Кокарнит порошок

Бір құты препараттың құрамында белсенді заттар: кокарбоксилаза хлориді 50.0 мг, никотинамид 20.0 мг, динатрий аденозинтрифосфат тригидраты 10.0 мг, цианокобаламин 0.5 мг, қосымша заттар: глицин, метилпарагидроксибензоат, пропилпарагидроксибензоат, инъекцияға арналған су*. * - дайын өнімде жоқ Бір ампула еріткіштің құрамында белсенді зат – лидокаин гидрохлориді 10.0 мг, қосымша заттар: натрий гидроксиді, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Қызғылт түсті лиофилизацияланған ұнтақ. Еріткіш: мөлдір түссіз ерітінді, құрамында іс жүзінде бөлшектер жоқ.

Кокарнит препараты ересектерде келесі аурулар мен жағдайларды кешенді емдеу құрамында қолдануға арналған: • невриттер, нейропатиялар (оның ішінде қант диабеті кезінде) • шығу тегі әртүрлі невралгиялар • миалгия, ишиалгия • люмбаго, радикулит • бурситтер, тендиниттер • жүректің ишемиялық ауруы (Нью-Йорк кардиология қауымдастығы (NYHA) жүйесі бойынша I-II функционалдық класы), миокардиттер, миокардиопатиялар.

Әсер ету механизмі және фармакодинамикалық әсерлері Препарат метаболизмдік заттар мен дәрумендердің ұтымды таңдалған кешені болып табылады. Натрий аденозинтрифосфаты тригидраты - аденозиннің туындысы, метаболизм процестерін стимуляциялайды. Ол гипотензивті және аритмияға қарсы әсерге ие. Оның тамыр кеңейтетін әсері бар, оның ішінде коронарлық артерияларға. Кокарбоксилаза хлориді - организмде сырттан келетін тиаминнен (В1 дәрумені) түзілетін кофермент. Көмірсулар алмасуында маңызды рөл атқарады, α-кето қышқылдарының карбоксилденуі мен декарбоксилденуін катализдейтін карбоксилаза ферментінің құрамына кіреді. Нуклеин қышқылдарының, ақуыздардың және липидтердің синтезіне жанама ықпал етеді. Организмдегі сүт және пирожүзім қышқылдарының деңгейін төмендетеді, глюкозаның сіңуіне ықпал етеді. Жүйке тінінің трофикасын жақсартады. Организмдегі цианокобаламин (В12 дәрумені) биологиялық белсенділігі жоғары белсенді түрге (аденозилкобаламин немесе кобамамид) айналады. Организмдегі ақуыз синтезін арттырады және оның жиналуына ықпал етеді. Көмірсулар мен липидтер алмасуын белсендіреді. Қандағы холестеринді төмендетеді, бауырдың майлы инфильтрациясының алдын алады. Қан түзу органдарының қалыпты жұмыс істеуі үшін қажет, эритроциттерде сульфгидрил топтары бар қосылыстардың жиналуына ықпал етеді, олардың гемолизге төзімділігін арттырады. Тіндердің регенерация қабілетін арттырады. Бауыр мен жүйке жүйесінің жұмысына жағымды әсер етеді. Никотинамид - РР дәруменінің бір түрі, жасушадағы тотығу-тотықсыздану процестеріне қатысады, көмірсулар мен азот алмасуын жақсартады.

