Әсер ету механизмі
Лапатиниб, 4-анилиноквиназолин, EGFR (ErbB1) және HER2 (ErbB2) рецепторларының жасушаішілік тирозинкиназа тежегіші (сәйкесінше Kiapp 3нМ және 13 нМ есептелген мәні) осы рецепторлардың баяу диссоциациялану жылдамдығымен (жартылай шығарылу кезеңі 300 минуттан көп немесе оған тең) Лапатиниб жануарларға жүргізілген әртүрлі эксперименттік модельдерде ErbB in vitro әсерінен ісік жасушаларының өсуін тежейді.
Лапатиниб пен трастузумабтың үйлесімі қосымша әсер ету механизмдеріне, сондай-ақ кедергі келтірмейтін ықтимал тұрақтылық механизмдеріне ықпал етуі мүмкін. Лапатинибтің өсуге тежеуші әсері трастузумабтың әсерінде болатын жасушалық желілерде бағаланды. Лапатиниб құрамында трастузумаб бар орталарда in vitro ұзақ өсу үшін таңдалған HER2 күшейтілген сүт безі обырының жасушалық желілеріне қатысты айтарлықтай белсенділікті сақтап, осы жасушалық желілерге трастузумабпен үйлесімде синергиялық әсер көрсетті.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Лапатиниб капецитабинмен біріктірілімде
Сүт безінің обыры бар пациенттерді емдеуде лапатинибті капецитабинмен бірге қолдану тиімділігі мен қауіпсіздігі III фазаның рандомизацияланған зерттеуінде бағаланды. Зерттеуге жіберілген пациенттерде таксандар, антрациклиндер және трастузумаб кіретін алдын ала емдеуден кейін үдемелі сүт безінің HER2 гиперэкспрессиясы бар жергілікті таралған немесе метастаздық обыры болды. Лапатинибпен емдеуді бастағанға дейін барлық пациенттерде (эхокардиографияны немесе радиоизотоптық вентрикулографияны (MUGA) пайдалана отырып) сол қарыншаның лықсу фракциясының бастапқы мәні қалыпты шекте болуы үшін сол қарыншаның лықсу фракциясы бағаланды. Клиникалық зерттеуде лапатинибпен емдеу кезінде сол жақ қарыншаның лықсу фракциясы мәні қалыптың төменгі шегінен төмен болмауы үшін шамамен сегіз апта аралықпен бақыланды. Сол жақ қарыншаның лықсу фракциясының төмендетілген мәндерінің көпшілігі (60%-дан астам жағдай) емдеудің алғашқы тоғыз аптасында байқалды, алайда ұзақ әсер етуге қатысты шектеулі деректер бар
Пациенттерді лапатинибті күніне бір рет (тұрақты) 1250 мг дозада және капецитабинді (әрбір 21 күн сайын 1-14-күнде 2000 мг/м2/тәулігіне) немесе капецитабинді монотерапия ретінде (әрбір 21 күн сайын 1-14-күнде 2500 мг/м2/тәулігіне) алу үшін рандомизацияланды. Бастапқы соңғы нүкте прогрессияға дейінгі уақыт (ПДУ) болды. Бағалауды зерттеушілер мен тәуелсіз сарапшылар тобы жасырын зерттеуде жүргізді. Зерттеу алдын ала көрсетілген аралық талдау нәтижелері бойынша тоқтатылды, ол лапатинибті капецитабинмен бірге қабылдайтын пациенттер үшін ПДУ жақсарғанын көрсетті. Аралық талдау уақыты мен зерттеудің соңы арасындағы зерттеуге тағы 75 пациент қосылды. Зерттеу соңындағы деректер бойынша сарапшылардың талдауы 1-кестеде берілген.
1-кесте. EGF100151 (лапатиниб/капецитабин) зерттеуінен алынған прогрессияға дейінгі уақытқа қатысты деректер
Сарапшының бағалауы
Лапатиниб (тәулігіне 1250 мг) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг/м2, әрбір 21 күн сайын 1-14 күн) — Капецитабин (2500 мг/м 2/тәулік, әр 21 күн сайын 1-14 күн)
(N = 198) — (N = 201)
ПДУ саны — 121 — 126
ПДУ апталарының орташа саны — 23,9 — 18,3
Қауіп арақатынасы — 0,72
(95 % CI) — (0,56, 0,92)
P мәні — 0,008
Деректерді тәуелсіз бағалау сонымен қатар лапатиниб капецитабинмен үйлесімде монотерапия ретінде капецитабинмен салыстырғанда прогрессияға дейінгі уақытты едәуір арттыратынын көрсетті (қауіп қатынасы 0,57 [95% CI 0,43, 0,77] р = 0,0001).
