Липримар ST™ таблетки 10 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – 10,85 мг, 21,70 мг, 43,40 мг және 86,80 мг кальций аторвастатинi тиісінше 10 мг, 20 мг, 40 мг және 80 мг аторвастатинге баламалы, қосымша заттар: кальций карбонаты, микрокристалды целлюлоза, лактоза моногидраты, натрий кроскармеллозасы, полисорбат 80, гидроксипропилцеллюлоза, магний стеараты, үлбірлі жабыны: гидроксипропилметилцеллюлоза, полиэтиленгликоль 8000, титанның қостотығы (Е 171), тальк, 30 % симетикон эмульсиясы (симетикон - 32,00 %, эмульгацияланған стеарат - 6,8 %, қоюландырғыш - 2,6 %, бензой қышқылы - 0,2 %, сорбин қышқылы - 0,1% суда, күкірт қышқылы - 0.04 %). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Бір жағында «10» және келесі жағында - «ATV» өрнегі бар, үлбірлі қабықпен қапталған, ақ дөңгелек таблеткалар (10 мг доза үшін). Бір жағында «20» және келесі жағында - «ATV» өрнегі бар, үлбірлі қабықпен қапталған, ақ дөңгелек таблеткалар (20 мг доза үшін). Бір жағында «40» және келесі жағында - «ATV» өрнегі бар, үлбірлі қабықпен қапталған, ақ дөңгелек таблеткалар (40 мг доза үшін). Бір жағында «80» және келесі жағында - «ATV» өрнегі бар, үлбірлі қабықпен қапталған, ақ дөңгелек таблеткалар (80 мг доза үшін).

Липримар ST™ препараты: • Қауіпті төмендету үшін қолданылады: • Жүректің ишемиялық ауруы (ЖИА) дамуының көптеген қауіп факторлары бар, бірақ клиникалық тұрғыдан айқын ЖИА жоқ ересек пациенттердегі миокард инфарктісінде (МИ), инсультте, реваскуляризация емшараларында және ересктердегі стенокардияда. • ЖИА дамуының көптеген қауіп факторлары бар, бірақ клиникалық тұрғыдан айқын ЖИА жоқ, 2 типті қант диабетімен ересек пациенттерде миокард инфарктісі мен инсультте. • Клиникалық тұрғыдан айқын ЖИА бар ересек пациенттердегі өліммен аяқталмайтын миокард инфарктісінде, өліммен аяқталатын және аяқталмайтын инсультте, реваскуляризация емшараларында, жүректің іркілісті жеткіліксіздігі мен стенокардияға қатысты ауруханаға жату кезінде. • Пациенттердің келесі санаттарында тығыздығы төмен липопротеиндер холестеринінің (ТТЛП ХС) деңгейін төмендету үшін диетаға қосымша ретінде қолданылады: • Бастапқы гиперлипидемиясы бар ересек пациенттерде. • Гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы (ГеОГХС) бар ересек пациенттер мен 10 жас шамасындағы және одан үлкен балаларда. • Гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы (ГоОГХС) бар ересек пациенттер мен 10 жас шамасындағы және одан үлкен балаларда ТТЛП ХС деңгейін төмендететін басқа емдеу әдістеріне қосымша ретінде, немесе егер ондай емдеу әдістері қолжетімсіз болса, ТТЛП ХС деңгейін төмендету үшін бөлек қолданылады. • Келесі патологиясы бар ересек пациенттерді емдеу үшін диетаға қосымша ретінде қолданылады: • Бастапқы дисбеталипопротеинемия. • Гипертриглицеридемия.

Әсер ету механизмі Липримар ST – 3-гидрокси-3-метилглутарил-КоА мевалон қышқылына айналдыратын ГМГ-КоА-редуктаза - ферментінің іріктелген бәсекелес тежегіші - холестеринді қоса, стероидтар ізашары. Гомозиготалы және отбасылық гетерозиготалы гиперхолестеринемиясы, гиперхолестеринемияның отбасылық емес түрлері және аралас дислипидемиясы бар науқастарда Липримар ST қан плазмасында жалпы холестерин (ХС), тығыздығы төмен липопротеидтер холестерині және аполипопротеин В, сондай-ақ тығыздығы өте төмен липопротеидтер холестерині (ХС-ТӨТЛП) және триглицеридтер мөлшерін төмендетеді, тығыздығы жоғары липопротеидтер холестерині (ХС-ТЖЛП) және аполипопротеин A-1 мөлшерінің тұрақсыз жоғарылауын туғызады. Липримар ST жалпы холестерин, ХС-ТТЛП, ХС-ТӨТЛП, аполипопротеин B, триглицерилдер және ХС емес-ТЖЛП деңгейін төмендетеді және оқшауланған гипертриглицеридемиясы бар пациенттерде ХС-ТЖЛП деңгейін жоғарылатады. Липримар ST дисбеталипопротеинемиясы бар пациенттерде аралық тығыздықты липопротеин (ХС-АТЛП) холестеринінің өндірілуін бәсеңдетеді. Бауырда триглицеридтер мен холестерин тығыздығы өте төмен липопротеидтер (ТӨТЛП) құрамына кіреді, қан плазмасына түседі және шеткері тіндерге тасымалданады. ТӨТЛП-дан тығыздығы төмен липопротеидтер (ТТЛП) түзіледі, олар ТТЛП жоғары аффинді рецепторларымен өзара әрекеттескенде катаболизденеді. Липримар ST ГМГ-КоА-редуктаза мен бауырда холестерин синтезін тежей отырып және ТТЛП сіңірілуі мен катаболизмін белсендіру үшін бауыр жасушалары беткейінде ТТЛП рецепторлар санын арттыра отырып, плазмада холестерин мен липопротеиндер деңгейін төмендетеді; Липримар ST сондай-ақ, ТТЛП өндірілуін бәсеңдетеді және ТТЛП бөлшектері санын төмендетеді. Липримар ST липидтер деңгейін төмендететін басқа дәрілік заттарға сирек жауап беретін популяцияда гомозиготалық тұқым қуалайтын гиперхолестеринемиясы (ТГ) бар пациенттерде ХС-ТТЛП деңгейін төмендетеді. Фармакодинамикалық әсерлері Липримар ST препаратының өзі және оның кейбір метаболиттері фармакологиялық белсенді болып табылады. Негізгі әсер ету орны холестерин синтезі мен ТТЛП клиренсінің негізгі орны болып табылатын бауыр болып табылады. ХС-ТТЛП деңгейінің төмендеуі препараттың жүйелі концентрациясына қарағанда препараттың дозасына байланысты болуы мүмкін. Препарат дозасын жеке таңдау емдік жауапқа негізделуі тиіс Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Жүрек-қантамыр ауруларының профилактикасы «Англия-скандинавияның жүрек ауруларының нәтижелерін зерттеуінде» (Anglo-Scandinavian Cardiac Outcomes Trial — ASCOT) жүректің коронарлық ауруының өліммен аяқталатын немесе өліммен аяқталмайтын нәтижесіне Липримар ST әсері артериялық гипертензиясы бар, 40–80 жас шамасындағы (орташа жас шамасы 63 жас), бұрын миокард инфарктісін бастан өткермеген және ЖХ (жалпы холестерин) деңгейлері ≤ 251 мг/дл (6,5 ммоль/л) болған 10 305 пациентте бағаланды. Бұдан өзге, пациенттердің барлығында жүрек-қантамыр ауруының келесі қауіп факторларының кемінде 3-еуі болды: ерлер (81,1 %), > 55 жас (84,5 %), шылым шегу (33,2 %), қант диабеті (24,3 %), анамнезде жақын туысында ЖКА болуы (26 %), ЖХ арақатынасы: ТЖЛП > 6 (14,3 %), шеткері қантамырлардың ауруы (5,1 %), сол жақ қарынша гипертрофиясы (14,4 %), анамнездегі ми қанайналымының бұзылуы (9,8 %), ЭКГ-да нормадан спецификалық ауытқуы (14,3 %), протеинурия/альбуминурия (62,4 %). Бұл салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеуде пациенттер гипертензияға қарсы ем қабылдады (АҚ мақсатты мәндері: диабетсіз пациенттер үшін < 140/90 мм сн. бағ., ал диабеті бар пациенттер үшін < 130/80 мм сн. бағ.) және, не тәулігіне 10 мг дозадағы Липримар ST (n = 5168), не болмаса плацебо (n = 5137) қабылдау үшін зерттеуге кірістіріліп қойған пациенттер арасындағы бастапқы деңгейінің 9 сипаты ескерілген және топтардағы аталған сипаттамалардың теңгерімсіздігі төмендетілген коварианттық бейімдеу әдісінің көмегімен бөлінді. Пациенттерде курстың медианалық ұзақтығы 3,3 жылды құрады. Липримар ST тәулігіне 10 мг дозада липидтер деңгейіне әсер етуі осының алдындағы клиникалық зерттеулерде анықталғанға ұқсас болды. Липримар ST жүректің өліммен аяқталатын коронарлық оқиғаларының да (жүректің өліммен аяқталатын коронарлық ауруы (плацебо тобында 46 жағдай және Липримар тобында 40 жағдай), өліммен аяқталмайтын МИ де жиілігін едәуір төмендетіп (плацебо тобында 108 жағдай және Липримар ST тобында 60 жағдай)), салыстырмалы қаупін 36 %-ға төмендетті ((Липримар ST тобындағы 1,9 % және плацебо тобындағы 3,0 % туындау жиілігінің негізінде), p = 0,0005 (1 суретті қараңыз)). Қауіптің төмендеуі жас шамасына, шылым шегуге, семіздікке немесе бүйрек дисфункциясының болуына қарамастан бірізді болды. Липримар ST әсері ТТЛП бастапқы деңгейіне тәуелді емес. Құбылыстар санының аздығы салдарынан, әйелдердегі нәтижелер түбегейлі тұжырым жасауға мүмкіндік бермеді. 1 сурет. Тәулігіне 10 мг дозадағы Липримар ST өліммен аяқталмайтын миокард инфарктісі немесе жүректің өліммен аяқталатын коронарлық ауруы туындауының жиынтық жиілігіне ықпалы (ASCOT-LLA зерттеуінде) 0,0 0,5 1,0 1,5 2,0 2,5 3,0 3,5 Жылдар0,0 0,5 1,0 1,5 2,0 2,5 3,0 3,5 ЖылдарОР = 0,64 (0,50–0,83) p = 0,0005ОР = 0,64 (0,50–0,83) p = 0,0005АторвастатинПлацебоАторвастатинПлацебоТуындауының жиынтық жиілігі (%)Туындауының жиынтық жиілігі (%) Сонымен қатар, Липримар ST реваскуляризация емшараларының салыстырмалы қаупін 42 %-ға едәуір төмендеткен (жағдайлардың туындау жиілігі: Липримар ST үшін 1,4 %, плацебо үшін 2,5 %). Өліммен аяқталатын және өліммен аяқталмайтын инсульт жиілігінің төмендеуі алдын ала белгіленген маңыздылық деңгейіне (p = 0,01) жетпесе де, салыстырмалы қаупінің 26 %-ға төмендеуімен жүретін қолайлы үрдісі байқалды (туындау жиілігі Липримар ST тобында 1,7 % және плацебо тобында 2,3 %). Емдеу топтары арасында жүрек-қантамырлық (p = 0,51) немесе басқа себептердің (p = 0,17) салдарынан өлу көрсеткіштері бойынша елеулі айырмашылық байқалмады. Аторвастатиннің қант диабеті кезінде қолданылуына жүргізілген біріккен зерттеуде (Collaborative Atorvastatin Diabetes Study — CARDS) Липримар ST жүрек-қантамыр ауруларына (ЖҚА) ықпалы 40–75 жас шамасындағы, 2-нші типті қант диабеті бар (ДДҰ критерийлері бойынша), анамнезінде жүрек-қантамыр аурулары болмаған және ТТЛП 160 мг/дл және ТГ 600 мг/дл деңгейлерімен 2838 пациентте (94 %-ы еуропалық нәсілділер, 68 %-ы ерлер) ақырғы нүктелер бойынша бағаланды. Қант диабетінен бөлек, пациенттерде келесі қауіп факторларының кемінде 1-еуі болған: зерттеу жүргізу кезінде шылым шегу (23 %), артериялық гипертензия (80 %), ретинопатия (30 %), микроальбуминурия (9 %) немесе макроальбуминурия (3 %). Гемодиализ жүргізілетін пациенттер зерттеуге кірістірілмеді. Осы көп орталықтық, плацебо-бақыланатын, салыстырмалы жасырын клиникалық зерттеудің барысында пациентер Липримар ST тәулігіне 10 мг дозада (1429) немесе плацебо (1411) қабылдау үшін 1 : 1 арақатынаста кездейсоқ тәртіппен бөлінген және 3,9 жылдық медианалық кезеңі бойына қадағалау жүргізілген. Бастапқы ақырғы нүктесі кез келген негізгі жүрек-қантамыр оқиғасының: миокард инфарктісінің, өліммен аяқталатын жедел ЖКА, тұрақсыз стенокардияның, коронарлық реваскуляризацияның немесе инсульттің туындауы болды. Бастапқы талдау бастапқы ақырғы нүктесі алғаш басталған сәтте жүргізілді. Пациенттердің бастапқы деңгейегі сипаттамалары мынадай болды: орташа жас шамасы — 62 жас; HbA1c орташа деңгейі — 7,7 %; Х-ТТЛП медианалық деңгейі — 120 мг/дл; ЖХ медианалық деңгейі — 207 мг/дл; ТГ медианалық деңгейі — 151 мг/дл; Х-ТЖЛП медианалық деңгейі — 52 мг/дл. Тәулігіне 10 мг дозадағы Липримар ST липидтер деңгейлеріне әсері алдыңғы клиникалық зерттеулерде анықталғанға ұқсас болды. Липримар ST негізгі жүрек-қантамыр оқиғаларының (бастапқы ақырғы нүкте құбылыстарының) жиілігін едәуір төмендетіп (Липримар ST тобында 83 құбылыс және плацебо тобында 127 құбылыс), салыстырмалы қаупін 37 %-ға азайтты, ҚА 0,63, 95%-дық СА (0,48, 0,83) (p = 0,001) (2 суретті қараңыз). Липримар ST әсері жас шамасына, жынысына немесе липиддің бастапқы деңгейіне тәуелді болмады. Липримар ST инсульт қаупін — 48 %-ға (Липримар ST тобында 21 құбылыс және плацебо тобында 39 құбылыс), ҚА 0,52, 95%-дық СА (0,31, 0,89) (p = 0,016) және МИ қаупін — 42 %-ға едәуір төмендетті (Липримар ST тобында 38 құбылыс және плацебо тобында 64 құбылыс), ҚА 0,58, 95,1%-дық СА (0,39, 0,86) (p = 0,007). Емдеу топтары арасында стенокардиядан, реваскуляризация емшаралары мен жедел ЖКА салдарынан өлу көрсеткіштері бойынша елеуі айырмашылық байқалған жоқ. Липримар ST тобында өліммен аяқталатын 61 жағдай, ал плацебо тобында — 82 жағдай тіркелді (ҚА 0,73, p = 0,059). 