Липертанс® таблетки 10/5/5 мг

Бір таблетка құрамында белсенді заттар: 10 мг/5 мг/5 мг таблеткалар: 10,82 мг аторвастатин кальций тригидраты, ол 10 мг аторвастатинге баламалы, 5 мг периндоприл аргинині, ол 3,40 мг периндоприлге сәйкес және 6,94 мг амлодипин бесилаты, ол 5 мг амлодипинге сәйкес 20 мг/5 мг/5 мг таблеткалар: 21,64 мг аторвастатин кальций тригидраты, ол 20 мг аторвастатинге баламалы, 5 мг периндоприл аргинині, ол 3,40 мг периндоприлге сәйкес және 6,94 мг амлодипин бесилаты, ол 5 мг амлодипинге сәйкес 20 мг/10 мг/5 мг таблеткалар: 21,64 мг аторвастатин кальций тригидраты, ол 20 мг аторвастатинге баламалы, 10 мг периндоприл аргинині, ол 6,79 мг периндоприлге сәйкес және 6,94 мг амлодипин бесилаты, ол 5 мг амлодипинге сәйкес 20 мг/10 мг/10 мг таблеткалар: 21,64 мг аторвастатин кальций тригидраты, ол 20 мг аторвастатинге баламалы, 10 мг периндоприл аргинині, ол 6,79 мг периндоприлге сәйкес және 13,87 мг амлодипин бесилаты, ол 10 мг амлодипинге сәйкес 40 мг/10 мг/10 мг таблеткалар: 43,28 мг аторвастатин кальций тригидраты, ол 40 мг аторвастатинге баламалы, 10 мг периндоприл аргинині, ол 6,79 мг периндоприлге сәйкес және 13,87 мг амлодипин бесилаты, ол 10 мг амлодипинге сәйкес қосымша заттар: кальций карбонаты (E170), лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза (Е460), натрий крахмал гликолаты (А типі), гидроксипропилцеллюлоза (E463), мальтодекстрин, магний стеараты (E572) үлбірлі қабық құрамы: глицерин (E422), гипромеллоза (E464), макрогол 6000, магний стеараты (E572), титанның қостотығы (E171), темірдің сары тотығы (E172) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Таблетканың бір жағында «1» және екінші жағында «» өрнегі бар сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған дөңгелек пішінді таблеткалар (10/5/5 мг доза үшін). Таблетканың бір жағында «2» және екінші жағында «» өрнегі бар сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған дөңгелек пішінді таблеткалар (20/5/5 мг доза үшін). Таблетканың бір жағында «3» және екінші жағында «» өрнегі бар сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған шаршы пішінді таблеткалар (20/10/5 мг доза үшін). Таблетканың бір жағында «4» және екінші жағында «» өрнегі бар сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған сопақша пішінді таблеткалар (20/10/10 мг доза үшін). Таблетканың бір жағында «5» және екінші жағында «» өрнегі бар сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған сопақша пішінді таблеткалар (40/10/10 мг доза үшін).

- біріктірілген препараттағыдай, бірақ жеке препараттар ретінде, дәл сол дозасында бір мезгілде қолдану кезінде аторвастатин, периндоприл және амлодипин көмегімен жай-күйі талапқа сай бақыланатын ересек пациенттерде бастапқы гиперхолестеринемиямен немесе аралас гиперлипидемиямен байланысты эссенциялық гипертензияны және/немесе тұрақты ишемиялық жүрек ауруын емдеу үшін орын басу емі ретінде.

Әсер ету механизмі Аторвастатин Аторвастатин 3-гидрокси-3-метил-глутарил-кофермент А-ның стериндер, оның ішінде холестерин прекурсоры – мевалонатқа айналуына жауапты жылдамдық шектеуші фермент – гидроксиметилглутарил-кофермент A-редуктазаның таңдамалы бәсекелес тежегіші болып табылады. Бауырдағы триглицеридтер мен холестерин тығыздығы өте төмен липопротеиндердің (ТӨТЛП) ішіне құрылған және шеткері тіндерге жету үшін плазмаға босап шығады. ТӨТЛП-ден тығыздығы төмен липопротеин (ТТЛП) түзіледі және негізінен ТТЛП-ге аффинділігі жоғары рецептор (ТТЛП рецепторы) арқылы катаболизденеді. Периндоприл Периндоприл — бұл I ангиотензинді II ангиотензинге өзгертетін фермент (ангиотензин өзгертуші фермент, АӨФ) тежегіші. Өзгертуші фермент немесе киназа — бұл I ангиотензиннің тамыр тарылтатын II ангиотензинге айналуын катализдейтін экзопептидаза, сондай-ақ тамыр тарылтатын брадикининнің белсенді емес гептапептидке айналуын тудырады. АӨФ тежелуі плазмада ангиотензин II деңгейінің төмендеуіне әкеледі, бұл плазмада ренин белсенділігінің жоғарылауын (рениннің босап шығуының теріс кері байланысын тежеу есебінен) және альдостерон секрециясының төмендеуін тудырады. АӨФ брадикинин белсенділігінің жойылуын туындатына орай, АӨФ тежелуі айналымдағы және жергілікті калликреин-кинин жүйесі белсенділігінің жоғарылауына (сондай-ақ, простагландиндер жүйесінің белсенділенуіне) әкеледі. Осы механизм АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерінде маңызы болуы және жағымсыз әсерлерінің кейбіріне (жөтел) жартылай жауапты болуы мүмкін. Периндоприл белсенді метаболиті – периндоприлат арқылы әсер етеді. Басқа метаболиттері АӨФ белсенділігінің in vitro тежелу көрінісін бермеді. Амлодипин Амлодипин дигидропиридин (кальцийдің баяу өзекшелерінің блокаторы немесе иондарының антагонисі) тобына жататын және кальций иондарының жүрек бұлшықетіне және тамырлардың тегіс бұлшықеттеріне жарғақша арқылы ағысын тежейтін жарғақшалар арқылы кальций иондары түсуінің тежегіші түрінде болады. Фармакодинамикалық әсерлері Аторвастатин Аторвастатин гидроксиметилглутарил-кофермент A-редуктазаны бәсеңдету арқылы әрі одан кейін бауырдағы холестерин биосинтезі жолымен плазмадағы холестерин концентрациясын және сарысудағы липопротеиндер концентрациясын төмендетеді, сондай-ақ ТТЛП қармалуын және катаболизмін күшейту үшін жасуша беткейіндегі ТТЛП бауыр рецепторларының санын арттырады. Аторвастатин ТТЛП өндірілуін және ТТЛП бөлшектерінің санын азайтады. Аторвастатин ТТЛП рецепторлары белсенділігінің елеулі және тұрақты жоғарылауын, сондай-ақ айналымдағы ТТЛП бөлшектері сапасының қолайлы өзгеруін тудырады. Аторвастатин, әдетте, гиполипидемиялық препараттармен емдеуге жауап бермейтін қауым — отбасылық гомозиготалы гиперхолестеринемия бар пациенттерде ТТЛП холестеринін тиімді төмендетеді. Периндоприл Гипертензия Периндоприл гипертензияның барлық: жеңіл, орташа және ауыр дәрежелерінде әсер етеді; шалқадан жатқан және тұрған қалыпта систолалық және диастолалық артериялық қысымның төмендеуі байқалады. Периндоприл шеткері тамырлар кедергісін төмендетеді, бұл артериялық қысымның төмендеуіне әкеледі. Соның салдары ретінде, шеткері қан ағымы ұлғаяды, жүректің жиырылу жиілігіне ықпалын тигізбейді. Әдетте, бүйректік қан ағымы жоғарылайды, осы орайда шумақтық сүзіліс жылдамдығы (ШСЖ), әдетте, өзгеріссіз күйде қалады. Жүрек жеткіліксіздігі Периндоприл жүрек қарыншаларының алдыңғы жүктемесін және кейінгі жүктемесін азайту арқылы жүректің жұмысын жеңілдетеді. Амлодипин Амлодипиннің гипотензиялық әсер ету механизмі тамырлардың тегіс бұлшықеттерін тікелей босаңсыту әсерімен жүзеге асады. Соның көмегімен амлодипиннің стенокардия көріністерін азайтатын нақты әсер ету механизмі толық анықталмаған, бірақ бұл препараттың жалпы ишемиялық жүктемені екі әсерінің есебінен төмендететіні белгілі: 1) Амлодипин шеткері артериолаларды кеңейтеді және сол арқылы жалпы шеткері кедергіні (кейінгі жүктемені) төмендетіп, жүрекке түсетін жүктемені азайтады. Жүректің жиырылу жиілігі тұрақты күйде қалатындықтан, жүрек жүктемесінің осылай жеңілдеуі миокардтың энергия жұмсауын және оттегіні қажетсінуін төмендетеді. 2) Амлодипиннің әсер ету механизмі, ықтималды түрде, өзінде миокардтың әрі қалыпты, әрі ишемияланған аймақтарындағы басты коронарлық артериялар мен коронарлық артериолаларды кеңейтуді де қамтиды. Осылай кеңейту коронарлық артерияның түйілуі (Принцметалл стенокардиясы немесе нұсқалық стенокардия) бар пациенттерде миокардқа оттегінің көп жеткізілуіне әкеледі. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Липертанстың ауруға шалдығу мен өлімге ұшырауға ықпалы зерттелмеген. Аторвастатин Доза-әсер тәуелділігінің зерттеуінде, аторвастатин жалпы холестериннің (30%-46%), ТТЛП холестеринінің (41%-61%), аполипопротеин B (34%-50%) және триглицеридтердің (14%-33%) концентрациясын төмендетіп, осы орайда, ТЖЛП холестерині мен аполипопротеин A1 концентрациясының ауыспалы жоғарылауын тудыратыны көрсетілді. Осы нәтижелері инсулинге тәуелсіз қант диабеті бар пациенттерді қоса, отбасылық гетерозиготалы гиперхолестеринемия, гиперхолестеринемияның отбасылық емес түрлері және аралас гиперлипидемия бар пациенттерде салыстырмалы. Жалпы холестерин, ТТЛП холестерині және аполипопротеин B деңгейінің төмендеуі жүрек-қантамыр құбылыстарының және жүрек-қантамыр ауруларынан өлімнің туындау қаупін азайтатыны дәлелденді. Отбасылық гомозиготалы гиперхолестеринемия Ауыспалы ұзақтығының қосымша ұзартылған фазасымен қайырымдылық-сынақ үшін пайдалану мақсатындағы көп орталықтық 8 апталық ашық зерттеуге 335 пациент қатысты, олардың 89-ында отбасылық гомозиготалы гиперхолестеринемия анықталды. Осы 89 пациентте ТТЛП холестерині деңгейінің орташа пайыздық төмендеуі шамамен 20% құрады. Аторвастатин 80 мг/тәулікке дейінгі дозаларда қолданылды. Жүрек-қантамыр ауруларының профилактикасы Кардиологиялық нәтижелерге жүргізілген ASCOT Англо-скандинавия зерттеуі (Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial) — бұл 2x2 факториалдық дизайнымен халықаралық рандомизацияланған зерттеу. ASCOT зерттеуінің мақсаты өлімге ұшыратпайтын және өлімге ұшырататын коронарлық ұстамалар жиілігіне 19 257 пациентте (артериялық қысымды төмендету тобы (Blood Pressure Lowering Arm) — ASCOT-BPLA) гипотензиялық препараттармен емдеудің екі сызбасының әсерін және 10 305 пациентте (липидтер деңгейін төмендету тобы (Lipid Lowering Arm) — ASCOT-LLA) плацебомен салыстырғанда, 10 мг аторвастатинді қосымша қолданудың ықпалын салыстырумен жүзеге асты. Аторвастатиннің өлімге ұшырататын және өлімге ұшыратпайтын коронарлық ұстамалар санына осындай ықпалы анамнезінде миокард инфарктісі немесе стенокардиядан емделу болмаған және жалпы холестерин деңгейі ≤ 6,5 ммоль/л (251 мг/дл) құраған 40-79 жас шамасындағы гипертензия бар пациенттерде анықталды. Пациенттердің бәрінде келесі алдын ала анықталған жүрек-қантамырлық қауіп факторларының, кем дегенде, 3-і болған: ер жынысы, ≥ 55 жас, шылым шегу, диабет, анамнездегі жақын туысындағы ИЖА, жалпы холестерин мен ТЖЛП холестеринінің > 6 арақатынасы, шеткері тамырлар ауруы, сол жақ қарынша гипертрофиясы, ми қан айналымының бұзылуын өткеру, ЭКГ нәтижелерінің белгілі бір ауытқуы, протеинурия/альбуминурия. Пациенттер амлодипинмен немесе атенололмен гипотензиялық ем қабылдады. Артериялық қысымның мақсатты бақылануына (диабеттен