Келесі дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдануға болмайды
Цизаприд: флуконазол мен цизапридті бір мезгілде қабылдаған пациенттерде жүрек тарапынан жағымсыз құбылыстар жағдайлары, соның ішінде көп формалы қарыншалық пароксизмальді тахикардия жағдайлары тіркелді. Күніне бір рет 200 мг флуконазол мен күніне төрт рет 20 мг цизапридті бір мезгілде қолдану цизапридтің қан плазмасындағы деңгейлерінің елеулі артуына және QTс аралығының ұзаруына алып келеді. Флуконазол мен цизапридті бір мезгілде қолдануға болмайды.
Терфенадин: зеңге қарсы азолдық препараттарды терфенадинмен бірге қабылдаған пациенттерде QTс аралығының ұзаруы себебінен күрделі жүрек аритмиялары дамиды. Флуконазолды тәулігіне 200 мг дозада қолданғанда QTс аралығының ұзаруы байқалған жоқ. Флуконазолды тәулігіне 400 мг және одан көп (800 мг) дозаларда қабылдау терфенадиннің плазмалық деңгейлерінің елеулі артуына алып келеді. 400 мг және одан артық дозалардағы флуконазол мен терфенадинді бір мезгілде қолдануға болмайды. Тәулігіне 400 мг-ден аз дозалардағы флуконазол препараты мен терфенадинді бір мезгілде қолдануды дәрігердің мұқият қадағалауымен жүргізу керек.
Астемизол: флуконазол мен астемизолды бір мезгілде қолдану астемизол клиренсінің төмендеуіне алып келуі мүмкін. Астемизолдың плазмадағы жоғары концентрациялары QT аралығының ұзаруына және сирек жағдайларда, көп формалы қарыншалық пароксизмальді тахикардияның туындауына алып келуі мүмкін. Флуконазол мен астемизолды бір мезгілде қолдануға болмайды.
Пимозид: флуконазол мен пимозидті бір мезгілде қолдану пимозид метаболизмінің тежелуіне алып келуі мүмкін. Пимозидтің плазмалық концентрацияларының жоғарылығы QT аралығының ұзаруына, және сирек жағдайларда көп формалы қарыншалық пароксизмальді тахикардияның туындауына алып келуі мүмкін. Флуконазол мен пимозидті бір мезгілде қолдануға болмайды.
Хинидин: флуконазол мен хинидинді бір мезгілде қолдану хинидин метаболизмінің тежелуіне алып келуі мүмкін. Хинидинді қолданғанда QT аралығының ұзаруы және көп формалы қарыншалық пароксизмальді тахикардияның сирек жағдайлары байқалды. Флуконазол мен хинидинді бір мезгілде қолдануға болмайды.
Эритромицин: флуконазол мен эритромицинді бір мезгілде қолдану кардиоуыттылықтың әлеуетті қаупін (QT аралығының ұзаруы, көп формалы қарыншалық пароксизмальді тахикардия) және соның салдары ретінде, кенеттен жүректен болатын өлім қаупін арттырады. Флуконазол мен эритромицинді бір мезгілде қолдануға болмайды.
Келесі дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдану ұсынылмайды
Галофантрин: флуконазол CYP3A4 ферментіне тежегіштік әсеріне байланысты, галофантриннің плазмалық концентрациясын арттыруы мүмкін. Флуконазол мен галофантринді бір мезгілде қолдану кардиоуыттылықтың әлеуетті қаупін (QT аралығының ұзаруы, көп формалы қарыншалық пароксизмальді тахикардия) және соның салдары ретінде, кенеттен жүректен болатын өлім қаупін арттырады. Мұндай біріктірілімін болдырмау керек.
Келесі дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдану сақтықты қажет етеді
Амиодарон: флуконазол мен амиодаронды бір мезгілде қолдану QT аралығының ұзаруына алып келуі мүмкін. Флуконазол мен амиодаронды бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда, әсіресе, флуконазолды жоғары дозаларында (800 мг) қолданған кезде сақтық таныту керек.
