Әсер ету механизмі
Лапатиниб, 4-анилиноквиназолин, EGFR (ErbB1) және HER2 (ErbB2) рецепторларының жасушаішілік тирозинкиназа тежегіші (сәйкесінше Kiapp 3нМ және 13 нМ есептелген мәні) осы рецепторлардың баяу диссоциациялану жылдамдығымен (жартылай шығарылу кезеңі 300 минуттан көп немесе оған тең) Лапатиниб жануарларға жүргізілген әртүрлі эксперименттік модельдерде ErbB in vitro әсерінен ісік жасушаларының өсуін тежейді.
Лапатиниб пен трастузумабтың үйлесімі қосымша әсер ету механизмдеріне, сондай-ақ ықтимал кедергі келтірмейтін тұрақтылық механизмдеріне ықпал етуі мүмкін. Лапатинибтің өсуге тежеуші әсері трастузумабтың әсерінде болатын жасушалық желілерде бағаланды. Лапатиниб құрамында трастузумаб бар орталарда in vitro ұзақ өсу үшін таңдалған HER2 күшейтілген сүт безі обырының жасушалық желілеріне қатысты айтарлықтай белсенділікті сақтап, осы жасушалық желілерге трастузумабпен үйлесімде синергиялық әсер көрсетті.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Лапатиниб пен капецитабинді біріктіріп қолдану
Сүт безінің обыры бар пациенттерді емдеуде лапатинибті капецитабинмен бірге қолдану тиімділігі мен қауіпсіздігі III фазаның рандомизацияланған зерттеуінде бағаланды. Зерттеуге жіберілген пациенттерде таксандар, антрациклиндер және трастузумаб кіретін алдын ала емдеуден кейін үдемелі HER2 гиперэкспрессиясы бар сүт безінің жергілікті таралған немесе метастатикалық обыры болды. Лапатинибпен емдеуді бастағанға дейін барлық пациенттерде (эхокардиографияны немесе радиоизотоптық вентрикулографияны (MUGA) пайдалана отырып) сол қарыншаның шығару фракциясының бастапқы мәні қалыпты шекте болуы үшін сол қарыншаның шығару фракциясы бағаланды. Клиникалық зерттеуде лапатинибпен емдеу кезінде сол жақ қарыншаның шығару фракциясы мәні қалыптың төменгі шегінен төмен болмауы үшін шамамен сегіз апта аралықпен бақыланды. Сол жақ қарыншаның шығару фракциясының төмендетілген мәндерінің көпшілігі (60%-дан астам жағдай) емдеудің алғашқы тоғыз аптасында байқалды, алайда ұзақ әсер етуге қатысты шектеулі деректер бар.
Пациенттерді кездейсоқ түрде лапатинибті күніне бір рет (тұрақты) 1250 мг дозада және капецитабинді (әрбір 21 күн сайын 1-14-күнде 2000 мг/м2/тәулігіне) немесе капецитабинді монотерапия ретінде (әрбір 21 күн сайын 1-14-күнде 2500 мг/м2/тәулігіне) алу үшін бөлді. Бастапқы соңғы нүкте прогрессияға дейінгі уақыт (ПДУ) болды. Бағалауды зерттеушілер мен тәуелсіз сарапшылар тобы жасырын зерттеуде жүргізді. Зерттеу алдын ала көрсетілген аралық талдау нәтижелері бойынша тоқтатылды, ол лапатинибті капецитабинмен бірілімде қабылдайтын пациенттер үшін ПДУ жақсарғанын көрсетті. Аралық талдау уақыты мен зерттеудің соңы арасындағы зерттеуге тағы 75 пациент қосылды. Зерттеу соңындағы деректер бойынша сарапшылардың талдауы 1-кестеде берілген.
1-кесте. EGF100151 (лапатиниб/капецитабин) зерттеуінен алынған прогрессияға дейінгі уақытқа қатысты деректер
Сарапшының бағалауы
Лапатиниб (тәулігіне 1250 мг) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг/м2, әрбір 21 күн сайын 1-14-күндері) — Капецитабин (2500 мг/м 2/тәулік, әр 21 күн сайын 1-14-күндері)
(N = 198) — (N = 201)
ПДУ саны — 121 — 126
ПДУ апталарының орташа саны — 23,9 — 18,3
Тәуекелдердің арақатынасы — 0,72
(95 % CI) — (0,56, 0,92)
P мәні — 0,008
Деректерді тәуелсіз бағалау сонымен қатар лапатиниб капецитабинмен үйлесімде монотерапия ретінде капецитабинмен салыстырғанда прогрессияға дейінгі уақытты едәуір арттыратынын көрсетті (тәуекелдер қатынасы 0,57 [95% CI 0,43, 0,77] р = 0,0001).