2 сурет. CARDS зерттеуінде тәулігіне 10 мг дозадағы Липримар ST негізгі жүрек-қантамырлық оқиға (миокард инфарктісі, өліммен аяқталатын жедел ЖКА, тұрақсыз стенокардия, коронарлық реваскуляризация немесе инсульт) туындағанға дейінгі уақытқа ықпалы ПлацебоАторвастатинПлацебоАторвастатин Жиынтық қаупі (%)Жиынтық қаупі (%) ОР = 0,63 (0,48–0,83) p = 0,0001ОР = 0,63 (0,48–0,83) p = 0,0001 Келесі қадағаланған 4 жыл ішіндегі бастапқы ақырғы нүктеге дейінгі уақыт (жылмен)Келесі қадағаланған 4 жыл ішіндегі бастапқы ақырғы нүктеге дейінгі уақыт (жылмен) Жаңа нысаналарға әсер етуімен (Treating to New Targets Study — TNT) емін зерттеуде тәулігіне 80 мг дозадағы Липримар ST мен тәулігіне 10 мг дозадағы Липримар ST жүрек-қантамыр оқиғалары жиілігінің төмендеуіне ықпалы жүректің клиникалық тұрғыдан расталған коронарлық ауруы бар, Х-ТТЛП мақсатты < 130 мг/дл деңгейіне тәулігіне 10 мг дозадағы Липримар ST қабылдаудың 8 апталық ашық дайындық кезеңінен қол жеткізген 10 001 пациентте салыстырылды (94 %-ы еуропалық нәсілділер, 81 %-ы ерлер, 38 %-ы ≥ 65 жас шамасында) Пациенттер не тәулігіне 10 мг, не тәулігіне 80 мг Липримар ST қабылдау үшін кездейсоқ тәртіппен бөлінді және 4,9 жылдық медианалық кезең бойына қадағаланды. Бастапқы ақырғы нүктесі негізгі жүрек-қантамыр ауруларының (НЖҚА) кез келгені: ЖКА салдарынан өлу, өліммен аяқталмайтын миокард инфарктісі, жүрек тоқтап қалғанда реанимация жүргізу және өліммен аяқталатын және өліммен аяқталмайтын инсульт алғаш туындағанға дейінгі уақыт болды. Х-ТТЛП, ЖХ, ТГ, ТЖеЛП холестерині мен ТЖЛП орташа деңгейлері 12 аптадан соң 80 мг дозадағы Липримар ST емдеген кезде 73, 145, 128, 98 және 47 мг/дл құрады және 10 мг дозадағы Липримар ST емдеген кезде 99, 177, 152, 129 және 48 мг/дл. Тәулігіне 80 мг дозадағы Липримар ST емдеу салыстырмалы қауіптің 22 %-ға төмендеуі жағдайында, НЖҚО жиілігін едәуір төмендетті (тәулігіне 10 мг дозадағы топтағы 548 оқиғамен салыстырғанда тәулігіне 80 мг дозадағы топта 434 оқиға) ҚА 0,78, 95%-дық СА (0,69, 0,89), p = 0,0002 (төменде келтірілген 3 суретті және кестені қараңыз). Қауіптің жалпы төмендеуі жас шамасына (< 65, ≥ 65) немесе жынысқа қарамастан бірізді болды. 3 сурет. Тәулігіне 80 мг және тәулігіне 10 мг дозалардағы Липримар ST негізгі жүрек-қантамыр оқиғалары (TNT) туындағанға дейінгі уақытқа ықпалы 0,20,100,20,10 Аторвастатин 10 мгАторвастатин 80 мгАторвастатин 10 мгАторвастатин 80 мгҚұбылыстар болған пациенттер (%)Құбылыстар болған пациенттер (%) ОР = 0,78 (0,69–0,89) p = 0,0002ОР = 0,78 (0,69–0,89) p = 0,0002Негізгі жүрек-қантамыр оқиғасының алғашқы ақырғы нүктесіне дейінгі уақыт (жылмен)Негізгі жүрек-қантамыр оқиғасының алғашқы ақырғы нүктесіне дейінгі уақыт (жылмен) Ақырғы нүкте — Аторвастатин 10 мг (N = 5006) — Аторвастатин 80 мг (N = 4995) — ҚАа (95%-дық СА) БАСТАПҚЫ АҚЫРҒЫ НҮКТЕ — n — (%) — n — (%) Алғашқы негізгі жүрек-қантамыр оқиғасының ақырғы нүктесі — 548 — (10,9) — 434 — (8,7) — 0,78 (0,69, 0,89) Бастапқы ақырғы нүктенің компоненттері ЖКА түрткі болған өлім — 127 — (2,5) — 101 — (2,0) — 0,80 (0,61, 1,03) Емшаралармен байланыссыз, өліммен аяқталмайтын МИ — 308 — (6,2) — 243 — (4,9) — 0,78 (0,66, 0,93) Жүректің тоқтап қалуының реанимациялануы — 26 — (0,5) — 25 — (0,5) — 0,96 (0,56, 1,67) Инсульт (өліммен аяқталатын және өліммен аяқталмайтын) — 155 — (3,1) — 117 — (2,3) — 0,75 (0,59, 0,96) ЕКІНШІ АҚЫРҒЫ НҮКТЕЛЕР* Ауруханаға жатқызумен ЖІЖ алғашқы жағдайы — 164 — (3,3) — 122 — (2,4) — 0,74 (0,59, 0,94) Алғашқы ШҚА ақырғы нүктесі — 282 — (5,6) — 275 — (5,5) — 0,97 (0,83, 1,15) Алғашқы АКШ немесе коронарлық реваскуляризацияның басқа емшарасыб — 904 — (18,1) — 667 — (13,4) — 0,72 (0,65, 0,80) Құжат түрінде расталған алғашқы стенокардияның ақырғы нүктесіб — 615 — (12,3) — 545 — (10,9) — 0,88 (0,79, 0,99) Кез келген себептен өлу — 282 — (5,6) — 284 — (5,7) — 1,01 (0,85, 1,19) Кез келген себептен өлу көрсеткішін құрайтындар Жүрек-қантамыр ауруы түрткі болған өлім — 155 — (3,1) — 126 — (2,5) — 0,81 (0,64, 1,03) Жүрек-қантамыр ауруы түрткі болмаған өлім — 127 — (2,5) — 158 — (3,2) — 1,25 (0,99, 1,57) Қатерлі жаңа түзілім түрткі болған өлім — 75 — (1,5) — 85 — (1,7) — 1,13 (0,83, 1,55) Жүрек-қантамырлық емес басқа ауру түрткі болған өлім — 43 — (0,9) — 58 — (1,2) — 1,35 (0,91, 2,00) Суицид, кісі өлтіру және жарақаттардан болған, жүрек-қантамыр ауруы түрткі болмаған басқа өлім нәтижелері — 9 — (0,2) — 15 — (0,3) — 1,67 (0,73, 3,82) 4- кесте. TNT зерттеуінде тиімділгін бағалау нәтижелерін шолу а) 80 мг дозадағы аторвастатин: 10 мг дозадағы аторвастатин. б) Басқа екінші ақырғы нүктелердің компоненті. * Бастапқы ақырғы нүктеге кірістірілмеген екіншілі ақырғы нүктелер. ҚА — қауіптердің арақатынасы, ЖКА — жүректің коронарлық ауруы, СА — сенімді аралық, МИ — миокард инфарктісі, ЖІЖ — жүректің іркілісті жеткіліксіздігі, ЖҚ — жүрек-қантамырлық, ШҚА — шеткері қантамырлардың ауруы, АКШ — жүректі аортокоронарлық шунттау. Екінші ақырғы нүктелер үшін сенімді аралықтар салыстырулардың көптігін ескере отырып түзетілмеген. Тиімділігін бағалаудың бастапқы ақырғы нүктесін қамтитын оқиғалар үшін, тәулігіне 80 мг дозадағы Липримар ST препаратымен емдеу емшаралармен байланыссыз, өліммен аяқталмайтын МИ мен өлімге әкелетін және әкелмейтін инсульт жиілігін едәуір төмендеткен; алайда, ЖКА және жүректің тоқтап қалуының реанимациялануы кезіндегі өлім жағдайларының жиілігі өзгермеген («TNT зерттеуінде тиімділігін бағалау нәтижелерін шолу» кестесі). Алдын ала анықталған екінші ақырғы нүктелер үшін тәулігіне 80 мг дозадағы Липримар ST емдеу коронарлық реваскуляризацияның, стенокардияның және жүрек жеткіліксіздігі кезінде ауруханаға жатудың жиілігін едәуір төмендеткен; алайда, шеткері қантамырлар ауруларының жиілігі өзгермеді. Ауруханаға жатқызумен ЖІЖ жиілігінің төмендеуі тек анамнезінде ЖІЖ болған 8 % пациентте ғана тіркелді. Емдеу топтары арасында кез келген себептерден өлу көрсеткіші бойынша елеулі айырмашылық байқалған жоқ («TNT зерттеуінде тиімділігін бағалау нәтижелерін шолу» кестесі). ЖКА және өліммен аяқталатын инсультті қоса, жүрек-қантамыр оқиғасынан қайтыс болған пациенттердің үлесі, саны жағынан 10 мг Липримар ST салыстырғанда, 80 мг Липримар ST тобында аз болды. Жүрек-қантамырлық емес оқиғадан қайтыс болған пациенттердің үлесі саны жағынан 10 мг Липримар ST емдеу тобындағыға қарағанда, 80 мг Липримар ST тобында көп болды. Жүрек-қантамыр оқиғалары қаупінің төмендеуі мүмкіндігін бағалау мақсатында, 80 жасқа толмаған, анамнезінде ЖКА болған 8888 пациентте липидтер деңгейінің тым қатты төмендетудің көмегімен ақырғы нүктелер