Линозид таблетки 600 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - линезолид, 600 мг, қосымша заттар: жүгері крахмалы, микрокристалды целлюлоза (101 тип), гидроксипропилцеллюлоза, натрий кроскармеллозасы, магний стеараты, Опадрай® II ақ 85F18422 (поливинил спирті, ішінара гидролизденген, титанның қостотығы (Е171), макрогол/полиэтиленгликоль, тальк). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ түсті үлбірлі қабықпен қапталған дөңгелек екі беті дөңес, бір жағында бөлетін сызығы бар таблеткалар.

- ауруханаішілік (нозокомиальды) пневмония Линозид Staphylococcus aureus (метициллинге сезімтал және метициллин-резистентті микроорганизм штамдары) немесе Streptococcus pneumoniae туындаған ауруханаішілік пневмонияны емдеу үшін көрсетілген. - ауруханадан тыс пневмония Линозид қатарлас бактериемиямен немесе Staphylococcus aureus (тек метициллинге сезімтал микроорганизм штамдары) жағдайларды қоса, Streptococcus pneumoniae туындататын ауруханадан тыс пневмонияны емдеу үшін көрсетілген. - тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекциялары Линозид Staphylococcus aureus (метициллинге сезімтал және метициллин-резистентті микроорганизмдер штамдары), Streptococcus pyogenes немесе Streptococcus agalactiae туындаған қатарлас остеомиелитсіз, диабеттік табан кезіндегі инфекцияларды қоса, тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекцияларын емдеу үшін көрсетілген. Препаратты ойылуды емдеу кезінде қолдану бойынша зерттеулер жүргізілген жоқ. - тері мен жұмсақ тіндердің асқынбаған инфекциялары Линозид Staphylococcus aureus (тек метициллинге сезімтал микроорганизм штамдары) немесе Streptococcus pyogenes туындататын тері және жұмсақ тіндердің асқынбаған инфекцияларын емдеу үшін көрсетілген. - ванкомицинге резистентті Enterococcus faecium штаммдарынан туындаған инфекциялар Линозид қатарлас бактериемиямен жағдайларды қоса, ванкомицинге резистентті Enterococcus faecium штаммдарынан туындаған инфекцияларды емдеу үшін көрсетілген. Препаратты пайдаланудағы шектеулер Линозид микроорганизмдердің грамтеріс штаммдарынан туындаған инфекцияларды емдеу кезінде қолдану үшін көрсетілмеген. Егер микроорганизмдердің қатарлас грамтеріс штаммынан туындаған инфекцияның болуы құжатталған немесе болжанған болса, микроорганизмдердің грамтеріс штаммдарына қатысты спецификалық емді дереу бастау өте маңызды. Бақыланатын клиникалық зерттеулерде препаратты 28 күннен артық қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі бағаланбаған. Микроорганизмдердегі резистенттіліктің даму қаупін азайту және Линозид пен басқа микробқа қарсы дәрілердің тиімділігін сақтау үшін Линозидті тек құжатталған немесе микроорганизмдердің сезімтал штаммдарынан туындаған инфекцияларды емдеу немесе профилактика үшін пайдалану керек. Микроорганизмдердің штамдары және олардың микробқа қарсы дәрілерге сезімталдығы туралы ақпаратты, ол бар болса, микробқа қарсы емді таңдау немесе модификациялау кезінде ескеру қажет. Жоғарыда көрсетілген ақпарат болмаған жағдайда эмпирикалық емді таңдау кезінде аймақтық эпидемиологиялық жағдай және микроорганизмдер штаммдарының сезімталдық ерекшеліктері туралы деректерді ескеру қажет.

Жүйелі қолдануға арналған инфекцияға қарсы препараттар. Жүйелі қолдануға арналған бактерияға қарсы препараттар. Басқа бактерияға қарсы препараттар. Бактерияға қарсы басқа да препараттар. Линезолид. ATХ коды: J01XX08. Әсер ету механизмі Линезолид оксазолидинондар класына жататын синтетикалық бактерияға қарсы дәрі болып табылады. Препарат аэробты грамоң микроорганизмдерден туындаған инфекцияларды емдеу кезінде клиникалық маңызы бар. Линезолидтің in vitro белсенділік спектріне кейбір грамтеріс микроорганизмдер мен анаэробты микроорганизмдер де кіреді. Бактериялық рибосоманың спецификалық аймағымен байланысу есебінен (23S учаскесі 50S суббірліктер) линезолид көбею процесінің маңызды құрамдас бөлігі болып табылатын функционалды 70S-бастамашыл кешеннің түзілуіне кедергі келтіреді. Микроорганизмдердің өлу уақытын зерттеу нәтижелері линезолидтің энтерококктар мен стафилококктарға қатысты бактериостатикалық әсері бар екенін көрсетеді. Стрептококктарға қатысты линезолид микроорганизмдердің көптеген штамдары үшін бактерицидтік әсер етеді. Микроорганизмдердің резистенттілігі In vitro зерттеулерде рибосомалық РНҚ 23S учаскесіндегі нүктелік мутациялар микроорганизмдердің линезолидке резистенттілігімен байланысты екені анықталды. Ванкомицинге резистентті Enterococcus faecium препаратты клиникалық пайдалану кезінде линезолидке резистенттілікке ие болады деген хабарламалар бар. Клиникалық қолдану кезінде Staphylococcus aureus (метициллин-резистентті штамдар) линезолидке резистенттілікке ие болады деген хабарламалар бар. Жоғарыда аталған микроорганизмдердегі линезолидке резистенттілік рибосомалық РНҚ-ның 23S аймағындағы нүктелік мутациямен байланысты (2576 позициясында тиминді гуанинге ауыстыру). 