Лозап Плюс таблетки

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: 50 мг калий лозартаны, 12,5 мг гидрохлоротиазид, қосымша заттар: маннитол (Е 421), микрокристалды целлюлоза, натрий кроскармеллозасы, повидон 30, магний стеараты, үлбірлі қабықтың құрамы: гипромеллоза 2910/5, макрогол 6000, тальк, титанның қостотығы (Е171), хинолинді сары алюминий лагы (Е104), понсо 4R алюминий лагы (E124), cиметикон эмульсиясы SE4 (тазартылған су, полидиметилсилоксан, метилцеллюлоза, сорбин қышқылы). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған, ұзынша пішінді, екі жақ бетінде сызығы бар таблеткалар. Сызықтар таблеткаларды сындыруға арналмаған. Таблетка ұзындығы 14 мм жуық, ені – 7 мм жуық.

- артериялық қысымы лозартанмен немесе гидрохлортиазидпен монотерапиямен бақыланбайтын пациенттерде эссенциалды артериялық гипертензияны емдеуде.

Ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін препараттар. Ангиотензин II антагонистері, біріктірілімдер. Диуретиктермен біріктірілген ангиотензин II антагонистері. Диуретиктермен біріктірілген лозартан. АТХ коды С09DА01 Әсер ету механизмі Лозартан-гидрохлоротиазид Лозартан мен гидрохлоротиазидтің бір-бірінің гипотензиялық әсерін толықтыратыны, артериялық қысымды әр препаратқа қарағанда жеке-жеке тиімді төмендететіні анықталды. Бұл әсер екі компоненттің бірін-бірі толықтыратын әсерімен түсіндіріледі. Сондай-ақ диуретикалық әсер нәтижесінде гидрохлоротиазид плазмадағы рениннің белсенділігін арттырады, альдостерон секрециясын күшейтеді, сарысудағы калий мөлшерін төмендетеді және ангиотензин II деңгейін жоғарылатады. Лозартан ангиотензин II-нің барлық физиологиялық маңызды белсенділігін бөгейді және альдостеронды басу арқылы диуретиктен туындаған калий жоғалуын азайтуы мүмкін. Лозартан жеңіл және өткінші урикозуриялық әсер көрсетті (несеп қышқылының шығарылуы). Гидрохлоротиазид несеп қышқылы құрамының орташа жоғарылауын туғызу қабілетін көрсетті; лозартанның гидрохлоротиазидпен біріктірілуі диуретиктен туындаған гиперурикемияның азаюына ықпал етеді. Лозап Плюс препаратының гипертензияға қарсы әсері 24 сағат бойы сақталады. Кем дегенде бір жылға созылған клиникалық зерттеулерде гипертензияға қарсы әсер бүкіл емдеу кезеңінде сақталды. Ұзақтығы кемінде 1 жыл болатын клиникалық зерттеулерде гипертензияға қарсы әсері демеуші еммен сақталды. Артериялық қысымның (АҚ) анық төмендеуіне қарамастан, Лозап Плюс препаратын қабылдау жүректің жиырылу жиілігіне елеулі клиникалық әсер етпеді. Клиникалық зерттеулерде 12 аптадан кейін біріктірілген 50 мг лозартан/12,5 мг гидрохлоротиазидпен емдеу отырған қалпында диастолалық АҚ орташа 13,2 мм.сын. бағ. төмендеуіне алып келді. 50 мг лозартан /12,5 мг гидрохлоротиазид біріктірілімі, қайсы бір этникалық тиесілігіне қарамастан, жастау (65 жастан кіші) және егде (65 жас және одан жоғары) жастағы еркектер мен әйелдерде АҚ төмендеуіне әсер етті; препарат артериялық гипертензияның барлық сатысында тиімді. Лозартан Лозартан ангиотензин II рецепторларының (АТ1 түрі) пероральді селективті антагонисті болып табылады. Ангиотензин II күшті тамыр тарылтатын әсерге ие, қантамыр қабырғасындағы тегіс бұлшықеттегі, бүйрек үсті безіндегі, бүйректегі және жүректегі АТ1 рецепторларымен байланысады және вазоконстрикция мен альдостеронның босап шығуын қоса, біршама маңызды биологиялық реакцияларды индукциялайды. Ангиотензин II сондай-ақ тегіс бұлшықет жасушаларының пролиферациясын стимуляциялайды. Лозартан мен оның фармакологиялық тұрғыдан белсенді метаболиті көмір қышқылы (Е-3174) in vitro және in vivo ангиотензин II-нің барлық маңызды физиологиялық әсерін оның шығу тегіне және синтезделу жолына қатыссыз бөгейді. Лозартанның агонистік әсері жоқ және жүрек-қантамыр жүйесінің функцияларын реттеуде маңызды рөл атқаратын, гормонның басқа рецепторлары мен иондық өзекшелер бөгеттемейді. Бұдан басқа, лозартан АПФ (кининаза II) – брадикининнің ыдырауына қатысатын ферментті тежемейді. Демек, брадикининнен туындаған жағымсыз құбылыстар жиілігінің артуы орын алмайды. Лозартанды қабылдау кезінде ангиотензин II-нің ренин секрециясына теріс әсерін жою плазмадағы ренин белсенділігінің (ПРБ) күшеюін қамтамасыз етеді. ПРБ күшеюі нәтижесінде плазмадағы ангиотензин II мөлшері артады. Осы жоғарылауға қарамастан, лозартанның гипертензияға қарсы әсері және альдостеронның плазмалық концентрациясының төмендеуі ангиотензин II деңгейі жоғарылаған кезде де сақталады, бұл ангиотензин II рецепторлары блокадасының тиімділігін көрсетеді. Лозартанды тоқтатқаннан кейін ренин мен ангиотензин II плазмалық белсенділігінің көрсеткіштері 3 күн ішінде бастапқы мәндеріне оралады. Лозартан және оның негізгі белсенді метаболиті AT1 рецепторларына AT2 рецепторларына қарағанда жоғары аффиналдылыққа ие. Белсенді метаболит лозартанға қарағанда дене салмағына шаққанда 10-40 есе көбірек белсенділікке ие. Лозартанмен емделген пациенттерде АӨФ тежегіштерімен емделген пациенттермен салыстырғанда жөтелдің туындау жиілігін бағалау үшін арнайы жүргізілген зерттеуде лозартанмен немесе гидрохлоротиазидпен емдеу кезінде жөтелдің туындау жиілігі ұқсас болды және АӨФ тежегіштерімен емделген пациенттерге қарағанда едәуір төмен болды. Сонымен қатар, 4131 пациенттің қатысуымен 16 салыстырмалы жасырын клиникалық зерттеулердің нәтижелерін талдау лозартан қабылдаған пациенттерде кенеттен болған хабарламаларға сәйкес жөтелдің пайда болу жиілігі плацебо (2,6%) немесе гидрохлоротиазид (4,1%) қабылдаған