Костарокс® таблетки 120 мг

Үлбірлі қабықпен қапталған 30 мг бір таблетканың құрамында белсенді зат - 30 мг эторикоксиб, қосымша заттар: сусыз кальций гидрофосфаты, микрокристалды целлюлоза, повидон, магний стеараты, натрий кроскармеллозасы. үлбірлі қабықтың құрамы: гипромеллоза 15 сПз (Е 464), лактоза моногидраты, титанның қостотығы (Е 171), триацетин (Е 1518), индигокармин алюминий лагы (Е 132) (11 - 14) (3 - 5 %), темірдің сары тотығы (Е 172). Үлбірлі қабықпен қапталған 60 мг бір таблетканың құрамында белсенді зат - 60 мг эторикоксиб, қосымша заттар: сусыз кальций гидрофосфаты, микрокристалды целлюлоза, повидон, магний стеараты, натрий кроскармеллозасы. үлбірлі қабықтың құрамы: гипромеллоза 15 сПз (Е 464), лактоза моногидраты, титанның қостотығы (Е 171), триацетин (Е 1518), индигокармин алюминий лагы (Е 132) (11 - 14) (3 - 5 %), темірдің сары тотығы (Е 172). Үлбірлі қабықпен қапталған 90 мг бір таблетканың құрамында белсенді зат - 90 мг эторикоксиб, қосымша заттар: сусыз кальций гидрофосфаты, микрокристалды целлюлоза, повидон, магний стеараты, натрий кроскармеллозасы. үлбірлі қабықтың құрамы: гипромеллоза 15 сПз (Е 464), лактоза моногидраты, титанның қостотығы (Е 171), триацетин (Е 1518). Үлбірлі қабықпен қапталған 120 мг бір таблетканың құрамында белсенді зат - 120 мг эторикоксиб, қосымша заттар: сусыз кальций гидрофосфаты, микрокристалды целлюлоза, повидон, магний стеараты, натрий кроскармеллозасы. үлбірлі қабықтың құрамы: гипромеллоза 15 сПз (Е 464), лактоза моногидраты, титанның қостотығы (Е 171), триацетин (Е 1518), индигокармин алюминий лагы (Е 132) (11 - 14) (3 - 5 %), темірдің сары тотығы (Е 172). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Көк-жасыл түсті, үлбірлі қабықпен қапталған, екі жақ беті дөңес, дөңгелек пішінді таблеткалар (30 мг доза үшін). Күңгірт-жасыл түсті, үлбірлі қабықпен қапталған, екі жақ беті дөңес, дөңгелек пішінді таблеткалар (60 мг доза үшін). Ақ түсті, үлбірлі қабықпен қапталған, екі жақ беті дөңес, дөңгелек пішінді таблеткалар (90 мг доза үшін). Бозғылт-жасыл түсті, үлбірлі қабықпен қапталған, екі жақ беті дөңес, дөңгелек пішінді таблеткалар (120 мг доза үшін).

Костарокс® ересектер мен 18 жастан асқан жасөспірімдерде остеоартрит, ревматоидты артрит (РА), шорбуынданатын спондилоартрит симптомдарын, сондай-ақ жедел подагра артритімен байланысты ауыру мен қабыну белгілерін жеңілдетуге арналған. Костарокс® ересектер мен 18 жастан асқан жасөспірімдерде арқаның төменгі бөлігінің ауыруын емдеуде, ауыз қуысының хирургиялық араласуына байланысты орташа дәрежедегі ауыруды қысқа мерзімді емдеуге арналған. ЦОГ-2 селективті тежегішін тағайындау жөніндегі шешім пациент үшін барлық жекелей қауіптерге берілген бағаға негізделуі тиіс.

Әсер ету механизмі Эторикоксиб клиникалық дозалар ауқымындағы циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) пероральді селективті тежегіші болып табылады. Клиникалық фармакологиялық зерттеулерде эторикоксиб тәулігіне 150 мг дейінгі дозаларда қолданғанда ЦОГ-1 тежегішінсіз дозаға тәуелді ЦОГ-2 тежеді. Эторикоксиб асқазан простагландиндерінің синтезін тежемейді және тромбоциттер функциясына әсер етпейді. Циклооксигеназа простагландиндердің түзілуіне жауап береді. ЦОГ-1 және ЦОГ-2 екі изоформасы сәйкестендірілді. ЦОГ-2 қабынуға қарсы импульстермен индукцияланатын және ауыру, қабыну және қызбаның простаноидты медиаторларының синтезіне жауап беретін негізгі фактор ретінде қарастырылатын ферменттің изоформасы болып табылады. ЦОГ-2 сондай-ақ овуляция, имплантация және артериялық түтіктің жабылу үдерістеріне, бүйрек пен орталық жүйке жүйесі функциясының реттеуге (қызба индукциясы, ауыруды сезіну, когнитивті функция) әсерін тигізеді; сонымен қатар ойық жаралардың жазылу үдерісіне қатысуы мүмкін. ЦОГ-2 адамда асқазан ойық жарасының айналасындағы тіндерде сәйкестендіріледі, бірақ оның ойық жараның жазылуы үшін маңызы анықталған жоқ. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Әсері Остеоартриты бар пациенттерде күніне бір рет 60 мг эторикоксиб қабылдау ауырсынудың елеулі төмендеуіне және пациенттің жағдайын бағалаудың жақсаруына әкелді. Бұл оң әсерлер емдеудің екінші күнінде байқалды және 52 аптаға дейін сақталды. Эторикоксибті күніне бір рет 30 мг дозада қолдану арқылы жүргізілген зерттеулер 12 апталық емдеу кезеңінде (жоғарыда аталған зерттеулерде ұқсас бағалау әдістері пайдаланылған) плацебомен салыстырғанда тиімділігін көрсетті. Оңтайлы дозаны анықтау мақсатында жүргізілген зерттеуде 60 мг эторикоксиб 6 апталық емдеуден кейін барлық үш бастапқы соңғы нүктелер үшін 30 мг дозаға қарағанда анағұрлым айқын жақсарғанын көрсетті. Қол буындарының остеоартриті кезінде 30 мг доза зерттелмеген. Ревматоидты артриті (РА) бар пациенттерде эторикоксиб тәулігіне 1 рет 60 мг және 90 мг дозада қолданғанда ауырсыну мен қабынудың сенімді төмендеуін және қозғалғыштығының жақсаруын қамтамасыз етті. Эторикоксибтің 60 мг және 90 мг дозаларын бағалайтын зерттеулерде бұл пайдалы әсерлер емдеу кезеңінде 12 аптаға созылды. Эторикоксибтің 60 мг және 90 мг дозаларын салыстырған зерттеуде екі препараттың да плацебоға қарағанда тиімділігі жоғары болды. 90 мг доза 60 мг дозадан тиімдірек болды. Пациенттің жалпы ауырсыну сезімі (ауырсынуды бағалау үшін визуалды аналогтық шкала 0-100 мм) орташа жақсаруы -2,71 мм (95% сенімділік аралығы: -4,98 мм, -0,45 мм). Жедел подагралық артриттің ұстамалары бар пациенттерде эторикоксиб тәулігіне 1 рет 120 мг дозада 8 күнге созылатын емдеу кезеңінде қолданғанда буындардың орташа және қатты ауыруы мен қабынуын азайтты. Тиімділігі индометациннің тәулігіне 3 рет 50 мг дозада қолданған кездегі тиімділігімен салыстырылды. Ауырсынуды азайту емдеу басталғаннан кейін 4 сағаттан кейін байқалды. Шорбуынданатын спондилит бар пациенттерде эторикоксиб тәулігіне 1 рет 90 мг дозада қолданғанда арқадағы ауырсыну, қабыну, қимыл қозғалыстың шектелуі және функционалдық бұзылулардың сенімді төмендеуін қамтамасыз етті. Эторикоксибтің клиникалық тиімділігі емдеудің екінші күнінде байқалды және емдеудің барлық кезеңінде 52 аптаға созылды. Эторикоксибтің 60 мг дозасы мен 90 мг дозасын салыстырған екінші зерттеуде эторикоксиб 60 мг дозада тәулігіне 1 рет және 90 мг тәулігіне 1 рет напроксенмен салыстырғанда 1000 мг тәулігіне 1 рет осындай тиімділік көрсетті. 