Кордарон® таблетки 200 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - амиодарон гидрохлориді 200 мг, қосымша заттар: лактоза моногидраты, жүгері крахмалы, повидон K90F, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Таблетканың бір жағында «200» және жүрек бейнесі түріндегі өрнегі мен сындыруға арналған кертігі бар ақтан аздаған крем түске дейінгі дөңгелек таблеткалар.

Қайталану профилактикасы: • өмірге қатер төндіретін қарыншалық тахикардияда; емдеу стационарлық жағдайларда дәрігердің мұқият мониторингімен басталуы тиіс; • құжатпен расталған, симптоматикалық және еңбек қабілетінен айрылуға алып келетін қарыншалық аритмияда; • емге төзімді немесе емдеудің басқа түрлеріне қарсы көрсетілімдері бар пациенттердегі құжатпен расталған суправентрикулярлы тахикардия; • қарыншалар фибрилляциясы. Суправентрикулярлық тахикардияны емдеу: жүрекшелер фибрилляциясының немесе дірілдеуінің баяулауы немесе қысқаруы. Амиодаронды жүректің ишемиялық ауруы және/немесе сол жақ қарынша функциясының бұзылуы бар пациенттерде қолдануға болады.

Препараттың аритмияға қарсы белсенділігі келесі әсер ету механизмдері арқылы қамтамасыз етіледі: • жүрек бұлшықетінің әсер ету әлеуетінің 3-ші кезеңін оның биіктігі мен көтерілу жылдамдығын өзгертпестен ұзартады(Vaughan Williams классификациясы бойынша III класс); • атропин енгізуге жауап бермейтін брадикардияны туындата отырып, синустық автоматизмді төмендетеді; • альфа және бета-адренергиялық әсерлерді бәсекеге қабілетсіз түрде бөгейді; • синатриалдық өткізгіштікті, атриа мен жүрекше-қарыншалық түйіндегі өткізгіштікті, әсіресе жүректің жүрек ырғағының жиілеуі кезінде баяулатады; • қарыншаішілік өткізгіштікке әсер етпейді; • рефракторлық кезеңді арттырады және жүрекшеде, жүрекше-қарыншалық түйінде және қарыншаларда миокардтың қозғыштығын төмендетеді; • өткізгіштігін баяулатады және қосымша жүрекше-қарыншалық жолдардың рефракторлық кезеңдерін ұзартады. Басқа қасиеттері • шеткері кедергінің орташа төмендеуі және жүрек ырғағының баяулауы есебінен миокардтың оттегін тұтынуының азаюы; • коронарлық артериялардың тегіс бұлшықеттеріне тікелей әсер ету есебінен коронарлық қан ағымының ұлғаюы және теріс инотропты әсерсіз қысымды және шеткергі кедергіні төмендету жолымен жүрек тастауын қолдау. Жақында миокард инфарктісі болған (78%) немесе созылмалы жүрек жеткіліксіздігі (22%) бар 6 553 пациенттің қатысуымен он үш бақыланатын рандомизацияланған проспективті зерттеулерге мета-талдау жүргізілді. Пациенттерді бақылаудың орташа кезеңі 0.4-тен 2.5 жылға дейін болды. Күнделікті демеуші доза орта есеппен 200-ден 400 мг-ға дейін болды. Мета-талдау амиодаронның жалпы өлімді 13% (СА95% 0.78 – 0.99; p= 0.030) және аритмиямен байланысты өлімді 29% (СА95% 0.59-0.85; p= 0.0003) төмендететінін көрсетті. Алайда, бұл нәтижелерді пациенттердің таңдап алынған популяциясын, бақылау кезеңі ұзақтығын, әдістемесі және зерттеу нәтижелері тұрғысынан талдауға енгізілген зерттеулердің гетерогенділігін назарға ала отырып, сақтықпен түсіндіру қажет. Емді тоқтатқан пациенттердің үлесі плацебо тобына (27%) қарағанда амиодарон тобында (41%) жоғары болды. Амиодарон қабылдайтын пациенттердің 7%-да плацебо тобындағы 1%-бен салыстырғанда гипотиреоз дамыған. Гипертиреоз амиодарон қабылдаған пациенттердің 1.4%-да, плацебо тобындағы 0.5%-бен салыстырғанда диагноз қойылған. Интерстициальды пневмонит плацебо тобындағы 0.5%-бен салыстырғанда амиодарон қабылдайтын пациенттердің 1.6%-да пайда болды. Балалар Балаларға амиодаронның қауіпсіздігі мен тиімділігіне бақыланатын клиникалық зерттеулер жүргізілген жоқ. Әдеби дереккөздерде әр түрлі аритмиясы бар 1118 балаға зерттелген амиодаронның қауіпсіздігі туралы мәліметтер жарияланған. Педиатриялық клиникалық зерттеулерде келесі дозалар қолданылды: • жүктеме дозалары: тәулігіне 10-20 мг/кг, 7-10 күн ішінде (яғни 500 мг/м2/тәул., егер доза дене бетінің көлемі бойынша есептелсе); • демеуші доза: ең төменгі тиімді доза пайдаланылуы тиіс; пациенттің жеке жауабына байланысты бұл диапазон тәулігіне 5-тен 10 мг/кг-ға дейін болуы мүмкін., (яғни тәулігіне 250 мг/м2, егер доза бойынша есептелсе дене бетінің көлемі).

Дозалау режимі Жүктеме доза Әдеттегі дозалау режимі – 8-10 күн бойы тәулігіне 3 таблетка. Кейбір жағдайларда пациенттерге өте жоғары жүктеме дозалары (тәулігіне 4-тен 5 таблеткаға дейін), бірақ үнемі қысқа уақыт кезеңінде және электрокардиограммалық (ЭКГ) бақылауымен қажет болуы мүмкін. Демеуші доза Ең төмен тиімді доза (әртүрлі пациенттерде өзгеріп отыруы мүмкін) тәулігіне 1/2 таблеткадан (әр 2 күн сайын 1 таблетка) тәулігіне 2 таблеткаға дейін қолданылуы тиіс. Пациенттердің ерекше топтары Балаларға Балаларда амиодаронды қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталған жоқ. Енгізу жолы және тәсілі Пероральды қолдануға арналған.

