Әсер ету механизмі және фармакодинамикалық әсерлері
Левемир препараты әсері ұзартылған инсулиннің еритін аналогы болып табылады, базальды инсулин ретінде қолданылады.
Левемир препараты инсулинді бұлшықет және май жасушаларының рецепторларымен байланыстырудың арқасында қандағы глюкоза деңгейін төмендетеді, бұл глюкозаны қармап алуды жеңілдетуге, сондай-ақ бауырдағы глюкоза синтезін бір мезгілде тежеуге әкеп соғады.
Жалпы және ең жоғары фармакодинамикалық әсер үшін ішкі жеке вариация коэффициенттері (КВ) ұсынылған 1-кестеден көрініп тұрғандай, Левемир препаратының уақытша әсер ету профилі ХБП -инсулинге (Хагедорн бейтарап протаминіне) қарағанда статистикалық жағынан айтарлықтай тегіс және сондықтан алдын ала болжанатын болып табылады.
1-кесте. Левемир препаратының және ХБП-инсулин әсерінің уақытша профилінің жеке ішкі вариабелділігі
Фармакодинамикалық ақырғы нүкте — Левемир препаратының ВК (%) — ХБП-Инсулинінің ВК (%)
ҚААГИЖ, 0-24 с* — 27 — 68
ГИЖmax** — 23 — 46
*Қисық астындағы аудан
** Глюкоза инфузиясының жылдамдығы Левемир препаратымен барлық салыстырулар үшін р < 0,001 мәні.
Левемир препаратының ұзартылған әсері инъекция орнындағы инсулин детемир молекулаларының айқын өзін-өзі ассоциациялауымен және препарат молекулаларының альбуминмен майлы қышқылдың бүйір тізбегімен қосу арқылы байланыстырылуымен байланысты. Инсулин детемир ХБП-инсулинмен салыстырғанда шеткері тіндер-нысанасына баяу түседі. Баяу таралудың бұл құрамдастырылған механизмдері ХБП-инсулинмен салыстырғанда абсорбция профилінің және инсулин детемирінің әсерінің жақсы жаңғыртылуын қамтамасыз етеді.
Левемир препаратының және ХБП-инсулиннің фармакодинамикалық параметрлері
Левемир препараты — ХБП
0,2 ӘБ/кг — 0,3 ӘБ/кг — 0,4 ӘБ/кг — 0,3 ХБ/кг
Әсер ету ұзақтығы (сағ) — 12 — 17† — 20 — 13
ГИЖmax (мг/кг/мин) — 1,1 — 1,4† — 1,7 — 1,6
† есептелген мән
Глюкоза инфузиясының жылдамдығы (мг/кг/мин)
Инсулин инъекциясынан кейінгі уақыт (сағат) Левемир препараты ....... 0,2 ӘБ/кг _________ 0,3 ӘБ/кг . . . . . . 0,4 ӘБ/кг
1-сурет. Левемир препаратының 1 типті диабеттен зардап шегетін пациенттердегі әсер ету профилі.
Әсер ету ұзақтығы дозаға байланысты 24 сағатқа дейінгі уақытты құрайды, бұл бір немесе екі рет күнделікті енгізу мүмкіндігін қамтамасыз етеді. Күн сайын екі рет енгізген кезде тепе-тең жағдайға 2–3 енгізуден кейін қол жеткізіледі. 0,2–0,4 ӘБ/кг интервалындағы дозалар үшін препараттың әсері максималды әсердің жартысы деңгейінде 3–4 сағаттан кейін басталады және дозаны енгізгеннен кейін 14 сағатқа дейін жалғасады.
Тері астына енгізгеннен кейін енгізілген дозаға пропорционалды фармакодинамикалық жауап (максималды әсер, әсер ету ұзақтығы, жалпы әсер) байқалады.
Ұзақ мерзімді клиникалық зерттеулерде ХБП-мен салыстырғанда Левемир препаратымен емдеу кезінде АПГД аса төмен тәуліктік ауытқулары (аш қарында плазмадағы глюкоза деңгейі) көрсетілді.
2 типті диабетінен зардап шегетін, пероральді қантты төмендететін дәрілік препаратармен біріктіріп базальді инсулин қабылдайтын пациенттердің қатысуымен жүргізілген зерттеулер Левемир препаратымен, ХБП-инсулинмен және инсулин гларгинмен емдеу кезінде гликемиялық бақылау көрсеткіштері (HbA1с мөлшері) өзара салыстырмалы екендігін көрсетті, алайда Левемир препаратын қолдану аясында дене салмағының азырақ өсімі байқалады, төмендегі 2 Кестені қараңыз. Инсулин детемирді тәулігіне бір немесе екі рет қолдануға рұқсат етілген инсулин гларгинмен салыстыру жүргізілген зерттеуде инсулин гларгинді тәулігіне бір рет қолданған.
Бұл ретте инсулин детемирмен емделген пациенттердің 55% инсулин детемирді екі рет енгізу режимінде 52 апталық емдеу кезеңін толығымен аяқтады.
