Метапреднилон таблетки 16 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - метилпреднизолон тиісінше 4 мг, 8 мг немесе 16 мг, қосымша заттар: лактоза моногидраты (DCL 11), микрокристалды целлюлоза (PH 102), жүгері крахмалы (1500), натрий додецил сульфаты, натрий крахмал гликоляты, магний стеараты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ түсті, екі жақты дөңес, екі жағы да тегіс, қалыңдығы 3,60 ± 0,30 мм (3,30 мм-ден 3,90 мм-ге дейін) дөңгелек пішінді таблеткалар.

Глюкокортикоидтармен жүйелі немесе жергілікті емдеуді талап ететін жағдайлар, әсіресе аутоиммундық аурулар: • қабыну және жүйелі ревматизм аурулары (мысалы, ревматоидты артрит, ювенильді ревматоидты артрит, шорбуынданатын спондилоартрит) • коллагеноздар (мысалы, жүйелі қызыл жегі, жүйелі дерматомиозит) • аллергиялық жай-күйлер (мысалы аса жоғары сезімталдық реакциялары, сарысу құю ауруы, аллергиялық жанаспалы дерматит, анафилаксиялық шок, демікпе) • өкпе аурулары (мысалы, өкпе саркоидозы) • бассүйекішілік қысымды төмендету үшін (мысалы, жаңа түзілімдердің аясында мидың ісінуі) • трансплантаттың қабылданбай ажырау реакциялары • кейбір дерматологиялық аурулар (мысалы, кәдімгі сулы бөртпе) • гематологиялық аурулар (мысалы, идиопатиялық тромбоцитопениялық пурпура, аутоиммундық гемолиздік анемия) • цитостатикалық еммен астасқан ісік аурулары (мысалы, лейкемия, қатерлі лимфома) • бауыр аурулары (мысалы, аутоиммундық гепатиттер) • неврологиялық аурулар (мысалы, жайылған склероз, миастения) • көз аурулары (мысалы, увеит, көз жүйкесінің невриті) • бүйрек аурулары (мысалы, гломерулонефрит) • асқазан-ішек аурулары (мысалы, спецификалық емес ойық жаралы колит, Крон ауруы)

Әсер ету механизмі Метилпреднизолонның әсері, басқа да глюкокортикоидтар сияқты, цитоплазмадағы стероидты рецепторлармен өзара әрекеттесу арқылы жүзеге асырылады. Стероидрецепторлық кешен жасуша ядросына тасымалданады, ДНҚ-мен байланысады және көптеген ақуыздар үшін гендердің транскрипциясын өзгертеді. Глюкокортикоидтар көптеген ақуыздардың, буындардың деструкциясын тудыратын әртүрлі ферменттердің, сондай-ақ иммундық және қабыну реакцияларында маңызды рөл атқаратын цитокиндердің синтезін бәсеңдетеді. Липокортиннің – глюкокортикоидтардың нейроэндокриндік әрекеттесуінің негізгі ақуызының синтезін индукциялайды, бұл қабыну және иммундық жауаптың төмендеуіне әкеледі. Фармакодинамикалық әсерлері Метилпреднизолонды қоса, глюкокортикоидтар көптеген жылу, механикалық, химиялық, инфекциялық және иммунологиялық агенттерге тіндік жауаптың дамуын басады немесе кедергі келтіреді. Осылайша, глюкокортикоидтар себепке әсер етпестен аурудың көріністерін азайтып, симптоматикалық түрде әсер етеді. Преднизолонға қарағанда метилпреднизолонның қабынуға қарсы әсері күшті, сонысымен де организмде натрий мен сұйықтықтың іркілуін аз тудырады, сонымен қатар вена ішіне енгізілетін метилпреднизолонның қабынуға қарсы әсері гидрокортизонның тиімділігінен кемінде төрт есе астам болады. Бұл пероральді метилпреднизолон мен гидрокортизонға да қатысты. Метилпреднизолонның эндокриндік әсеріне АКТГ секрециясын басу, эндогендік кортизол өндірілуін тежеу жатады, ұзақ уақыт қолданғанда бүйрекүсті бездері қыртысының ішінара атрофиясын тудырады. 40 мг метилпреднизолонның бір реттік дозасы кортикотропин секрециясын шамамен 36 сағат бойы тежейді. Кальций, D дәрумені, көмірсулар, ақуыз және липидтер алмасуының метаболизміне әсер етеді, сондықтан осы препараттарды ұзақ уақыт қолданған кезде қандағы глюкоза мөлшері жоғарылауы, сүйек тіні тығыздығының төмендеуі, бұлшықет атрофиясы және дислипидемия құбылыстары байқалуы мүмкін. Глюкокортикоидтар қан қысымының жоғарылауына және мінез-құлық пен көңіл-күйдің модуляциясына да ықпал етеді. Метилпреднизолонның іс жүзінде минералокортикоидты белсенділігі болмайды.