Келесі дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдану сақтықты және олардың дозасын түзетуді қажет етеді
Басқа дәрілік препараттардың флуконазолға әсері
Рифампицин: флуконазол мен рифампицинді бір мезгілде қолдану флуконазолдың AUC мәндерінің 25 %-ға төмендеуіне және жартылай шығарылу кезеңінің 20 %-ға қысқаруына алып келеді. Рифампицинді бірге қабылдап жүрген пациенттерге флуконазолдың дозасын арттыру керек.
Флуконазолды тамақпен, циметидинмен, антацидтермен немесе сүйек кемігін ауыстырып салғаннан кейінгі организмнің жаппай сәулеленуімен бірге ішу арқылы қабылдау флуконазолдың сіңірілуінің клиникалық тұрғыдан елеулі нашарлауына алып келмейді.
Гидрохлортиазид: флуконазолмен бір мезгілде гидрохлортиазидті көп рет қолдану қан плазмасында флуконазол концентрациясының 40% жоғарылауына әкеледі. Осындай әсері болғанда бір мезгілде диуретиктер алатын пациенттерде флуконазол қабылдау режимін өзгерту қажет емес.
Флуконазолдың басқа дәрілік препараттарға әсері
Флуконазол P - 450 цитохромының – CYP2C9 және CYP3A4 изоферменттерінің орташа тежегіші болып табылады. Сондай-ақ флуконазол CYP2C19 изоферментінің де күшті тежегіші болып табылады. Сонымен қатар, CYP2C9, CYP2C19 және CYP3A4 ферменттерімен метаболизденетін және флуконазолмен бір мезгілде қолданылатын басқа құрамдастарының плазмалық концентрациясының арту қаупі бар. Сондықтан бұл препараттарды сақтықпен үйлестіру керек, және пациенттер дәрігердің мұқият қадағалауында болуы тиіс. Флуконазолдың ферменттерге тежегіштік әсері, оның жартылай шығарылу кезеңінің ұзақтығына байланысты, аталған препаратпен емдеуді тоқтатқаннан кейін 4 - 5 күн бойы жалғасады.
Алфентанил: флуконазол (400 мг) мен венаішілік алфентанилді (20 мкг/кг) бір мезгілде қолдану барысында дені сау адамдарда алфентанилдің AUC10 мәні 2 есе артады, бұл CYP3A4 изоферментінің тежелуінен болуы мүмкін. Алфентанилдің дозасын түзету қажеттілігі туындауы мүмкін.
Амитриптилин, нортриптилин: Флуконазол амитриптилин мен нортриптилиннің әсерін күшейтеді. 5 - нортриптилиннің және (немесе) S - амитриптилиннің концентрациясын қатарлас емдеуді бастар алдында және одан кейін бір аптадан соң өлшеуге болады. Қажет болған жағдайда, амитриптилиннің немесе нортриптилиннің дозасына түзету жүргізу керек.
Амфотерицин В: флуконазол мен амфотерицин B бір мезгілде қолдану келесі нәтижелерді көрсетеді: C. albicans-тен туындаған жүйелі инфекциялар кезіндегі зеңге қарсы әлсіз аддитивтік әсері, Cryptococcus neoformans-тен туындаған бассүйекішілік инфекция кезінде ешқандай өзара әрекеттестігі жоқ, Aspergillus fumigatus-тен туындаған жүйелі инфекция кезіндегі екі препараттың антагонизмі. Бұл өзара әрекеттесудің клиникалық маңызы белгісіз.
Антикоагулянттар: флуконазолды варфаринмен бірге қабылдап жүрген пациенттерде, протромбиндік уақыттың ұзаруымен қатар жүретін қан кетулер (қанталаулар, мұрыннан қан кету, асқазан-ішектен қан кету, гематурия және мелена) анықталды. Флуконазолмен және варфаринмен қатарлас емдеу кезінде протромбиндік уақыт 2 есе артады, бұл варфарин метаболизмінің CYP2C9 изоферменті арқылы тежелуіне байланысты болуы мүмкін. Кумариндік немесе индандиондық антикоагулянттарды флуконазолмен бірге қабылдап жүрген пациенттерде протромбиндік уақытты бақылау керек. Антикоагулянттың дозасын түзету қажеттілігі туындауы мүмкін.