зардап шекпеген пациенттерде < 140/90 мм сын. бағ., диабет бар пациенттерде < 130/80 мм сын. бағ.) жету үшін амлодипин тобына периндоприлді, ал атенолол тобына бендрофлуметиазидті қосу мүмкін болды. Пациенттер гипотензиялық емді (амлодипин немесе атенолол негізінде) немесе аторвастатинді күнделікті 10 мг дозада (n = 5 168) немесе плацебоны (n = 5 137) қабылдады. Аторвастатин мен амлодипин біріктірілімін қолдану кезінде негізгі соңғы нүкте болып табылатын оқиғалар — өлімге ұшырататын коронарлық ұстамалар мен өлімге ұшыратпайтын миокард инфарктілері санының едәуір төмендеуі байқалды —плацебо + амлодипин тобымен салыстырғанда 53% (95% СА [0,31; 0,69], p < 0,0001) және аторвастатин + атенолол тобымен салыстырғанда 39% (95% СА [0,08; 0,59], p < 0,016). ASCOT-LLA тобына жататын, ретроспективтік талдау жолымен анықталған аторвастатин, периндоприл және амлодипинді бір мезгілде қабылдаған пациенттердің қосалқы тобында (n = 1814), аторвастатин, атенолол және бендрофлуметиазид қабылдаған топпен (n = 1978) салыстырғанда, өлімге ұшырататын коронарлық ұстамалар мен өлімге ұшыратпайтын миокард инфарктілері санының 38% азаюы (95% СА [0,36; 1,08]) орын алды. Сонымен қатар, жүрек-қантамыр құбылыстары мен емшаралардың жалпы санының елеулі (24%) азаюы (95% СА [0,59; 0,97]), коронарлық ұстамалардың жалпы санының 31% азаюы (95% СА [0,48; 1,00]) және өлімге ұшырататын және ұшыратпайтын инсульттер санының едәуір (50%) (95% СА [0,29; 0,86]), өлімге ұшыратпайтын миокард инфарктілерін, өлімге ұшырататын коронарлық ұстамалар мен коронарлық реваскуляризация қамтылған біріктірілген көрсеткіштің 39% төмендеуі (95% СА (0,38; 0,97]) және жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлімді, миокард инфарктісін және инсультті қамтыған біріктірілген көрсеткіштің 42% (95% СА [0,40; 0,85]) төмендеуі орын алды. Периндоприл Гипертензия Гипотензиялық әсері жоғарғы шегіне бір реттік дозасын қабылдаудан кейін 4 сағаттан 6 сағатқа дейінгі аралықта жетеді және кемінде 24 сағат бойы сақталады; қалдық әсері жоғарғы шекті әсерінің 87-100% жуығын құрайды. Артериялық қысым төмендеуі жылдам жүреді. Жауабын көріністеген пациенттерде қалыпқа түсуіне бір ай ішінде қол жеткізіледі және тахифилаксия басталуынсыз сақталады. Емдеуді тоқтату рикошет әсеріне әкелмейді. Периндоприл сол жақ қарынша гипертрофиясын азайтады. Адамда периндоприлдің тамыр кеңейтетін қасиеттер танытатыны расталды. Ол артериялардың созылғыштығын жақсартады және ұсақ артериялардағы медиа-саңылау арақатынасын төмендетеді. Тиазидті диуретикпен қосымша ем аддитивтік синергиялық әсер береді. АӨФ тежегішін және тиазидті біріктіру де диуретиктермен емдеу тудыратын гипокалиемия қаупін төмендетеді. Тұрақты ишемиялық жүрек ауруы бар пациенттер Көп орталықтық халықаралық рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеу түрінде болатын EUROPA зерттеуі 4 жыл ұзақтықпен жүргізілді. 18 жастан асқан он екі мың екі жүз он сегіз (12 218) пациент 8 мг периндоприл трет-бутиламинін (10 мг периндоприл аргининіне баламалы) (n = 6 110) немесе плацебо (n = 6 108) қабылдау үшін рандомизацияланды. Зерттеу қауымында жүрек жеткіліксіздігінің клиникалық белгілерінсіз ишемиялық жүрек ауруының белгілері болды. Жалпы жиынтығы, пациенттердің 90%-ы бұрын миокард инфарктісін және/немесе коронарлық реваскуляризацияны бастан өткерген. Пациенттердің көпшілігі тромбоциттер тежегіштерін, гиполипидемиялық дәрілер мен бета-блокаторларды қамтитын дәстүрлі емге қосымша зерттелетін препаратты қабылдады. Негізгі тиімділік критерийі жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлім мен өлімге ұшыратпайтын миокард инфарктісін және/немесе реанимация сәтті болған жүректің тоқтап қалуын қамтитын біріктірілген көрсеткіш болды. Күнделікті тәулігіне бір рет 8 мг периндоприл трет-бутиламин (10 мг периндоприл аргининіне баламалы) қолданумен емдеу негізгі соңғы нүктенің 1,9% елеулі абсолютті төмендеуіне (салыстырмалы қауіп 20% төмендеген, 95% СА [9,4; 28,6] – p < 0,001) алып келді. Анамнезінде миокард инфарктісі және/немесе реваскуляризация болған пациенттерде, негізгі соңғы нүкте болып табылатын көрсеткіштің 2,2% абсолютті төмендеуі, плацебомен салыстырғанда, 22,4% СҚА сәйкес келуі (95% СА [12,0; 31,6] – p < 0,001) білінді. Басқа да: ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін (РААЖ) қосарлы бөгеу Екі ауқымды рандомизацияланған бақыланатын ONTARGET зерттеуі (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial, Монотерапия кезіндегі және рамиприлмен біріктірілімдегі телмисартанның тиімділігін салыстыру бойынша халықаралық зерттеу) және VA NEPHRON-D (Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes, Ардагерлер ісі жөніндегі министрлік жүргізген Диабеттік нефропатия зерттеуі) АӨФ тежегіші мен ангиотензин II рецепторларының блокаторын біріктіріп қолдануды зерттеуге арналды. ONTARGET зерттеуі анамнезінде жүрек-қантамыр немесе цереброваскулярлық аурулар немесе нысана-ағзалардың зақымдану белгілерімен 2-ші типті қант диабеті болған пациенттер арасында жүргізілді. VA NEPHRON-D зерттеуі 2ші типті қант диабеті және диабеттік нефропатия бар пациенттерде жүргізілді. Осы зерттеулердің деректері бүйректік және/немесе жүрек-қантамырлық нәтижелер мен өлім көрсеткішіне қатысты елеулі жағымды әсерінің болмауын және сондай-ақ монотерапиямен салыстырғанда, гиперкалиемия, жедел бүйрек жеткіліксіздігі және/немесе гипотензияның жоғары даму қаупінің болуын көрсетті. Фармакодинамикалық қасиеттерінің ұқсастығын ескерсек, алынған нәтижелер басқа АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларына да қатысты болады. Демек, диабеттік нефропатия бар пациенттерде АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бір мезгілде қолдануға болмайды. ALTITUDE зерттеуі (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints, 2-ші типті қант диабеті бар пациенттерде жүрек-қантамырлық және бүйректік асқынулар қаупін төмендетудегі алискирен артықшылықтарын зерттеу) 2-ші типті диабет және созылмалы бүйрек ауруы, жүрек-қантамыр ауруы немесе олардың екеуі де бар пациенттерде алискиренді АӨФ тежегішімен немесе ангиотензин II рецепторларының блокаторымен стандартты емге қосудың пайдасын зерттеуге арналды. Зерттеу қолайсыз нәтижелердің даму қаупінің артуы себепті мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамыр патологиясынан болатын өлім мен инсульт саны жағынан, плацебо тобымен салыстырғанда, алискирен тобында жиірек кездесті, жағымсыз құбылыстар мен айрықша маңызы бар күрделі жағымсыз құбылыстар да (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) алискирен тобында плацебо тобынан жиірек тіркелген. Амлодипин: Гипертензия бар пациенттерде күніне бір рет қабылдау шалқадан жатқан және тік тұрған қалыптағы артериялық қысымның барлық 24 сағаттық аралық ішінде клиникалық мәнді төмендеуін қамтамасыз етеді. Әсерінің баяу басталуы себепті, жедел гипотензия амлодипин қабылдауға тән емес. Стенокардия бар пациенттерде амлодипинді күнделікті тәулігіне бір рет қабылдау жалпы жүктеме ұзақтығын, стенокардия ұстамасының басталуына дейінгі уақыт пен ST сегментінің 1 мм депрессиясының пайда болуына дейінгі уақытты ұзартады, сондай-ақ стенокардия ұстамаларының жиілігін және нитроглицерин таблеткаларын тұтынуды төмендетеді. Амлодипин ешқандай жағымсыз метаболизмдік әсерлермен және плазма липидтерінің өзгерістерімен байланысты емес, ал демікпе, диабет және подагра бар пациенттерге сай келеді. Ишемиялық жүрек ауруы (ИЖА) бар пациенттерде қолдану Ишемиялық жүрек ауруы (ИЖА) бар пациенттердегі клиникалық құбылыстардың алдын алудағы амлодипин тиімділігін анықтау үшін 1997 пациенттің қатысуымен тәуелсіз көп орталықтық рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеу — CAMELOT зерттеуі (Comparison of Amlodipine vs. Enalapril to Limit Occurrences of Thrombosis; Тромбоз жағдайларының санын шектеуде амлодипин мен эналаприлді салыстыру) жүргізілді. Олардың ішінен 663 пациент амлодипинді 5-10 мг дозада, 673 пациент эналаприлді 10-20 мг дозада және 655 пациент статиндер, бета-блокаторлар, диуретиктер және аспиринмен стандартты емге қосымша 2 жыл бойы плацебо қабылдаған. Тиімділігін талдаудың негізгі нәтижелері төмендегі кестеде берілген. Бұл нәтижелер амлодипинмен емдеудің стенокардия себебімен ауруханаға түсу жағдайларының және ИЖА бар пациенттерде реваскуляризация емшараларының аз санымен байланысты болғанын көрсетеді. CAMELOT зерттеуіндегі елеулі клиникалық нәтижелер жиілігі Жүрек-қантамыр құбылыстарының көрсеткіштері, саны (%) — Амлодипин, плацебомен салыстырғанда Нәтижелері — Амлодипин — Плацебо — Эналаприл — Қауіптер қатынасы (95% СА) — P-мәні Негізгі соңғы нүкте Қолайсыз жүрек-қантамырлық құбылыстар — 110 (16,6) — 151 (23,1) — 136 (20,2) — 0,69 (0,54-0,88) — 0,003 Жекелеген компоненттері Коронарлық реваскуляризация — 78 (11,8) — 103 (15,7) — 95 (14,1) — 0,73 (0,54-0,98) — 0,03 Стенокардия себебімен ауруханаға түсу — 51 (7,7) — 84 (12,8) — 86 (12,8) — 0,58 (0,41-0,82) — 0,002 Өлімге ұшыратпайтын МИ — 14 (2,1) — 19 (2,9) — 11 (1,6) — 0,73 (0,37-1,46) — 0,37 Инсульт немесе ТИШ — 6 (0,9) — 12 (1,8) — 8 (1,2) — 0,50 (0,19-1,32) — 0,15 Жүрек-қантамыр патологиясы себебінен болатын өлім — 5 (0,8) — 2 (0,3) — 5 (0,7) — 2,46 (0,48-12,7) — 0,27 ЖІЖ себебімен ауруханаға түсу — 3 (0,5) — 5 (0,8) — 4 (0,6) — 0,59 (0,14-2,47) — 0,46 Реанимацияланған жүректің тоқтап қалуы — 0 — 4 (0,6) — 1 (0,1) — Н/П — 0,04 Шеткері тамырлардың алғаш анықталған ауруы — 5 (0,8) — 2 (0,3) — 8 (1,2) — 2,6 (0,50-13,4) — 0,24 Қысқартулар: ЖІЖ = жүректің іркілісті жеткіліксіздігі; СА = сенім аралығы; МИ = миокард инфарктісі; ТИШ = транзиторлық ишемиялық шабуыл. Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қолдану NYHA функционалдық жіктеуі бойынша III-IV класты жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттердің қатысуымен гемодинамика зерттеулері және жүктемелік тестілер негізінде бақыланатын клиникалық зерттеулер амлодипиннің дене жүктемесінің көтерімділігі, сол жақ қарыншаның лықсыту фракциясы және клиникалық симптоматикасы бойынша анықталатын клиникалық нашарлауға алып келмегенін көрсетті. NYHA функционалдық жіктеуі бойынша III-IV класты жүрек жеткіліксіздігімен дигоксин, диуретиктер және АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттердің жай-күйін бағалауға арналған плацебо-бақыланатын зерттеу (PRAISE) барысында амлодипиннің жүрек жеткіліксіздігімен байланысты өлім қаупінің немесе өлім мен аурулардың жиынтық қаупінің артуына алып келмегенін көрсетті. АӨФ тежегіштерінің, оймақгүл мен диуретиктердің тұрақты дозалары қабылданған бастапқы себептік ишемиялық жүрек ауруын көрсететін симптомдар немесе объективті деректер болмаған NYHA функционалдық жіктеуі бойынша III және IV класты жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде амлодипин қолданудың ұзақ мерзімді ретроспективті плацебо-бақыланатын зерттеуінде (PRAISE-2) амлодипиннің жүрек-қантамыр патологиясының себебінен болатын жалпы өлім көрсеткішіне ықпалын тигізбегені көрсетілді. Дәл осы қауымда амлодипин өкпе ісінуі байқалған жағдайлар санының көбеюімен өзара байланысты болды. Жүрек ұстамаларының алдын алуға арналған емдеуді зерттеу (ALLHAT) Ауруға шалдығу мен өлімге ұшыраудың рандомизацияланған салыстырмалы жасырын ALLHAT зерттеуі (Antihypertensive and Lipid-Lowering Treatment to Prevent Heart Attack Trial; Жүрек ұстамаларының алдын алуға арналған гипертензияға қарсы және гиполипидемиялық емдеу сынағы) ауырлық дәрежесі жеңіл және орташа гипертензияда ең жаңа дәрілік препараттар: бірінші желідегі ем ретінде пайдаланылатын 2,5-10 мг/тәулік амлодипинмен (кальций өзекшелерінің блокаторы) немесе 10-40 мг/тәулік лизиноприлмен (АӨФ тежегіші) емдеуді тиазидті диуретик – 12,5-25 мг/тәулік хлорталидонмен емдеумен салыстыру мақсатында жүргізілді. Гипертензиямен 55 жастағы және одан асқан, жалпы жиынтығы, 33 357 пациент рандомизацияланды, оларды қадағалау, орта есеппен, 4,9 жылға созылды. Пациенттерде ИЖА дамуының, кем дегенде, бір қосымша қауіп факторы: бұрын өткерген миокард инфарктісі немесе инсульт (зерттеуге қосылуға дейін > 6 ай бұрын) немесе құжат жүзінде расталған басқа атеросклероздық ЖҚ ауруы (жалпы жиынтығы 51,5%), 2-ші типті диабет (36,1%), ТЖЛП холестерині < 35 мг/дл (11,6%), электрокардиограмма немесе эхокардиография көмегімен анықталған сол жақ қарынша гипертрофиясы, (20,9%), қазіргі уақытта шылым шегу (21,9%) орын алды. Негізгі соңғы нүктесі өлімге ұшырататын ИЖА мен өлімге ұшыратпайтын миокард инфарктісін қамтыған құрамдас көрсеткіш болды. Амлодипин негізінде емдеу мен хлорталидон негізінде емдеу арасындағы негізгі соңғы нүктеде елеулі айырмашылықтар байқалмады. ҚҚ 0,98 95% СА (0,90-1,07) p = 0,65. Қосымша соңғы нүктелерге қатысты, жүрек жеткіліксіздігі жағдайларының жиілігі (жүрек-қантамыр құбылыстарын бағалаудың құрамдас біріктірілген соңғы нүктесінің компоненті болған), хлорталидон тобымен салыстырғанда, амлодипин тобында едәуір жоғары болды (7,7%-бен салыстырғанда 10,2%, ҚҚ 1,38, 95% СА [1,25-1,52] p < 0,001). Алайда, амлодипин негізіндегі ем мен хлорталидон негізіндегі ем арасындағы жалпы өлім көрсеткіштерінің елеулі айырмашылықтары болмады (ҚҚ 0,96 95% СА [0,89-1,02] p = 0,20). Балалар және жасөспірімдер Липертанстың балаларға әсер ету деректері жоқ. Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттік балалар мен жасөспірімдердің барлық қосалқы топтарында ишемиялық жүрек ауруын, гипертензия және холестерин жоғарылауын емдеудегі Липертанс зерттеуінің нәтижелерін ұсыну талабын тоқтатты (препаратты балалар мен жасөспірімдерде пайдалану жөніндегі ақпарат 4.2 бөлімінде берілген).

Пероральді қабылдау. Липертанс® препаратының таблеткаларын күнделікті бір реттік дозада күніне бір рет таңертең ас ішу алдында қабылдау керек. Дозалау режимі Әдеттегі доза — күнделікті күніне бір рет 1 таблетка. Бекітілген дозаларын біріктіру бастапқы емге сай келмейді. Егер дозалау режимін өзгерту қажет болса, жекелеген компоненттерін титрлеу керек. Липертанс® препаратымен C гепатитін емдеуге арналған вирусқа қарсы препараттар - элбасвир мен гразопревирді немесе цитомегаловирустық инфекция профилактикасына арналған летермовирді бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде Липертанс® препаратының құрамындағы аторвастатин дозасы 20 мг/тәуліктен аспауы тиіс. Липертанс® препаратын летермовирді циклоспоринмен бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде қолдану ұсынылмайды. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Креатинин клиренсі 60 мл/мин құрайтын пациенттердің Липертанс® қабылдауына болады, бірақ ол креатинин клиренсі < 60 мл/мин пациенттерге сай келмейді. Осы пациенттер үшін монокомпоненттерінің дозаларын әркімге жеке титрлеу ұсынылады. Егде жастағы пациенттер Липертанс® препаратымен егде жастағы пациенттерді бүйрек функциясына қарай емдеуге болады. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде Липертанс® сақтықпен қолданылу керек. Бауыр ауруы белсенді сатыдағы пациенттерге Липертанс® қарсы көрсетілімді. Балалар және жасөспірімдер Липертанс® препаратының балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдердегі қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелмеген. Деректер жоқ. Сондықтан препаратты балалар мен жасөспірімдерде қолдану ұсынылмайды.

• әсер етуші затқа, АӨФ тежегіштеріне, дигидропиридин туындыларына, статиндерге немесе қосымша заттардың біріне аса жоғары сезімталдық • белсенді сатыдағы бауыр ауруы немесе генезі белгісіз сарысудағы трансаминазалар деңгейінің қалыптың жоғарғы шегінен 3 еседен артық тұрақты жоғарылауы • жүктілік, бала емізу немесе бала тууға қабілетті әрі тиімді контрацепция құралдарын қолданбайтын әйелдерде қолдану • C гепатитін емдеуге арналған вирусқа қарсы препараттармен, глекапревир және пибрентасвирмен бір мезгілде қолдану • ауыр гипотензия • шок (оның ішінде кардиогенді шок). • сол жақ қарыншадан шығу жолының обструкциясы (мысалы, гипертрофиялық обструкциялық кардиомиопатия және жоғары дәрежедегі қолқа стенозы) • жедел миокард инфарктісінен кейінгі гемодинамикалық тұрақсыз жүрек жеткіліксіздігі • осының алдында АӨФ тежегіштерімен емдеуге байланысты ангионевроздық ісінудің (Квинке ісінуінің) анамнезде болуы • тұқым қуалайтын немесе идиопатиялық ангионевроздық ісіну • қант диабеті немесе бүйрек жеткіліксіздігі (ШСЖ < 60 мл/мин/1,73 м²) бар пациенттерде құрамында алискирен бар препараттарды бір мезгілде қолдану • сакубитрил/валсартанмен бір мезгілде қолдану. Сакубитрил мен валсартан соңғы дозасын қабылдау және Липертанс® препаратымен емдеуді бастау арасында 36 сағаттан кем емес үзілісті қадағалау қажет • қанның теріс зарядталған беткейлермен жанасуына алып келетін экстракорпоральді емдеулер • бүйрек артериясының елеулі екі жақты стенозы немесе жұмыс істейтін жалғыз бүйрек артериясының стенозы • тұқым қуалайтын фруктоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар тұлғаларға • балалар мен 18 жасқа толмаған жасөспірімдерге тағайындау ұсынылмайды

Қауіпсіздік бейінінің қысқаша сипаттамасы Аторвастатин, периндоприл және амлодипинді әр бөлек қабылдау кезінде ең көп таралған жағымсыз реакцияарға: назофарингит, аллергиялық реакциялар, гипергликемия, бас ауыру, фаринголарингеальді ауыру, мұрыннан қан кету, іш қату, метеоризм, диспепсия, жүрек айну, диарея, миалгия, артралгия, аяқ-қол ауыруы, бұлшықеттер түйілуі, буындар ісінуі, арқаның ауыруы, бауыр сынамалары нәтижелерінің ауытқулары, қанда креатинкиназа деңгейінің жоғарылауы, ұйқышылдық, бас айналу, жүрек соғуын сезіну, гиперемия, іштің ауыруы, шеткері ісіну, шаршау, парестезия, көрудің бұзылуы, құлақтағы шыңыл, гипотензия, жөтел, ентігу, құсу, дисгевзия, бөртпе, қышыну, бұлшықеттердің құрысуы, астения жатады. Өте жиі - Ісіну Жиі - Назофарингит - Аса жоғары сезімталдық - Гипергликемия - Бас айналу, бас ауыру, тремор, дисгевзия, парестезия - Көру бұзылулары, диплопия - Құлақтағы шыңыл, вертиго - Жүрек соғуын сезіну - Гипотензия (және гипотензиямен байланысты әсерлер), қызару - Фаринголарингеальді ауыру, мұрыннан қан кету, жөтел, ентігу - Жүрек айну, құсу, іштің жоғарғы және төменгі тұсының ауыруы, диспепсия, диарея, іш қату, дефекация ырғағының өзгеруі, метеоризм - Бөртпе, қышыну - Буындар ісінуі, тобықтар ісінуі, аяқ-қол ауыруы, артралгия, бұлшықеттер түйілуі, миалгия, арқаның ауыруы - Гинекомастия - Астения, шаршау - Бауырдың функционалдық сынамалары көрсеткіштерінің ауытқуы, қандағы креатинкиназа деңгейінің жоғарылауы Жиі емес - Ринит - Эозинофилия - Препаратты тоқтатудан кейінгі қайтымды гипогликемия, гипонатриемия, гиперкалиемия, анорексия - Ұйқысыздық, көңіл-күй өзгерістері (оның ішінде үрей), ұйқы бұзылысы, депрессия, қорқынышты түстер көру - Естен тану, гипестезия, амнезия - Анық көрмеу - Аритмия (оның ішінде брадикардия, қарыншалық тахикардия және жүрекшелер фибрилляциясы) - Тахикардия - Терінің пурпуралық зақымдануы (қан тамырларының қабыну, васкулит белгілері) - Бронх түйілуі - Ауыз кеберсуі, панкреатит, кекіру - Гепатит, цитолиздік немесе холестаздық, - Есекжем, пурпура, тері түсінің өзгеруі, гипергидроз, экзантема, Алопеция, ангионевроздық ісіну, пемфигоид, жарыққа сезімталдық реакциясы - Мойынның ауыруы, Бұлшықет шаршауы - Несеп шығарудың бұзылуы, никтурия, поллакиурия, бүйрек жеткіліксіздігі, эректильді дисфункция - Кеуденің ауыруы, ауырсыну, дімкәстану, шеткері ісіну, қызба - Қанда мочевина деңгейінің жоғарылауы, қанда креатинин деңгейінің жоғарылауы, дене салмағының артуы, несептегі лейкоциттер, дене салмағының төмендеуі - Құлап қалу Сирек - Тромбоцитопения - Сананың шатасуы - Шеткері нейропатия - Холестаз - Псориаз өршуі, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, полиморфты эритема - Миопатия, миозит, рабдомиолиз, кейде үзілумен асқынған тендинопатия - Бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы, қанда билирубин деңгейінің жоғарылауы - Бұлшықеттердің жыртылуы - Диурезге қарсы гормонның талапқа сай емес секреция синдромы (ДҚГТСС) - Бүйректің жедел жеткіліксіздігі - Анурия/Олигурия - Терінің пурпуралық зақымдануы (қан тамырларының қабыну, васкулит белгілері) - Теріде пайда болуы мүмкін бөртпе немесе ауыз қуысындағы ойық жара (дәрілік затқа лихеноидты реакция) Өте сирек - Лейкопения/нейтропения, агранулоцитоз немесе панцитопения, туа біткен G-6PDH жеткіліксіздігі бар пациенттердегі гемолиздік анемия, - Анафилаксия - Гипертония - Қауіп тобындағы пациенттерде шамадан тыс АҚ төмендеуінен болуы мүмкін инсульт - Естімей қалу - Жоғары қауіп тобындағы пациенттерде айқын гипотензия тудырған миокард инфарктісі, стенокардия - Эозинофилиялық пневмония - Гастрит, гипертрофиялық