Осы дәрілік препаратты қолдану келесі жағдайларда қарсы көрсетілімді: • жасанды ырғақ жетекшісі орнатылмаған пациенттердегі синустық брадикардия және жүректің синоатриальды блокадасы; • жүректің жасанды ырғақ жетекшісі орнатылмаған пациенттердегі синустық түйіннің әлсіздік синдромы (синустық түйіннің тоқтап қалу қаупі); жүректің жасанды ырғақ жетекшісі орнатылмаған пациенттердегі жүрекше-қарыншалық өткізгіштіктің жоғары дәрежедегі бұзылулары; • амиодарон қолданудан болатын өршу мүмкіндігіне байланысты гипертиреоз; • йодқа, амиодаронға немесе қосымша заттардың біріне белгілі жоғары сезімталдық; • Жүктіліктің 2-ші және 3-ші триместрі; • бала емізу; • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер; • келесі дәрілік препараттармен біріктіру: • «пируэт» («torsade de pointes») типті полиморфты қарыншалық тахикардияны тудыруы мүмкін (паразиттерге қарсы препараттардан, антипсихотиктерден және метадоннан басқа): • аритмияға қарсы Iа класс дәрілері (хинидин, гидрохинидин, дизопирамид); • аритмияға қарсы III класс дәрілері (соталол, дофетилид, ибутилид); • мышьяк триоксиді, бепридил, цизаприд, дифеманил, в/і долазетрон, в/і эритромицин, мизоластин, моксифлоксацин, в/і спирамицин, торемифен, в/і винкамин, циталопрам, эсциталопрам, домперидон, дронедарон, левофлоксацин, меквитазин, прукалоприд сияқты басқа дәрілік препараттар. • телапревир; • кобицистат.

Өте жиі • мөлдір қабық тіндеріндегі микротүзілімдер ересектердің бәрінде дерлік болады, әдетте, қарашық аумағында шектелген және емдеуді тоқтатуды талап етпейді. Өте сирек жағдайларда шағылысқан жарық түскенде алуан түрлі түстің пайда болуын немесе анық көрмеуді туындатуы мүмкін. Мөлдір қабық тіндеріндегі микротүзілімдер күрделі липидтік қалдықтар түрінде болады, олар препарат қабылдауды тоқтатудан кейін толық басылады. • фотосезімталдық. Пациенттерге емделу кезінде тікелей күн сәулесінен (және кез келген ультракүлгін сәулелерден) аулақ болу ұсынылады. • Қалқанша безінің функциясының бұзылуының клиникалық белгілері болмаған кезде қандағы қалқанша безінің гормондары концентрациясының (Т4 концентрациясының жоғарылауы, қалыпты немесе Т3 концентрациясының біршама төмендеуі) арасындағы айырмашылық емдеуді тоқтатуды қажет етпейді. • сарысудағы трансаминазалар белсенділігінің оқшауланған жоғарылауы әдетте орташа (нормадан 1,5-3 есе жоғары). Деңгей дозаны төмендеткеннен кейін немесе өздігінен қалыпқа келуі мүмкін. • әдетте емнің басында дамитын және дозаны төмендеткеннен кейін өтетін асқазан-ішек жолы тарапынан қатерсіз бұзылулар (жүрек айну, құсу, дисгевзия). Жиі • емдеуді тоқтатқаннан кейін біртіндеп жоғалып кететін (10 айдан 24 айға дейін)жоғары дозаларды күнделікті қабылдаумен ұзақ емдеу кезінде пайда болатын терінің сұр немесе көкшіл пигментациясы. • Гипотиреоз, әдетте, дене салмағының артуы, суыққа сезімталдық, апатия, ұйқышылдық сияқты белгілермен қатар жүреді; диагноз тиреотропты гормон (ТТГ) концентрациясының айқын жоғарылауымен расталады. Емдеуді тоқтатудан кейін қалқанша бездің қалыпты функциясы 1-3 ай ішінде біртіндеп қалпына келеді; емдеуді тоқтату міндетті түрде емес; егер амиодарон қолдану қажет болса, препаратты L-тироксин қолданылатын гормон алмастыру емімен бірге қабылдауды жалғастыруға болады. Доза ТТГ концентрациясы көрсеткіштерінің негізінде белгіленеді. Гипертиреоз диагностикасы, тек бірнеше симптоммен (себепсіз дене салмағының аздап төмендеуі, жүрек қыспасына қарсы және/немесе аритмияға қарсы препараттар тиімділігінің төмендеуі) көрініс беретіндіктен, көп қиындық туындатады; егде жастағы адамдарда психикалық көріністер және тіпті тиреотоксикоз туындайды. Диагноз ультрасезімтал ТТГ концентрациясының төмендеуімен расталады. Амиодарон қабылдауды тоқтату керек: бұл, әдетте, 3-4 апта ішінде клиникалық тұрғыда қалыпқа келу үшін жеткілікті. Өліммен аяқталу қатері бар ауыр жағдайларда тиісті емдеуді шұғыл бастау қажет. Егер тиреотоксикоз өздігінен немесе оның миокардтың тұрақсыз теңгеріміне әсерлеріне байланысты күрделі мазасыздық тудырса, синтетикалық тиреоидқа қарсы препараттар тиімділігі қарама-қайшы екендіктен, барынша ұзақ кезең бойына (3 ай) кортикостероидтармен (1 мг/кг) тікелей емдеу ұсынылады. Амиодарон қабылдауды тоқтатудан кейін бірнеше ай ішіндегі гипертиреоз жағдайлары жөнінде деректер бар. • Кейбір жағдайларда өліммен аяқталатын диффуздық интерстициальды немесе альвеолярлы пневмонит және шоғырланған пневмониямен облитерациялаушы бронхиолит (BOOP) жағдайлары жөнінде деректер бар. Өздігінен немесе жалпы денсаулық жағдайының нашарлауымен бірге (қажу, дене салмағының төмендеуі, жалпы дімкәстану) жүктеме кезінде ентігудің немесе құрғақ жөтелдің дамуы рентгенологиялық тексеру өткізуді талап етеді. Осындай типті пневмония өкпе фиброзының дамуына әкелуі мүмкін. Кортикостероидтар емімен бірге немесе өз алдына амиодарон қабылдауды дер мезгілінде тоқтату осындай бұзылулар регрессіне әкеледі. Клиникалық белгілері, әдетте, 3-4 апта ішінде жоғалады. Өкпе функциясының рентгенологиялық және клиникалық белгілерінің жақсаруы, әдетте, баяу (бірнеше