23S рибосомалық РНҚ аймағын немесе рибосомалық ақуыздарды (L3 және L4) кодтайтын хромосома гендеріндегі мутацияларға байланысты оксазолидинондарға резистенттілікті алатын микроорганизмдер линезолидке айқаспалы резистенттілікке ие болады. Метилтрансфераза ферментіне байланысты стафилококктардағы линезолидке резистенттілік туралы да хабарланды. Бұл жағдайда резистенттілік стафилококктар арасында берілуі мүмкін плазмидада орналасқан cfr (левомицетин-флорфеникол) геніне байланысты. Басқа бактерияға қарсы дәрілермен өзара әрекеттесуі In vitro зерттеулерде линезолид пен ванкомицин, гентамицин, рифампин, имипен/циластатин біріктірілімі, азтреонам, ампициллин немесе стрептомицин арасындағы аддитивтілік немесе өзара әрекеттесудің болмауы анықталды. Линезолид in vitro және клиникалық тәжірибеде келесі микроорганизмдердің көптеген штаммдарында белсенді екендігі анықталды (4.1-бөлімді қараңыз): - грамоң микроорганизмдер - Enterococcus faecium (тек ванкомицин-резистентті штамдар), Staphylococcus aureus (метициллин-резистентті штаммдарды қоса), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes. Келесі in vitro деректер бар, бірақ олардың клиникалық маңызы белгісіз. Келесі микроорганизмдердің 90% - дан астамы микроорганизмдердің ұқсас түрі үшін шекті концентрациядан кем немесе оған тең in vitro ЕТК көрсетеді. Мұндай микроорганизмдер туындатқан клиникалық тәжірибеде инфекцияларды емдеу кезінде линезолидті қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі тиісті және жақсы бақыланатын клиникалық зерттеулерде анықталмаған: - грамоң микроорганизмдер - Enterococcus faecalis (ванкомицин-резистентті штаммдарды қоса), Enterococcus faecium (ванкомицинге сезімтал штамдар), Staphylococcus epidermidis (метициллин-резистентті штаммдарды қоса), Staphylococcus haemolyticus, Viridans тобының стрептококктары; - грамтеріс микроорганизмдер - Pasteurella multocida Сезімталдықты тестілеу Линезолид үшін Food and Drug Administration (FDA) таныған сезімталдық тесттерін түсіндіру критерийлері және соған байланысты тестілеу әдістері мен сапаны бақылау стандарттары туралы белгілі бір ақпарат алу үшін https://www.fda.gov/STIC сайтын қараңыз. Фармакодинамика Рандомизацияланған, плацебо-бақыланатын, оң бақылаумен айқаспалы зерттеуде линезолидтің QT аралығына әсері 40 дені сау еріктілерде бағаланды, олар препаратты 1 сағат ішінде вена ішіне инфузия арқылы 600 мг дозада бір рет немесе 1 сағат ішінде вена ішіне инфузия арқылы 1200 мг дозада бір рет, плацебо және оң бақылау препаратының бір дозасын енгізді. Линезолидті 600 мг және 1200 мг дозада енгізген кезде препараттың қан плазмасындағы немесе кез келген басқа уақыт кезеңіндегі ең жоғары концентрациясында QTc аралығына елеулі әсер табылмады. Клиникалық зерттеулер Ауруханаішілік пневмония Клиникалық және рентгенологиялық расталған ауруханаішілік пневмониясы бар ересек пациенттер рандомизацияланған көп орталықты салыстырмалы жасырын зерттеуге кірді. Пациенттер 7-21 күн бойы ем қабылдады. Пациенттердің бір тобы линезолидті венаішілік инъекция түрінде әр 12 сағат сайын 600 мг дозада, ал пациенттердің басқа тобы ванкомицинді вена ішіне әр 12 сағат сайын 1 г дозада қабылдады. Пациенттердің екі тобына да азтреондар қабылдады (әр 8 сағат сайын 1-2 г вена ішіне), клиникалық көрсетілімдер болған кезде препаратпен емді жалғастыруға болады. Зерттеуге линезолид қабылдаған 203 пациент және ванкомицин қабылдаған 193 пациент қатысты. Клиникалық талдауға линезолид қабылдаған 122 пациенттің (60%) және ванкомицин қабылдаған 103 пациенттің (53%) деректері енгізілді. Статистикалық талдауға енгізілген пациенттердің қалпына келу деңгейі линезолид қабылдаған пациенттер үшін 57% және ванкомицин қабылдаған пациенттер үшін 60% құрады. Статистикалық талдауға енгізілген өкпені жасанды желдетуге байланысты пневмониясы бар пациенттердің сауығу көрсеткіштері линезолид қабылдаған пациенттер үшін 47% және ванкомицин қабылдаған пациенттер үшін 40% құрады. Линезолид қабылдаған 94 пациенттің және емдеу басталғанға дейін микроорганизмі анықталған ванкомицин қабылдаған 83 пациенттің деректері өзгертілген "ем қажеттілігі" талдауына енгізілді (modified intent-to-treat, MITT). MІТТ сауығу көрсеткіштері линезолид қабылдаған пациенттер үшін 57% және ванкомицин қабылдаған пациенттер үшін 46% құрады. Пациенттерде анықталған микроорганизмдерді ескере отырып сауығу көрсеткіштері 7-кестеде келтірілген. 7-кесте Инфекцияның қоздырғышы анықталған ауруханаішілік пневмониясы бар ересек пациенттерде бақылау келуінде сауығукөрсеткіштері Микроорганизм — Сауығу көрсеткіші Линезолид (%) — Ванкомицин (%) Staphylococcus aureus — 23/38 (61) — 14/23 (61) Staphylococcus aureus (метициллин резистентті штамдар) — 13/22 (59) — 7/10 (70) Streptococcus pneumoniae — 9/9 (100) — 9/10 (90) Тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекциялары Тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекциясының клиникалық расталған диагнозы бар ересек пациенттер рандомизацияланған көп орталықты салыстырмалы жасырын және плацебо бақыланатын зерттеуге енгізілді, онда 10-21 күн бойы вена ішіне енгізілетін препараттармен, содан кейін пероральді қабылдауға арналған препараттармен емдеу бағаланды. Пациенттердің бір тобы линезолидті әр 12 сағат сайын 600 мг дозада вена ішіне инъекция түрінде, содан кейін әр 12 сағат сайын 600 мг дозада линезолид таблеткаларын қабылдады; пациенттердің басқа тобы оксациллинді 2 г әр 6 сағат сайын вена ішіне, содан кейін диклоксациллинді 500 мг әр 6 сағат сайын ішке қабылдады. Пациенттер клиникалық көрсетілімдер болған кезде азтреонаммен қатарлас ем алуы мүмкін. Зерттеуге линезолид қабылдаған 400 пациент және оксациллин қабылдаған 419 пациент қатысты. Клиникалық талдауға линезолид қабылдаған 245 пациенттің (61%) және оксациллин қабылдаған 242 пациенттің (58%) деректері енгізілді. Клиникалық талдауға енгізілген пациенттерде сауығу көрсеткіштері линезолид қабылдаған пациенттерде 90% және оксациллин қабылдаған пациенттерде 85% құрады. Линезолид қабылдаған 316 пациенттің және зерттеуге енгізудің барлық критерийлеріне сәйкес келетін оксациллин қабылдаған 313 пациенттің деректері MITT енгізілді. MІТТ сауығу көрсеткіштері линезолид қабылдаған пациенттерде 86% және оксациллин қабылдаған пациенттерде 82% құрады. Пациенттерде анықталған микроорганизмдерді ескере отырып сауығу көрсеткіштері 8-кестеде келтірілген. 