Дозалау режимі Бастапқы доза ауруға және оның ауырлық дәрежесіне байланысты. Ересектер үшін бастапқы доза тәулігіне 4-48 мг құрайды, ол аурудың ауырлау жағдайларында ұлғайтылуы мүмкін. Пероральді демеуші доза таңертеңгі уақытта тәулігіне бір рет ұсынылады. Препараттың шамамен 6 мг-ден асатын тәуліктік дозасын қабылдаған кезде жағымсыз әсерлердің қаупі айқын түрде арта түседі. Балаларға төменірек дозасы ұсынылады. Емнің басында ұсынылатын дозалары жөніндегі мәліметтер төмендегі кестеде көрсетілген. Қолданылуы — Ұсынылған бастапқы тәуліктік доза Жүйелі ревматизмдік аурулар — 4-16 мг Коллагеноздар — 20-100 мг Аллергиялық жағдайлар — 12-48 мг Өкпе аурулары — 64 мг-ден артық емес Трансплантаттың қабылданбай ажырау реакциялары; — Күніне 7 мг/кг-ден артық емес Бауыр аурулары — 16-48 мг Дерматологиялық аурулар — 80-360 мг Гематологиялық аурулар — 16-100 мг Неврологиялық аурулар — 200 мг-ден артық емес Жаңа түзілімдердің аясында мидың ісінуі — 200-1000 мг Көз аурулары — 12-40 мг Ісік аурулары — 16-100 мг Бүйрек аурулары — 32-48 мг Асқазан-ішек аурулары — 60 мг-ден артық емес Глюкокортикоидтарды ұзақ қабылдау адренокортикальді жеткіліксіздікті туындатады, ол емді тоқтатқаннан кейін бірнеше ай бойы сақталуы мүмкін. Сондықтан жедел жарақаттар, аурулар немесе хирургиялық араласым кезінде препарат дозасын арттыру қажет немесе басқа глюкокортикоидтарды қабылдауға жол беріледі. Пациенттердің ерекше топтары Бала жасындағы пациенттер Балаларға төменірек дозалары ұсынылады. Енгізу әдісі және жолы Ішке қабылдауға арналған. Тоқтату симптомдарының қаупі бар екенін көрсету Препаратты ұзақ қабылдау кезінде тоқтату синдромының алдын алу үшін кортикостероидтармен жүргізілетін ем бірнеше апта ішінде біртіндеп азайтылуы тиіс. Препаратты күнара қабылдау бүйрекүсті безі жеткіліксіздігінің және емдеу соңындағы тоқтату симптомдарының қаупін азайтады.

- метилпреднизолонға немесе «Құрамы» бөлімінде атап көрсетілген қосымша заттарға жоғары сезімталдық - жүйелі зеңдік инфекция Иммунодепрессивті әсер ететін дозаларда ГКС емін қабылдап жүрген пациенттерге тірі немесе тірі аттенуирленген вакциналарды енгізу ұсынылмайды.

Төменде ағзалар жүйесі мен даму жиілігі бойынша жағымсыз реакциялар келтірілген. Жиілігі мынадай шкала бойынша анықталады: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100 <1/10 дейін), жиі емес (≥1/1000 <1/100 дейін), сирек (≥1/10000 <1/1000 дейін), өте сирек (<1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) Жиі - Инфекциялар - Кушинг синдромының дамуы, гипофизарлық-бүйрек үсті безі жүйесінің бәсеңдеуі - Натрий және су іркілісі - Депрессия, эйфория - Катаракта - Артериялық гипертензия - Пептидтік ойық жара (тесілу және қан кету қаупі мүмкіндігі болатын) - Шеткері ісінулер, көгерулер, тері атрофиясы, акне - Балалардағы бой өсуінің іркілісі, остеопороз, бұлшықет әлсіздігі - Жара жазылуының нашарлауы - Қан плазмасындағы калий деңгейінің төмендеуі Белгісіз - Ісік лизисі синдромы, Капоши саркомасы - Оппортунистік инфекциялар - Сезімталдық реакцияларының жоғарылауы (анафилаксиялық және анафилактоидты реакцияларды қоса) - Лейкоцитоз - Гипопитуитаризм, стероидтарды тоқтату синдромы - Метаболизмдік ацидоз, липоматоз, эпидуральді липоматоз, гипокалиемиялық алкалоз, дислипидемия, глюкоза жағымдылығының бұзылуы, инсулин қажеттілігінің артуы (немесе диабеттегі оральді гипогликемиялық препараттарда), тәбеттің артуы (бұл салмақ артуына әкелуі мүмкін) - Көңіл-күйдің ауытқулары, психологиялық тәуелділік, суицидті ойлар, психoздық бұзылулар (манияны, сандырақтауды, елестеулер мен шизофренияны қоса), аффективті бұзылулар, психикалық бұзылулар, тұлғалық өзгерістер, жай-күйдің шатасуы, қозу, мінез-құлықтың қалыптан тыс болуы, ұйқысыздық, ашушаңдық - Эпидуральді липоматоз, бассүйекішілік қысымның жоғарылауы (көру жүйкесі дискісінің ісінуі болатын) [бассүйекішілік идиопатиялық гипертензия], құрысулар, амнезия, когнитивті бұзылулар, бас айналуы, бас ауыруы - Хориоретинопатия, глаукома (көру жүйкесінің зақымдануы болжамды болатын), экзофтальм, анық көрмеу - Вертиго - Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі (сезімтал пациенттер), жүрек ырғағы бұзылуы, миокард инфаркті нәтижесіндегі миокард жыртылуы - Тромбоздық бұзылулар, артериялық эмболия, гипотензия - Өкпе эмболиясы, ықылық - Геморрагиялар, ішек тесілулері, асқазаннан қан кету, панкреатит, перитонит, ойық жаралы эзофагит, эзофагит, іштің кебуі, іштің ауыруы, диарея, диспепсия, жүрек айнуы - Гепатит, бауыр ферменттері белсенділігінің жоғарылауы - Квинке ісінуі, телеангиэктазия, гирсутизм, петехиялар, эритема, стрий түзілуі, бөртпе, қышыну, есекжем, терінің гипо-/гиперпигментациясы, гипергидроз - Остеонекроз, миалгия, патологиялық сынулар, миопатия, бұлшықет атрофиясы, нейропатиялық артропатия, артралгия, миалгия - Етеккір ораламының ретсіздігі - Склеродермияға байланысты бүйрек кризі* - Қажығыштық, дімкәстану - Аланинаминотрансфераза, аспартатаминотрансфераза, сілтілік фосфатаза белсенділігі жоғарылауы, көзішілік қысымның жоғарылауы, көмірсуларға төзімділік азаюы, несепте кальций деңгейінің артуы, тері сынамаларын жүргізгенде реакцияның бәсеңдеуі - Омыртқаның компрессиялық сынулары, сіңір үзілулері (ең көбі Ахиллес сіңірінің) * Тұрғындардың әртүрлі қосалқы топтары арасында склеродермиялық бүйрек кризінің жиілігі өзгеріп тұрады. Ең жоғары қауіп диффузиялық жүйелік склеродермиясы бар пациенттерде байқалады. Ең төменгі қауіп склеродермасы шектеулі (2%) және ювенильді склеродермасы (1%) бар пациенттерде байқалады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек ҚР ДСМ Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Кортикостероидтарды қолдану кезінде ауыр артық дозаланудың клиникалық синдромдары анықталған жоқ. Кортикостероидтардың артық дозалануынан кейін жедел уыттылық және/немесе өлім жағдайлары сирек кездеседі. Емі Артық дозалану жағдайында спецификалық антидот жоқ, демеуші және симптоматикалық емдеуді бастау керек. Метилпреднизолон диализ арқылы шығарылады. Жиі артық дозалану кезінде бүйрекүсті бездері жеткіліксіздігінің дамуы мүмкін екенін ескеру керек.

