Әсер ету механизмі
Бовгиалуронидаза азоксимер - полиолен-1,4-этиленепиперазин N-оксид туындылары тобынан жоғары молекулалық тасымалдағышпен протеолитикалық ферментінің гиалуронидаза конъюгаты болып табылады. Бовгиалуронидаза азоксимер гиалуронидаза белсенділігі бар дәрілік заттарға тән барлық фармакологиялық қасиеттерге ие. Гиалуронидазаның ерекше субстраты гликозаминогликандар (гиалурон қышқылы, хондроитин, хондроитин-4-сульфат, хондроитин-6-сульфат) - дәнекер тіннің «цементтейтін» заты болып табылады. Гидролиз (деполимеризация) нәтижесінде гликозаминогликандардың тұтқырлығы және су мен металл иондарын байланыстыру қабілеті төмендейді. Нәтижесінде тіндердің өткізгіштігі жоғарылайды, олардың трофикасы жақсарады, ісіну төмендейді, гематомалар тарайды, тыртықтанып өзгерген жерлердің серпімділігі артады, контрактуралар мен жабысқақтар жойылады, буындардың қозғалғыштығы артады. Эффект патологиялық процестің бастапқы кезеңінде айқын көрінеді.
Бовгиалуронидаза азоксимерінің клиникалық әсері нативті гиалуронидазаның әсерінен едәуір жоғары. Конъюгация ферменттің температура мен ингибиторлардың әсеріне төзімділігін арттырады, оның белсенділігін арттырады және әсер етудің ұзаруына әкеледі. Бовгиалуронидаза азоксимерінің ферментативті белсенділігі 37 ° С-та 20 тәулік қыздырылған кезде сақталады, ал нативті гиалуронидаза дәл осы жағдайда белсенділігін жоғалтады. Бовгиалуронидаза азоксимерінде, сонымен қатар хелатты, антиоксидантты, қабынуға қарсы және иммуномодулярлық белсенділігі бар тасымалдаушының фармакологиялық қасиеттері сақталады. Бовгиалуронидаза азоксимер гликозаминогликандардың - бос радикал реакцияларының активаторларының, гиалуронидаза ингибиторларының және коллаген синтезінің стимуляторларының гидролизі кезінде бөлінетін темір иондарын байланыстыра алады және осылайша дәнекер тін компоненттерінің синтезіне бағытталған кері реакцияны басады. Бовгиалуронидаза азоксимерінің политроптық қасиеттері пневмофиброз үлгісінде биохимиялық, гистологиялық және электронды микроскопиялық зерттеулермен тәжірибе жүзінде дәлелденген айқын антифибротикалық әсерде жүзеге асырылады.
Бовгиалуронидаза азоксимер қабыну медиаторларының синтезін реттейді (бастапқы деңгейге байланысты жоғарылатады немесе азайтады) (интерлейкин-1 және альфа-ісік некрозының факторы), қабынудың жедел фазасының ағынын әлсірете, гуморальдық иммундық реакцияны және организмнің инфекцияға төзімділігін арттыра алады. Бұл қасиеттер бұдырлы тыртықтар мен жабыспа үдерісінің алдын алу мақсатында хирургиялық емдеу кезінде немесе одан кейін Бовгиалуронидаза азоксимерін қолдануға мүмкіндік береді. Бовгиалуронидаза азоксимерін оперативті ем кезінде немесе одан кейін емдік дозада қолдану операциядан кейінгі кезеңнің нашарлауына немесе инфекциялық процестің өршуіне әкелмейді; сүйек тінінің қалпына келуін баяулатпайды.
Бовгиалуронидаза азоксимер тері астына немесе бұлшықет ішіне енгізгенде дәрілік заттардың сіңуін жоғарылатады, жергілікті анестетиктер енгізген кездегі ауырсынуды жеңілдетеді.
Бовгиалуронидаза азоксимер іс жүзінде уытты емес қосылыстарға жатады, иммундық жүйенің қалыпты жұмысын бұзбайды, еркек және ұрғашы егеуқұйрықтардың репродуктивті функциясына әсер етпейді, ұрпақтарының пре- және постнатальды дамуына, мутагенді және канцерогенді әсері жоқ. Бовгиалуронидаза азоксимерінде гиалуронидаза ферментінің тітіркендіргіш және аллергенді қасиеттері төмен екендігі тәжірибе жүзінде дәлелденген. Терапиялық дозаларда Бовгиалуронидаза азоксимер пациенттерге жақсы төзімді.
