Метикур порошок

Бір құтының ішінде белсенді зат - натрий сукцинаты метилпреднизолонының буферленген (3% буферлі) лиофилизацияланған ұнтағы 347.5 мг (250 мг метилпреднизолонға баламалы). Еріткіш - 4 мл инъекцияға арналған стерильді су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ немесе ақ дерлік түсті лиофилизацияланған ұнтақ. Қалпына келтіруден кейін: механикалық қосылыстардан бос мөлдір ерітінді.

Метикур препараты кортикостероидтардың жылдам және барынша жоғары әсері қажет болатын жай-күйлерді емдеу үшін көрсетілген, оның ішінде: Эндокриндік аурулар: бүйрек үсті бездері қыртысының бастапқы және салдарлы жеткіліксіздігі (осы ретте гидрокортизон немесе кортизон таңдау препараттары болып табылады; қажет болған жағдайда синтетикалық аналогтарды минералокортикоидтармен біріктіріп қолдануға болады; минералокортикоидтарды бір мезгілде қолдану, әсіресе, балаларды емдеуде маңызды), бүйрек үсті бездері қыртысының жедел жеткіліксіздігі, бүйрек үсті бездерінің туа біткен гиперплазиясы, қатерлі ісіктер кезіндегі гиперкальциемия, іріңсіз тиреоидит. Ревматизмдік аурулар: қысқа мерзімді қолдануға арналған қосымша ем ретінде (жедел көрініс немесе өршу жағдайында): ревматоидты артрит (ювенильді ревматоидты артритті қоса, төмен дозаларды қолданғанда), псориаздық артрит, шорбуынданатын спондилит, жедел подагралық артрит, жарақаттанудан кейінгі остеоартрит, жедел спецификалық емес теносиновит, жедел және жеделге жуық бурсит, эпикондилит, остеоартрит кезіндегі синовит. Дәнекер тіннің жүйелік аурулары: өршу кезеңінде немесе жекелеген жағдайларда мына аурулар кезінде демеуші ем ретінде: жүйелі қызыл жегі, жүйелі дерматомиозит (полимиозит), жедел ревмокардит. Дерматологиялық аурулар: сулы бөртпе, ауыр мультиформалы эритема (Стивенс-Джонсон синдромы), эксфолиативті дерматит, буллезді герпес пішінді дерматит, ауыр псориаз, ауыр себореялық дерматит және микоз. Аллергиялық реакциялар: стандартты ем тиімсіз болған ауыр немесе аллергиялық жай-күйлерді бақылау; бронх демікпесі, жанаспалы дерматит, атопиялық дерматит, сарысу құю ауруы, маусымдық немесе көп жылдық аллергиялық ринит, дәрілік заттарға аса жоғары сезімталдық реакциясы, қан құюдан кейінгі есекжем, көмейдің жедел инфекциялық емес ісінулері. Офтальмологиялық аурулар: көздің зақымдануымен ауыр жедел және созылмалы аллергиялық және қабыну үдерістері, мысалы: көздің зақымдануымен белдемелі герпес, ирит, иридоциклит, хориоретинит, диффузды артқы увеит және хориоидит, көру жүйкесінің невриті, симпатикалық офтальмия, алдыңғы сегменттің қабынуы, аллергиялық конъюнктивит, мөлдір қабықтың аллергиялық шеткі ойық жарасы, кератит. Асқазан-ішек жолының аурулары: осындай аурулар кезіндегі қатер шекті кезеңдер: ойық жаралы колит (жүйелік ем); аймақтық энтерит (жүйелік ем). Тыныс алу ағзаларының аурулары: өкпе саркоидозы, бериллиоз, басқа әдістермен емге берілмейтін Лоффлер синдромы, аспирациялық пневмония және ошақтық немесе диссеминацияланған өкпе туберкулезі (туберкулезге қарсы химиялық еммен біріктіріп). Гематологиялық аурулар: жүре пайда болған (аутоиммундық) гемолиздік анемия, ересектердегі салдарлы тромбоцитопения, эритробластопения (эритроциттік анемия), туа біткен гипоплазиялық анемия (эритроидты), ересектердегі идиопатиялық тромбоцитопения пурпурасы (тек вена ішіне; бұлшықет ішіне енгізу қарсы көрсетілімді). Онкологиялық аурулар: ересектердегі лейкоздар мен лимфомалар, балалардағы жедел лейкоз сияқты аурулардың паллиативті емі ретінде. Ісінумен қатар жүретін жай-күйлер: диурезді көтермелеу және уремиясыз, идиопатиялық типті немесе жүйелі қызыл жегі тудырған нефроздық синдроммен болатын протеинурия кезінде ремиссияға жету үшін. Жүйке жүйесінің аурулары: өршу фазасындағы жайылған склероз. Шок күйлерін емдеу: стандартты ем тиімсіздігі кезіндегі шок: кардиогенді шок, сепсистік шок, анафилаксиялық шок, гиповолемиялық шок, асқынған шок күйлері, жарақаттар, күйіктер, әртүрлі этиологиядағы шоктың кеш білінетін түрлері және жедел жұлын зақымдануы. Басқа қолдану көрсетілімдері: субарахноидальді кеңістік блокадасы немесе блокада қатерімен болатын туберкулезді менингит, туберкулезге қарсы тиісті химиялық еммен біріктірілімде; жүйке жүйесінің немесе миокард зақымдануымен болатын трихинеллез.

ATХ коды H02AB04 Әсер ету механизмі Метилпреднизолон құрамында фтор жоқ синтетикалық кортикостероид түрінде болады. Метилпреднизолонның қабынуға қарсы әсері, су мен тұзды іркіп қалатын индукциялық әсері азырақ преднизолонға қарағанда, күшті білінеді. Фармакодинамикалық әсерлері Метилпреднизолон натрий сукцинатының метилпреднизолон сияқты метаболизмдік және қабынуға қарсы әсері бар. Екі қосылыстың да баламалы дозаларда парентеральді енгізу кезіндегі биологиялық белсенділігі бірдей. Егер индикатор ретінде эозинофилдер санының азаюы қабылданса, вена ішіне енгізуден кейін метилпреднизолон натрий сукцинатының тиімділігі, гидрокортизон натрий сукцинатына қарағанда, кемінде 4 есе жоғары. Осы параметр метилпреднизолон мен гидрокортизонды пероральді қабылдаудан кейінгі салыстырмалы тиімділігімен сәйкестігін көрсетеді. Глюкокортикоидтардың айқын және әртүрлі метаболизмдік әсері бар. Олар организмнің әр түрлі қоздырғыштарға иммундық жауабының төмендеуін туындатады. Тұздарды іркіп қалу қасиеті бар табиғи глюкокортикоидтар (гидрокортизон және кортизон) бүйрек үсті бездері қыртысының жеткіліксіздігінде орын басу емі ретінде қолданылады. Олардың синтетикалық аналогтары жүйелер мен ағзалардың кейбір ауруларында, бірінші кезекте, қабынуға қарсы әсеріне байланысты қолданылады.

