Лизиноприл таблетки 5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - лизиноприл дигидраты (лизиноприлге шаққанда) – 0,005 г, 0,010 г, 0,020 г, қосымша заттар: маннитол, жүгері крахмалы, кальций фосфат дигидраты, повидон, натрий кроскармеллозасы, магний стеараты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ немесе ақ дерлік түсті, жалпақ цилиндр пішінді, ойығы бар - 5 мг, 10 мг доза, 20 мг доза – ойығы және сызығы бар таблеткалар. Жеңіл мәрмәрлігіне жол беріледі.

- артериялық гипертензияда (монотерапияда немесе гипертензияға қарсы басқа дәрілермен біріктіріп) - созылмалы жүрек жеткіліксіздігінде (оймақгүл препараттарын және/немесе диуретиктерді қабылдайтын пациенттердегі ем үшін біріктірілген ем құрамында) - жедел миокард инфарктісінде (алғашқы тәулікте тұрақты гемодинамикалық көрсеткіштері бар пациенттерде) - диабеттік нефропатияда (АҚ қалыпты инсулинге тәуелді пациенттердегі және артериялық гипертензиясы бар инсулинге тәуелділігі жоқ пациенттердегі альбуминурияның төмендеуі)

ATХ коды: С09АА03 Әсер ету механизмі Лизиноприл-пептидилдипептидаза ферментінің тежегіші. Ол ангиотензин I –дің вазоконстрикторлы пептид, ангиотензин II-ге айналуын катализдейтін ангиотензин-өзгертуші ферментті (АӨФ) тежейді. Ангиотензин II сондай-ақ бүйрек үсті безінің қыртысында альдостерон секрециялануын стимуляциялайды. АӨФ тежелуі ангиотензин II концентрациясының төмендеуіне әкеледі, соның нәтижесінде вазопрессорлық белсенділік төмендейді және альдостерон секрециясы азаяды. Соңғысының төмендеуі қан сарысуындағы калий мөлшерін арттыруға әкелуі мүмкін. Фармакодинамикалық әсері Лизиноприлдің артериялық қысымды төмендететін механизмнің негізінде, ең алдымен, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің бәсеңдеуі жүреді деп саналады, лизиноприл ренин деңгейі төмен артериялық гипертензиясы бар пациенттерде де артериялық қысымды төмендетеді. АӨФ брадикинин бұзатын фермент кининаза II-ге сәйкес. Брадикининнің, қуатты возодилататорлық пептидтің жоғары концентрациясы лизиноприлдің емдік әсерінде рөлі болатын-болмайтынын әлі анықтау керек. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Лизиноприлдің жүрек жеткіліксіздігі кезіндегі өлімге және ауруға әсері жоғары дозаны (күніне бір рет 32,5 мг немесе 35 мг) төмен дозамен (күніне бір рет 2,5 мг немесе 5 мг) салыстыру арқылы зерттелді. Зерттеуде 46 ай орташа бақылау кезеңінде 3164 пациент тірі қалған пациенттер үшін лизиноприлдің жоғары дозасы төмен дозамен салыстырғанда барлық себептердің біріктірілген соңғы өлім нүктесінде және барлық себептер бойынша емдеуге жатқызуда (p = 0,002) қауіптің 12%-ға төмендеуін және барлық себептер бойынша өлім қаупінің және жүрек-қан тамырларынан емдеуге ауруханаға жатқызудың 8% - ға (p = 0,036) төмендеуін тудырды. Барлық себептерден (8 %; р = 0,128) және жүрек-қан тамырлары ауруларынан (10 %; р = 0,073) өлім қаупінің төмендеуі байқалды. Келесі талдауда төменгі дозалармен салыстырғанда лизиноприлдің жоғары дозасын алған пациенттерде жүрек жеткіліксіздігіне байланысты емдеуге жатқызу саны 24% - ға (р = 0,002) төмендеген. Лизиноприлдің жоғары және төмен дозаларын алған пациенттерде симптоматикалық артықшылықтар бірдей болды. Зерттеу нәтижелері жоғары немесе төмен дозаларда лизиноприл алған пациенттер үшін жағымсыз құбылыстардың жалпы бейіндері сипаты мен саны бойынша ұқсас болғанын көрсетті. Гипотензия немесе бүйрек функциясының өзгеруі сияқты АӨФ тежеу нәтижесінде пайда болатын болжамды оқиғалар реттеуге болатындай болды және емдеуді тоқтатуға сирек соқтырды. Төмен дозамен салыстырғанда лизиноприлдің жоғары дозасын алған пациенттерде жөтел сирек болды. Миокардтың жедел инфарктісінен кейін 24 сағат ішінде ем тағайындалған 19 394 пациентте бақылауымен, 6 апта бойына жеке-дара немесе біріктірілімде енгізілген лизиноприл және глицерин тринитратының әсерлерін салыстыру үшін 2x2 факторлық жоспары пайдаланылған GISSI-3 зерттеуде бақылаумен салыстырғанда (2р = 0,03) лизиноприл өлім қаупінің статистикалық елеулі 11 %-ға төмендеуін жүргізді. Глицерилтринитраттың көмегімен қауіптің төмендеуі айтарлықтай болған жоқ, бірақ лизиноприл мен глицерилтринитраттың біріктірілуі бақылаумен (2p = 0,02) салыстырғанда өлім қаупінің 17% - ға айтарлықтай төмендеуіне әкелді. Егде жастағы (жасы >70 жас) және өлімнің жоғары қаупі бар пациенттер ретінде алдын ала анықталған әйелдердің қосалқы топтарында өлімнің және жүрек функциясының біріктірілген ақырғы нүктесі