жиілігінің біртіндеп азайтылуын зерттеуде (Incremental Decrease in Endpoints Through Aggressive Lipid Lowering Study — IDEAL) тәулігіне 80 мг дозадағы Липримар ST емдеу тәулігіне 20–40 мг дозалардағы симвастатинмен емдеумен салыстырылды. Пациенттер негізінен ерлер (81 %), еуропалық нәсілділер (99 %) болды, олардың орташа жас шамалары 61,7 жасты құрады, ал рандомизация сәтіндегі Х-ТТЛП орташа концентрациясы — 121,5 мг/дл; 76 %-ы статиндермен ем қабылдаған. Бұл проспективтік, рандомизацияланған, ашық, ақырғы нүктелерін жасырын бағалаумен, дайындық кезеңінсіз жүргізілген (prospective, randomized, open-label, blinded endpoint — PROBE) зерттеуде пациенттерге 4,8 жылдық медианалық кезең бойына қадағалау жүргізілді. Х-ТТЛП, ЖХ, ТГ, ТЖЛП және ТЖеЛП холестеринінің орташа деңгейлері 80 мг дозадағы Липримар ST емдеудің 12 аптасында 78, 145, 115, 45 және 100 мг/дл және 20–40 мг дозалардағы симвастатинмен емдеу кезеңі бойына 105, 179, 142, 47 және 132 мг/дл құрады. Емдеу топтары арасында бастапқы ақырғы нүктесі, алғашқы негізгі коронарлық оқиғаның жиілігі (өліммен аяқталатын ЖКА, өліммен аяқталмайтын МИ және жүректің тоқтап қалуының реанимациялануы) үшін елеулі айырмашылықтар байқалған жоқ: тәулігіне 20–40 мг дозалардағы симвастатин тобындағы 463-пен (10,4 %) салыстырғанда, тәулігіне 80 мг дозадағы Липримар ST тобында 411 (9,3 %), ҚА 0,89, 95 %-дық СА (0,78; 1,01), p = 0,07. Емдеу топтары арасында кез келген себептерн өлу көрсетіштері бойынша елеулі айырмашылықтар байқалған жоқ: тәулігіне 20–40 мг дозалардағы симвастатин тобындағы 374-пен (8,4 %) салыстырғанда, тәулігіне 80 мг/дозадағы Липримар ST тобында 366 (8,2 %). Жүрек-қантамыр оқиғаларынан немесе жүрек-қантамыр оқиғасынан басқа себептерден қайтыс болған пациенттердің үлестері, тәулігіне 80 мг дозадағы Липримар ST және тәулігіне 20–40 мг дозалардағы симвастатин топтарында ұқсас болды. Гиперлипидемия және аралас дислипидемия Липримар ST гиперлипидемиясы (тұқым қуалайтын және тұқым қуаламайтын гетерозиготалы) және аралас дислипидемиясы (Фредриксон жіктемесі бойынша IIa және IIb типтері) пациенттерде ЖХ, Х-ТТЛП, Х-ТӨТЛП, апоB және ТГ деңгейлерін төмендетеді және Х-ТЖЛП деңгейлерін жоғарылатады Емге жауап 2 апта ішінде көрініс береді, ал ең жоғары жауапқа, әдетте, 4 апта ішінде қол жеткізіледі және ұзақ емдеу аясына ол сақталады. Липримар ST ерлер мен әйелдерде, сондай-ақ, егде жастағы пациенттерде гиперлипидемиясы бар, гипертриглицеридемиямен және онсыз пациенттердің түрлі популяцияларында өз тиімділігін дәлелдеді. Гиперлипидемиясы бар пациенттерде жауаптың дозаға тәуелділігіне жүргізілген көп орталықтық, плацебо бақыланатын екі зерттеуде 6 апта бойы бір реттік дозасы түрінде қабылданған Липримар ST, ЖХ, Х-ТТЛП, апоB және ТГ едәуір төмендетті. (Біріктірілген нәтижелері төмендегі кестеде келтірілген.) 5-кесте. Бастапқы гиперлипидемиясы бар пациенттерде жауаптың дозаға тәуелділігі (бастапқы деңгейіне қатысты түзетілген орташа өзгерісі %)а Дозасы — N — ЖХ — Х-ТТЛП — АпоB — ТГ — Х-ТЖЛП — Х-ТЖеЛП/Х-ТЖЛП Плацебо — 21 — 4 — 4 — 3 — 10 — –3 — 7 10 — 22 — –29 — –39 — –32 — –19 — 6 — –34 20 — 20 — –33 — –43 — –35 — –26 — 9 — –41 40 — 21 — –37 — –50 — –42 — –29 — 6 — –45 80 — 23 — –45 — –60 — –50 — –37 — 5 — –53 а Жауаптың дозаға тәуелділігіне жүргізілген 2 зерттеудің біріктірілген нәтижелері. Фредриксон жіктемесі бойынша IIa және IIb типті гиперлипопротеинемиясы бар пациенттерде (бақыланатын 24 зерттеудің біріктірілген деректері) 10, 20, 40 және 80 мг дозалардағы Липримар ST қабылдағандағы Х-ТЖЛП концентрацияларының бастапқы деңгейіне қатысты медианалық (25-інші және 75-інші процентилдері) пайыздық өзгеріс сәйкесінше 6,4 (–1,4, 14), 8,7 (0, 17), 7,8 (0, 16) және 5,1 (–2,7, 15) құрады. Бұдан өзге, біріккен деректердің талдауы ЖХ, Х-ТТЛП, ТГ, ЖХ/Х-ТЖЛП және Х-ТТЛП/Х-ТЖЛП деңгейлерінің бірізді және елеулі төмендеуін көрсетті. Гиперлипидемиясы бар пациенттерге жүргізілген көп орталықтық, салыстырмалы жасырын үш зерттеуде Липримар ST басқа статиндермен салыстырылды. Рандомизациялаудан кейін пациенттер 16 апта бойы тәулігіне 10 мг дозадағы Липримар ST немесе салыстыру препаратының бекітілген дозасын қабылдады (төмендегі кестеде). 6-кесте. Ақырғы нүктедегі бастапқы деңгейіне қатысты орташа пайыздық өзгеріс (белсенді бақылаумен жүргізілген салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған зерттеулер) Емдеу кестесі (тәуліктік дозасы) — N — ЖХ — Х-ТТЛП — АпоB — ТГ — Х-ТЖЛП — Х-ТЖеЛП/Х-ТЖЛП 1 зерттеу Липримар ST 10 мг — 707 — –27а — –36а — –28а — –17а — +7 — –37а Ловастатин 20 мг — 191 — –19 — –27 — –20 — –6 — +7 — –28 Айырмашылық үшін 95%-дық СА1 — –9,2, –6,5 — –10,7, –7,1 — –10,0, –6,5 — –15,2, –7,1 — –1,7, 2,0 — –11,1, –7,1 2 зерттеу Липримар ST 10 мг — 222 — –25б — –35б — –27б — –17б — +6 — –36б Правастатин 20 мг — 77 — –17 — –23 — –17 — –9 — +8 — –28 Айырмашылық үшін 95%-дық СА1 — –10,8, –6,1 — –14,5, –8,2 — –13,4, –7,4 — –14,1, –0,7 — –4,9, 1,6 — –11,5, –4,1 3 зерттеу Липримар ST 10 мг — 132 — –29в — –37в — –34в — –23в — +7 — –39в Симвастатин 10 мг — 45 — –24 — –30 — –30 — –15 — +7 — –33 Айырмашылық үшін 95%-дық СА1 — –8,7, –2,7 — –10,1, –2,6 — –8,0, –1,1 — –15,1, –0,7 — –4,3, 3,9 — –9,6, –1,9 1 95%-дық СА үшін емдеу кестелерінің айырмашылығы ретіндегі теріс мән Х-ТЖЛП басқа, барлық параметрлер бойынша Липримар ST пайдасына көрсетіп тұр, Х-ТЖЛП үшін Липримар ST пайдасына оң мән көрсетілген. Егер ауқымы 0 қамтымаса, ол айырмашылықтың статистикалық тұрғыдан маңызды екендігін білдіреді. а Ловастатинмен елеулі айырмашылықтар, ANCOVA, p 0,05. б Правастатинмен елеулі айырмашылықтар, ANCOVA, p 0,05. в Симвастатинмен елеулі айырмашылықтар, ANCOVA, p 0,05. 6 кестеде берілген емдеу кестелері жағдайында липидтер деңгейлерінің өзгеруіндегі айырмашылықтардың клиникалық нәтижелерге ықпалы белгісіз. 