ай) жүреді. Әдетте, интерстициальды пневмонитпен байланысты плеврит дамыған бірнеше жағдайлар жөнінде деректер бар. • тремор және басқа экстрапирамидалық симптомдар. • ұйқының бұзылуы, оның ішінде түнгі қорқынышты түстер. • шеткері сенсомоторлық немесе аралас нейропатия. • кейбір жағдайларда емдеуді тоқтатуды талап ететін өліммен аяқталуы мүмкін сарысудағы және/немесе сарғаюдағы трансаминазалардың жоғары белсенділігі бар бауыр функциясының жедел бұзылуы. • орташа дозаға тәуелді брадикардия. • либидоның төмендеуі. Жиі емес • миопатия. • шеткері сенсомоторлық немесе аралас нейропатия немесе миопатия емнің басталуынан бірнеше айдан соң, сондай-ақ бірнеше жыл өткенде туындауы мүмкін. Ондай бұзылулар, әдетте, емдеуді тоқтаудан кейін қайтымды. Алайда, қалыпқа келу толық болмауы, өте баяу болуы және емді тоқтатудан кейін бірнеше ай өткен соң ғана басталуы мүмкін. • өткізгіштіктің бұзылуы (синоаурикулярлық блокада, әртүрлі дәрежедегі жүрекше-қарыншалық блокада). Сирек • Сирек жағдайларда-гипонатриемия, бұл антидиурездік гормонның (SIADH) жеткіліксіз секреция синдромының дамуын көрсетеді. Өте сирек • көрудің анық еместігімен, көрудің төмендеуімен және көз түбіндегі оптикалық нерв дискісінің ісінуімен көру жүйкесінің нейропатиясы (неврит). Нәтиже көру өткірлігінің аз немесе аз төмендеуі болуы мүмкін. Қазіргі уақытта амиодаронмен себептік байланыстың болуы анықталған жоқ. Басқа айқын себептер болмаған жағдайда амиодаронмен емдеуді тоқтату керек. • сәулелік терапия кезіндегі эритема. • тері бөртпесі, әдетте спецификалық емес. • эксфолиативті дерматит, бірақ бұл препаратпен себептік байланыс жоқ. • алопеция. • Антидиуретикалық гормонның (SIADH) жеткіліксіз секреция синдромының жағдайлары өте сирек, әсіресе амиодарон гипонатриемияны тудыруы мүмкін препараттармен бірге қабылданған жағдайларда. • бронх түйілуі, әсіресе демікпемен ауыратын пациенттерде. • жедел респираторлық стресс әдетте интерстициальды пневмонитпен байланысты синдром, кейбір жағдайларда өлімге әкелуі мүмкін, операциядан кейін бірден пайда болуы мүмкін (оттегінің жоғары концентрациясымен өзара әрекеттесу). • мишық атаксиясы. • қатерсіз бассүйекішілік гипертензия, бас ауыруы. Оқшауланған бас ауруының пайда болуы бастапқы патологияны анықтау үшін тексеруді қажет етеді. • ұзақ уақыт емделу кезіндегі бауырдың созылмалы аурулары. Гистологиялық зерттеу нәтижелері жалған алкогольдік гепатитке сәйкес келеді. Клиникалық және зертханалық белгілерінің (бауырдың тұрақсыз ұлғаюы, сарысудағы трансаминазалар белсенділігінің қалып шегінен 1,5-5 есе жоғарылауы) жасырын көрініс беретінін ескеріп, бауыр функциясына жүйелі мониторинг өткізу мақсатқа сай болады. Созылмалы гепатит диагнозы, егер емдеудің басталуынан кейін 6 айдан көп уақыт өткенде қандағы трансаминазалар белсенділігінің тіпті орташа жоғарылауы басталған жағдайда, қарастырылуы тиіс. Клиникалық көріністер және қалыпты зертханалық көрсеткіштердің өзгерістері, әдетте, емдеуді тоқтатудан кейін жойылады. Алайда қайтымсыз бұзылулардың бірнеше жағдайлары жөнінде деректер бар. • айқын брадикардия жағдайлары туралы және аса сирек жағдайларда синус түйінінің тоқтауы жөнінде деректер бар (әсіресе егде пациенттерде). • эпидидимит. Осы дәрілік препаратпен себепті байланыстың болуы анықталған жоқ. • васкулит. • сарысудағы креатинин деңгейінің жоғарылауымен бүйректің зақымдануы. • тромбоцитопения. • гемолитикалық анемия. • апластикалық анемия. Белгісіз (қолда бар деректер негізінде анықтау мүмкін емес) • кардиомиопатия, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардия. • панкреатит/жедел панкреатит, ауыздың құрғауы, іш қату. • нейтропения, агранулоцитоз. • ангионевроздық ісінудің және/немесе есекжемнің дамуы туралы деректер бар. • анафилаксиялық /анафилактоидтық реакциялар, оған қоса шок. • гранулеманың, негізінен сүйек кемігінің гранулемасының дамуы туралы мәліметтер бар. • тәбеттің төмендеуі. • сананың шатасуы, делирий, елестеулер. • жегі синдромы. • жүрек трансплантациясынан кейінгі ықтимал өлімге әкелетін ерте трансплантация дисфункциясы (ЕТД). • кейбір жағдайларда гемоптизиямен көрінетін өкпе қан кету жағдайлары туралы деректер бар. Мұндай құбылыстар көбінесе амиодаронды қолданудан туындаған пневмонитпен бірге пайда болады. • паркинсонизм, паросмия. • экзема. • уытты эпидермальды некролиз (Лайелл синдромы) және Стивенс-Джонсон синдромы сияқты ауыр, кейбір жағдайларда өліммен аяқталған тері реакциялары. • буллезді дерматит. • DRESS синдромы (эозинофилиямен және жүйелі көріністермен дәрілік бөртпе). Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Амиодаронның жоғары дозаларын ішу арқылы қолдану кезінде жедел артық дозалануына қатысты ақпарат аз. Синустық брадикардия, қарыншалық аритмия, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардия және бауыр бұзылуларының бірнеше жағдайы жөнінде хабарламалар бар. Емдеу симптоматикалық болуы тиіс. Дәрілік заттың фармакокинетикасына байланысты пациентті, әсіресе, кардиологиялық статус кезінде ұзақ уақыт қадағалау ұсынылады. Амиодарон және оның метаболиттері диализбен шығарылмайды.