үшін елеулі пайда бақыланды. Барлық пациенттер үшін біріктірілген ақырғы нүктесі, сондай-ақ 6 айдан кейін жоғары қауіпті қосалқы топтар, сондай-ақ лизиноприл немесе лизиноприл плюс глицерилтринитратты 6 апта ішінде алған пациенттер үшін елеулі пайда көрсетті, бұл лизиноприл үшін профилактикалық әсерді көрсетеді. Вазодилататордың кез келген емдеуінен күтілгендей, гипотония және бүйрек дисфункциясы жағдайларының санының артуы лизиноприлмен емдеумен байланысты болды, бірақ олар өлімнің пропорционалды ұлғаюына байланысты емес. Лизиноприл кальций өзекшелерінің блокаторымен салыстырылған жасырын салыстырмалы, рандомизацияланған көп орталықты зерттеуде микроальбуминуриямен сипатталатын, жаңадан басталған нефропатиямен 2 типті қант диабеті бар гипертониямен ауыратын 335 пациентте, 12 ай бойы күніне бір рет енгізілетін 10 мг-ден 20 мг-ға дейінгі лизиноприл систолалық/диастолалық артериялық қысымын 13/10 мм сын. бағ. және несеппен альбуминнің экскрециясын 40 %-ға төмендеткен. Лизиноприл алған пациенттерде артериялық қысымның осыған ұқсас төмендеуіне әкелген кальций өзекшелерінің блокаторларымен салыстырғанда, несеппен альбумин экскрециясының едәуір көп төмендегені байқалды, бұл лизиноприлдің ACE тежегіш әсері бүйрек тініне тікелей әсер ету есебінен микроальбуминурияны оның қан қысымының төмендеуінің әсеріне қосымша азайтатынын айғақтайды. Лизиноприлмен емдеу гликемиялық бақылауға әсер етпейді, бұл гликирленген гемоглобин (HbA 1c) деңгейіне елеулі әсердің болмауын айғақтайды. Ренин-ангиотензин жүйесі (РАЖ) – актанттар Екі ірі рандомизацияланған бақыланатын зерттеулерде (ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone және Ramipril Global Endpoint Trial үйлесімдегі) және VA NEPHRON-D (диабет бойынша ардагерлерге қатысты нефропатия) ангиотензин II рецепторларының блокаторымен АӨФ тежегішінің біріктірілімін пайдалану зерттелді. ONTARGET - бұл анамнезінде жүрек-қан тамырлары немесе цереброваскулярлы аурулары бар немесе аяқ-қол мүшелерінің зақымдануымен бірге жүретін 2-типті қант диабеті бар пациенттердің қатысуымен жүргізілген зерттеу. VA NEPHRON-D 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттердің қатысуымен өткізілді. Бұл зерттеулер бүйрек және/немесе жүрек-қан тамырлары нәтижелері мен өлімге айтарлықтай оң әсерін көрсетпеді, ал гиперкалиемияның, бүйректің жедел зақымдануының және/немесе гипотонияның жоғары қаупі монотерапиямен салыстырғанда байқалды. Олардың ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерін ескергенде, бұл нәтижелер басқа АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары үшін де өзекті. Демек, АӨФ тежегіштерін және ангиотензин ІІ рецепторларының блокаторларын диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде қолдануға болмайды. ALTITUDE (жүрек-қан тамырлары және бүйрек ауруларының соңғы жететін межелерін пайдалана отырып, 2 типті диабет кезінде алискиренді зерттеу) 2 типті қант диабеті және бүйректің созылмалы ауруы, жүрек-қан тамырлары аурулары немесе олардың біріктірілімі бар пациенттерде АӨФ тежегішімен немесе II ангиотензин рецепторларының блокаторымен стандартты емге алискиренді қосу артықшылықтарын тексеру үшін әзірленген зерттеу болды. Зерттеу қолайсыз нәтижелердің жоғары қаупіне байланысты мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қан тамырлары ауруларынан және инсульттен болатын өлім плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі болды және жағымсыз әсерлер мен ауыр жағымсыз әсерлер (гиперкалиеми, гипотензия және бүйрек дисфункциясы) плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі тіркелді. Балалар 6-16 жастағы артериялық гипертензиясы бар 115 бала қатысқан клиникалық зерттеулерде 50 кг-дан кем салмақтағы пациенттер күніне бір рет 0,625 мг, 2,5 мг немесе 20 мг лизиноприл алған, ал 50 кг немесе одан көп салмақтағы пациенттер күніне бір рет 1,25 мг, 5 мг немесе 40 мг лизиноприл алған. 2 апта ішінде лизиноприл күніне бір рет енгізілді, 1,25 мг асатын дозаларда көрсетілген тұрақты гипертензияға қарсы тиімділігі бар дозаға байланысты төмен артериялық қысым байқалды. Бұл әсер диастолалық қысым шамамен 9 мм сын. бағ. көтерілген кезде тоқтату фазасында расталған. Лизиноприлдің орташа және жоғары дозаларын алған пациенттерге қарағанда плацебомен салыстырғандағы пациенттерде көп. Лизиноприлдің дозаға тәуелді гипертензияға қарсы әсері бірнеше демографиялық: жасы, Таннер сатысы, жынысы және нәсілі бойынша қосалқы топтарда тұрақты болды.