6 кестеде 10 мг Липримар ST әсері мен ловастатиннің, правастатиннің және симвастатиннің жоғарырақ дозаларының әсері салыстырылған деректер жоқ. Зерттеулерде салыстырылған, кестеде топтастырылған препараттардың өзара алмастырылғыштығы дәлелденбеген. Гипертриглицеридемия Оқшау гипертриглицеридемиясы (Фредриксон жіктемесі бойынша IV типі) бар, бірнеше клиникалық зерттеу аясында ем жүргізілген 64 пациенттегі Липримар ST жауап төмендегі кестеде көрсетілген. Липримар ST қабылдаған пациенттерде ТГ медианалық (мин., макс.) бастапқы деңгейі 565 құрады (267–1502). 7-кесте. ТГ оқшау жоғарылаған деңгейлерімен пациенттер бойынша топтастырылған деректер: бастапқы деңгейіне қатысты медианалық (мин., макс.) пайыздық өзгерістер Плацебо (N = 12) — Липримар ST 10 мг (N = 37) — Липримар ST 20 мг (N = 13) — Липримар ST 80 мг (N = 14) Триглицеридтер — –12,4 (–36,6, 82,7) — –41,0 (–76,2, 49,4) — –38,7 (–62,7, 29,5) — –51,8 (–82,8, 41,3) ЖХ — –2,3 (–15,5, 24,4) — –28,2 (–44,9, –6,8) — –34,9 (–49,6, –15,2) — –44,4 (–63,5, –3,8) Х-ТТЛП — 3,6 (–31,3, 31,6) — –26,5 (–57,7, 9,8) — –30,4 (–53,9, 0,3) — –40,5 (–60,6, –13,8) Х-ТЖЛП — 3,8 (–18,6, 13,4) — 13,8 (–9,7, 61,5) — 11,0 (–3,2, 25,2) — 7,5 (–10,8, 37,2) Х-ТӨТЛП — –1,0 (–31,9, 53,2) — –48,8 (–85,8, 57,3) — –44,6 (–62,2, –10,8) — –62,0 (–88,2, 37,6) Х-ТЖеЛП — –2,8 (–17,6, 30,0) — –33,0 (–52,1, –13,3) — –42,7 (–53,7, –17,4) — –51,5 (–72,9, –4,3) Дисбеталипопротеинемия Дисбеталипопротеинемиясы (Фредриксон жіктемесі бойынша III типі) бар 16 пациенттегі (генотиптері: 14 апоE2/E2 және 2 апоE3/E2) ашық айқаспалы зерттеудің нәтижелері төмендегі кестеде келтірілген. 8-кесте. Дисбеталипопротеинемиясы (Фредриксон жіктемесі бойынша III типі) бар 16 пациент қатысқан ашық айқаспалы зерттеу Медианалық өзгерісі (мин. макс.) % Медианалық мәні (мин., макс.) бастапқы деңгейде (мг/дл) — Липримар ST 10 мг — Липримар ST 80 мг ЖХ — 442 (225, 1320) — –37 (–85, 17) — –58 (–90, –31) Триглицеридтер — 678 (273, 5990) — –39 (–92, –8) — –53 (–95, –30) Х-ЛППП + Х-ТӨТЛП — 215 (111, 613) — –32 (–76, 9) — –63 (–90, –8) Х-ТЖеЛП — 411 (218, 1272) — –43 (–87, –19) — –64 (–92, –36) Тұқым қуалайтын гомозиготалы гиперхолестеринемия Қатарлас бақылаусыз зерттеуде 6–37 жас аралығындағы, ГоТҚГ бар 29 пациент Липримар ST ең жоғарғы тәуліктік 20–80 мг дозаларын қабылдаған. Бұл зерттеуде Х-ТТЛП деңгейінің орташа төмендеуі 18 % құрады. Х-ТТЛП деңгейі төмендеген 25 пациентте орташа жауап 20 % құрады (диапазон от 7 % до 53 %, медианалық мәні 24 %); қалған 4 пациентте Х-ТТЛП деңгейінің 7 %-дан 24 %-ға дейінгі аралықта жоғарылағаны тіркелді. 29 пациенттің 5-еуінде ТТЛП-рецептор функциясының бұзылғаны байқалды. Бұл 2 пациентте де портокавальді шунт анықталған және Х-ТТЛП деңгейінің елеулі төмендеуі байқалмаған. Рецептор функциясы бұзылған қалған 3 пациентте Х-ТТЛП деңгейінің орташа төмендеуі 22 % құрады. Балалар жасындағы пациенттердегі тұқым қуалайтын гетерозиготалы гиперхолестеринемия Салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын, кейіннен ашық фазада жүргізілген зерттеуде тұқым қуалайтын гетерозиготалы гиперхолестеринемиясы (ГеТҚГ) немесе ауыр гиперхолестеринемиясы бар, 10–17 жас аралығындағы (орташа жас шамасы 14,1 жас) 187 ұл мен етеккірі басталғаннан кейінгі қыз балалар 26 апта бойы Липримар ST (n = 140) немесе плацебо (n = 47) қабылдау үшін рандомизацияланды, содан соң олардың барлығы 26 апта бойы Липримар ST қабылдады. Зерттеуге кірістіру критерийлері: 1) Х-ТТЛП бастапқы деңгейдегі концентрациясы 190 мг/дл немесе 2) Х-ТТЛП бастапқы деңгейдегі концентрациясы 160 мг/дл және отбасылық анамнезде ТҚГ немесе туыстығы бірінші немесе екінші дәрежелі туыстарында бастапқыда туындаған жүрек-қантамыр ауруының құжат түрінде тіркелген жағдайлары болды. Х-ТТЛП бастапқы деңгейдегі орташа мәні Липримар ST тобында 218,6 мг/дл (аралығы: 138,5–385,0 мг/дл), ал плацебо тобында — 230,0 мг/дл (аралығы: 160,0–324,5 мг/дл) құрады. Липримар ST дозасы (тәулігіне бір рет) алғашқы 4 апта ішінде 10 мг құрады, содан соң егер Х-ТТЛП деңгейі > 130 мг/дл болса, біртіндеп дозалары 20 мг дейін арттырылды. Липримар ST қабылдаған, 4 аптадан соң дозасын 20 мг дейін біртіндеп арттыру қажет болған пациенттер саны салыстырмалы жасырын фаза кезінде 78 адамды (55,7 %) құрады. 9 кесте. Липримар ST 26 апталық салыстырмалы жасырын фаза кезінде плазмадағы ЖХ, Х-ТТЛП, триглицеридтер және аполипопротеин B деңгейлерін айтарлықтай төмендетті (төмендегі кестені қараңыз). 9-кесте. Тұқым қуалайтын гетерозиготалы гиперхолестеринемиясы немесе ауыр гиперхолестеринемиясы бар жасөспірім ұлдар мен қыз балаларда Липримар ST әсерінен липидтер деңгейлерінің өзгеруі («Ем тағайындалған пациенттер» іріктелімінде ақырғы нүктедегі бастапқы деңгейіне қатысты орташа пайыздық өзгерісі) ДОЗАСЫ — N — ЖХ — Х-ТТЛП — Х-ТЖЛП — ТГ — Аполипопротеин B Плацебо — 47 — –1,5 — –0,4 — –1,9 — 1,0 — 0,7 Липримар ST — 140 — –31,4 — –39,6 — 2,8 — –12,0 — –34,0 26 апталық салыстырмалы жасырын фаза кезінде қол жеткізілген Х-ТТЛП концентрациясының орташа мәні плацебо тобындағы 228,5 мг/дл (ауқымы: 152,0–385,0 мг/дл) салыстырғанда, Липримар ST тобында 130,7 мг/дл құрады (ауқымы: 70,0–242,0 мг/дл). Сонымен қатар, аторвастатин ГеТҚГ бар, 10 жастан 15 жасқа дейінгі (82 ұл және 81 қыз) 163 пациент қатысқан 3 жылдық ашық, бақыланьайтын зерттеу барысында да зерттелді. Пациенттердің клиникалық диагнозы генетикалық талдау жолымен расталған ГеТҚГ болды (егер бұған дейін отбасылық анамнезде бары расталмаса). Шамамен 98 %-ы еуропалық нәсіл өкілдері және 1 %-ынан азы — негроидтық және монголоидтық нәсілдердің өкілдері болды. Бастапқы деңгейде Х-ТТЛП орташа мәндері 232 мг/дл құрады. Аторвастатиннің бастапқы дозасы тәулігіне бір рет 10 мг құрады, дозалары Х-ТТЛП мақсатты < 130 мг/дл мәніне жету үшін түзетілді. Х-ТТЛП көрсеткішінің бастапқы деңгеймен салыстырғанда төмендеуі, әдетте, зерттеу барысындағы жас топтарында, сондай-ақ, осының алдындағы, ересектер қатысқан клиникалық зерттеулермен және балалар қатысқан плацебо бақыланатын зерттеулермен салыстырымды болды. Ересектердегі ауруға шалдығу және өлім көрсеткіштерінің төмендеуі тұрғысынан, балалар жасындағыларды Липримар ST емдеудің ұзақ мерзімді тиімділігі анықталмаған.