Бензодиазепиндер (әсері қысқа) (мысалы, мидазолам, триазолам): мидазоламды ішу арқылы қабылдағаннан кейін флуконазол мидазолам концентрацияларының елеулі жоғарылауына және психомоторлық әсерлерге алып келеді. 200 мг флуконазол мен 7,5 мг мидазоламды бір мезгілде ішу арқылы қабылдау мидазоламның AUC мәнінің артуына және жартылай шығарылу кезеңінің 3,7 және 2,2 есе ұзаруына алып келеді. 200 мг флуконазолды күн сайын 0,25 мг триазоламмен бірге ішу арқылы қабылдау мидазоламның AUC мәні мен жартылай шығарылу кезеңінің 4,4 және 2,3 есе артуына алып келеді. Флуконазол мен триазоламды бір мезгілде қолданғанда триазоламның әсерінің күшейгені мен ұзарғаны байқалады. Флуконазолды қабылдап жүрген пациенттерді бензодиазепинмен қатарлас емдеу қажет болған жағдайда, бензодиазепиннің дозасын азайту және пациенттерге тиісінше қадағалау жүргізу керек.
Карбамазепин: Флуконазол карбамазепиннің метаболизмін тежейді және соңғысының қан сарысуындағы концентрациясын 30 %-ға арттырады. Карбамазепиндік уыттылықтың даму қаупі бар. Карбамазепиннің дозасын концентрациясы көрсеткіштеріне немесе әсеріне байланысты түзету қажет болуы мүмкін.
Кальций өзекшелерінің блокаторлары: кальций өзекшелерінің кейбір антагонистері (нифедипин, исрадипин, амлодипин, верапамил және фелодипин) CYP3A4 ферменті арқылы метаболизденеді. Флуконазол кальций өзекшелері антагонистерінің жүйелі әсерін айтарлықтай арттыруы мүмкін. Жағымсыз әсерлеріне жиі мониторинг ұсынылады.
Целекоксиб: флуконазолмен (тәулігіне 200 мг) және целекоксибпен (200 мг) қатарлас емдеу кезінде, целекоксибтің Cmax және AUC сәйкесінше 68 % және 134 %-ға артады. Целекоксиб дозасының флуконазолмен үйлестірілген жағдайда жартысы қажет болуы мүмкін.
Циклофосфамид: циклофосфамид пен флуконазолды біріктіріп емдеу қан сарысуындағы билирубин мен креатинин деңгейлерінің артуына алып келеді. Біріктірілімін билирубин мен қан сарысуындағы креатинин мөлшерінің арту қаупі жоғарылайтынын ескере отырып пайдалануға болады.
Фентанил: өлімге соқтырған, фентанил мен флуконазолдың өзара әрекеттесуінен туындауы мүмкін бір жағдай тіркелді. Бұдан өзге, дені сау адамдарда флуконазол фентанилдің элиминациясын едәуір кідіртетіні көрсетілді. Фентанилдің жоғары концентрациялары тыныс алу жеткіліксіздігіне алып келуі мүмкін. Пациенттерге тыныстың тарылу қаупінің болуы мүмкіндігіне байланысты мұқият қадағалау жүргізу керек. Фентанилдің дозасын түзету қажет болуы мүмкін.
Гидроксиметилглутарил - кофермент A - редуктаза (ГМГ - КоA - редуктаза) тежегіштері: Флуконазол аторвастатин және симвастатин сияқты CYP3A4 арқылы, немесе флувастатин сияқты CYP2C9 арқылы метаболизденетін ГМГ - КоA - редуктаза тежегіштерімен бір мезгілде тағайындалғанда, миопатия мен қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозының (рабдомиолиз) даму қаупі артады. Қатарлас емдеу қажет болған жағдайда, пациент миопатия мен рабдомиолиз симптомдарының пайда болуына қатысты дәрігердің қадағалауында болуы тиіс, сондай-ақ организмдегі креатинкиназа деңгейіне бақылау жүргізілуі тиіс. Егер креатинкиназа деңгейінің елеулі артуы немесе миопатия немесе рабдомиолиз диагнозы қойылса немесе дамуына күдік болса, ГМГ - КоA - редуктаза тежегіштерін қабылдауды тоқтату керек.