Дозалау режимі Дозаны клиникалық білінулеріне және препараттың артериялық қысымға әсеріне сәйкес жеке таңдау керек. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Артериялық гипертензиясы бар 6 жастан асқан балаларда қолдану тәжірибесі шектеулі, бірақ басқа қолданылуының тәжірибесі жоқ. Лизиноприлді балаларда артериялық гипертензияны емдеу үшін ғана қолданған жөн және басқа қолданылуында ұсынылмайды. Лизиноприлді 6 жастан кіші балаларда немесе бүйрек жеткіліксіздігі ауыр балаларда қолдануға болмайды (шумақтық сүзіліс жылдамдығы (ШСЖ) <30 мл/мин/1,73 м2 дене беткейінің ауданы). Егде жастағы пациенттер Клиникалық зерттеулерде препараттың тиімділігі немесе қауіпсіздік бейінінде ешқандай жасқа байланысты өзгерістері болған жоқ. Алайда, егер егде жастағыларда бүйрек функциясының төмендеуі жасына байланысты болса, лизиноприлдің бастапқы дозасын анықтау үшін 1-кестеде келтірілген ұсынымдарды пайдалану керек. Осыдан кейін доза артериялық қысымның реакциясына сәйкес түзетілуі тиіс. Артериялық гипертензиясы бар пациенттер Әдеттегі ұсынылатын бастапқы доза 10 мг құрайды. Әдеттегі тәуліктік демеуші доза - 20 мг. Егер қажетті емдік әсеріне 2-4 апта ішінде жету мүмкін болмаса, дозаны қосымша арттыруға болады. Ұзақ мерзімді бақыланатын клиникалық зерттеулерде қолданылатын ең жоғары доза тәулігіне 80 мг құрады. Егер пациент алдын ала диуретиктермен ем алса, онда мұндай препараттарды қабылдауды лизиноприл қолданудан 2-3 күн бұрын тоқтату қажет. Егер бұл мүмкін болмаса, онда Лизиноприл препаратының бастапқы дозасы тәулігіне 5 мг аспауы тиіс. Реноваскулярлы гипертензиясы бар немесе ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің жоғары белсенділігі бар басқа да жағдайларда пациенттер, сондай - ақ төменгі бастапқы дозаны-2,5 – 5 мг (1/2 таблеткадан 5 мг-ден -1 таблетка), күшейтілген дәрігерлік бақылаумен (АҚ, бүйрек функциясын, қан сарысуындағы калий деңгейін бақылау) тағайындаған жөн. Демеуші дозаны қатаң дәрігерлік бақылауды жалғастыра отырып, АҚ динамикасына байланысты анықтау керек. 6 жастан 16 жасқа дейінгі артериялық гипертензиясы бар балаларда қолдану Ұсынылатын бастапқы доза 20-дан < 50 кг-ға дейінгі пациенттер үшін күніне бір рет 2,5 мг және дене салмағы ≥ 50 кг пациенттер үшін күніне бір рет 5 мг құрайды. Дозаны дене салмағы 20-дан < 50 кг-ға дейінгі пациенттерде күніне ең жоғарысы 20 мг және дене салмағы ≥ 50 кг пациенттерде 40 мг болатындай етіп жеке таңдау керек. Балаларда 0,61 мг/кг-дан асатын (немесе 40 мг-дан асатын) дозалар зерттелмеген. Бүйрек функциясы төмендеген балаларда бастапқы дозаны төмендету немесе препаратты қабылдау арасындағы аралықты ұлғайтуды қарастыру керек. Бүйрек жеткіліксіздігі кезінде лизиноприл бүйрек арқылы бөлінуіне байланысты бастапқы доза креатинин клиренсіне қарай анықталуы тиіс. 1 кесте. Бүйрек жеткіліксіздігін түзетудің дозасы Креатинин клиренсі, мл/мин — Бастапқы доза мг/күн 10 мл/мин аз (диализдегі пациенттерді қоса) — 2,5 мг * 10-30 мл/мин — 2,5 – 5 мг 31-80 мл/мин — 5 – 10 мг * Дозасы және / немесе енгізу жиілігі артериялық қысымның реакциясына байланысты түзетілуі тиіс Доза артериялық қысым бақыланғанша немесе күніне ең көп дегенде 40 мг дейін арттырылуы мүмкін. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде лизиноприлді диуретиктерге және қажет болған жағдайда дигиталиске немесе бета-адреноблокаторларға қосымша ем ретінде пайдаланған жөн. Лизиноприлді артериялық қысымға бастапқы әсерін анықтау үшін дәрігердің бақылауымен күніне бір рет 2,5 мг бастапқы дозадан бастауға болады. Лизиноприл препаратының дозасын арттыру керек: • 10 мг аспайтын қадаммен • 2 аптадан кем емес аралықпен • пациент үшін ең жоғары рұқсат етілген доза-күніне бір рет 35 мг дейін. Дозаны түзету жекелеген пациенттердің клиникалық жауаптарына негізделуі тиіс. Симптоматикалық гипотонияның жоғары қаупі бар пациенттерге, мысалы, гипонатриемиясы бар немесе онсыз тұздың сарқылуы бар пациенттерге, гиповолемиясы бар пациенттерге немесе қарқынды диуретиктік ем қабылдаған пациенттерге мүмкіндігінше Лизиноприл препаратымен ем басталғанға дейін осы жағдайларды түзету керек. Бүйрек функциясы мен сарысудағы калий деңгейін бақылау қажет. Жедел миокард инфарктісі бар пациенттер (біріктірілген ем құрамында) Бастапқы терапия (жедел миокард инфарктісінің алғашқы 3 тәулігі) Лизиноприлмен емдеуді симптомдар пайда болғаннан кейін 24 сағат ішінде бастауға болады Алғашқы тәуліктерде - 5 мг ішке, одан кейін тәулік аралатып - 5 мг, екі тәуліктен кейін 10 мг және одан кейін тәулігіне 1 рет 10 мг. Жедел миокард инфарктісі бар пациенттерде препаратты кемінде 6 апта қолдану керек. Емдеуді систолалық АҚ 100 мм сын. бағ. төмен болған кезде бастауға болмайды. Систолалық АҚ төмен (≤120 мм сын. бағ.) пациенттерге емдеудің басында және жедел миокард инфарктісінен кейінгі алғашқы 3 тәулік ішінде лизиноприлдің аз дозасы – тәулігіне 1 рет 2,5 мг тағайындалады. Демеуші ем Лизиноприлдің демеуші дозасы тәулігіне 1 рет 10 мг құрайды. Емдеу курсы - кем дегенде 6 апта. Одан әрі қарай емді жалғастырудың орындылығын бағалау керек. Жүрек жеткіліксіздігінің симптомдары бар пациенттерге лизиноприл қабылдауды жалғастыру ұсынылады. Артериялық гипотензия дамыған жағдайда (систолалық АҚ ≤ 100 мм сын. бағ. лизиноприлдің тәуліктік дозасы уақытша 5 мг – ға дейін, қажет болған жағдайда 2,5 мг-ға дейін төмендетіледі. АҚ ұзақ айқын төмендеген жағдайда (1 сағаттан астам уақыт систолалық АҚ 90 мм сын. бағ. төмен) лизиноприл қолдануды тоқтату керек. Диабеттік нефропатиясы бар пациенттер Инсулинге тәуелді қант диабеті бар пациенттерде тәулігіне 1 рет 10 мг Лизиноприл препараты қолданылады. Дозаны қажет болған жағдайда «отырған» қалпында диастолалық АҚ 90 мм сын. бағ. төмен мәндеріне жеткізу мақсатында тәулігіне 1 рет 20 мг дейін арттыруға болады. Енгізу әдісі және жолы Лизиноприлді бір реттік тәуліктік дозада ішу арқылы қабылдау керек. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Күніне бір рет қабылданатын барлық басқа дәрілер сияқты, лизиноприл күн сайын шамамен бір уақытта қабылдау керек. Лизиноприл таблеткаларының сіңірілуі тамаққа байланысты емес. Дозаны пациенттің бейініне және артериялық қысымға реакциясына сәйкес жеке таңдау керек. Емдеудің ұзақтығы Емдеу ұзақтығын емдеуші дәрігер анықтайды Артериялық гипертензия кезінде толық әсер әдетте ем басталған соң 2-4 аптадан кейін дамиды. Тұрақты артериялық гипертензия кезінде АҚ, бүйрек функциясын, қан сарысуындағы калий концентрациясын дәрігерлік бақылай отырып, ұзақ демеуші ем көрсетілді. Жедел миокард инфарктісі кезінде (біріктірілген ем құрамында) лизиноприлмен емдеу курсы кемінде 6 аптаны құрайды. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Препаратты тағайындалғаннан төмен дозада қабылдаған немесе препараттың дозасын қабылдауды өткізіп алған жағдайда келесі қабылдау кезінде дозаны екі еселеуге болмайды. Тоқтату симптомдары қаупінің барын көрсету Деректер жоқ Дәрілік препаратты қолдану тәсілін айқындау үшін медицина қызметкерінен кеңес алуға жүгінудің ұсынымдары Препараттың дозасын, қабылдау режимін, сондай-ақ қолдану ұзақтығын дәрігер әрбір пациент үшін жеке анықтайды.