6 апта ішінде күн сайын 60 мг қабылдауға тиісті жауап алмағандардың арасында дозаны тәулігіне 90 мг-ге дейін арттыру жағдайдың жақсаруына және арқаның ауырсынуын бағалауға әкелді (ауырсынуды бағалау үшін визуалды аналогтық шкала 0-100 мм) күніне 60 мг қабылдаумен салыстырғанда, орташа жақсарту -2,70 мм (95% сенімділік аралығы: -4,88 мм, -0,52 мм). Стоматологиялық операциялардан кейінгі ауырсынуды зерттеу үшін клиникалық зерттеуде эторикоксиб 90 мг дозада 3 күн бойы тәулігіне 1 рет тағайындалды. Бастапқы бағалау кезінде орташа ауыруы бар пациенттердің қосалқы тобында 90 мг дозада қолданғанда эторикоксиб 600 мг дозада (16.39 16.11 салыстырғанда; P=0.722) ибупрофен сияқты ауырсынуды басатын әсерге ие болды және тиімділігі бойынша 600 мг/60 мг дозада (11.00, P<0.001) парацетамол/кодеин біріктірілімінен және алғашқы 6 сағат ішінде ауырсынуды азайтудың жалпы бағасына сәйкес (TOPAR6) плацебодан (6.84, P<0.001) асып түсті. Зерттелетін препараттарды қабылдағаннан кейінгі алғашқы 24 сағат ішінде тез әсер ететін ауырсынуды басатын препараттар қажет ететін пациенттердің үлесі эторикоксибті 90 мг дозада қолданғанда 40.8%, ибупрофенді 600 мг дозада қолданғанда 25.5% әр 6 сағат сайын және плацебо тобындағы 76.2% - бен салыстырғанда парацетамол/кодеин біріктірілімін 600 мг/60 мг дозада қолданғанда 46.7% құрады. Бұл зерттеуде эторикоксибті 90 мг дозада қолданғанда әсер етудің медианасы (ауырсынудың айтарлықтай төмендеуі) препаратты қабылдағаннан кейін 28 минутты құрады. Қауіпсіздігі MEDAL бағдарламасы үш рандомизацияланған салыстырмалы жасырын белсенді бақыланатын зерттеулердің біріктірілген деректері бойынша жүрек-қантамыр (ЖҚ) құбылыстарына негізделген қауіпсіздікті бағалаудың перспективалық бағдарламасы болды: MEDAL, EDGE II және EDGE. MEDAL зерттеуі ұзақтығы соңғы нүктелерге (ЖҚ құбылыстары) жетумен анықталған зерттеу болды, оған 17804 ОА пациенті және 60 мг (ОА) немесе 90 мг (ОА және РА) эторикоксибпен емделген 5700 РА бар пациент немесе диклофенак тәулігіне 150 мг дозада орташа 20,3 ай (ең көбі 42.3 ай, медиана 21.3 ай). Бұл зерттеуде кез келген жағымсыз құбылыстарға байланысты тек күрделі жағымсыз құбылыстар мен зерттеуден шығу жағдайлары тіркелді. EDGE және EDGE II зерттеулерінде эторикоксиб пен диклофенактың асқазан-ішек жолына жағымдылығы салыстырылды. EDGE зерттеуіне эторикоксибпен тәулігіне 90 мг дозада (ОА-да ұсынылатын дозадан 1.5 есе көп) немесе диклофенакпен тәулігіне 150 мг дозада орташа 9.1 ай (ең көбі 16.6 ай, медиана 11.4 ай) емделген 7111 ОА пациенттері кірді. EDGE II зерттеуі эторикоксибті тәулігіне 90 мг немесе диклофенакты тәулігіне 150 мг дозада 19.2 ай ішінде (ең көбі 33.1 ай, медиана 24 ай) қабылдаған 4086 РА пациенттерін қамтыды. Біріктірілген MEDAL бағдарламасында ОА немесе РА бар 34 701 пациент орта есеппен 17.9 ай бойы ем алды (ең көбі 42.3 ай, медиана 16.3 ай), шамамен 12 800 пациент 24 айдан астам ем алды. MEDAL бағдарламасына енгізілген пациенттерде бастапқы бағалау кезінде ЖҚ және асқазан-ішек жолдарының қауіп факторларының кең ауқымы тіркелді. Жақында миокард инфарктісімен, сондай-ақ коронарлық артерияны айналып өтумен немесе зерттеуге енгізілгенге дейін 6 ай бойы тері арқылы коронарлық араласумен пациенттер алынып тасталды. Зерттеулерде гастропротекторлар мен аспириннің төмен дозаларын қолдануға рұқсат етілді. Жалпы қауіпсіздігі Эторикоксиб пен диклофенак арасында тромбоздық жүрек-қантамыр құбылыстарының жиілігіне қатысты сенімді айырмашылықтар табылған жоқ. Кардиоренальді жағымсыз құбылыстар эторикоксибті тағайындау кезінде диклофенак тағайындауға қарағанда жиі байқалды; бұл әсер дозаға тәуелді болды (жеке нәтижелер төменде келтірілген). АІЖ мен бауыр тарапынан жағымсыз құбылыстар эторикоксибке қарағанда диклофенак тағайындау кезінде жиі байқалды. EDGE және EDGE II зерттеулеріндегі жағымсыз құбылыстардың, сондай-ақ ауыр деп танылған немесе емдеуді тоқтатуды қажет ететін жағымсыз құбылыстардың жиілігі MEDAL зерттеуінде эторикоксиб тағайындау кезінде диклофенак тағайындауға қарағанда жоғары болды. Жүрек-қантамыр жүйесіне қатысты қауіпсіздікті бағалау нәтижелері Эторикоксибпен немесе диклофенакпен емделген топтар арасында расталған күрделі тромбоздық жүрек-қантамырлары жағымсыз құбылыстарының (жүрек, цереброваскулярлық және шеткері қантамырлар құбылыстарын қамтитын) жиілігі салыстырмалы болды (деректер төмендегі кестеде келтірілген). Тромбоздық құбылыстардың жиілігі бойынша жүрек-қантамыр қаупінің бастапқы диапазонындағы пациенттердің санаттарын қоса, эторикоксиб пен диклофенак арасында барлық талданған қосалқы топтарда статистикалық маңызды айырмашылықтар анықталған жоқ. Расталған күрделі тромбоздық жүрек-қантамыр жағымсыз құбылыстарының салыстырмалы қаупі эторикоксибке (60 мг немесе 90 мг дозада қабылдағанда) және диклофенакқа (150 мг дозада қабылдағанда) ұқсас болды. «Расталған тромбоздық жүрек-қантамыр құбылыстарының жиілігі (MEDAL бағдарламасы)» кестесі Эторикоксиб(N=16 819)25 836 пациент-жас — Диклофенак(N=16 483)24 766 пациент-жас — Емдеу түрлері арасындағы салыстыру Жиілігі1 (95% СА) — Жиілігі1 (95% СА) — Салыстырмалы қауіп (95% СА) Расталған тромбоздық жүрек-қантамыр күрделі жағымсыз құбылыстар Хаттама талаптарын орындау кезінде — 1.24 (1.11, 1.38) — 1.30 (1.17, 1.45) — 0.95 (0.81, 1.11) Тағайындалған емге байланысты — 1.25 (1.14, 1.36) — 1.19 (1.08, 1.30) — 1.05 (0.93, 1.19) Расталған жүрек құбылыстары Хаттама талаптарын орындау кезінде — 0.71 (0.61, 0.82) — 0.78 (0.68, 0.90) — 0.90 (0.74, 1.10) Тағайындалған емге байланысты — 0.69 (0.61, 0.78) — 0.70 (0.62, 0.79) — 0.99 (0.84, 1.17) Расталған цереброваскулярлық құбылыстар Хаттама талаптарын орындау кезінде — 0.34 (0.28, 0.42) — 0.32 (0.25, 0.40) — 1.08 (0.80, 1.46) Тағайындалған емге байланысты — 0.33 (0.28, 0.39) — 0.29 (0.24, 0.35) — 1.12 (0.87, 1.44) Расталған шеткері қантамыр құбылыстары Хаттама талаптарын орындау кезінде — 0.20 (0.15, 0.27) — 0.22 (0.17, 0.29) — 0.92 (0.63, 1.35) Тағайындалған емге байланысты — 0.24 (0.20, 0.30) — 0.23 (0.18, 0.28) — 1.08 (0.81, 1.44) 