының екі жақты стенозы бар немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар науқастарда қан мочевинасы мен қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Бүйрек функциясындағы бұл өзгерістер емді тоқтатқаннан кейін қайтымды болуы мүмкін. Бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерге КЛОСАРТ® препаратын сақтықпен қабылдау керек. Бүйрек функциясы бұзылған балаларға қолдану. Препарат шумақтық сүзіліс жылдамдығы < 30 мл/мин / 1,73 м2 болатын балаларға қолдануға ұсынылмайды, өйткені қолдануға қатысты тиісті деректер жоқ («Қолдану жөніндегі нұсқаулар» бөлімін қараңыз). КЛОСАРТ® препаратын қолданған кезеңде бүйрек функциясын үнемі тексеріп отыру керек, себебі оның нашарлауы мүмкін. Бұл, әсіресе, бүйрек функциясына әсер етуі мүмкін басқа патологиялық жағдайлар (қызба, дегидратация) болған кезде КЛОСАРТ® препаратын қолданатын жағдайларға қатысты. КЛОСАРТ® препаратын және AӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолдану бүйрек функциясын нашарлатады, сондықтан мұндай біріктірілім ұсынылмайды («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Бүйрек трансплантациясы. Жуырда бүйрек трансплантациясы жүргізілген пациенттерге лозартанды қолданудың қауіпсіздігіне қатысты тәжірибе жоқ. Бастапқы гиперальдостеронизм. Бастапқы гиперальдостеронизмі бар пациенттерде, әдетте, ренин-ангиотензин жүйесін тежеу арқылы әсер ететін препараттарды қолданғанда әсері байқалмайды. Сондықтан КЛОСАРТ® препараты пациенттердің осы тобына ұсынылмайды. Коронарлық артериялардың ауруы және цереброваскулярлық аурулар. Гипертензияға қарсы басқа препараттарды қолданған кездегі сияқты, коронарлық артериялардың ишемиялық аурулары мен цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерде артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуі миокард инфарктісінің немесе инсульттің дамуына әкелуі мүмкін. Жүрек жеткіліксіздігі. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін басқа препараттарды қолданған кездегі сияқты, бүйрек функциясы бұзылған/бұзылмаған жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ауыр артериялық гипотензияның даму және (көбінесе жедел) бүйрек функциясының бұзылу қаупі бар. Жүрек жеткіліксіздігі және бүйрек функциясының қатарлас ауыр бұзылуы бар науқастарға, жүректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге (NYHA бойынша IV класс), сондай-ақ жүрек жеткіліксіздігі және өмірге қауіп төндіретін симптоматикалық жүрек аритмиясы бар пациенттерге лозартанды қолданудың терапиялық тәжірибесі жеткіліксіз. Сондықтан лозартанды пациенттердің осындай тобына сақтықпен қолдану керек. Лозартан мен β-блокаторларды бір мезгілде сақтықпен қолдану керек. Аорталық және митральды қақпақшаларының стенозы, обструкциялық гипертрофиялық кардиомиопатия. Басқа вазодилататорларды қолданған кездегі сияқты, аорта және митральды қақпақшаларының стенозы немесе обструкциялық гипертрофиялық кардиомиопатиясы бар пациенттерге КЛОСАРТ® препаратын аса сақтықпен тағайындау керек Жүктілік Жүктілік кезінде лозартанды қабылдауды бастауға болмайды. Егер лозартанмен терапияны жалғастыру қажет болмаса, жүктілікті жоспарлайтын пациент әйелдер жүктілік кезінде қолдану үшін белгіленген қауіпсіздік бейіні бар гипертензияға қарсы балама дәрілік заттарға ауысуы керек. Жүктілік анықталған кезде лозартанмен емдеуді шұғыл тоқтату керек және қажет болған жағдайда балама емдеуді бастау керек («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Арнайы сақтандырулар» бөлімдерін қараңыз). Басқа сақтық шаралары. Ангиотензин өзгертуші фермент тежегіштеріне қатысты анықталғандай, лозартанның және ангиотензиннің басқа антагонистерінің қара нәсілді пациенттерде басқа нәсілді пациенттерге қарағанда тиімділігі төмен, бұл қара нәсілдің өкілдерінің артериялық гипертензиясы бар пациенттерінде ренин белсенділігінің төмендігіне байланысты болуы мүмкін. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы AӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қолдану гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеу (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) қаупін арттыратынын көрсететін дәлелдер бар. Сондықтан ангиотензин II рецепторларының блокаторларын (АРБ) ангиотензин өзгертетін ферменттің тежегіштерімен (АӨФТ) немесе алискиренмен біріктіру арқылы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы ұсынылмайды («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Егер қосарлы блокада өте қажет деп саналса, оны тек маманның бақылауымен және бүйрек функциясын, электролиттердің деңгейін және артериялық қысымды мұқият бақылау арқылы жүргізу керек. АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде қолдануға болмайды. Қосымша заттар. Бұл дәрілік препараттың құрамында дозаға натрий 1 ммольден аз (23 мг), яғни натрий жоқ дерлік. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолдану КЛОСАРТ® таблеткаларын 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге қолдануға болмайды.

Жүктілік. Жүктіліктің бірінші триместрінде лозартанды қолдану ұсынылмайды («Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» бөлімін қараңыз). Лозартанды жүктіліктің екінші және үшінші триместрлерінде қолдануға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» бөлімдерін қараңыз). Жүктіліктің бірінші триместрінде AӨФ тежегіштерін қолданғаннан кейін тератогенділік қаупіне қатысты эпидемиологиялық деректер сенімді емес; дегенмен, қаупінің шамалы өсетінін жоққа шығаруға болмайды. Ангиотензин II рецепторларының тежегіштерін (АРТII) қолдану қаупі туралы бақыланатын эпидемиологиялық деректер болмаса да, дәрілік заттардың осы класы үшін де осындай қауіптер болуы мүмкін. Егер АРТІІ емін жалғастыру қажет деп саналмаса, жүктілікті жоспарлаған пациент-әйелдер жүктілік кезінде қолдану үшін белгіленген қауіпсіздік бейіні бар гипертензияға қарсы балама препараттарға ауысуы керек. Жүктілік анықталған кезде лозартанмен емдеуді дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда балама емді тағайындау керек. II және III триместрлерде АРТІІ қолдану фетоуыттылықты (бүйрек функциясының әлсіреуі, олигогидрамнион, бассүйек сүйектерінің оссификациясының кешігуі) және неонатальді уыттылықты (бүйрек жеткіліксіздігі, артериялық гипотензия, гиперкалиемия) тудыратыны белгілі. Егер жүктіліктің II триместрінде АРТІІ қолданылған болса, бүйрек функциясы мен бассүйек сүйектерінің жағдайын тексеру үшін ультрадыбыстық зерттеу жүргізу ұсынылады. Аналары лозартан қолданған жаңа туған нәрестелердің жағдайын артериялық гипотензияның дамуына мұқият тексеру керек («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» бөлімдерін қараңыз). Бала емізу. Лозартанды емізу кезінде қолдануға қатысты ақпарат болмағандықтан, бұл препаратты тағайындау ұсынылмайды. Бала емізуге қатысты, әсіресе жаңа туған нәрестені қоректендіру кезеңінде немесе егер нәресте шала туылған болса, қауіпсіздік бейіні жақсы зерттелген препараттармен балама емдеу ұсынылады. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Лозартанның автокөлікті немесе басқа механизмдерді басқару қабілетіне әсері туралы деректер шектеулі. Бас айналу және ұйқышылдық сияқты жағымсыз реакциялардың даму мүмкіндігін, әсіресе емдеудің басында және препараттың дозасын жоғарылату кезінде ескеру қажет.