Дозалау режимі Метикур препаратын бұлшықет ішіне немесе вена ішіне енгізуге немесе вена ішіне инфузия түрінде енгізуге болады, бірақ шұғыл жағдайларда вена ішіне енгізу қолайлы әдіс болып табылады. Метикурды жоғары дозада вена ішіне енгізгенде оны кем дегенде 30 минут ішінде енгізу керек. 250 мг-ға дейінгі дозаларды вена ішіне кемінде бес минут енгізу керек. Дозалау талаптары әртүрлі және дозалар емделетін ауруға, оның ауырлығына және пациенттің бүкіл емдеу курсындағы реакциясына байланысты жеке таңдалуы керек. Қауіп-пайда арақатынасы туралы шешім әрбір жеке жағдайда тұрақты негізде қабылдануы тиіс. Тиісті демеуші дозаны адекватты клиникалық реакцияны сақтауға мүмкіндік беретін ең аз дозаға жеткенге дейін тиісті уақыт аралықтарынан кейін препараттың бастапқы дозасын аз бөліктермен төмендету арқылы анықтау керек. Егер ұзақ терапиядан кейін препаратты қабылдауды тоқтату қажет болса, оны біртіндеп тоқтату керек, препаратты тоқтату күрт болмауы керек. Жедел жәрдемнің алғашқы кезеңінен кейін ұзақ әсер ететін инъекциялық препаратты немесе пероральді препаратты қолдануды қарастырған жөн. Венаішілік инфузия үшін бастапқыда дайындалған ерітіндіні судағы 5% декстроза ерітіндісімен, изотониялық физиологиялық ерітіндімен немесе изотониялық физиологиялық ерітіндідегі 5% декстроза ерітіндісімен сұйылтуға болады. Басқа препараттармен үйлесімділік проблемаларын болдырмау үшін Метикурды бөлек, тек жоғарыда көрсетілген ерітінділермен енгізу керек. Ең аз тиімді дозаны ең аз уақыт ішінде қолданған кезде жағымсыз әсерлерді азайтуға болады. Парентералды дәрілік препараттарды енгізу алдында қатты бөлшектердің бар-жоғын және түсінің өзгеруін көзбен тексеру керек. Ересектер Дозаны жағдайдың ауырлығына қарай өзгерту керек, бастапқы доза 10-нан 500 мг-ға дейін өзгеруі мүмкін. Трансплантациядан кейін трансплантаттың қабылданбай ажырау реакцияларын емдеуде тәулігіне 1 г дейін доза қажет болуы мүмкін. Дозалар мен қолдану хаттамалары трансплантаттың қабылданбай ажырау реакцияларын емдеудегі зерттеулерде әр түрлі болғанымен, жарияланған әдебиеттердегі деректер осы деңгейдегі дозаларды қолдануды қолдайды және көбінесе жедел қабылданбай ажырау кезінде 500 мг-дан 1 г-ға дейінгі дозалар қолданылады. Мұндай дозалармен емдеу пациенттің жай-күйі тұрақтануына дейінгі 48-72 сағат кезеңімен шектелуі керек, өйткені ұзақ уақыт бойы жоғары дозада кортикостероидтармен емдеу ауыр жағымсыз әсерлерді тудыруы мүмкін. Төменде ересектерге арналған дозалау бойынша ұсыныстар берілген Бірнеше күн ішінде (әдетте ≤ 5 күн) тәулігіне 250 мг немесе одан да көп енгізуді көздейтін метилпреднизолонмен венаішілік пульс-терапия өршу эпизодтары немесе стандартты терапияға жауап бермейтін жағдайлар кезінде қолданылуы мүмкін, мысалы: ревматизм аурулары, жүйелі қызыл жегі, гломерулонефрит немесе жегі нефриті сияқты ісіну жағдайлары. Стандартты терапияға жауап бермейтін жайылған склерозда (немесе өршу эпизодтары кезінде) 30 минут ішінде 3 немесе 5 күн бойы тәулігіне 500 немесе 1000 мг импульсті қолдану керек. Анафилаксиялық реакцияларда алдымен дереу гемодинамикалық әсер ету үшін адреналин немесе норадреналин енгізу керек, содан кейін басқа жалпы қабылданған емшаралармен бірге Метикурды (метилпреднизолон натрий сукцинаты) вена ішіне енгізу керек. Кортикостероидтардың ұзаққа созылатын гемодинамикалық әсеріне байланысты жедел анафилаксиялық реакциялар ұстамаларының қайталануын болдырмау үшін маңызды екендігі туралы дәлелдер бар. Аллергиялық реакциялар кезінде Метикур жағдайды бір жарым-екі сағат ішінде жеңілдете алады. Демікпе статусы бар пациенттерге Метикурды 40 мг вена ішіне енгізуге болады, оны пациенттің реакциясына байланысты қайталауға болады. Демікпесі бар кейбір пациенттерге бірнеше сағат бойы вена ішіне тамшылатып баяу енгізген жөн. Трансплантациядан кейінгі трансплантаттың қабылданбай ажырау реакцияларында қабылданбай ажырау кризін бәсеңдету үшін тәулігіне 1 г-ға дейінгі дозалар қолданылды, ал 500 мг-ден 1 г-ға дейінгі дозалар жедел қабылданбай ажырау кезінде жиі қолданылады. Емдеуді пациенттің жағдайы тұрақталғанға дейін ғана жалғастыру керек, әдетте 48-72 сағаттан аспайды. Мидың ісінуі кезінде кортикостероидтар ми ісіктерімен (бастапқы немесе метастаздық) байланысты мидың ісінуін азайту немесе алдын алу үшін қолданылады. Ісіктен туындаған ісінуі бар пациенттерде бассүйекішілік қысымның қайта жоғарылауына жол бермеу үшін кортикостероидтардың дозаларын азайту маңызды секілді. Егер дозаны төмендету кезінде мидың ісінуі бәрібір пайда болса (бассүйекішілік қан кетуді қоспағанда), көбірек көлемде және жиірек парентералды енгізуді қайта бастау керек. Кейбір қатерлі жаңа түзілімдері бар пациенттер бірнеше ай бойы немесе тіпті өмір бойы пероральді кортикостероидты терапияны жалғастыруды қажет етуі мүмкін. Сәулелік терапия кезінде ісінуді бақылау үшін осындай немесе жоғарырақ дозаларды енгізген жөн. Ми ісігімен байланысты ісінуде ұсынылатын дозалау сызбалары келесідей: A сызбасы (1) — Дозасы (мг) — Енгізу жолы — Аралығы (сағат) — Енгізу ұзақтығы Операцияға дейін — 20 — Бұлшықет ішіне — 3-6 Операция кезінде — 20-40 — Вена ішіне — 1 Операциядан кейін — 20 — Бұлшықет ішіне — 3 — 24 сағат 16 — Бұлшықет ішіне — 3 — 24 сағат 12 — Бұлшықет ішіне — 3 — 24 сағат 8 — Бұлшықет ішіне — 3 — 24 сағат 4 — Бұлшықет ішіне — 3 — 24 сағат 4 — Бұлшықет ішіне — 6 — 24 сағат 4 — Бұлшықет ішіне — 12 — 24 сағат 2 сызбасы — Дозасы (мг) — Енгізу жолы — Аралығы (сағат) — Енгізу ұзақтығы Күндері Операцияға дейін 2-3 — 40 — Бұлшықет ішіне — 6 — 2-3 Операциядан кейін — 40 — Бұлшықет ішіне — 6 — 3-5 3-5 — 20 — Пероральді — 6 — 1 12 — Пероральді — 6 — 1 8 — Пероральді — 8 — 1 4 — Пероральді — 12 — 1 4 — Пероральді — 1 10 күннен кейін емдеуді тоқтату керек. Ересектердегі жайылған склероздың өршуін емдеуде ұсынылатын доза 3 күн ішінде тәулігіне 500 мг немесе күніне 1 г құрайды. Метикурды кем дегенде 30 минут бойы вена ішіне инфузия түрінде енгізу керек. Басқа көрсетілімдер үшін бастапқы доза ауруға немесе жағдайға байланысты 10-нан 500 мг-ға дейін өзгеруі мүмкін. Ауыр жедел жағдайларды қысқа мерзімді емдеу үшін жоғары дозалар қолданылады. 