гингивит - Сарғаю, бауыр жеткіліксіздігі - Эксфолиативті дерматит - Гемоглобин және гематокрит деңгейінің төмендеуі - Жегі тәрізді синдром Белгісіз - Экстрапирамидалық бұзылыстар (экстрапирамидалық синдром) - Миастения гравис - Көз миастениясы - Рейно синдромы - Иммунитет арқылы некрозданған миопатия Амлодипинді қабылдау кезінде экстрапирамидалық синдромның айрықша жағдайлары аталды. Гидроксиметилглутарил-кофермент A-редуктазаның басқа тежегіштерімен жағдайдағы сияқты, аторвастатин қабылдап жүрген пациенттерде сарысуда трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы білінді. Осы өзгерістер, әдетте, мардымсыз және өтпелі болды және емдеуді тоқтатуды талап етпеді. Сарысудағы трансаминазалар деңгейлерінің клиникалық мәнді (қалыптың жоғарғы шегінен > 3 есе жоғары) жоғарылауы аторвастатин қабылдап жүрген пациенттердің 0,8%-да орын алды. Осы жоғарылаулар пациенттердің бәрінде дозаға тәуелді және қайтымды болды. Қалыптың жоғарғы шегінен 3 еседен артық жоғарылаған креатинкиназаның (КК) сарысулық деңгейлері клиникалық зерттеулерде гидроксиметилглутарил-кофермент A-редуктазаның басқа тежегіштеріне ұқсас аторвастатин қабылдап жүрген пациенттердің 2,5%-да аталды. Жоғарғы шектен 10 еседен асып кететін деңгейлері аторвастатинмен емделген пациенттердің 0,4%-да аталды. Келесі жағымсыз құбылыстар кейбір статиндерді қолданғу кезінде білінді: • Жыныстық функцияның бұзылуы. • Депрессия. • Өкпенің интерстициялық ауруының, әсіресе, ұзақ уақыт емдеу кезіндегі айрықша жағдайлары. • Қант диабеті: жиілігі қауіп факторларының болуына немесе болмауына тәуелді (ашқарындағы қандағы глюкоза деңгейі ≥ 5,6 ммоль/л, ДСИ > 30 кг/м2, триглицеридтердің жоғары деңгейі, анамнездегі гипертензия). Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық дерекқорға тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттарды және медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Адамда қолдану кезінде Липертанс® препаратының артық дозалануы туралы ақпарат жоқ. Аторвастатин Симптомдар және емдеу Аторвастатиннің артық дозалануы кезінде арнайы емдеу жүргізілмейді. Артық дозалану жағдайында пациент симптоматикалық ем қабылдауы тиіс және қажет болса, демеу шаралары қабылдануы тиіс. Бауырдың функционалдық тестілерін өткізу және КК деңгейлерін бақылап отыру қажет. Аторвастатин плазма ақуыздарымен жақсы байланысатындықтан, гемодиализ аторвастатин клиренсінің елеулі жоғарылауына әкелмейді деп шамаланады. Периндоприл Симптомдары АӨФ тежегіштерінің артық дозалануы келесі симптомдарды тудыруы мүмкін: гипотензия, айналымдық шок, электролиттік теңгерім бұзылулары, бүйрек жеткіліксіздігі, асқын желдетілу, тахикардия, жүректің қатты соғуы, брадикардия, бас айналу, үрейлену және жөтел. Емдеу Артық дозалану кезінде ұсынылатын емдеу натрий хлоридінің 0,9% (9 мг/мл) ерітіндісін вена ішіне инфузиялаумен жүзеге асады. Гипотензия дамыған жағдайда пациентті шокқа қарсы қалыпта (шалқасынан, аяғын жүрек деңгейінен 20-30 см жоғары көтеріңкіреп) жатқызу керек. Мүмкіндігінше, ангиотензин II инфузиясын және/немесе катехоламиндерді вена ішіне енгізуді бастау керек. Периндоприлді гемодиализ арқылы жүйелі қан айналымынан шығаруға болады. Емге төзімді брадикардия жағдайында электрокардиостимуляция жасау көрсетілген. Негізгі тіршілік қызметінің көрсеткіштерін, сарысудағы электролиттер мен креатинин деңгейін тұрақты қадағалап отыру керек. Амлодипин Адамда әдейі артық дозалану жөніндегі деректер шектеулі. Симптомдары Қолда бар деректер күрделі артық дозалану шеткері тамырлардың айқын кеңеюіне және, болжамды түрде, рефлекторлық тахикардияға әкелуі мүмкін деп жорамалдауға мүмкіндік береді. Өліммен аяқталатын шок дамуына дейін айқын және кейде ұзаққа созылатын жүйелі гипотензия туралы хабарламалар бар. Емдеу Амлодипиннің артық дозалануынан туындаған клиникалық мәнді гипотензияда жүрек және өкпе функциясын жиі бақылауды, АҚК және бөлінетін несеп көлемін қадағалауды қоса, жүрек-өкпе реанимациясын жасау қажет. Науқастың аяғын көтеріңкіреп жатқызу қажет. Тамыр тарылтатын препараттар, пайдалануға қарсы көрсетілімдері болмаған жағдайда, тамыр тонусы мен артериялық қысымды қалпына келтіруге көмектесуі мүмкін. Кальций глюконатын вена ішіне енгізу кальций өзекшелері блокадасының көріністерін жоюы мүмкін. Кейбір жағдайларда асқазанды шаю ақталымды. Амлодипин плазма ақуыздарымен жақсы байланысатындықтан, гемодиализден болатын әсер ықтималдығы аз. Амлодипиннің артық дозалануы нәтижесінде өкпенің кардиогенді емес ісінуінің сирек жағдайлары мәлімделді; ісіну кешірек басталуы мүмкін (препаратты қабылдаудан кейін 24-48 сағаттан соң) және өкпенің жасанды желдетілуін талап етеді. Перфузия мен жүрек лықсуын демеу үшін ерте реанимациялық іс-шаралар (оның ішінде шамадан тыс мөлшерде сұйықтық енгізу) жеделдететін факторлар болуы мүмкін.

Аторвастатин, периндоприл және амлодипинмен байланысты айрықша нұсқаулар мен сақтандыру шаралары осы препараттар біріктіріліміне де қатысты. Бауыр функциясының бұзылуы Липертанс® құрамында компонент ретінде аторвастатин болуына орай, бауырдың функционалдық сынамаларын мезгіл-мезгіл орындау керек. Бауыр функциясының бұзылуын көрсететін қандай да бір белгілер немесе симптомдар пайда болған пациенттерге бауырдың функционалдық сынамалары орындалуы тиіс. Трансаминазалар деңгейі жоғарылаған пациенттер патологияның жойылуына дейін қадағалауда болуы тиіс. Егер трансаминазалар деңгейінің қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) 3 есе артық жоғарылауы сақталса, жекелеген компоненттерді пайдаланумен аторвастатин дозасын төмендету немесе оны қабылдауды тоқтату ұсынылады. Липертанс® елеулі мөлшерде алкоголь тұтынатын және/немесе анамнезінде бауыр ауруы бар пациенттерде сақтықпен қолданылу керек. Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерін қабылдау холестаздық сарғаюдан басталған синдроммен қатар жүрді, фульминантты бауыр некрозына дейін үдеді және (кейде) өліммен аяқталды. Осы синдромның даму механизмі әзірге түсініксіз. Сарғаю дамып немесе бауыр ферменттері деңгейінің елеулі жоғарылауымен Липертанс® қабылдап жүрген пациенттер Липертанс® препаратын қабылдауды тоқтатуы және әріқарай медициналық қадағалауда болуы тиіс. Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде амлодипиннің жартылай шығарылу кезеңі мен АUC мәндері арта түседі; дозасына қатысты нұсқаулар әзірленбеген. Липертанс® препаратымен емделіп жүрген және бауыр жеткіліксіздігі ауыр пациенттерге мұқият қадағалау қажет болуы мүмкін. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде және елеулі мөлшерде алкоголь тұтынатын және/немесе анамнезінде бауыр ауруы бар пациенттерде Липертанс® сақтықпен қолданылу керек. Егер дозалау режимін өзгерту қажет болса, жекелеген компоненттерін титрлеу керек. Қаңқа бұлшықеттеріне әсері Аторвастатин, гидроксиметилглутарил-кофермент A-редуктазаның басқа да тежегіштері сияқты, сирек жағдайларда қаңқа бұлшықеттеріне ықпал етуі және миалгия, миозит және креатинкиназа (КК) деңгейлерінің айқын жоғарылауымен (ҚЖШ > 10 есе жоғары) сипатталатын өмірге қауіп төндіруі ықтимал жай-күй — рабдомиолизге дейін үдеуі мүмкін миопатияны, миоглобинемия мен бүйрек жеткіліксіздігіне әкелуі мүмкін миоглобинурияны тудыруы мүмкін. Кейбір статиндермен емдеу кезінде немесе одан кейін иммунитет арқылы некроздайтын миопатияның (ИАНМ) өте сирек жағдайлары хабарланды. ИАНМ клиникалық тұрғыда проксимальді бұлшықеттердің тұрақты әлсіздігімен және статинмен емдеудің тоқтатылуына қарамастан, анти-ГМГ-КоА редуктазаға қарсы антидененің оң болуына және иммуносупрессиялық препараттарды қабылдау кезіндегі жақсаруына қарамастан сарысудағы креатинкиназа деңгейінің жоғарылауымен сипатталады. Креатинкиназа деңгейін анықтау Креатинкиназа деңгейін (КК) ауыр дене жүктемесінен кейін немесе КК жоғарылауының кез келген басқа болжамды себебі болса, өлшемеу керек, өйткені ол мәндердің түсіндірілуін қиындатады. Егер КК деңгейлері бастапқы деңгейден едәуір жоғары болса (ҚЖШ > 5 есе), нәтижелерді растау үшін 5-7 күннен соң қайта өлшеу керек. Емдеуге дейін Аторвастатин рабдомиолизге бейімдейтін факторлар бар пациенттерге сақтықпен тағайындалу керек. Келесі жағдайларда КК деңгейін статинмен емдеу басталуына дейін анықтау керек: • бүйрек функциясының бұзылуы; • гипотиреоз; • жеке немесе отбасылық анамнездегі тұқым қуалайтын бұлшықет бұзылулары; • статин немесе фибрат қабылдау салдарынан бұрын өткерген бұлшықеттік уыттану; • бауыр ауруын өткеру және/немесе елеулі мөлшерде алкоголь тұтыну; • егде жастағы адамдарда (> 70 жас шамасы) осындай өлшеулер қажеттілігін рабдомиолизге бейімдейтін басқа факторларға байланысты қарастыру керек; • плазмадағы деңгейінің жоғарылауы орын алуы мүмкін оқиғалар, мысалы, өзара әрекеттесулер және ерекше қауымдар, генетикалық қосалқы қауымдарды қоса. Осындай жағдайларда емдеу қаупі болжамды пайдасымен арақатынаста қарастырылуы тиіс, сондай-ақ, клиникалық қадағалау ұсынылады. Егер КК деңгейлері бастапқы деңгейінен едәуір (ҚЖШ > 5 есе) жоғарыласа, емдеуді бастауға болмайды. Емдеу кезінде • Пациенттерден бұлшықет ауыруы, құрысулар немесе әлсіздік туралы, әсіресе, егер олар дімкәстанумен немесе ысынумен қатар жүрсе, кідіріссіз хабарлауды өтіну керек. • Егер осындай симптомдар пациентте Липертанс® препаратымен емдеу кезінде туындаса, КК деңгейлерін анықтау керек. Егер осы деңгейлерінің едәуір (ҚЖШ > 5 есе) жоғарылауы анықталса, емдеуді тоқтату қажет. • Егер бұлшықет симптомдары ауыр болса және күнделікті жайсыздық тудырса, тіпті егер КК деңгейлері ≤ 5 x ҚЖШ дейін жоғарыласа да, емдеуді тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. • Егер симптомдар басылса және КК деңгейлері қалып шегіне оралса, аторвастатинді қайта енгізу немесе баламалы статинді ең төмен дозада және мұқият қадағалаумен енгізу мүмкіндігін қарастыруға болады. • Егер КК деңгейлерінің клиникалық мәнді едәуір жоғарылауы (> 10 x ҚЖШ) орын алса немесе егер рабдомиолиз диагнозы қойылса немесе күмән тудырса, Липертанс® қабылдау дереу тоқтатылуы тиіс. Басқа медициналық препараттармен қатарлас емдеу Препарат компоненті ретінде аторвастатин болуына орай, Липертанс® плазмадағы аторвастатин концентрациясын арттыруы мүмкін CYP3A4 қуатты тежегіштері немесе тасымалдаушы ақуыздар (мысалы, циклоспорин, телитромицин, кларитромицин, делавирдин, стирипентол, кетоконазол, вориконазол, итраконазол, посаконазол, летермовир және АИТВ протеазасы тежегіштері, ритонавир, лопинавир, атазанавир, индинавир, дарунавир, типранавир/ритонавир және т.