Метапреднилонның құрамында лактоза бар. Сирек тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp-лактаза ферментінің тұқым қуалайтын тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы синдромы бар пациенттер бұл препаратты қабылдамауға тиіс. Арнайы сақтандырулар Иммунодепрессивті әсерлер/инфекцияларға жоғары сезімталдық Глюкокортикостероидтар инфекцияларға сезімталдықты жоғарылатуы, инфекцияның кейбір белгілерін бүркемелеуі мүмкін. Бұдан басқа, оларды қабылдау кезінде жаңа инфекциялар туындауы мүмкін. Кортикостероидтарды қолдану инфекцияға төзімділіктің төмендеуімен және оны оқшаулаудың мүмкін болмауымен қатар жүруі мүмкін. Организмнің қандай да бір аймағында бактериялар, вирустар, зеңдер, қарапайымдылар немесе гельминттер тудыратын инфекциялар тек кортикостероидтарды немесе олардың жасушалық немесе гуморальды иммунитетке, сондай-ақ нейтрофилдердің функциясына әсер ететін басқа иммунодепрессивті препараттармен біріктірілімін қолданумен байланысты болуы мүмкін. Бұл инфекциялар орташа, ауыр болуы және кейбір жағдайларда өлімге әкеліп соғуы мүмкін. Кортикостероидтардың дозасы ұлғайған сайын инфекция жұқтыру жағдайларының көбірек саны тіркеледі. Иммунодепрессивті препараттарды қабылдап жүрген пациенттер дені сау адамдарға қарағанда инфекцияларға көбірек бейім. Мысалы, желшешек пен қызылша иммунизациядан өтпеген балаларда немесе кортикостероидтармен емделген ересектерде анағұрлым ауыр болуы немесе тіпті өлімге әкелуі мүмкін. Қатар жүретін аурулардың өршуі немесе стронгилоидоз сияқты қоздырғыштардан туындаған жасырын өтетін аурулар белсенділенуі мүмкін. Кортикостероидтардан туындаған иммунитеттің төмендеуі аурудың (стронгилоидоздың) таралуына және паразит дернәсілдерінің көшуіне әкелуі мүмкін. Сондай-ақ, жіңішке ішектің және тоқ ішектің ауыр қабынуымен (энтероколитпен) және өлімге әкелетін сепсистік жағдаймен аурудың нашарлауы мүмкін. Сепсистік шоктың дамуындағы кортикостероидтардың рөлі толық анықталмаған. Ерте жүргізілген зерттеулерде пайдалы да, зиянды да әсерлері туралы хабарламалар алынды. Соңғы кездері қосымша кортикостероидтарды қолдану бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігі байқалған, сепсистік шокқа шалдыққаны анықталған пациенттер үшін пайдалы деген болжам айтылған. Алайда, оларды сепсистік шок кезінде дағдылы қолдану ұсынылмайды. Жоғары дозаларды қолдану арқылы кортикостероидтардың қысқа курстарына жүйелі шолу олардың қолданылуын растамады. Дегенмен, мета-талдаулар және әдеби деректерге бір шолу кортикостероидтардың төмен дозаларының ұзағырақ курстары (5-11 күн), әсіресе вазопрессорға тәуелді сепсистік шок алған пациенттерде өлімді азайтуы мүмкін екенін көрсетеді. Иммунодепрессивті әсер ететін дозаларда ГКС емін алатын пациенттерге тірі немесе тірі аттенуирленген вакциналарды енгізу ұсынылмайды. Тірі емес немесе белсенділігі жойылған биогенетикалық вакциналарды енгізуге болады, алайда иммунодепрессивті әсер ететін дозаларда ГКС емін алатын пациенттерге мұндай вакциналарды енгізуге емдік реакция төмендеуі немесе тіпті болмауы мүмкін. Белсенді туберкулез кезінде кортикостероидтарды пайдалану бір мезгілде туберкулезге қарсы тиісті ем жүргізілетін фульминантты немесе диссеминацияланған туберкулез жағдайларымен шектелуі тиіс. Егер кортикостероидтар латентті туберкулезге шалдыққан немесе туберкулинге реактивтілігі бар пациенттерге көрсетілсе, мұқият бақылау қажет, себебі ауру қайта басталуы мүмкін. Кортикостероидтармен ұзақ емдеу кезінде бұл пациенттер химиопрофилактика алуы тиіс. Кортикостероидтармен ем қабылдайтын пациенттерде Капоши саркомасының дамуы туралы хабарламалар алынды. Кортикостероидтарды қолдануды тоқтату клиникалық ремиссияға әкелуі мүмкін. Қан және лимфа жүйесінің бұзылыстары Ацетилсалицил қышқылы мен қабынуға қарсы стероидты емес дәрілерді кортикостероидтармен бірге сақтықпен қолдану керек. Иммундық жүйеге әсері Аллергиялық реакциялар (мысалы, ангионевроздық ісіну) дамуы мүмкін. Кортикостероидтармен парентеральді ем алатын пациенттерде тері реакциялары және анафилаксиялық/анафилактоидты реакциялар туындауының сирек жағдайлары салдарынан препаратты енгізер алдында, әсіресе пациентте анамнезінде қандай да бір дәрілік препаратқа аллергия бар болса, тиісті профилактика шараларын қабылдау қажет. Эндокриндік жүйеге әсері Әдеттен тыс күйзеліске ұшыраған кортикостероидтарды қабылдайтын пациенттерде стресс жағдайына дейін, кезінде және одан кейін тез әсер ететін кортикостероидтардың жоғары дозасы талап етілуі мүмкін. Ұзақ уақыт бойы қолданылатын ГКС фармакологиялық дозалары