250 мг – ға дейінгі бастапқы дозаларды вена ішіне кемінде 5 минут, ал 250 мг-дан жоғары дозаларды кемінде 30 минут енгізу керек. Кейінгі дозаларды пациенттің реакциясы мен клиникалық жағдайымен анықталатын аралықпен вена ішіне немесе бұлшықет ішіне енгізуге болады. Кортикостероидтармен ем қосымша ретінде қолданылады және стандартты терапияны алмастырмайды. Метикур препараты интратекальді немесе эпидуральді қолдануға арналмаған. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Трансплантациядан кейін трансплантаттың қабылданбай ажырау реакцияларын емдеуде 3 күнге дейін тәулігіне 10 - нан 20 мг/кг-ға дейінгі доза, ең жоғары доза тәулігіне 1 г-ға дейін ұсынылады. Демікпе статусын емдеу кезінде 1-3 күн ішінде тәулігіне 1-ден 4 мг/кг-ға дейінгі доза ұсынылады. Егде жастағы пациенттер Метикур препараты негізінен жедел қысқа мерзімді жағдайларда қолданылады. Егде жастағы пациенттерде препараттың дозасын өзгерту қажет емес. Алайда, егде жастағы пациенттерді емдеуді кортикостероидтардың егде жастағылардағы кең таралған жағымсыз әсерлерімен байланысты ауыр зардаптарын ескере отырып, жоспарлау керек. Препаратты қолдану кезінде егде жастағы пациенттер клиникалық қадағалауда болуы тиіс. Бауыр және бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек және бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде Метикур препаратын медициналық бақылаумен, сақтықпен қолдану керек. Енгізу әдісі мен жолы Препарат инъекция түрінде немесе венаішілік инфузия ретінде, бұлшықет ішіне және вена ішіне енгізуге арналған. Вена ішіне (немесе бұлшықет ішіне) инъекция түрінде енгізу үшін лиофилизацияланған ұнтақты құтыға еріткіш қосу жолымен еріту керек. Кезек күттірмейтін жағдайларда венаішілік инъекция түрінде енгізген дұрыс. Қажетті дозаны вена ішіне баяу (бірнеше минут ішінде) енгізу керек. Бұлшықетішілік инъекцияларды терең енгізу керек. Препарат изотониялық физиологиялық ерітіндімен немесе глюкоза ерітіндісімен үйлесімді. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына көрсетілім Тоқтату синдромының даму қаупіне байланысты метилпреднизолон қолдануды күрт тоқтатуға болмайды, препаратты тоқтатуды белгілі бір уақыт кезеңі ішінде біртіндеп жүргізу қажет. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Осы дәрілік препаратты қолдану бойынша қосымша сауалдар туындағанда кеңес алу үшін дәрігерге немесе фармацевтке хабарласу керек.

- метилпреднизолонға, басқа глюкокортикоидтарға немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жүйелік зеңді инфекциялар - жүйелік инфекциялар, микробқа қарсы спецификалық ем жүргізілмеген жағдайларда - интратекальді енгізу жолы - безгек кезінде мидың ісінуі Кортикостероидтардың иммуносупрессиялық дозаларын қабылдайтын пациенттерге тірі немесе әлсіреген тірі вакциналарды енгізуге қолдануға болмайды.

Сирек - анық көрмеу Белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) - инфекциялар (клиникалық симптомдар мен белгілердің бәсеңдеуімен инфекциялардың жоғары сезімталдығы мен ауыр ағымын қоса); оппортунистік инфекциялар; жасырын туберкулездің қайталануы; перитонит# - кортикостероидты терапия алған пациенттерде Капоши саркомасының даму жағдайлары туралы хабарланды. Кортикостероидтарды қабылдауды тоқтату клиникалық ремиссияға әкелуі мүмкін - лейкоцитоз - аса жоғары сезімталдық реакциялары (анафилаксиялық және анафилактоидтық реакциялар) - Кушинг синдромының дамуы, гипофиз-бүйрек үсті безі жүйесінің бәсеңдеуі; стероидтарды тоқтату синдромы (қызба, миалгия, артралгия, ринит, конъюнктивит, терінің ауырсынатын қышуы және салмақ жоғалтуды қоса) - метаболизмдік ацидоз, натрий мен судың іркілуі, глюкозаға жағымдылығының бұзылуы, гипокалиемиялық алкалоз, дислипидемия - инсулинге деген қажеттіліктің жоғарылауы (немесе диабетегі оральді гипогликемиялық препараттар), липоматоз, тәбеттің жоғарылауы (бұл салмақтың өсуіне әкелуі мүмкін), эпидуральды липоматоз - барлық кортикостероидтарды қолдану кезінде аффективті бұзылулар (мысалы, ашушаңдық, эйфория, депрессия және көңіл-күйдің тұрақсыздығы, есірткіге тәуелділік және суицидтік ойлар), психоздық реакциялар (мания, сандырақ, елестеулер және шизофренияны қоса), мінез-құлық бұзылыстары, ашушаңдық, мазасыздық, ұйқының бұзылуы және когнитивті бұзылулар, соның ішінде шатасу және амнезия сияқты психикалық реакциялардың кең ауқымы тіркелген. Реакциялар ересектерде де, балаларда да болуы мүмкін. Ересектерде ауыр реакциялардың жиілігі 5-6% құрайды деп есептеледі. Кортикостероидтарды тоқтатудың психологиялық салдары туралы хабарланды; жиілігі белгісіз - бассүйекішілік қысымның жоғарылауы (көру жүйкесі дискісінің ісінуімен) [бассүйекішілік қатерсіз гипертензия], құрысулар, амнезия, когнитивті бұзылулар, бас айналу, бас ауруы - вертиго - созылмалы жүрек жеткіліксіздігі (сезімтал пациенттерде), жүрек ырғағының бұзылуы - артериялық гипертензия, гипотензия, - тромбоздық бұзылулар, құйылулар - өкпе эмболиясы, ықылық - ойық жара ауруы (ойық жараның тесілуі және ойық жарадан қан кетуі мүмкін), асқазаннан қан кету, ішектің тесілуі, панкреатит, ойық жаралы эзофагит, эзофагит, өңеш кандидозы. іштің ауыруы, іштің кебуі, диарея, диспепсия, жүрек айну, құсу, ауыздағы жағымсыз дәм, әсіресе тез қабылдаған кезде - гепатит†, бауыр ферменттерінің