8-кесте Инфекцияның қоздырғышы анықталған тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекциясы бар ересек пациенттерде бақылау келуінде сауығу көрсеткіштері Микроорганизм — Сауығу көрсеткіші Линезолид (%) — Оксациллин/ Диклоксациллин (%) Staphylococcus aureus — 73/83 (88) — 72/84 (86) Staphylococcus aureus (метициллин резистентті штамдар) — 2/3 (67) — 0/0 (-) Streptococcus agalactiae — 6/6 (100) — 3/6 (50) Streptococcus pyogenes — 18/26 (69) — 21/28 (75) Жеке зерттеуде метициллин-резистентті Staphylococcus aureus (MRSA) инфекцияларын емдеу кезінде линезолидті пайдалану бойынша қосымша деректер алынды. Бұл MRSA туындатқан инфекциясы расталған немесе болжанған ауруханаға жатқызылған ересек пациенттерді қамтитын рандомизацияланған ашық зерттеу болды. Пациенттердің бір тобы линезолидті әр 12 сағат сайын 600 мг дозада венаішілік инъекция түрінде, содан кейін әр 12 сағат сайын 600 мг дозада линезолид таблеткаларын қабылдады. Пациенттердің тағы бір тобы әр 12 сағат сайын вена ішіне 1 г ванкомицин қабылдады. Екі топ та 7-28 күн ем қабылдады және клиникалық көрсетілімдер болған кезде азтреонам немесе гентамицинмен қосымша ем алуы мүмкін. Инфекцияның қоздырғышы анықталған тері мен жұмсақ тіндердің MRSA инфекциясы бар пациенттерде сауығу көрсеткіштері линезолид қабылдаған пациенттер үшін 79% (26/33) және ванкомицин қабылдаған пациенттер үшін 73% (24/33) құрады. Диабеттік табанның инфекциясы Асқынған тері мен жұмсақ тіндердің инфекциясы (диабеттік табанның инфекциясы) клиникалық расталған диагнозы бар қант диабеті бар ересек пациенттер рандомизацияланған (2:1 қатынасы), көп орталықты, ашық зерттеуге енгізілді, онда 14-28 күн бойы вена ішіне немесе пероральді енгізілетін препараттармен ем бағаланды. Пациенттердің бір тобы линезолидті вена ішіне немесе пероральді әр 12 сағат сайын 600 мг дозада қабылдады; пациенттердің басқа тобы ампициллин/сульбактам біріктірілімін 1,5 г-ден 3 г-ге дейінгі дозада вена ішіне немесе амоксициллин/клавуланат біріктірілімін 500 мг-ден 875 мг-ге дейінгі дозада әр 8-12 сағат сайын ішке қабылдады. Ампициллин/сульбактам біріктірілімі тіркелмеген елдерде амоксициллин/клавуланат біріктірілімі әр 6 сағат сайын 500 мг-ден 2 г-ге дейінгі дозада вена ішіне енгізілді. Салыстыру тобындағы пациенттер, егер табанның инфекциясы кезінде MRSA бөлінсе, ванкомицинді әр 12 сағат сайын вена ішіне 1 г дозада қабылдай алады. Инфекция ошағынан грамтеріс микроорганизмдер бөлінген пациенттердің кез келген тобындағы пациенттер азтреондарды әр 8-12 сағат сайын вена ішіне 1-2 г дозада қабылдай алады. Барлық пациенттер диабеттік табанның (пациенттердің көпшілігі осындай ем алды) инфекциясын емдеу кезінде ұсынылғандай, хирургиялық өңдеуді және инфекция ошағын босатуды қоса, тиісті қосымша ем алуға мүмкіндік алды. «Емнің қажеттілігін» талдауға (intent-to-treat (ITT)) линезолидпен ем қабылдаған 241 пациенттің және салыстыру препаратымен ем қабылдаған 120 пациенттің деректері енгізілді. Линезолидпен ем қабылдаған 212 пациенттің (86%) және салыстыру препаратымен ем қабылдаған 105 пациенттің (85%) деректері клиникалық талдауға енгізілді. ITT сауығу көрсеткіштері линезолидпен ем қабылдаған пациенттерде 68,5% (165/241) және салыстыру препаратымен (белгісіздік және нәтижелер болмаған жағдайларда нәтиже теріс болып саналды) ем қабылдаған пациенттерде 64% (77/120) құрады. Клиникалық талдауға енгізілген пациенттердің сауығу көрсеткіштері (белгісіздік пен нәтижелердің болмау жағдайларын қоспағанда) сәйкесінше линезолид пен салыстыру препаратын қабылдаған пациенттерде 83% (159/192) және 73% (74/101) құрады. Линезолид қабылдаған 121 пациенттің және зерттеуге енгізілген пациенттердің жалпы қауымына қарағанда аз дәрежеде остеомиелит белгілері бар инфекция ошағынан немесе қаннан грамоң микроорганизмдер бөлініп алынған және пайдалануға тыйым салынған микробқа қарсы дәрілерді қабылдамаған салыстыру препаратын қабылдаған 60 пациенттің деректері зерттеу статистикалық апостериорлық талдауға енгізілді. Алынған деректер негізінде линезолид қабылдаған пациенттерде сауығу көрсеткіштері 71% (86/121) және салыстыру препаратын қабылдаған пациенттерде 63% (38/60) құрады. Жоғарыдағы талдаулардың бірде біреуі қосымша емдеу әдістерін пайдалана отырып түзетілмеген. Пациенттерде анықталған микроорганизмдерді ескере отырып сауығу көрсеткіштері 9-кестеде келтірілген. 9-кесте Инфекцияның қоздырғышы анықталған диабеттік табанның инфекциясы бар ересек пациенттерде бақылау келуінде сауығу көрсеткіштері Микроорганизм — Сауығу көрсеткіші Линезолид (%) — Салыстыру препараты (%) Staphylococcus aureus — 49/63 (78) — 20/29 (69) Staphylococcus aureus (метициллин резистентті штамдар) — 12/17 (71) — 2/3 (67) Streptococcus agalactiae — 25/29 (86) — 9/16 (56) Ванкомицинге резистентті энтерококктардан туындаған инфекциялар Ванкомицинге резистентті энтерококктардан туындаған расталған немесе болжамды инфекциялары бар ересек пациенттер рандомизацияланған көп орталықты салыстырмалы жасырын зерттеуге енгізілді, онда 7-28 күн бойы линезолидпен емдеуді жоғары (600 мг) және төмен (200 мг) дозада бағаланды, препарат әр 12 сағат сайын вена ішіне немесе пероральді (79 пациент препаратты жоғары дозада қабылдады және 66 пациент препаратты төмен дозада қабылдады) енгізілді. Пациенттер азтреонаммен немесе аминогликозидтермен қатарлас ем қабылдауы мүмкін. ITT талдауына жоғары дозалы линезолид қабылдаған 65 пациенттің және емді бастамас бұрын ванкомицинге резистентті энтерококктардан туындаған расталған инфекциялармен төмен дозада линезолидпен ем қабылдаған 52 пациенттің деректері енгізілді. Емді бастамас бұрын ванкомицинге резистентті энтерококктардан туындаған расталған инфекциялары бар ITT қауымының сауығу көрсеткіштері инфекцияның қоздырғышын ескере отырып, 10-кестеде берілген. Сауығу көрсеткіштерін есептеу кезінде белгісіздік және нәтижелердің болмауы жағдайлары ескерілмеді. Линезолидті төмен дозада қабылдаған пациенттер тобына қарағанда линезолидті жоғары дозада қабылдаған пациенттер тобында сауығу көрсеткіші жоғары болды, бірақ айырмашылық 0,05 деңгейінде статистикалық тұрғыдан елеусіз болды. 