гипоталамус-гипофиздік-бүйрекүсті безі (ГГБ) жүйесінің бәсеңдеуіне әкелуі мүмкін (бүйрек үсті безінің салдарлы жеткіліксіздігі). Бүйрек үсті безі жеткіліксіздігінің дәрежесі мен ұзақтығы пациенттер арасында ауытқиды және ГКС емінің дозасына, жиілігіне, енгізу уақытына және ұзақтығына байланысты болады. Бұл әсерді «күнара» жүргізілетін ем арқылы барынша азайтуға болады. Сонымен қатар, өлімге әкелетін бүйрекүсті безінің жедел жеткіліксіздігі ГКС қолдануды кенеттен тоқтатқан кезде пайда болуы мүмкін. Бүйрекүсті безі қыртысының дәрі-дәрмектік салдарлы жеткіліксіздігінің туындау ықтималдығын дозаны біртіндеп төмендету арқылы азайтуға болады. Осы типтегі салыстырмалы жеткіліксіздік емді тоқтатқаннан кейін бірнеше айға созылуы мүмкін; демек, егер пациент осы кезеңде әсерге ұшыраса, осы кезең барысында стресс туындаған кезде гормональді емді қайта бастау керек. Бүйрекүсті бездерінің дәрі-дәрмектік жеткіліксіздігі дамыған кезде тұздардың және/немесе минералдардың алмасуын бақылайтын гормондардың өндірілуі бұзылуы мүмкін. Қатты күйзеліс кезінде дәрігер стресс жағдайына дейін, кезінде және одан кейін кортикостероидтарды қабылдаған пациенттерге тез әсер ететін кортикостероидтардың дозасын арттыруы мүмкін. Бүйрекүсті безі қыртысының жеткіліксіздігімен байланысты болмауы мүмкін стероидтарды тоқтату синдромы ГКС қабылдауды күрт тоқтатқаннан кейін де пайда болуы мүмкін. Бұл синдромға анорексия, жүрек айнуы, құсу, сылбырлық, бас ауыруы, қызба, буындардың ауыруы, десквамация, миалгия, салмақ жоғалту және/немесе гипотензия сияқты симптомдар кіреді. Бұл әсерлер кортикостероидтардың төмен деңгейіне емес, ГКС концентрациясының күрт өзгеруіне байланысты деп саналады. ГКС Кушинг синдромын туындатуы немесе өршітуі мүмкін болғандықтан, оларды осы синдромы бар пациенттерде қолданудан аулақ болу керек. Кортикостероидтардың әсері гипотиреозы бар пациенттерде күшейеді. Тиреоуытты мерзімді салдану (ТМС) Метапреднилон қабылдамас бұрын өзіңіздің дәрігеріңізбен немесе фармацевтпен кеңесіңіз. Тиреоуытты мерзімді салдану (ТМС) метилпреднизолоннан туындаған гипертиреозы және гипокалиемиясы бар пациенттерде пайда болуы мүмкін. ТМС бұлшықет әлсіздігінің белгілері мен симптомдары байқалатын, әсіресе гипертиреозы бар пациенттерде, метилпреднизолон емін қабылдайтын пациенттерде ТМС күдік болуы мүмкін. ТМС күдік болғанда, қандағы калий деңгейін дереу бақылау және қандағы калийдің қалыпты деңгейін қалпына келтіруді қамтамасыз ету үшін талапқа сай шаралар қабылдау қажет. Егер сіз метилпреднизолон қабылдаған кезде бұлшықет әлсіздігінен, бұлшықет ауыруынан, құрысулар мен қозғалыстың шектелуінен зардап шегіп жүрсеңіз, дереу дәрігерге жүгініңіз. Бұл метилпреднизолонмен ем қабылдайтын, қалқанша безінің белсенділігі аса жоғары (гипертиреозы бар) пациенттерде пайда болуы мүмкін тиреоуытты мерзімді салдану деп аталатын жай-күйдің симптомдары болуы ықтимал. Сізге бұл жағдайды жеңілдету үшін қосымша ем қажет болуы мүмкін. Метаболизм және тамақтану Кортикостероидтар, оның ішінде метилпреднизолон қандағы глюкоза деңгейін жоғарылатуы, бұрыннан бар қант диабетінің ағымын күшейтуі және кортикостероидтармен ұзақ ем алатын пациенттерде қант диабетінің дамуына бейімдеуі мүмкін. Психиатриялық әсерлер Кортикостероидтармен емдеу кезінде эйфориядан, ұйқысыздықтан, көңіл-күйдің өзгеруінен, тұлғалық өзгерістерден және ауыр депрессиядан бастап ауыр психоздық көріністерге дейін психикалық бұзылулар пайда болуы мүмкін. Ағымдағы эмоционалды тұрақсыздық немесе психоздық үрдістер кортикостероидтардан да ушығуы мүмкін. Жүйелі стероидтарды қолдану кезінде әлеуетті күрделі жағымсыз психикалық реакциялар туындауы мүмкін. Симптомдар әдетте емдеу басталғаннан кейін бірнеше күн немесе апта ішінде пайда болады. Реакциялардың көпшілігі дозаны төмендеткеннен немесе препаратты тоқтатқаннан кейін басылады, бірақ спецификалық емдеу қажет болуы мүмкін. Кортикостероидтарды тоқтатқаннан кейін психологиялық әсерлер туралы хабарланды, олардың жиілігі белгісіз. Пациенттерге/күтім жасаушы адамдарға, егер пациентте психологиялық симптомдар дамып жатса, әсіресе көңіл-күйдің нашарлауының немесе суицидтік ойлардың болуына күдік туындаса, медициналық көмекке жүгінуге кеңес беру керек. Пациенттерге/күтім жасаушы адамдарға жүйелі стероидтардың дозасын төмендету/тоқтату кезінде немесе одан кейін бірден туындауы мүмкін психикалық бұзылулар туралы ескертілуі тиіс. Егер пациентте немесе оның жақын туысында ауыр психикалық бұзылыс (мысалы, депрессия, биполярлы бұзылыс немесе бұдан бұрын болған кортикостероидтық