Ибрутиниб: Флуконазол сияқты CYP3A4 орташа тежегіштері ибрутинибтің қан плазмасындағы концентрациясын жоғарылатады және уыттылық қаупін арттыруы мүмкін. Егер препараттарды біріктірілімде қолданбау мүмкін болмаса, тежегішті қолдану кезеңінде ибрутиниб дозасын тәулігіне бір рет 280 мг (2 капсула) дейін шектеу қажет және мұқият клиникалық мониторингті қамтамасыз ету керек.
Ивакафтор: муковисцидоз кезінде трансжарғақшалық өткізгіштік реттегіші генінің стимуляторы (CFTR) ивакафтормен бір мезгілде қолдану, ивакафтордың әсер ету деңгейін 3 есе, ал гидроксиметил - ивакафтордың (M1) әсер ету деңгейін - 1,9 есе арттырады. Ивакафтордың дозасын тәулігіне бір рет 150 мг дейін төмендету, флуконазол және эритромицин сияқты CYP3A орташа тежегіштерін бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерге ұсынылады.
Олапариб: CYP3A4 орташа тежегіштері, флуконазол сияқты, олапарибтің қан плазмасындағы концентрациясын жоғарылатады; бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Егер аталған препараттарды біріктіру өте қажет болса, олапарибтің дозасын тәулігіне екі рет 200 мг дейін шектеу керек.
Иммунодепрессанттар (циклоспорин, эверолимус, сиролимус және такролимус)
Циклоспорин: Флуконазол циклоспориннің концентрациясы мен AUC мәнін едәуір арттырады. Флуконазолмен (тәулігіне 200 мг дозада) және циклоспоринмен (тәулігіне 2,7 мг/кг дозада) бір мезгілде емдеген кезде циклоспориннің AUC мәнінің 1,8 есе артқаны байқалды. Препараттардың бұл біріктірілімін циклоспориннің дозасын концентрациясына байланысты төмендете отырып пайдалануға болады.
Эверолимус: CYP3A4 ферментінің тежеуіне байланысты, флуконазол эверолимустың қан сарысуындағы концентрациясын арттыруы мүмкін.
Сиролимус: Флуконазол сиролимустың плазмалық концентрациясын, шамасы, сиролимус метаболизмін CYP3A4 арқылы және Р - гликопротеинді тежеуі арқылы арттырады. Бұл біріктірілімін сиролимустың дозасын әсері мен концентрациясының көрсеткіштеріне байланысты түзеткен кезде пайдалануға болады.
Такролимус: Флуконазол ішу арқылы қолданғанда такролимустың қан сарысуындағы концентрациясын CYP3A4 ферментінің ішекте тежелуі салдарынан такролимус метаболизмінің тежелуі себепті 5 есеге дейін арттыруы мүмкін. Такролимусты вена ішіне қолданғанда елеулі фармакокинетикалық өзгерістері байқалған жоқ. Такролимус деңгейлерінің жоғарылауы нефроуытылықтың дамуына алып келді. Ішу арқылы қолданған кезде такролимустың дозасын оның концентрациясына байланысты азайту керек.
Лозартан: Флуконазол, лозартанмен емдеу кезінде орын алатын ангиотензин II рецепторлары антагонизмінің көп бөлігіне жауап беретін, лозартанның белсенді метаболитіне (Е 3174) дейінгі метаболизмін тежейді. Пациенттер артериялық қысымды үнемі бақылап отыруы тиіс.
Луразидон: флуконазол сияқты CYP3A4 орташа тежегіштері плазмадағы луразидон концентрациясын жоғарылатуы мүмкін. Егер бір мезгілде қолданбауға мүмкін болмаса, луразидонды қолдану жөніндегі нұсқаулықта көрсетілгендей луразидон дозасын азайту қажет.
Метадон: Флуконазол қан сарысуындағы метадон концентрациясын арттыруы мүмкін. Метадонның дозасын түзету қажет болуы мүмкін.
Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП): флурбипрофенмен монотерапияны салыстырғанда, флурбипрофеннің Cmax және AUC флуконазолмен бір мезгілде тағайындағанда 23 % және 81 %-ға артады. Осы сияқты, флуконазол ибупрофеннің рацемиялық қоспасымен бір мезгілде тағайындалғанда (400 мг), соңғысының монотерапиясымен салыстырғанда, фармакологиялық тұрғыдан белсенді изомерінің (S - (+) - ибупрофен) Cmax және AUC 15 % және 82 %-ға артады.