белсенділігінің артуы (АЛТ, АСТ) - экхимоздар, тері атрофиясы (жұқа нәзік тері), безеу бөртпесі, ангионевроздық ісіну, петехиялар, стрии, телеангиэктазия, терінің гипопигментация немесе гиперпигментациясы, гирсутизм, бөртпе, эритема, қышыну, есекжем, гипергидроз - өсудің кідіруі, остеопороз, бұлшықет әлсіздігі, остеонекроз, патологиялық сынықтар, бұлшықет атрофиясы, миопатия, нейропатиялық артропатия, буын ауруы миалгия - етеккір оралымының ретсіздігі, аменорея - жаралардың баяу жазылуы, шеткері ісінулер, инъекция орнындағы реакциялар, шаршағыштық, дімкәстік, тоқтату симптомдары - ұзақ емдеуден кейін кортикостероидтардың дозасын тым тез төмендету бүйрек үсті безінің жедел жеткіліксіздігіне, гипотонияға және өлімге әкелуі мүмкін. Алайда, бұл үздіксіз терапия жүргізілген кезде кортикостероидтарға көбірек қолданылады - көзішілік қысымның жоғарылауы, көмірсуларға жағымдылықтың төмендеуі, қандағы калийдің төмендеуі (калийдің жоғалуы), несептегі кальцийдің жоғарылауы, қандағы сілтілі фосфатаза деңгейінің жоғарылауы, қандағы мочевина деңгейінің жоғарылауы, тері сынамаларын жүргізу кезінде реакциялардың бәсеңдеуі - омыртқаның жаншылып сынуы, сіңірдің үзілулері (ең жиісі ахиллес сіңірі) † Вена ішіне енгізгенде гепатит жағдайлары туралы хабарланды. # Перитонит тесілу, бітелу немесе панкреатит сияқты асқазан-ішек бұзылыстарының негізгі белгілері немесе симптомдары болуы мүмкін. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медицина қызметкеріне, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Кортикостероидтарды қолдану кезінде ауыр артық дозаланудың клиникалық синдромдары тіркелмеген. Артық дозалану жағдайында демеуші және симптоматикалық ем жүргізу ұсынылады. Метилпреднизолон диализ кезінде шығарылады. Ұзақ уақыт артық дозаланғанда белгілі бір уақыт кезеңі ішінде дозаны біртіндеп төмендету жолымен бүйрек үсті бездері функциясының бәсеңдеуін болдырмау керек.

Иммунитеттің төмендеуі / инфекцияларға сезімталдықтың жоғарылауы Кортикостероидтар инфекцияларға сезімталдықты арттыруы, инфекцияның кейбір белгілерін бүркемелеуі және оларды қолдану кезінде жаңа инфекциялар пайда болуы мүмкін. Қабыну реакциясы мен иммундық функцияны бәсеңдету зеңдік, вирустық және бактериялық инфекцияларға сезімталдықты және олардың ауырлығын арттырады. Клиникалық көрініс көбінесе атипті болуы мүмкін және диагноз қойылғанға дейін өте асқынған сатысына жетуі мүмкін. Иммуносупрессиялық препараттарды қабылдайтын пациенттер сау адамдарға қарағанда инфекцияларға бейім болады. Мысалы, желшешек пен қызылша иммунитеті төмен балаларда немесе кортикостероидтарды қабылдайтын ересектерде ауыр болуы немесе тіпті өлімге әкелуі мүмкін. Желшешек, әдетте жеңіл ауру, иммунитеті төмен пациенттерде ол өлімге әкелуі мүмкін екенін ескеру қажет. Желшешекпен ауырмаған пациенттерге (немесе балалардың ата-аналарына) желшешекпен немесе белдемелі теміреткімен ауыратын науқастармен тығыз жеке жанасудан аулақ болуды ұсыну керек, егер олармен байланыста болса, дереу медициналық көмекке жүгіну қажет. Жүйелік кортикостероидтарды қабылдайтын немесе алдыңғы 3 айда оларды қолданған иммунитеті әлсіреген пациенттерге желшешекке/ белдемелі теміреткіге (VZIG) қарсы иммуноглобулинмен пассивті иммунизация қажет. Иммунизация желшешекпен науқасқа жанасудан кейін 10 күн ішінде жүргізілуі керек. Егер желшешек диагнозы расталса, ауру мамандандырылған көмек пен шұғыл емдеуді қажет етеді. Кортикостероидтарды қабылдауды тоқтатуға болмайды және дозаны арттыру қажет болуы мүмкін. Қызылшамен ауыратын науқаспен жанасудан аулақ болу керек. Науқаспен байланыста болған кезде дереу дәрігерге жүгіну керек. Иммуноглобулинді бұлшықет ішіне енгізу арқылы профилактика қажет болуы мүмкін. Сол сияқты, кортикостероидтарды Strongyloides (острицалардың) инвазиясы сияқты белгілі немесе болжамды паразиттік инфекциялары бар пациенттерде өте сақтықпен қолдану керек, бұл Strongyloides гиперинфекциясына және жиі ауыр энтероколитпен және өлімге әкелуі ықтимал грамтеріс септицемиямен бірге жүретін балаңқұрттардың кең миграциясымен таралуына әкелуі мүмкін. Иммунитеті төмен адамдарға тірі вакциналарды енгізуге болмайды. Антиденелердің басқа вакциналарға реакциясы төмендеуі мүмкін. Белсенді туберкулезде кортикостероидтарды қолдану тиісті туберкулезге қарсы режиммен бірге ауруды емдеу үшін кортикостероидтар қолданылатын шұғыл немесе диссеминирленген туберкулездің осы жағдайларымен шектелуі керек. Егер кортикостероидтар жасырын туберкулезбен немесе туберкулиндік реактивтілікпен ауыратын пациенттерге көрсетілсе, мұқият бақылау қажет, себебі аурудың қайта жандануы мүмкін. Кортикостероидтармен ұзақ мерзімді терапия кезінде мұндай пациенттер химиопрофилактика алуы тиіс. Кортикостероидты терапия алатын пациенттерде Капоши саркомасының даму жағдайлары туралы хабарланды. Емдеуді тоқтату клиникалық ремиссияға әкелуі мүмкін. Иммундық жүйеге әсері Аллергиялық реакциялардың дамуы мүмкін. Метикурмен парентералды терапиядан кейін тері реакциялары және анафилаксиялық/анафилактоидты реакциялар туралы сирек хабарланды. Препаратты қолданатын дәрігерлер мұндай жағдайға дайын болуы керек. Кортикостероидтарды қолданар алдында, әсіресе егер пациенттің анамнезінде дәрілік препараттарға аллергиялық реакциясы болса тиісті сақтық шараларын қолдану керек. Эндокриндік әсері Кортикостероидты ем қабылдап жүрген пациенттерге және осы кезеңде қандай да бір стресстік жағдай болған кезде, стресске дейін, оның кезінде және одан кейін тез әсер ететін кортикостероидтардың дозасын ұлғайту көрсетіледі. Ұзақ уақыт бойы енгізілген кортикостероидтардың фармакологиялық дозалары гипоталамус-гипофиз-бүйрек үсті безі (ГГБҮБ) жүйесінің (бүйрек үсті безінің қыртысының