психоз) болса, жүйелі кортикостероидтарды пайдалану және пациенттің жай-күйіне мониторинг жасау кезінде ерекше сақтық таныту керек. Кортикостероидтарды эпилепсиялық бұзылулары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Кортикостероидтарды Гравис миастениясы бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек (миопатия жөніндегі ақпаратты төмендегі «Қаңқа-бұлшықет жүйесіне әсері» бөлімінен қараңыз). Кортикостероидтардың үлкен дозаларын ұзақ уақыт қабылдағаннан кейін омыртқа арнасында майдың жинақталуы (эпидуральді липоматоз) туралы хабарламалар бар. Көру қабілетіне әсері Мөлдір қабық тұтастығының бұзылу қаупіне байланысты кортикостероидтарды көздің қарапайым герпес инфекциясы кезінде қолданған кезде абай болу керек. Егер пациентте глаукома болса (оның ішінде отбасы мүшелерінде болса), пациентті мұқият бақылау да маңызды. Кортикостероидтарды жүйелі немесе жергілікті қолданғанда көрудің бұзылуы мүмкін. Егер пациент анық көрмеу немесе көрудің өзге де бұзылулары сияқты симптомдарды сезінсе, болуы мүмкін себептерді бағалау үшін оны офтальмологқа жіберу керек, ол себептердің қатарында жүйелі және жергілікті кортикостероидтарды қолданғаннан кейін тіркелетін катаракта, глаукома немесе орталық серозды хориоретинопатия (ОСХР) сияқты сирек аурулар болуы мүмкін. Кортикостероидтарды ұзақ уақыт қолдану артқы субкапсулярлық катарактаға және нуклеарлы катарактаға (әсіресе балаларда), экзофтальмға немесе көзішілік қысымның жоғарылауына әкелуі мүмкін, бұл көру жүйкелеріне зақым келтіруі мүмкіндігімен глаукомаға әкеліп соғуы мүмкін. Глюкокортикоидтар көздің салдарлы зеңдік немесе вирустық инфекцияларының пайда болуына да ықпал етуі мүмкін. Кортикостероидтармен жүргізілетін ем орталық серозды хориоретинопатиямен байланысты болды, бұл торқабықтың ажырауына әкелуі мүмкін. Жүрекке әсері Дислипидемия және артериялық гипертензия сияқты глюкокортикоидтардың жүрек-қантамыр жүйесіне жағымсыз әсерлері жоғары дозалармен ұзаққа созылған емдеу жағдайында басқа да жүрек-қантамырлық қауіп факторлары бар емделіп жатқан пациенттердің қосымша жүрек-қантамыр әсеріне бейімділігін арттыруы мүмкін. Осылайша, кортикостероидтарды мұндай пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Қауіп дәрежесіндегі өзгерістерге назар аудару керек және қажет болған жағдайда қосымша кардиомониторинг жүргізу керек. Төмен доза және күнара қолдану асқынулардың жиілігін төмендетуі мүмкін. Іркілісті жүрек жеткіліксіздігінде және жақында болған миокард инфарктісінен кейін (миокардтың жыртылу қаупі) жүйелі кортикостероидтар өте қажет болған жағдайда ғана қолданылады. Пациенттер мұқият бақылауда болуға тиіс. Стероидтарды артериялық гипертензиясы бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек, өйткені жоғары артериялық гипертензияның даму қаупі одан әрі артады. Дигоксин сияқты кардиоактивті препараттарды қабылдайтын пациенттерді емдеу кезінде сақ болу керек, өйткені кортикостероидтарды қолдану кезінде электролиттік теңгерімнің бұзылуы және гипокалиемия болуы мүмкін. Кортикостероидтарды қолдану кезінде веналық тромбоэмболияны қоса алғанда, тромбоз жағдайлары туралы хабарланды. Сондықтан кортикостероидтарды тромбоэмболиялық асқынуларға шалдыққан немесе бейімділігі бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Асқазан-ішекке әсерлері Емдеу кезінде пайда болатын асқазанның ойық жаралары кортикостероидтардан екендігі туралы бірыңғай пікір жоқ. Алайда, глюкокортикостероидтармен емдеу пептидтік ойық жараның симптомдарын бүркемелеуі мүмкін, соның салдарынан тесілу немесе қан кету елеулі ауырсынусыз дамуы мүмкін. Глюкокортикостероидтармен емдеу перитониттің немесе асқазан-ішек жолдарының тесілуі, ішектің бітелуі немесе ұйқы безінің қабынуы сияқты басқа да асқазан-ішек ауруларының белгілері мен симптомдарын бүркемелеуі мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен (ҚҚСП) біріктірілім кезінде, АІЖ ойық жараларының даму қаупі артады. Кортикостероидтарды спецификалық емес ойық жаралы колит, плевралық жалқық, жақында болған ішек анастомозы, белсенді немесе жасырын ойық жаралы ауруы бар пациенттерде тесілу, абсцесс немесе басқа да іріңді инфекциялар қаупі бар пациенттерде сақтықпен пайдалану керек. Кортикостероидтардың жоғары дозалары ұйқы безінің жедел қабынуын тудыруы мүмкін. Гепатобилиарлық жүйеге әсері Кортикостероидтардың жоғары дозалары бауыр мен өт шығару жолдарының ауруларының дамуын тудыруы мүмкін, олар әдетте қайтымды (емдеуді тоқтатқаннан кейін). Сондықтан тиісті мониторинг қажет. Бауыр циррозы бар пациенттерде кортикостероидтардың әсерінің