б. қоса) сияқты кейбір медициналық препараттармен бір мезгілде қабылданғанда рабдомиолиз қаупі артады. Гемфиброзил мен фиброй қышқылының басқа туындыларын, C гепатитін (ВСГ) емдеуге арналған вирусқа қарсы препараттарды (боцепревир, телапревир, элбасвир/гразопревир), эритромицин, ниацин немесе эзетимибті бірге қолданғанда миопатия қаупі де арта түсуі мүмкін. Мүмкіндігінше, осы дәрілік препараттар орнына баламалы (өзара әрекеттеспейтін) емдеу дәрілерін пайдалану керек. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін (мысалы, аторвастатин) және даптамицинді бір уақытта қолдану миопатия және/немесе рабдомиолиз дамуының қаупін арттыруы мүмкін. Даптамицин қабылдайтын пациенттерде Липертанс® препаратын, бір уақытта қолданудың пайдасы қауіптен жоғары болатын жағдайларды қоспағанда, уақытша тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. Егер препаратты бір уақытта қолдануды болдырмау мүмкін болмаса, КФК деңгейін аптасына 2–3 рет өлшеп, миопатияны растайтын кез келген белгілер немесе симптомдарды анықтау үшін пациенттерді мұқият бақылау қажет. Кейбір статиндермен емдеу кезінде немесе одан кейін иммунитет арқылы некроздайтын миопатияның (ИАНМ) өте сирек жағдайлары хабарланды. ИАНМ клиникалық тұрғыда проксимальді бұлшықеттердің тұрақты әлсіздігімен және статинмен емдеудің тоқтатылуына қарамастан, сарысудағы креатинкиназа деңгейінің жоғарылауымен сипатталады. Бұл препараттарды Липертанс® препаратымен бірге қолдану қажет болған жағдайларда қатарлас қабылдау пайдасы мен қауіптерін мұқият зерттеу керек. Пациенттер плазмадағы аторвастатин концентрациясын арттыратын препараттарды қабылдап жүргенде аторвастатиннің төмендетілген ең жоғары дозасын қабылдау ұсынылады, ал демек, жекелеген компоненттерінің дозасын төмендету керек. Бұдан бөлек, CYP3A4 қуатты тежегіштерін қолдану жағдайында аторвастатиннің бастапқы дозасын төмендету керек және осы пациенттерге тиісті клиникалық қадағалау жүргізуге кеңес беріледі. Аторвастатин мен фусид қышқылын бірге қолдану ұсынылмайды, сондықтан фусид қышқылымен емдеу кезінде аторвастатин қабылдауды уақытша тоқтату керек. Липертанс® құрамына аторвастатин кіреді, сондықтан оны жүйелі әсері бар фузидий қышқылы препараттарымен бір мезгілде және фузидий қышқылымен емдеуді тоқтатудан кейін жеті күн ішінде қолдануға болмайды. Егер пациентке жүйелі әсер ететін фузидий қышқылының препараттары қажет болса, фузидий қышқылы курсы кезінде статиндермен емдеуді тоқтата тұру керек. Фузидий қышқылы мен статиндерді бір мезгілде қолданғанда рабдомиолиз (оның ішінде, өлімге ұшырататын) дамуы туралы хабарламалар бар. Бұлшықеттердің әлсіреуі, ауыруы немесе ауырсынулы сезімталдығы туындағанда пациентке дереу медициналық жәрдемге жүгінуге кеңес беру керек. Статиндермен емдеуді фузидий қышқылының соңғы дозасын енгізуден кейін жеті күннен соң жаңғыртуға болады. Айрықша жағдайларда жүйелі әсер ететін фузидий қышқылы препараттарын, мысалы, ауыр инфекцияларды емдеу үшін ұзақ уақыт қолдану қажет болса, Липертанс® препараты мен фузидий қышқылын әр жекелеген жағдайда бірге қолдану қажеттілігін саралау және мұқият медициналық қадағалау жүргізу керек. Миастения гравис, көз миастениясы Сирек жағдайларда статиндер de novo тудырады немесе бұрыннан бар миастения грависін немесе көз миастениясын күшейтеді деп хабарланды. Симптомдар нашарлаған жағдайда Липертансты қабылдауды тоқтату керек. Сол немесе басқа статинді (қайта) қабылдағанда қайталанулар туралы хабарланды. Өкпенің интерстициялық ауруы Кейбір статиндермен емдеу, әсіресе, ұзақ уақыт емдеу кезінде өкпенің интерстициялық ауруының айрықша жағдайлары хабарланды. Көрініс беретін белгілері ентігу, өнімсіз жөтел және жалпы денсаулық жағдайының нашарлауын (шаршау, салмақ төмендеуі мен ысыну) қамтуы мүмкін. Егер пациентте өкпенің интерстициялық ауруының туындауына күмән болса, Липертанс® препаратымен емді тоқтату керек. Қант диабеті Кейбір деректер статиндер, препараттар класы ретінде, қандағы глюкоза деңгейін арттырады, ал келешекте диабеттің жоғары даму қаупіне бейім кейбір пациенттерде диабет кезінде ресми емдеу орынды болуы мүмкін гипергликемия деңгейін байқауға болады деп санауға мүмкіндік береді. Алайда, бұл қауіп статиндер қамтамасыз ететін тамыр қаупінің төмендеуімен басым түседі, сондықтан да, Липертанс® препаратымен емдеуді тоқтатуға себеп болмауы тиіс. Қауіпке бейім (аш қарындағы глюкоза деңгейі 5,6-дан 6,9 ммоль/л дейін, ДСИ > 30 кг/м², триглицеридтер деңгейі жоғары, гипертензия бар) пациенттер Липертанс® препаратымен емдеу кезінде клиникалық және биохимиялық қадағалауда болуы тиіс. Диабетке қарсы пероральді препараттар немесе инсулин қабылдап жүрген диабет бар пациенттерге Липертанс® сияқты құрамында АӨФ тежегіші бар препараттармен емдеудің алғашқы айы ішінде гликемияға мұқият мониторинг өткізу керек. Жүрек жеткіліксіздігі Липертанс® препараты жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге тағайындалғанда сақ болу керек. Іркілісті жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге құрамында кальций өзекшелерінің блокаторлары бар препараттарды сақтықпен тағайындау керек, өйткені олар келешекте жүрек-қантамыр құбылыстарының және өлім қаупін арттыруы мүмкін. Гипотензия Периндоприл сияқты АӨФ тежегіштері артериялық қысымның түсіп кетуін туғызуы мүмкін. Қатарлас ауруларсыз гипертензия бар пациенттерде клиникалық көріністерімен гипотензия сирек дамиды. Ол АҚК төмендеген пациенттерде (диуретиктер қабылдап жүрген, тұз тұтыну шектелген диета ұстанатын, диализде жүрген пациенттерде, диарея немесе құсу болған пациенттерде) немесе ренинге тәуелді ауыр гипертензия бар пациенттерде жиірек туындайды. Астасқан бүйрек жеткіліксіздігінің болуымен немесе болмауымен симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде симптоматикалық гипотензияны байқауға болады. Жүрек жеткіліксіздігі өте ауыр пациенттерде, ілмекті диуретиктердің жоғары дозаларын қолдануға, гипонатриемияға немесе функционалдық бүйрек жеткіліксіздігіне орай зор ықтималдықпен туындауы мүмкін. Симптоматикалық гипотензия қаупі жоғары пациенттер емнің басында және дозаны таңдағанда мұқият қадағалауда болуы тиіс. Дәл осы әдіс артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуі миокард инфарктісіне немесе инсультке әкелуі мүмкін ишемиялық жүрек ауруы немесе ми қан айналымының бұзылулары бар пациенттер үшін қолданылуы тиіс. Гипотензия дамыған жағдайда пациентті шалқасынан жатқызу және қажет болса, натрий хлоридінің 0,9% (9 мг/мл) ерітіндісін вена ішіне енгізу керек. Өтпелі гипотензия, әдетте, АҚК артуы салдарынан артериялық қысымның көтерілуінен кейін жалғастыруға болатын препаратты одан әрі қабылдауға қарсы көрсетілім емес. Артериялық қысымы қалыпты немесе төмен болатын іркілісті жүрек жеткіліксіздігі бар кейбір пациенттерде периндоприл жүйелі артериялық қысымның қосымша төмендеуін тудыруы мүмкін. Осы әсері күтілетін сипатта болады және әдетте емдеуді тоқтатуға себеп болмайды. Егер гипотензия симптоматикалық сипатқа ие болса, Липертанс® дозасын төмендету немесе онымен емдеуді тоқтату қажет болуы мүмкін. Қолқаның және митральді клапан стенозы Құрамында периндоприл сияқты АӨФ тежегіштері бар басқа да дәрілік препараттар сияқты, Липертанс жоғары дәрежедегі емес митральді клапан стенозы немесе қолқаның елеулі стенозы бар пациенттерге абайлап тағайындалу керек. Сол жақ қарыншадан шығу жолының ауыр обструкциясы бар пациенттерге Липертанс қолдану қарсы көрсетілімді. Бүйрек ауыстырып салу Таяуда бүйрек трансплантациясы жасалған пациенттерде периндоприл аргининін қолдану тәжірибесі жоқ. Реноваскулярлық гипертензия: Бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе жұмыс істейтін жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациент АӨФ (ангиотензин өзгертуші фермент) тежегіштерімен ем алып жүргенде гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігінің жоғары қаупі бар. Диуретиктермен емдеу ықпал етуші фактор болуы мүмкін. Бүйрек функциясының істен шығуы тіпті бүйрек артериясының бір жақты стенозы бар пациенттерде де сарысу креатининінің мардымсыз ғана өзгерістерімен туындауы мүмкін. Бүйрек функциясының бұзылуы Креатинин клиренсі 60 мл/мин құрайтын пациенттерге Липертанс® қабылдауға болады, бірақ ол креатинин клиренсі < 60 мл/мин (бүйрек функциясының орташа және ауыр дәрежеде бұзылуы бар) пациенттерге сай келмейді. Осы пациенттер үшін монокомпоненттер дозаларын әркімде жеке титрлеу ұсынылады. Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер үшін калий және креатинин деңгейлерін стандартты мониторингтеу әдеттегі медициналық практиканың бір бөлігі болып табылады. Симптоматикалық жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде периндоприл сияқты АӨФ тежегіштерімен ем басталуынан кейінгі гипотензия бүйрек функциясының одан әрі нашарлауына әкелуі мүмкін. Бұл жағдайда, әдетте, қайтымды жедел бүйрек жеткіліксіздігі білінді. АӨФ тежегіштерімен емдеуден өтетін бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар кейбір пациенттерде емді тоқтатқанда қайтымды болатын қандағы мочевина мен сарысудағы креатинин деңгейі жоғарылаған жағдайлар аталды. Осындай өзгерістердің бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ықтималдығы зор. Реноваскулярлық гипертензияда да ауыр гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупі жоғары. Бүйрек тамырларының айқын бастапқы зақымдануынсыз гипертензия бар кейбір пациенттерде, әсіресе, периндоприл мен диуретикті біріктіріп қабылдағанда, әдетте, елеусіз және өтпелі болған қандағы мочевина және сарысудағы креатинин деңгейінің жоғарылауы туындады. Оның бүйрек жеткіліксіздігі бұрыннан бар пациенттерде ықтималдығы зор. Диуретик және/немесе Липертанс® қабылдауды тоқтату және/немесе дозасын төмендету қажет болуы мүмкін. Амлодипинді бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге әдеттегі дозаларда тағайындауға болады. Плазмада амлодипин концентрациясының өзгерістері бүйрек жеткіліксіздігінің дәрежесіне тәуелді емес. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде біріктірілген Липертанс® препаратының әсеріне сынақ өткізілмеген. Липертанс® дозалары бөлек қабылдау кезінде жеке компоненттерінің дозаларына қатысты нұсқаулардың ескерілуімен тағайындалуы тиіс. Гемодиализде жүрген пациенттер АӨФ тежегішін бір мезгілде қабылдайтын гидравликалық өткізгіштігі жоғары жарғақшалармен гемодиализ жүргізілетін пациенттерде анафилактоидты реакциялар аталды. Осы пациенттер үшін диализдік жарғақшалардың басқа типтерін немесе гипертензияға қарсы препараттардың өзге класын пайдалану керек. Аса жоғары сезімталдық/ангионевроздық ісіну АӨФ тежегіштерін, оның ішінде периндоприл қабылдап жүрген пациенттерде бет, аяқ-қол, ерін, шырышты қабықтар, тіл, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі (Квинке ісінуі) туындаған сирек жағдайлар тіркелді. Осындай реакция емдеу барысында кез келген уақытта туындауы мүмкін. Ондай жағдайларда Липертанс® қабылдауды дереу тоқтату және симптомдарының толық басылуына дейін қажетті мониторинг өткізу керек. Әдетте, ісіну тек бет пен ерінді жайлаған жағдайларда, антигистаминдік препараттар симптомдарды жеңілдетсе де, ол қандай да бір емдеусіз басылды. Көмей ісінуімен қатар жүретін ангионевроздық ісіну өліммен аяқталуға алып келуі мүмкін. Тыныс жолдарының обструкциясы ықтималды болатын тіл, дауыс саңылауы немесе көмей ісінуінде дереу алғашқы көмек көрсету керек. Онда адреналин тағайындауды және/немесе тыныс жолдарының өткізгіштігін демеуді қамтуға болады. Пациент симптомдар толық және түпкілікті басылғанша мұқият медициналық қадағалуда болуы тиіс. АӨФ тежегіштерін қабылдаумен байланыссыз ангионевроздық ісінуді өткерген пациенттерде Липертанс® қабылдау кезінде ангионевроздық ісінудің даму қаупі жоғары болуы мүмкін. АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде ішектің ангионевроздық ісінуі туралы сирек хабарламалар келіп түсті. Осы пациенттерде іштің ауыруы (жүрек айнумен және құсумен немесе оларсыз) туындаған; кейбір жағдайларда оның алдында беттің ангиоісінуі болмаған және С-1 эстераза деңгейлері қалып шегінде болған. Ангионевроздық ісіну диагнозы компьютерлік томографияны, ультрадыбыстық тексеруді қамтитын емшаралар көмегімен немесе хирургиялық операция кезінде қойылды; симптомдар АӨФ тежегішін қабылдауды тоқтатудан кейін басылды. Липертанс® қабылдап жүрген іштің ауырулары бар пациенттердегі дифференциациялық диагноз кезінде ішектің зақымдануымен ангионевроздық ісінуді қарастыру керек. Ангионевроздық ісіну қаупінің артуына орай, периндоприлді сакубитрил/валсартанмен біріктіру қарсы көрсетілімді. Периндоприлдің соңғы дозасын қабылдау мен сакубитрилмен және валсартанмен емдеудің басталуы арасындағы үзіліс 36 сағаттан кем болмауы тиіс. Сакубитрил/ валсартанмен емдеуді тоқтатқанда сакубитрил/валсартанның соңғы дозасын қабылдау және периндоприлмен емдеуді бастау арасында кемінде 36 сағат өтуі тиіс. АӨФ тежегіштерін және NEP бейтарап эндопептидаза тежегіштерін (мысалы, рацекадотрил), mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және глиптиндерді (мысалы, линаглиптин, саксаглиптин, ситаглиптин, вилдаглиптин) бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну (респираторлық бұзылулармен қатар жүретін немесе оларсыз тыныс жолдарының немесе тілдің ісінуі) қаупін арттыруы мүмкін. Осыған орай, АӨФ тежегішін қабылдап жүрген пациенттерге mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және глиптиндерді (мысалы, линаглиптин, саксаглиптин, ситаглиптин, вилдаглиптин) тағайындау алдында пайда және қауіп арақатынасын мұқият саралау қажет. Тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) аферезі емшарасы кезіндегі анафилактоидты реакциялар Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) аферезінің декстрансульфатпен емшарасы кезінде өмірге қатерлі анафилактоидты реакциялар аталды. Әр аферез жасау алдында АӨФ тежегіштерін тоқтату арқылы осы реакциялардың алдын алуға болады. Десенсибилизация кезіндегі анафилактоидты реакциялар Липертанс® сияқты құрамында АӨФ тежегіштері бар препараттарды қабылдаған пациенттерде десенсибилизациялайтын ем (мысалы, жарғақ қанатты жәндіктер уымен) кезінде анафилактоидты реакциялар туындады. Дәл сол пациенттерде АӨФ тежегіштерін уақытша тоқтату арқылы аталған реакциялардың алдын алу мүмкін болды, бірақ олар препаратты кездейсоқ қайта қабылдағанда тағы басталды. Нейтропения/агранулоцитоз/тромбоцитопения/анемия АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде нейтропения/агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия аталды. Бүйрек функциясы қалыпты және басқа асқындыратын факторлар жоқ пациенттерде нейтропения сирек туындады. Коллагеноздар бар пациенттерге, иммунодепрессанттық ем алып, аллопуринолмен немесе прокаинамидпен емделіп жүрген немесе осы асқындыратын факторлардың бәрі болатын пациенттерге, әсіресе, бүйрек функциясының бұзылулары бұрыннан болса, Липертанс® тағайындалғанда аса сақ болу керек. Осындай пациенттердің кейбіреуінде күрделі инфекциялар дамыды, ал жекелеген жағдайларда антибиотиктермен қарқынды ем тиімсіз болып шықты. Липертанс® осындай пациенттерге тағайындалғанда пациенттерге қандағы лейкоциттер деңгейіне мезгіл-мезгіл мониторинг өткізу және кез келген инфекция белгілері (мысалы, тамақтың ауыруы, температура көтерілуі) туралы мәлімдеу қажеттілігі жөнінде нұсқау беру ұсынылады. Жөтел АӨФ тежегіштерін пайдалану кезінде жөтел туындауы білінді. Емді тоқтатумен басылатын өнімсіз, тыйылмайтын жөтел тән. Липертанс® қабылдап жүрген пациенттерде жөтелдің дифференциациялық диагнозын қою кезінде АӨФ тежегішін қабылдаудан болатын жөтел қарастырылу керек. Хирургиялық араласу/анестезия Ауқымды хирургиялық араласу немесе гипотензия тудыратын препараттармен анестезия кезінде Липертанс® рениннің компенсаторлық босап шығуы салдарынан ангиотензин II түзілуін бөгеуі мүмкін. Емдеуді операцияға дейін бір күн бұрын тоқтату керек. Осы әсер ету механизмімен байланысты болуы жорамалды гипотензия дамыса, оны АҚК арттыру жолымен түзетуге болады. Гиперкалиемия АӨФ тежегіштерімен, оның ішінде периндоприлмен емдеуден өткен кейбір пациенттерде қан сарысуында калий мөлшерінің артуы аталды. АӨФ тежегіштері, олар альдостерон секрециясын тежейтіндіктен, гиперкалиемияны тудыруы мүмкін. Осы әсері, әдетте, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде мардымсыз. Гиперкалиемияны дамытатың қауіп факторларына бүйрек жеткіліксіздігі, бүйрек функциясының нашарлауы, жас шамасы (> 70 жас), қант диабеті, организм сусыздануы, жедел жүрек декомпенсациясы, метаболизмдік ацидоз сияқты кездейсоқ құбылыстар және калий жинақтайтын диуретиктерді (спиронолактон, эплеренон, триамтерен немесе амилорид сияқты), калий препараттарын немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштарын бір мезгілде қабылдау, сондай-ақ сарысуда калий деңгейінің жоғарылауын туғызатын басқа дәрілік препараттарды (мысалы, гепариндер, триметоприм/сульфаметоксазол ретінде де белгілі ко-тримоксазол), әрі әсіресе альдостерон антагонистерін немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын қабылдау жатады. Калий препараттарын, калий жинақтайтын диуретиктерді немесе құрамында калий бар тұз алмастырғыштарын, әсіресе, бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттердің қабылдауы сарысуда калий деңгейінің едәуір жоғарылауына әкелуі мүмкін. Гиперкалиемия ауыр, кейде өлімге ұшырататын аритмияны тудыруы мүмкін. Калий жинақтайтын диуретиктер және ангиотензин рецепторларының блокаторларын АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде сақтықпен қолдану керек: осы орайда қан сарысуындағы калий деңгейін және бүйрек функциясын мониторингтеу қажет. Егер жоғарыда аталған препараттар мен Липертанс® препаратын бір мезгілде тағайындау қажет болып саналса, оларды сақтықпен және қан сарысуында калий мөлшерін жиі мониторингтеумен қолдану керек. Литиймен біріктіру Литий мен Липертанс® сияқты құрамында периндоприл бар препараттарды біріктіру ұсынылмайды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін (РААЖ) қосарлы бөгеу АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді бір мезгілде қолдану гипотензия, гиперкалиемия қаупін арттыруы және бүйрек функциясының төмендеуін (жедел бүйрек жеткіліксіздігінің дамуын қоса) туындатуы дәлелденген. Сондықтан АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп пайдалану арқылы жүргізілетін РААЖ қосарлы бөгеуі ұсынылмайды. Егер қосарлы бөгеу абсолютті қажеттілік болса, оны тек маман қадағалауымен және бүйрек функциясын, электролиттер деңгейлерін және артериялық қысымды жиі мұқият мониторингтеу шартымен жүргізген жөн. Диабеттік нефропатия бар пациенттерге АӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының блокаторларын бір мезгілде тағайындауға болмайды. Бастапқы гиперальдостеронизм: Әдетте, бастапқы гиперальдостеронизм бар пациенттерде ренин-ангиотензин жүйесін тежеу арқылы әсер ететін гипертонияға қарсы препараттарға реакция болмайды. Сондықтан, бұл препаратты қолдану ұсынылмайды. Арнайы сақтандырулар Нәсіл АӨФ тежегіштерімен емдеу кезінде ангионевроздық ісіну қара нәсілді пациенттерде, басқа нәсіл пациенттеріне қарағанда, жиірек туындайды. Құрамында АӨФ тежегіші - периндоприл бар Липертанс® препаратының қара нәсілді пациенттерде артериялық қысымды төмендету тиімділігі басқа нәсілді пациенттердегіден төменірек болуы мүмкін. Болжамды түрде, оның себебі қара нәсілді пациенттерде төмен ренин мөлшері аясында гипертензияның жиірек өтуінен болады. Қосымша заттар Құрамында лактоза болуы себепті, сирек кездесетін тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, глюкоза және галактозаның мальабсорбция синдромы немесе жалпы лактазалық жеткіліксіздігі бар пациенттер Липертанс® қабылдамауы тиіс. Натрий деңгейі Липертанс® құрамында бір таблеткасына 1 ммоль мөлшерінен аз (23 мг) натрий бар, яғни натрий мүлде жоқ. Жүктілік Липертанс® жүктілік және бала емізу кезінде қарсы көрсетілімді. Аторвастатин Препараттың жүкті әйелдер үшін қауіпсіздігі анықталмаған. Жүкті әйелдерде аторвастатин қолданудың бақыланатын клиникалық зерттеулері жүргізілмеді. Осы себептер бойынша жүкті әйелдер, бала көтеруге талпынатын немесе жүктілік күмәні бар әйелдер аторвастатин қабылдамауы тиіс. Аторвастатинмен емдеу жүктілік кезеңінде немесе жүктіліктің жоқ екені расталғанша тоқтатылу керек. Периндоприл Жүктіліктің бірінші триместрі кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдау ұсынылмайды. Жүктіліктің