пациенттерде жөтелдің пайда болу жиілігіне ұқсас (3,1%) болғанын көрсетті, сол уақытта АӨФ тежегіштерін қабылдаған пациенттерде кездесу жиілігі 8,8%-ды құраған. Қант диабетінсіз протеинуриясы бар артериялық гипертензиясы бар пациенттерде калий лозартанын қолдану протеинурияның, альбумин мен иммуноглобулин G фракциялары шығарылуының нақты төмендеуіне әкелді. Лозартанмен емделу кезінде шумақтық сүзілу жылдамдығы сақталады және сүзілу фракциясы төмендейді. Тұтастай алғанда, лозартан ұзақ мерзімді ем барысында сақталатын қан сарысуындағы несеп қышқылы концентрациясының төмендеуін тудырады (әдетте 0,4 мг/дл-ден аз). Лозартан автономды рефлекстерге әсер етпейді және плазмадағы норадреналин деңгейіне тұрақты әсер етпейді. Сол жақ қарынша жеткіліксіздігі бар пациенттерде оң гемодинамика және нейрогормональді әсерлер лозартанның 25 мг және 50 мг дозаларымен индукцияланады, бұл әсер жүрек индексінің жоғарылауымен, өкпенің капиллярлық қысымының (қысымды сыналайтын) төмендеуімен, альдостерон мен норадреналиннің айналымдағы деңгейінің төмендеуіне сәйкес жүректің жиырылу жиілігі мен орташа жүйелік артериялық қысымның қантамырлар жүйесінің төзімділігімен сипатталады. Гипотензияның пайда болу жиілігі жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаға тәуелді болды. Артериялық гипертензия бойынша клиникалық зерттеулер Бақыланатын клиникалық зерттеулерде жеңіл және орташа эссенциальді гипертензиясы бар пациенттерде лозартанды күн сайын күніне 1 рет қабылдау систолалық және диастолалық АҚ статистикалық тұрғыдан нақты төмендеуіне әкелді. Препаратты қабылдағаннан кейін 24 сағаттан соң АҚ өлшеу қабылдағаннан кейін 5-6 сағатқа қатысты 24 сағаттан кейін АҚ төмендегенін көрсетті, бұл ретте әдеттегі тәуліктік ырғақ сақталды. Препаратты қабылдау арасындағы аралықтың соңында АҚ төмендеуі қабылдағаннан кейін 5-6 сағаттан соң байқалатын әсердің 70-80% - ын құрады. Артериялық гипертензиясы бар пациенттердің лозартанды қабылдауын тоқтатуы АҚ күрт артуына («рикошет») әкеп соқпады. АҚ айқын төмендеуіне қарамастан жүректің жиырылу жиілігіне лозартанның клиникалық маңызды әсері жоқ. Лозартанның артериялық гипертензиясы бар ерлер мен әйелдерде, жас (65 жастан кіші) және егде (65 жас және одан үлкен) пациенттердегі тиімділігі бірдей. LIFE зерттеу «Losartan Intervention for Endpoint reduction in hypertension» (LIFE) зерттеуі (лозартанның АГ бар пациенттердің соңғы нүктелеріне әсерін зерттеу) – ЭКГ нәтижелерімен расталған сол қарыншаның гипертрофиясы бар 55 жастан 80 жасқа дейінгі гипертензиясы бар 9193 пациент қатысқан белсенді бақылаумен рандомизацияланған үш салыстырмалы зерттеу болып табылады. Пациенттер лозартанды тәулігіне 1 рет 50 мг дозада немесе тәулігіне 1 рет 50 мг дозада атенололды қабылдаған топтар бойынша кездейсоқ бөлінген. Егер АҚ нысаналы көрсеткіштері (<140/90 мм.сын.бағ.) қол жеткізу мүмкін болмады, алдымен гидрохлоротиазид (12,5 мг) қосылды, содан кейін қажет болған жағдайда лозартан немесе атенолол дозасын тәулігіне 1 рет 100 мг дейін арттырды. АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының антагонистерін және бета-адреноблокаторларды қоспағанда, гипертензияға қарсы басқа да препараттар қажет болған жағдайда, артериялық қысымның нысаналы көрсеткіштерін қамтамасыз ету үшін қосылды. Бақылау кезеңінің орташа ұзақтығы 4,8 жылды құрады. Бастапқы соңғы нүкте ретінде жүрек-қантамыр ауруларынан өлім-жітім қаупін, инсульт пен миокард инфарктісінің даму жиілігін біріктірілген төмендету бойынша бағаланған, жүрек-қантамыр аурулары мен өлім-жітімнің біріктірілімі болды. Екі топта да артериялық қысымның ұқсас деңгейге дейін анық төмендеуі байқалды. Лозартанды қолданған кезде бастапқы біріктірілген соңғы нүктеге жеткен пациенттерде атенололды қолданумен салыстырғанда тәуекел 13,0%-ға (p=0,021, 95% сенімділік аралығы 0,77-0,98) төмендеді. Бұл әсер негізінен инсульт жиілігінің төмендеуімен түсіндіріледі. Лозартанды қолданған кезде инсульттің даму қаупі атенололмен салыстырғанда 25%-ға төмендеді (p=0,001 95% сенімділік аралығы 0,63-0,89). Жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлім-жітім көрсеткіштері мен екі топ арасында миокард инфарктісінің даму жиілігі бойынша нақты айырмашылық болған жоқ. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы Екі ірі рандомизацияланған бақыланатын зерттеулерде (ONTARGET (ONgoing Telmisartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) және VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) АӨФ тежегішін ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен біріктірілімін қолдану тиімділігіне бағалау жүргізілді. ONTARGET зерттеуіне анамнезінде жүрек-қантамыр аурулары немесе цереброваскулярлық аурулары немесе нысана-ағзалардың зақымдану белгілері бар 2 типті қант диабетіне шалдыққан пациенттер қатысты. VA NEPHRON-D зерттеуіне 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттер қатысты. Осы зерттеулердің нәтижелері бүйрек және/немесе жүрек-қантамырлық нәтижелерге және өлім-жітімге шынайы қолайлы әсерін көрсеткен жоқ, бұл ретте монотерапиямен салыстырғанда гиперкалиемияның, бүйректің жедел зақымдануының және/немесе гипотензияның даму қаупінің жоғарылауы байқалды. Ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерін ескере отырып, бұл нәтижелер АӨФ басқа тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының антагонистері үшін де релевантты. Сондықтан АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының антагонистерін диабеттік нефропатиясы бар пациенттерді емдеу үшін бір мезгілде қолдануға болмайды. ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) зерттеуі – 2 типті қант диабетіне және созылмалы бүйрек ауруына, жүрек-қантамыр ауруына немесе екі ауруға да шалдыққан пациенттерді емдеу үшін алискиренді АӨФ тежегішімен және ангиотензин II рецепторларының антагонисімен стандартты емге қосылудың орындылығын бағалау мақсатында жүргізілген зерттеу. Зерттеу қолайсыз нәтиженің жоғары қаупіне байланысты мерзімінен бұрын аяқталды. Жүрек-қантамыр аурулары мен инсульттан болатын өлім-жітім плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі кездеседі, осы зерттеу аясында маңызы бар жағымсыз құбылыстар мен елеулі жағымсыз әсерлер (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) плацебо тобына қарағанда алискирен тобында жиі кездеседі. Гидрохлоротиазид Гидрохлоротиазид тиазидті диуретик болып табылады. Тиазидті диуретиктердің гипертензияға қарсы әсерінің дәл механизмі белгісіз. Ол бүйрек өзекшелерінде электролиттердің қайта сіңуінің механизміне әсер етеді, натрий және хлоридінің шамамен бірдей мөлшерде шығарылуын тікелей ұлғайтады. Гидрохлоротиазидтің диуретикалық әсері плазма көлемін азайтады, рениннің плазмадағы белсенділігін ұлғайтады және қан сарысудағы калий концентрациясын төмендетумен, калий және бикарбонат жойылуын кейіннен ұлғайтуымен альдостерон өндірілуін күшейтеді. Ренин-альдостеронды байланыс ангиотензин II байланысты және сондықтан ангиотензин II рецепторларының антагонистерін бір мезгілде қабылдау тиазидті диуретиктерден туындаған калий жойылуының орнын толтырады. Ішке қабылдағаннан кейін, диурез 2 сағат ішінде басталады, ең жоғары шыңына шамамен 4 сағаттан соң жетеді және 6-12 сағат бойы сақталады, гипертензияға қарсы әсері 24 сағатқа дейін сақталады. Меланомалы емес тері обыры (МЕТО): эпидемиологиялық зерттеулер барысында алынған қолда бар деректерге сәйкес гидрохлоротиазид пен МЕТО арасында кумулятивті дозаға тәуелді байланыс байқалды. Бір зерттеуге БЖО 71 533 жағдайы және ЖЖО 8629 жағдайы мен сәйкесінше 1 430 833 және 172 462 адамнан тұратын екі бақылау тобы кірді. Гидрохлоротиазидтің үлкен дозаларын (кумулятивтік доза ≥50 000 мг) қолданғанда БЖО бойынша 1,29 (95% СА: 1,23-1,35) және ЖЖО бойынша 3,98 (95% СА: 3,68-4,31) түзетілген салыстырмалы қауіппен астастырылды. БЖО және ЖЖО бойынша кумулятивті доза мен жауап арасында айқын байланыс байқалды. Тағы бір зерттеуде еріннің обыры (ЖЖО) мен гидрохлоротиазид қабылдау арасындағы ықтимал байланыс анықталды: еріннің обырына шалдыққан 633 пациент және бақылау тобындағы 63 067 пациент, кездейсоқ іріктеу әдісі қолданылған. Кумулятивтік доза мен 2,1 (95% СА: 1,7-2,6) түзетілген салыстырмалы қауіппен, үлкен кумулятивтік дозаны (~25 000 мг) пайдаланғанда 3,9 (3,0-4,9) дейін артуымен және ең үлкен кумулятивтік дозаны (~100 000 мг) пайдаланғанда 7,7 (5,7-10,5) дейінгі салыстырмалы қауіппен байланыс көрсетілді (4.4-бөлімді де қараңыз).

Дозалау режимі Таблетканы бір стақан сумен іше отырып, жұту керек. Лозап Плюс препараты ішке тамақ ішуге байланыссыз қабылданады. Лозап Плюс препараты гипертензияға қарсы басқа препараттармен қолданылуы мүмкін. Артериялық гипертензия Артериялық қысымы лозартан монотерапиясымен немесе артериялық гипертензия кезінде гидрохлоротиазидпен жеткілікті бақыланбайтын пациенттерді қоспағанда, бұл бекітілген біріктірілім бастапқы ем ретінде ұсынылмайды. Әр компоненттің (лозартан және гидрохлоротиазид) дозасын біртіндеп таңдау ұсынылады. Клиникалық көрсетілімдер болған кезде лозартан немесе гидрохлоротиазид монотерапиясының көмегімен артериялық қысымды (АҚ) талапқа сай бақылау мүмкін емес пациенттерде монотерапиядан бекітілген біріктірілген емге тікелей ауысуға болады. Лозап Плюс препаратының демеуші дозасы тәулігіне 1 рет 1 таблетканы құрайды. Осы дозалауда АҚ талапқа сай бақылау мүмкін болмаған пациенттер үшін Лозап Плюс препаратының дозасы тәулігіне 1 рет 2 таблеткаға дейін ұлғайтылуы мүмкін. Лозап Плюс препаратының ең жоғары дозасы тәулігіне 1 рет 2 таблетканы құрайды. Тұтастай алғанда, гипотензиялық әсерге ем басталғаннан кейін 3-4 апта ішінде жетеді. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде және гемодиализдегі пациенттерде қолданылуы Ауырлығы орташа бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде бастапқы дозаны түзету талап етілмейді (креатинин клиренсі 30-50 мл/мин). Гемодиализдегі пациенттерге Лозап Плюс препаратын қабылдау ұсынылмайды. Лозап Плюс препаратын бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде қолдануға болмайды (креатинин клиренсі <30 мл/мин). Айналымдағы қан көлемі (АҚК) төмендеген пациенттерде қолданылуы Лозап Плюс препаратын қабылдауды бастағанға дейін АҚК және/немесе натрий тапшылығын түзету керек. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде қолданылуы Лозап Плюс препаратын ауыр бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде қолдануға болмайды. Егде жастағы пациенттерде қолданылуы Егде жастағы пациенттерге дозаны арнайы таңдау қажеттілігі жоқ. Педиатрияда қолдану Лозап Плюс препаратын 0-18 жасқа дейінгі балаларда қолданудың қауіпсіздігі және тиімділігі анықталмаған, сондықтан Лозап Плюс препараты 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерге ұсынылмайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінен кеңес алуға жүгіну бойынша ұсынымдар Дәрілік препаратты қолданар алдында емдеуші дәрігерден, мейіргерден немесе фармацевт қызметкеріненен кеңес алыңыз.