күшейгені байқалады. Қаңқа-бұлшықет жүйесіне әсері Кортикостероидтардың жоғары дозаларын пайдалану кезінде жедел миопатия жағдайлары, әдетте, жүйке-бұлшықет берілісі бұзылған (мысалы, миастения) пациенттерде немесе жүйке-бұлшықет блокаторлары (мысалы, панкурония) сияқты антихолонэргиялық препараттармен бір мезгілде ем алатын пациенттерде хабарланды. Жедел миопатия жайылған сипатқа ие, көз бұлшықеттері мен тыныс алу бұлшықеттеріне әсер етіп, тетрапарезге әкеліп соғуы мүмкін. Креатинкиназа деңгейлері жоғарылауы мүмкін. Кортикостероидтармен емдеуді тоқтатқаннан кейін клиникалық жақсарудың пайда болуы немесе қалпына келу бірнеше аптадан бірнеше жылға дейін созылуы мүмкін. Остеопороз глюкокортикоидтардың жоғары дозаларын ұзақ уақыт қолданумен байланысты жиі, бірақ сирек танылатын жағымсыз әсері болып табылады. Бүйрек және несеп шығару жүйесіне әсері Кортикостероидтарды бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Жүйелі склеродермиясы бар пациенттерде метилпреднизолонды қабылдаған кезде артериялық гипертензиямен және диурездің төмендеуімен склеродермиялық бүйрек кризінің (өліммен аяқталуы мүмкін) даму жағдайлары жиілігінің артуы байқалуы салдарынан сақ болу қажет, олар 15 мг және одан көбірек тәуліктік дозаны қабылдаған кезде байқалады. Артериялық қысымды және бүйрек функциясын (қан плазмасындағы креатинин концентрациясын) белгіленген тәртіппен бақылау керек. Бүйрек кризіне күмән туындаған кезде артериялық қысымды неғұрлым мұқият бақылау қажет. Бүйрек жеткіліксіздігі кезінде кортикостероидтарды сақтықпен қолдану қажет. Зерттеулер Гидрокортизонның немесе кортизонның орташа және жоғары дозалары артериялық қысымның жоғарылауын, тұз бен судың іркілуін, сондай-ақ калий экскрециясының жоғарылауын туғызуы мүмкін. Олар жоғары дозаларда пайдаланылатын жағдайларды қоспағанда, синтетикалық туындыларды пайдаланған кезде бұл әсерлердің ықтималдығы аз. Тұзды диеталық шектеу және калийді қосымша қабылдау қажет болуы мүмкін. Барлық кортикостероидтар кальций экскрециясын жоғарылатады. Емшаралармен байланысты жарақаттар, уланулар және асқынулар Метилпреднизолон бас жарақаттарының стандартты емі үшін көрсетілмеген және қолданылмауға тиіс. Көп орталықты зерттеу нәтижелері плацебо алған пациенттермен салыстырғанда метилпреднизолон алған пациенттерде жарақаттан кейін 2 апта және 6 ай ішінде жоғары өлім-жітімді көрсетті. Метилпреднизолонмен емдеумен себептік байланысы анықталмаған. Басқа да сақтандырулар Егде жастағы пациенттерде кортикостероидтармен ұзақ мерзімді емдеуді сақтықпен жүргізу керек, өйткені остеопороздың даму қаупі жоғары және гипертензия мүмкіндігінен сұйықтықтың сақталуы ықтимал. Глюкокортикостероидтармен емдеудің асқынулары дозаға және емдеу ұзақтығына байланысты. Пайда-қауіп әр пациент үшін жеке бағалануы керек. Бұл дозаны, емдеу ұзақтығын және емдеу сипатын таңдау үшін қажет. Метилпреднизолон мен фторхинолондарды бір мезгілде қабылдау, әсіресе егде жастағы пациенттерде сіңірдің үзілу қаупін арттырады. Жағдайды бақылау үшін кортикостероидтардың ең аз мүмкін дозасын пайдалану керек, ал дозаны төмендету мүмкін болса, төмендеу біртіндеп жүруі керек. Жүйелі кортикостероидтарды қолданғаннан кейін өлім ықтималдығы бар феохромоцитомалық криз жағдайлары туралы хабарланды. Кортикостероидтарды болжамды немесе анықталған феохромоцитомасы бар пациенттерде пайда мен қауіп арақатынасын тиісінше бағалағаннан кейін ғана қолданған жөн. Бала жасындағы пациенттер Балалар мен жасөспірімдерді кортикостероидтармен ұзақ емдеген кезде олардың өсуі мен дамуына мұқият бақылауды жүзеге асыру қажет. Ұзақ, күнделікті, екі дозаға бөлінген глюкокортикоидтық ем қабылдайтын балаларда өсу бәсеңдеуі мүмкін, және бұл режим ең шұғыл көрсеткіштермен шектелуі тиіс. Баламалы глюкокортикоидтық ем әдетте бұл жағымсыз әсерді болдырмауға немесе азайтуға мүмкіндік береді. Кортикостероидтарды ұзақ уақыт бойы қабылдаған нәрестелер мен балалар бассүйекішілік қысымның жоғарылауының ерекше қаупіне ұшырайды. Кортикостероидтардың жоғары дозалары балаларда панкреатитті тудыруы мүмкін. Балаларда гипертрофиялық кардиомиопатияның дамуы мүмкін, осыған байланысты тиісті диагноз қою керек. Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Кортикостероидтардың көлік құралын басқару немесе құрал-жабдықпен жұмыс істеу қабілетіне әсері зерттелмеген. Препараттың болуы мүмкін жағымсыз реакцияларын (бас айналу, көрудің бұзылулары, шаршау) ескере отырып, олар пайда болған кезде автокөлікті басқарудан немесе қауіптілігі зор механизмдермен жұмыс жүргізуден бас тартқан жөн.