салдарлы жеткіліксіздігі) бәсеңдеуіне әкелуі мүмкін. Бүйрек үсті безінің қыртысының жеткіліксіздігінің дәрежесі мен ұзақтығы пациенттер арасында әр түрлі болады және глюкокортикоидты терапияның дозасына, жиілігіне, енгізу уақытына және ұзақтығына байланысты. Бұл әсерді күн ара терапияны қолдану арқылы ең аз етуге болады. Сонымен қатар, глюкокортикоидтардың күрт тоқтатылуында бүйрек үсті безінің жедел жеткіліксіздігі дамуы мүмкін, бұл өлімге әкеледі. Жүйелік кортикостероидтарды физиологиялық мөлшерден (шамамен 6 мг метилпреднизолон) асатын дозада 3 аптадан артық қабылдаған пациенттерде препаратты күрт тоқтатуға болмайды. Осылайша, препаратты қабылдаудан туындаған бүйрек үсті безінің қыртысының салдарлы жеткіліксіздігін дозаны біртіндеп төмендету арқылы ең аз етуге болады. Дозаны төмендету тәсілі көбінесе жүйелі кортикостероидтардың дозасын төмендету кезінде аурудың қайталану ықтималдығына байланысты. Препаратты тоқтату кезінде аурудың белсенділігін клиникалық бағалау қажет. Егер жүйелі кортикостероидтарды тоқтатып тастағаннан кейін аурудың қайталануының ықтималдығы аз болса, бірақ гипоталамус-гипофиз-адреналды жүйенің бәсеңдеуіне қатысты белгісіздік болса, онда жүйелік кортикостероидтардың дозасын физиологиялық дозаларға дейін тез төмендету керек. Метилпреднизолонның тәуліктік дозасы 6 мг-ға жеткеннен кейін гипоталамус-гипофиз-бүйрек үсті безінің функциясын қалпына келтіру мақсатында дозаны төмендету баяулау болуы керек. Егер аурудың қайталану ықтималдығы аз болып саналса, ұзақтығы 3 аптаға дейінгі жүйелік кортикостероидтармен емдеуді күрт тоқтату мақсатқа сай. Метилпреднизолонды 3 аптадан аспайтын уақыт ішінде тәулігіне 32 мг дейінгі дозаларда қабылдауды күрт тоқтату пациенттердің көпшілігінде гипоталамус-гипофиз-бүйрек үсті безі жүйесінің бәсеңдеуіне әкелуі екіталай. Пациенттердің келесі топтарына тіпті ұзақтығы 3 аптадан аспайтын емдеу курсынан кейін де емді біртіндеп тоқтату ұсынылу керек: • жүйелі кортикостероидтармен қайталамалы емдеу курстарынан өткен пациенттер (әсіресе, 3 аптадан астам уақыт қабылдағанда); • егер кортикостероидтармен ұзақ уақыт емдеуден кейін бір жыл бойы қысқа емдеу курсы тағайындалса (бірнеше ай немесе жыл бойы); • экзогенді кортикостероидтармен емнен басқа, бүйрек үсті безі жеткіліксіздігінің даму қаупі болуы мүмкін пациенттер; • тәулігіне 32 мг-ден көп метилпреднизолон дозасында жүйелік кортикостероидтар дозаларын алатын пациенттер; • дозаны кешкі уақытта қайта қабылдайтын пациенттер. Жедел склеродермиялық нефропатия Преднизолон мен оның баламаларын 15 мг/тәуліктен бастап және одан жоғары дозаларда қабылдайтын жүйелік склероз бар пациенттерге кенеттен басталған гипертензия және жедел бүйрек жеткіліксіздігі өлімге ұшырататын склеродермиялық нефропатияға әкелуі мүмкін екенін ескерту керек. Артериялық қысым және бүйрек функциясын (s-креатинин) жүйелі бақылап отыру қажет. Склеродермиялық нефропатияға күмән туындағанда артериялық қысымды мұқият бақылау керек. Пациенттерде өзімен бірге қауіптерді барынша азайту үшін қабылдау қажет болатын сақтандыру шаралары бойынша нақты нұсқау бар «Стероидты емдеу» карточкалары, сондай-ақ емдеуді тағайындаған дәрігер, дәрілік зат, дозалау және емдеу ұзақтығы туралы мәліметтер болуы тиіс. Салыстырмалы жеткіліксіздіктің бұл түрі терапияны тоқтатқаннан кейін бірнеше ай бойы сақталуы мүмкін; сондықтан осы кезеңде туындаған кез-келген стресстік жағдайда гормондық терапияны қалпына келтіру керек. Бір қарағанда, бүйрек үсті безі қыртысының жеткіліксіздігімен байланысты емес стероидты тоқтату синдромы глюкокортикоидтарды қабылдауды күрт тоқтатқаннан кейін де пайда болуы мүмкін. Бұл синдромға мына симптомдар жатады: анорексия, жүрек айну, құсу, сылбырлық, бас ауруы, қызба, буын ауыруы, қабыршақтану, миалгия, салмақ жоғалту және/немесе артериялық гипотензия. Бұл әсерлер кортикостероидтардың төмен деңгейімен емес, глюкокортикоидтар концентрациясының кенеттен өзгеруімен байланысты деп саналады. Глюкокортикоидтар Кушинг синдромын тудыруы немесе нашарлатуы мүмкін болғандықтан, Кушинг ауруы бар пациенттерде глюкокортикоидтарды қабылдаудан аулақ болу керек. Гипотиреозбен ауыратын пациенттерде кортикостероидтардың әсері күшейетіні бақыланды. Гипотиреозбен ауыратын пациенттерде пациент жағдайын жиі бақылау қажет. Зат алмасу және тамақтану Қант диабетімен ауыратын пациенттерге (немесе диабеттің отбасылық анамнезі бар) пациент жағдайын жиі бақылау қажет. Кортикостероидтар, соның ішінде метилпреднизолон қандағы глюкоза деңгейін жоғарылатуы, бұрыннан бар диабетті нашарлатуы және ұзақ мерзімді кортикостероидты терапиямен емделетін пациенттерді қант диабетінің дамуына бейімдеуі мүмкін. Психиатриялық әсерлер Пациенттерге және/немесе күтім жасаушыларға стероидтарды жүйелі қолдану кезінде ықтимал ауыр психикалық жағымсыз реакциялар пайда болуы мүмкін екендігі туралы ескерту керек. Симптомдар әдетте емдеуді бастағаннан кейін бірнеше күн немесе апта ішінде пайда болады. Жоғары дозаларда/жүйелік әсерлерде қауіп жоғары болуы мүмкін, бірақ доза деңгейлері реакциялардың басталуын, түрін, ауырлығын немесе ұзақтығын болжауға мүмкіндік бермейді. Көптеген реакциялар дозаны төмендеткеннен немесе препаратты тоқтатқаннан кейін өтеді, бірақ кейде арнаулы емдеу қажет болуы мүмкін. Үрейлі психологиялық симптомдар пайда болған кезде, әсіресе көңіл-күй болмауына немесе суицидтік ойларға күдіктенсе, пациенттерге/күтім жасаушыларға медициналық көмекке жүгінуге кеңес беру керек. Пациенттерге/оларға күтім жасаушыларға жүйелік стероидтардың дозасын төмендету/тоқтату кезінде немесе одан кейін пайда болуы мүмкін психикалық бұзылулар туралы ескерту керек, дегенмен мұндай реакциялар жиі хабарланбаған. Жүйелік