екінші және үшінші триместрлері кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдау қарсы көрсетілімді. Жүктілікті жоспарлап жүрген пациент әйелдер жүктілік кезінде қолдану қауіпсіздігі анықталған баламалы гипотензиялық препаратқа ауысуы тиіс. Егер жүктілік дерегі расталса, АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтату және, қажет болса, басқа препаратты тағайындау керек. АӨФ тежегіштерін қабылдау жаңа туған нәрестеге де уытты әсер етуге әкелетіні (бүйрек жеткіліксіздігі, гипотензия, гиперкалиемия) белгілі. Егер анасы жүктілік кезінде АӨФ тежегіштерін қабылдаса, сәби гипотензияға қатысты мұқият қадағалауда болуы тиіс. Амлодипин Адамда жүктілік кезіндегі амлодипин қауіпсіздігі анықталмады. Бала емізу Аторвастатин Аторвастатин немесе оның метаболиттерінің сүтпен бөліну-бөлінбеуі белгісіз. Болуы мүмкін күрделі жағымсыз реакцияларына орай, аторвастатин қабылдап жүрген әйелдер бала емізбеуі тиіс. Бала емізу кезеңінде аторвастатин қабылдау қарсы көрсетілімді. Периндоприл Бала емізу кезеңінде периндоприл қабылдау туралы ақпарат жоқ, сондықтан периндоприл тағайындау ұсынылмайды. Қоректендіру, әсіресе, жаңа туған нәрестелер немесе шала туған нәрестелердң емізу кезінде қауіпсіздік бейіні анықталған басқаша емдеу әдістеріне басымдылық беру керек. Амлодипин Амлодипин ана сүтіне өтеді. Амлодипиннің жаңа туған нәрестелерге әсері белгісіз. Фертильділік Липертанс® препаратымен емделу кезінде бала көтеруге қабілетті әйелдер тиімді контрацепция құралдарын пайдалануы тиіс. Аторвастатин Препараттың ұрпақ өрбіту қабілетіне немесе фертильділікке әсері анықталмады. Периндоприл Препараттың ұрпақ өрбіту қабілетіне немесе фертильділікке әсері анықталмады. Амлодипин Қазіргі уақытта амлодипиннің фертильділікке ықтималды ықпалына қатысты жеткілікті клиникалық деректер жоқ. Дәрілік заттың автокөлік және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Липертанс® препаратының көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсер ету зерттеулері жүргізілмеді. • Аторвастатин көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне тым аз әсерін көрсетеді. Периндоприл көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне тікелей ықпалын тигізбейді, бірақ кейбір пациенттерде, әсіресе, емдеудің басында немесе басқа гипотензиялық препаратпен біріктіргенде артериялық қысым төмендеуіне байланысты жеке реакциялар туындауы мүмкін. • Амлодипин көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне мардымсыз немесе орташа ықпал етуі мүмкін. Пациенттің шапшаң реакция беру қабілетіне бас айналу, бас ауыру, шаршау немесе жүрек айну теріс әсер етуі мүмкін. Нәтижесінде, Липертанс® қабылдап жүрген пациенттерде көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне нұқсан келуі мүмкін. Әсіресе, емдеудің басында сақтық шарасын қадағалауға кеңес беріледі.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының блокаторларын немесе алискиренді біріктіріп пайдалану арқылы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін (РААЖ) қосарлы бөгеу, РААЖ әсер ететін бір препаратты пайдаланумен салыстырғанда, гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының төмендеуі (жедел бүйрек жеткіліксіздігінің дамуын қоса) сияқты жағымсыз құбылыстар жиілігінің артуымен қатар жүреді. Басқа препараттармен Липертанс® дәрілік өзара әрекеттесуіне зерттеулер жүргізілмеді, алайда, әр бөлек қабылданатын аторвастатин, периндоприл және амлодипинмен зерттеулер жүргізілді. Ангионевроздық ісіну қаупін арттыратын дәрілік препараттар АӨФ тежегіштерін сакубитрил/валсартанмен бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімді, өйткені бұл ангионевроздық ісіну қаупін арттырады. Периндоприлдің соңғы дозасын қабылдау мен сакубитрил/валсартанмен емдеуді бастау арасындағы үзіліс 36 сағаттан кем болмауы тиіс. Сакубитрил/валсартанның соңғы дозасын қабылдау және периндоприлмен емдеуді бастау арасында 36 сағаттан кем емес үзілісті қадағалау қажет АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және глиптиндермен (мысалы, линаглиптин, саксаглиптин, ситаглиптин, вилдаглиптин) бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің жоғары қаупіне әкелуі мүмкін. Гиперкалиемияны тудыратын препараттар Липертанс® қабылдап жүрген кейбір пациенттерде қан сарысуындағы калий мөлшері әдетте қалып шегінде қалса да, гиперкалиемия туындауы мүмкін. Кейбір препараттар немесе препараттар кластары; алискирен, калий тұздары, калий жинақтайтын диуретиктер, АӨФ тежегіштері, ангиотензин II рецепторларының антагонистері, ҚҚСП, гепариндер, иммунодепрессанттар, мысалы, циклоспорин немесе такролимус, триметоприм жане котримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) гиперкалиемияның туындау жиілігін арттыруы мүмкін, себебі триметопримнің амилорид тәрізді калий жинақтайтын диуретик сияқты әсер ететіні белгілі. Осы препараттарды біріктіру гиперкалиемия қаупін арттырады. Осыған байланысты, Липертанс® препаратын жоғарыда аталған препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер бір мезгілде қолдану көрсетілсе, оларды сақтықпен және қан сарысуында калий деңгейін жиі мониторингтеумен пайдалану керек. Бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімді Периндоприл Алискирен: Липертанс® препаратымен және алискиренмен біріктірілген ем қант диабеті немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар (ШСЖ < 60 мл/мин/1,73 м²) пациенттерге гиперкалиемия, бүйрек функциясының нашарлауы және жүрек-қантамыр аурулары жиілігінің артуы мен жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлім қаупіне орай қарсы көрсетілімді. Экстракорпоральді емдеулер: Ауыр анафилактоидты реакциялардың жоғары туындау қаупіне орай, қанның теріс зарядталған беткейлермен жанасуына алып келетін диализ немесе гидравликалық өткізгіштігі жоғары белгілі бір жарғақшалармен (мысалы, полиакрилнитрил жарғақшалар) гемофильтрация және декстран сульфатымен тығыздығы төмен липопротеиндер аферезі сияқты экстракорпоральді емдеулер. Егер осындай емдеу қажет болса, диализ жарғақшасының басқа типін немесе гипотензиялық препараттың басқа класын қолдану ескерілу керек. Бір мезгілде пайдалану ұсынылмайды Аторвастатин Глекапревир және пибрентасвир: Липертанс® препаратымен бірге қолдану, миопатия қаупінің артуына орай, қарсы көрсетілімді. CYP3A4 қуатты тежегіштері: Аторвастатин P450 3A4 цитохромы (CYP3A4) арқылы метаболизденеді және бауырдағы тасымалдаушы ақуыздардың: органикалық аниондардың 1B1 (OATP1B1) тасымал-полипептиді және 1B3 тасымалдаушы ақуызының (OATP1B3) субстраты болып табылады. Аторвастатин метаболиттері OATP1B1 субстраттары болып табылады. Аторвастатин – эффлюксті тасымалдаушылар P- гликопротеинінің (P-gp) және сүт безі обырына төзімді (BCRP) ақуыздың субстраты екені, оның аторвастатиннің ішекте сіңуін және бауырдағы клиренсін шектеуі мүмкін екені де анықталды. CYP3A4 тежегіштері немесе тасымалдаушы ақуыздар болып табылатын препараттарды бір мезгілде қабылдау плазмада аторвастатин концентрациясының жоғарылауына және жоғары миопатия қаупіне әкелуі мүмкін. Қауіп аторвастатинді фиброй қышқылының туындылары және эзетимиб сияқты миопатияны тудыруы ықтимал басқа препараттармен бір мезгілде қабылдағанда да артуы мүмкін. CYP3A4 қуатты тежегіштері аторвастатин концентрациясының айқын жоғарылауына әкелетіні дәлелденген. Мүмкіндігінше, CYP3A4 қуатты тежегіштері (циклоспорин, телитромицин, кларитромицин, делавирдин, стирипентол, кетоконазол, вориконазол, итраконазол, посаконазол, СГВ емдеуге арналған вирусқа қарсы кейбір препараттар (элбасвир және гразопревир) және ритонавир, лопинавир, атазанавир, индинавир, дарунавирді қоса, АИТВ протеазасы тежегіштері және т.б.) мен Липертанс® препаратын бір мезгілде қабылдамаған дұрыс. Бұл препараттарды Липертанс® препаратымен бір мезгілде қабылдамау мүмкін болмаса, Липертанс® құрамындағы аторвастатиннің төменірек дозаларын пайдалану керек және пациентке тиісті клиникалық қадағалау жүргізу ұсынылады. Периндоприл Алискирен: Диабет және бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерді қоспағанда, Липертанс® препаратымен және алискиренмен біріктіріп емдеу ұсынылмайды. АӨФ тежегіштерімен және ангиотензин рецепторларының блокаторларымен біріктірілген ем: жүректің атеросклероздық ауруы, жүрек жеткіліксіздігі немесе нысана-ағзалар зақымдануымен диабет анықталған пациенттерде Липертанс® препаратының құрамындағы периндоприл сияқты АӨФ тежегішімен және ангиотензин рецепторларының блокаторымен біріктірілген ем, ренин-ангиотензинальдостерон жүйесіне әсер ететін бөлек препаратты қолданумен салыстырғанда, гипотензия, естен танулар, гиперкалиемия жиілігінің артуымен және бүйрек функциясының нашарлауымен (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) байланысты болады. Қосарлы бөгеу (мысалы, АӨФ тежегішін ангиотензин II рецепторларының антагонисімен біріктіру жолымен) белгілі бір жекелеген жағдайлармен шектелуі және бүйрек функциясын, калий деңгейін және артериялық қысымды мұқият қадағалаумен жүргізілуі тиіс. Эстрамустин: Липертанс® препаратын Эстрамустинмен біріктіру ұсынылмайды, ангионевроздық ісіну сияқты жағымсыз әсерлер жиілігінің арту қаупі бар. Литий: литий мен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қабылдағанда, сарысудағы литий концентрациясының қайтымды жоғарылауы мен уытты әсер ету жағдайлары тіркелді. Липертанс® препаратын литиймен пайдалану ұсынылмайды, бірақ егер осылай бір мезгілде қабылдау қажет болса, қан сарысуында литий деңгейіне мұқият мониторинг өткізу керек. Калий жинақтайтын диуретиктер (триамтерен, амилорид, эплеренон, спиронолактон), калий тұздары: Осы препараттар, әсіресе, бүйрек жеткіліксіздігімен біріккенде (аддитивті гиперкалиемиялық әсер) гиперкалиемияны (өлімге ұшыратуы ықтимал) тудырады. Липертанс® препаратын осы препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер болуы мүмкін асқынуларына қарамастан осы препараттарды қатарлас қолдану көрсетілсе, оларды қабылдағанда ерекше сақ болу және қан сарысуында калий мөлшеріне жиі мониторинг өткгізу керек. Амлодипин Дантролен (инфузия): жануарларда вена ішіне верапамил мен дантролен енгізу аясында гиперкалиемиямен байланысты қарыншалар фибрилляциясы және өліммен аяқталған жүрек-қантамыр жеткіліксіздігінің жағдайлары аталды. Гиперкалиемия қаупіне байланысты, қатерлі гиперпирексияға