2007 жылғы 28 қыркүйектегі жағдай бойынша жалпы тірі қалу деректерінің жаңартылған талдау нәтижелері 2-кестеде берілген.
2-кесте. EGF100151 (лапатиниб/капецитабин) зерттеуінен алынған жалпы тірі қалу деректері
Лапатиниб (тәулігіне 1250 мг) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг/м2, әрбір 21 күн сайын 1-14-күндері) — Капецитабин (2500 мг/м 2/тәулік, әр 21 күн сайын 1-14-күндері)
(N = 207) — (N = 201)
Қайтыс болған пациенттердің саны — 148 — 154
Жалпы тірі қалудың орташа мәні, апта — 74,0 — 65,9
Тәуекелдердің арақатынасы — 0,9
(95% CI) — (0,71, 1,12)
P мәні — 0,3
Біріктірілген емдеу тобында монотерапия ретінде капецитабин тобындағы прогрессияның 13 (6%) жағдайымен салыстырғанда орталық жүйке жүйесі тарапынан прогрессияның 4 (2%) жағдайы туралы хабарланды.
Капецитабинмен комбинацияда трастузумабқа қатысты лапатинибтің капецитабинмен үйлесімдегі тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы деректер бар. III фазаның рандомизацияланған зерттеуі туралы мәліметтер бар (EGF111438) (N = 540) сүт безінің HER2 метастатикалық обырының гиперэкспрессиясы бар әйелдерде алғашқы қайталану учаскесі ретінде екі емдеу сызбасының ОЖЖ ауруына әсеріне салыстыру жүргізілді. Пациенттерді кездейсоқ түрде мынадай топтарға бөлді: күніне бір рет (тұрақты) 1250 мг дозада лапатиниб плюс капецитабин (әрбір 21 күн сайын 1-14-күнде 2000 мг/м2/тәулік) немесе трастузумаб (әрбір 3 апта сайын инфузия түрінде 6 мг/кг кейінгі қабылдаумен 8 мг/кг жүктеме доза) плюс капецитабин (әрбір 21 күн сайын 1-14-күнде 2500 мг/м2/тәулік). Бөлу трастузумабпен алдын ала емдеуге және метастатикалық ауруды емдеудің бірқатар алдыңғы түрлеріне сәйкес жүргізілді. Зерттеу тоқтатылды, өйткені аралық талдау (N = 475) ОЖЖ тарапынан асқынулардың төмен деңгейін, сондай-ақ трастузумаб тобында капецитабинмен үйлесімде прогрессиясыз тірі қалуға және жалпы тірі қалуға қатысты жоғары тиімділікті көрсетті (3-кестедегі түпкілікті талдау нәтижелерін қараңыз).
Капецитабинмен үйлесімде лапатинибпен емдеу тобында 8 пациент (3,2%) капецитабинмен үйлесімде трастузумабпен емдеу тобындағы 12 пациентпен (4,8%) салыстырғанда бірінші прогрессия орны ретінде ОЖЖ тарапынан асқынуларды бастан кешірді.
Лапатинибтің ОЖЖ метастаздарына әсері
Объективті жауаптар тұрғысынан лапатиниб ОЖЖ анықталған метастаздарын емдеуде қалыпты белсенділікті көрсетті. Сүт безінің метастатикалық және бастапқы обырында ОЖЖ метастаздарының профилактикасы кезінде анықталған белсенділік шектеулі болды.