1 100 пациент-жасқа шаққандағы құбылыстар саны; СА=сенімділік аралығы; N = хаттама талаптарын орындаған пациенттер популяциясына енгізілген пациенттердің жалпы саны. Хаттама талаптарын орындау кезінде-зерттелетін ем аясында немесе ол тоқтатылған сәттен бастап 14 күн ішінде дамыған барлық құбылыстар (зерттелетін препараттың <75% алған пациенттер және зерттеуге енгізілмеген ҚҚСП >10% қабылдаған пациенттер алынып тасталды). Тағайындалған емге байланысты-зерттеу аяқталғанға дейін дамыған барлық расталған құбылыстар (зерттелетін препаратты қабылдауды тоқтатқаннан кейін зерттеуге енгізілмеген араласуларға ұшырауы мүмкін пациенттер енгізілген). Рандомизацияланған пациенттердің жалпы саны: эторикоксиб үшін n=17 412 және диклофенак үшін n=17 289. ЖҚ ретінде өлім мен жалпы өлім эторикоксиб пен диклофенакпен емдеу топтары арасында салыстырмалы болды. Кардиоренальді құбылыстар MEDAL зерттеуге қатысқан пациенттердің шамамен 50% бастапқы бағалау кезінде анамнезінде артериялық гипертензия тіркелді. Артериялық гипертензиямен байланысты жағымсыз құбылыстар салдарынан шығу жиілігі эторикоксиб үшін диклофенакқа қарағанда статистикалық тұрғыдан елеулі жоғары болды. Жүректің созылмалы жеткіліксіздігімен байланысты жағымсыз құбылыстардың жиілігі (зерттеуден шығу жағдайлары және ауыр құбылыстар) 60 мг эторикоксибке және 150 мг диклофенакқа ұқсас болды, бірақ 150 мг диклофенакпен салыстырғанда 90 мг эторикоксиб үшін жоғары болды (және дозадағы эторикоксиб үшін статистикалық маңызды MEDAL зерттеу ОА тобындағы 150 мг дозадағы диклофенакпен салыстырғанда 90 мг). Созылмалы жүрек жеткіліксіздігімен байланысты расталған жағымсыз құбылыстардың жиілігі (күрделі және ауруханаға жатқызуға немесе жедел жәрдем бөлімшесіне жүгінуге әкелетін құбылыстар) эторикоксиб үшін 150 мг дозада диклофенакпен салыстырғанда сәл жоғары болды; бұл әсер дозаға тәуелді болды. Ісінумен байланысты жағымсыз құбылыстар салдарынан зерттеуден шығу жағдайларының жиілігі эторикоксиб үшін 150 мг дозада диклофенакпен салыстырғанда жоғары болды; бұл әсер дозаға тәуелді болды (90 мг дозада эторикоксиб үшін статистикалық маңызды, бірақ 60 мг дозада эторикоксиб үшін емес). EDGE және EDGE II зерттеулеріндегі кардиоренальді қауіпсіздікті бағалау нәтижелері MEDAL зерттеуіндегі нәтижелерге сәйкес келеді MEDAL бағдарламасының жекелеген зерттеулерінде эторикоксибті емдеудің кез келген тобында (60 мг немесе 90 мг) зерттеуден шығарудың абсолютті жиілігі артериялық гипертензияға байланысты 2.6% дейін, ісінуге байланысты 1.9% дейін және созылмалы жүрек жеткіліксіздігіне байланысты 1.1% дейін құрады. Эторикоксибті 90 мг дозада қабылдаған пациенттерде эторикоксибті 60 мг дозада қабылдаған пациенттерге қарағанда зерттеуден шығу жылдамдығы жоғары болды. MEDAL бағдарламасында асқазан-ішек жағымдылығын бағалау нәтижелері MEDAL бағдарламасына кіретін үш зерттеудің әрқайсысында диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін АІЖ тарапынан кез келген клиникалық жағымсыз құбылысы (мысалы, диспепсия, іштің ауыруы, ойық жаралар) үшін зерттеуден шығу жиілігі айтарлықтай төмен болды. Зерттеудің барлық кезеңінде 100 пациент-жасқа арналған АІЖ тарапынан жағымсыз клиникалық құбылыстарға байланысты зерттеуден шығу жиілігі мынадай болды: эторикоксиб үшін 3.23 және MEDAL зерттеуінде диклофенак үшін 4.96; эторикоксиб үшін 9.12 және EDGE зерттеуінде диклофенак үшін 12.28; және EDGE II зерттеуінде эторикоксиб үшін 3.71 және диклофенак үшін 4.81. MEDAL бағдарламасындағы асқазан-ішек жолдарына қатысты қауіпсіздікті бағалау нәтижелері Жалпы, АІЖ жоғары бөлімдерінің тарапынан жағымсыз құбылыстар тесілу, ойық жара және қан кету ретінде анықталды. АІЖ жоғары бөлімдерінің тарапынан асқынған жағымсыз құбылыстарға тесілу, бітелу және асқынған қан кету жатады; АІЖ жоғары бөлімдерінің тарапынан асқынбаған жағымсыз құбылыстарға асқынбаған қан кетулер мен асқынбаған ойық жаралар жатады. АІЖ жоғары бөлімдерінің тарапынан жағымсыз құбылыстардың жалпы жиілігі диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін айтарлықтай төмен болды. Эторикоксиб пен диклофенак арасында асқынған құбылыстардың жиілігі бойынша сенімді айырмашылықтар табылған жоқ. АІЖ жоғары бөлімдерінің тарапынан геморрагиялық жағымсыз құбылыстары үшін (асқынған және жиынтықта асқынбаған) эторикоксиб пен диклофенак арасында сенімді айырмашылықтар табылған жоқ. Бір мезгілде төмен дозада аспирин қабылдайтын пациенттерде (пациенттердің шамамен 33%) диклофенакпен салыстырғанда эторикоксибтің АІЖ жоғары бөлімдеріне қатысты артықшылығы статистикалық тұрғыдан елеулі болмады. 100 пациент-жасқа (тесілу, ойық жара және қан кету) АІЖ жоғарғы бөлімдері тарапынан расталған асқынған және асқынбаған клиникалық жағымсыз құбылыстардың жиілігі эторикоксиб үшін 0.67 (95% СА 0.57, 0.77) және диклофенак үшін 0.97 (95% СА 0.85, 1.10) құрады, соның негізінде салыстырмалы қауіп 0.69 (95% СА0.57, 0.83) құрады. Егде жастағы пациенттерде АІЖ жоғарғы бөлімдері тарапынан расталған жағымсыз құбылыстардың жиілігі зерттелді; ≥75 жас аралығындағы пациенттерде жиіліктің ең жоғары төмендеуі байқалды - тиісінше эторикоксиб пен диклофенак үшін 100 пациент-жасқа шаққанда 2.78 (95% СА 0.94, 1.87) құбылыстармен салыстырғанда 1.35 (95% СА 0.94, 3.56). АІЖ төменгі бөлімдері тарапынан расталған жағымсыз құбылыстардың жиілігі (жіңішке немесе жуан ішектің тесілуі, бітелуі немесе қан кету) эторикоксиб пен диклофенак үшін айтарлықтай ерекшеленбеді. MEDAL бағдарламасында бауырға қатысты қауіпсіздікті бағалау нәтижелері Эторикоксиб диклофенакпен салыстырғанда бауыр тарапынан жағымсыз құбылыстар салдарынан зерттеуден шығудың статистикалық сенімді төмен жиілігімен сипатталды. Біріктірілген MEDAL бағдарламасында эторикоксибпен емделген пациенттердің 0.3% және диклофенакпен емделген пациенттердің 2.7% бауыр тарапынан жағымсыз құбылыстар салдарынан зерттеуден шығарылды. 