Дозалау режимі Препаратты бұлшықет ішіне тәулігіне бір рет 1-2 құты еріген лиофилизаттан енгізеді. Емдеу ұзақтығы және қайталанатын курстар аурудың сипаты мен ауырлығына байланысты және оны дәрігер жеке анықтайды Айқындалған ауырсыну синдромы жағдайында диабеттік полинейропатияны емдеу кезінде жедел симптомдар басылғанға дейін тәулігіне 2 мл (1 құты) бұлшықет ішіне енгізуден бастаған жөн. Қолдану ұзақтығы - 9 күн. Симптомдар жақсарғаннан кейін немесе полинейропатияның орташа айқын симптомдары жағдайында 2-3 апта ішінде аптасына 2-3 рет 2 мл (1 құты) тағайындалады. Ұсынылатын емдеу курсы аурудың ауырлығына байланысты 3-тен 9-ға дейін инъекцияны құрайды. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек және бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр және бүйрек жеткіліксіздігі бар науқастарда препаратты қолданған кезде дозаны түзету қажет емес. Балалар Балаларда дәрілік затты қолдану тәжірибесі жоқ, сондықтан оны пациенттердің осы санатында қолдануға болмайды. Егде жастағы пациенттер 65 жастан асқан пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Енгізу әдісі және жолы Препаратты бұлшықет ішіне терең енгізеді (бөксе бұлшықетіне). Бұлшықет ішіне енгізуге арналған ерітіндіні тікелей пайдаланар алдында бір құтының ішіндегі лиофилизатты 2 мл еріткіште еріту арқылы дайындайды. Еріткіш ретінде жиынтыққа кіретін лидокаин гидрохлоридінің ерітіндісі қолданылады. Лидокаин гидрохлоридінің ерітіндісін енгізуді тек медицина қызметкерлері ғана жүзеге асыруы тиіс. Препаратты вена ішіне енгізуге болмайды! Ерітінді дайындалғаннан кейін бірден қолданылуы керек. Дайындалған ерітінді қызғылтым-қызғылт түсті болуы керек. Егер түсі өзгерсе, ерітіндіні қолданбаңыз. Инъекция орнын құрамында ауыр металдар бар дезинфекциялайтын ерітінділермен өңдеген кезде ауырсыну мен ісіну түрінде жергілікті реакцияның даму қаупі артады. Инъекция орнында жүйкеге немесе басқа тіндерге зақым келтірмеу үшін бұлшықет ішіне инъекция жасау жөніндегі нұсқаулықты дәл сақтау керек. Инъекциялық ерітінді бұлшықет ішіне терең енгізіледі (бөксе аумағының жоғарғы сыртқы квадрантына). Келесі инъекция қарама-қарсы бөксе аумағына жасалуы керек. Тіндердің зақымдануын мейлінше азайту үшін препаратты баяу енгізу керек. Дәрілік препараттың қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Дәрілік препаратты қолдану туралы сұрақтар туындаған жағдайда дәрігермен немесе фармацевтпен кеңесу керек.

• әсер етуші заттарға немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • жүрек-қантамыр аурулары (жүректің жедел жеткіліксіздігі, жедел миокард инфарктісі, бақыланбайтын артериялық гипертензия, артериялық гипотензия, брадиаритмияның ауыр түрлері, II-III дәрежелі атриовентрикулярлық блокада (AV-блокада), созылмалы жүрек жеткіліксіздігі (NYHA бойынша III-IV функционалдық класс), кардиогенді шок және шоктың басқа түрлері, QT аралығының ұзару синдромы, тромбоэмболия, геморрагиялық инсульт) • өкпенің қабыну аурулары, бронх-өкпе жүйесінің созылмалы обструкциялық аурулары, бронх демікпесі • гиперкоагуляция (оның ішінде жедел тромбоздар кезінде), эритремия, эритроцитоз • өршу кезеңіндегі асқазанның немесе он екі елі ішектің ойық жарасы • подагра • гепатит, бауыр циррозы • псориаз • жүктілік және бала емізу кезеңі • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер. Еріткіш (0.5% лидокаин гидрохлориді ерітіндісі) үшін қосымша: • амид типті басқа жергілікті анестетиктерге жоғары сезімталдық • синусты түйіннің әлсіздік синдромы • Вольф-Паркинсон-Уайт синдромы • Адамс-Стокс синдромы • функционалдық класы жоғары (NYHA бойынша III-IV функционалдық класс) жүктемелік стенокардия • анамнезінде лидокаин гидрохлоридін енгізумен байланысты эпилепсия түріндегі құрысулардың болуы • миастения • гиповолемия • порфирия • бүйректің ауыр жеткіліксіздігі.