- препарттың белсенді және қосымша заттарына аса жоғары сезімталдық - басқа препараттарға – сульфонамидтер туындыларына аса жоғары сезімталдық - емге төзімді гипокалиемия, гиперкальциемия - рефрактерлі гипонатриемия - бауырдың ауыр жеткіліксіздігі, холестаз, өт шығару жолдарының обструкциялық аурулары - симптоматикалық гиперурикемия / подагра - бүйректің ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі минутына <30 мл) - анурия - жүктіліктің II және II триместрі - 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер - қант диабетіне немесе бүйрек жеткіліксіздігіне (ШСЖ <60 мл/мин/1,73 м2) шалдыққан пациенттерге құрамында алискирен бар препараттармен бір мезгілде қолдану

Төменде нарықта пайда болғаннан кейін лозартан мен гидрохлоротиазид біріктірілімін қолдану кезінде хабарланған барлық жағымсыз реакциялар берілген. Сирек - гепатит - гиперкалиемия - АЛТ белсенділігінің жоғарылауы Компоненттердің бірін қолданғанда байқалған және калий лозартаны/гидрохлоротиазид қолданғанда туындауы мүмкін жағымсыз реакциялар: Лозартан Лозартанды клиникалық зерттеулер барысында және препаратты нарыққа шығарғаннан кейін қабылдаған кезде келесі жағымсыз реакциялар байқалды: Жиі - ұйқысыздық, бас ауыруы, бас айналуы - жөтел, жоғары тыныс алу жолдарының инфекциялары, мұрын бітелуі, синусит, мұрын маңы қойнаулары тарапынан бұзылулар; - іш тұсының ауыруы, жүрек айнуы, диарея, диспепсия - бұлшықеттің түйілуі, арқаның ауыруы, аяқ ауыруы, миалгия - бүйректің зақымдануы, бүйрек жеткіліксіздігі - астения, қажығыштық, кеуденің ауыруы - гиперкалиемия, гематокрит және гемоглобиннің аздап төмендеуі, гипогликемия Жиі емес - анемия, Шенлейн-Генох пупурасы (ревматоидты пурпура), экхимоздар, гемолиз - анорексия, подагра - мазасыздық, үрейлі бұзылыстар, үрейлі қорқыныш, сананың шатасуы, депрессия, әдеттен тыс түс көру, ұйқы бұзылуы, ұйқышылдық, жадының бұзылуы. - күйгелектік, парестезия, шеткері нейропатия, тремор, бас сақинасы, естен тану - көрудің бұлыңғырлануы, көздің ашуы/шаншу сезімі, конъюнктивит, көру жітілігінің төмендеуі - бас айналуы (вертиго), құлақтағы шуыл - гипотензия, ортостаздық гипотензия, стерналгия, стенокардия, ІІ дәрежелі атриовентрикулярлық блокада, цереброваскулярлық бұзылулар, миокард инфарктісі, жүрек соғуының жиілеуі, аритмия (жүрекше фибрилляциясы, синустық брадикардия, тахикардия, қарыншалық тахикардия, қарыншалық фибрилляция) - васкулит - жұтқыншақ аймағындағы жайсыздық, фарингит, ларингит, ентігу, бронхит, мұрыннан қан кету, ринит, өкпенің бітелуі - іш қату, тіс ауыруы, ауыздың құрғауы, метеоризм, гастрит, құсу, тұрақты іш қату - алопеция, дерматит, терінің құрғауы, эритема, ысыну, фотосезімталдық, қышыну, бөртпе, есекжем, қатты терлеу - қолдың ауыруы, буынның ісінуі, тізенің ауыруы, бұлшықет-қаңқа ауыруы, иықтың ауыруы, қимыл-қозғалыстың шектелуі, артралгия, артрит, коксалгия, фибромиалгия, бұлшықеттердің әлсіздігі - никтурия, несеп шығаруға жиі қысылу, несеп шығару жолдарының инфекциялары - либидоның төмендеуі, эректильді дисфункция/импотенция - беттің ісінуі, ісіну, қызба - қан сарысуында мочевина және креатинин концентрациясының аздап жоғарылауы Сирек - аса жоғары сезімталдық: анафилаксиялық реакциялар, тыныс алу жолдарының обструкциясын және/немесе беттің, еріннің, жұтқыншақтың және/немесе тілдің ісінуін тудыратын көмейдің және дауыс саңылауының ісінуін қоса, ангионевроздық ісіну, кейбір пациенттерде ангионевроздық ісіну бұрын АӨФ тежегіштерін қоса, басқа дәрілік препараттарды қабылдауға байланысты дамыған. Өте сирек - бауыр ферменттері мен билирубин концентрациясы белсенділігінің жоғарылауы Белгісіз - тромбоцитопения - дисгевзия - дозаға тәуелді ортостаздық әсерлер - панкреатит - бауыр функциясының бұзылуы - рабдомиолиз - тұмауға ұқсас симптом, дімкәстік - гипонатриемия Гидрохлоротиазид Жиі - бас ауыруы Жиі емес - агранулоцитоз, сүйек кемігі аплазиясы, гемолиздік анемия, лейкопения, пурпура, тромбоцитопения - анорексия, гипергликемия, гиперурикемия, гипокалиемия, гипонатриемия - ұйқысыздық - көрудің өтпелі бұлдырауы, ксантопсия - некроздық ангиит (васкулит, тері васкулиті) - респираторлық дистресс-синдромы, пневмонит және өкпенің кардиогендік емес ісінуін қоса - сиалоаденит, түйілулер, асқазанның тітіркенуі, жүрек айнуы, құсу, диарея, іш қатуы - сарғаю (бауырішілік холестаз), панкреатит - фотосезімталдық, есекжем, уытты эпидермалық некролиз - бұлшықеттің түйілуі - глюкозурия, интерстициялық нефрит, бүйрек функциясының бұзылуы, бүйрек жеткіліксіздігі - қызба, бас айналу Сирек - анафилаксиялық реакциялар Өте сирек - жедел респираторлық дистресс синдром Белгісіз - жедел миопия, салдарлы жедел жабық бұрышты глаукома, хориоидальді жалқық - меланомалы емес тері обыры (базальді жасушалы обыр және жалпақ жасушалы обыр) - қызыл жегінің терідегі түрі Кейбір жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Меланомалы емес тері обыры (МЕТО): эпидемиологиялық зерттеулер барысында алынған қолда бар деректерге сәйкес гидрохлоротиазид пен МЕТО арасында кумулятивті дозаға тәуелді байланыс байқалды Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық дерекқорға жүгіну Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Қазіргі уақытта лозартан мен гидрохлоротиазидтің артық дозалануын емдеуге қатысты деректер жоқ. Симптоматикалық және демеуші ем жүргізіледі. Лозап Плюс препаратымен емдеу тоқтатылуы тиіс және пациент қалтқысыз бақылауда болуы керек. Ықтимал емдік шараларға егер препарат жақында қабылданса, құсуды стимуляциялау, белгіленген әдістерді қолдана отырып дегидратацияны түзету және электролит теңгерімін қалпына келтіру, бауыр комасы мен гипотензияны емдеу жатады. Лозартан Адамда лозартанның артық дозалануы жөнінде шектеулі ғана деректер бар. Артық дозаланудың көбірек ықтимал біліністері гипотензия және тахикардия болып табылады, алайда парасимпатикалық (вагусты) стимуляция салдарынан брадикардия да туындауы мүмкін. Симптоматикалық гипотензия пайда болған жағдайда адъювантты емді бастаған жөн. Лозартан және оның белсенді метаболиті гемодиализ арқылы шығарылмайды. Гидрохлоротиазид Көбірек таралған симптомдар мен белгілер электролиттер тапшылығынан (гипокалиемия, гипохлоремия, гипонатриемия) және шамадан тыс диурезден болған дегидратациядан туындаған. Дигоксинді енгізгенде гипокалиемия бұрыннан бар жүрек аритмиясын күшейтуі мүмкін. Гидрохлоротиазидтің гемодиализ арқылы шығарылу дәрежесі анықталмаған.