10-кесте Емді бастамас бұрын ванкомицинге резистентті энтерококктардан туындаған расталған инфекциялары бар ересек пациенттерде бақылау келуінде сауығу көрсеткіштері Инфекция көзі — Сауығу көрсеткіші Линезолид әр 12 сағат сайын 600 мг дозада (%) — Линезолид әр 12 сағат сайын 200 мг дозада (%) Кез келген орналасуы — 39/58 (67) — 24/46 (52) Бактеремиямен кез-келген орналасуы — 10/17 (59) — 4/14 (29) Анықталмаған көзі бар бактериемия — 5/10 (50) — 2/7 (29) Тері және жұмсақ тіндер — 9/13 (69) — 5/5 (100) Несеп шығару жүйесі — 12/19 (63) — 12/20 (60) Пневмония — 2/3 (67) — 0/1 (0) Басқа көздер — 11/13 (85) — 5/13 (39) * Бауыр абсцессі, өт шығару жолының инфекциясымен байланысты сепсис, өт қабының некрозы, тоқ ішектің абсцессі, панкреатит және катетер астасқан инфекция сияқты инфекция көздерін қамтиды. Балалар Грамоң микроорганизмдер туындататын инфекциялар Балаларда ауруханаішілік пневмонияны, тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекцияларын және метициллин-резистентті және Staphylococcus aureus метициллинге сезімтал штамдарын және Enterococcus faecium ванкомицин-резистентті штамдарын қоса, грамоң микроорганизмдерден туындаған басқа инфекцияларды емдеу үшін линезолидті қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі. Туғаннан 11 жасқа дейінгі грамоң микроорганизмдер туындататын инфекциялары бар балалар (расталған немесе болжамды жағдайлар) салыстыру препаратымен рандомизацияланған ашық зерттеуге енгізілді. Пациенттердің бір тобы линезолидті вена ішіне әр 8 сағат сайын 10 мг/кг дозада, содан кейін линезолидті әр 8 сағат сайын 10 мг/кг дозада пероральді суспензия түрінде қабылдады. Пациенттердің екінші тобы ванкомицинді жасына және бүйрек клиренсіне байланысты әр 6-24 сағат сайын вена ішіне 10-15 мг/кг дозада қабылдады. Ванкомицинге резистентті энтерококктардан туындаған расталған инфекциялары бар пациенттер үшінші топқа енгізілді және линезолидті әр 8 сағат сайын вена ішіне және/немесе пероральді 10 мг/кг дозада қабылдады. Барлық пациенттер жалпы 10-нан 28 күнге дейін ем қабылдады және клиникалық көрсетілімдер болған кезде грамтеріс микроорганизмдерге қатысты белсенді бактерияға қарсы препараттармен бір мезгілде ем алуы мүмкін. ITT талдауына линезолид қабылдаған 206 пациенттің және ванкомицин қабылдаған 102 пациенттің деректері енгізілді. Клиникалық талдауға енгізілген пациенттердегі ITT, MITT сауығу көрсеткіштері 11-кестеде келтірілген. Зерттеу аяқталғаннан кейін 4 күннен 16 жасқа дейінгі 13 пациент ванкомицинге төзімді энтерококктардан туындаған расталған инфекциялары бар пациенттерді қамтитын ашық кеңейтілген зерттеуге қосымша енгізілді. 12-кестеде кеңейтілген зерттеуден ванкомицинге резистентті энтерококктар тудыратын инфекциялары бар пациенттерді қоса, пациенттерден бөлінген микроорганизмдерді ескере отырып, сауығу көрсеткіштері берілген. 11-кесте ITT, MITT және жалпы қауымындағы және негізгі ауру диагнозы бойынша балалар жасындағы пациенттердің клиникалық талдауына енгізілген пациенттердегі бақылау келуіндегі сауығу көрсеткіштері Қауым — ITT — MITT* — Клиникалық талдауға кірген пациенттер Линезолид (%) — Ванкомицин (%) — Линезолид (%) — Ванкомицин (%) — Линезолид (%) — Ванкомицин (%) Кез келген диагноз — 150/186 (81) — 69/83 (83) — 86/108 (80) — 44/49 (90) — 106/117 (91) — 49/54 (91) Тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекциялары — 61/72 (85) — 31/34 (91) — 37/43 (86) — 22/23 (96) — 46/49 (94) — 26/27 (96) Ауруханаішілік пневмония — 13/18 (72) — 11/12 (92) — 5/6 (83) — 4/4 (100) — 7/7 (100) — 5/5 (100) * MІТТ - емді бастамас бұрын анықталған грамоң микроорганизмдері бар ITT пациенттері. 12-кесте Белгіленген грамоң микроорганизмдер тудырған инфекциялары бар балалар жасындағы пациенттердің бақылау келуіндегі сауығу көрсеткіштері Микроорганизм — Сауығу көрсеткіші Линезолид (%) — Ванкомицин (%) Enterococcus faecium (метициллин резистентті штамдар) — 6/8 (75)* — 0/0 (-) Staphylococcus aureus — 36/38 (95) — 23/24 (96) Staphylococcus aureus (метициллин резистентті штамдар) — 16/17 (94) — 9/9 (100) Streptococcus pyogenes — 2/2 (100) — 1/2 (50) * Ашық кеңейтілген зерттеуге кірген 7 пациенттің деректерін қоса.

Дозалау режимі Төменде қоздырғыштың түрін ескере отырып, тиісті инфекцияларды емдеуге арналған линезолидтің ұсынылған дозалары берілген: Көрсетілімдер — Доза — Емдеу ұзақтығы Ауруханаішілік (нозокомиальды) пневмония — Күніне екі рет 600 мг (әр 12 сағат сайын) — 10-14 күн қатарынан Қатарлас бактериемиямен жағдайларды қоса, ауруханадан тыс пневмония Тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекциялары Тері мен жұмсақ тіндердің асқынбаған инфекциялары — Ересектер: күніне екі рет 400 мг (әр 12 сағат сайын)1 Жасөспірімдер: күніне екі рет 600 мг (әр 12 сағат сайын) — 10-14 күн қатарынан Қатарлас бактериемиямен жағдайларды қоса, ванкомицинге резистентті Enterococcus faecium штаммдарынан туындаған инфекциялар — Күніне екі рет 600 мг (әр 12 сағат сайын) — 14-28 күн қатарынан 1 дәрілік препаратты көрсетілген дозалау режимін