Бовгиалуронидаза азоксимер бактериялық биопленкаларға, соның ішінде E. coli, E. faecalis, S. aureus түзетіндерге жойғыш әсер етеді. Әсер микроорганизмдердің грамоң және грамтеріс колонияларында байқалады. Бовгиалуронидаза азоксимер микробқа қарсы препараттардың бактерияға қарсы әсерін күшейтеді, бұл олардың биопленкадағы бактериялық жасушаларға енуінің жақсаруына байланысты. E. faecalis биопленкасындағы КТБ санын 3 ретке азайту үшін қажетті ципрофлоксацин мен амоксициллин концентрациясы 16 есе азаяды, E. coli биопленкасындағы КТБ санын 3 ретке азайту үшін қажетті цефуроксим, фосфомицин, ципрофлоксацин және амикацин концентрациясы 16 есе азаяды, ал цефуроксимнің 4 есе төмен концентрациясы S. aureus биопленкасындағы жасушаларға бактерицидтік әсер етеді. Бовгиалуронидаза азоксимерінің бұл әсері қабыну ошағында бактерияға қарсы препараттардың концентрациясын жоғарылатуға және осылайша терапияның этиологиялық және клиникалық тиімділігін арттыруға мүмкіндік береді.
Фармакодинамикалық әсерлері
Лонгидаза гиалуронидазалы (ферментативті) ұзаққа созылатын белсенділікке, хелаттайтын, антиоксидантты, иммуномодуляциялайтын және қабынуға қарсы орташа білінетін қасиеттерге ие. Ферменттің ұзаққа созылатын әсеріне ферменттің физиологиялық тұрғыдан белсенді полимерлі тасымалдаушымен (азоксимер) ковалентті байланысуы арқылы жетеді. Лонгидаза фиброзға қарсы қасиеттер танытады, қабынудың жедел фазасының ағымын бәсеңдетеді, қабыну медиаторларының (интерлейкин-1 және альфа-ісік некрозының факторы) синтезін реттейді (бастапқы деңгейіне байланысты арттырады немесе төмендетеді), гуморальді иммундық жауапты және организмнің инфекцияларға резистенттілігін арттырады.
Лонгидаза препаратының фиброздарға қарсы айқын қасиеттері гиалуронидазаның тасымалдаушымен конъюгациясы арқылы жүзеге асырылады, бұл ферменттің денатурациялайтын әсеріне және тежегіштердің әсеріне төзімділігін едәуір арттырады: Лонгидазаның ферментативті белсенділігі 37 ° С-та 20 тәулік қыздырылған кезде сақталады, ал нативті гиалуронидаза дәл осы жағдайда белсенділігін жоғалтады. Лонгидаза препаратында гиалуронидаза ферментінің және матрикс компоненттері гидролизінде босап шығатын фермент тежегіштерін және коллаген синтезінің стимуляторларын байланыстыруға қабілетті тасымалдаушылардың (темір, мыс иондары, гепарин және басқалар) бір мезгілде жергілікті болуы қамтамасыз етіледі.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Жатыр қосалқыларының қабыну аурулары, эндометриоз фонында кіші жамбаста жабыспа үдерісі бар 60 пациенттің қатысуымен жүргізілген клиникалық зерттеуде құрсақ қуысы мүшелеріне оперативті араласудан кейінгі препараттың фибротикалық, қабынуға қарсы, иммуномодулярлық әсерін көрсетті.
Жабыспа үдерісінің ауырлығының төмендеуі анықталды: Лонгидазамен емдеу кезінде 1 дәрежелі жабыспа үдерісі бар науқастардың саны 2 есеге өсті, 2 дәрежесі бар науқастардың саны 1,4 есеге, 3 және 4 дәрежесімен - 2 есе азайды. Салыстыру тобында 1 дәрежелі жабыспа үдерісі бар науқастардың саны 1,2 есеге өсті, 3 дәрежесі бар науқастардың саны 1,5 есеге азайды. Салыстыру тобындағы 2 және 4 дәрежелі жабыспа үдерісі бар науқастардың саны өзгерген жоқ.
Лонгидаза препаратымен емдеуден кейін түтікті-перитонеальді бедеулігі бар науқастар тобында жүктілік 66,6% жағдайда пайда болған (салыстыру тобында - 20%).
Интерстициалды циститпен ауыратын 60 пациент қатысқан клиникалық зерттеуде Лонгидазаны енгізудің клиникалық тиімділігі (стандартталған O'Leary сауалнамалары бойынша) 46,7% жағдайда, 23,3% жағдайда қанағаттанарлық және 26,7% -да ішінара анықталды. Бақылау тобында бұл көрсеткіштер сәйкесінше 26,7%, 30% және 33,3% құрады. Тәжірибелік топта детрузордың икемділігі жоғарылауы, қуық сыйымдылығының ұлғаюы, қуық қабырғасындағы қабыну өзгерістерінің ауырлығының төмендеуі байқалды.
Лонгидаза препаратын қолданған кезде әртүрлі локализацияланған шектеулі склеродермасы бар 55 пациент қатысқан клиникалық зерттеуде 53,3% (бақылау тобында - 32%) жағдайларда айтарлықтай жақсаруға қол жеткізілді, ол перифериялық өсу жұлығының жоғалуы немесе төмендеуі, түсінің өзгеруі, бөртпелер аймағының, зақымданулардың саны мен тереңдігінің азаюы, индурацияның, шаншудың, жану және ыңғайсыздық сезімінің төмендеуі.