Дозалау режимі Дозалануы жөніндегі маңызды ақпарат •Липримар ST™ препаратын ас ішуге байланыссыз, тәуліктің кез келген уақытында күніне бір рет пероральді қабылдау керек. •Егер бұл клиникалық тұрғыдан талапқа сай келетін болса, ТТЛП ХС деңгейін Липримар ST™ препаратын қабылдау басталғаннан кейін 4 аптадан соң бағалау және қажет болған жағдайда дозасын түзету керек. Ересек пациенттер үшін ұсынылатын дозасы Липримар ST™ препаратының ұсынылатын бастапқы дозасы күніне бір рет 10-нан 20 мг дейін құрайды. Дозаларының диапазоны күніне бір рет 10-нан 80 мг дейін құрайды. ТТЛП ХС деңгейін 45 %-дан артыққа төмендету қажет пациенттерге қабылдауды күніне бір рет 40 мг дозасынан бастауға болады. 10 жас шамасындағы және одан үлкен, ГеОГХС бар балалар үшін ұсынылатын дозасы Липримар ST™ препаратының ұсынылатын бастапқы дозасы күніне бір рет 10 мг құрайды. Дозаларының диапазоны күніне бір рет 10-нан 20 мг дейін құрайды. 10 жас шамасындағы және одан үлкен, ГоОГХС бар балалар үшін ұсынылатын дозасы Липримар ST™ препаратының ұсынылатын бастапқы дозасы күніне бір рет 10-нан 20 мг дейін құрайды. Дозаларының диапазоны күніне бір рет 10-нан 80 мг дейін құрайды. Дәрілермен өзара әрекеттесуіне байланысты дозасын өзгерту Липримар ST™ препаратын келесі дәрілік заттармен бір мезгілде қолдану Липримар ST™ препаратының дозасын түзетуді қажет етеді («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Вирусқа қарсы препараттар •Саквинавир плюс ритонавир, дарунавир плюс ритонавир, фосампренавир, фосампренавир плюс ритонавир, элбасвир плюс гразопревир немесе летермовирді қабылдап жүрген пациенттерде, Липримар ST™ препаратының дозасы күніне бір рет 20 мг аспауы тиіс. •Нелфинавирді қабылдап жүрген пациенттерде, Липримар ST™ препаратының дозасы күніне бір рет 40 мг аспауы тиіс. Зеңге қарсы жекелеген азолдық препараттар немесе макролидтік антибиотиктер •Кларитромицинді немесе итраконазолды қабылдап жүрген пациенттерде, Липримар ST™ препаратының дозасы күніне бір рет 20 мг аспауы тиіс. Липримар ST™ препаратының вирусқа қарсы басқа препараттармен, зеңге қарсы азолдық препараттармен немесе макролидтік антибиотиктермен бір мезгілде қолданылуына қатысты қосымша ұсынымдар «Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімінде келтірілген. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Егер сіз Липримар ST™ препаратының дозасын қабылдауды ұмытып кетсеңіз, оны есіңізде түскен бойда қабылдаңыз. Егер алдыңғы дозаны өткізіп алған сәттен бастап 12 сағаттан астам уақыт өтсе, Липримар ST™ қабылдауға тыйым салынады. Күте тұрыңыз және келесі дозасын әдеттегі уақытында қабылдаңыз. Липримар ST™ препаратының 2 дозасын бір мезгілде қабылдауға тыйым салынады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкеріне кеңес алуға жүгіну бойынша ұсынымдар Липримар ST™ препаратына қатысты сұрақтар туындаған жағдайда емдеуші дәрігерге немесе фармацевтке хабарласыңыз.

•Бүйректің жедел жеткіліксіздігі немесе декомпенсацияланған бауыр циррозы. •Әсер етуші затына немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық. Анафилаксияны, ангионевроздық ісінуді, полиморфты эритеманы, Стивенс-Джонсон синдромын және уытты эпидермалық некролизді қоса, аса жоғары сезімталдық реакциялары туралы хабарланды.

Липримар ST™ күрделі жағымсыз әсерлерді тудыруы мүмкін. Бұл жағымсыз әсерлер аз ғана адамдарда көрініс берген. Емдеуші дәрігер Сізде оларды қадағалап отыра алады. Бұл жағымсыз әсерлер әдетте дозаны төмендеткен кезде немесе ЛипримарST™ препаратын қабылдауды тоқтатқан кезде басылады. ЛипримарST™ препаратын қолданған кезде жағымсыз әсерлер тіркелді, олар көрініс беру жиіліктері бойынша мынадай ретпен жіктелді: жиі (≥1/100-ден < 1/10-ға дейін), сирек (≥1/1000-нан < 1/100-ге дейін) және сирек (≥ 1/10 000 және < 1/1000), өте сирек (≤1/10000-нан) және белгісіз (қолда бар деректер бойынша анықтау мүмкін емес). Жиі - бас ауыруы - назофарингит - гипергликемия - жұтқыншақ пен көмейдегі ауырсыну, мұрыннан қан кету - диспепсия, жүрек айнуы, іш қату, метеоризм, диарея - артралгия, аяқ-қолдың ауыруы, бұлшықеттердің құрысуы, миалгия, буындардың ісінуі, арқаның ауыруы - бауыр функциясының биохимиялық көрсеткіштерінің нормадан ауытқуы, қандағы креатинкиназа деңгейінің жоғарылауы - аллергиялық реакциялар Жиі емес - гипогликемия, дене салмағының артуы, анорексия - шым-шытырық түстер көру, ұйқысыздық - бас айналуы, парестезия, гипестезия, дисгевзия, амнезия - бұлыңғыр көру - құлақтағы шуыл - құсу, іштің жоғарғы және төменгі бөлігінің ауыруы, кекіру, панкреатит - гепатит - есекжем, тері бөртпесі, қышыну, алопеция - мойынның ауыруы, бұлшықеттің қалжырауы - дімкәстік, астения, кеуде қуысының ауыруы, шеткері ісіну, қатты қажу, пирексия - несепте лейкоциттердің пайда болуы Сирек - тромбоцитопения - шеткері нейропатия - көрудің бұзылуы - холестаз - ангионевроздық ісіну, полиморфты эритеманы қоса алғанда, буллездік дерматит, Стивенс-Джонсон синдромы және уытты эпидермалық некролиз - миопатия, миозит, рабдомиолиз, тендинопатия, кейде үзілумен асқынған Өте сирек - анафилаксия - естімей қалу - өліммен аяқталатын және өлімге жеткізбейтін бауыр жеткіліксіздігі - гинекомастия - ұмытшақтық, есте сақтау қабілетінің жоғалуы, амнезия, сананың шатасуы Белгісіз - иммунитет түрткі болған некроздайтын миопатия -миастения -көздегі миастения Келесі жағымсыз әсерлер балалар жасындағы пациенттерде байқалған: Жиі - бас ауыруы - іш ауыруы - аланинаминотрансфераза және сарысулық креатинфосфокиназа (КФК) деңгейінің жоғарылауы) Қолжетімді деректерге сүйенсек, балаларда жағымсыз реакциялардың ересектердегідей жиілігі, түрлері және ауырлық дәрежелері күтіледі. Балаларда ең жиі кездесетін жағымсыз реакциялар инфекциялар болды. Қазіргі уақытта балалар жасындағы пациенттерде ұзақ мерзімді терапия кезіндегі қауіпсіздігі туралы қолжетімді ақпарат шектеулі. Кейбір статиндерге қатысты мынадай жағымсыз құбылыстар туралы хабарланды: - жыныстық дисфункция - депрессия - өкпенің интерстициальді ауруының өте сирек жағдайлары, әсіресе ұзақ мерзімді ем кезінде - қант диабеті: жиілігі қауіп факторларының болуына немесе болмауына байланысты болады (қанда аш қарындағы глюкоза ≥ 5,6 ммоль/л, ДСИ > 30 кг/м2, триглицеридтердің жоғары деңгейлері, анамнездегі артериялық гипертензия) Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз «Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Липримар ST™ препаратының артық дозалануын емдеуге арналған арнайы антидоты жоқ. Артық дозаланған жағдайда симптоматикалық ем жүргізу және қажет болған жағдайда демеуші шаралар қабылдау керек. Препарат қан плазмасының ақуыздарымен белсенді байланысатындықтан, гемодиализ кезінде Липримар ST™ препаратының клиренсінің айтарлықтай арту ықтималдығы аз.