Иммундық жүйе тарапынан: белгісіз - аса жоғары сезімталдық реакциясы (соның ішінде тері бөртпесі, тыныс алудың қиындауы, анафилаксиялық шок, Квинке ісінуі). Жүйке жүйесі тарапынан: өте сирек - бас айналу, бас ауыруы, қозу, сананың шатасуы. Жүрек тарапынан: өте сирек - тахикардия; жекелеген жағдайларда брадикардия, аритмия; белгісіз - жүрек аумағындағы ауырсыну, іркілісті жүрек жеткіліксіздігі, пальпитация. Тамырлар тарапынан: белгісіз - шеткері тамырлардың тромбозы, ысынулар, гипотензия, бет терісінің қызаруы және дененің жоғарғы жартысында шаншуды және күйдіріп-ашытуды сезіну. Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірекорта тарапынан: белгісіз - өкпенің ісінуі, ентігу. Қатерсіз, қатерлі және анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса): белгісіз - шынайы полицитемия. Асқазан-ішек жолы тарапынан: өте сирек - диарея (жеңіл түрі, өтпелі), жүрек айнуы, эпигастрий аумағындағы жайсыздық. Тері және теріасты тіндері тарапынан: өте сирек - қышыну, бөртпе (өтпелі), аллергиялық дерматит, есекжем, гипергидроз. Сүйек-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан: өте сирек - құрысулар. Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан: белгісіз - полиурия. Жалпы бұзылыстар мен енгізу орнындағы бұзылулар: белгісіз - астения, әлсіздік, гипертермия, қалтырау, енгізу орнындағы реакциялар, соның ішінде енгізу орнындағы ауырсыну және енгізу орнындағы некроз. Еріткіш (0.5% лидокаин гидрохлориді ерітіндісі) үшін қосымша Төменде келтірілген мәліметтер лидокаинді қолдану кезінде байқалған жағымсыз реакцияларды сипаттайды. Лидокаинді және Кокарнит дәрілік препаратының басқа белсенді компоненттерін біріктіріп қолдану туралы спецификалық деректер жоқ. Лидокаинге жағымсыз реакциялар, әдетте, оның қан плазмасындағы концентрациясы жоғарылауының нәтижесі болып табылады, кездейсоқ тамыр ішіне енгізу, дозадан асып кету немесе қанмен ауқымды қамтамасыз етілген жерлерден тез сіңу немесе аса жоғары сезімталдық, идиосинкразия немесе пациенттің препаратқа көтерімділігінің төмендеуі. Жүйке жүйесі тарапынан: қозғалыс мазасыздығы, эйфория, ұйқышылдық, ұйқының бұзылуы, тремор, тризм, құрысулар (гиперкапния мен ацидоз кезінде олардың даму қаупі артады), қозғалтқыш блогы, сезімталдықтың бұзылуы, мазасыздық, сананың шатасуы, кома. Көру мүшесі тарапынан: нистагм, диплопия, көз қарығу, қайтымды соқырлық, конъюнктивит, көз алдының бұлыңғырлануы. Есту мүшесі тарапынан және лабиринттік бұзылулар: естудің бұзылуы, құлақтағы шуыл, гиперакузия. Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірекорта тарапынан: ринит, тыныс алу бұлшықеттерінің салдануы, респираторлық салдану. Асқазан-ішек жолы тарапынан: құсу, эпигастрийдегі жағымсыз сезімдер. Жалпы бұзылыстар және енгізу орнындағы бұзылулар: әлсіздік, қатерлі гипертермия, қызуды, суықты сезіну немесе аяқ-қолдың ұйып қалуын сезіну. Ұзақ және бақыланбайтын қабылдау кезінде – гиперкалиемия, гипермагниемия. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық дерекқорға тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: бас айналу, әлсіздік, тремор, қарыншалық бұзылулар; көрудің бұзылуы; тонусты-клонустық құрысулар; психомоторлы қозу, артериялық қысымның кенеттен төмендеуімен байланысты синкопальды жағдай; коллапс; іркілісті жүрек жеткіліксіздігі, өкпе ісінуі; гиперкоагуляция; шеткері қантамырлардың тромбозы; кома; асфиксия; апноэ немесе жағымсыз реакциялардың көріністерінің күшеюі. Емі: препаратты енгізуді тоқтату, оксигенотерапия, құрысуға қарсы дәрілер, вазоконстрикторлар (норадреналин, мезатон), холинолитиктер, ксантиндер аденозин антагонистері болып табылатын (эвфиллин, теофиллин) симптоматикалық ем. Пациент көлденеңінен жатуы тиіс; таза ауаға қол жетімділікті, оттегімен қамтамасыз етуді және/немесе жасанды тыныс алуды қамтамасыз ету қажет. ОЖЖ тарапынан симптомдар қысқа әсер ететін бензодиазепиндерді/барбитураттарды қолдану арқылы түзетіледі. Брадикардия мен өткізгіштіктің бұзылуын түзету үшін атропинді (0,5-1 мг вена ішіне), артериялық гипотензия кезінде β – адренорецепторлардың агонистерімен бірге симпатомиметиктерді қолдану керек. Жүрек тоқтаған кезде жедел реанимациялық шаралар көрсетіледі. Өкпенің интубациясын, жасанды механикалық желдетуді жүргізуге болады. Артық дозаланудың жедел кезеңінде диализ тиімсіз. Спецификалық антидоты жоқ.