Лонгидазаны қабылдаған топтағы созылмалы спецификалық емес простатитпен ауыратын 50 науқас қатысқан клиникалық зерттеуде созылмалы простатиттің клиникалық индексінің 36,8-ден 17,3-ке (53%-ға) төмендеуі анықталды. Бақылау тобында бұл көрсеткіш 34%-ға төмендеді. Лонгидазаның қабынуға қарсы және иммуномодуляциялық әсері де атап өтілді: қуық асты безінің икемділігінің жоғарылауы, зәрдің көлемдік ағынының оң динамикасы және қуықтың тиімді көлемінің артуы.
Өкпе туберкулезінің белсенді формалары бар 60 пациент қатысқан клиникалық зерттеуде Лонгидаза препаратының науқастардың кешенді дәрі-дәрмек терапиясына қосылуы емдеудің тиімділігін арттыруға мүмкіндік берді, өкпе тініндегі инфильтративті өзгерістердің тез қайтуына және ыдырау қуыстарының жабылуына ықпал етті.
Лонгидаза препаратын қабылдаған пациенттерде емдеу курсынан кейін (56-күні) өкпеде инфильтрацияның айтарлықтай қайтуы 4 есе жиі байқалды, ал ыдырау қуыстары бақылау тобына қарағанда 3,4 есе аз байқалды. Клиникалық сынақтың 122-ші күнінде негізгі топта өкпеде инфильтрацияның айтарлықтай қайтуы 6 есе жиі байқалды, ал ыдырау қуыстары бақылау тобына қарағанда 5,5 есе аз анықталды.
Бақылау тобында спонтанды және индукцияланған хемилюминесценция сәйкесінше 10% және 31% төмендеді. Лонгидаза препаратын қолдану тәжірибелік топ пациенттерінде емдеу тиімділігі коэффициентінің бақылау тобымен салыстырғанда 1,7 есеге өсуіне әкелді.
Эндоскопиялық оперативті емдеуден өткен уретральды стриктурасы бар 80 пациентте препараттың тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалайтын клиникалық зерттеуде, төсек күнінің азаюы, операциядан кейінгі кезеңде инфекциялық және қабыну асқынуларының азаюы және сонымен қатар уретрия стриктурасының қайталану жиілігінің төмендеуіне қол жеткізілді.
Фотофорез әдісімен қолданылған «Лонгидаза 3000 ХБ инъекция үшін ерітінді дайындауға арналған лиофилизат» препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалаған клиникалық зерттеуде инфекциялық емес ониходистрофиясы бар 128 пациентте NAPSI ұпайы бойынша плацебодан сенімді басымдылық көрсетілді, қолдың ониходистрофиясы бар пациенттерде де (p <0,05), қол мен аяқтың аралас зақымдануы бар пациенттерде де (p <0,05). Зерттелетін препаратқа байланысты жағымсыз құбылыстар анықталған жоқ.
«Лонгидаза 3000 ХБ инъекция үшін ерітінді дайындауға арналған лиофилизат» препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалайтын клиникалық зерттеуде бұлшықет ішілік инъекциялар мен фотофорез және ультрафонофорез түрінде аралас емдеу аясында тұрпайы безеу және тыртықты деформациясы бар (безеуден кейінгі іздер) 92 пациенттерде тұрпайы безеуінің фонында дамыған цикатриялық деформациялардың (безеуден кейінгі іздер) жүйелі және жергілікті ретиноидтары бар пациенттерді емдеуде Лонгидаза препаратын біріктірілген емнің бөлігі ретінде қолданғанда жоғары тиімділік көрсетті (плацебомен салыстырғанда). Зерттеу барысында ауыр АҚ, ауыр АҚ немесе өлім болған жоқ.
Дюпюитреннің контрактурасы мен қол буындарының бүгілетін тендогенді контрактуралары бар 120 пациент қатысқан зерттеуде Лонгидаза 3000 ХБ инъекция үшін ерітінді дайындауға арналған лиофилизат препаратының плацебо тобындағыдан жоғары тиімділігі контрактура аймағына екі курспен тері астына инъекция енгізу кезінде байқалды.
Лонгидаза 3000 ХБ инъекция үшін ерітінді дайындауға арналған лиофилизат препаратының жоғары тиімділігі, оны контрактура аймағына фонофорездің екі курсын қолданған кезде де байқалды.
Лонгидаза препаратын тері астына инъекция түрінде қолдану жергілікті ауыр емес немесе орташа ауырлықтағы жағымсыз құбылыстардың дамуымен қатар жүрді, препаратты фонофорезді қолданғанда жағымсыз құбылыстар дамымады.
Балалар
Балалардың қатысуымен клиникалық зерттеулер жүргізілмеген.