кортикостероидтарды өздерінде немесе олардың жақын туыстарында ауыр аффективті бұзылулары бұрыннан бар немесе анамнезінде болаған пациенттерде қолдану мәселесін қарастырған кезде ерекше сақтық қажет. Оларға депрессиялық немесе маниакальді-депрессиялық ауру және бұрынғы стероидты психоз жатады. Анамнезінде ауыр аффективті бұзылулары бар пациенттерді (әсіресе анамнезінде стероидты психоздар бар) жиі бақылау қажет. Жүйке жүйесіне әсері Кортикостероидтарды эпилепсиямен ауыратын пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Мұндай пациенттерде олардың жағдайын жиі бақылау қажет. Кортикостероидтарды миастения грависі бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. (миопатияның сипаттамасын "Тірек-қимыл аппаратына әсері" бөлімінен қараңыз). Миастения грависі бар пациенттерге олардың жағдайын жиі бақылау қажет. Препаратты интратекальды/эпидуральды енгізумен байланысты ауыр жағымсыз әсерлер туралы хабарланды. Кортикостероидтарды қабылдайтын пациенттерде, әдетте ұзақ уақыт бойы жоғары дозада қолданғанда эпидуральды липоматоздың дамуы туралы хабарланды. Көру мүшесіне әсері Кортикостероидтарды жүйелі және жергілікті қолдану кезінде көру қабілетінің бұзылуы байқалуы мүмкін. Егер пациентте бұлыңғыр көру немесе басқа көру бұзылыстары сияқты симптомдар байқалса, жүйелі және жергілікті кортикостероидтарды қолданғаннан кейін хабарланған катаракта, глаукома немесе орталық серозды хориоретинопатия сияқты сирек кездесетін ауруларды қамтуы мүмкін себептерді бағалау үшін пациентті офтальмологқа жіберу керек. Орталық серозды хориоретинопатия торқабықтың ажырауына әкелуі мүмкін. Глаукомасы бар пациенттер (немесе глаукоманың отбасылық анамнезі бар) және көздің герпестік зақымдануы бар пациенттер (herpes simplex) мөлдір қабықтың тесілу қаупіне байланысты жиі бақылауды қажет етеді. Кортикостероидтарды ұзақ уақыт қолдану артқы субкапсулярлық катаракта мен ядролық катарактаның (әсіресе балаларда), экзофтальмның дамуына немесе көзішілік қысымның жоғарылауына әкелуі мүмкін, бұл көру жүйкелерінің зақымдануы болатын глаукомаға әкелуі мүмкін. Глюкокортикоидтарды қабылдайтын пациенттерде көздің салдарлы зеңдік және вирустық инфекцияларының дамуы мүмкін. Жүрекке әсері Глюкокортикоидтардың дислипидемия және гипертония сияқты жүрек-қантамыр жүйесіне жағымсыз әсерлері жүрек-қантамырлары қауіп факторлары бұрыннан бар пациенттерді жоғары дозалар мен ұзақ емдеу курстарын қолдануда қосымша жүрек-қантамырлары әсеріне бейімдеуі мүмкін. Тиісінше, кортикостероидтарды мұндай пациенттерде сақтықпен қолдану керек, әсіресе қауіпті азайтуға және жүрек қызметін қосымша мониторингтеуге назар аудару керек. Төмен дозаларды қабылдау және күн ара қабылдау кортикостероидты терапияның асқыну жиілігін төмендетуі мүмкін. Препараттың үлкен дозаларын вена ішіне жылдам енгізумен (10 минуттан аз уақыт ішінде 500 мг-нан астам енгізілгенде) байланысты жүрек ырғағының бұзылуы және/немесе қан айналымының бұзылуы және/немесе жүректің тоқтауы туралы бірнеше хабарламалар алынды. Метилпреднизолон натрий сукцинатының үлкен дозаларын енгізу кезінде немесе одан кейін брадикардияның дамуы туралы хабарланды, бұл инфузия жылдамдығы мен ұзақтығына байланысты болмауы мүмкін. Жүйелік кортикостероидтарды сақтықпен және іркілісті жүрек жеткіліксіздігі жағдайында өте қажет болған жағдайда ғана қолдану керек. Стероидтар тудыратын электролит теңгерімінің бұзылуына/калийдің жоғалуына байланысты дигоксин сияқты кардиобелсенді препараттарды қабылдау кезінде сақ болу керек. Жүрек жеткіліксіздігі немесе жақында миокард инфаркті болған пациенттерді жиі бақылау қажет (миокардтың жыртылуы туралы хабарланған). Қан тамырларына әсері Стероидтарды артериялық гипертензиясы бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Мұндай пациенттердің жағдайын жиі бақылау қажет. Кортикостероидтарды қолдану кезінде тромбоз жағдайлары, соның ішінде веналық тромбоэмболия туралы хабарланды. Осыған байланысты кортикостероидтарды тромбоэмболиялық аурулары бар немесе соған бейім пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Асқазан-ішек жолына әсері Кортикостероидтардың жоғары дозалары жедел панкреатитке әкелуі мүмкін. Кортикостероидтар терапия кезінде пайда болатын асқазан ойық жарасының себебі болып табыла ма, белгісіз; дегенмен, глюкокортикоидты терапия асқазан ойық жарасының симптомдарын бүркемелеуі мүмкін, ал тесілу немесе қан кету айқын ауырсынусыз пайда болуы мүмкін. Глюкокортикоидтармен терапия перитонитті немесе тесілу, іштің бітелуі немесе панкреатит сияқты асқазан-ішек жолдарының бұзылуымен байланысты басқа белгілерді немесе симптомдарды бүркемелеуі мүмкін. ҚҚСП-мен бірге асқазан-ішек жолының ойық жарасының даму қаупі артады. Келесі жағдайлары бар пациенттерде жүйелік кортикостероидтарды қолдануды қарастырған кезде ерекше сақтық пен жиі бақылау қажет: - ойық жаралы колит - тесілу, абсцесс немесе басқа іріңді инфекциялар - дивертикулит - жуырдағы ішек анастомоздары - пептидтік ойық жаралану Бауырға әсері Бауырдың дәрілік зақымдануы, соның ішінде жедел гепатит немесе бауыр ферменттерінің белсенділігінің жоғарылауы метилпреднизолонның венаішілік циклдік пульс-терапиясынан туындауы мүмкін (әдетте тәулігіне ≥ 1 г бастапқы дозада). Гепатоуыттылықтың сирек жағдайлары туралы хабарланды. Басталу уақыты бірнеше апта немесе одан да көп болуы мүмкін. Көп жағдайда емдеуді тоқтатқаннан кейін жағымсыз құбылыстар жойылды. Сондықтан тиісті бақылау қажет. Тірек-қимыл аппаратына әсері Миастениясы немесе остеопорозы бар пациенттерде жүйелік кортикостероидтарды қолдануды қарастырған кезде (постменопаузадағы әйелдер әсіресе қауіпке ұшырайды) ерекше сақтық қажет және пациенттердің жағдайын жиі бақылау