Флуконазол, CYP2C9 арқылы метаболизденетін басқа ҚҚСП (мысалы, напроксен, лорноксикам, мелоксикам, диклофенак) жүйелі әсерін арттыруы мүмкін. ҚҚСП-мен байланысты жағымсыз әсері мен уыттылығына жиі мониторинг жүргізу ұсынылады. ҚҚСП дозасын түзету қажет болуы мүмкін.
Фенитоин: Флуконазол фенитоиннің бауырлық метаболизмін тежейді. Флуконазолды 200 мг дозада және фенитоинді 250 мг дозада вена ішіне бір мезгілде бірнеше рет қолдану фенитоиннің AUC24 мәнінің 75 %-ға және Cmin мәнінің 128 %-ға жоғарылауына алып келді. Бір мезгілде қолданғанда фенитоиннің уыттылық көріністерін болдырмау үшін, фенитоин концентрациясының қан сарысуындағы деңгейлері тексерілуі тиіс.
Преднизон: бауыр трансплантациясынан кейін преднизонмен ем қабылдаған пациентте, флуконазолмен үш айлық емді тоқтатқаннан кейін бүйрекүсті безі қыртысының жедел жеткіліксіздігі дамыған жағдай анықталды. Флуконазолды тоқтату CYP3A4 ферменті белсенділігінің жоғарылауына алып келді, бұл өз кезегінде преднизон метаболизмінің күшеюін туғызды деп шамаланады. Флуконазолды және преднизонмен ұзақ уақыт ем қабылдаған пациенттерді флуконазолды тоқтатқаннан кейін бүйрекүсті безі қыртысы жеткіліксіздігінің дамуына қатысты қадағалау керек.
Рифабутин: Флуконазолмен бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы рифабутиннің AUC шамасының 80 %-ға дейін артуына алып келеді. Флуконазол мен рифабутин бір мезгілде тағайындалған пациенттерде увеит дамыған жағдайлар туралы хабарланды. Рифабутин мен флуконазол препаратын бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттердің жағдайын, рифабутин уыттылығының біліну симптомдарына қатысты мұқият қадағалау қажет.
Саквинавир: CYP3A4 ферментінің қатысуымен саквинавирдің бауырлық метаболизмін тежеуіне, сондай-ақ P-гликопротеинді тежеуіне байланысты, флуконазол ферменттердің қатысуымен саквинавирдің AUC және Cmax мәндерін сәйкесінше 50 % және 55 %-ға арттырады. Саквинавирмен/ритонавирмен өзара әрекеттесуі зерттелген жоқ және анағұрлым айқын болуы мүмкін. Саквинавирдің дозасын түзету қажеттілігі туындауы мүмкін.
Сульфонилмочевина препараттары: флуконазол бір мезгілде қабылдаған қан плазмасынан сульфонилмочевина препараттарының (мысалы, хлорпропамид, глибенкламид, глипизид, толбутамид) жартылай шығарылу кезеңін ұзартады. Қандағы глюкозаны жиі бақылау және сульфонилмочевинаның дозасын тиісінше азайту ұсынылады.
Теофиллин: Флуконазолды 14 күн бойы 200 мг қабылдау теофиллин клиренсінің орташа жылдамдығының 18 %-ға төмендеуіне алып келеді. Флуконазол мен теофиллинді жоғары дозаларда қабылдап жүрген пациенттерді немесе теофиллиннің уытты әсерінің қаупі жоғары пациенттерді, теофиллиннің артық дозалану симптомдарын дер кезінде анықтау мақсатында мұқият қадағалау қажет; олар пайда болған жағдайда, емдеуді тиісінше өзгерту керек.
Тофацитиниб: тофацитинибтің экспозициясы CYP3A4 орташа тежелуіне және CYP2C19 күшті тежелуіне әкелетін препараттармен (мысалы, флуконазол) бір мезгілде тағайындаған кезде ұлғаяды. Осылайша, аталған препараттармен бірге тағайындаған кезде тофацитинибтің дозасын күніне бір рет 5 мг дейін азайту ұсынылады.