3-кесте. Сарапшылардың бағалауы бойынша прогрессиясыз тірі қалу және жалпы тірі қалу талдауы
Сарапшылардың бағалауы бойынша прогрессиясыз тірі қалу — Жалпы тірі қалуы
Лапатиниб (күніне 1,250 мг) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг / м2, әр 21 күн сайын 1-14-күндері) — Трастузумаб (жүктеме доза 8 мг/кг кейіннен әр 3 апта сайын инфузия түрінде 6 мг/кг қабылдаумен) + капецитабин (тәулігіне 2500 мг/м2, әр 21 күн сайын 1-14-күндері) — Лапатиниб (күніне 1,250 мг) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг / м2, әр 21 күн сайын 1-14-күндері) — Трастузумаб (жүктеме доза 8 мг/кг кейіннен әр 3 апта сайын инфузия түрінде 6 мг/кг қабылдаумен) + капецитабин (тәулігіне 2500 мг/м2, әр 21 күн сайын 1-14-күндері)
Зерттеуге енгізілген пациенттер
N — 271 — 269 — 271 — 269
Асқыну саны (%) 1 — 160 (59) — 134 (50) — 70 (26) — 58 (22)
Каплан-Майер әдісі бойынша есептеу, айлара
Медиана (95 % СА: — 6,6 (5,7; 8,1) — 8,0 (6,1; 8,9) — 22,7 (19,.5; -) — 27,3 (23,7; -)
Тәуекелдердің стратификацияланған қатынасыb
Тәуекелдердің арақатынасы (95% CI) — 1,30 (1,04; 1,64) — 1,34 (0,95; 1,90)
р-мәні — 0,021 — 0,095
Алдын ала трастузумаб қабылдаған пациенттер *
N — 167 — 159 — 167 — 159
Асқынулар саны ( % ) 1 — 103 (62) — 86 (54) — 43 (26) — 38 (24)
Медиана (95 % СА: — 6,6 (5,7; 8,3) — 6,1 (5,7; 8,0) — 22,7 (20,1; -) — 27,3 (22,5; 33,6)
Тәуекелдердің арақатынасы (95% CI) — 1,13 (0,85; 1,50) — 1,18 (0,76; 1,83)
Алдын ала трастузумаб алмаған пациенттер *
N — 104 — 110 — 104 — 110
Асқынулар саны ( % ) 1 — 57 (55) — 48 (44) — 27 (26) — 20 (18)
Медиана (95 % СА: — 6,3 (5,6; 8,1) — 10,9 (8,3; 15,0) — NE2 (14,6, -) — NE2 (21,6, -)
Тәуекелдердің арақатынасы (95% CI) — 1,70 (1,15; 2,50) — 1,67 (0,94; 2,96)
CI - сенімділік аралығы Прогрессиясыз тірі қалу рандомизациядан бастап аурудың өршу немесе кез келген себеп бойынша өлім күніне дейінгі, бұрын не болатынына немесе бағалау күніне дейінгі уақыт ретінде анықталды. Емдеу қаупінің арақатынасын Пайк әдісімен бағалау <1 бірге трастузумабты капецитабинмен бірге қолданумен салыстырғанда лапатинибті капецитабинмен бірге қолдану қаупінің төмендігін көрсетеді. Прогрессиясыз тірі қалу жағдайы - бұл өршу немесе өлім, ал жалпы тірі қалу жағдайы - кез келген себеппен өлім. NE = медианаға қол жеткізілген жоқ. * Ретроспективті талдау
Лапатиниб пен трастузумабты біріктіріп қолдану
Рандомизацияланған зерттеуде сүт безінің метастатикалық обырын емдеу үшін
лапатинибті трастузумабпен бірге қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі бағаланды. Зерттеуге қатысуға жарамды пациенттер антрациклиндермен және таксандармен
емделген сүт безінің IV сатыдағы метастатикалық обыры, амплифицацияланған ErbB2 геномы (немесе ақуыздың шамадан тыс экспрессиясы) бар әйелдер болды. Сонымен қатар, хаттамаға сәйкес, құрамында трастузумаб бар обырдың метастатикалық түрлерін жақында емдеу нәтижесінде аурудың өршуі болған пациенттер туралы хабарланды. Трастузумаб бар алдын ала емдеу сызбаларының орташа саны - үш. Пациенттер не кейіннен апта сайын 2 мг/кг вена ішіне қанықтыру дозасы ретінде қабылданатын 4 мг/кг трастузумабпен (N=148) бірге күніне бір рет 1,000 мг лапатинибті немесе күніне бір рет 1,500 мг лапатинибті пероральді (N=148) алу үшін кездейсоқ тәртіппен іріктелді. Аурудың объективті үдеуі бар пациенттер лапатинибті монотерапия ретінде алғаннан кейін кемінде 4 апта бойы біріктірілген терапияға ауыстырылды. Монотерапия ретінде ем қабылдаған 148 пациенттің 77-сі (52%) аурудың өршуі кезінде біріктірілген емді таңдады.