Лозартан Ангионевроздық ісіну Анамнезінде ангионевроздық ісінуі (бет, ерін, тамақ және/немесе тіл ісінуі) бар пациенттерді бақылау талап етіледі. Ішек шырышты қабығының ангионевроздық ісінуі Ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен, соның ішінде лозартанмен емделген пациенттерде ішек шырышты қабығы ангионевроздық ісінуінің даму жағдайлары туралы хабарланды, ол іштің ауыруымен, жүрек айнуымен, құсумен және диареямен қатар жүрген. Ангиотензин II рецепторларының антагонисін қабылдау тоқтатылғаннан кейін симптомдар жойылды. Ішек шырышты қабығының ангионевроздық ісінуі дамыған жағдайда лозартан қабылдауды тоқтатып симптомдар толығымен жойылғанша пациентті бақылау керек. Артериялық гипотензия және айналымдағы қан көлемінің азаюы. АҚК азаюы және/немесе гипонатриемиясы бар пациенттерде ас тұзын қолдануды шектейтін, диарея немесе құсу болатын, диуретиктермен қабылданатын емге байланысты әсіресе бірінші доза қабылдағаннан кейін гипотензия симптомдары білінуі мүмкін. Лозап Плюс қабылдар алдында бұндай жай-күйді түзету керек. Электролиттік теңгерімнің бұзылуы Электролиттік теңгерімнің бұзылуы көбінесе қант диабеті бар немесе қант диабеті жоқ бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде байқалады және оны ескеру қажет. Қан плазмасындағы калий концентрациясы мен креатинин клиренсін, әсіресе жүрек жеткіліксіздігі және креатинин клиренсі 30-50 мл/мин болатын пациенттерде мұқият бақылау қажет. Калий жинақтаушы диуретиктерді, құрамында калий бар тағам қоспаларын және құрамында калий бар тұздың орнын алмастырғыштарын Лозап Плюс препаратымен бір уақытта қолдануға болмайды. Бауыр функционалдық бұзылыстары Бауыр циррозы бар пациенттерде лозартанның плазмалық концентрацияларының едәуір жоғарылағанын көрсететін фармакокинетикалық мәліметтер негізінде, анамнезінде бауыр функциясының жеңіл және орташа бұзылуы бар пациенттерде Лозап Плюс препаратын сақтықпен тағайындау керек. Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде лозартанды қолданудың клиникалық тәжірибесі жоқ. Демек, Лозап Плюс препаратын бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге қолданбаған жөн. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек жеткіліксіздігін қоса, бүйрек функциясының бұзылуы ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) (әсіресе бүйрек функциясы РААЖ жағдайына тәуелді пациенттерде, мысалы, жүректің ауыр жеткіліксіздігі немесе бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер) бәсеңдеуі нәтижесінде туындауы мүмкін. Лозартан, басқа препараттар сияқты, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесіне әсер етеді. Бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде қан сарысуындағы мочевина мен креатинин мөлшерінің артуы туралы хабарланды. Бүйрек функциясының бұзылуындағы бұл өзгерістер препарат қабылдауды тоқтатқаннан кейін қайтымды болуы мүмкін. Бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде лозартан сақтықпен тағайындалуы тиіс. Бүйрек трансплантациясы Бүйрегі жақында трансплантацияланған пациенттерде препаратты қолданудың клиникалық тәжірибесі жоқ. Бастапқы гиперальдостеронизм Алғашқы гиперальдостеронизмі бар пациенттер негізінен РААЖ тежелуінің негізінде әсер ететін, гипертензияға қарсы дәрілік препараттарға реакция бермейді. Демек, Лозап Плюс препаратын қолдану пациенттердің бұл санатына ұсынылмайды. Жүректің ишемиялық ауруы және цереброваскулярлы ауруы Гипертензияға қарсы басқа препараттармен сияқты, жүректің ишемиялық ауруы және цереброваскулярлы ауруы бар пациенттерде артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуі миокард инфарктісіне немесе инсультқа әкелуі мүмкін. Жүрек жеткіліксіздігі Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде бүйрек функциясының бұзылуы болған немесе болмаған кезде РААЖ-ға әсер ететін басқа да препараттар жағдайындағы сияқты, ауыр артериялық гипотензия және бүйрек жеткіліксіздігі (көбінесе-жедел) қаупі бар. Аортальді және митральді клапандардың стенозы, обструкциялық гипертрофиялық кардиомиопатия Қантамырларды кеңейтетін басқа дәрілерді қолданғандағыдай, аортальді стенозы немесе митральды клапанның стенозы бар пациенттерді, сондай-ақ обструкциялық гипертрофиялық кардиомиопатиясы бар пациенттерді емдеуде ерекше сақтық таныту қажет. Этностық айырмашылықтар Басқа да ангиотензин-өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштерінің, лозартан және басқа да ангиотензин антагонистері сияқты, қара нәсілде, афро-американдық емес нәсілдерге қарағанда, артериялық қысымды төмендетудегі тиімділігі аз, бұл артериялық гипертензиясы бар қара нәсілді пациенттер популяциясында рениннің төмен деңгейде кездесуінің көптігінен болуы мүмкін. Ангиотензин өзгертуші фермент (AӨФ) тежегіштері сияқты, лозартан және басқа ангиотензин рецепторларының антагонистері басқа пациенттерге қарағанда қара нәсілділерде артериялық қысымды төмендетуде тиімділігі төмен, бұл артериялық гипертензиясы бар қара нәсілді пациенттердің популяциясында рениннің төмен концентрациясы таралуының жоғарылауына байланысты болуы мүмкін. Жүктілік кезінде қолдану Жүктілік кезінде ангиотензин II рецепторларының антагонистерін (АРА II) қолдануға болмайды. Егер АРА II қабылдау жүктілікті жоспарлаған пациенттерге қажет болса, қауіпсіздік бейіні анықталған баламалы гипотензиялық препараттармен емге көшуі керек. AРА II емделу уақытында жүктілік диагностикаланған жағдайда емдеуді дереу тоқтату керек және балама емге көшу керек. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы АӨФ тежегіштерін, АРА II немесе алискеренді біріктіріп қабылдау гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының бұзылуы (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) қаупін арттыратынына дәлелдер бар. Сондықтан осы дәрілік препараттарды біріктірілімімен РААЖ-ды қосарлы блокада ұсынылмайды. Егер қосарлы блокада абсолютті қажет деп саналса, онда мұндай емді бүйрек функцияларына, электролиттердің құрамына және артериялық қысымға жиі мұқият мониторинг жүргізетін мамандардың бақылауымен жүргізу қажет. АӨФ тежегіштері мен АРА II диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде бірге қолданылмауы тиіс. Гидрохлоротиазид Артериялық гипотензия және сұйықтық пен электролит теңгерімінің бұзылуы Гипертензияға қарсы кез келген емдегі сияқты, кейбір пациенттерде симптоматикалық артериялық гипотензия пайда болуы мүмкін. Пациенттер су немесе электролиттік теңгерімсіздіктің клиникалық белгілерінің, мысалы, қатарлас жүретін диарея немесе құсу кезінде дамуы мүмкін гиповолемия, гипонатриемия, гипохлоремиялық алкалоз, гипомагниемия немесе гипокалиемия симптомдарының болу белгілеріне бақылануы тиіс. Диуретиктер қабылдап жүрген әрбір пациент тиісті уақыт аралықтарынан кейін, қан сарысуындағы электролиттер концентрациясына жүйелі мониторинг жүргізуді керек етеді. Гипонатриемия ыстық ауа райында ісінетін пациенттерде туындауы мүмкін. Метаболизмдік және эндокриндік әсерлері Тиазидтермен емдеу глюкозаға төзімділіктің төмендеуіне әкеп соғуы мүмкін, демек, инсулинді қоса есептегенде, диабетке қарсы препараттардың дозасын реттеу қажет болады. Жасырын диабет манифестациясы болуы мүмкін. Тиазидтер кальцийдің несеппен шығарылуын төмендетуі мүмкін, осылайша сарысудағы кальций мөлшерінің алма-кезек және аздап жоғарылауын туындатады. Елеулі гиперкальциемия жасырын гиперпаратиреоздың белгісі болуы мүмкін. Қалқанша маңы безі функциясын бағалау үшін тест жасар алдында тиазидті қабылдау тоқтатылуы тиіс. Тиазидтік диуретиктер қан сарысуында холестерин мен триглицеридтер деңгейін жоғарылатуы мүмкін. Кейбір пациенттерде тиазидтермен емделу гиперурикемия және/немесе подаграға әкеп соғуы мүмкін. Лозартан несеп қышқылы концентрациясын төмендететін болғандықтан, гидрохлоротиазидтің лозартанмен біріктірілімі диуретиктермен индукцияланған гиперурикемияны азайтады. Меланомалы емес тері обыры Данияның онкологиялық аурулар ұлттық тізілімінің деректеріне негізделген екі эпидемиологиялық зерттеу барысында гидрохлоротиазидтің (ГХТЗ) кумулятивті дозасын арттырған кезде меланомалы емес тері обырының [базальді-жасушалы обыр (БЖО) және жалпақ жасушалы обыр (ЖЖО)] даму қаупінің жоғарылауы анықталды. МЕТО даму механизмі гидрохлоротиазид фотосенсибилизациялайтын әсері бола алады. Гидрохлоротиазид қабылдайтын пациенттерді МЕТО даму қаупі туралы, сондай-ақ жаңа зақымдануларды анықтау үшін теріні үнемі тексеріп отыру және терінің кез келген күдікті зақымданулары туралы дереу хабарлау қажет. Пациенттерді күн сәулесі мен ультракүлгін сәулеленудің астында болу уақытын шектеу секілді алдын алу шараларының қажеттілігі туралы, сондай-ақ егер олар осындай әсерге ұшыраса, тері обырының даму қаупін барынша азайту үшін оларға тиісті қорғау құралдарын пайдалану қажет екендігі туралы хабардар ету қажет. Терінің күдікті зақымдануларын дереу зерттеу қажет, қажет болған жағдайда, гистологиялық материалды зерттеуге биопсия жүргізіледі. Гидрохлоротиазид қолданудың орындылығын анамнезінде МЕТО бар пациенттерді емдеу кезінде де қайта қарау керек. Бауырдың зақымдануы Тиазидті диуретиктерді бауыр функциясының бұзылуы бар немесе бауырдың үдемелі аурулары бар пациенттерді емдеуде сақтықпен пайдалану қажет, олар бауырішілік холестазын тудыруы мүмкін, тіпті су мен электролит теңгерімінің шамалы өзгеруі бауыр комасының дамуына әкелуі мүмкін. Лозап Плюс препаратын бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге қолдануға болмайды. Хориодальді жалқық, жедел миопия және жедел салдарлы жабық бұрышты глаукома Сульфонамид немесе сульфонамид туындылары идиосинкразиялық реакцияны тудыруы мүмкін, ол көру өрісінің жоғалуымен, өтпелі миопиямен және жедел жабық бұрышты глаукомамен және/немесе жедел миопиямен хориоидальді жалқыққа әкеледі. Симптомдар көру жітілігінің күрт төмендеуін немесе көздің ауырсынуын қамтиды және әдетте ем басталғаннан кейін бірнеше сағаттан немесе аптадан соң дамиды. Емделмеген жедел жабық бұрышты глаукома көру қабілетінің қайтымсыз жоғалуына әкелуі мүмкін. Ең алдымен, препаратты қабылдауды мүмкіндігінше тезірек тоқтату қажет. Бақыланбайтын көзішілік қысым кезінде жедел медициналық немесе хирургиялық емдеу қажет болуы мүмкін. Жедел жабық бұрышты глаукоманың даму қаупі факторларына анамнезінде сульфонамидтерге немесе пенициллинге аллергияның болуы жатады. Жедел респираторлық уыттылық Гидрохлоротиазид қабылдағаннан кейін жедел респираторлық дистресс-синдромды (ЖРДС) қоса, жедел респираторлық уыттылықтың өте сирек ауыр жағдайлары туралы хабарланды. Өкпе ісінуі әдетте гидрохлортиазидті қабылдағаннан кейін бірнеше минут немесе сағат ішінде дамиды. Басында симптомдарға ентігу, қызба, өкпенің нашарлауы және гипотензия жатады. ЖРДС күдік туған жағдайда Лозап Плюс препаратын тоқтатып, тиісті ем тағайындау керек. Гидрохлортиазид қабылдағаннан кейін бұрын ЖРДС болған пациенттерге гидрохлоротиазидті тағайындамаған жөн. Допингке қарсы тест Препарат құрамында гидрохлоротиазид бар, ол допинг-бақылау кезінде жүргізілген тестерде оң реакцияның себебі болуы мүмкін. Әртүрлі Тиазидпен ем қабылдап жүрген пациенттерде аса жоғары сезімталдық реакциялары анамнезінде аллергия немесе бронх демікпесі болған немесе болмаған жағдайда да аса жоғары сезімталдық реакциялары туындауы мүмкін. Тиазидті енгізгеннен кейін жүйелі қызыл жегі пайда болғаны немесе оның асқыну жағдайлары болғаны белгілі. Қосымша заттар Препарат құрамында аллергиялық реакцияларды туындата алатын Ponceau 4R (понсо 4R) бояғышы бар. • Бұл препарат құрамында бір таблеткада 1 ммольден аз натрий (23 мг) бар, сондықтан оны «құрамында натрий жоқ» деп атауға болады. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері • Көлікті басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне әсер етуге зерттеулер жүргізілген жоқ. Алайда көлікті басқару немесе механизмдермен жұмыс істеу кезінде гипертензияға қарсы препараттарды қабылдау кезінде бас айналу немесе ұйқышылдық, әсіресе емнің басында немесе дозаны арттырған кезде мезгіл-мезгіл пайда болуы мүмкін екенін ескеру қажет.