• лизиноприлге немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • алдыңғы АӨФ тежегіштерімен емге байланысты ангионевроздық ісіну тарихы • лизиноприлді сакубитрил/валсартанмен бір мезгілде қабылдау. Лизиноприл қабылдауды сакубитрил/валсартанның соңғы дозасынан кейін 36 сағат өтпей бастауға болмайды • тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну • жүктіліктің екінші және үшінші триместрі • лизиноприлді құрамында алискирен бар өнімдермен бір мезгілде қолдану қант диабеті немесе бүйрек жеткіліксіздігі (ШСЖ <60 мл/мин/1,73 м 2) бар пациенттерге қарсы көрсетілімде • 6 жасқа дейінгі балаларда

Жиі - бас айналу, бас ауыру - ортостаздық әсерлер (оның ішінде гипотония) - жөтел - диарея, құсу - бүйрек дисфункциясы Жиі емес - көңіл-күйдің өзгерулері, парестезия, вертиго, дәм сезу бұзылуы, ұйқының бұзылуы, елестеулер - миокард инфарктісі немесе инсульт, бұлар қауіп тобы пациенттерінің арасында шамадан тыс гипотониядан туындаған болуы мүмкін, жүректің қағуы, тахикардия, Рейно феномені - ринит - жүрек айнуы, іштің ауыруы және ас қорытудың бұзылуы - бөртпе, қышыну - импотенция - қажу, астения - қандағы мочевина деңгейінің жоғарылауы, қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауы, бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы, гиперкалиемия Сирек - гемоглобиннің төмендеуі, гематокриттің төмендеуі - сананың шатасуы, иіс сезудің бұзылулары - ауыз ішінің құрғауы - есекжем, алопеция, псориаз, аса жоғары сезімталдық/ангионевроздық ісіну: беттің, аяқ-қолдың, еріннің, тілдің, дыбыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі -уремия, бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігі - антидиурездік гормонның талапқа сай емес секрециясының синдромы - гинекомастия - қан сарысуында билирубин деңгейінің жоғарылауы, гипонатриемия Өте сирек - сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі, анемия, тромбоцитопения, лейкопения, нейтропения, агранулоцитоз, гемолиздік анемия, лимфаденопатия, аутоиммундық аурулар - гипогликемия - бронхтың түйілуі, синусит, аллергиялық альвеолит/эозинофильді пневмония - панкреатит, ішектің ангионевроздық ісінуі, гепатоцеллюлярлық немесе холестаздық гепатит, сарғаю және бауыр функциясының жеткіліксіздігі - қатты терлеу, сулы бөртпе, уытты эпидермалық некролиз, Стивенс-Джонсон синдромы, мультиформалы эритема, терінің жалған лимфомасы - олигурия/анурия Жиілігі белгісіз - анафилаксиялық/ анафилактоидтық реакциялар - депрессия симптомы, естен тану Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған жағдайда медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе тікелей, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық мәліметтер базасына хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

АӨФ тежегіштерінің артық дозалануымен байланысты симптомдары гипотензия, циркуляторлық шок, электролиттің бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі, гипервентиляция, тахикардия, жүрек соғуы, брадикардия, бас айналу, мазасыздық және жөтел болуы мүмкін. Артық дозалануының ұсынылатын емі – вена ішіне физиологиялық ерітіндіні енгізу. Гипотония туындаған кезде пациент көлденең қалыпта жатқызылуы тиіс. Мүмкін болса, сондай-ақ ангиотензин ІІ инфузиясымен және/немесе венаішілік катехоламиндермен емдеу туралы мәселені қарастыруға болады. Егер жуырда тамақ ішкен болса, лизиноприлді жоюға бағытталған шараларды қолданыңыз (мысалы, құстыру, асқазанды шаю, абсорбенттер мен натрий сульфатын енгізу). Лизиноприл жалпы қан ағынынан гемодиализбен шығарылуы мүмкін. Кардиостимулияциялайтын ем тұрақты брадикардияны емдеу үшін көрсетілген. Өмірлік маңызды көрсеткіштерді, сарысулық электролиттер мен креатинин концентрациясын жиі бақылау керек.