сақтауға мүмкіндік беретін тиісті дозада және дәрілік түрде пайдалану керек. Емдеу түрін ауыстыру кезінде дозаны түзету Линезолидпен венаішіліктен пероральді емге ауысқан кезде дозаны түзету талап етілмейді. Балалар Балалардағы келесі инфекцияларды емдеу ретінде линезолидті қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі ересектердегі тиісті, жақсы бақыланатын зерттеулердің нәтижелерімен, балалардағы фармакокинетикалық зерттеулердің нәтижелерімен және грамоң микроорганизмдерден туындаған инфекциялармен 11 жасқа дейінгі балалардағы салыстырмалы зерттеулерде алынған қосымша деректермен расталады: ауруханаішілік пневмония; тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекциялары; ауруханадан тыс пневмония (8 айдан 12 жасқа дейінгі пациенттерде бақыланбайтын зерттеуде алынған деректермен расталады); ванкомицинге резистентті Enterococcus faecium штаммдарынан туындаған инфекциялар. Линезолидті балалардағы келесі инфекцияларды емдеу ретінде қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі 5-17 жас аралығындағы балалардағы салыстырмалы зерттеу нәтижелерімен расталады: Staphylococcus aureus (тек метициллинге сезімтал штамдар) немесе Streptococcus pyogenes туындаған тері мен жұмсақ тіндердің асқынбаған инфекциялары. Вентрикулоперитонеальді шунттары бар балалардан алынған фармакокинетика туралы деректер препаратты бір және көп рет қабылдағаннан кейін жұлын сұйықтықтығындағы (ЖС) линезолид концентрациясының өзгергіштігін көрсетеді; ЖС емдік концентрацияларға қол жеткізілмейді және стационарлық деңгейде демеу көрсетілмейді. Сондықтан орталық жүйке жүйесінің инфекциясы бар балаларда эмпирикалық емдеу үшін линезолидті пайдалану ұсынылмайды. Линезолидтің фармакокинетикалық параметрлері туғаннан 17 жасқа дейінгі балаларда бағаланды. Жалпы, балаларда дене салмағын ескере отырып, линезолидтің клиренсі жас ұлғайған сайын біртіндеп төмендейді. Алайда, шала туылған нәрестелерде (гестациялық жас < 34 апта) жаңа туған нәрестелерде (<7 күн) линезолид клиренсі толыққанды жаңа туған балаларға (<7 күн) қарағанда жиі төмен болады. Сондықтан, шала жаңа туған нәрестелерде (<7 күн) әр 12 сағат сайын 10 мг/кг линезолидтің баламалы дозалау режимін пайдалану қажеттігі пайда болуы мүмкін. Шектеулі клиникалық деректер препаратты грамоң микроорганизмдер (ең төмен тежегіш концентрация (ЕТК) 4 мкг/мл) туындатқан инфекциялары бар 6 (83%) баланың 5-уінде қолданудың тиімділігі туралы куәландырады. Алайда, балаларда линезолидтің клиренсі мен жүйелік әсер ету көрсеткіштерінің ересектермен салыстырғанда кеңірек өзгергіштігі байқалады. Субоңтайлы клиникалық реакциясы бар бала жасындағы пациентерде, әсіресе ЕТК 4 мкг/мл микроорганизмдерден инфекциялар туындаған пациенттерде препараттың жүйелік әсерінің төмендігін, инфекцияның орналасуы мен ауырлығын және клиникалық жауапты бағалау кезінде жалпы клиникалық мәртебені ескеру қажет. Егде жастағы пациенттер 3 фазаның клиникалық зерттеулерінде линезолидпен ем қабылдаған 2046 пациенттің, 589 (29%) 65 жаста немесе одан асқан, ал 253 (12%) 75 жаста немесе одан асқан болды. Егде жастағы пациенттер мен жас пациенттер арасында препаратты қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігінде ешқандай айырмашылықтар байқалмады, сонымен қатар препаратты қолданудың клиникалық тәжірибесі егде жастағы пациенттер мен жас пациенттер арасындағы емдеуге жауаптарда айырмашылықтардың жоқтығын көрсетеді, ал кейбір егде жастағы пациенттердің препараттың әсеріне үлкен сезімталдығын жоққа шығаруға болмайды. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттерде дәрілік заттың дозасын түзету талап етілмейді; мұндай пациенттерде линезолидті қолдану туралы клиникалық деректер шектеулі. Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде линезолидті күтілетін пайдасы потенциалды қауіптен асатын жағдайларда ғана пайдалану керек. Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер (креатинин клиренсі 30 мл/мин-ден кем) Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде дәрілік заттың дозасын түзету қажет емес. Мұндай пациенттерде қандағы линезолидтің екі негізгі метаболитінің жоғары концентрациясы (мәндері 10 есеге дейін өсті) байқалды, бірақ бұл жағдайдың клиникалық маңыздылығы белгісіз. Мұндай пациенттерде линезолидті аса сақтықпен және күтілетін пайда потенциалды қауіптен асатын жағдайларда ғана пайдалану керек. Енгізілген линезолид дозасының шамамен 30% - ы организмнен үш сағаттық гемодиализ сеансы кезінде шығарылатындықтан, дәрілік затты диализ емшарасын жүргізгеннен кейін пайдалану керек. Линезолидтің негізгі метаболиттері белгілі бір дәрежеде гемодиализ арқылы организмнен шығарылады, дегенмен диализ емшарасын жүргізгеннен кейін олардың қан плазмасындағы концентрациясы бүйрек функциясы қалыпты немесе бүйректің жеңіл немесе орташа жеткіліксіздігі бар пациенттерде елеулі жоғары. Диализдегі бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде линезолидті аса сақтықпен және күтілетін пайда потенциалды қауіптен асатын жағдайларда ғана пайдалану керек. Қазіргі уақытта үздіксіз амбулаториялық перитонеальді диализде жүрген немесе бүйрек жеткіліксіздігі (гемодиализді қоспағанда) бойынша балама ем қабылдап жүрген пациенттерде линезолидті қолдану туралы деректер жоқ. Енгізу әдісі мен жолы Таблеткаларды тамақтануға қарамастан ішке қабылдайды.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық. Линезолидті А немесе В типті моноаминоксидазаны (МАО) тежейтін препараттармен бір мезгілде (мысалы, фенелзин, изокарбоксазид, селегилин, моклобемид) және осындай препараттарды қабылдағаннан кейін екі апта ішінде пайдаланбаған жөн.