қажет. Остеопороз-глюкокортикоидтардың үлкен дозаларын ұзақ уақыт қолданумен байланысты кең таралған, бірақ сирек анықталатын жағымсыз әсер болып табылады. Бүйрек және несеп шығару жолдарының функциясының бұзылуы Жүйелік склерозбен ауыратын пациенттерде сақ болу керек, өйткені кортикостероидтарды, соның ішінде метилпреднизолонды қабылдау кезінде склеродермиялық бүйрек кризі даму жиілігі жоғарылайды. Сондықтан артериялық қысым мен бүйрек функциясын (креатинин деңгейі) үнемі тексеріп отыру керек. Егер бүйрек кризіне күдік болса, артериялық қысымды мұқият бақылау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жүйелік кортикостероидтарды қолдануды қарастырған кезде ерекше сақтық пен олардың жағдайын жиі бақылау қажет. Зертханалық зерттеулер Гидрокортизонның немесе кортизонның орташа және үлкен дозалары артериялық қысымның жоғарылауына, организмдегі электролиттер мен судың іркілуіне және калийдің көп бөлінуіне әкелуі мүмкін. Бұл әсерлердің тек жоғары дозада қолдану жағдайларын қоспағанда, синтетикалық туындыларды қолдану кезіндегі ықтималдығы аз. Тұзды тұтынуды диеталық шектеу және калий қоспаларын қабылдау қажет болуы мүмкін. Барлық кортикостероидтар кальцийдің шығарылуын арттырады. Жарақаттар, улану және емшаралардың асқынуы Жүйелік кортикостероидтар көрсетілмеген, демек бассүйек-ми жарақаттарын емдеу үшін қолдануға болмайды. Көп орталықты зерттеу плацебо қолданумен салыстырғанда натрий метилпреднизолон сукцинатымен емделген пациенттерде жарақаттан кейін 2 апта және 6 айдан кейін өлімнің саны жоғарылағанын анықтады. Натрий метилпреднизолоны сукцинатымен емдеумен себеп-салдарлық байланысы анықталмаған. Басқалары Глюкокортикоидтармен емдеудегі асқынулар дозаның мөлшеріне және емдеу ұзақтығына байланысты болғандықтан, әрбір жеке жағдайда доза мен емдеу ұзақтығына және күнделікті терапияны немесе үзіліспен емдеуді қолдану керек пе, жоқ па, қауіп-пайда арақатынасы туралы шешім қабылдау қажет. Құрамында кобицистаты бар препараттарды қоса алғанда, CYP3A тежегіштерімен бір мезгілде қолдану жүйелік жағымсыз әсерлердің қаупін арттырады деп күтілуде. Пайдасы кортикостероидтардың жүйелік жағымсыз әсерлерінің жоғарылау қаупінен асып түсетін жағдайларды қоспағанда, мұндай біріктірілімді қолданудан аулақ болу керек, бұл жағдайда пациенттер кортикостероидтардың жүйелік жағымсыз әсерлері үшін бақылауда болуы керек. Емдеу кезінде жағдайды бақылау үшін кортикостероидтардың мүмкін болатын ең төменгі дозасын қолдану керек, ал егер дозаны төмендету мүмкін болса, онда ол біртіндеп болуы керек. Аспирин мен қабынуға қарсы стероидты емес препараттарды кортикостероидтармен бірге қолданған кезде сақтықпен қолдану керек. Жүйелік кортикостероидтарды қабылдағаннан кейін өлімге әкелуі мүмкін феохромоцитомалық криздің даму жағдайлары туралы хабарланды. Кортикостероидтарды феохромоцитомаға күдікті немесе анықталған феохромоцитомасы бар пациенттерге қаупі мен пайда арақатынасын тиісті бағалаудан кейін ғана тағайындау керек. Постмаркетингтік зерттеулер жүйелік кортикостероидтарды жалғыз немесе басқа химиотерапиялық дәрілермен біріктіріп қолданғаннан кейін гематологиялық қатерлі жаңа түзілімдер мен тығыз ісіктерді қоса, қатерлі жаңа түзілімдер бар пациенттерде ісік лизисі синдромы (ІЛС) туралы хабарлады. Жоғары пролиферация жылдамдығы, жоғары ісік жүктемесі және цитоуытты препараттарға жоғары сезімталдығы бар ісіктері бар пациенттер сияқты ІЛС даму қаупі жоғары пациенттер мұқият бақылауда болуы және тиісті сақтық шараларын қабылдауы керек. Препаратты интратекальды/эпидуральды енгізумен байланысты ауыр жағымсыз әсерлер туралы хабарланды. Кортикостероидтарды қабылдайтын пациенттерде, әдетте ұзақ уақыт бойы жоғары дозада қолданғанда эпидуральды липоматоздың дамуы туралы хабарланды. Балалар Кортикостероидтармен ұзақ ем алатын нәрестелер мен балалардың өсуі мен дамуын мұқият бақылау қажет. Глюкокортикоидтармен ұзақ мерзімді күнделікті бөлшек терапияны алатын балалардың өсуі баяулауы мүмкін және мұндай емдеу сызбасын қолдану ең шұғыл көрсеткіштермен шектелуі керек. Күн ара глюкокортикоидтың терапиясы әдетте бұл жағымсыз әсерді болдырмайды немесе ең аз етеді. Кортикостероидтармен ұзақ уақыт емделетін нәрестелер мен балаларда бассүйекішілік қысымның жоғарылау қаупі ерекше. Кортикостероидтардың жоғары дозалары балаларда панкреатит тудыруы мүмкін. Метилпреднизолонды қолданғаннан кейін шала туған нәрестелерде гипертрофиялық кардиомиопатия дамуы мүмкін, сондықтан жүректің функциясы мен құрылымын тиісті диагностикалау және бақылау қажет. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолдану Кортикостероидтармен ұзақ ем алатын сәбилер мен балалардың өсуі мен дамуын мұқият бақылау қажет. Глюкокортикоидтармен ұзақ мерзімді күнделікті бөлшек терапияны алатын балалардың өсуі баяулауы мүмкін және мұндай емдеу сызбасын қолдану ең шұғыл көрсетілімдер шектелуі керек. Күн ара глюкокортикоидтың терапиясы әдетте бұл жағымсыз әсерді болдырмайды немесе ең аз етеді. Кортикостероидтармен ұзақ уақыт емделетін сәбилер мен балаларда бассүйекішілік қысымның жоғарылау қаупі ерекше. Кортикостероидтардың жоғары дозалары балаларда панкреатит тудыруы мүмкін. Метилпреднизолонды қолданғаннан кейін шала туған нәрестелерде гипертрофиялық кардиомиопатия дамуы мүмкін, сондықтан жүректің функциясы мен құрылымын тиісті диагностикалау және бақылау қажет. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Кейбір жағымсыз әсерлер (мысалы, көз бұршағының бұлыңғырлануы немесе көзішілік қысым көтерілуі салдарынан көрудің нашарлауы, бас айналу және бас ауыру) зейін қою және жауап беру қабілетін төмендетуі мүмкін. Бұл көлік жүргізу немесе механизмдермен жұмыс істеу кезінде қауіп төндіруі мүмкін.