2007 жылғы 28 қыркүйектегі жағдай бойынша жалпы тірі қалу деректерінің жаңартылған талдау нәтижелері 2-кестеде берілген.
2-кесте EGF100151 (лапатиниб/капецитабин) зерттеуінен алынған жалпы тірі қалу деректері
Лапатиниб (тәулігіне 1250 мг) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг/м2, әрбір 21 күн сайын 1-14 күн) — Капецитабин (2500 мг/м 2/тәулік, әр 21 күн сайын 1-14 күн)
(N = 207) — (N = 201)
Қайтыс болған пациенттердің саны — 148 — 154
Жалпы тірі қалудың орташа мәні, апта — 74,0 — 65,9
Қауіп арақатынасы — 0,9
(95% CI) — (0,71, 1,12)
P мәні — 0,3
Біріктірілген емдеу тобында монотерапия ретінде капецитабин тобындағы прогрессияның 13 (6%) жағдайымен салыстырғанда орталық жүйке жүйесі тарапынан прогрессияның 4 (2%) жағдайы туралы хабарланды.
Капецитабинмен біріктірілімде трастузумабқа қатысты лапатинибтің капецитабинмен үйлесімдегі тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы деректер бар. III фазадағы рандомизацияланған зерттеуінде (EGF111438) (N = 540) сүт безі HER2 метастаздық обырының гиперэкспрессиясы бар әйелдерде алғашқы қайталану учаскесі ретінде екі емдеу сызбасының орталық жүйке жүйесінің (ОЖЖ) аурушаңдығына ықпалын салыстыру жүргізілді. Пациенттерді кездейсоқ түрде мынадай топтарға бөлді: күніне бір рет (тұрақты) 1250 мг дозада лапатиниб плюс капецитабин (әрбір 21 күн сайын 1-14-күнде 2000 мг/м2/тәулік) немесе трастузумаб (әрбір 3 апта сайын инфузия түрінде 6 мг/кг кейінгі қабылдаумен 8 мг/кг жүктеме доза) плюс капецитабин (әрбір 21 күн сайын 1-14-күнде 2500 мг/м2/тәулік). Бөлу трастузумабпен алдын ала емдеуге және метастаздық ауруды емдеудің бірқатар алдыңғы түрлеріне сәйкес жүргізілді. Зерттеу тоқтатылды, өйткені аралық талдау (N = 475) ОЖЖ тарапынан асқынулардың төмен деңгейін, сондай-ақ трастузумаб тобында капецитабинмен үйлесімде үдеусіз тірі қалуға және жалпы тірі қалуға қатысты жоғары тиімділікті көрсетті (3-кестедегі түпкілікті талдау нәтижелерін қараңыз).
Капецитабинмен үйлесімде лапатинибпен емдеу тобында 8 пациент (3,2%) капецитабинмен үйлесімде трастузумабпен емдеу тобындағы 12 пациентпен (4,8%) салыстырғанда бірінші прогрессия орны ретінде ОЖЖ тарапынан асқынуларды бастан кешірді.
Лапатинибтің ОЖЖ метастаздарына әсері
Объективті жауаптар тұрғысынан лапатиниб ОЖЖ анықталған метастаздарын емдеуде қалыпты белсенділікті көрсетті. Сүт безінің метастаздық және бастапқы обырында ОЖЖ метастаздарының алдын алу кезінде анықталған белсенділік шектеулі болды.