Жиі - кандидоз, ауыз қуысының кандидозы, қынаптың кандидозы, зеңді инфекция - анемия*# - ұйқысыздық - бас ауыруы, дәм сезудің бұрмалануы (ауыздың темір татуы), бас айналуы - артериялық гипертензия - диарея, жүрек айнуы, құсу, іште орналасқан немесе кең таралған ауыруы, іш қату, диспепсия - бауырдың функционалдық көрсеткіштері тарапынан бұзылулары; қандағы аспартатаминотрансфераза, аланинаминотрансфераза немесе сілтілі фосфатаза деңгейінің жоғарылауы - қышыну, бөртпе - қандағы мочевина азоты деңгейінің жоғарылауы - дене температурасының жоғарылауы, орныққан ауыру - қандағы лактатдегидрогеназа, креатинкиназа, липаза, амилаза және постпрандиальды глюкоза деңгейінің жоғарылауы, қандағы жалпы ақуыз, альбумин, натрий немесе кальций деңгейінің төмендеуі, қандағы бикарбонат немесе калий деңгейінің жоғарылауы немесе төмендеуі, қандағы нейтрофилдер немесе эозинофилдер санының жоғарылауы, гемоглобин, гематокрит немесе қандағы эритроциттер санының төмендеуі, қандағы эритроциттер санының жоғарылауы немесе қандағы тромбоциттер немесе лейкоциттер санының төмендеуі Жиі емес - вагинит - лейкопения*, нейтропения, тромбоцитопения*, эозинофилия - гипонатриемия - құрысулар*, гипестезия, парестезия - көру анықтығының бұзылуы* - құлақтағы шуыл - аритмия (тахикардия) - транзиторлы ишемиялық шабуылдар, флебит, тромбофлебит - панкреатит, гастрит, іштің кебуі, ауыздың құрғауы, глоссит, сұйық нәжіс, стоматит, түсінің өзгеруі және тіл тарапынан бұзылулар - қандағы жалпы билирубин деңгейінің жоғарылауы - есекжем, дерматит, тершеңдік - бүйрек жеткіліксіздігі, қандағы креатинин деңгейінің жоғарылауы, полиурия - вульвовагинальды бұзылыстар - қалтырау, әлсіздік, инъекция орнындағы ауыру, айқын шөлдеу - қандағы натрий немесе кальций деңгейінің жоғарылауы, қандағы постпрандиальды глюкоза деңгейінің төмендеуі, қандағы хлорид деңгейінің жоғарылауы немесе төмендеуі; қандағы ретикулоциттер санының жоғарылауы, қандағы нейтрофилдер санының төмендеуі Сирек - жалған жарғақшалы колитті қоса, антибиотик астасқан колит* - панцитопения* - көру өрісінің ақаулары* - тістердің түсінің беткейлік өзгеруі Белгісіз - миелосупрессия*, сидеробластты анемия* - анафилаксия - лактоацидоз* - серотонинді синдром^, шеткері нейропатия* - оптикалық нейропатия*, көру жүйкесінің невриті*, көру қабілетінің жоғалуы*, көру жітілігінің өзгеруі*, түс көрудің өзгеруі* -Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермальды некролиз, ангионевроздық ісіну, алопеция сияқты терінің буллезді зақымдануы. * 4.4 бөлімді қараңыз. ^ 4.3 және 4.5-бөлімдерді қараңыз. # Бақыланатын клиникалық зерттеулерде линезолидпен емдеу ұзақтығы 28 күн немесе одан аз пациенттердің 2% анемия байқалды. Қайырымдылық қолдау көмегімен жүргізілген клиникалық зерттеулерде өмірге қауіп төндіретін инфекциялары және қатарлас аурулары бар пациенттерде линезолидпен емдеу кезінде 28 күн және одан аз уақыт ішінде анемия 2,5% жағдайда (33/1326), ал 28 күннен астам емдеу кезінде 12,3% жағдайда (53/430) дамыды. Линезолидпен емдеу аясында дамыған ауыр анемиясы бар пациенттерде қан құю емшарасы 9% жағдайда (3/33), емдеу ұзақтығы 28 күн немесе одан аз және 15% жағдайда (8/53), емдеу ұзақтығы 28 күннен асады. Линезолидті қолданғанда сирек, іште орналасқан ауыру, транзиторлы ишемиялық шабуылдар және артериялық гипертензия сияқты жағымсыз реакциялар ауыр ағымға ие болды. Балалар 500-ден астам бала (туғаннан 17 жасқа дейін) қатысқан клиникалық зерттеулерде алынған линезолидті қолдану қауіпсіздігі туралы деректер балалардағы дәрілік заттың қауіпсіздік бейіні ересектердегіден өзгеше емес екенін көрсетеді. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Препараттың артық дозалануы жағдайында, оның ішінде шумақтық сүзілісті демеуге бағытталған демеуші ем жүргізу ұсынылады. Гемодиализ жүргізу кезінде линезолид организмнен тезірек шығарылуы мүмкін. 1 фазаның клиникалық зерттеуінде линезолидтің енгізілген дозасының шамамен 30% препаратты қабылдағаннан кейін 3 сағаттан кейін басталған 3 сағаттық гемодиализ сеансы кезінде организмнен шығарылды. Перитонеальді диализ немесе гемоперфузия жүргізу кезінде линезолидтің шығарылуы туралы деректер жоқ. Жануарлардағы жедел уыттылықтың белгілері: егеуқұйрықтардағы белсенділіктің төмендеуі және атаксия, иттердегі құсу және тремор, препаратты тәулігіне 3000 мг/кг және тәулігіне 2000 мг/кг дозада енгізгенде.

Миелосупрессия Линезолидпен ем қабылдайтын пациенттерде миелосупрессия (соның ішінде анемия, лейкопения, тромбоцитопения және панцитопения) тіркелді. Дәрілік затты пайдалануды тоқтатқаннан кейін белгілі нәтижелері бар жағдайларда гематологиялық параметрлердің мәндері емдеуді бастар алдында байқалған деңгейге дейін қалпына келтірілді. Тромбоцитопения бүйрек функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде, олар диализде ме, жоқ па, сондай-ақ бауыр функциясының орташа айқын және ауыр бұзылулары бар пациенттерде жиі байқалуы мүмкін. Линезолидпен ем қабылдайтын пациенттерде апта сайын жалпы қан талдауын, әсіресе линезолидті 2 аптадан астам қабылдайтын пациенттерде, миелосупрессиясы бар пациенттерде, бүйрек функциясының ауыр бұзылулары бар пациенттерде, бауыр функциясының орташа айқын және ауыр бұзылулары бар пациенттерде, сүйек кемігінің функциясын бәсеңдететін препараттарды бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде, бір мезгілде бактерияға қарсы ем қабылдайтын немесе бұрын қабылдаған созылмалы инфекциялары бар пациенттерде бақылау қажет. Егер линезолидпен емдеу кезінде миелосупрессия байқалса немесе бұрыннан бар миелосупрессия кезінде қан талдауының нашарлауы байқалса, дәрілік затты қолдануды тоқтату керек. Шеткері және оптикалық нейропатия Линезолидпен ем қабылдаған пациенттерде шеткері және оптикалық нейропатияның даму жағдайлары байқалды, олар негізінен дәрілік затпен емнің ұзақтығы 28 күннен асатын (емнің ұзақтығы ең жоғары ұсынылғаннан асып кетті) пациенттерде тіркелді. Көру қабілетінің жоғалуына дейін үдеген оптикалық нейропатияның дамуы жағдайында емнің ұзақтығы препаратты пайдаланудың ең ұзақ ұсынылған ұзақтығынан асып түсті. Линезолидпен 28 күннен аз ем уақыт ем қабылдаған кейбір пациенттерде көру айқындылығының бұзылуы байқалды. Балаларда сондай-ақ шеткері және оптикалық