Симптоматикалық гипотензия Симптоматикалық гипотензия гипертониялық ауруы асқынбаған пациенттерде сирек байқалады. Гипертониялық ауруы бар лизиноприл қабылдайтын пациенттерде, егер пациент арыған болса, мысалы, диуретиктік ем, тұзды диеталық шектеу, диализ, диарея немесе құсу, немесе ренинге тәуелді ауыр гипертензиясы болса, артериялық гипотензия ықтималдығы көбірек болуы мүмкін. Жүрек жеткіліксіздігі бар, бүйрек жеткіліксіздігі бар немесе онсыз пациенттерде симптоматикалық гипотензия байқалды. Бұл жүрек жеткіліксіздігінің ауыр дәрежесі бар пациенттерде ең ықтимал, бұл ілмекті диуретиктердің жоғары дозаларын пайдалануда, гипонатриемияда немесе функциялық бүйрек жеткіліксіздігінде көрінеді. Симптоматикалық гипотония қаупі жоғары пациенттерде емнің басталуын және дозаны түзетуді мұқият қадағалау керек. Осындай пайымдаулар жүректің ишемиялық ауруы бар немесе артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуі миокард инфарктіне немесе цереброваскулярлы зақымдануларға әкелуі мүмкін цереброваскулярлы аурулары бар пациенттерге қолданылады. Гипотония пайда болған кезде пациент шалқадан жатқан күйде болуы тиіс және қажет болған жағдайда физиологиялық ерітіндіні вена ішіне құюды қабылдауы тиіс. Уақытша гипотензиялық жауап көлемін арттырғаннан кейін қан қысымы ұлғайған кезде ғана әдетте қиындықсыз беруге болатын одан әрі дозалар үшін қарсы көрсетілім емес. Қан қысымы қалыпты немесе төмен, жүрек жеткіліксіздігі болатын кейбір пациенттерде лизиноприлден жүйелі қан қысымының қосымша төмендеуі мүмкін. Бұл әсер күтіледі және әдетте емдеуді тоқтатуға себеп емес. Егер гипотония симптоматикалық болса, дозаны азайту немесе лизиноприл қабылдауды тоқтату қажет болуы мүмкін. Жедел миокард инфарктісі кезіндегі гипотония Вазодилататормен емдегеннен кейін гемодинамиканың одан әрі елеулі нашарлау қаупіне ұшырайтын жедел миокард инфарктісі бар пациенттерде Лизиноприл препаратымен емдеуді бастауға болмайды. Бұл систолалық артериялық қысымы 100 мм.с.б. немесе одан төмен пациенттер немесе кардиогенді шок болатын пациенттер. Инфарктан кейінгі алғашқы 3 күн ішінде егер систолалық артериялық қысым 120 мм с.б. немесе одан төмен болса, дозаны азайту керек. Егер систолалық артериялық қысым 100 мм с.б. немесе одан төмен болса, демеуші дозаларды 5 мг дейін немесе уақытша 2,5 мг дейін азайту керек. Егер гипотония сақталса (систолалық артериялық қысымы 1 сағаттан артық 90 мм с.б. кем. болса), лизиноприлді тоқтату керек. Аорта және митральды қақпақшаларының стенозы / гипертрофиялық кардиомиопатия АӨФ басқа тежегіштері жағдайындағы сияқты, лизиноприлді митраль қақпақшасының стенозы және аорта стенозы немесе гипертрофиялық кардиомиопатия сияқты сол жақ қарыншадан шығатын бөлігінің обструкциясы болатын пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек жеткіліксіздігі жағдайында (креатинин клиренсі <80 мл/мин) лизиноприлдің бастапқы дозасы пациенттің креатинин клиренсіне сәйкес, содан кейін пациенттің емдеуге реакциясына байланысты түзетілуі тиіс. Калий мен креатининнің тұрақты мониторингі осы пациенттер үшін қалыпты медициналық практиканың бір бөлігі болып табылады. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде гипотензия АӨФ тежегіштерімен ем басталғаннан кейін бүйрек функциясын ың одан әрі нашарлауына әкелуі мүмкін. Бұл жағдайда әдетте қайтымды болатын жедел бүйрек жеткіліксіздігі туралы хабарланады. Бүйрек артериясының екі жақты стенозы бар немесе ангиотензин өзгертуші ферменттің тежегіштерімен емделген жалғыз бүйректің артериясының стенозы бар кейбір пациенттерде әдетте емдеуді тоқтатқаннан кейін қайтымды қандағы мочевина құрамының және сарысулық креатининнің көбеюі байқалды. Бұл әсіресе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде болуы ықтимал. Реноваскулярлық гипертония болған кезде ауыр гипотонияның және бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупі артады. Бұл пациенттерде емдеуді төменгі дозамен мұқият медициналық бақылаумен және дозаны мұқият титрлеу арқылы бастаған жөн. Диуретиктермен емдеу жоғарыда аталғандарға ықпал ететін фактор болуы мүмкін болғандықтан, оларды тоқтату керек, ал бүйрек функциясын Лизиноприл препаратымен емдеудің алғашқы аптасында бақылау керек. Гипертониялық ауруы бар кейбір пациенттерде әсіресе лизиноприл несеп айдайтын дәрімен бір мезгілде тағайындалған кезде, бүйрек тамырларының бұрынғы ауруларынсыз қандағы мочевинаның және сарысулық креатинин деңгейінің, әдетте шамалы және өтпелі жоғарылауы дамыды. Бұл бұрыннан бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жиі кездеседі. Дозаны азайту және/немесе диуретик және/немесе лизиноприл қабылдауды тоқтату қажет болуы мүмкін. Жедел миокард инфарктісі кезінде лизиноприлмен емдеуді сарысудағы 177 микромоль/л асатын креатининнің концентрациясы ретінде айқындалатын, бүйрек дисфункциясы және/немесе тәулігіне 500 мг асатын протеинурия белгілері бар пациенттерде