3-кесте. Сарапшылардың бағалауы бойынша үдеусіз тірі қалу және жалпы тірі қалу талдауы
Сарапшылардың бағалауы бойынша үдеусіз тірі қалу — Жалпы тірі қалу
Лапатиниб (1,250 мг/день) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг/м 2, әр 21 күн сайын 1-14 күн) — Трастузумаб (жүктеме дозасы 8 мг/кг кейіннен инфузия түрінде 6 мг/кг қабылдаумен әр 3 апта сайын) + капецитабин (2500 мг/м2/тәулік, әрбір 21 күнде 1-14 күндері) — Лапатиниб (1,250 мг/день) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг/м 2, әр 21 күн сайын 1-14 күн) — Трастузумаб (жүктеме дозасы 8 мг/кг кейіннен инфузия түрінде 6 мг/кг қабылдаумен әр 3 апта сайын) + капецитабин (2500 мг/м2/тәулік, әрбір 21 күнде 1-14 күндері)
Зерттеуге енгізілген пациенттер
N — 271 — 269 — 271 — 269
Асқынумен саны (%)1 — 160 (59) — 134 (50) — 70 (26) — 58 (22)
Каплан-Майер әдісі бойынша есептеу, айлар a
Медиана (95 % CI : — 6,6 (5,7; 8,1) — 8,0 (6,1; 8,9) — 22,7 (19,.5; -) — 27,3 (23,7; -)
Қауіптің стратификацияланған қатынасы б
Қауіп арақатынасы (95% CI) — 1,30 (1,04; 1,64) — 1,34 (0,95; 1,90)
р-мәні — 0,021 — 0,095
Алдын ала трастузумаб қабылдаған пациенттер *
N — 167 — 159 — 167 — 159
Асқынулармен саны (%) 1 — 103 (62) — 86 (54) — 43 (26) — 38 (24)
Медиана (95 % CI : — 6,6 (5,7; 8,3) — 6,1 (5,7; 8,0) — 22,7 (20,1; -) — 27,3 (22,5; 33,6)
Қауіп арақатынасы (95% CI) — 1,13 (0,85; 1,50) — 1,18 (0,76; 1,83)
Алдын ала трастузумаб қабылдамаған пациенттер *
N — 104 — 110 — 104 — 110
Асқынулармен саны (%) 1 — 57 (55) — 48 (44) — 27 (26) — 20 (18)
Медиана (95 % СА: — 6,3 (5,6; 8,1) — 10,9 (8,3; 15,0) — NE2 (14,6, -) — NE2 (21,6, -)
Қауіп арақатынасы (95% CI) — 1,70 (1,15; 2,50) — 1,67 (0,94; 2,96)
CI - сенімділік аралығы Үдеусіз тірі қалу рандомизациядан бастап аурудың өршу немесе кез келген себеп бойынша өлім күніне дейінгі, не болатынына немесе бағалау күніне дейінгі уақыт ретінде анықталды. Емдеу қаупінің арақатынасын Пайк әдісімен бағалау <1 бірге трастузумабты капецитабинмен бірге қолданумен салыстырғанда лапатинибті капецитабинмен бірге қолдану қаупінің төмендігін көрсетеді. Үдеусіз тірі қалу жағдайы - бұл өршу немесе өлім, ал жалпы тірі қалу жағдайы - кез келген себеппен өлім. NE = медианаға қол жеткізілген жоқ. * Ретроспективті талдау
Лапатиниб пен трастузумабтың біріктірілген терапиясы
Рандомизацияланған зерттеуде сүт безінің метастаздық обырын емдеу үшін лапатинибті трастузумабпен бірге қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі бағаланды. Зерттеуге қатысуға жарамды пациенттер антрациклиндермен және таксандармен емделген сүт безінің IV сатыдағы метастаздық обыры, амплифицацияланған ErbB2 геномы (немесе ақуыздың шамадан тыс экспрессиясы) бар әйелдер болды. Сонымен қатар, хаттамаға сәйкес, құрамында трастузумаб бар обырдың метастаздық түрлерін жақында емдеу нәтижесінде аурудың өршуі болған пациенттер туралы хабарланды. Құрамында трастузумаб бар алдын ала емдеу сызбаларының орташа саны - үш. Пациенттер не кейіннен апта сайын 2 мг/кг вена ішіне қанықтыру дозасы ретінде қабылданатын 4 мг/кг трастузумабпен (N=148) бірге күніне бір рет 1,000 мг лапатинибті немесе күніне бір рет 1,500 мг лапатинибті пероральді (N=148) алу үшін кездейсоқ тәртіппен іріктелді. Аурудың объективті үдеуі бар пациенттер лапатинибті монотерапия ретінде кемінде 4 апта бойы алғаннан кейін біріктірілген терапияға ауыстырылды. Монотерапия ретінде ем қабылдаған 148 пациенттің 77-сі (52%) аурудың өршуі кезінде біріктірілген емді таңдады.