нейропатия тіркелді. Егер пациенттерде көру жітілігінің өзгеруі, түс көрудің өзгеруі, көру айқындығының бұзылуы немесе көру өрісінің ақаулары сияқты көру бұзылуларымен байланысты симптомдар байқалса, оларға дереу офтальмологиялық тексеруден өту ұсынылады. Көру функцияларын препаратты ұзақ уақыт бойы (≥ 3 ай) қабылдаған барлық пациенттерде, сондай-ақ емнің ұзақтығына қарамастан көру мүшесі тарапынан жаңа симптомдар байқалатын барлық пациенттерде бақылау қажет. Егер шеткері немесе оптикалық нейропатия пайда болса, пациенттерде препаратты одан әрі қолданудың потенциалды қауіптермен пайдасының арақатынасын бағалау керек. Серотонинді синдром Серотонинді кері қармайтын селективті тежегіштер (СКҚСТ) сияқты антидепресанттарды қоса, линезолид пен серотонинергиялық дәрілерді біріктірілген қолданумен байланысты пациентерде серотонинді синдромның дамуы туралы өздігінен келіп түскен хабарламалар тіркелген. Карциноидты синдромы бар пациенттерде және/немесе келесі препараттардың қандай да бірін бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде линезолидті пайдалану: серотонинді кері қармайтын тежегіштер, үшциклді антидепрессанттар, бупропион, буспирон, 5-HT1-серотонинді рецепторлардың агонистері (триптандар) және меперидинді қоса, апиындар, бұл өте қажет жағдайларды қоспағанда, ұсынылмайды; мұндай жағдайларда серотонинді синдромның немесе қатерлі нейролептикалық синдромның белгілерін және/немесе симптомдарын анықтау мақсатында пациенттерді мұқият бақылау керек. Кейбір жағдайларда серотонинергиялық антидепрессантпен немесе буспиронмен ем қабылдап жүрген пациенттерде линезолидпен шұғыл ем қажет болуы мүмкін. Баламалы ем болмаған жағдайда, линезолидпен емдеудің потенциалды артықшылықтары серотонинді синдромның немесе қатерлі нейролептикалық синдромның даму қаупінен асып кетсе, серотонергиялық антидепрессантпен емдеуді дереу тоқтатып, линезолидпен емдеуді бастау керек. Пациентті 2 апта бойы (5 апта, егер флуоксетинмен емдеу жүргізілсе) немесе линезолидтің соңғы дозасын қабылдағаннан кейін 24 сағат ішінде, қайсысы ертерек болса, бақылауда болуы тиіс. Серотонинді синдромның немесе қатерлі нейролептикалық синдромның симптомдарына гипертермия, бұлшықеттің сіресуі, миоклонус, вегетативті жүйке жүйесінің тұрақсыздығы және психикалық жағдайдың өзгеруі, соның ішінде делирий мен комаға дейін үдейтін күшті қозу жатады. Сондай-ақ, пациент антидепрессантты қабылдауға байланысты тоқтату симптомдарын анықтау мәніне бақылауда болуы тиіс (медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықтағы тиісті препараттарды тоқтату симптомдарына байланысты тиісті ақпаратты қараңыз). Грамоң микроорганизмдерден туындаған катетермен астасқан инфекциялары бар пациенттерде клиникалық зерттеулердегі өлім-жітім көрсеткіштерінің теңгерімсіздігі Өлім-жітім көрсеткіштерінің теңгерімсіздігі линезолид қабылдаған пациенттерде ванкомицинмен/диклоксациллинмен/оксациллинмен салыстырғанда тамырішілік катетермен астасқан инфекциялары бар (тиісінше 78/363 (21,5%) және 58/363 (16,0%); мүмкіндіктер қатынасының көрсеткіші 1,426 құрады сенімділік аралығы 95%: 0,970-2,098) ауыр науқастарда ашық зерттеуде байқалды. Себеп-салдарлық байланыс анықталмады, алайда тіркелген теңгерімсіздік негізінен линезолид қабылдаған пациенттерде байқалды, оларда емнің бастапқы кезеңінде грамтеріс микроорганизмдер немесе грамтеріс және грамоң микроорганизмдер анықталды немесе инфекцияны тудыратын микроорганизмдер анықталмады және тек грамоң микроорганизмдер анықталған пациенттерде байқалмады. Линезолид көрсетілмеген және оны тамырішілік катетермен астасқан қан ағымы инфекциялары немесе катетер орнатылған жерде дамитын инфекциялары бар пациенттерде емдеу үшін пайдаланбаған жөн. Линезолид грамтеріс микроорганизмдерге қатысты белсенді емес және грамтеріс микроорганизмдер туындататын инфекцияларды емдеу үшін көрсетілмеген. Грамтеріс микроорганизмдер тудыратын инфекцияларды спецификалық емдеуді, егер қатарлас грамтеріс микроорганизмдер анықталса немесе оның болуы болжанса, дереу бастау өте маңызды. Clostridium difficile туындатқан диарея Линезолидті қоса, барлық дерлік антибиотиктерді қолданғанда, Clostridium difficile туындаған диарея пайда болған жағдайлары туралы хабарланды; көріністердің ауырлығы диареяның жеңіл түрінен өліммен аяқталатын колитке дейін ауытқуы мүмкін. Микробқа қарсы дәрілермен емдеу тоқ ішектің қалыпты флорасын өзгертеді, бұл Clostridium difficile шамадан тыс өсуіне әкеледі. Clostridium difficile туындаған диареяның дамуына ықпал ететін Clostridium difficile А және В токсиндерін өндіреді. Clostridium difficile гипертоксин өндіретін штамдары аурушаңдық пен өлім-жітімнің жоғарылауымен байланысты, өйткені мұндай жағдайларда микробқа қарсы дәрілерге тұрақтылық байқалуы мүмкін және колэктомия қажеттілігі пайда болуы мүмкін. Clostridium difficile туындаған диареяны микробқа қарсы дәрілерді қабылдағаннан кейін диарея байқалған барлық пациенттерде ескеру қажет. Анамнезді мұқият жинау керек, өйткені Clostridium difficile туындаған диареяның дамуы микробқа қарсы дәрілерді қабылдағаннан кейін 2 айдан астам уақыт өткен соң хабарланған. Clostridium difficile туындатқан расталған немесе болжамды диарея жағдайында Clostridium difficile қатысты жүргізілмейтін жалғасып жатқан бактерияға қарсы емді тоқтату керек. Клиникалық көрсетілімдер болған кезде сұйықтық пен электролит теңгерімін тиісті түрде реттеу, ақуызды диетаны пайдалану, Clostridium difficile қатысты белсенді микробқа қарсы дәрілермен емді жүргізу, сондай-ақ хирургиялық араласу қажеттілігіне бағалау жүргізу қажет. Артериялық қысымның жоғарылауымен байланысты потенциалды өзара әрекеттесулер Артериялық қысымның жоғарылау мәніне тиісті бақылау болмаған жағдайда линезолидті бақыланбайтын артериялық гипертензиясы, феохромоцитомасы, тиреотоксикозы бар пациенттерде және/немесе келесі препараттар топтарының қандай да бірін қабылдайтын пациенттерде пайдаланбаған жөн: тікелей және жанама әсер ететін симпатомиметикалық дәрілер (мысалы, жалған эфедрин), вазопрессорлық дәрілер (мысалы, адреналин, норадреналин), допаминергиялық дәрілер (мысалы, допамин, добутамин). Лактоацидоз Линезолидпен емдеу кезінде пациенттерде лактоацидоз байқалды. Тіркелген жағдайларда