100 пациент жылына жағымсыз құбылыстардың жиілігі эторикоксиб үшін 0.22 және диклофенак үшін 1.84 құрады (диклофенакпен салыстырғанда эторикоксиб үшін р<0.001). MEDAL бағдарламасындағы бауыр тарапынан жағымсыз құбылыстарының көпшілігі күрделі емес болған. Тромбоздық ЖҚ құбылыстарымен байланысты қауіпсіздік жөніндегі қосымша деректер Клиникалық зерттеулерде, MEDAL бағдарламасының зерттеулерін қоспағанда, шамамен 3100 пациент эторикоксибті тәулігіне ≥60 мг дозада 12 апта немесе одан да ұзақ уақыт қабылдады. Эторикоксибті ≥60 мг дозада, плацебо немесе напроксенсіз ҚҚСП қабылдаған пациенттерде расталған күрделі тромбоздық ЖҚ құбылыстарының жиілігінде айтарлықтай айырмашылықтар табылған жоқ. Алайда, напроксенді тәулігіне 2 рет 500 мг дозада қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, эторикоксибпен емделген пациенттерде бұл құбылыстардың жиілігі жоғары болды. ЦОГ-1 тежейтін кейбір ҚҚСП мен ЦОГ-2 селективті тежегіштері арасындағы антиагреганттық белсенділіктің айырмашылығы тромбоэмболиялық құбылыстардың даму қаупі бар пациенттерде клиникалық маңызды болуы мүмкін. ЦОГ-2 селективті тежегіштері тромбоциттік тромбоксанына әсер етпестен жүйелік (және эндотелиальді болуы мүмкін) простациклиннің түзілуін тежейді. Бұл бақылаулардың клиникалық маңыздылығы анықталмаған. АІЖ қатысты қауіпсіздік бойынша қосымша деректер 12 аптаға созылатын салыстырмалы жасырын эндоскопиялық зерттеулерде эторикоксибті тәулігіне 1 рет 120 мг қабылдаған пациенттерде напроксенді тәулігіне 2 рет немесе ибупрофенді тәулігіне 3 рет 800 мг қабылдаған пациенттерге қарағанда гастродуоденальді ойық жаралардың жиынтық даму жиілігі айтарлықтай төмен болды. Эторикоксибті тағайындау кезінде ойық жараның даму жиілігі плацебомен салыстырғанда жоғары болды. Егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясын зерттеу Параллельді топтардағы рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо бақыланатын зерттеуде 15 күндік эторикоксиб (90 мг), целекоксиб (тәулігіне 2 рет 200 мг) напроксен (тәулігіне 2 рет 500 мг) және плацебомен емнің бүйрек арқылы натрийдің шығарылуына, АҚ және тәулігіне 200 мэкв натрийі бар рационды қабылдаған 60-тан 85 жасқа дейінгі пациенттерде бүйрек функциясының басқа көрсеткіштеріне әсері бағаланды. Эторикоксиб, целекоксиб және напроксен 2 апталық емдеуден кейін бүйректің натрийді шығаруына ұқсас әсер етті. Барлық белсенді салыстыру препараттары плацебоға қатысты систолалық АҚ жоғарылауына әкелді, дегенмен эторикоксибпен ем целекоксиб пен напроксенмен салыстырғанда 14-ші күні систолалық АҚ статистикалық маңызды жоғарылауына әкелді (бастапқы мәнмен салыстырғанда систолалық АҚ орташа өзгеруі: эторикоксиб - 7.7 мм сын.бағ., целекоксиб - 2.4 мм сын. бағ., напроксен - 3.6 мм сын. бағ.).

Дозалау режимі Остеоартрит Костарокс® препаратының ұсынылатын дозасы тәулігіне бір рет 30 мг құрайды. Кейбір пациенттерде жеткілікті әсері жоқ болғанда дозаны тәулігіне бір рет 60 мг дейін арттыру жөніндегі мәселені қарастырған жөн. Әсері жоқ болған жағдайда емдеудің басқа да ықтимал әдістері жөніндегі мәселені қарастыруға болады. Ревматоидты артрит Ұсынылатын дозасы тәулігіне бір рет 60 мг немесе 90 мг құрайды. Ең аз тиімді тәуліктік доза күніне бір рет 60 мг құрайды. Кейбір пациенттерде тәулігіне 1 рет 90 мг дозаны қабылдау емдік әсердің күшеюіне әкелуі мүмкін. Шорбуынданатын спондилоартрит Ұсынылатын дозасы тәулігіне бір рет 60 мг құрайды. Кейбір пациенттерде, егер жеткілікті әсер болмаса, дозаны тәулігіне бір рет 90 мг дейін арттыру туралы мәселені қарастыру керек. Науқастың жағдайы тұрақтанғаннан кейін дозаны тәулігіне 60 мг дейін төмендету жеткілікті болады. Әсер болмаған жағдайда емдеудің басқа да ықтимал әдістері туралы мәселені қарастыру керек. Жедел ауыру жағдайлары Костарокс® препаратын жедел ауыру синдромы кезеңінде ғана қолданған жөн. Жедел подагралық артрит Костарокс® препаратының ұсынылатын дозасы тәулігіне бір рет 120 мг құрайды. Клиникалық сынақтарда жедел подагралық артрит үшін эторикоксиб 8 күн бойы тағайындалған. Хирургиялық стоматологияда операциядан кейінгі ауыру Костарокс® препаратының ұсынылатын дозасы ең көп дегенде 3 күн бойы тәулігіне бір рет 90 мг құрайды. Кейбір пациенттер үшін операциядан кейінгі ауыруды сездірмеудің басқа да әдістерін қарастыру қажет болуы мүмкін. Әрбір ретте қолдану үшін ұсынылғаннан артық дозалар қосымша тиімділік болмайды, немесе олар зерттелген жоқ. Демек: - остеоартритте доза тәулігіне 60 мг-ден аспауы тиіс; - ревматоидты артритте және шорбуынданатын спондилитте доза тәулігіне 90 мг-ден аспауы тиіс; - жедел подаграда доза ең көп дегенде 8 күн бойы емдегенде 120 мг-ден аспауы тиіс; - стоматологиялық операциядан кейін қатты ауырғанда доза тәулігіне 90 мг-ден аспауы тиіс, ал емдеу ең көп дегенде 3 күн бойы жүргізіледі. Пациенттердің жеке топтары Егде жастағы пациенттер. Егде жастағы пациенттер үшін дозаны түзету қажет емес. Басқа препараттар жағдайындағы сияқты, егде жастағы пациенттерде де сақтық танытқан жөн. Бауыр функциясының бұзылуы. Көрсетілімдеріне қарамай, бауырдың жеңіл дисфункциясы бар (Чайлд-Пью бойынша 5-6 балл) пациенттерде дозаны тәулігіне бір рет 60 мг дозадан арттырмаған жөн. Көрсетілімдеріне қарамай, бауырдың орташа дисфункциясы бар (Чайлд-Пью бойынша 7-9 балл) пациенттерде доза тәулігіне бір рет 30 мг-ден аспауы тиіс. Клиникалық қолдану тәжірибесі, әсіресе бауыр функциясының ауырлығы орташа бұзылулары бар пациенттерде шектеулі, сондықтан сақтық таныту ұсынылады. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары бар (Чайлд-Пью бойынша ≥10 балл) пациенттерде клиникалық қолдану тәжірибесі жоқ, сондықтан эторикоксибті мұндай пациенттерге қолдануға болмайды. Бүйрек функциясының бұзылуы. Креатинин клиренсі ≥30 мл/мин пациенттер үшін дозаны түзету қажет емес. Креатинин клиренсі <30 мл/мин пациенттерге эторикоксибті пайдалануға болмайды. Енгізу әдісі және жолы Костарокс® препараты тамақ ішуге қарамай ішке қабылдай беруге арналған. Егер Костарокс® препаратын тамақ ішер алдында қабылдаса, әсері тезірек басталады, симптомдарды тезірек бәсеңдету қажет болғанда мұны ескерген жөн. Эторикоксибті қолдану кезінде жүрек-қантамырлық асқынулардың даму қаупі дозаны және қолдану ұзақтығын ұлғайтқан сайын артуы мүмкін болғандықтан, ең аз тиімді дозаларды мүмкіндігінше қысқа уақыт аралығында қолдану керек. Симптомдарды жеңілдету қажеттілігін және жүргізіліп жатқан емге, әсіресе остеоартриті бар пациенттерде, жауап беруді мезгіл-мезгіл қайта бағалау керек.