бейім пациенттерде және қатерлі гиперпирексия емі кезінде амлодипин сияқты кальций өзекшелерінің блокаторларын біріктіріп қолданудан сақтануға кеңес беріледі. Аторвастатин/Амлодипин Грейпфруттар немесе грейпфрут шырыны: амлодипинді грейпфрутпен немесе грейпфрут шырынымен қабылдау ұсынылмайды, өйткені кейбір пациенттерде қысымды төмендету әсерінің күшеюіне әкеліп, биожетімділігі артуы мүмкін. Ерекше күтім қажет болатын қатарлас қолдану Аторвастатин CYP3A4 орташа тежегіштері: CYP3A4 тежегіштері: аторвастатинді CYP3A4 орташа тежегіштерімен (мысалы, эритромицин, дилтиазем, верапамил және флуконазол) бірге қолдану плазмада аторвастатин концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Эритромицинді статиндермен біріктіріп қолданғанда миопатия қаупінің артуы байқалады. Амиодарон мен верапамил CYP3A4 әсерін бәсеңдетеді, ал аторвастатинмен бірге қабылдау аторвастатин әсерінің күшеюіне әкелуі мүмкін. Сондықтан Липертанс® құрамындағы аторвастатиннің барынша төменірек дозасын пайдалану керек және CYP3A4 орташа тежегіштерімен бір мезгілде қолдану кезінде пациентті қадағалап отыруға кеңес беріледі. Емдеу басталған соң немесе тежегіш дозасын таңдаудан кейін қадағалау жүргізу ұсынылады. CYP3A4 индукторлары: аторвастатин мен P450 3A цитохромы индукторларын (эфавиренц, рифампицин, шайқурай сияқты) бір мезгілде қолдану плазмада аторвастатин концентрацияларының өзгермелі төмендеуіне әкелуі мүмкін. Рифампициннің қосарлы өзара әрекеттесу механизміне (P450 3A цитохромының индукциясы және бауырда қармалуға қатысатын OATP1B1 тасымалдаушы ақуызының бәсеңдеуі) орай, Липертанс® препаратын рифампицинмен бір мезгілде қолдану ұсынылады, өйткені рифампицин қабылдаудан кейін аторвастатинді енгізу кідірісі плазмада аторвастатин концентрациясының едәуір төмендеуімен байланысты. Алайда, рифампициннің бауыр жасушаларындағы аторвастатин концентрациясына ықпалы белгісіз, ал бір мезгілде қолданбау мүмкін болмаса, пациенттерді емдеу тиімділігі тұрғысынан мұқият қадағалап отыру керек. Дигоксин: дигоксиннің көп реттік дозаларын және 10 мг аторвастатинді бір мезгілде қолданғанда тепе-тең күйдегі дигоксин концентрациялары мардымсыз жоғарылады. Дигоксин қабылдап жүрген пациенттер тиісті қадағалауда болуы тиіс. Эзетимиб: монотерапия ретінде эзетимиб қолдану бұлшықет құбылыстарымен, оның ішінде рабдомиолизбен байланысты. Сондықтан, эзетимиб пен Липертанс® препаратын бір мезгілде қолданғанда осы құбылыстар қаупі артуы мүмкін. Пациенттерге тиісінше қадағалау жүргізу ұсынылады. Фузидий қышқылы Жүйелі әсер ететін фузидий қышқылы препараттары мен статиндерді бір мезгілде қолдану миопатияның, оның ішінде рабдомиолиз қаупін арттырады. Бұл өзара әрекеттесу механизмі (фармакодинамикалық, фармакокинетикалық немесе екеуі бір мезгілде) белгісіз. Аталған біріктірілімді қолдану кезінде рабдомиолиз дамуы (оның ішінде өлімге ұшырататын) туралы мәлімдеулер бар. Егер пациентке жүйелі әсер ететін фузидий қышқылы препараттары қажет болса, фузидий қышқылы курсы кезінде статиндермен емдеуді тоқтата тұру керек. Гемфиброзил/фиброй қышқылының туындылары: монотерапия ретінде фибраттар қолдану бұлшықет құбылыстарымен, оның ішінде рабдомиолизбен байланысты. Фиброй қышқылының туындылары мен аторвастатин бір мезгілде қолданылғанда осы құбылыстар қаупі артуы мүмкін. Бір мезгілде қолданбау мүмкін болмаса, емдеу мақсатына жету үшін Липертанс® құрамындағы аторвастатиннің ең төмен дозасын пайдалану керек және пациенттерге тиісті қадағалау жүргізілуі тиіс. Тасымалдаушы ақуыздар тежегіштері: (мысалы, циклоспорин, летермовир) аторвастатиннің жүйелі әсерін арттыруы мүмкін. Бір мезгілде қолданбау мүмкін болмаса, дозасын төмендету және емдеу тиімділігі тұрғысынан клиникалық қадағалау ұсынылады. Циклоспоринмен бір мезгілде летермовир қабылдап жүрген пациенттерде Липертанс® препаратын қолдану ұсынылмайды. Варфарин: Кумариндік қатар антикоагулянттарын қабылдап жүрген пациенттерде антикоагулянттармен клиникалық мәнді өзара әрекеттесулердің өте сирек жағдайлары ғана аталды, Липертанс® препаратын қабылдау басталғанша коагуляция уақытын белгілеу және коагуляция уақытында елеулі өзгерістер болмағанына көз жеткізу үшін оны емнің бастапқы сатысы кезінде барынша жиі анықтау керек. Коагуляцияның тұрақты уақыты тіркелген соң коагуляция уақытын қадағалауды, әдетте, кумариндік қатар антикоагулянттарын қабылдап жүрген пациенттерге ұсынылатын аралықпен жүргізуге болады. Липертанс® препаратының құрамындағы аторвастатин дозасын өзгерту немесе тоқтату кезінде де дәл осы емшара қайталану керек. Аторвастатинмен ем антикоагулянттар қабылдамайтын пациенттерде қан кетулер немесе коагуляция уақытының өзгерістерін тудырмайды. Периндоприл Диабетке қарсы препараттар (инсулин, пероральді гипогликемиялық препараттар): АӨФ тежегіштерін және диабетке қарсы препараттарды (инсулин, пероральді гипогликемиялық препараттар) бір мезгілде қолдану гипогликемияның даму қаупімен олардың гипогликемиялық әсерінің артуын тудыруы мүмкін. Осы феноменнің біріктіріп емдеудің алғашқы апталары ішінде және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде туындау ықтималдығы зор. Емдеудің алғашқы айы ішінде гликемияға мұқият мониторинг өткізу керек. Баклофен: гипотензиялық әсер айқындылығын күшейтеді (АҚ деңгейін бақылау және Липертанс® препаратының дозасын түзету қажет). Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП), ≥ 3 г/тәулік дозадағы ацетилсалицил қышқылын қоса: АӨФ тежегіштерін қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен (мысалы, қабынуға қарсы дозаларда ацетилсалицил қышқылымен, ЦОГ-2 тежегіштерімен және селективті емес ҚҚСП-мен) біріктіріп тағайындағанда олардың гипотензиялық әсері төмендеуі мүмкін. ҚҚСП және АӨФ тежегіштерін біріктіріп қолдану, әсіресе, бүйрек функциясының бұрыннан бұзылуы бар пациенттерде жедел бүйрек жеткіліксіздігінің даму мүмкіндігін қоса, бүйрек функциясының нашарлау қаупін арттыруы және қан сарысуында калий мөлшерінің артуына әкелуі мүмкін. Липертанс® ҚҚСП-мен біріктірілімде, әсіресе, егде жастағы адамдарда абайлап қолданылу керек. Пациенттердің жеткілікті гидратациясын қадағалау қажет. Біріктірілген емнің басында, сондай-ақ ем кезінде мезгіл-мезгіл бүйрек функциясына бақылау жүргізген жөн. Амлодипин CYP3A4 тежегіштері: амлодипинді CYP3A4 күшті немесе орташа тежегіштерімен (протеаза тежегіштерімен, зеңге қарсы азол препараттарымен, эритромицин немесе кларитромицин сияқты макролидті антибиотиктермен, верапамил немесе дилтиаземмен) бір мезгілде қабылдау амлодипин экспозициясының елеулі жоғарылауына алып келуі мүмкін. CYP3A4 индукторлары: CYP3A4 белгілі индукторларымен бірге қолданудан кейін плазмада амлодипин концентрациясы өзгеруі мүмкін. Осыған байланысты, артериялық қысымды бақылап отыру керек, сонымен қатар, әсіресе, CYP3A4 қуатты индукторларымен (мысалы, рифампицин, шілтер жапырақты шайқурай) біріктірілген ем кезінде және одан кейін дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Бір мезгілде қолдану кезінде ескерілу керек Аторвастатин Колхицин: аторвастатин мен колхицин бір мезгілде қолданылғанда миопатия жағдайлары жөнінде хабарламалар болды, сондықтан аторвастатин колхицинмен бірге сақтықпен тағайындалу керек. Колестипол: колестипол мен аторвастатин бір мезгілде қабылданғанда аторвастатин мен оның белсенді метаболиттерінің плазмалық концентрациялары төмен (шамамен 25%) болды. Алайда, колестипол мен аторвастатинді бір мезгілде қабылдағанда липидтер әсері осы препараттардың әрқайсысын монотерапия ретінде қабылдау кезіндегіден көбірек болды. Даптомицин: ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін (мысалы, аторвастатин) даптамицинмен бір уақытта қолданған кезде миопатия және/немесе рабдомиолиз жағдайлары туралы хабарланған. Бір уақытта қолдануды болдырмау мүмкін болмаса, тиісті клиникалық мониторинг жүргізу ұсынылады. Ішуге арналған контрацептивтер: аторвастатин мен ішуге арналған контрацептивтерді бір мезгілде қолдану норэтидрон мен этинилэстрадиол плазмалық концентрацияларының жоғарылауын тудырды. Периндоприл Симпатомиметиктер: АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерін төмендетуі мүмкін. Трициклды антидепрессанттар/психозға қарсы дәрілер/анестетиктер: Анестетиктерді, трициклды антидепрессанттарды және психозға қарсы дәрілерді АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолдану артериялық қысымның одан әрі төмендеуіне әкелуі мүмкін. Алтын препараттары: Алтын препараттарымен (алтын ауротималаты) инъекциялық емнен және АӨФ тежегіштерімен қатарлас емдеулен өткен пациенттерде нитритоидты реакциялар (бет қызаруы, жүрек айну, құсу және гипотензия) туралы сирек хабарламалар бар. Амлодипин Дигоксин, аторвастатин және варфарин: дәрілік препараттардың өзара әрекеттесуінің клиникалық зерттеулерінде амлодипиннің аторвастатин, дигоксин, варфарин фармакокинетикасына әсері анықталмады. Такролимус: амлодипинмен бір мезгілде қолданғанда қандағы такролимус концентрациясының жоғарылау қаупі бар. Такролимустың уытты әсерін болдырмау үшін такролимус қабылдап жүрген пациентке амлодипин тағайындалғанда қандағы таклролимус деңгейін бақылап отыру, ал қажет болса, такролимус дозасын түзету талап етіледі. Рапамициннің механикалық нысанасының (mTOR) тежегіштері mTOR тежегіштері (сиролимус, эверолимус, темсиролимус) CYP3A субстраттары болып табылады. Амлодипин – CYP3A әлсіз тежегіші. mTOR тежегіштерімен бір мезгілде қолданғанда амлодипин mTOR тежегіштерінің экспозициясын ұлғайтуы мүмкін. Циклоспорин: дені сау еріктілерде және циклоспориннің ең төмен концентрациясының тұрақсыз жоғарылауы (орта есеппен, 0%-40%) байқалған бүйрек трансплантациясы жасалған пациенттерді қоспағанда, басқа қауымдарда циклоспорин мен амлодипиннің өзара дәрілік әрекеттесу зерттеуі жүргізілмеді. Бүйрек трансплантациясы жасалған пациенттерде амлодипинмен емдеу кезінде циклоспорин деңгейін бақылау және қажет болса, оның дозасын төмендету керек. Периндоприл/Амлодипин Гипертензияға қарсы препараттар және тамыр кеңейтетін дәрілер: Нитроглицеринмен және басқа нитраттармен немесе тамырды кеңейтетін басқа дәрілермен біріктіріп қолдану артериялық қысымның одан да көп төмендеуіне әкелуі мүмкін.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды Сақтау шарттары 30°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!