Үдеусіз тірі қалу (ҮТҚ) объективті жауап жағдайларының жиілігімен және қосымша соңғы көрсеткіштер ретінде жалпы тірі қалумен зерттеудің негізгі соңғы көрсеткіші болды. Орташа жас 51 жасты құрады, ал 13%-ы 65 жастан асқан. 94%-ы (тоқсан төрт пайыз) кавказ нәсілінен болды. Екі емдеу тобындағы пациенттердің көпшілігінде висцеральды ауру болды (пациенттердің жалпы саны 215 [73%]). Сонымен қатар, пациенттердің 150 [50%] гормон рецепторының теріс мәні болды. Тиімділік өлшемдері туралы жиынтық ақпарат және жалпы тірі қалу бойынша деректер 4-кестеде берілген. Алдын ала анықталған стратификация коэффициентіне (гормон рецепторының мәртебесі) негізделген кіші топты талдау нәтижелері де 5-кестеде берілген.
4-кесте. Үдеусіз тірі қалу және жалпы тірі қалу туралы мәліметтер (лапатиниб / трастузумаб)
Лапатиниб + трастузумаб (N = 148) — Лапатиниб монотерапия ретінде (N = 148)
ҮТҚ медианасы1, апта (95 % СА) — 12,0 (8,1; 16,0) — 8,1 (7,6; 9,0)
Қауіп арақатынасы (95% CI) — 0,73 (0,57; 0,93)
Р мәні — 0,008
Жауап жиілігі, % (95% СА) — 10,3 (5,9; 16,4) — 6,9 (3,4; 12,3)
Қайтыс болғандар саны — 105 — 113
Медианалық жалпы тірі қалу1, айлар (95% СА) — 14,0 (11,9; 17,2) — 9,5 (7,6; 12,0)
Қауіп арақатынасы (95% CI) — 0,74 (0,57; 0,97)
Р мәні — 0,026
PFS = үдеусіз тірі қалу; CI = сенімділік аралығы.
1 Каплан-Майер бағалауы
5-кесте Гормон рецепторының теріс мәні бар зерттеулерде үдеусіз тірі қалу және жалпы тірі қалу туралы қысқаша мәлімет.
Үдеусіз тірі қалудың орташа мәні — Жалпы тірі қалудың орташа мәні
Лапатиниб + трастузумаб — 15,4 апта (8,4; 16,9) — 17,2 ай (13,9; 19,2)
Лапатиниб — 8,2 апта (7,4; 9,3) — 8,9 ай (6,7; 11,8)
Қауіп арақатынасы (95% CI) — 0,73 (0,52; 1,03) — 0,62 (0,42; 0,90)
Лапатиниб пен летрозолдтың біріктірілген терапиясы
Лапатиниб гормондық позитивті (оң эстроген рецепторы және /немесе оң прогестерон рецепторы) сүт безінің таралған немесе метастаздық обыры бар менопаузадан кейінгі кезеңде әйелдерді емдеу үшін летрозолмен біріктірілімде зерттелді.
III фазадағы зерттеу (EGF30008) рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын және плацебо бақыланатын зерттеу болды. Бұл зерттеуге метастаздық ауруға алдын ала ем қабылдамаған пациенттер қатысты.
HER2 гиперэкспрессиясы бар топқа алдын-ала трастузумаб қабылдаған 2 пациент, алдын-ала ароматаза тежегішін қабылдаған 2 пациент және жартысына жуығы тамоксифен қабылдаған пациенттер енгізілді.
Пациенттер күніне бір рет 2,5 мг летрозолды күніне бір рет 1500 мг лапатинибпен немесе плацебомен летрозолды үйлесімде қабылдайтын топтарға бөлінді. Рандомизация аурудың аймақтарына және алдын ала адъювантты антиэстрогендік терапияны тоқтатқаннан кейінгі уақытқа байланысты стратификацияланды. HER2 рецепторының мәртебесі кейінірек орталық зертханалық тестілеу арқылы анықталды. Емдеу үшін таңдалған барлық пациенттердің ішінде 219 пациентте HER2 рецепторының гиперэкспрессиясы бар ісіктер болды, олар тиімділікті талдау үшін алдын ала анықталған бастапқы топты құрады. Зерттеуде теріс HER2 ісіктері бар 952 пациент және HER2 мәртебесі расталмаған ісіктері бар 115 пациент болды (ісік үлгісі жоқ, талдау нәтижелері жоқ немесе басқа себептер бойынша).