Миопатия және рабдомиолиз Липримар ST™ препараты миопатия (креатинкиназа (КК) деңгейінің қалыптың жоғарғы шегінен он есе жоғарылауымен жүретін бұлшықет ауыруы, ауырсыну немесе әлсіздік) мен рабдомиолизді (миоглобинурияға қатысты салдарлы немесе онсыз, бүйректің жедел жеткіліксіздігімен) тудыруы мүмкін. Статиндерді, соның ішінде Липримар ST™ препаратын қабылдау аясында рабдомиолиз дамуының нәтижесінде өліммен аяқталған сирек жағдайлар туралы хабарланды. Миопатияның қауіп факторлары Миопатияның қауіп факторлары 65 немесе одан үлкен жас шамасын, бақыланбайтын гипотиреозды, бүйрек жеткіліксіздігін, кейбір басқа дәрілік препараттармен бір мезгілде қабылдауды және Липримар ST™ препаратының жоғарырақ дозаларын қолдануды қамтиды. Миопатия мен рабдомиолиз қаупінің алдын алу немесе төмендету қадамдары Липримар ST™ препаратының экспозициясы 3A4 цитохромы P450 (CYP3A4) изоферментінің және / немесе тасымалдаушылардың (мысалы, сүт безі обырының төзімді ақуызы (BCRP), полипептид, органикалық аниондардың тасымалдаушысы (OATP1B1/OATP1B3) және гликопротеин P (P-gp) тежелуіне байланысты дәрілік өзара әрекеттесу есебінен артуы мүмкін, бұл миопатия мен рабдомиолиз қаупінің артуына әкеледі. Липримар ST™ препаратымен циклоспоринді, гемфиброзилді, типранавирді плюс ритонавирді немесе глекапревирді және пибрентасвирді бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Липримар ST™ препаратының дозасын түзетуді белгілі бір вирусқа қарсы, азолды зеңге қарсы немесе макролидті антибиотиктерді қабылдайтын пациенттерде жүргізу ұсынылады. Липидтер деңгейін өзгертетін дозаларда (> 1 г/тәулік) аторвастатинді ниацин, фибраттар, колхицин және ледипасвир плюс софосбувирмен бір мезгілде тағайындау кезінде миопатия/рабдомиолиз жағдайлары туралы хабарланды. Осы дәрілік препараттарды қолданудың потенциалды пайдасы миопатия мен рабдомиолиздің даму қаупінің жоғарылауынан асып түсетінін мұқият бағалау қажет. Липримар ST™ препаратын қабылдайтын пациенттерге күніне 1,2 литрден астам грейпфрут шырынын шамадан тыс бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. КФК деңгейінің айтарлықтай жоғарылауы, миопатияны диагностикалау немесе миопатияға күдік болған кезде Липримар ST™ препаратымен емдеуді тоқтату керек. Липримар ST™препаратын тоқтатқаннан кейін бұлшықет білінулері мен КФК деңгейінің жоғарылауы жойылуы мүмкін. Липримар ST™ препаратымен емді рабдомиолизден туындаған бүйрек жеткіліксіздігінің дамуына бейімдейтін қауіп факторлары бар жедел күрделі жай-күйі бар пациенттерде (мысалы, сепсис, шокпен, ауыр гиповолемиямен, ауқымды хирургиялық араласудан өткен, жарақатпен, зат алмасудың ауыр бұзылуымен, эндокриндік бұзылумен немесе су-электролиттік теңгерімнің бұзылуымен, сондай-ақ бақыланбайтын эпилепсиямен ауыратын пациенттерде) уақытша тоқтату керек. Пациенттерге емнің басында немесе Липримар ST™ препаратының дозасын ұлғайтқан кезде миопатия мен рабдомиолиз даму қаупі туралы хабарлау керек. Пациенттерге, әсіресе, егер олар дімкәстікпен немесе қызбамен қатар жүрсе, түсініксіз себеппен пайда болған бұлшықет ауыруы, ауырсынуы немесе әлсіздігі туралы дереу хабарлауға кеңес беру керек. Иммунитет түрткі болған некроздайтын миопатия Статиндерді қолдануға байланысты иммунитетке байланысты некроздаушы миопатия (ИБНМ), аутоиммунды миопатия жағдайлары туралы сирек хабарламалар болды. ИБНМ проксимальді бұлшықет әлсіздігімен және қан сарысуындағы креатинкиназа деңгейінің жоғарылауымен сипатталады, олар статиндермен емдеудің тоқтатылуына қарамастан сақталады; HMG-CoA-редуктазаға қарсы оң антиденелердің пайда болуы; некроздық миопатияны көрсететін бұлшықет биопсиясының нәтижелері; иммунодепрессанттарды қолдану кезіндегі жағдайдың жақсаруы. Қосымша жүйке-бұлшықет және серологиялық зерттеулер және иммунодепрессанттармен емдеуді тағайындау қажет болуы мүмкін. Басқа статиндерді тағайындамас бұрын ИБНМ даму қаупін мұқият бағалау керек. Егер ем басқа статиндерді қолданумен басталған болса, пациенттерде ИБНМ белгілері мен симптомдарының туындауын бақылау қажет. Статиндерді қолданудың немесе бұрыннан бар миастения гравис немесе миастенияның көздегі түрі өршуінің түрткі болуымен миастения гравис басталған бірнеше жағдай туралы хабарланды (жағымсыз реакциялардың сипаттамасын қараңыз). Симптомдар нашарлай түскен жағдайда, Липримар ST™ препаратын қолдануды тоқтату керек. Бір немесе басқа статинді қайталап қолданғанда миастенияның қайталануы дамығаны туралы хабарланды. Бауыр функциясының бұзылуы Статиндер, кейбір басқа гиполипидемиялық ем дәрілері сияқты, бауыр функциясының биохимиялық көрсеткіштерінің қалыптан ауытқуын тудырды. Клиникалық зерттеуде бір пациентте сарғаю пайда болды. Басқа пациенттерде бауыр функциясының биохимиялық көрсеткіштерінің (БФБК) жоғарылауы сарғаюмен немесе басқа клиникалық көріністермен немесе симптомдармен қатар жүрмеді. Дозаны төмендеткеннен кейін, препаратты қолданудағы үзілістен немесе емді тоқтатқаннан кейін трансаминазалар деңгейі емдеу басталғанға дейінгі деңгейлерге оралды немесе соларға қалдық салдарларсыз жуықтады. Липримар ST™ препаратымен емдеуді бастар алдында, содан кейін клиникалық көрсетілімдер болған кезде бауыр ферменттеріне талдау жасау ұсынылады. Статиндерді, оның ішінде аторвастатинді қабылдаған пациенттерде тіркеуден кейінгі кезең ішінде өліммен аяқталған және өліммен аяқталмайтын бауыр жеткіліксіздігінің сирек жағдайлары тіркелген. Егер Липримар ST™ препаратымен емдеу кезінде бауырдың клиникалық симптомдары және/немесе гипербилирубинемия немесе сарғаюмен ауыр зақымдануы туындаса, емді дереу тоқтатыңыз. Егер баламалы этиологияны анықтау мүмкін болмаса, Липримар ST™ препаратымен емді жаңғыртпаңыз. Алкогольдің едәуір мөлшерін тұтынатын және/немесе анамнезінде бауыр ауруы болған пациенттерде Липримар ST™ сақтықпен қолдану керек. Бауырдың белсенді ауруы немесе трансаминазалар деңгейінің түсініксіз тұрақты жоғарылауы Липримар ST™ препаратын қолдануға қарсы көрсетілімдер болып табылады. Эндокриндік жүйенің функциясы Липримар ST™ қоса, ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерін қолдану HbA1c деңгейінің және аш қарынға сарысудағы глюкоза деңгейінің жоғарылауымен тығыз байланысты. Статиндер холестерин синтезіне кедергі келтіреді және теориялық тұрғыдан бүйрекүсті безі стероидтерінің және/немесе жыныстық стероидтердің өндірілуін тежеуі мүмкін. Липримар ST™ бастапқы деңгейде плазмадағы кортизол концентрациясын төмендетпейді және бүйрекүсті безі резервін азайтпайды. Ерлердің репродуктивті функциясына статиндердің әсері пациенттердің жеткілікті санында зерттелмеген. Егер ол бар болса, менопауза алды кезеңіндегі әйелдерде гипофиз-гонада жүйесіне әсері зерттелмеген. Егер статин кетоконазол, спиронолактон және циметидин сияқты эндогендік стероидты гормондардың белсенділік деңгейін төмендетуге қабілетті препараттармен бір мезгілде қабылданса, сақ болу керек. Жуырда инсульт немесе ТИШ өткерген пациенттерде қолдану Холестериннің деңгейлерін тым қатты төмендету жолымен инсульттің профилактикасын зерттеу нәтижелерін ретроспективті талдау кезінде, алдыңғы 6 айда инсульт немесе ТИШ бастан өткерген ЖКА жоқ пациенттер 80 мг дозада Липримар ST™ немесе плацебо алған кезде, Липримар ST™ 80 мг препаратының тобында геморрагиялық инсульттің туындау жиілігі плацебо тобына қарағанда жоғары болды. Өліммен аяқталатын геморрагиялық инсульттің пайда болу жиілігі емдеудің екі тобында да ұқсас болды. Өлімге әкелмейтін геморрагиялық инсульт жағдайларының жиілігі плацебо тобына қарағанда аторвастатин тобында айтарлықтай жоғары болды. Зерттеуге енгізілген кезде геморрагиялық және лакунарлық инсультты қоса алғанда, бастапқы деңгейдің кейбір сипаттамалары аторвастатин тобындағы геморрагиялық инсульттің туындауының жоғары жиілігімен байланысты болды. Егде жастағы пациенттерде қолдану Осы пациенттер мен жас пациенттер арасында негізінде қауіпсіздік пен тиімділікте ешқандай айырмашылық байқалмады, егде жастағы және жас пациенттер арасындағы емдеуге жауапта айырмашылықтар болған жоқ; дегенмен, әркез кейбір егде жастағы пациенттерде жағымсыз құбылыстарға жоғары бейімділікті ескеру қажет. Егде жастың өзі (≥ 65 жас) миопатияның дамуына бейімділік факторы болғандықтан, Липримар ST™ егде жастағы пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Липримар ST™ құрамында лактоза бар Липримар ST™ препаратының құрамында лактоза бар, сондықтан препаратты тұқым қуалайтын лактоза жақпаушылығы, Лапп лактаза тапшылығы, глюкоза мен галактоза мальабсорбциясы синдромы бар пациенттерде қарсы көрсетілімде.