Толваптан: CYP3A4 субстраты толваптанды CYP3A4 орташа тежегіші флуконазолмен бір мезгілде қолданғанда, жағымсыз реакциялардың, әсіресе елеулі диурез, дегидратация және жедел бүйрек жеткіліксіздігі, айтарлықтай жоғарылау қаупімен бірге, толваптанның экспозициясы айтарлықтай артады (AUC 200%; Cmax 80%). Бір мезгілде қолданған жағдайда толваптанды қолдану жөніндегі нұсқаулықта көрсетілгендей, толваптанның дозасын азайту керек, ал пациентті толваптанмен байланысты кез келген жағымсыз реакцияларға мұқият бақылау керек.
Қабыршөп алкалоиды: Флуконазол қабыршөп алкалоидының плазмалық деңгейлерін арттыруы (мысалы, винкристин және винбластин) және CYP3A4-ке тежегіштік әсеріне байланысты, нейроуыттылыққа алып келуі мүмкін.
А дәрумені: толықтай транс - ретиной қышқылымен (A дәруменінің қышқыл түрі) және флуконазолмен біріктіріп емдеуден өткен пациенттің бір клиникалық жағдайының сипаттамасында ОЖЖ тарапынан флуконазолды қабылдауды тоқтатқаннан кейін басылған идиопатиялық бассүйекішілік гипертензия түріндегі жағымсыз әсерлердің дамығаны анықталды. Бұл біріктірілімін пайдалануға болады, бірақ ОЖЖ-мен байланысты жағымсыз әсерлерін анықтау мақсатында пациенттерді қадағалау керек.
Вориконазол (CYP2C9, CYP2C19 және CYP3A4 тежегіші): пероральді вориконазолды (1-ші күні әр 12 сағат сайын 400 мг, одан кейін 2,5 күн бойы әр 12 сағат сайын 200 мг) және пероральді флуконазолды (1-ші күні 400 мг, одан кейін 4 күн бойы әр 24 сағат сайын 200 мг) бір мезгілде қолдану вориконазол концентрациясының және AUC мәнінің, тиісінше, орта есеппен 57% (90% C1: 20%, 107%) және 79% (90% CI: 40%, 128%) артуына әкелді. Вориконазол мен флуконазолдың дозасы және/немесе жиілігін төмендету осы әсердің жойылуына әкелген жоқ. Вориконазолды флуконазолдан кейін бірден қолданған жағдайда вориконазол қолданумен байланысты жағымсыз реакцияларға мониторинг өткізу ұсынылады.
Зидовудин: Ішу арқылы қабылдағанда зидовудин клиренсінің шамамен 45 %-ға төмендейтіндігіне байланысты, флуконазол зидовудиннің Cmax және AUC на 84 % және 74 %-ға арттырады. Зидовудиннің жартылай шығарылу кезеңі флуконазолмен біріктіріп емдеуден кейін шамамен 128 %-ға ұзарады. Бұл біріктірілімді қабылдап жүрген пациенттер зидовудинді қабылдаумен байланысты жағымсыз реакцияларды анықтау мақсатында қадағалауда болуы тиіс. Зидовудиннің дозасын азайту қажет болуы мүмкін.
Азитромицин: 18 сау еріктілердің қатысуымен өткен ашық рандомизацияланған үш жақты айқаспалы зерттеу барысында азитромициннің 1200 мг бір реттік пероральді дозасының флуконазолдың 800 мг бір реттік пероральді дозасының фармакокинетикасына әсері, сондай-ақ флуконазолдың азитромицин фармакокинетикасына әсері бағаланды. Флуконазол мен азитромициннің арасында елеулі фармакокинетикалық өзара әрекеттесу анықталған жоқ.
Пероральді контрацептивтер: біріктірілімдегі оральді контрацептивті және флуконазолдың көп реттік дозаларын қолданумен екі фармакокинетикалық зерттеу жүргізілді. Флуконазол 50 мг дозасының гормондар деңгейіне ешқандай елеулі әсері байқалған жоқ, ал тәуліктік 200 мг дозасы кезінде, этинилэстрадиол мен левоноргестрелдің AUC (концентрация - уақыт қисығы астындағы ауданы) 40 % және 24 %-ға артты. Осылайша, флуконазолды жоғарыда көрсетілген дозаларда бірнеше рет қолдану ұрықтануға қарсы ішілетін біріктірілген препараттардың тиімділігіне әсер етпейді.