Арнайы ескертулер Кардиологиялық бұзылулар • емдеу басталғанша ЭКГ түсіру қажет. • егде жастағы пациенттерде жүрек ырғағы едәуір баяулауы мүмкін. • Кордарон® препараты ЭКГ өзгерістерін туындатады. Кордарон® препараты тудырған өзгерістер U толқындарының пайда болу мүмкіндігімен реполяризация кезеңінің ұзаруы нәтижесінде болатын QT аралығының ұзаруымен жүзеге асады. Бұл өзгерістер уыттылығының емес, емдік қанығу белгісі болып табылады. • 2-ші және 3-ші дәрежедегі жүрекше-қарыншалық блокада, синоатриальды блокада немесе бифасцикулярлы блокада басталған жағдайда емдеу тоқтатылуы тиіс. Бірінші дәрежедегі жүрекше-қарыншалық блокада туындағанда мониторингті күшейту қажет болады. • жаңа аритмиялар немесе емделіп жазылған аритмияның нашарлау жағдайлары хабарланды. • осындай проаритмогенді әсер негізінен дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу және/немесе гипокалиемия сияқты QT аралығын ұзартатын факторлар болғанда туындайды. Дәрілік препараттар түрткі болған «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның туындау қаупі QT аралығының ұзару дәрежесіне ұқсас аритмияға қарсы басқа препараттарға қарағанда, амиодарон қабылдау кезінде сирек болады. Қалқанша без функциясының бұзылулары • Амиодарон құрамында қалқанша бездің белгілі бір функционалдық тестілеріне ықпал ететін йод (қан сарысуындағы ақуызбен байланысқан йодты анықтау, PBI) бар; алайда, қалқанша без функциясының тестілерін бұрынғыша түсіндіруге болады (Т3, Т4, ультрасезімтал ТТГ). • Амиодарон, атап айтқанда, анамнезінде қалқанша без функциясының бұзылулары бар пациенттерде қалқанша без ауруларын туғызуы мүмкін. Барлық пациенттер үшін емдеуді бастар алдында, ал одан кейін емделу кезінде жүйелі негізде әрі емдеуді тоқтатудан кейін бірнеше ай өткен соң және дистиреодизмге клиникалық күмән туындаған жағдайда тиреотропты гормонға талдау жасау ұсынылады. Өкпе функциясының бұзылулары Өз алдына бөлек немесе жалпы жай-күйдің нашарлауына байланысты ентігудің немесе құрғақ жөтелдің пайда болуы өкпе уыттануымен, мысалы, интерстициальды пневмонитпен байланысты болуы мүмкін және кеуде қуысына рентгенологиялық зерттеу жүргізу қажет болады. Бауыр функциясының бұзылулары Амиодаронмен емдеу басталған бойда, ал одан кейін емделу кезінде ұдайы бауыр функциясына жүйелі мониторинг өткізу ұсынылады. Нейро-бұлшықет бұзылулары Амиодарон шеткері сенсорлы-моторлық немесе аралас нейропатия мен миопатияны туғызуы мүмкін. Көру мүшесі тарапынан бұзылулар Бұлыңғыр көру немесе көру өткірлігінің төмендеуі туындаған жағдайда, көз түбін тексеруді қоса (фундоскопия), толық офтальмологиялық тексеруден тез өткізу қажет. Оптикалық нейропатия және/немесе көру жүйкесінің невриті анықталғанда, соқырлықтың ықтималды даму қаупіне байланысты амиодаронмен емдеуді тоқтату қажет. Терінің күрделі бұзылулары Стивенс-Джонсон синдромы (СДС) немесе Лайелл синдромы (уытты эпидермалық некролиз (УЭН)) өмірге қатерлі немесе тіпті өлімге соқтыратын терідегі реакциялар туындауы мүмкін. СДС, УЭН белгілері немесе симптомдары (мысалы, көпіршіктер түзілуімен немесе шырышты қабықтардың зақымдануымен жиі болатын үдемелі тері бөртпесі) білінген жағдайда, амиодарон қабылдауды дереу тоқтату керек. Айқын брадикардия Амиодаронды даклатасвир, симепревир немесе ледипасвир сияқты С (HCV) гепатиті вирусына қарсы үшін тікелей әсер ететін вирусқа қарсы басқа препараттармен (ТӘВҚП) біріктірілген софосбувирмен біріктірілімде қолдану кезінде өмірге зор қауіп төндіретін ауыр брадикардия және жүрек блокадасының жағдайлары байқалды. Брадикардия әдетте бірнеше сағат немесе күндер ішінде пайда болды, бірақ даму кезеңі ұзағырақ, негізінен С гепатиті вирусына қарсы терапия басталғаннан кейін екі апта ішінде болған жағдайлар байқалды. Құрамында софосбувир бар препараттармен ем қабылдайтын пациенттер амиодаронды басқа аритмияға қарсы препараттарды көтере алмау немесе қарсы көрсетілімдер болған жағдайда ғана қабылдауы тиіс. Егер амиодаронмен біріктірілген ем қажет болса, пациенттердің ауруханаішілік кардиомониторингін бір мезгілде қабылдаудың алғашқы 48 сағатында жүргізу ұсынылады, содан кейін емделудің кем дегенде алғашқы екі аптасында пациенттің амбулаториялық мониторингі немесе жүрек ырғағының өзін-өзі бақылауы күн сайын жүргізілуі керек. Амиодаронның ұзаққа созылатын жартылай шығарылу кезеңіне орай, софосбувирмен немесе оның басқа ТӘВҚП-мен біріктірілімімен емделудің басталуына дейін соңғы бірнеше ай ішінде амиодарон қабылдауды тоқтатқан пациенттерге тиісті мониторинг өткізу қажет. С гепатитін емдейтін осы дәрілік заттарды жүректің жиырылу жиілігін баяулататын басқа преапараттармен немесе онсыз амиодаронмен біріктіріп