Прогрессиясыз тірі қалу объективті жауап жағдайларының жиілігімен және қосымша соңғы көрсеткіштер ретінде жалпы тірі қалумен зерттеудің негізгі соңғы көрсеткіші болды. Орташа жас 51 жасты құрады, ал 13%-ы 65 жастан асқан. 94%-ы (тоқсан төрт пайыз) кавказ нәсілінен болды. Екі емдеу тобындағы пациенттердің көпшілігінде висцеральды ауру болды (пациенттердің жалпы саны 215 [73%]). Сонымен қатар, пациенттердің 150 [50%] гормон рецепторының теріс мәні болды. Тиімділік өлшемдері туралы жиынтық ақпарат және жалпы тірі қалу бойынша деректер 4-кестеде берілген. Алдын ала анықталған стратификация коэффициентіне (гормон рецепторының мәртебесі) негізделген кіші топты талдау нәтижелері де 5-кестеде берілген.
4-кесте. Прогрессиясыз тірі қалу және жалпы тірі қалу туралы мәліметтер (лапатиниб / трастузумаб)
Лапатиниб + трастузумаб (N = 148) — Лапатиниб монотерапия ретінде (N = 148)
ПТҚ1 медианасы, апта (95% СА) — 12,0 (8,1; 16,0) — 8,1 (7,6; 9,0)
Тәуекелдердің қатынасы (95% CI) — 0,73 (0,57; 0,93)
Р мәні — 0,008
Жауап жиілігі, % (95% СА) — 10,3 (5,9; 16,4) — 6,9 (3,4; 12,3)
Қайтыс болғандар саны — 105 — 113
Медианалық жалпы тірі қалу1, ай (95% СА) — 14,0 (11,9; 17,2) — 9,5 (7,6; 12,0)
Тәуекелдердің қатынасы (95% CI) — 0,74 (0,57; 0,97)
Р мәні — 0,026
PFS = прогрессиясыз тірі қалу; CI = сенімділік аралығы.
1Каплана-Майер әдісімен бағалау
5-кесте. Гормон рецепторының теріс мәні бар зерттеулерде прогрессиясыз тірі қалу және жалпы тірі қалу туралы қысқаша мәлімет.
Прогрессиясыз тірі қалудың орташа мәні — Жалпы тірі қалудың орташа мәні
Лапатиниб + трастузумаб — 15,4 апта (8,4; 16,9) — 17,2 ай (13,9; 19,2)
Лапатиниб — 8,2 апта (7,4; 9,3) — 8,9 апта (6,7; 11,8)
Тәуекелдердің арақатынасы (95% CI) — 0,73 (0,52; 1,03) — 0,62 (0,42; 0,90)
Лапатиниб пен летрозолды біріктіріп қолдану
Лапатиниб гормондық позитивті (оң эстроген рецепторы және /немесе оң прогестерон рецепторы) сүт безінің таралған немесе метастатикалық обыры бар менопаузадан кейінгі кезеңде әйелдерді емдеу үшін летрозолмен біріктірілімде зерттелді.
III фазаны зерттеу (EGF30008) рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын және плацебо бақыланатын зерттеу болды. Бұл зерттеуге метастатикалық ауруға алдын ала ем қабылдамаған пациенттер қатысты.
HER2 гиперэкспрессиясы бар топқа алдын-ала трастузумаб қабылдаған 2 пациент, алдын-ала ароматаза тежегішін қабылдаған 2 пациент және жартысына жуығы тамоксифен қабылдаған пациенттер енгізілді.
Пациенттер күніне бір рет 2,5 мг летрозолды күніне бір рет 1500 мг лапатинибпен немесе плацебомен летрозолды үйлесімде қабылдайтын топтарға бөлінді. Рандомизация аурудың аймақтарына және алдын ала адъювантты антиэстрогендік терапияны тоқтатқаннан кейінгі уақытқа байланысты стратификацияланды. HER2 рецепторының мәртебесі кейінірек орталық зертханалық тестілеу арқылы анықталды. Емдеу үшін таңдалған барлық пациенттердің ішінде 219 пациентте HER2 рецепторының гиперэкспрессиясы бар ісіктер болды, олар тиімділікті талдау үшін алдын ала анықталған бастапқы топты құрады. Зерттеуде теріс HER2 ісіктері бар 952 пациент және HER2 мәртебесі расталмаған ісіктері бар 115 пациент болды (ісік үлгісі жоқ, талдау нәтижелері жоқ немесе басқа себептер бойынша).