Қауіптерге қысқаша шолу Лозап Плюс препараты жүкті әйелдерге тағайындалған кезде шаранаға зиян тигізуі мүмкін. Жүктіліктің II және III триместрінде ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін препараттарды қолдану шарананың бүйрек функциясын төмендетеді және шарана мен жаңа туған нәрестенің аурушаңдығы мен өлімін арттырады. Жүктіліктің I триместрінде гипертензияға қарсы препараттарды қабылдағаннан кейін шаранадағы ауытқуларды зерттеген эпидемиологиялық зерттеулердің көпшілігінде ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін препараттар мен басқа гипертензияға қарсы препараттар арасында ешқандай айырмашылық болмаған. Жүктілік анықталған жағдайда, Лозап Плюс препаратын мүмкіндігінше тезірек тоқтату керек (төменде «Клиникалық аспектілер» бөлімін қараңыз). Аталған популяция үшін ауыр туа біткен ақаулар мен түсік түсудің болжамды фондық қаупі белгісіз. Жүктілік бойы туа біткен ақаулардың, жоғалтудың немесе басқа жағымсыз нәтижелердің даму қаупі бар. АҚШ жалпы популяциясында клиникалық танылған жүктілікте ауыр туа біткен ақаулар мен түсіктердің болжамды фондық қаупі сәйкесінше 2-4% және 15-20% құрайды. Клиникалық аспектілері Аурумен байланысты ана және/немесе эмбрион/шаранаға төнетін қауіп Жүктілік кезіндегі гипертензия анасында преэклампсия, гестациялық диабет, мерзімінен бұрын босану және босану кезіндегі асқынулар (мысалы, кесарь тілігін жасау қажеттілігі, босанғаннан кейінгі қан кету) қаупін арттырады. Гипертензия ұрықтың жатырішілік дамуы кідіруін және жатырішілік өлім қаупін арттырады. Гипертензиясы бар жүкті әйелдер мұқият бақылауда болуы және тиісті ем қабылдауы тиіс. Шаранадағы/жаңа туған нәрестедегі жағымсыз реакциялар • Лозартан Жүктіліктің II және III триместрінде ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін препараттарды қолдану келесі салдарға әкелуі мүмкін: олигогидрамниоз, анурия мен бүйрек жеткіліксіздігіне әкелетін ұрықтың бүйрек функциясының төмендеуі, шаранада өкпе гипоплазиясы, бас сүйек гипоплазиясын қоса, шарана қаңқасының деформациясы, гипотензия және өлім. Ерекше жағдайда, нақты бір пациентке ренин-ангиотензин жүйесіне әсер ететін препараттармен емдеудің қолайлы баламасы болмаған кезде, анасына шаранаға төнетін ықтимал қаупі туралы айту қажет. Амниотикалық ортаны бағалау үшін сериялық ультрадыбыстық зерттеулер жүргізілуі керек. Егер олигогидрамниоз байқалса, егер ол ана үшін өмірлік маңызды деп саналмаса, Лозап Плюс препаратын қабылдауды тоқтатқан жөн. Шарананы зерттеу жүктілік аптасына қарай орынды болуы мүмкін. Алайда пациенттер мен дәрігерлер олигогидрамнионның шаранаға қайтымсыз зақым келгенше көрінбеуі мүмкін екенін білуі керек. Лозап Плюс препаратының анамнезде жатырішілік әсерлері болған жаңа туған нәрестелерді гипотензия, олигурия және гиперкалиемияның дамуына мұқият бақылау керек. Лозап Плюс препаратының анамнезде жатырішілік әсерлері болған жаңа туған нәрестелерде олигурия немесе гипотензия туындаған кезде артериялық қысым мен бүйрек перфузиясының функциясын демеу қажет. Гипотензияны жою және бүйрек функциясының орын басу құралы ретінде қан алмастыру немесе диализ қажет болуы мүмкін. • Гидрохлоротиазид Тиазидтер плацента арқылы өтуі мүмкін, ал кіндік венасында қол жеткізілген концентрациялар анасының қан плазмасындағы концентрациясына жақындайды. Гидрохлоротиазид, басқа диуретиктер сияқты, плацентаның гипоперфузиясын тудыруы мүмкін. Ол амниотикалық сұйықтықта жиналады, бұл ретте кіндік венасының қан плазмасындағы концентрациядан 19 есе жоғары екендігі хабарланды. Жүктілік кезінде тиазидтерді қолдану шарананың немесе жаңа туған нәрестенің сарғаюы немесе тромбоцитопения қаупімен байланысты. Тиазидтер преэклампсия ағымын өзгертпейтіндіктен, бұл препараттарды жүкті әйелдерде гипертензияны емдеу үшін қолдануға болмайды. Жүктілік кезінде гидрохлоротиазидті басқа көрсеткіштер бойынша қолданудан аулақ болған жөн. Лактация Қауіптерге қысқаша шолу • Лозартанның емшек сүтімен бөлінетіні белгісіз, бірақ лозартан мен оның белсенді метаболитінің айтарлықтай концентрацияға егеуқұйрық сүтінде қол жеткізілетіні көрсетілген. Тиазидтер емшек сүтімен шығарылады. Емшектегі нәрестеге жағымсыз әсер етуі мүмкін болғандықтан, бала емізуді тоқтату немесе препараттың ана үшін маңыздылығын ескере отырып, препарат қабылдауды тоқтату туралы шешім қабылдау керек.

Лозартан Рифампицин және флуконазолды бірге қолданғанда белсенді метаболиттің концентрациясы төмендеуінің жағдайлары сипатталған. Бұндай өзара әрекеттесулердің клиникалық деректерін бағалау жүргізілмеген. Ангиотензин II немесе оның әсерін бөгейтін препараттармен емдегенде калий жинақтаушы диуретиктерді (мысалы, спиронолактон, триамтерен, амилорид), құрамында калий бар тағам қоспаларын, құрамында калий бар тұз алмастырғыштарын немесе қан сарысуындағы калий концентрациясын жоғарылататын басқа препараттар (мысалы, құрамында триметоприм бар препараттар) бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы калий концентрациясының жоғарылауына алып келуі мүмкін. Бұл препараттарды бірге қолдану ұсынылмайды. Натрий шығарылуына әсер ететін басқа да препараттармен емдегендегі сияқты бұл Лозап Плюс препараты литий шығарылуын баяулатуы мүмкін. Сондықтан литий тұздарын және АРА II бір мезгілде тағайындауда қан сарысуындағы литий тұздарының концентрациясын мұқият бақылау керек. АРА II және қабынуға қарсы стероидты емес дәрілерді (ҚҚСД) (мысалы, циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) селективті тежегіштерін, қабынуға қарсы әсері үшін қолданылатын дозаларда ацетилсалицил қышқылын) және селективті емес ҚҚСД бір мезгілде қолданғанда гипертензияға қарсы әсері азайғаны анықталды. АРА II немесе диуретиктерді және ҚҚСД бір мезгілде қолданғанда, оның ішінде жедел бүйрек жеткіліксіздігі және қан сарысуындағы калий концентрациясының жоғарылауы, әсіресе бүйрек функциясының бастапқы бұзылуы бар пациенттерде бүйрек функциясының нашарлауының жоғары қаупінің себебі болуы мүмкін. Біріктірілген емді, әсіресе егде жастағы пациенттерде сақтықпен тағайындау керек. Пациенттерде талапқа сай гидратацияны қамтамасыз ету керек және біріктірілген емді бастағаннан кейін және мезгіл-мезгіл ем барысында бүйрек функциясын бақылау керек. Бүйрек функциясының бұзылуы бар, ҚҚСД ем алатын, оның ішінде ЦОГ-2 селективті тежегіштерімен ем қабылдайтын кейбір пациенттерде ангиотензин II рецепторларының антагонистерін қолдану, бүйрек