Кокарнит препаратын брадикардиясы, I дәрежелі AV-блокадасы, толық емес AV-блокадасы, қарыншаішілік өткізгіштігінің бұзылуы, артериялық гипотензияға бейімділігі, орташа дәрежелі жүрек жеткіліксіздігі, бауыр мен бүйрек функциясының орташа дәрежедегі бұзылулары, тыныс алу функциясының бұзылуы бар пациенттерге, бронх түйілуге бейімділігі кезінде, жүрекке жасалған операциядан кейін, қатерлі гипертермияға генетикалық бейімділігі бар пациенттерге, әлсіреген науқастар мен егде жастағы пациенттерге, гиперацидті гастрит, асқазан мен он екі елі ішектің ойық жарасы (өршу сатысынан тыс), глаукома, алкогольді шамадан тыс пайдалану кезінде, нитраттарды, кальций өзекшелерінің антагонистерін, β-блокаторларды қабылдайтын пациенттерде сақтықпен қолданған жөн. Арнайы ескертулер Кокарнит препаратын анамнезінде подагра, қан кету, бауыр мен өт жолдарының зақымдануы туралы мәліметтер бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Препаратты қолдану қант диабетімен ауыратын пациенттер үшін инсулинге деген қажеттіліктің артуына әкелуі мүмкін. Қант диабетімен ауыратын пациенттерге дислипидемияны түзету үшін қолдану орынсыз. Кокарнит препаратын қолданған кезде гипогликемиялық дәрілік препараттың дозасын дұрыс таңдау және қант диабетінің ағымын мониторингілеу қажет. Емдеу кезеңінде шеткері қанның көрсеткіштерін, бауыр функциясын, қандағы глюкоза мен несеп қышқылының деңгейін бақылау қажет, ұзақ уақыт бойы қолданғанда қандағы калий мен магний деңгейін бақылау қажет. Емдеу кезінде ЭКГ-мониторинг қажет. Синусты дисфункция, PQ аралығының ұзаруы, QRS кеңеюі немесе аритмия пайда болған кезде препараттың дозасын азайту немесе емдеуді тоқтату керек. Құрамында цианокобаламин бар препараттармен емдеу кезінде жүйелі түрде қан талдауын жүргізу қажет. Эритро- және лейкоцитоздың дамуына үрдіс болғанда дозаны азайтады немесе препаратты қабылдауды уақытша тоқтатады. Емдеу процесінде қанның ұюын бақылау керек және тромб түзуге бейімділігі бар адамдарға қатысты сақтық таныту керек. Цианокобаламинді жедел тромбоэмболиялық аурулар кезінде қолдануға болмайды. Кокарнит препаратын ұзақ уақыт бойы қолданған кезде қанның жалпы талдауындағы эритроциттер санын, ұю уақытын, коагулограммадағы протромбиндік индексті, трансаминазалардың, сілтілі фосфатазаның, гамма-глутамилтранспептидазаның (ГГТП), билирубиннің, қан сарысуындағы несеп қышқылының деңгейін, қандағы тромбоциттер санын бақылау қажет. Кокарнит препаратын қолданған кезде құрамында кофеин (кофе, шай және басқа сусындар) бар өнімдерді пайдалануды шектеу керек. Жүрек аурулары кезінде лидокаинді (еріткіш құрамында бар) қолданар алдында қандағы калий деңгейін қалыпқа келтіру керек (гипокалиемия лидокаиннің тиімділігін төмендетеді). Моноаминоксидаза (МАО) тежегіштерімен емдеу кезеңінде лидокаинді парентеральді қолдануға болмайды. Лидокаинді енгізген кезде креатинин концентрациясы жоғарылауы мүмкін, бұл жедел миокард инфарктісі диагнозын қойғанда қателікке әкелуі мүмкін. Препарат құрамында метилпарагидроксибензоат және пропилпарагидроксибензоат бар, олар аллергиялық реакцияларды (соның ішінде кешіктірілген) және айрықша жағдайларда бронх түйілуді туындатуы мүмкін. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері ОЖЖ тарапынан жағымсыз реакциялар пайда болған кезде (бас айналу, артериялық қысымның төмендеуі) көлік құралдарын және басқа механизмдерді басқарудан бас тарту ұсынылады, жоғары зейін қоюды және психомоторлық реакциялардың жылдамдығын талап ететін қауіптілігі зор қызмет түрлерімен айналыспау керек.