Бұл дәрілік затты тағайындамас бұрын, жүктілерге, бала емізетін әйелдерге немесе ұрпақ өрбіту жасындағы әйелдерге кортикостероидтарды қолданудың күтілетін пайдасын ана мен эмбрионға немесе ұрыққа қатысты болжамды жағымсыз әсерлермен салыстыру қажет. Буаз жануарларға кортикостероидтарды енгізу ұрықтың дамуының бұзылыстарына, соның ішінде таңдай жарығына, жатырішілік өсудің іркілуіне әкелді және мидың өсуі мен дамуына әсер етті. Метилпреднизолонның адамның ұрпақ өрбіту функциясына әсерін талапқа сай зерттеулердің болмауына байланысты, жүктілік кезінде бұл дәрілік препаратты ана мен шарана үшін пайда мен қауіп арақатынасын мұқият бағалағаннан кейін ғана пайдалану керек. Кейбір кортикостероидтар плацента арқылы оңай өтеді. Бір ретроспективті зерттеу кортикостероидтармен ем қабылдайтын аналарда дене салмағы төмен балалардың туу жағдайларының жиілігі жоғарылағанын көрсетті. Адамдарда дене салмағы төмен балалардың туу қаупі дозаға тәуелді болып көрінеді және кортикостероидтардың төменірек дозаларын қолдану арқасында төмендеуі мүмкін. Жүктілік кезінде кортикостероидтардың елеулі дозаларын алған аналардан туған нәрестелердің ана құрсағында кортикостероидтардың үлкен дозаларының әсеріне ұшыраған нәрестелерде бүйрекүсті безі функциясының жеткіліксіздігі өте сирек кездесетініне қарамастан, бүйрекүсті безі функциясының жеткіліксіздігі белгілеріне қатысты олардың жай-күйін мұқият бақылау және бағалау қажет. Кортикостероидтардың босану барысы мен нәтижесіне әсері белгісіз. Аналары жүктілік кезінде кортикостероидтармен ұзақ ем қабылдаған жаңа туған нәрестелерде катаракта даму жағдайлары болды. Кортикостероидтар емшек сүтіне енеді. Емшек сүтіндегі кортикостероидтар емшек еметін нәрестелерде өсуді тежеуі және эндогендік ГКС өндірілуіне кедергі келтіруі мүмкін. Бұл дәрілік препараттарды бала емізетін әйелдерге егер емнің артықшылықтары нәрестелер үшін әлеуетті қауіптерінен басым түсетін жағдайда ғана тағайындау керек. Жануарларға жүргізілген зерттеулердің нәтижелері кортикостероидтардың фертильділікті төмендететінін көрсетті.

Метилпреднизолон P450 (CYP) цитохромының субстраты болып табылады және негізінен CYP3A4 изоферментімен метаболизденеді. CYP3A4 ересек адамдардың бауырында ең көп таралған CYP тектес басым изоферменті болып табылады. Ол эндогендік және синтетикалық кортикостероидтар үшін метаболизмдік I фазаның маңызды кезеңі болып табылатын стероидтардың 6β-гидроксилденуін катализдейді. Көптеген басқа қосылыстар сонымен қатар CYP3A4 изоферментінің субстраттары болып табылады, олардың кейбіреулері (басқа дәрілік заттармен бірге) глюкокортикоидтардың метаболизмін CYP3A4 изоферментінің индукциясы (белсенділенуі) немесе бәсеңдеуі есебінен өзгертетіні көрсетілген. CYP3A4 изоферментінің тежегіштері CYP3A4 изоферментінің белсенділігін бәсеңдететін дәрілік заттар, әдетте, бауыр клиренсін төмендетеді және метилпреднизолон сияқты CYP3A4 изоферментінің субстраттары болып табылатын дәрілік препараттардың қан плазмасындағы концентрациясын арттырады. CYP3A4 изоферментінің тежегіші бар болған жағдайда стероидты уыттылық құбылыстарын болдырмау үшін метилпреднизолон дозасын титрлеу керек. Кобицистат сияқты CYP3A тежегіштерімен бір мезгілде қабылдау жүйелі кортикостероидтардың жағымсыз әсерлерінің қаупін арттырады деп күтіледі. Егер пайдасы жүйелі кортикостероидтардың жағымсыз әсерлерінің қаупінен аспаса, осы біріктірілімді пайдаланудан аулақ болу керек, бұл жағдайда пациенттер жүйелі кортикостероидтардың жағымсыз әсерлерінің болуын бақылауы тиіс. Эритромицин, кларитромицин, тролеандомицин, кетоконазол, итраконазол, изониазид, дилтиазем, мибефрадил, апрепитант, фозапрепитант, АИТВ протеаза тежегіштері (индинавир, ритонавир), циклоспорин және этинилэстрадиол/норэтистерон CYP3A4 изоферментінің тежегіштері болып табылады. Грейпфрут шырыны да CYP3A4 изоферментінің тежегіші болып табылады. CYP3A4 изоферментінің индукторлары CYP3A4 изоферментінің белсенділігін индукциялайтын дәрілік заттар әдетте бауыр клиренсін арттырады және CYP3A4 субстраты болып табылатын препараттардың қан плазмасындағы концентрациясын төмендетеді. Бірге қолданған кезде қажетті әсер алу үшін метилпреднизолон дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Бұл топқа рифампицин, карбамазепин, фенобарбитал, примидон және фенотоин сияқты препараттар кіреді. CYP3A4 изоферментінің субстраттары CYP3A4 изоферментінің басқа субстратының қатысуымен метилпреднизолонның бауыр клиренсі өзгеруі мүмкін, бұл метилпреднизолон дозасын тиісті түрде түзетуді