Сүт безінің HER2 гиперэкспрессиясымен метастатикалық обыры бар пациенттерде летрозолды плацебомен бірге қолданумен салыстырғанда летрозолды лапатинибпен қолданғанда сарапшылар анықтаған прогрессиясыз тірі қалу айтарлықтай жоғары болды. HER2 теріс мәні бар топта летрозолды плацебомен бірге қолданумен салыстырғанда летрозолды лапатинибпен бірге қолданғанда прогрессиясыз тірі қалуда айтарлықтай айырмашылық болған жоқ (қараңыз. 6-кесте).
6-кесте. EGF30008 (лапатиниб/летрозол) зерттеуінен алынған прогрессиясыз тірі қалуға қатысты деректер
HER2 гиперэкспрессиясы бар пациенттер тобы — Теріс HER2 бар пациенттер тобы
N = 111 — N = 108 — N = 478 — N = 474
Лапатиниб 1500 мг /тәулігіне + летрозол тәулігіне 2,5 мг — Летрозол тәулігіне 2,5 мг + плацебо — Лапатиниб 1500 мг /тәулігіне + летрозол тәулігіне 2,5 мг — Летрозол тәулігіне 2,5 мг + плацебо
Прогрессиясыз тірі қалудың орташа мәні, апта (95% CI) — 35,4 (24,1; 39,4) — 13,0 (12,0; 23,7) — 59,7 (48,6; 69,7) — 58,3 (47,9; 62,0)
Тәуекелдердің арақатынасы — 0,71 (0,53; 0,96) — 0,90 (0,77; 1,05)
Р-мәні — 0,019 — 0,188
Объективті жауаптардың жиілігі — 27,9% — 14,8% — 32,6% — 31,6%
Мүмкіндіктердің арақатынасы — 0,4 (0,2; 0,9) — 0,9 (0,7; 1,3)
Р-мәні — 0,021 — 0,26
Клиникалық тиімділіктің жиілігі — 47,7% — 28,7% — 58,2% — 31,6%
Мүмкіндіктердің арақатынасы — 0,4 (0,2; 0,8) — 1,0 (0,7; 1,2)
Р-мәні — 0,003 — 0,199
CI = сенімділік аралығы HER2 гиперэкспрессиясы = оң IHC 3 + және / немесе FISH; теріс HER2 = теріс IHC 0, 1+ немесе 2 + және / немесе FISH Клиникалық тиімділік жиілігі толық жауап және ішінара жауап, сонымен қатар 6 ай ішінде аурудың тұрақтануы ретінде анықталды.
Прогрессиясыз тірі қалудың соңғы талдауы кезінде (2,64 жыл ішінде медианалық бақылаумен) жалпы тірі қалу бойынша деректер әлі дайын болған жоқ және HER2-оң популяциядағы емдеу топтары арасында айтарлықтай айырмашылықтар болған жоқ; бұл деректер кейінгі бақылау уақытының ұлғаюымен өзгерген жоқ (кейінгі бақылаудың медианалық кезеңі >7,5 жыл; 7-кесте).
7-кесте. EGF30008 зерттеуінен алынған жалпы тірі қалу нәтижелері (тек оң HER2 тобында)
Лапатиниб тәулігіне 1500 мг + Летрозол 2,5 мг /тәулігіне N = 111 — Летрозол күніне 2,5 мг + плацебо N = 108
Жалпы тірі қалу деңгейіне алдын ала жоспарланған талдау (03 маусым 2008 ж. прогрессиясыз тірі қалу талдауын орындау кезінде жүргізілген.)
Кейінгі бақылаудың орташа мәні (жылдар) — 2,64 — 2,64
Өлім (%) — 50 (45) — 54 (50)
Тәуекел қатынасыа (95% CI), р-көрсеткішb — 0,77 (0,52; 1,14); 0,185
Жалпы тірі қалудың соңғы талдауы (қайталама талдау 07 тамыз 2013 ж.)