Жүктілік Жүктілік кезінде Кокарнит препаратын қолдануға болмайды. Лактация Препаратпен емдеу кезінде бала емізуді тоқтату ұсынылады.

Кокарбоксилаза хлориді Жүрек гликозидтері - жүрек гликозидтерінің кардиотонустық әсерінің жоғарылауы. Динатрий аденозинтрифосфат тригидраты β-адренорецепторлар блокаторлары, нитраттар - жүрек қыспасына қарсы әсердің күшеюі. Дипиридамол - дипиридамолдың тамыр кеңейтетін әсерінің күшеюі. Калий жинақтайтын диуретиктер, калий препараттары, ангиотензин өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштері - гиперкалиемия қаупінің күшеюі. Карбамазепин - аденозин әсерінің күшеюі (оның ішінде, блокада дамығанға дейін). Ксантинол никотинаты - аденозин әсерінің әлсіреуі. Пурин туындылары (кофеин және теофиллин) - аденозинмен кейбір антагонизм көріністеледі. Магний препараттары - гипермагниемия қаупінің күшеюі. Жүрек гликозидтері - жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан жағымсыз реакциялар қаупінің күшеюі. Препаратты жүрек гликозидтерімен бір мезгілде үлкен дозада енгізуге болмайды. Цианокобаламин Пероральді контрацептивтер - қан плазмасындағы цианокобаламин концентрациясының төмендеуі. Тиамин - тиаминнен туындаған аллергиялық реакциялар қаупінің жоғарылауы. Хлорамфеникол - дәрілік препаратқа гемопоэздік жауаптың төмендеуі. Антиметаболиттер мен антибиотиктердің көбі цианокобаламинді зерттеу нәтижелерін өзгертеді. Никотинамид Антикоагулянттар, ацетилсалицил қышқылы - геморрагиялардың даму қаупін арттыру. Бір мезгілде қолданған кезде абай болу керек. Гипертензияға қарсы дәрілер - гипертензияға қарсы әсердің күшеюі. Бір мезгілде қолданған кезде абай болу керек. Антибиотиктер - никотинамидтен туындаған гиперемияның ықтимал күшеюі. Ловастатин, правастатин - жағымсыз реакциялар қаупінің жоғарылауына байланысты никотинамидпен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Никотинамидті ловастатинмен бір мезгілде қолданғанда рабдомиолиз жағдайлары туралы хабарланды. Неомицин, барбитураттар, туберкулезге қарсы препараттар, сульфаниламидтер - соңғысының уыттылығын азайту және холестерин мен жоғары тығыздықтағы липопротеидтер концентрациясының неомицинмен индукцияланған төмендеуінің алдын алу. Пероральді контрацептивтер, изониазид - никотинамидке деген қажеттіліктің жоғарылауы (триптофанның никотин қышқылына айналуының баяулауы нәтижесінде). Пробенецид - пробенецид әсерінің әлсіреуі. Ципрофибрат - никотинамидпен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Фибринолитикалық дәрілер, спазмолитикалық дәрілер, жүрек гликозидтері - препараттардың осы санатының әсерін күшейту. Никотинамид алкогольдің бауырға уытты әсерін күшейтеді. Лидокаин гидрохлориді Амитриптилин, бупивакаин, дизопирамид, имипрамин, нортриптилин, петидин, хинидин, хлорпромазин - қан плазмасындағы лидокаин концентрациясының төмендеуі. Аритмияға қарсы дәрілер (соның ішінде амиодарон, верапамил, хинидин, дизопирамид, аймалин) - кардиодепресcивті әсерінің күшеюі (QT аралығының ұзаруына