• белсенді затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • өршу сатысындағы пептидтік ойық жара немесе жедел асқазан-ішектік қан кету • анамнезде ЦОГ-2 (циклооксигеназа-2) тежегіштерін қоса ацетилсалицил қышқылын немесе ҚҚСП қолданғаннан кейін бронхтың түйілуі, жедел ринит, назальді полиптер, ангионевроздық ісіну, есекжем немесе басқа да аллергиялық реакциялардың дамығаны көрсетілген пациенттер • жүктілік және лактация кезеңі • бауыр функциясының ауыр бұзылулары (сарысулық альбумин <25 г/л немесе Чайлд-Пью ≥10) • анықталған бүйректік креатинин клиренсі минутына <30 мл • 18 жасқа дейінгі балалар • ішектің қабыну аурулары • жүрек функциясының іркілген жеткіліксіздігі (NYHA II-IV) • бақыланбайтын тұрақты артериялық гипертензиясы 140/90 мм.с.б.-нан жоғары • жүректің анықталған ишемиялық ауруы, шеткері артериялар аурулары және/немесе цереброваскулярлық ауру - тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдарға (препарат құрамында лактоза моногидраты бар болғандықтан)

Қауіпсіздік бейінінің түйіндемесі Клиникалық сынақтарда эторикоксиб 9295 адамда қауіпсіздік мәніне бағаланды, оның ішінде ОА, РА, созылмалы бел ауыруы немесе шорбуынданатын спондилит бар 6757 пациент (ОА немесе РА бар 600-ге жуық пациент бір жыл немесе одан да ұзақ емделді). Клиникалық зерттеулерде жағымсыз әсерлер бейіні бір жыл немесе одан да ұзақ уақыт бойы эторикоксибпен емделген ОА немесе РА бар пациенттерінде ұқсас болды. Жедел подагралық артриттің клиникалық зерттеуінде пациенттер сегіз күн бойы күніне бір рет 120 мг эторикоксиб қабылдады. Бұл зерттеудегі жағымсыз әсерлер бейіні жалпы ОА, РА және созылмалы бел ауыруы кезіндегі біріктірілген зерттеулерде сипатталған бейінмен ұқсас болды. Компаратор пайдаланумен бақыланатын белсенді үш зерттеуден алынған біріктірілген деректерге негізделген жүрек-қантамырлық қауіпсіздігін бағалау бағдарламасында ОА немесе РА бар 17 412 пациент орташа ұзақтығы 18 айға жуық эторикоксибпен (60 мг немесе 90 мг) емделді. Қауіпсіздік жөніндегі деректер мен осы бағдарламаның толық мәліметтері 5.1 бөлімінде берілген. Эторикоксиб (90 мг немесе 120 мг) қабылдаған 614 пациент қамтылған операциядан кейін тістің жедел операциядан кейінгі ауруының клиникалық зерттеулерінде осы зерттеулердегі қолайсыз тәжірибе бейіні, жалпы алғанда, ОА, РА және созылмалы бел ауыруы кезіндегі біріктірілген зерттеулерде мәлімделгеніне ұқсас болды. Келесі жағымсыз әсерлер 12 аптаға дейін ұсынылған дозаға дейін эторикоксибті 30 мг, 60 мг немесе 90 мг дозада қабылдаған ОА, РА, созылмалы бел ауыруы немесе шорбуынданатын спондилит бар пациенттерде өткізілген клиникалық сынақтарда плацебо қабылдау кезіндегісінен асып кететін жиілікте тіркелді; MEDAL бағдарламасы бойынша зерттеулерде 3,5 жылға дейін; 7 күнге дейін жедел ауырсынуды қысқа мерзімді зерттеулерде; немесе тіркеуден кейінгі тәжірибе кезінде. Өте жиі - іштің ауыруы Жиі • альвеолярлық остеит • ісіну/сұйықтықтың іркілуі • бас айналу, бас ауыру • гипертензия • жүректің жиі соғуы, аритмия‡ • бронх түйілуі‡ • іш қату, метеоризм, гастрит, қыжыл/қышқылды рефлюкс, диарея, диспепсия/эпигастриядағы жайсыздық, жүрек айнуы, құсу, эзофагит, ауыз қуысының ойық жарасы • жоғары АЛТ, жоғары АСТ • экхимоз • астения/шаршау, тұмау тәрізді ауру Жиі емес • гастроэнтерит, жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциясы, несеп шығару жолдарының инфекциясы • анемия (негізінен асқазан-ішектен қан кетумен байланысты), лейкопения, тромбоцитопения • аса жоғары сезімталдық‡ ß • тәбеттің артуы немесе төмендеуі, салмақтың артуы • дисгевзия, ұйқысыздық, парестезия/гипестезия, ұйқышылдық • бұлыңғыр көру, конъюнктивит • құлақтағы шуыл, вертиго • жүрекше фибрилляциясы, тахикардия‡, іркілісті жүрек жеткіліксіздігі, ЭКГ спецификалық емес өзгерістері, стенокардия‡, миокард инфарктісі§ • қан тебулер, ми қанайналымының бұзылуы§, транзиторлық ишемиялық шабуыл, гипертониялық криз‡, васкулит‡ • жөтел, ентігу, мұрыннан қан кету • іштің кебуі, дефекация сипатының өзгеруі, ауыздың құрғауы, гастродуоденальді ойық жара, асқазан-ішек жолының тесілуін және қан кетуді, тітіркенген ішек синдромын, панкреатитті қоса пептидтік ойық жаралар‡ • беттің ісінуі, қышыну, бөртпе, эритема‡, есекжем‡ • бұлшықет құрысуы/түйілуі, қаңқа-бұлшықеттің ауыруы/сіресуі • протеинурия, қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауы, бүйрек жеткіліксіздігі/бүйрек жеткіліксіздігі ‡ • кеуденің ауыруы • үрейлену, депрессия, ақыл-ой айқындылығының төмендеуі, елестеулер‡ Сирек • шокты қоса, ангионевроздық ісіну/анафилаксиялық/анафилактоидты реакциялар ‡ • абдырау‡, мазасыздық‡ • гепатит‡ • бауыр жеткіліксіздігі‡, сарғаю‡ • Стивенс-Джонсон синдромы‡, уытты эпидермальді некролиз‡, бекітілген дәрілік бөртпелер ‡ • қандағы натрий мөлшері төмендеді Зерттеулер - қандағы мочевина азотының жоғарылауы, креатинфосфокиназа жоғары, гиперкалиемия, несеп қышқылы жоғары ‡ Бұл жағымсыз реакция маркетингтен кейінгі бақылау кезінде анықталды. Оның мәлімделген жиілігі көрсеткіштер және бекітілген доза бойынша біріктірілген клиникалық сынақтар деректерінде байқалатын ең жоғары жиілік негізінде бағаланды. † «Сирек» жиілік санаты өнімнің қысқаша сипаттамалары жөніндегі нұсқаулыққа (SMPC) (rev. 2, қыркүйек 2009 ж.) сәйкес доза және көрсеткіштер бойынша біріктірілген III фазаның деректерін талдау кезінде препаратты алған субъектілер санын ескере отырып, 0 оқиға үшін болжамды жоғарғы шекара 95% сенімді интервал негізінде анықталды (n = 15 470). β Аса жоғары сезімталдық «аллергия», «дәрілік аллергия», «дәрілік аса жоғары сезімталдық», «аса жоғары сезімталдық», «аса жоғары сезімталдық НОС», «аса жоғары сезімталдық реакциясы» және «спецификалық емес аллергия» терминдерін қамтиды. § Ұзақ мерзімді плацебо талдауына және белсенді бақыланатын клиникалық сынақтарға негізделе отырып, ЦОГ-2 селективті тежегіштері миокард инфарктісі мен инсультті қоса, күрделі тромбоздық артериялық асқынулардың жоғары қаупімен байланысты болды. Мұндай оқиғалар үшін қауіптің абсолютті өсуі бар мәліметтерге сүйене отырып, жылына 1% - дан асуы екіталай (сирек). ҚҚСП қолданумен байланысты келесі елеулі жағымсыз әсерлер тiркелген және эторикоксиб үшін жоққа шығаруға болмайды: нефроуыттылық, оның ішінде интерстициальды нефрит және нефротикалық синдром. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары. Эторикоксибті 500 мг-ге дейінгі бір реттік дозаларда қолдану немесе тәулігіне 150 мг-ге дейін көп реттік қолдану 21 күн ішінде елеулі уытты әсерлерді туындатқан жоқ. Көптеген жағдайларда жағымсыз әсерлері жөнінде мәлімделмесе де, эторикоксибпен жедел артық дозалану жағдайы мәлімделді. Өте жиі байқалатын жағымсыз әсерлер эторикоксибтің қауіпсіздігі бейінімен үйлесімді болды (мысалы, АІЖ тарапынан жағымсыз әсерлер, реноваскулярлық реакциялар). Емі. Артық дозаланған жағдайда АІЖ-ден сіңбеген эторикоксибті жою, клиникалық бақылау жүргізу сияқты әдеттегі демеуші шараларды қолданған, және қажет болғанда, демеуші ем жүргізген мақсатқа сай келеді. Эторикоксиб гемодиализ кезінде жойылмайды; перитонеальді диализде эторикоксибтің шығарылуы белгісіз. Егер сізде Костарокс® препаратын пайдалану бойынша қосымша сұрақтарыңыз болса, өзіңіздің дәрігеріңізге жүгініңіз.