пациенттерде жүрек айнуы мен құсудың қайталанған эпизодтары байқалды. Қайталанатын жүрек айнуы немесе құсу, айқын себепсіз ацидоз дамитын немесе линезолидпен емдеу кезінде қандағы бикарбонаттардың төмен деңгейі байқалатын пациенттер дереу тексерілуі тиіс. Құрысулар Линезолидпен ем қабылдаған пациенттерде құрысулардың пайда болуы туралы хабарланды. Кейбір жағдайларда пациенттерде анамнезде құрысулардың даму қаупі факторлары немесе құрысулық синдром болған. Рабдомиолиз Линезолидті, соның ішінде таблетка түрінде пайдаланғанда рабдомиолиздің дамуы туралы хабарланды. Егер пациентте бұлшықет ауыруы, пальпация кезінде ауырсыну немесе бұлшықет әлсіздігі, несептің түсінің қараюы немесе қандағы креатинфосфокиназа деңгейінің жоғарылауы сияқты рабдомиолиздің белгілері немесе симптомдары байқалса препаратты қабылдауды тоқтатып, тиісті емді бастау керек. Гипогликемия Линезолидпен (қайтымды селективті емес МАО тежегіші) емдеу кезінде инсулинмен немесе пероральді гипогликемиялық дәрілермен ем қабылдаған қант диабеті бар пациенттерде маркетингтен кейінгі кезеңде симптоматикалық гипогликемия жағдайлары туралы хабарланды. Кейбір МАО тежегіштерін қабылдаған кезде инсулин немесе гипогликемиялық дәрілер қабылдайтын қант диабеті бар пациенттерде гипогликемия эпизодтары байқалды. Линезолид пен гипогликемия арасындағы себеп-салдарлық байланыс анықталмады, бірақ қант диабеті бар пациенттер линезолидпен емдеу кезінде ықтимал гипогликемиялық реакциялар туралы хабардар болуы тиіс. Гипогликемия пайда болған кезде инсулин немесе пероральді гипогликемиялық дәрінің дозасын төмендету немесе пероральді гипогликемиялық дәріні, инсулинді немесе линезолидті қабылдауды тоқтату қажеттілігі пайда болуы мүмкін. Гипонатриемия және/немесе антидиуретикалық гормонның талапқа сай емес секрециясының синдромы (syndrome of inappropriate antidiuretic hormone secretion, SIADH) Линезолидпен ем қабылдаған пациенттерде маркетингтен кейінгі кезеңде гипонатриемия және/немесе SIADH даму жағдайлары туралы хабарланды. Хабарланған жағдайларда белгілер мен симптомдарға сананың шатасуы, ұйқышылдық, жалпы әлсіздік кірді, ал ауыр жағдайларда тыныс алу жеткіліксіздігі дамыды, соның ішінде өліммен аяқталатын жағдайлар тіркелді. Егде жастағы пациенттерде, диуретиктерді қабылдайтын пациенттерде және линезолидті қабылдау кезінде гипонатриемия және/немесе SIADH даму қаупі бар басқа пациенттерде қан сарысуындағы натрий деңгейін тұрақты мониторингілеу қажет. Егер гипонатриемия және/немесе SIADH белгілері мен симптомдары пайда болса, препаратты пайдалануды тоқтатып, тиісті демеуші емді жүргізу қажет. Резистентті микроорганизмдердің дамуы Линезолидті клиникалық көрсетілімдер немесе бактериялық инфекцияға күдік болмаған кезде, сондай-ақ профилактика ретінде пайдалану негізді емес және резистентті микроорганизмдердің даму қаупін арттырады. Қосымша заттар Линозидтің құрамында бір таблеткада 1 ммольден кем натрий (23 мг) бар, яғни «құрамында натрий жоқ» дерлік. Арнайы сақтандырулар Жүктілік Қауіптердің қысқаша бейіні Жүктілік кезеңінде әйелдерде линезолидті қолдану жағдайлары туралы жарияланған және маркетингтен кейінгі есептерден алынған қол жетімді деректер препаратпен байланысты ауыр туа біткен ақаулар, түсік түсіру немесе әйел немесе шарана үшін қолайсыз нәтижелер қаупінің жоқтығы туралы куәландырады. Гестация кезеңінде (ұрықтың органогенезі кезеңі) енгізген кезде линезолид тышқандарда, егеуқұйрықтарда немесе үй қояндарында аналық организмге жүйелі әсер еткенде, шамамен 6,5 есе (тышқандар), салыстыруға болатын (егеуқұйрықтар) және 0,06-ға тең (үй қояндары) клиникалық тәжірибеде («концентрация-уақыт» қисығының астындағы аудан көрсеткіші негізінде (AUC)) емдік дозаларды пайдаланған кезде препараттың жүйелік әсер ету деңгейінен. Алайда, эмбриондар мен ұрықтардың өлімі тышқандарда жүйелі әсер ету кезінде байқалды, бұл адамдардағы жүйелік әсерден 6,5 есе көп. Препаратты ұрғашы егеуқұйрықтарға гестациядан (ұрықтың органогенезі кезеңі) лактация кезеңіне дейін енгізген кезде, тұқымдарының постнатальды өміршеңдік деңгейі жүйелі әсер ету кезінде төмендеді, бұл адамдағы (AUC көрсеткіші негізінде) жүйелік әсерге шамамен баламалы. Көрсетілген қауымдар үшін ауыр туа біткен даму ақаулары мен түсіктердің фондық қаупі белгісіз. Жүктілік кезеңінде туа біткен ақаулардың, түсік түсірудің немесе басқа жағымсыз нәтижелердің фондық қаупі әрқашан болады. Жалпы АҚШ тұрғындарының арасында клиникалық расталған жүктілік кезінде ауыр туа біткен даму ақаулары мен түсіктердің болжамды фондық қаупі сәйкесінше 2-4% және 15-20% құрайды. Бала емізу Қауіптердің қысқаша бейіні Линезолид емшек сүтімен бөлінеді. Жарияланған есептердегі деректерге сүйене отырып, бала емшек сүтімен ала алатын линезолидтің тәуліктік дозасы балаларға (әр 8 сағат сайын 10 мг/кг) ұсынылатын емдік дозаның шамамен 6-9% құрайды. Линезолидтің емшек еметін балаларға әсері туралы ақпарат жоқ; диарея және құсу линезолидті ем ретінде қабылдаған балалардағы клиникалық зерттеулерде тіркелген едәуір жиі жағымсыз реакциялар болып табылады. Линезолидтің емшек сүтінің өндірісіне әсері туралы ақпарат жоқ. Емшек емізудің баланың дамуы мен денсаулығына тигізетін пайдасын, сондай-ақ линезолидпен емдеудің әйел үшін клиникалық маңыздылығын және емшек еметін бала үшін препараттың немесе әйелдің негізгі ауруының кез келген потенциалды жағымсыз реакцияларын ескеру қажет. Клиникалық ұсынымдар Лактация кезеңінде линезолидпен ем қабылдайтын әйелге емшек еметін баланы диарея мен құсудың даму мәніне мониторингілеу қажеттілігі туралы хабарлау қажет. Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Пациенттерге линезолидпен емдеу кезінде бас айналу және көру қабілетінің бұзылуы сияқты симптомдардың дамуы мүмкін екендігі туралы хабарлауы тиіс. Жоғарыда көрсетілген симптомдар пайда болған жағдайда пациенттерге автокөлікті немесе механизмдерді басқармаған жөн.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

МАО тежегіштері Линезолид қайтымды селективті емес МАО тежегіші болып табылады. Адренергиялық және серотонинергиялық дәрілер Линезолидтің адренергиялық және серотонинергиялық дәрілермен өзара әрекеттесу потенциалы бар.

Сақтау мерзімі 5 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!