байланысты) және өте сирек жағдайларда AV-блокадасы немесе қарыншалар фибрилляциясы дамуы мүмкін. Амиодаронмен бір мезгілде қолдану құрысулардың дамуына әкелуі мүмкін. Антикоагулянттар (соның ішінде ардепарин, далтепарин, данапароид, эноксапарин, гепарин, варфарин) - қан кету қаупінің жоғарылауы. Ацетазоламид, тиазидті және ілмекті диуретиктер - лидокаин әсерінің әлсіреуі (гипокалиемияға байланысты). Барбитураттар (фенобарбитал), құрысуға қарсы дәрілер - метаболизмнің жоғарылауы және қан плазмасындағы лидокаин концентрациясының төмендеуі, сондай-ақ кардиодепрессивті әсерінің жоғарылауы. β-адренорецепторлар блокаторлары - метаболизмнің баяулауы және лидокаиннің әсерінің жоғарылауы (соның ішінде уытты), атап айтқанда брадикардия мен артериялық гипотензия қаупінің жоғарылауы. Бұл препараттарды бір мезгілде қолданғанда лидокаин дозасын азайту керек. Вазоконстрикторлар (эпинефрин, метоксамин, фенилэфрин) - сіңіру баяулауы және лидокаин әсері ұзаруы мүмкін. Глюкагон, изадрин - лидокаин клиренсінің жоғарылауы. Гуанадрель, гуанетидин, мекамиламин, триметафан - жұлын және эпидуральді анестезия кезінде ауыр гипотензия мен брадикардия қаупі артады. Наркозға арналған дәрілер (гексобарбитал, натрий тиопенталы вена ішіне), этанол - тыныс алуға бәсеңдететін әсердің күшеюі. Жүйке-бұлшықет берілісінің блокадасын алдын-ала анықтайтын дәрілер - бұл санаттағы дәрілер әсерінің күшеюі (жүйке импульстары өткізгіштігінің төмендеуі нәтижесінде). МАО тежегіштері (фуразолидон, прокарбазин, селегилин) - артериялық гипотензия қаупінің жоғарылауы. МАО тежегіштерімен емдеу кезінде лидокаинді парентеральді қолдануға болмайды. Кураре тәрізді дәрілер - миорелаксацияның тереңдеуі (тыныс алу бұлшықеттерінің салдануына дейін). Мексилетин, норепинефрин - лидокаин уыттылығының күшеюі (клиренс пен бауыр ағымының төмендеуі нәтижесінде). Мидазолам - қан плазмасындағы лидокаин концентрациясы жоғарылайды. Есірткілік анальгетиктер (морфин) - бұл дәрілердің анальгетикалық әсерінің жоғарылауы, бірақ тыныстың тарылуы да күшейеді. Новокаин, новокаинамид, прокаинамид - орталық жүйке жүйесінің (ОЖЖ) қозуы, сандырақтау, елестеулер. Полимиксин В - бір мезгілде қолданғанда тыныс алу функциясын бақылау керек. Прениламин - «пируэт» типті қарыншалық аритмия қаупінің жоғарылауы. Пропафенон - ОЖЖ тарапынан жағымсыз реакциялар ұзақтығының артуы және ауырлығының артуы. Рифампицин - соңғысының қан плазмасындағы концентрациясының төмендеуі. Тыныштандыратын және ұйықтататын дәрілер - ОЖЖ-ге бәсеңдететін әсерді күшейту. Жүрек гликозидтері - жүрек гликозидтерінің кардиотонустық әсерінің әлсіреуі. Оймақгүл гликозидтерімен уыттану аясында лидокаин AV-блокадасының ауырлығын нашарлатуы мүмкін. Циметидин - метаболизмнің төмендеуі (микросомалық тотығудың тежелуіне байланысты бауыр клиренсінің төмендеуі) және қан плазмасындағы лидокаин концентрациясының жоғарылауы, сондай-ақ оның уытты әсерінің жоғарылауы.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!