талап етуі мүмкін. Препараттарды монотерапия түрінде қолданғанда пайда болатын жағымсыз құбылыстар препараттарды бір мезгілде қолданғанда жиі пайда болу ықтималдығы бар. Глюкокортикоидтар, соның ішінде метилпреднизолон оларды бірге қолданған кезде плазмадағы такролимус концентрациясын жоғарылатуы мүмкін, кортикостероидтарды тоқтатқанда плазмадағы такролимус концентрациясы жоғарылайды. Метилпреднизолонды және циклоспоринді бір мезгілде қолданған кезде құрысулардың пайда болу жағдайлары байқалды. Осы препараттарды бір мезгілде енгізу метаболизмнің өзара тежелуін тудыратындықтан, құрысулар және басқа да жағымсыз әсерлер осы препараттардың әрқайсысын монотерапия ретінде қолданумен байланысты болып, оларды бірге қолданғанда жиі туындауы мүмкін. Метапреднилон аддитивті иммуносупрессивті әсерге иеленген, бұл емдік әсерлерді немесе АИТВ протеазаларымен бірге қабылдаған кезде әртүрлі жағымсыз реакциялардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Метилпреднизолон изониазидтің ацетилдену жылдамдығына және клиренсіне әсер етуі мүмкін. CYP3A4 изоферментімен байланыссыз әсерлер Метилпреднозолонды қолданумен байланысты басқа дәрілік өзара әрекеттесулер мен әсерлер төмендегі кестеде сипатталған. Кестеде метилпреднизолонды қолдануға байланысты дәрілік заттардың өзара әрекеттесуі мен әсерлерінің ең көп таралған және/немесе маңызды клиникалық мәні бар тізімі мен сипаттамасы келтірілген. 1-кесте. Метилпреднизолонды басқа дәрілік заттармен немесе заттармен бірге қолданған кездегі маңызды өзара әрекеттесулер/әсерлер Дәрілік заттың класы немесе түрі - дәрілік зат немесе зат — Өзара әрекеттесу/әсер Бактерияға қарсы препараттар - фторхинолондар — Фторхинолон мен глюкокортикостероидтарды бірге қолдану, әсіресе егде жастағы адамдарда сіңірдің үзілу қаупін арттырады Пероральді антикоагулянттар — Метилпреднизолон пероральді антикоагулянттардың әсеріне әртүрлі ықпал етеді. Кортикостероидтармен бір мезгілде қолданған кезде антикоагулянттардың күшеюі, сондай-ақ әсерінің азаюы туралы хабарланады. Қажетті антикоагулянттық әсерді сақтау үшін коагулограмманы үнемі бақылау қажет. Н-холинолитиктер (миорелаксанттар) - Нейробұлшықет берілісінің блокаторлары — Кортикостероидтар холинолитикалық препараттардың әсеріне ықпал етуі мүмкін. 1. Кортикостероидтар мен н-холинолитиктердің жоғары дозаларын бір мезгілде қолданған кезде жедел миопатия жағдайлары туралы хабарланды. 2. Кортикостероидтармен бір мезгілде қолданғанда панкуроний және векуроний блокадасы әсерінің антагонизмі байқалды. Бұл әсерді кез келген н-холинолитиктерді қолданған кезде күтуге болады. Холинэстераза тежегіштері — Стероидтер гравис миастениясы бар пациенттерде холинэстераза тежегіштерінің әсерін төмендетуі мүмкін. Гипогликемиялық препараттар — Кортикостероидтар қан плазмасындағы глюкоза концентрациясын жоғарылатуы мүмкін болғандықтан, гипогликемиялық препараттардың дозасын түзету қажет болуы мүмкін. Ароматаза тежегіштері - аминоглутетимид — Аминоглутетимидпен индукцияланған бүйрекүсті безі функциясының бәсеңдеуі ұзақ ГКС емінен туындаған эндокриндік өзгерістерді күшейтуі мүмкін. Иммуносупрессанттар — Бір мезгілде қолдану метаболизмнің өзара тежелуін тудырады, бұл бір немесе екі препараттың қан плазмасындағы концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Сондықтан, осы препараттардың әрқайсысын монотерапия ретінде қолдануға байланысты жағымсыз әсерлер оларды бірге қолданған кезде жиі пайда болуы мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) - ацетилсалицил қышқылының жоғары дозалары — 1. Кортикостероидтарды және ҚҚСП-ны бір мезгілде қолдану кезінде асқазан-ішектен қан кету және ойық жаралардың пайда болу жағдайларының жиілігі жоғарылауы ықтимал. 2. Метилпреднизолон жоғары дозаларда қабылданатын ацетилсалицил қышқылының клиренсін арттыруы мүмкін. Метилпреднизолонмен емдеуді тоқтату қан плазмасындағы салицилаттар концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін, бұл салицилаттардың уыттылық қаупінің артуына әкелуі мүмкін. Қан плазмасындағы калий концентрациясын төмендететін препараттар — Кортикостероидтар мен қан плазмасындағы калий концентрациясын төмендететін препараттарды (мысалы, диуретиктер, амфотерицин В, іш жүргізетіндер) бір мезгілде қолданғанда пациенттерді гипокалиемияның дамуына қатысты мұқият бақылау керек. Сондай-ақ кортикостероидтарды ксантиндер немесе β2-агонистермен бір мезгілде қолданғанда гипокалиемияның даму қаупі жоғары екенін ескеру керек.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!