Эторикоксибті қабылдаған кезде жүрек-қантамырлық асқынулардың туындау қаупі дозаны және қолдану ұзақтығын арттырғанда жоғарылауы мүмкін болғандықтан, ең жоғары қысқа уақыт кезеңі ішінде тиімді ең төмен дозаны пайдалану керек. Симптомдарды жеңілдету қажеттілігіне және жүргізілген емнің жауабына, әсіресе остеоартриті бар пациенттерде, мезгіл-мезгіл баға беріп отырған жөн. Арнайы ескертулер Асқазан-ішек жолына ықпалы. Эторикоксибті қолданған пациенттерде асқазан-ішек жолы тарапынан асқынулар (тесілулер, ойық жаралар немесе қан кетулер), кейде өліммен аяқталу жағдайлары мәлімделді. АІЖ тарапынан асқынулардың даму қаупі жоғары пациенттерді (кез келген басқа ҚҚСП немесе ацетилсалицил қышқылын бір мезгілде қолданып жүрген пациенттерді, анамнезінде ойық жара немесе асқазан-ішектік қан кетулер сияқты АІЖ аурулары бар пациенттерді) емдегенде ҚҚСП абайлап қолдану ұсынылады. Эторикоксибті және ацетилсалицил қышқылын (тіпті, төмен дозаларда) бір мезгілде қолданғанда АІЖ тарапынан жағымсыз әсерлердің (асқазан-ішектік ойық жаралар немесе АІЖ тарапынан басқа да асқынулар) туындауына қосымша қауіп бар. Ұзаққа созылған клиникалық зерттеулерде ЦОГ-2 селективті тежегіші + ацетилсалицил қышқылы және ҚҚСП + ацетилсалицил қышқылын қолданғанда АІЖ үшін қауіпсіздікке қатысты айқын айырмашылықтар байқалған жоқ. Жүрек-қантамыр жүйесіне ықпалы. Клиникалық зерттеулер ЦОГ-2 селективті тежегіштерін қолдану, плацебомен және кейбір ҚҚСП-пен салыстырғанда, тромбоздық асқынулардың (әсіресе миокард инфарктісі және инсульт) туындау қаупімен байланысты болуы мүмкін екендігін көрсетеді. Эторикоксибтің дозасын және қолдану ұзақтығын арттырғанда жүрек-қантамыр асқынуларының қаупі ұлғаюы мүмкін болғандықтан, барынша ең жоғары қысқа кезең ішінде препараттың тиімді ең төмен дозаларын қолданған жөн. Ауыру симптомдарын жеңілдету қажеттілігін және жүргізілген емнің жауабын, әсіресе остеоартриті бар пациенттерде, мезгіл-мезгіл қайта қарастырған жөн. Жүрек-қантамырлық асқынулардың даму қаупінің айқын факторлары (артериялық гипертензия, гиперлипидемия, қант диабеті, шылым шегу сияқты) бар пациенттерде мұндай мүмкіндікті мұқият қарастырғаннан кейін ғана эторикоксибпен емдеу керек. ЦОГ-2 селективті тежегіштері жүрек-қантамыр ауруларының профилактикасы үшін аспиринді алмастырушылар болып табылмайды, өйткені тромбоциттерге әсер етпейді. Сондықтан антиагрегантты препараттарды қолдануды тоқтатпаған жөн. Бүйрекке ықпалы. Бүйректік простагландиндер бүйрек перфузиясын демеу үшін компенсаторлық рөл атқаруы мүмкін. Сондықтан бүйрек перфузиясы әлсірегенде эторикоксибті қабылдау простагландиндердің түзетілуін азайтуы мүмкін және осының салдарынан – бүйректік қан ағыны төмендейді және бүйрек функциясы әлсірейді. Мұндай реакциялардың қаупі бұрыннан бүйрек функциясы едәуір әлсіреген, жүрек функциясының орны толтырылмаған жеткіліксіздігі немесе циррозы бар пациенттерде өте жоғары. Мұндай пациенттерде бүйрек функциясын бақылау мүмкіндігін қарастырған жөн. Сұйықтықтың іркілуі, ісінулер және артериялық гипертензия. Простагландиндер синтезін тежейтін басқа препараттарды қолданған кездегідей, эторикоксибті қабылдап жүрген кейбір пациенттерде сұйықтықтың іркілуі, ісінулер және артериялық гипертензия байқалды. Эторикоксибті қоса, барлық ҚҚСП жүрек функциясының іркілген жеткіліксіздігінің туындауына немесе қайталануына әкелуі мүмкін. Препаратты анамнезінде жүрек функциясының жеткіліксіздігі, сол жақ қарынша функциясының бұзылуы немесе артериялық гипертензиясы бар пациенттерге, сондай-ақ кез келген басқа себептен туындаған ісінулері бар пациенттерге сақтықпен тағайындайды. Мұндай пациенттерде жағдайдың клиникалық нашарлау белгілерінде эторикоксиб қабылдауды тоқтатумен қоса, тиісті шаралар қолданған жөн. Эторикоксибті әсіресе жоғары дозаларда қолдану, кейбір басқа ҚҚСП және ЦОГ-2 селективті тежегіштерін қолдануға қарағанда, өте жиі және ауыр артериялық гипертензиямен қатар жүруі мүмкін. Сондықтан гипертензия эторикоксибпен емдеуді бастар алдында бақылауда болуы тиіс, сондай-ақ эторикоксибпен емдеу кезінде артериялық қысымды бақылауға көңіл бөлген жөн. Қысым едәуір артқан кезде альтернативті ем тағайындау керек. Емдеуді бастағаннан кейін 2 апта бойы, содан кейін мезгіл-мезгіл артериялық қысымды (АҚ) бақылап отыру керек. Егер АҚ едәуір жоғарыласа, альтернативті емдеу мүмкіндігін қарастыру қажет. Бауырға ықпалы. Ұзақтығы бір жылға созылған клиникалық зерттеулерде эторикоксибтің тәулігіне 30 мг, 60 мг және 90 мг дозаларымен ем қабылдаған пациенттердің шамамен 1%-да аланинаминотрансфераза (АЛТ) және/немесе аспартатаминотрансфераза (АСТ) белсенділігінің (қалыптың жоғары шегімен салыстырғанда, шамамен үш және одан көп есе) жоғарылағаны байқалды. Бауыр функциясының симптомдары және/немесе белгілері бар барлық пациенттердің, сондай-ақ бауыр функциясының патологиялық көрсеткіштері бар пациенттердің жағдайларын бақылаған жөн. Бауыр функциясының бұзылу белгілерінде немесе бауыр функциясының тұрақты патологиялық өзгерулерінде (қалыптың жоғары шегінен үш есе жоғары) эторикоксиб қабылдауды тоқтату керек. Жалпы нұсқаулар. Егер емдеу кезінде пациентте жоғарыда көрсетілген қандай да болсын ағзалар жүйесі функцияларының нашарлағаны байқалса, тиісті шаралар қабылдаған және эторикоксиб қабылдауды тоқтату мәселесін қарастырған жөн. Эторикоксибті егде жастағы пациенттерге және бүйрек, бауыр немесе жүрек функциясы бұзылған пациенттерге қолданғанда тиісті медициналық бақылау жүргізу керек. Дегидратациясы бар пациенттерді эторикоксибпен емдеуді бастағанда сақ болған жөн. Эторикоксибті қолдануды бастар алдында регидратация жүргізу ұсынылады. Постмаркетингтік бақылау кезінде ҚҚСП және кейбір ЦОГ-2 селективті тежегіштерін қолданғанда күрделі тері реакцияларының, кейбір жағдайларда өліммен аяқталатын, соның ішінде эксфолиативті дерматиттің, Стивенс-Джонсон