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Липримар ST™ препаратының миопатия және рабдомиолиз қаупін арттыруы мүмкін өзара дәрілік әрекеттесулері Липримар ST™ препараты CYP3A4 субстраты және тасымалдағышы болып табылады (мысалы, OATP1B1/1B3, P-gp немесе BCRP). Липримар ST™ препаратының қан плазмасындағы деңгейі CYP3A4 тежегіштері мен тасымалдағыштарын бір мезгілде қолданған кезде айтарлықтай артуы мүмкін. 1-кесте бір мезгілде қолданған кезде Липримар ST™ препаратының әсерін және миопатия мен рабдомиолиздің даму қаупін арттыруы мүмкін дәрілік препараттардың тізбесін, сондай-ақ олардың алдын алу немесе емдеу жөніндегі нұсқаулықтарды қамтиды. 1-кесте: Липримар ST™ препаратының миопатия және рабдомиолиз қаупін арттыруы мүмкін өзара дәрілік әрекеттесулері Циклоспорин немесе гемфиброзил Клиникалық әсері: — Қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясы Липримар ST™ препаратын және циклоспоринді, CYP3A4 және OATP1B1 тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда елеулі жоғарылады. Гемфиброзил монотерапия түрінде қолданғанда миопатияны тудыруы мүмкін. Циклоспорин немесе гемфиброзилді Липримар ST™ препаратымен бір мезгілде қолданғанда миопатия және рабдомиолиз қаупі артады. Интервенция: — Циклоспоринді немесе гемфиброзилді Липримар ST™ препаратымен бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. Вирусқа қарсы препараттар Клиникалық әсері: — Қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясы Липримар ST™ препаратын CYP3A4 тежегіштері және/немесе тасымалдаушылары (мысалы, BCRP, OATP1B1 / 1B3, P-gp, MRP2 және/немесе OAT2) болып табылатын вирусқа қарсы көптеген препараттармен бір мезгілде қолданған кезде едәуір артты. Ледипасвир плюс софосбувирді Липримар ST™ препаратымен бір мезгілде қолданған кезде миопатия және рабдомиолиз жағдайлары туралы хабарланды. Интервенция: — • Липримар ST™ препаратымен типранавир плюс ритонавир немесе глекапревир плюс пибрентасвирді бір мезгілде қабылдау ұсынылмайды. • Лопинавир плюс ритонавир немесе симепревир қабылдайтын пациенттерде аторвастатинмен бір мезгілде қолданған кезде қауіп/пайда арақатынасын ескеру керек. • Саквинавир плюс ритонавир, дарунавир плюс ритонавир, фосампренавир, фосампренавир плюс ритонавир, элбасвир плюс гразопревир немесе летермовир қабылдайтын пациенттерде Липримар ST™ препаратының дозасын 20 мг асырмау керек. • Нелфинавир қабылдайтын пациенттерде Липримар ST™ препаратының дозасын 40 мг асырмау керек. • Ледипасвир мен софосбувирді Липримар ST™ препаратымен бір мезгілде қолданған кезде қауіп/пайда арақатынасын қараған жөн. • Барлық пациенттерді миопатияның белгілері мен симптомдары тұрғысынан, әсіресе емнің басында және кез келген препараттың дозасын титрлеу кезінде бақылау керек. Мысалдар: — Типранавир плюс ритонавир, глекапревир плюс пибрентасвир, лопинавир плюс ритонавир, симепревир, саквинавир плюс ритонавир, дарунавир плюс ритонавир, фосампренавир, фосампренавир плюс ритонавир, элбасвир плюс гразопревир, летермовир, нелфинавир және ледипасвир плюс софосбувир. Селективті азолды зеңге қарсы немесе макролидтік антибиотиктер Клиникалық әсері: — Қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясы Липримар ST™ препаратын кейбір азолды зеңге қарсы немесе макролидтік антибиотиктермен бір мезгілде қолданған кезде CYP3A4 және/немесе тасымалдаушылардың тежелуіне байланысты айтарлықтай жоғарылаған. Интервенция: — Кларитромицинді немесе итраконазолды қабылдайтын пациенттерде Липримар ST™ препаратының дозасын 20 мг асырмау керек. Липримар ST™ препаратымен басқа азольді зеңге қарсы дәрілерді немесе макролидті антибиотиктерді бір мезгілде қолданудың қаупі мен пайдасының арақатынасын қараған жөн. Барлық пациенттерді, әсіресе емнің басында және кез келген препараттың дозасын титрлеу кезінде миопатия белгілері мен симптомдары туындауына бақылау жүргізген жөн. Мысалдар: — Эритромицин, кларитромицин, итраконазол, кетоконазол, позаконазол және вориконазол. Ниацин Клиникалық әсері: — Миопатия және рабдомиолиз жағдайлары ниациннің липид-модификациялайтын дозаларын (тәулігіне > 1 грамм ниацин) Липримар ST™ препаратымен бір мезгілде қолданғанда байқалды. Интервенция: — Липидтер деңгейін модификациялайтын дозаларда ниацинді Липримар ST™ препаратымен бір мезгілде пайдаланудың пайдасы миопатия мен рабдомиолиздің жоғары қаупінен астам бола – соны ескеру керек. Егер бір мезгілде қолдану туралы шешім қабылданса, пациенттерді, әсіресе емді бастау кезінде және кез келген препараттың дозасын титрлеу кезінде миопатия белгілері мен симптомдары туындауына бақылау жасау керек. Фибраттар (гемфиброзилдан басқасы) Клиникалық әсері: — Егер олар монотерапия түрінде қолданылса, фибраттар миопатияны тудыруы мүмкін. Липримар ST™ препаратымен фибраттарды бір мезгілде қолданғанда миопатия және рабдомиолиз қаупі артады. Интервенция: — Липримар ST™ препаратымен фибраттарды бір мезгілде қабылдаудың пайдасы миопатия мен рабдомиолиз дамуының жоғары қаупінен астам бола ма жоқ па соны ескеру керек. Егер бір мезгілде қолдану туралы шешім қабылданса, пациенттерді, әсіресе емді бастау кезінде және кез келген препараттың дозасын титрлеу кезінде миопатия белгілері мен симптомдары туындауына бақылау жасау керек. Колхицин Клиникалық әсері: — Липримар ST™ препаратымен колхицинді бір мезгілде қолдану кезінде миопатия және рабдомиолиз жағдайлары туралы хабарланды. Интервенция: — Колхицинді Липримар ST™ препаратымен бір мезгілде қолданған кезде қауіп/пайда арақатынасын қарастырған жөн. Егер бір мезгілде қолдану туралы шешім қабылданса, пациенттерді, әсіресе емді бастау кезінде және кез келген препараттың дозасын титрлеу кезінде миопатия белгілері мен симптомдары туындауына бақылау жасау керек. Грейпфрут шырыны Клиникалық әсері: — Грейпфрут шырынын пайдалану, әсіресе шамадан тыс, күніне 1,2 литрден асырып ішу, қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясын және миопатия мен рабдомиолиз қаупін арттыруы мүмкін. Интервенция: — Липримар ST™ препаратын қолданғанда грейпфрут шырынын шамадан тыс, күніне 1,2 литрден артық тұтынудан аулақ болу керек. Липримар ST™ препаратының әсерін төмендететін дәрілік өзара әрекеттесулер 2-кестеде Липримар ST™ препаратының әсерін төмендетуі мүмкін дәрілік өзара әрекеттесулер және оларды болдырмау немесе бақылау жөніндегі нұсқаулықтар берілген. 2-кесте: Липримар ST™ препаратының әсерін төмендетуі мүмкін дәрілік өзара әрекеттесулері Рифампицин Клиникалық әсері: — Липримар ST™ препаратын рифампицинмен, P450 3A4 цитохромының индукторымен және OATP1B1 тежегішімен бір мезгілде қолдану қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясының ауыспалы төмендеуіне әкелуі мүмкін. Рифампициннің өзара әрекеттесуінің қосарлы механизміне байланысты рифампицин енгізілгеннен кейін Липримар ST™ препаратын кешеуілдетіп енгізу қан плазмасындағы аторвастатин концентрациясының айтарлықтай төмендеуімен байланысты болды. Интервенция: — Липримар ST™ препараты мен рифампицинді бір мезгілде енгізу керек. Липримар ST™ препаратының басқа дәрілік препараттарға әсері 3-кестеде Липримар ST™ препаратының басқа дәрілік препараттарға әсері және оларды болдырмау немесе бақылау жөніндегі нұсқаулық берілген. 3 кесте: Липримар ST™ препаратының басқа дәрілік препараттарға әсері Оральді контрацептивтер Клиникалық әсері: — Липримар ST™ препаратын және оральді контрацептивтерді бірге қолдану норэтиндрон мен этинилэстрадиолдың плазмалық концентрациясын арттырды. Интервенция: — Липримар ST™ препаратын қабылдайтын пациенттерге пероральді контрацептивті таңдау кезінде осыны ескерген жөн. Дигоксин Клиникалық әсері: — Липримар ST™ препаратының және дигоксиннің бірнеше дозасын бір мезгілде қолданғанда қан плазмасындағы дигоксиннің тұрақты концентрациясы жоғарылайды. Интервенция: — Дигоксинді қабылдап жүрген пациенттердің жағдайын бақылау керек. Қолдану бойынша ұсыныстар

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 ºC-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!