қабылдайтын пациенттерді брадикардия және жүрек блокадасы симптомдары туралы ескерту және олар туындаған жағдайда шұғыл медициналық көмекке жүгіну керек. Дәрілік заттардың өзара әрекеттесуі Біріктіріп қолдану: • бета-блокаторлармен, соталол (қарсы көрсетілімді біріктірілім) және эсмололды (қолдану кезінде сақтықты талап ететін біріктірілім) қоспағанда, • верапамилмен және дилтиаземмен қолдану тек өмірге қатерлі қарыншалық аритмия профилактикасы үшін қарастырылу керек. Амиодаронды циклоспоринмен, дилтиаземмен (инъекциялық түрі) немесе верапамилмен (инъекциялық түрі), белгілі бір паразиттерге қарсы дәрілермен (галофантрин, лумефантрин және пентамидин), кейбір нейролептиктермен (амисульприд, хлопромазин, циамемазин, дроперидол, флупентиксол, флуфеназин, галоперидол, левомепромазин, пимозид, пипамперон, пипотиазин, сертиндол, сульпирид, сультоприд, тиаприд, зуклопентиксол) және фторхинолондармен (левофлоксацин және моксифлоксациннен басқа), көтермелеуші іш жүргізетін дәрілермен, метадонмен немесе финголимодпен біріктірілімде қолдану ұсынылмайды. Қосымша заттар Осы дәрілік препарат құрамында лактоза бар. Демек, препарат галактоза жақпаушылығы, Лапп лактаза тапшылығы немесе глюкоза/галактозалық мальабсорбция синдромы (сирек тұқым қуалайтын аурулар) бар пациенттерге ұсынылмайды. Сақтықпен қолдану • электролиттік бұзылулар, атап айтқанда, гипокалиемия: проаритмиялық әсерлердің дамуына ықпал ететін гипокалиемияның даму қаупі болуы мүмкін пациенттерде кез келген жағдайларға назар аудару маңызды. • амиодаронмен емдеуді бастар алдында гипокалиемияны түзетіп алу қажет. • төменде аталған жағымсыз реакциялар, әдетте, дәрілік препараттың шектен тыс жүктемесімен байланысты; оларға жол бермеуге болады немесе олардың ауырлығын ең төмен демеуші дозасын мұқият таңдау арқылы төмендетуге болады. • пациенттерге емделу кезінде күн сәулесінің әсеріне ұшырамауға немесе қорғану шараларын пайдалануға кеңес беру керек. • балаларда амиодарон қауіпсіздігі мен тиімділігі бақыланатын клиникалық сынақтарда бағаланбады. • қарыншалар дефибрилляциясы жиілігінің және/немесе кардиостимулятор немесе имплантацияланған дефибриллятордың іске қосылу шегінің болжамды ұзаруына байланысты, амиодаронмен емдеуді бастар алдында және емделу кезінде бірнеше рет, сондай-ақ дозаны түзету кезінде әр жолы шектік мәнді тексеру керек. Анестезия Операцияға дейін анестезиологты пациенттің амиодарон қабылдап жүргені жөнінде хабарландыру қажет. Амиодаронмен ұзақ уақыт емделу кезіндегі жағымсыз реакциялар жалпы немесе жергілікті анестезиямен байланысты гемодинамикалық қауіпті арттыруы мүмкін. Осы реакциялар, атап айтқанда, брадикардия, гипотензия, минуттық жүрек лықсытуының төмендеуін және өткізгіштіктің бұзылуын қамтиды. Оның үстіне, амиодаронмен емделген пациенттерде хирургиялық араласудан кейін бірден жедел респираторлық дистресс синдромның кейбір жағдайлары байқалды. Демек, осы пациенттерге өкпені жасанды желдету кезінде мұқият мониторинг өткізуге кеңес беріледі. Трансплантация Трансплантат реципиенттерінде жүргізілген ретроспективті зерттеулерде жүрек трансплантациясы алдында амиодарон қолдану мен трансплантаттың ерте дисфункциясы (ТЕД) қаупінің артуы арасындағы байланыс анықталды. ТЕД – бұл егер салдарлы себептері анықталмаса, трансплантация жасау операциясынан кейін алғашқы 24 сағат ішінде туындаған сол жақ, оң жақ немесе екі қарыншалар функциясының бұзылуымен көрініс беретін жүрек трансплантациясының өмірге қатерлі асқынуы. Ауыр ТЕД қайтымсыз болуы мүмкін. Жүрек трансплантациясын күту тізімдерінде тұрған пациенттер үшін трансплантация жасалғанша мүмкіндігінше ертерек аритмияға қарсы басқа (баламалы) дәрілік препаратты қолдануды қарастыру керек. Арнайы ескертулер Жүктілік Жануарларға жүргізілген зерттеулерде қандай да бір тератогенді әсерлері дәлелденбеді. Сондықтан, адамдарда даму ақаулары күтілмейді. Қазіргі таңда жануарлардың екі түрінде талапқа сай жүргізілген зерттеулерде адамдарда даму ақауларын туындататын заттар жануарлардағы тератогенді әсерін көріністейді. Амиодаронды жүктіліктің бірінші триместрінде қолданғанда оның тератогенді әсер ету мүмкіндігін бағалау үшін тиісті клиникалық деректер саны жеткіліксіз. Шарананың қалқанша безінің йодты жүктіліктің 14 аптасынан байланыстыра бастауына орай, оны ертерек қолданған жағдайда шарананың қалқанша безіне әсерлері күтілмейді. Аталған дәрілік препаратты осы кезеңнен кейін қабылдаумен байланысты йодпен артық мөлшері шарана гипотиреозын немесе тіпті шарананың клиникалық айқын гипотиреозын (зоб) тудыруы мүмкін. Демек, жүктіліктің 2-ші триместрінен бастап, осы дәрілік препаратты қолдану қарсы көрсетілімді. Бала емізу Амиодарон және оның метаболиті йодпен бірге ана плазмасындағы концентрациясынан асып кететін концентрацияларда емшек сүтіне бөлінеді. Жаңа туған нәрестедегі гипотиреоз қаупіне байланысты, амиодаронмен емделіп жүрген пациенттерде бала емізу қарсы көрсетілімді. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Жоғары зейін қоюды талап ететін әрекеттерді орындау кезінде сақтық шарасын қадағалау керек.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Аритмияға қарсы дәрілер Аритмияға қарсы көптеген дәрілер жүректің автоматизмін, өткізгіштігін және жиырылу қабілетін төмендетеді. Аритмияға қарсы дәрілердің әртүрлі кластарын біріктіріп тағайындаудың оң емдік әсері болуы мүмкін, бірақ кінәраттары бәрінен жиірек туындайды және жіті клиникалық қадағалау мен ЭКГ мониторингін талап етеді. «Пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны туғызуы мүмкін аритмияға қарсы дәрілермен (амиодарон, дизопирамид, хинидин қосылыстары, соталол және т.б.) біріктірілген ем қарсы көрсетілімді. Қолайсыз кардиологиялық әсерлер қаупінің артуымен байланысты, айрықша жағдайлардан басқа, аритмияға қарсы бір класс дәрілерін біріктіріп қолдану ұсынылмайды. Амиодаронды брадикардияны туындататын теріс инотропты қасиеттері бар және/немесе жүрекше-қарыншалық өткізгіштікті баяулататын дәрілік препараттармен біріктіріп қолдану күрделі сипатта болады және клиникалық әрі ЭКГ мониторинг қажет болады. «Пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны тудыруы мүмкін дәрілік препараттар Аритмияның осындай ауыр түрін аритмияға қарсы және аритмияға қарсы емес бірқатар дәрілік препараттар туындатуы мүмкін. Гипокалиемия брадикардия немесе туа біткен әлде жүре пайда болған QT аралығының бұрыннан бар ұзаруы сияқты бейімдеу факторы болып табылады. «Пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны тудыруы мүмкін дәрілік препараттар, аритмияға қарсы Ia және III класс дәрілері және кейбір нейролептиктер болып табылады. Долазертон, эритромицин, спирамицин және винкаминге қатысты осындай өзара әрекеттесу инъекциялық түрлермен ғана болады. «Пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны тудыруы мүмкін дәрілік препараттармен біріктірілген ем қарсы көрсетілімді. Алайда, бұл абсолютті қажеттілік болып табылатын кейбір препараттарға қатысты емес, сондықтан олар қарсы көрсетілімді емес және «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны тудыруы мүмкін басқа препараттармен бірге қолдануға ұсынылмайды. Оларға мыналар жатады: • метадон, • кейбір паразитке қарсы препараттар (галофантрин, люмефантрин, пентамидин) , • кейбір нейролептиктер. Брадикардияны тудыратын дәрілер Бірқатар дәрілік препараттар, атап айтқанда, аритмияға қарсы Ia класс дәрілері, бета-блокаторлар, аритмияға қарсы кейбір III класс дәрілері, кейбір кальций антагонистері, оймақгүл препараттары, пилокарпин және антихолинэстеразалық дәрілер брадикардияны тудыруы мүмкін. Амиодаронның басқа дәрілік препараттарға әсері Амиодарон және/немесе оның метаболиті - дезетиламиодарон CYP1A1, CYP1A2, CYP3A4, CYP2C9, CYP2D6 және P-гликопротеинді тежейді және субстраттармен олардың әсерін күшейтуі мүмкін. Амиодаронның ұзаққа созылатын жартылай шығарылуын ескере отырып, амиодаронмен емдеуді тоқтатудан кейін бірнеше ай бойы өзара әрекеттесулерін байқауға болады. Амиодаронға басқа дәрілік препараттардың әсері CYP3A4 тежегіштері және CYP2C8 тежегіштері амиодарон метаболизмін ықтималды тежеуі, әрі осылайша оның әсерін арттыруы мүмкін. Амиодаронмен емделу кезінде CYP3A4 тежегіштерін (мысалы, грейпфрут шырыны және белгілі бір дәрілік препараттар) қолданбауға кеңес беріледі. Қарсы көрсетілімді біріктірілімдер («Қолдануға болмайтын жағдайлар» қараңыз) • «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны тудыруы мүмкін дәрілік препараттармен (паразитке қарсы дәрілерден, нейролептиктерден және метадоннан басқа, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны тудыруы мүмкін дәрілік препараттар» бөлімін қараңыз); • аритмияға қарсы Iа класс дәрілерімен (хинидин, гидрохинидин, дизопирамид); • аритмияға қарсы III класс дәрілерімен (дофетилид, ибутилид, соталол); • басқа дәрілік препараттармен: мышьяк триоксиді, бепридил, цизаприд, циталопрам, эсциталопрам, дифеманил, в/і долазетрон, домперидон, дронедарон, в/і эритромицин, левофлоксацин, меквитазин, мизоластин, моксифлоксацин, прукалоприд, в/і спирамицин, торемифен, в/і винкамин. Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары даму қаупі. • телапревирмен Айқын брадикардия қаупімен жүрек өткізгіштігінің және автоматизмінің бұзылуы. • кобицистатпен Метаболизмі төмендеуі салдарынан амиодарон тудырған жағымсыз реакциялар қаупінің артуы. Ұсынылмайтын біріктірілімдер Софосбувир Амиодаронды құрамында софосбувир бар препараттармен бірге қабылдау ауыр симптоматикалық брадикардияға әкелуі мүмкін. Біріктірілген ем балама емдеу болмаған жағдайда ғана мүмкін болады. Осы дәрілік препараттармен біріктірілген емді тағайындаған кезде мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. СУР3А4 субстраттары Амиодарон, CYP3A4 тежегіші, плазмадағы CYP3A4 субстраттарының концентрациясын жоғарылатады, бұл олардың уыттылығының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Циклоспорин Нефроуытты әсерлерінің туындау қаупімен бауыр метаболизмінің төмендеуіне орай қанда циклоспорин концентрациясының жоғарылауы. Амиодаронмен емделу кезінде қандағы циклоспорин концентрациясын талдау, бүйрек функциясына мониторинг өткізу және циклоспорин дозасын түзету қажет. Инъекциялық дилтиазем Брадикардияның және жүректің жүрекше-қарыншалық блокадасының туындау қаупі. Егер осы біріктірілімді қолданбау мүмкін болмаса, мұқият клиникалық қадағалау және тұрақты ЭКГ мониторинг өткізу қажет. Финголимод Өліммен аяқталу мүмкіндігімен брадикардияны тудыратын әсерлерінің күшеюі. Бұл, әсіресе, адренергиялық компенсаторлық механизмдерді тежейтін бета-блокаторларға қатысты. Бірінші дозаны қабылдаудан кейін 24 сағат ішінде клиникалық қадағалау және үздіксіз ЭКГ бақылауын орнату қажет. Инъекциялық верапамил Брадикардияның және жүректің жүрекше-қарыншалық блокадасының туындау қаупі. Егер осы біріктірілімді қолданбау мүмкін болмаса, мұқият клиникалық қадағалау және тұрақты ЭКГ мониторинг қажет. «Пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны тудыруы мүмкін паразитке қарсы дәрілер (галофантрин, лумефантрин, пентамидин) Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары туындау қаупі. Егер мүмкін болса, екі препараттың бірімен емдеуді тоқтату керек. Егер осы біріктірілімді қолданбау мүмкін болмаса, алдын ала QТ аралығын бақылау және ЭКГ мониторинг жүргізу қажет. «Пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны тудыруға қабілетті нейролептиктер (амисульприд, хлорпромазин, циамемазин, дроперидол, флупентиксол, флуфеназин, галоперидол, левомепромазин, пимозид, пипамперон, пипотиазин, сертиндол, сульпирид,сультоприд, тиаприд, зуклопентиксол) Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары туындау қаупі. Метадон Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары туындау қаупі. Фторхинолондар, левофлоксацин мен моксифлоксациннен басқа (қарсы көрсетілімді біріктірілімдер) Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары қаупі. Көтермелеуші іш жүргізетін дәрілер Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары қаупі (гипокалиемия бейімдеуші фактор болып табылады). Дәрілік препаратты қабылдау алдында бұрыннан бар кез келген гипокалиемияны түзету, клиникалық әрі электролиттік мониторинг және ЭКГ өткізу қажет. Фидаксомицин Қан плазмасында фидоксомицин концентрациясының жоғарылауы. Қолдану кезінде сақтануды талап ететін біріктірілімдер P-гликопротеин субстраттары Амиодарон P-гликопротеин (P-гп) тежегіші болып табылады. P-гп субстраттарымен бірге тағайындау олардың жоғары әсеріне әкелуі мүмкін. Дәрілік оймақгүл препараттары Автоматизмнің (айқын брадикардия) және жүрекше-қарыншалық өткізгіштіктің бұзылуы. Дигоксинді қолдану кезінде оның клиренсінің төмендеуімен байланысты қандағы концентрациясы жоғарылауы мүмкін. ЭКГ және қандағы дигоксин концентрациясын бақылау, сондай-ақ пациенттерде дигиталистік уыттанудың клиникалық белгілерінің бар-жоғын қадағалау қажет. Дигоксин дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Дабигатран Қан кету қаупінің жоғарылауымен қан сарысуында дабигатран концентрациясының жоғарылауы. Егер дабигатран операциядан кейінгі кезеңде қолданылса, клиникалық мониторинг өткізілуі және дабигатран дозасы, қажет болса, 150 мг/тәуліктен асырылмай түзетілуі тиіс. CYP2C9 субстраттары Амиодарон қан плазмасында K дәруменінің антагонистері және фенитоин сияқты CYP2C9 субстраттарының концентрациясын жоғарылатады. К дәруменінің антагонистері K дәрумені антагонистері әсерінің артуы және қан кету қаупінің жоғарылауы. Халықаралық қалыптасқан қатынасты (ХҚҚ) жиірек тексеру керек. Амиодаронмен емделу кезеңі барысында және емдеуді тоқтатудан кейін 8 күн ішінде K дәрумені антагонисінің дозасы түзетілуі тиіс. Фенитоин (және фосфенитоинге экстраполяциямен) Амиодаронмен фенитоин біріктірілімі неврологиялық симптомдардың пайда болуымен (бауырда фенитоин метаболизмінің төмендеуі) фенитоинмен артық дозалануға әкелуі мүмкін. Артық дозалану симптомдары білінген жағдайда клиникалық мониторинг және фенитоин дозасын азайту; қан