синдромының және уытты эпидермальді некролиздің туындағаны жөнінде өте сирек мәлімделген. Мұндай реакциялардың туындауының ең жоғары қаупі емнің бас кезінде, ал олардың көрініс беруі, көптеген жағдайларда, емнің алғашқы айы ішінде. Эторикоксиб қолданған пациенттерде күрделі аса жоғары сезімталдық реакциялары (анафилаксия және ангионевроздық ісіну сияқты) жөнінде мәлімделді. Кейбір ЦОГ-2 селективті тежегіштері анамнезінде қандай да болсын препаратқа аллергиялық реакциясы бар пациенттерде тері реакцияларының туындау қаупін арттыруы мүмкін. Эторикоксибті қабылдауды теріде бөртпелер, шырышты қабықтардың зақымдануы немесе аса жоғары сезімталдықтың басқа да белгілері алғаш көрініс берген кезде тоқтатқан жөн. Эторикоксиб қызбаның көріністерін немесе инфекцияның басқа да белгілерін басуы мүмкін. Эторикоксиб пен варфаринді немесе басқа да пероральді антикоагулянттарды бір мезгілде абайлап тағайындайды. ЦОГ және простагландиндер синтезін тежейтін басқа препараттардағы сияқты, эторикоксибті қолдану жүкті болуды жоспарлап жүрген әйелдерге ұсынылмайды. Костарокс® препаратының құрамына лактоза моногидраты кіреді. Тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар пациенттер бұл препаратты қабылдамауы тиіс. Дәрілік препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Эторикоксибті қабылдау кезінде бас айналу, вертиго немесе ұйқышылдық көріністері орын алған пациенттерге автомобильді жүргізуге немесе механизмдерді басқаруға рұқсат етпеу керек.

Жүкті әйелдерге эторикоксибті қолдану жөнінде клиникалық деректер жоқ. Адамда жүктілік үшін потенциалды қаупі белгісіз. Простагландиндер синтезін тежейтін басқа препараттар сияқты, жүктіліктің кеш мерзімдерінде эторикоксибті қолдану ұсынылмайды, өйткені бұл артериялық түтіктің мезгілінен бұрын жабылуына әкелуі және жатырдың жиырылмауын туындатуы мүмкін. Жүктілік кезінде эторикоксибті қолдануға болмайды. Жүктілік диагнозы қойылған жағдайда эторикоксибпен емдеуді тоқтатқан жөн. Емшек сүтіне эторикоксибтің бөлініп шығатыны-шықпайтындығы белгісіз. Эторикоксиб сүтке in vivo бөлініп шығады. Бала емізетін әйелдер эторикоксибпен емделу кезінде емшек емізуді тоқтатқаны жөн. ЦОГ-2 басқа да селективті тежегіштері сияқты, жүкті болуды жоспарлап жүрген әйелдерге эторикоксибті қолдану ұсынылмайды.

Фармакодинамикалық өзара әрекеттесулер Пероральді антикоагулянттар. Варфаринді үнемі қолданумен жағдайы тұрақтанған пациенттерде, тәулігіне эторикоксибтің 120 мг дозасын қабылдау Халықаралық қалыптасқан қатынастың (ХҚҚ) протромбин уақытының шамамен 13%-ға артуымен қатар жүрді. Сондықтан пероральді антикоагулянттарды қабылдап жүрген пациенттерде ХҚҚ протромбин уақытын, әсіресе эторикоксибті қабылдаудың алғашқы күндері немесе оның дозасын өзгерткен кезде жиі тексерген жөн. Диуретиктер, ангиотензинөзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштері және ангиотензин ІІ антагонистері. ҚҚСП диуретиктердің және гипертензияға қарсы басқа да препараттардың әсерін бәсеңдетуі мүмкін. Бүйрек функциясы бұзылған кейбір пациенттерде (мысалы, дегидратациясы бар пациенттерде немесе бүйрек функциясы әлсіреген егде жастағы пациенттерде) АӨФ тежегішін немесе ангиотензин ІІ антагонисін және ЦОГ тежейтін препараттарды бір мезгілде қолдану, бүйрек функциясының ықтимал жедел жеткіліксіздігін қоса, бүйрек функциясының кейіннен нашарлауына әкелуі мүмкін, бұл әдетте қайтымды сипатта болады. Эторикоксибті АӨФ тежегіштерімен немесе ангиотензин ІІ антагонистерімен бір мезгілде қолданатын пациенттерде мұндай өзара әрекеттесулердің туындауы мүмкін екендігін ескерген жөн. Сондықтан мұндай біріктірілімді әсіресе егде жастағы пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Адекватты гидратация жүргізген және біріктірілген емнің бас кезінде, сондай-ақ әрі қарай белгілі бір мерзімде бүйрек функциясына мониторинг жүргізу мәселесін қарастырған жөн. Ацетилсалицил қышқылы. Эторикоксибтің 120 мг дозасын тәулігіне бір рет қолдану ацетилсалицил қышқылының (тәулігіне бір рет 81 мг) антиагреганттық белсенділігіне ықпалын тигізген жоқ. Эторикоксибті жүрек-қантамыр асқынуларының профилактикасына арналған дозаларда (төмен дозалар) қолданылатын ацетилсалицил қышқылымен бір мезгілде тағайындауға болады. Алайда ацетилсалицил қышқылының төмен дозаларын және эторикоксибті бір мезгілде қолдану, эторикоксибтің монотерапиясымен салыстырғанда, АІЖ ойық жараларының немесе басқа да асқынулардың туындау жиілігінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Эторикоксибті жүрек-қантамыр асқынуларының профилактикасы үшін белгіленгеннен асатын дозалардағы ацетилсалицил қышқылымен, сондай-ақ басқа да ҚҚСП-пен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Циклоспорин және такролимус. Эторикоксибтің осы препараттармен өзара әрекеттесуі зерттелмесе де, ҚҚСП циклоспориндермен және такролимуспен бір мезгілде қолдану соңғысының нефроуыттылық әсерін күшейтуі мүмкін. Эторикоксибті осы препараттардың кез келгенімен бір мезгілде қолданғанда бүйрек функциясын бақылаған жөн. Фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер Эторикоксибтің басқа препараттардың фармакокинетикасына ықпалы Литий. ҚҚСП литийдің бүйрек арқылы шығарылуын бәсеңдетеді, осылайша, қан плазмасындағы литий деңгейін арттырады. Осы препараттарды бір мезгілде қолдану кезеңінде, сондай-ақ ҚҚСП қолдануды тоқтатқан кезде, егер қажет болса, осы қандағы литий деңгейіне жиі бақылау жүргізеді және литий дозасын түзетеді. Метотрексат. Екі зерттеуде ревматоидты артритте метотрексаттың 7,5 мг-ден 20 мг дейінгі дозасын аптасына бір рет қабылдаған пациенттерде жеті күн бойы тәулігіне бір рет 60 мг, 90 мг және 120 мг дозаларда қолданған кездегі эторикоксибтің әсерлері зерттелді. Эторикоксибтің 60 мг және 90 мг дозалары қан плазмасындағы метотрексаттың концентрациясына және бүйректік клиренсіне ықпалын тигізген жоқ. Бір