2-кесте. Инсулинмен емделгеннен кейін дене салмағының өзгеруі
Зерттеудің ұзақтығы — Левемир препараты тәулігіне бір рет — Левемир препараты тәулігіне екі рет — ХБП -Инсулин — Инсулин гларгин
20 апта — +0,7 кг — +1,6 кг
26 апта — +1,2 кг — +2,8 кг
52 апта — +2,3 кг — +3,7 кг — +4,0 кг
Пероральді қантты төмендететін препараттармен біріктірілген емді қолданған зерттеулерде Левемир препаратын қолдану ХБП инсулинмен салыстырғанда түнгі гипогликемия қаупінің 61–65% төмендеуін қамтамасыз етті.
Пероральді қантты төмендететін дәрілік препараттарды пайдалану кезінде мақсатты көрсеткіштерге жетпеген 2 типті диабетінен зардап шегетін пациенттердің қатысуымен ашық рандомизацияланған клиникалық зерттеу жүргізілді. Зерттеу лираглутид+метформин препараттары қолданылған 12 апталық кіріспе кезеңнен басталды, бұл ретте 61% HbA1с < 7% көрсеткішіне жетті. Пациенттердің қалған 39% екі топқа бөлінді, олардың біреуі басталған лираглутид+метформин емді жалғастырса, ал екінші топтағы пациенттер Левемир препаратын тәулігіне бір рет қосымша алып отырды. Левемир препаратын қосымша алған топта HbA1с 52 аптадан кейін 7,6% - дан 7,1% дейін төмендеуі байқалды. Күрделі гипогликемиялық жағдалар тіркелген жоқ. Күрделі гипогликемиялық жағдай пациенттің өзіне өзі көмектесе алмайтын және глюкагонды немесе в\і глюкозаны енгізу қажет болған жағдай ретінде анықтады. 3-кестені қараңыз.
3-кесте. Клиникалық зерттеу деректері - Левемир препаратымен біріктірілген терапия + лираглутид+метформин
Зерттеу аптасы — Левемир + лираглутид + метформин препаратын қолданатын топ n = 160 — Лираглутид + метформинді қолданатын топ n = 149 — Р мәні
Бастапқы деңгеймен салыстырғанда HbA1с орташа өзгеруі (%) — 0–26 апта — -0,51 — 0,02 — <0,0001
0–52 апта — -0,50 — 0,01 — <0,0001
HbA1с нысаналы көрсеткіштеріне қол жеткізген пациенттердің үлесі <7% (%) — 0–26 апта — 43,1 — 16,8 — <0,0001
0–52 апта — 51,9 — 21,5 — <0,0001
Бастапқы деңгеймен салыстырғанда дене салмағының өзгеруі (кг) — 0–26 апта — -0,16 — -0,95 — 0,0283
0–52 апта — -0,05 — -1,02 — 0,0416
Қалыпты гипогликемиялық эпизодтар (пациент-жыл) — 0–26 апта — 0,286 — 0,029 — 0,0037
0–52 апта — 0,228 — 0,034 — 0,0011
2 типті қант диабеті бар пациенттерде плацебомен салыстырғанда, лираглутидтің тиімділігі мен қауіпсіздігін зерттеу мақсатында (1,8 мг) базальды инсулинде метформинмен немесе метформинсіз жеткіліксіз түрде бақыланатын 26 апталық қосарлы рандомизацияланған клиникалық зерттеу жүргізілді. Гипогликемия қаупін азайту үшін бастапқы деңгейі HbA1c ≤8,0% пациенттерде инсулин дозасы 20%төмендетілді. Кейіннен пациенттерге рандомизацияға дейінгі дозадан жоғары емес деңгейге дейін инсулин дозасын титрлеуге рұқсат етілген. Левемир препараты 33% пациенттерде (n=147) базальды инсулин ретінде қолданылды (97,3% метформинді қолданған). Осы пациенттерде лираглутидтің қосылуы плацебоны қосумен салыстырғанда HbA1c-тің (8,24% - бен салыстырғанда 6,93% дейін) көп төмендеуіне, аш қарынға қандағы глюкоза деңгейінің аса төмендеуіне (8,13 ммоль/л-мен салыстырғанда 7,20 ммоль/л-ге дейін) және дене салмағының (-3,47 кг қарсы -0,43 кг) көп төмендеуіне әкелді. Осы параметрлердің бастапқы мәндері екі топта бірдей болды. Гипогликемияның болмашы эпизодтарының пайда болу жиілігі екі топта ұқсас болды, сондай-ақ гипогликемияның ауыр эпизодтары екі топта да байқалды.
1 типті диабеттен зардап шегетін, инсулинмен базис-болюсті ем алатын пациенттердің қатысуымен ұзақ мерзімді зерттеулерде Левемир препаратын қолданған кезде ашқарындағы плазмадағы глюкоза деңгейінің көрсеткіштері ХБП-инсулинмен салыстырғанда жақсарды. Левемир препаратын және ХБП-инсулинді қолданған кезде гликемиялық бақылау көрсеткіштері (HbA1с) салыстырмалы мәндерге ие болды, бұл ретте бірінші түнгі гипогликемия қаупі төмен болды, ал дене салмағының артуы байқалмады.