HER2 гиперэкспрессиясы бар сүт безінің метастаздық обыры бар пациенттерде летрозолды плацебомен бірге қолданумен салыстырғанда Тайверб препаратымен бірге летрозолды қолданғанда сарапшылар анықтаған үдеусіз тірі қалу айтарлықтай жоғары болды. HER2 теріс мәні бар топта летрозолды плацебомен бірге қолданумен салыстырғанда летрозолды лапатинибпен бірге қолданғанда үдеусіз тірі қалуда айтарлықтай айырмашылық болған жоқ (қараңыз. 6-кесте).
6-кесте. EGF30008 (лапатиниб/летрозол) зерттеуінен алынған үдеусіз тірі қалуға қатысты деректер
HER2 гиперэкспрессиясы бар пациенттер тобы — Теріс HER2 бар пациенттер тобы
N = 111 — N = 108 — N = 478 — N = 474
Лапатиниб 1500 мг /тәулігіне + Летрозол тәулігіне 2,5 мг — Летрозол тәулігіне 2,5 мг + плацебо — Лапатиниб 1500 мг /тәулігіне + Летрозол тәулігіне 2,5 мг — Летрозол тәулігіне 2,5 мг + плацебо
Үдеусіз тірі қалудың орташа мәні, апта (95% CI) — 35,4 (24,1; 39,4) — 13,0 (12,0; 23,7) — 59,7 (48,6; 69,7) — 58,3 (47,9; 62,0)
Қауіп арақатынасы — 0,71 (0,53; 0,96) — 0,90 (0,77; 1,05)
Р-мәні — 0,019 — 0,188
Объективті жауаптардың жиілігі — 27,9% — 14,8% — 32,6% — 31,6%
Мүмкіндіктер арақатынасы — 0,4 (0,2; 0,9) — 0,9 (0,7; 1,3)
Р-мәні — 0,021 — 0,26
Клиникалық тиімділіктің жиілігі — 47,7% — 28,7% — 58,2% — 31,6%
Мүмкіндіктер арақатынасы — 0,4 (0,2; 0,8) — 1,0 (0,7; 1,2)
Р-мәні — 0,003 — 0,199
CI = сенімділік аралығы HER2 гиперэкспрессиясы = оң IHC 3 + және / немесе FISH; теріс HER2 = теріс IHC 0, 1+ немесе 2 + және / немесе FISH Клиникалық тиімділік жиілігі толық жауап және ішінара жауап, сонымен қатар 6 ай ішінде аурудың тұрақтануы ретінде анықталды.
Үдеусіз тірі қалудың соңғы талдауы кезінде (2,64 жыл ішінде медианалық бақылаумен) жалпы тірі қалу бойынша деректер әлі дайын болған жоқ және HER2-оң популяциядағы емдеу топтары арасында айтарлықтай айырмашылықтар болған жоқ; бұл деректер кейінгі бақылау уақытының ұлғаюымен өзгерген жоқ (кейінгі бақылаудың медианалық кезеңі >7,5 жыл; 7-кесте).
7-кесте. EGF30008 зерттеуінен алынған жалпы тірі қалу нәтижелері (тек оң HER2 тобында)
Лапатиниб тәулігіне 1500 мг + Летрозол 2,5 мг /тәулігіне N = 111 — Летрозол күніне 2,5 мг + плацебо N = 108
Жалпы тірі қалу деңгейіне алдын ала жоспарланған талдау (03 маусым 2008 ж. үдеусіз тірі қалу талдауын орындау кезінде жүргізілген.)
Кейінгі бақылаудың орташа мәні (жылдар) — 2,64 — 2,64
Өлім (%) — 50 (45) — 54 (50)
Қауіп арақатынасыa (95% CI), р-көрсеткішb — 0,77 (0,52; 1,14); 0,185
Жалпы тірі қалудың соңғы талдауы (қайталама талдау 07 тамыз 2013 ж.)