зерттеуде эторикоксибтің 120 мг дозасы метотрексаттың көрсеткіштеріне ықпалын тигізген жоқ, бірақ басқа зерттеуде қан плазмасындағы метотрексаттың концентрациясы 28%-ға жоғарылады, ал метотрексаттың бүйректік клиренсі 13%-ға төмендеді. Эторикоксиб пен метотрексатты бір мезгілде қолданғанда метотрексаттың уыттылығына қатысты тиісінше мониторинг жүргізген жөн. Пероральді контрацептивтер. Эторикоксибтің 60 мг дозасын құрамында 35 мкг этинилэстрадиол және 0.5-1 мг норэтиндрон бар пероральді контрацептивтермен бір мезгілде қолданғанда, 21 күн ішінде этинилэстрадиолдың AUC024 мәнінің 37%-ға жоғарылауына әкелді. Эторикоксибтің 120 мг дозасын жоғарыда көрсетілген пероральді контрацептивтермен бір мезгілде немесе 12 сағат аралықпен қолданғанда этинилэстрадиолдың AUC024 мәнін тепе-тең жағдайда 50-60%-ға арттырды. Эторикоксибпен бір мезгілде қолданылатын пероральді контрацептивті таңдағанда этинилэстрадиол концентрациясының осылай жоғарылауын ескерген жөн. Этинилэстрадиол экспозициясының жоғарылауы пероральді контрацептивтерді қолданумен байланысты жағымсыз әсерлердің (мысалы, қауіп тобындағы әйелдерде веналардың тромбоэмболиясы) туындау жиілігін арттыруы мүмкін. Орын басатын гормонды ем. 120 мг эторикоксибті конъюгацияланған эстрогендерді (конъюгацияланған эстрогендер 0.625 мг) қамтыған орын басатын гормонды еммен бірге қабылдау 28 күн ішінде тепе-тең жағдайда конъюгацияланбаған эстронның (41%-ға), эквилиннің (76%-ға) және 17-β-эстрадиолдың (22%-ға) AUC024 орташа көрсеткішін арттырады. Ұзақ қолдану үшін ұсынылатын эторикоксиб (30 мг, 60 мг және 90 мг) дозаларының ықпалы зерттелген жоқ. Эторикоксибтің 120 мг дозасы конъюгацияланған эстрогендер монотерапиясымен салыстырғанда, конъюгацияланған эстрогендердің эстрогендік компоненттерінің экспозициясын (AUC024) жартысынан азға төмендетті; соңғысының дозасы 0.625 мг-ден 1.25 мг дейін арттырылды. Осындай жоғарылаудың клиникалық маңызы белгісіз, ал конъюгацияланған эстрогендердің өте жоғары дозаларының эторикоксибпен біріктірілімі зерттелген жоқ. Эторикоксибті бір мезгілде қолданғанда, постменопауза кезеңінде қолдану үшін гормонды препаратты таңдағанда эстрогендердің осылай жоғарылауына назар аударған жөн, өйткені эстрогендердің экспозициясының артуы орын басатын гормонмен емдегенде жағымсыз әсерлердің туындау қаупін ұлғайтуы мүмкін. Преднизон/преднизолон. Дәрілік өзара әрекеттесуге жүргізілген зерттеулерде эторикоксиб преднизонның/преднизолонның фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан маңызды ықпалын тигізген жоқ. Дигоксин. Эторикоксибтің 120 мг дозасын 10 күн бойы тәулігіне бір рет қолданғанда тепе-тең жағдайда AUC024 көрсеткішіне, дигоксиннің бүйрек арқылы шығарылуына ықпалы байқалған жоқ. Дигоксиннің Cmax көрсеткішінің (шамамен 33%-ға) артқаны байқалды. Мұндай жоғарылау, әдеттегідей, көптеген пациенттер үшін елеулі болып табылмайды. Алайда эторикоксиб пен дигоксинді бір мезгілде қолданғанда дигоксиннің уытты әсеріне қатысты жоғары қаупі бар пациенттердің жағдайын бақылаған жөн. Эторикоксибтің сульфотрансферазалармен метаболизденетін препараттарға ықпалы. Эторикоксиб адамның сульфотрансферазасы, атап айтқанда, SULT1E1 белсенділігінің тежегіші болып табылады, сондай-ақ қан сарысуындағы этинилэстрадиолдың концентрациясын арттыруы мүмкін. Қазіргі таңда әртүрлі сульфотрансферазалардың ықпалы жөнінде деректер аз болғандықтан, ал көптеген препараттарды қолданудың клиникалық маңыздылығы зерттелмегендіктен, эторикоксибті негізінен адамның сульфотрансферазаларымен метаболизденетін препараттармен (мысалы, пероральді сальбутамол және миноксидил) бір мезгілде сақтықпен тағайындаған дұрыс. Эторикоксибтың CYP жүйесінің изоферменттерімен метаболизденетін препараттарға ықпалы. Іn vitro зерттеу деректерін негіздесек, эторикоксиб Р450 (CYP) 1А2, 2С9, 2С19, 2D6, 2E1 және 3А4 цитохромдарын тежейді деп күтілмейді. Зерттеулерде эторикоксибтің 120 мг дозасын күн сайын қолдану бауырлық CYP3A4 белсенділігіне ықпалын тигізген жоқ, бұл эритромициннің тыныс алуға жүргізілген тестісі бойынша анықталды. Басқа препараттардың эторикоксибтің фармакокинетикасына ықпалы Эторикоксиб метаболизмінің негізгі жолы CYP жүйесінің ферменттеріне байланысты. CYP3A4 in vivo эторикоксибтің метаболизміне мүмкіндік береді. Іn vitro зерттеулер CYP2D6, CYP2C9, CYP1A2 және CYP2C19 ферменттері де метаболизмнің негізгі жолын катализдеуі мүмкін екендігін көрсетеді, бірақ олардың мөлшерлік сипаттамасы in vivo зерттелген жоқ. Кетоконазол. Кетоконазол CYP3A4 күшті тежегіші болып табылады. 400 мг дозаларды тәулігіне бір рет 11 күн бойы қолданғанда кетоконазол эторикоксибтің 60 мг бір реттік дозасының фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан маңызды әсерін тигізген жоқ (AUC мәні 43%-ға артты). Вориконазол және миконазол. Пероральді вориконазолды немесе жергілікті қолдануға арналған миконазол гелін, күшті CYP3A4 тежегіштерін эторикоксибпен бір мезгілде қолдану эторикоксиб әсерінің шамалы жоғарылауына әкелді, бірақ жарияланған деректер негізінде клиникалық маңызды деп қарастырылмады. Рифампицин. Эторикоксиб пен рифампицинді (CYP ферменттерінің күшті индукторы) бір мезгілде қолдану қан плазмасында эторикоксиб концентрациясының 65%-ға төмендеуіне әкелді. Мұндай өзара әрекеттесу, егер эторикоксибті рифампицинмен бір мезгілде қолданса, симптомдардың қайталануымен қоса жүруі мүмкін. Ал осы деректер дозаны арттыру қажеттілігін көрсетуі мүмкін, эторикоксибті әрбір ретте қолдану үшін көрсетілгеннен артық дозаларда қолдану ұсынылмайды, өйткені рифампицин мен эторикоксибті мұндай дозаларда біріктіріп қолдану зерттелген жоқ. Антацидтер. Антацидтік препараттар эторикоксибтің фармакокинетикасына клиникалық тұрғыдан маңызды ықпалын тигізбеді.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25 С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!