Инсулинмен базальды-болюсті емді қолданада отырып клиникалық зерттеулер жүргізген кезде Левемир препаратын және ХБП-инсулинді алу аясында барлық гипогликемиялардың бірдей жиілігі байқалды. Түнгі гипогликемияны талдау 1 типті диабеттен зардап шегетін пациенттерде ХБП-инсулинмен салыстырғанда қалыпты түнгі гипогликемияның даму қаупінің айтарлықтай төмендеуін анықтады (плазмадағы глюкоза деңгейіне қайта есептегенде өз бетінше емдеу қабілеті және капиллярлы қандағы глюкоза деңгейімен расталған кемінде 2,8 ммоль/л немесе 3,1 ммоль/л), ал 2 типті диабетпен зардап шегетін пациенттерде айырмашылықтар анықталған жоқ.
Левемир препаратын қолданған кезде тиісті антиденелердің өндірілуі байқалды, осыған қарамастан олар гликемиялық бақылауға әсер етпейді.
Жүктілік
Қауіпсіздікті проспективтік интервенциялық емес зерттеуде Левемир препаратын (n = 727, 680 тірі жаңа туған нәрестелер) немесе басқа базалды инсулиндерді (n = 730, 668 тірі жаңа туған нәрестелер) қолданған, 1 немесе 2 типті диабетке шалдыққан әйелдердегі жүктілік нәтижелері зерттелген.
«Даму ақаулары» түпкілікті нүктесінің компоненттері үшін (туа біткен ауыр даму ақаулары салдарынан жүктілікті жасанды тоқтату, туа біткен ауыр даму ақаулары немесе туа біткен аздаған даму ақаулары) Левемир препараты және басқа базалды инсулиндердің арасында статистикалық мәнді айырмашылық байқалмаған. Зерттеу нәтижелері көрсеткендей, бұрын анықталған қант диабеті бар әйелдерде басқа базалды инсулиндермен салыстырғанда Левемир препаратын қолдану жүктіліктің қолайсыз нәтижесі қаупінің артуына апармайды.
Левемир рандомизацияланған бақыланатын ашық клиникалық зерттеуде зерттелген, онда 1-типті қант диабеті бар жүкті әйелдер (n = 310) екі топта да базалды-болюс режимінде (n = 152) Левемирді немесе базалды ХБП-инсулинді (n = 158) НовоРапид препаратымен бірге алған.
Жүктіліктің 36-аптасында HbA1c көрсеткіші бойынша ХБП-инсулиннен Левемирдің тиімділігі кем түспеген, бұл ретте жүктілік кезінде HbA1c орташа деңгейінің төмендеуі бірдей болған.
Балалар
Левемир препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі жасөспірімдер мен балалардың қатысуымен ұзақтығы 12 айға дейінгі үш рандомизацияланған бақыланатын клиникалық зерттеулерде зерттелді (барлығы n=1045); оларға 1-ден 5 жасқа дейінгі 167 бала қатысты. Зерттеулерде Левемир препаратын қолданған кезде гликемиялық бақылау көрсеткіші (HbA1с) базальды-болюстік сызбада ХБП-инсулинге арналған көрсеткішпен салыстырмалы екенін көрсетті (кемінде 0,4% тиімділігінің шегі). Левемир препаратын инсулин деглудекпен салыстыруды зерттеуде кетозбен гипергликемия эпизодтарының деңгейі Левемир препараты үшін айтарлықтай жоғары болды, тиісінше бір пациент жыл үшін 1,09 және 0,68 эпизодтар. Бұдан басқа, Левемир препаратын енгізу аясында ХБП-инсулинді қолданумен салыстырғанда дене салмағының (СА (стандартты ауытқуы), жынысы мен жасы бойынша түзетілген салмағы) толықтыруының төмендеуі байқалды.
Левемир препаратымен ұзақ емделгеннен кейін антиденетүзілімді зерттеу үшін 2 жастан асқан балалардың қатысуымен зерттеу мерзімі қосымша 12 айға ұзартылды (24 ай ішінде емдеу туралы барлық деректер ). Бірінші жыл ішінде инсулинге антиденелер деңгейі жоғарылағаннан кейін, екінші жыл ішінде ол бастапқы деңгейден (зерттеу басталғанға дейін) аз ғана асатын шамаға дейін төмендеді. Алынған нәтижелер антиденелердің пайда болуы гликемиялық бақылауға және Левемир препаратының дозалануына теріс әсер етпейтінін көрсетеді.
2 типті қант диабеті бар жасөспірімдер жасындағы пациенттер үшін тиімділігі мен қауіпсіздігі 1 типті қант диабеті бар балалар, жасөспірімдер мен ересек пациенттер және 2 типті қант диабеті бар ересек пациенттер үшін деректер негізінде экстраполирленген. Алынған нәтижелер 2 типті қант диабеті бар жасөспірім жастағы пациенттерде Левемир препаратын пайдалануды растайды.