бастауға болмайды. Егер лизиноприлмен емдеу кезінде бүйрек дисфункциясы дамыса (сарысудағы креатининнің концентрациясы 265 микромоль/л-ден асса немесе емдеуге дейінгі мәннен екі еселенсе), дәрігер лизиноприлді тоқтату мүмкіндігін қарастыруы тиіс. Аса жоғары сезімталдық / Ангионевроздық ісіну Лизиноприлді қоса, ангиотензин-өзгеруші ферменттің тежегіштерімен емдейтін пациенттерде бет, аяқ-қол, ерін, тіл, дыбыс саңылауы және/немесе көмейдің ангиодистрофиясы сирек байқалады. Бұл емдеу кезінде кез келген уақытта болуы мүмкін. Мұндай жағдайларда Лизиноприл препаратын қабылдауды дереу тоқтату керек және пациенттерде симптомдарды толық жоюды қамтамасыз ету үшін тиісті ем және мониторинг тағайындау керек. Тыныс алу жеткіліксіздігі болмайтын, тек тілдің ісінуі болған жағдайларда да пациенттерге ұзақ бақылау қажет болуы мүмкін, себебі антигистаминдік препараттармен және кортикостероидтармен емдеу жеткіліксіз болуы мүмкін. Көмейдің ісінуіне немесе тілдің ісінуіне байланысты ангионевроздық ісіну салдарынан өлімге ұшырағаны туралы өте сирек хабарланған. Тілдің, дыбыс саңылауының немесе көмейдің зақымдануы бар пациенттерде, әсіресе анамнезінде тыныс алу жолдарына операция жасалғанда тыныс алу жолдарының обструкциясы болады. Мұндай жағдайларда шұғыл ем жүргізу керек. Бұл адреналин енгізуді және/немесе патенттік тыныс алу жолдарын қолдауды қамтуы мүмкін. Пациент симптомдары толық және тұрақты жойылғанға дейін мұқият медициналық бақылауда болуы тиіс. Ангиотензин өзгертуші ферменттің тежегіштері қара нәсілді емес пациенттерге қарағанда қара нәсілді пациенттерде ангионевроздық ісінудің жоғары деңгейін тудырады. Анамнезінде АӨФ тежегіштерімен еммен байланыссыз ангионевроздық ісінуі бар пациенттерде АӨФ тежегішін қабылдаған кезде ангионевроздық ісінудің жоғары қаупі болуы мүмкін. АӨФ тежегіштерін сакубитрил/ валсартанмен бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну дамуының жоғары қаупіне байланысты қарсы көрсетілімде. Сакубитрилмен/валсартанмен емдеуді лизиноприлдің соңғы дозасынан кейін 36 сағаттан бұрын бастауға болмайды. Лизиноприл препаратымен емдеуді сакубитрил/валсартанның соңғы дозасынан кейін 36 сағаттан бұрын бастауға болмайды. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимуспен, эверолимуспен, темсиролимуспен) және вилдаглиптинмен бір мезгілде қабылдау ангионевроздық ісіну қаупіне әкелуі мүмкін (мысалы, тыныс алу жолдарының немесе тілдің тыныс алу бұзылуымен немесе онсыз ісінуі). Рацекадотрил, mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және АӨФ тежегішін қабылдайтын пациентте вилдаглиптин қабылдағанда сақ болу керек. Гемодиализдегі пациенттердегі анафилактоидтық реакциялар Анафилактоидты реакциялар ағынның жоғары қарқындылығы бар (мысалы, AN 69) жарғақшалармен диализденген және сонымен бірге АӨФ тежегішін қабылдаған пациенттерде тіркелген. Бұл пациенттерде басқа түрдегі диализді жарғақшаны немесе басқа түрдегі гипертензияға қарсы агентті пайдалану мүмкіндігін қарастыру керек. Тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) аферезіндегі анафилактоидты реакциялар Тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) аферезі кезінде декстрансульфаты бар АӨФ тежегіштерін алатын пациенттер өмірге қауіпті анафилактоидты реакцияларды сирек өткерді. Бұл реакциялар АӨФ тежегішімен емдеуді әрбір аферез алдында уақытша тоқтату жолымен тойтарылып отырды. Десенсибилизация Десенсибилизацияны емдеу кезінде АӨФ тежегіштерін алатын пациенттерде (мысалы, жарғаққанаттылардың уы) тұрақты анафилактоидты реакциялар болады. Сол пациенттерде АӨФ тежегіштері уақытша тоқтатылғанда осы реакциялар болмады, бірақ олар дәрілік затты абайламай қайталап қолданғанда қайтадан пайда болған. Бауыр жеткіліксіздігі АӨФ тежегіштері холестаздық сарғаюдан басталатын синдроммен өте сирек байланысты болады және шұғыл некрозға және (кейде) өлімге дейін өршиді. Бұл синдромның механизмі түсініксіз. Лизиноприл қабылдайтын, сарғаю немесе бауыр ферменттерінің елеулі жоғарылауы дамитын пациенттер Лизиноприл препаратын қабылдауды тоқтатуы және тиісті медициналық бақылауда болуы тиіс. Нейтропения/агранулоцитоз Нейтропения / агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия АӨФ тежегіштерін алатын пациенттерде тіркелген. Нейтропения бүйрек функциясы қалыпты және басқа да асқынатын факторлары жоқ пациенттерде сирек кездеседі. Нейтропения және агранулоцитоз АӨФ тежегішін тоқтатқаннан кейін қайтымды. Лизиноприлді коллагенді тамыр аурулары бар пациенттерде, иммунодепрессантты терапиямен, аллопуринолмен немесе прокаинамидпен емдеумен немесе осы асқынатын факторлардың біріктірілуімен, әсіресе бүйрек функциясының бұрын бұзылған жағдайында ерекше сақтықпен қолданған жөн. Бұл пациенттердің кейбірінде антибиотиктермен қарқынды емге реакция бермеген ауыр инфекциялар дамыды. Егер лизиноприл мұндай пациенттерде пайдаланылса, лейкоциттер санының мезгіл-мезгіл мониторингі ұсынылады және пациенттерге инфекцияның кез келген белгілерін хабарлау қажеттігі туралы нұсқау берілуі тиіс. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы (РААЖ) АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қабылдау гипотонияның, гиперкалиемияның даму қаупін және бүйрек функциясының төмендеуін (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) арттырады. Сондықтан АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискриенді біріктірілімде пайдалану есебінен РААЖ қосарлы блокадасы ұсынылмайды. Егер қосарлы блокадамен ем мүлдем қажет деп есептелсе, ол тек маманның бақылауымен және бүйрек функциясына, электролиттер мен артериялық қысымға жиі мұқият мониторинг жүргізу кезінде жүргізілуі тиіс. АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторлары диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бір мезгілде пайдаланылмауы тиіс. Нәсілі АӨФ тежегіштері қара нәсілді еместерге қарағанда, қара нәсілді пациенттерде ангионевроздық ісінудің жоғары деңгейін тудырады. Басқа АӨФ тежегіштерімен қатар, Лизиноприл препараты қара нәсілді еместерге қарағанда қара нәсілді пациенттерде артериялық қысым төмендетуде тиімділігі аз болуы мүмкін, бұл қара нәсілді гипертониктердің популяциясында ренин мөлшері төмен жағдайлардың көп таралуына байланысты болуы мүмкін. Жөтел АӨФ тежегіштерін қолдану кезінде жөтел туралы хабарланған. Жөтел қақырықсыз, тұрақты және емді тоқтатқаннан кейін жойылады. АӨФ тежегіштерінен туындаған жөтел жөтелдің дифференциалды диагностикасының бөлігі ретінде қарастырылуы керек. Хирургия/Анестезия Күрделі хирургиялық араласуларға ұшыраған немесе гипотензия тудыратын препараттармен анестезия кезінде пациенттерде лизиноприл рениннің компенсаторлық бөлінуіне екінші рет ангиотензин II түзілуін бөгеуі мүмкін. Егер гипотензия пайда болса және бұл механизммен байланысты деп есептеледі, оны көлемді кеңейту арқылы түзетуге болады. Гиперкалиемия АӨФ тежегіштері гиперкалиемияны тудыруы мүмкін, себебі олар альдостеронның босатылуын тежейді. Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде әдетте әсері елеусіз. Дегенмен, бүйрек функциясы бұзылған, қант диабеті бар пациенттерде және/немесе калий (тұз алмастырғыштарды қоса) қоспаларын, калий жинақтаушы диуретиктер (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), сарысудағы калий деңгейінің жоғарылауымен байланысты басқа да препараттар (мысалы, гепарин, триметоприм немесе ко-триметоксазол, сондай-ақ триметоприм/сульфаметоксазол ретінде белгілі) және әсіресе альдостерон антагонистері немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын қабылдайтын пациенттерде гиперкалиемия туындауы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер мен ангиотензинді рецепторлардың блокаторларын АӨФ тежегіштерін алатын пациенттерде сақтықпен пайдаланған жөн және сарысудағы калий және бүйрек функциясын бақылау керек. Қант диабеті бар пациенттер Диабетке қарсы пероральді дәрілер немесе инсулин алған диабеті бар пациенттерде АӨФ тежегішімен емнің бірінші айы ішінде гликемиялық бақылауды мұқият жүзеге асыру керек. Литий Литий мен Лизиноприл препаратының біріктірілуі, әдетте, ұсынылмайды. Жүктілік АӨФ тежегіштерін жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Егер АӨФ тежегіштерімен емді жалғастыру қажет деп саналмаса, жүктілікті жоспарлайтын пациенттерге жүктілік кезінде пайдалану үшін қауіпсіздік бейіні белгіленген баламалы гипертензияға қарсы препараттар тағайындалуы тиіс. Жүктілік диагностикаланғанда, АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтату және қажет болған жағдайда баламалы емді бастау керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Лизиноприлдің жағымсыз әсерін ескере отырып, жоғары зейін қоюды талап ететін көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару кезінде сақ болу қажет. Көлік құралдарын немесе эксплуатация машиналарын басқару кезінде кейде бас айналу немесе шаршау туындауы мүмкін екенін ескеру керек.

Жүктілік Лизиноприлді жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Жүктілік анықталған кезде препаратты қабылдауды мүмкіндігінше ертерек тоқтату керек. Лизиноприл плаценталық бөгет арқылы өтеді. Жүктіліктің II және III триместрінде АӨФ тежегіштерін қабылдау шаранаға жағымсыз әсер етеді (АҚ айқын төмендеуі, бүйрек жеткіліксіздігі, гиперкалиемия, бас сүйектерінің гипоплазиясы, жатырішілік өлім болуы мүмкін). Жүктіліктің I триместрінде АӨФ тежегіштерін қабылдаумен байланысты тератогенділік қаупі туралы эпидемиологиялық деректер сенімді болмайды, алайда қауіптің аздаған ұлғаюы жоққа шығарылмайды. АӨФ тежегіштерінің жатырішілік әсеріне ұшыраған жаңа туған нәрестелер мен емшектегі балаларға АҚ айқын төмендеуін, олигурияны, гиперкалиемияны уақтыылы анықтау үшін бақылау жүргізу ұсынылады. Бала емізу кезеңі Лизиноприл препаратымен емдеу кезінде емшек емізуді тоқтату қажет (лизиноприлдің емшек сүтіне өтуі туралы деректер жоқ).