Жүктілік Кортикостероидтардың плацента арқылы өту қабілеті әртүрлі препараттарда әрқалай болады, бірақ метилпреднизолон плацента бөгеті арқылы өтеді. Буаз жануарларға кортикостероидтарды енгізу ұрықтың дамуында ауытқулар тудыруы мүмкін, соның ішінде таңдайдың жарылуы (жарық таңдай), жатырішілік өсудің тежелуі, әрі мидың өсуі мен дамуына әсер етуі мүмкін. Кортикостероидтардың туа біткен ауытқулар жиілігінің жоғарылауына әкелетіні туралы дәлелдер жоқ. Дегенмен, жүктілік кезінде ұзақ немесе бірнеше рет қолданғанда, кортикостероидтар жатырішілік дамудың кешігу қаупін арттыруы мүмкін. Теориялық тұрғыдан гипоадренализм жаңа туған нәрестелерде кортикостероидтарды жатырішілік қолданғаннан кейін пайда болуы мүмкін, бірақ әдетте туғаннан кейін өздігінен өтеді және клиникалық маңызы сирек болады. Жүктілік кезінде кортикостероидтардың едәуір дозаларын қабылдаған анадан туған нәрестелер мұқият бақылауда болуы тиіс және бүйрек үсті безі жеткіліксіздігінің белгілері болуы бағалануы керек. Барлық дәрілік препараттар сияқты, кортикостероидтарды ана мен балаға пайдасы қауіптен басым болған жағдайда ғана тағайындау керек. Алайда, кортикостероидтарды қолдану қажет болған кезде, жүктілігі қалыпты пациент әйелдерде емдеуді жүкті емес пациент әйелдердегі сияқты жүргізуге болады. Метилпреднизолон натрий сукцинатын қолдану кезінде адамның репродуктивті функциясына арнаулы зерттеулер жүргізілмегендіктен, бұл дәрілік препаратты жүктілік кезінде ана мен ұрық үшін пайда мен қауіптің арақатынасын мұқият бағалағаннан кейін ғана қолдану керек. Адамда туғандағы салмағының төмен болу қаупі дозаға байланысты секілді және бұл кортикостероидтардың төмен дозаларын тағайындау арқылы ең аз етілуі мүмкін. Жүктілік кезінде кортикостероидтармен ұзақ емделген анадан туған нәрестелерде катаракта байқалды. Бала емізу Кортикостероидтар емшек сүтімен аз мөлшерде бөлінеді. Метилпреднизолон тәулігіне 40 мг дейінгі дозадағы балада жүйелік әсерлер тудырмайды. Бұл дәрілік препаратты баланы емізу кезінде ана мен бала үшін пайда мен қауіптің арақатынасын мұқият бағалағаннан кейін ғана қолдану керек. Фертильділік Жануарларға жүргізілген зерттеулерде кортикостероидтар фертильділікті төмендететіні көрсетілген. Әйелдерді кортикостероидтармен емдеу етеккір оралымының бұзылуына әкелуі мүмкін. Қосымша заттар туралы айрықша ақпарат Метикур препаратының бір реттік дозасының ішіндегі натрий 1 ммольден аз (23 мг) болады, яғни құрамында натрий жоқ дерлік.

Гликозидтер: потенциалды гипокалиемия салдарынан гликозидтер әсері күшеюі мүмкін. Гипотензиялық препараттар және диуретиктер: кортикостероидтар барлық гипотензиялық препараттың гипотензиялық әсеріне қарсы әрекет етеді. Ацетазоламидтік ілмекті диуретиктердің, тиазидті диуретиктердің және карбеноксолонның гипокалиемиялық әсері күшеюі мүмкін. Гипогликемиялық препараттар: гипогликемиялық әсер төмендеуі мүмкін. Пероральді антикоагулянттар, кумарин туындылары: антикоагулянттық әсер төмендеуі мүмкін. Рифампицин, рифабутин, карбамазепин, аминоглутетимид, фенитоин және барбитураттар сияқты бауыр ферменттерін индукциялайтын дәрілік заттар: кортикостероидтар әсері төмендеуі мүмкін. Циметидин, эритромицин, кетоконазол, итраконазол, дилтиазем және мибефрадил сияқты CYP3A4 ферментін тежейтін дәрілік заттар: кортикостероидтардың метаболизм жылдамдығы төмендеуі және қан сарысуында концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Холинэстераза тежегіштері: стероидтар миастения грависі бар пациенттерде холинэстераза тежегіштерінің әсерін төмендетуі мүмкін. Деполяризацияламайтын миорелаксанттар: миорелаксация ұзақтығын арттыруға болады. Эстрогендер (мысалы, ұрықтандыруға қарсы дәрілер): кортикостероидтар қажеттілігі төмендеуі мүмкін. Құрамында метилпреднизолон бар кортикостероидтар метаболизмі эстрогендерді қабылдау кезінде баяулауы мүмкін. Қабынуға қарсы стероидты емес дәрілер (мысалы, ацетилсалицил қышқылы, индометацин): асқазан-ішектен қан кету жағдайларының жиілігі артуы мүмкін. Кортикостероидтарды қабылдағанда салицилаттар клиренсі артады, соның нәтижесінде салицилаттар уыттылығының қаупі артуы мүмкін. Кортикостероидтарды қабынуға қарсы стероидты емес дәрілермен бірге қолдану жағдайында гипопротромбинемия кезінде сақтықпен қолдану керек. Циклоспорин: метаболизм баяулауын тудырады; церебральді құрысулардың даму қаупі артады. Тері сынамалары: кортикостероидтар тері сынамаларына реакцияларды бәсеңдетуі мүмкін. Вакциналар: кортикостероидтармен ұзақ ем алып жүрген пациенттерде тірі немесе белсенділігі жойылған вакциналарды енгізу кезінде антиденелер түзілуін бәсеңдету салдарынан жауап төмендеуі білінеді. Кортикостероидтар тірі аттенуирленген вакциналарда болатын кейбір микроорганизмдер репликациясын да арттыруы мүмкін. Мүмкіндігінше, вакцина немесе анатоксин енгізуді кортикостероидтармен емді тоқтатуға дейін кейінге қалдыру керек. Алкогольмен, тағаммен, фитопрепараттармен өзара әрекеттесу Алкоголь: алкогольді қолданудан аулақ болу керек (асқазанның шырышты қабығын тітіркендіру әсерінің күшею мүмкіндігімен байланысты). Тағам: метилпреднизолон кальцийдің сіңірілуін бөгейді. Кофеин тұтынуды шектеу керек. Фитопрепараттар: шайқурай (шілтер жапырақты шайқурай) метилпреднизолон концентрациясын төмендетуі мүмкін. Мысық тырнағы шөбі мен эхинацея қолданылмау керек (иммуностимуляциялау әсері бар).

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25 ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!