Кейінгі бақылаудың орташа мәні (жылдар) — 7,78 — 7,55
Өлім (%) — 86 (77) — 78 (72)
Тәуекелдің арақатынасы (95% CI), р-көрсеткіш — 0,97 (0,07; 1,33); 0,848
Каплан-Мейердің тірі қалу талдауынан алынған орташа мәндер; маңызды болжамдық факторларға бейімделген пропорционалды тәуекелдер моделіне сәйкес тәуекелдер қатынасының мәні мен р-мәндер Емдеу тәуекелдерінің арақатынасын бағалау, мұнда <1 2,5 мг летрозол + плацебомен салыстырғанда 2,5 мг летрозол + 1500 мг лапатиниб қолданған жағдайда қауіптің аз екенін көрсетеді. Р-мәні ауру аймағы бойынша бөлінген Кокс регрессиясы моделінен және скрининг кезінде алдын ала антиадъювантты терапиядан алынған.
Жүректің электрофизиологиясы
Лапатинибтің QT аралығына әсері жоғары сатыдағы тығыз ісіктері бар (EGF114271) (N=58) пациенттер қатысқан препаратты қабылдаудың бекітілген жүйелілігімен (плацебо және белсенді емдеу) айқаспалы типті салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды. 4 күндік емдеу кезеңінде тиісті плацебоның үш дозасы бірінші күні таңертең және кешке және екінші күні таңертең 12 сағат аралықпен берілді. Содан кейін пациенттер лапатинибтің үш дозасын (әрқайсысы 2000 мг) дәл осылай қабылдады. ЭКГ-ны қоса алғанда өлшеу және фармакокинетикалық үлгілерді алу зерттеу басталғанға дейін және 2 және 4-күні бір уақытта орындалды.
Бағалауға жол беретін пациенттер тобында (n = 37) ең жоғары орташа мәні ΔΔQTcF 8,75 мс; 90% СА (4,08-13,42)) лапатинибтің үшінші дозасын (2000 мг) қабылдағаннан кейін 10 сағат өткен соң байқалды. 5 мс-да ΔΔQTcF шегінен бірнеше рет асып кету, сондай-ақ 90% СА жоғарғы шекарасының 10 мс шекті мәннен асып кетуі байқалды. Пациенттердің тобындағы фармакодинамика нәтижелері (n=52) пациенттердің бағаланатын тобы үшін алынғандарға сәйкес келді (ең жоғары мәні ΔΔQTcF 90% СА кезінде 4,13-11,68 шегінде 7,91 мс құрады) және лапатинибтің үшінші дозасын (2000 мг) қабылдағаннан кейін 10 сағаттан соң байқалды.
Плазмадағы лапатиниб концентрациясы мен ΔΔQTcF мәні арасында оң байланыс бар. Плазмадағы лапатинибтің ең жоғарғы орташа концентрациясы 3920 (3450-4460) нг/мл (геометриялық орташа/95% СА) болды, бұл Cmax.ss геометриялық орташа мәнінен және бекітілген қабылдау режимін сақтаған кезде 95% СА үшін байқалатын мәндерден асып түсті. Лапатинибтің ең жоғары әсерінің қосымша ұлғаюын лапатиниб тамақпен бірге бірнеше рет (4.2 және 5.2-бөлімдерді қараңыз) немесе CYP3A4 күшті тежегіштерімен бір мезгілде қабылданған жағдайларда болжауға болады. Лапатиниб пен CYP3A4 күшті тежегіштерін бірге қабылдаған кезде, модельдеуге негізделген болжамда көрсетілгендей, QTc аралығының 16,1 мс (12,6–20,3 мс) артуын күтуге болады (4.4-бөлімді қараңыз).
Тағамның лапатинибтің экспозициясына әсері
Плазмадағы лапатинибтің биожетімділігі және тиісінше концентрациясы тамақтың құрамы мен қабылдау уақытына байланысты ұлғаяды. Тамақтанғаннан кейін бір сағаттан соң лапатинибті қабылдау жүйелі әсерге әкеледі, бұл тамақтанудан бір сағат бұрын лапатинибті қабылдаумен салыстырғанда шамамен 2-3 есе жоғары.
Еуропалық дәрі-дәрмектер агенттігі сүт безі обырының педиатриялық популяциясының барлық қосалқы топтарында лапатинибті зерттеу нәтижелерін беру міндетінен бас тартты (педиатрияда қолдану туралы ақпаратты 4.2 бөлімін қараңыз).