Кейінгі бақылаудың орташа мәні (жылдар) — 7,78 — 7,55
Өлім (%) — 86 (77) — 78 (72)
Қауіп арақатынасы (95% CI), р-көрсеткіш — 0,97 (0,07; 1,33); 0,848
Каплан-Мейердің тірі қалу талдауынан алынған орташа мәндер; маңызды болжамдық факторларға бейімделген пропорционалды қауіптер моделіне сәйкес қауіптер қатынасының мәні мен р-мәндер Емдеу қауіптерінің арақатынасын бағалау, мұнда <1 2,5 мг летрозол + плацебомен салыстырғанда 2,5 мг летрозол + 1500 мг лапатиниб қолданған жағдайда қауіптің аз екенін көрсетеді. Р-мәні ауру аймағы бойынша бөлінген Кокс регрессиясы моделінен және скрининг кезінде алдын ала антиадъювантты терапиядан алынған.
Жүректің электрофизиологиясы
Лапатинибтің QT аралығына әсері жоғары сатыдағы тығыз ісіктері бар (EGF114271) (n=58) пациенттер қатысқан препаратты қабылдаудың бекітілген жүйелілігімен (плацебо және белсенді емдеу) айқаспалы типті салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды. 4 күндік емдеу кезеңінде тиісті плацебоның үш дозасы бірінші күні таңертең және кешке және екінші күні таңертең 12 сағат аралықпен берілді. Содан кейін пациенттер лапатинибтің үш дозасын (әрқайсысы 2000 мг) дәл осылай қабылдады. ЭКГ-ны қоса алғанда өлшеу және фармакокинетикалық үлгілерді алу зерттеу басталғанға дейін және 2 және 4-күні бір уақытта орындалды.
Бағалауға жол беретін пациенттер тобында (n = 37) ең жоғары орташа мәні ΔΔQTcF 8,75 мс; 90% СА (4,08-13,42)) лапатинибтің үшінші дозасын (2000 мг) қабылдағаннан кейін 10 сағат өткен соң байқалды. 5 мс-да ΔΔQTcF шегінен бірнеше рет асып кету, сондай-ақ 90% СА жоғарғы шекарасының 10 мс шекті мәннен асып кетуі байқалды. Пациенттердің тобындағы фармакодинамика нәтижелері (n=52) пациенттердің бағаланатын тобы үшін алынғандарға сәйкес келді (ең жоғары мәні ΔΔQTcF 90% СА кезінде 4,13-11,68 шегінде 7,91 мс құрады) және лапатинибтің үшінші дозасын (2000 мг) қабылдағаннан кейін 10 сағаттан соң байқалды.
Плазмадағы лапатиниб концентрациясы мен ΔΔQTcF мәні арасында оң байланыс бар. Плазмадағы лапатинибтің ең жоғарғы орташа концентрациясы 3920 (3450-4460) нг/мл (геометриялық орташа/95% СА) болды, бұл Cmax.ss геометриялық орташа мәнінен және бекітілген қабылдау режимін сақтаған кезде 95% СА үшін байқалатын мәндерден асып түсті. Лапатинибтің ең жоғары әсерінің қосымша ұлғаюын лапатиниб тамақпен бірге бірнеше рет (4.2 және 5.2-бөлімдерді қараңыз) немесе CYP3A4 күшті тежегіштерімен бір мезгілде қабылданған жағдайларда болжауға болады. Лапатиниб пен CYP3A4 күшті тежегіштерін бірге қабылдаған кезде, модельдеуге негізделген болжамда көрсетілгендей, QTc аралығының 16,1 мс (12,6–20,3 мс) артуын күтуге болады (4.4-бөлімді қараңыз).
Лапатинибтің экспозициясына тағамның әсері
Плазмадағы лапатинибтің биожетімділігі және тиісінше концентрациясы тамақтың құрамы мен оны қабылдау уақытына байланысты ұлғаяды. Тамақтанғаннан кейін бір сағаттан соң лапатинибті қабылдау жүйелі әсерге әкеледі, бұл тамақтанудан бір сағат бұрын лапатинибті қабылдаумен салыстырғанда шамамен 2-3 есе жоғары (4.5 және 5.2-бөлімдерді қараңыз).