Гипертензияға қарсы басқа дәрілер лозартанның гипертензияға қарсы әсерін күшейтуі мүмкін. Артериялық гипотензия (трициклді антидепрессанттар, психозға қарсы дәрілер, баклофен және амифостин) сияқты жағымсыз әсерлерді тудыруы мүмкін басқа препараттармен бір мезгілде қолдану артериялық гипотензияның туындау қаупін арттыруы мүмкін. Лозартан негізінен карбоксиқышқылының белсенді метаболиті –Р450 (CYP) 2C9 цитохромымен метаболизденеді. Флуконазол (CYP2C9 тежегіші) белсенді метаболиттің экспозициясын шамамен 50% төмендететіні анықталды, ал лозартанмен және рифампицинмен (метаболизм ферменттерінің индукторы) бір мезгілде емдеу қан плазмасындағы белсенді метаболит концентрациясының 40%-ға төмендеуіне әкеледі. Бұл әсердің клиникалық маңызы белгісіз. Лозартан мен флувастатинді (CYP2C9 әлсіз тежегіші) бір мезгілде қолданғанда экспозицияда ешқандай айырмашылық жоқ. Ангиотензин II немесе оның әсерін тежейтін басқа препараттарды қолданған кездегі сияқты, организмде калийді кідіртетін препараттарды (мысалы, калий жинақтаушы диуретиктер: спиронолактон, триамтерен, амилорид) немесе калий деңгейін жоғарылататын (мысалы, гепарин және құрамында триметоприм бар препараттар), құрамында калий бар қоспалар немесе алмастырғыштарды, құрамында калий бар тұздарды бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы калий деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Мұндай дәрілерді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Қан сарысуындағы литий концентрациясының қайтымды жоғарылағаны туралы, сондай-ақ уыттылық туралы литийді AӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолданған кезде хабарланды. Ангиотензин II рецепторларының антагонистерін қолданған кезде өте сирек жағдайлар туралы да хабарланды. Литий препараттары мен лозартанды бір мезгілде қолдануды сақтықпен жүргізу керек. Егер мұндай біріктірілімді қолдану қажет деп саналса, емдеу кезеңінде қан сарысуындағы литийдің деңгейін бақылау ұсынылады. Ангиотензин II антагонистерін және ҚҚСП бір мезгілде қолданғанда (мысалы, циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) селективті тежегіштері, ацетилсалицил қышқылы қабынуға қарсы әсері бар дозаларда, селективті емес ҚҚСП) гипертензияға қарсы әсері әлсіреуі мүмкін. Ангиотензин II антагонистерін немесе ҚҚСП-мен диуретиктерді бір мезгілде қолдану, әсіресе бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде бүйрек функциясының бұзылу қаупінің жоғарылауына, соның ішінде бүйректің жедел жеткіліксіздігінің дамуына, сондай-ақ қан сарысуындағы калий деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Бұл біріктірілімді, әсіресе егде жастағы пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Пациенттерге тиісті гидратацияны жүргізу керек, сонымен қатар бүйрек функциясына мониторингті қатарлас ем басталғаннан кейін, соңынан – мезгіл-мезгіл жүргізу мәселесін қарастырған жөн. Жеке зерттеулерде AӨФ тежегішін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қолданғанда ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер ететін бір препаратты қолданумен салыстырғанда гипотензияның, гиперкалиемияның, сондай-ақ бүйрек функциясының өзгеруінің (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) туындауының жоғары жиілігімен байланысты екені көрсетілді. Грейпфрут шырынының құрамында CYP450 ферменттерін тежейтін және лозартанның белсенді метаболитінің концентрациясын төмендетуі мүмкін компоненттер бар, бұл емдік әсерді төмендетуі мүмкін. Лозартан таблеткаларын қабылдаған кезде грейпфрут шырынын ішуден аулақ болу керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!