функциясының бұзылуын күшейтуі мүмкін. Бұл әсерлер әдетте қайтымды сипатта болады. Клиникалық зерттеулер нәтижелері АӨФ тежегіштерімен, АРА II немесе алискиренмен біріктірілген емді қолдана отырып, ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің (РААЖ) қосарлы блокадасы РААЖ-ға әсер ететін препаратпен монотерапиямен салыстырғанда гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының нашарлауы (жедел бүйрек жеткіліксіздігін қоса) сияқты жағымсыз құбылыстардың даму жиілігінің жоғарылауымен байланысты екенін көрсетті. Трициклді антидепрессанттар, психозға қарсы препараттар, баклофен, амифостин сияқты гипотензияны туындататын препараттармен бір мезгілде қолдану артериялық гипотензияның даму қаупін арттыруы мүмкін. Грейпфрут шырынында CYP450 ферменттерін тежейтін және белсенді лозартан метаболитінің концентрациясын төмендететін компоненттер бар, бұл емдік әсердің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Лозартан қабылдаған кезде грейпфрут шырынын ішуден тартына тұру керек. Гидрохлоротиазид Төмендегі дәрілік заттар тиазидті диуретиктермен бір мезгілде қабылданғанда өзара әрекеттесуі мүмкін: • Алкоголь, барбитураттар, есірткілік дәрілер немесе антидепрессанттар – қолданыстағы ортостаздық гипотензияны күшейтуі мүмкін. • Диабетке қарсы препараттар (пероральді немесе инсулин) – диабетке қарсы препараттардың дозасын реттеу қажеттігі туындауы мүмкін. Тиазидтармен ем глюкозаға толеранттылығына әсер етуі мүмкін. Метформин сақтықпен пайдаланылуы тиіс, өйткені гилрохлортиазидтан туындайтын болжамды функционалдық бүйрек жеткіліксіздігімен байланысты лактацидоз қаупі туындайды • Гипертензияға қарсы басқа дәрілер – гипертензияға қарсы қосымша әсер беруі мүмкін. • Холестирамин мен колестипол шайырлары – ион алмасу шайырының қатысуымен гидрохлоротиазид сіңуінің әлсіреуі. Холестираминнің немесе колестиполдың бір реттік дозалары гидрохлоротиазидті байланыстырады және асқазан-ішек жолында оның сіңуін тиісінше 85%-ға және 43%-ға азайтады. • Кортикостероидтар, АКТГ – электролиттер концентрациясының айқын төмендеуі, атап айтқанда, гипокалиемияның даму қаупі артады. • Прессорлық аминдер (мысалы, адреналин) – прессорлық аминдердің әсері төмендеуі мүмкін, алайда оларды ауыстыру талап етілетін дәрежеде емес. • Деполяризацияламайтын бұлшықеттік релаксанттар (мысалы, тубокурарин) – миорелаксанттардың әсерін күшейтуі мүмкін. • Литий – диуретиктер литийдің бүйрек клиренсін төмендетеді, бұл литиймен уыттану қаупін арттырады. Бұл препараттарды қатар қолдануға болмайды. • Подаграны емдеуге арналған препараттар (пробенецид, сульфинпиразон және аллопуринол) подаграға қарсы препараттардың дозасын түзету талап етіледі, өйткені гидрохлоротиазид қан сарысуындағы несеп қышқылының концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Пробенецид немесе сульфинпиразонның дозасын арттыру талап етілуі мүмкін. Тиазидтермен бірге қолдану аллопуринолға аса жоғары сезімталдық реакциялары туындау жиілігін арттыруы мүмкін. • Антихолинергиялық препараттар (атропин, биперидин) АІЖ моторикасын төмендету және асқазанның босатылу жылдамдығы есебінен тиазидті диуретиктердің биожетімділігін жоғарылатады. • Цитоуытты препараттар (циклофосфамид, метотрексат) – тиазидті диуретиктер цитоуытты препараттарды бүйрек арқылы шығарылуын төмендетуі және олардың миелосупрессивтік әсерін күшейтуі мүмкін. • Салицилаттардың жоғары дозаларын қолданған жағдайда гидрохлоротиазид олардың ОЖЖ уытты әсерін күшейтуі мүмкін. • Гидрохлортиазид және метилдопаны бір мезгілде қабылдаған пациенттерде гемолиздік анемия дамуының жеке дара жағдайлары сипатталған. • Циклоспоринмен қатарлас ем гиперурикемия қаупін және подагра асқыну қаупін жоғарылатуы мүмкін. • Жүрек гликозидтері: тиазидті диуретиктерден туындаған гипокалиемия немесе гипомагниемия жүрек гликозидтерімен индукцияланған аритмия дамуына ықпал етуі мүмкін. • Қан сарысуындағы калий концентрациясы өзгерістері тиімділігіне әсер ететін дәрілік препараттар: лозартан/гидрохлоротиазидті калий концентрациясының өзгерістері тиімділігіне әсер ететін дәрілік препараттармен (мысалы, жүрек гликозидтері және аритмияға қарсы препараттар) бір мезгілде тағайындағанда қан сарысуындағы калий концентрациясына ұдайы бақылау және ЭКГ-мониторинг жүргізу ұсынылады. Бұл шараларды сондай-ақ «пируэт» типті қарыншалық тахикардияны (оның ішінде аритмияға қарсы) туындатуы мүмкін төмендегі препараттармен бір мезгілде қолданғанда жүргізу ұсынылады, өйткені гипокалиемия «пируэт» типті тахикардияның (қарыншалық тахикардияның) дамуына бейімдейтін фактор болып табылады: - IА класы антиаритмиялық дәрілері (хинидин, гидрохинидин, дизопирамид); - III класы антиаритмиялық дәрілері (амиодарон, соталол, дофетилид, ибутилид); - психозға қарсы кейбір препараттар (тиоридазин, хлорпромазин, левомепромазин, трифлуоперазин, циамемазин, сульпирид, сультоприд, амисульприд, тиаприд, пимозид, галоперидол, дроперидол); - басқа да препараттар (бепридил, цизаприд, дифеманил, эритромицин в/і, галофантрин, мизоластин, пентамидин, терфенадин, винкамицин в/і). • Кальций тұздары: тиазидті диуретиктер оның шығарылуын азайту есебінен қан сарысуындағы кальций концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Егер құрамында кальций бар тағам қоспалары тағайындалуы тиіс болса, кейін кальций дозасын түзей отырып, сарысудағы кальций концентрациясын үнемі бақылау керек. Зертханалық көрсеткіштерге әсері. • Тиазидтік диуретиктер кальцийдің метаболизміне әсер етуі салдарынан, паратиреоидты бездер функциясына жүргізілген талдаулар нәтижесіне ықпалын тигізуі мүмкін. • Карбамазепин: симптоматикалық гипонатриемия даму қаупі бар. Клиникалық және зертханалық мониторинг жүргізу қажет. • Құрамында йоды бар контрастылы заттар: диуретиктерді қолданудан туындаған дегидратация жағдайында, әсіресе құрамында йод бар контрастылы заттардың жоғары дозаларын қабылдағанда жедел бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупі артады. Оларды енгізуді бастар алдында пациенттерге регидратация жүргізу керек. • Амфотерицин В (парентеральді енгізуге арналған), кортикостероидты гормондар, АКТГ, стимуляциялайтын іш жүргізетіндер немесе глицирризин (қызыл мия құрамындағы): гидрохлоротиазид электролиттер теңгерімінің бұзылуын күшейтуі, әсіресе гипокалиемияны туындатуы мүмкін.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 30 С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!