плазмасында фенитоин концентрациясын анықтау қажет. CYP2D6 субстраттары Флекаинид Амиодарон CYP2D6 цитохромын тежеу арқылы плазмада флекаинид концентрациясын арттырады. Флекаинидті дозалауды түзету керек. CYP3A4 субстраттары Амиодарон, CYP3A4 тежегіші, плазмадағы CYP3A4 субстраттарының концентрациясын жоғарылатады, бұл олардың уыттылығының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Статиндер (симвастатин, аторвастатин, ловастатин) Амиодарон CYP3A4 цитохромымен метаболизденетін статиндермен бірге тағайындалғанда бұлшықет уыттылығының қаупі (мысалы, рабдомиолиз) артады. Амиодарон қабылдау кезінде CYP3A4 әсеріне ұшырамайтын басқа статинді қолдану ұсынылады. Такролимус Амиодарон метаболизмінің тежелуіне байланысты қандағы такролимус концентрациясының жоғарылауы. Қандағы такролимус концентрациясын өлшеу, бүйрек функциясын бақылау және амиодаронмен біріктіріп тағайындау кезінде және амиодарон қолдануды тоқтатқаннан кейін такролимус дозасын түзету қажет. Лидокаин Амиодарон туғызған бауырдағы метаболизм төмендеуімен байланысты неврологиялық және кардиологиялық жағымсыз реакцияларының пайда болу мүмкіндігімен плазмадағы лидокаин концентрациясының жоғарылау қаупі. Клиникалық және ЭКГ мониторинг өткізу, әрі қажет болса, плазмадағы лидокаин концентрациясын бақылау керек. Амиодаронмен емделу кезінде және оны қолдануды тоқтатудан кейін, қажет болса, лидокаин дозасын түзету керек. CYP3A4 әсерінен метаболизденетін басқа препараттар (сиролимус, силденафил, мидазолам, дигидроерготамин, эрготамин, колхицин, триазолам) Амиодарон CYP3A4 тежегіші болып табылады және осы дәрілік заттармен бірге қолданғанда олардың плазмадағы концентрациясының жоғарылауы мүмкін, бұл олардың уыттылық қаупін арттырады. Соталолдан (қарсы комбинация) және эсмололдан (қабылдау кезінде сақтық шараларын қажет ететін комбинация) басқа бета-блокаторлар Өткізгіштік пен автоматизм бұзылулары болуы мүмкін (компенсаторлық симпатикалық механизмдердің бәсеңдеуі). ЭКГ және клиникалық мониторинг талап етіледі. Жүрек жеткіліксіздігі кезіндегі бета-блокаторлар (бисопролол, карведилол, метопролол, небиволол) Айқын брадикардияның туындау қаупімен автоматизм мен жүрек өткізгіштігінің бұзылулары. Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары туындау қаупі. Жүйелі клиникалық және ЭКГ мониторинг өткізу қажет. Эсмолол Жиырылу функциясының, автоматизмнің және өткізгіштіктің бұзылулары (компенсаторлық симпатикалық механизмдердің бәсеңдеуі). ЭКГ және клиникалық мониторинг талап етіледі. Пероральды дилтиазем Брадикардияның немесе жүректің жүрекше-қарыншалық блокадасының, атап айтқанда, егде жастағы пациенттерде туындау қаупі. ЭКГ және клиникалық мониторинг талап етіледі. Пероральды верапамил Брадикардияның немесе жүректің жүрекше-қарыншалық блокадасының, атап айтқанда, егде жастағы пациенттерде туындау қаупі. ЭКГ және клиникалық мониторинг талап етіледі. Кейбір макролидтер (азитромицин, кларитромицин, рокситромицин) Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары қаупі. Амиодаронмен бірге қолдану кезіндегі ЭКГ және клиникалық мониторинг талап етіледі. Гипокалиемияны туғызуы мүмкін дәрілер: гипокалиемияны туғызуы мүмкін диуретиктер (монотерапияда және біріктірілімде), амфотерицин В (в/і енгізу тәсілі), глюкокортикоидтар (жүйелі), тетракозактид Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары пайда болу қаупі (гипокалиемия бейімдеуші фактор болып табылады). Дәрілік препаратты тағайындау алдында кез келген гипокалиемияны түзету, сондай-ақ ЭКГ, қан электролиттеріне мониторинг және клиникалық мониторинг өткізу қажет. Брадикардияны тудыратын дәрілер Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары қаупі. Клиникалық және ЭКГ мониторинг талап етіледі. Орлистат Амиодарон мен оның белсенді метаболитінің плазмадағы концентрациясының төмендеу қаупі. Клиникалық және, қажет болса, ЭКГ мониторинг талап етіледі. Тамсулозин Бауырда метаболизмнің тежелуі себепті тамсулозин тудырған жағымсыз реакциялар қаупі артады. Клиникалық қадағалау жүргізу және фермент тежегішін қолданумен емделу кезеңінің ішінде және, қажет болса, қолдану аяқталған соң тамсулозин дозасын түзету керек. Вориконазол Қарыншалық аритмияның, әсіресе, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары қаупі, өйткені амиодарон метаболизмі төмендеуі мүмкін. Клиникалық қадағалау және ЭКГ түсіру және, қажет болса, амиодарон дозасын түзету керек. Назарға алу керек біріктірілімдер Пилокарпин Айқын брадикардияның туындау қаупі (брадикардияны тудыратын дәрілердің жиынтық әсері).

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамада 30 С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!