Гипертензияға қарсы дәрілер Лизиноприлді гипертензияға қарсы басқа агенттермен (мысалы, глицерил- тринитрат және басқа нитраттар немесе басқа вазодилататорлар) үйлесімде қолданғанда артериялық қысым деңгейінің төмендеуі мүмкін. Клиникалық сынақтардың деректері ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы (РААЖ) АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II немесе алискирен рецепторларының блокаторларын біріктіріп пайдаланған кезде РААЖ-не әсер ететін бір агентті пайдаланумен салыстырғанда гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) сияқты жағымсыз құбылыстардың жоғары жиілігіне байланысты екенін көрсетті. Ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыратын дәрілік заттар АӨФ тежегіштерін сакубитрил/ валсартанмен бір мезгілде қолдануға болмайды, себебі бұл ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттырады. АӨФ тежегіштерімен және рапамицин тежегіштерімен (mTOR) (мысалы, темсиролимус, сиролимус, эверолимус) немесе бейтарап эндопептидаза тежегіштерімен (БЭП) (мысалы, рацекадотрил), вилдаглиптин немесе плазминогеннің тіндік белсендіргішімен қатарлас емдеу ангионевроздық ісінудің даму қаупін арттыруы мүмкін. Диуретиктер Лизиноприл препаратын қабылдайтын пациенттің еміне диуретик қосылған кезде, гипертензияға қарсы әсер әдетте аддитивті болып табылады. Диуретик алатын пациенттер, әсіресе жақында диуретиктік емі басталғандар лизиноприл қосылған кезде кейде артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуін сезінуі мүмкін. Симптоматикалық гипотония мүмкіндігі Лизиноприл препаратымен емдеуді бастағанға дейін несеп айдайтынды қолдануды тоқтату жолымен барынша азайтылуы мүмкін. Калий қоспалары, калий жинақтаушы диуретиктер немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштар және қан сарысуындағы калий деңгейін арттыруы мүмкін басқа да препараттар Сарысудағы калий деңгейі әдетте қалыптың шегінде болса да, лизиноприл алған кейбір пациенттерде гиперкалиемия туындауы мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктерді (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), калий қоспаларын немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштарды, әсіресе бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде пайдалану қан сарысуында калийдің елеулі артуына әкелуі мүмкін. Сондай-ақ лизиноприл препаратын триметоприм және ко-триметоксазол (триметоприм/ сульфаметоксазол) сияқты қан сарысуындағы калий деңгейін арттыратын басқа агенттермен бір мезгілде тағайындағанда сақ болу керек, өйткені триметоприм амилорид сияқты калий жинақтаушы диуретик ретінде әрекет ететіні белгілі. Сондықтан лизиноприлдің жоғарыда аталған препараттармен біріктірілуі ұсынылмайды. Егер бір мезгілде пайдалану көрсетілсе, олар сақтықпен және қан сарысуындағы калийдің жиі мониторингімен пайдаланылуы тиіс. Егер Лизиноприл препараты құрамында калий бар несеп айдайтын дәрімен тағайындалса, диуретиктерден туындаған гипокалиемия жақсаруы мүмкін. Циклоспорин Гиперкалиемия циклоспоринмен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда пайда болуы мүмкін. Сарысудағы калий мониторингі ұсынылады. Гепарин Гиперкалиемия АӨФ тежегіштерін гепаринмен бір мезгілде қолданғанда пайда болуы мүмкін. Сарысудағы калий мониторингі ұсынылады. Литий Қан сарысуындағы литий концентрациясының қайтымды жоғарылауы және уыттылығы АӨФ тежегіштерімен литийді бірге тағайындағанда байқалды. Тиазидті диуретиктерді бір мезгілде қабылдау литий уыттылығы қаупін арттыруы және АӨФ тежегіштерінің көмегімен литийдің онсыз да жоғары уыттылығын күшейтуі мүмкін. Лизиноприлді литиймен пайдалану ұсынылмайды, бірақ егер біріктірілім қажет болса, сарысудағы литий деңгейіне мұқият мониторинг жүргізу керек. Қабынуға қарсы стероидты емес дәрілік заттар (ҚҚСД), ацетилсалицил қышқылын қоса ≥3 г/күн АӨФ тежегіштерін қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен (яғни ацетилсалицил қышқылымен, ЦОГ-2 тежегіштерімен және селективті емес ҚҚСД) бір мезгілде қолданғанда гипертензияға қарсы әсердің әлсіреуі болуы мүмкін. АӨФ және ҚҚСД тежегіштерін бір мезгілде қабылдау, әсіресе бүйрек функциясы жеткіліксіз пациенттерде бүйрек функциясының күрт жеткіліксіздігін қоса алғанда, бүйрек функциясының нашарлау қаупінің жоғарылауына және қан сарысуындағы калий деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Бұл әсерлер әдетте қайтымды. Біріктірілім әсіресе егде жастағы адамдарда сақтықпен жүзеге асырылуы тиіс. Пациенттер тиісінше гидратациялануы тиіс және қатарлас ем басталғаннан кейін және одан соң мезгіл-мезгіл бүйрек функциясының мониторингіне назар аудару керек. Алтын Алтынды енгізгеннен кейін (мысалы, натрий ауротиомалаты) нитритоидты реакциялар (ысынуларды, жүректің айнуын, бас айналуы мен гипотензияны қоса, вазодилатация симптомдары өте ауыр болуы мүмкін) АӨФ тежегішімен ем қабылдаған пациенттерде жиі байқалған. Трициклді антидепрессанттар / Психозға қарсы дәрілер / Анестетиктер Кейбір анестезиялайтын дәрілік заттарды, трициклді антидепрессанттарды және АӨФ тежегіштерімен психозға қарсы дәрілерді бір мезгілде қабылдау артериялық қысымның одан әрі төмендеуіне әкелуі мүмкін. Симпатомиметиктер Симпатомиметиктер АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін төмендетуі мүмкін. Диабетке қарсы Эпидемиологиялық зерттеулер АӨФ тежегіштерін және диабетке қарсы дәрілерді (инсулин, пероральді гипогликемиялық агенттер) бір мезгілде қабылдау гипогликемия қаупі бар қандағы глюкоза деңгейінің төмендеуінің жоғары әсерін туындатуы мүмкін екенін көрсетті. Бұл феномен, бәлкім, біріктірілген емдеудің алғашқы апталарында және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде болуы ықтимал. Ацетилсалицил қышқылы, тромболитиктер, бета-блокаторлар, нитраттар Лизиноприл ацетилсалицил қышқылымен (кардиологиялық дозаларда), тромболитиктермен, бета-блокаторлармен және/немесе нитраттармен бір мезгілде қолданылуы мүмкін. Арнаулы сақтандырулар Егде жастағы пациенттерде сол доза препараттың қандағы неғұрлым жоғары концентрациясына әкеледі, сондықтан дозаны анықтау кезінде ерекше сақтық қажет. Агранулоцитоздың ықтимал қаупін болдырмау мүмкін емес болғандықтан, қан құрамын мерзімді бақылау қажет. Препаратты полиакрил-нитрил-жарғақшалармен диализ жағдайында қолданған кезде анафилаксиялық шок туындауы мүмкін, сондықтан диализ үшін жарғақшаның басқа түрі немесе гипертензияға қарсы басқа дәрілердің тағайындалуы ұсынылады. Педиатрияда қолдану 6 жасқа дейін қолдануға болмайды (тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған).

Сақтау мерзімі Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде 250С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!