Милурит® таблетки 200 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - 100 мг, 150 мг, 200 мг және 300 мг аллопуринол Қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, натрий карбоксиметилкрахмалы (А типі), желатин, магний стеараты, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы (150 мг, 200 мг, 300 мг дозалары үшін) лактоза моногидраты, картоп крахмалы, повидон к-25, тальк, магний стеараты, натрий карбоксиметилкрахмалы (А типі) (100мг дозасы үшін) Әрбір 100 мг таблеткасының құрамында 0,07 мг - 0,11 мг (0,003 - 0,005 ммоль) натрий бар Әрбір 150 мг таблеткасының құрамында 0,28 мг - 0,42 мг (0,0122 - 0,0183 ммоль) натрий бар. Әрбір 200 мг таблеткасының құрамында 0,37 мг - 0,56 мг (0,0162 - 0,0244 ммоль) натрий бар. Әрбір 300 мг таблеткасының құрамында 0,56 мг - 0,84 мг (0,024 - 0,037 ммоль) натрий бар Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Таблеткалар Ақ немесе сұрғылттау-ақ түсті, ойығы, бір жағында сызығы және екінші жағында стильденген Е әрпі өрнектелген және 351 саны бар, иіссіз немесе иіссіз дерлік, жалпақ дөңгелек таблеткалар (100 мг дозасы үшін). Ақ немесе сұрғылттау-ақ түсті, бір жағында сызығы және екінші жағында стильденген Е әрпі өрнектелген және 353 саны бар, иіссіз немесе иіссіз дерлік, сопақша таблеткалар (150 мг дозасы үшін). Ақ немесе сұрғылттау-ақ түсті, бір жағында «SNAP» сызығы және екінші жағында стильденген Е әрпі өрнектелген және 354 саны бар, иіссіз немесе иіссіз дерлік, сопақша таблеткалар (200 мг дозасы үшін). Ақ немесе сұрғылттау-ақ түсті, ойығы, бір жағында сызығы және екінші жағында стильденген Е әрпі өрнектелген және 352 саны бар, иіссіз немесе иіссіз дерлік, жалпақ дөңгелек таблеткалар (300 мг дозасы үшін).

Ересектер: • гиперурикемияның диетамен бақылауда ұстау мүмкін емес барлық түрлерінде, соның ішінде, шығу тегі әртүрлі салдарлы гиперурикемияда, және гиперурикемияның клиникалық асқынуларында, атап айтқанда, айқын подаграда, ураттық нефропатияда, сондай-ақ, несеп қышқылы кристалдарын еріту және несеп қышқылы (бүйрек тастарының) түзілуінің алдын алу үшін • егер түрлі сұйықтықтарды қолдану, диета ұстау және сол сияқты шаралардың әсері болмаса, гиперурикемиямен қатар жүретін қайталанатын, аралас кальций оксалаты кристалдарын емдеу үшін. Балалар мен жасөспірімдер: • шығу тегі әртүрлі салдарлы гиперурикемияда • лейкозды емдеуде несеп қышқылынан туындаған нефропатияда • туа біткен фермент жеткіліксіздігінде, Леш-Найхан синдромында (гипоксантин – гуанин - фосфорибозилтрансферазаның толық немесе ішінара жеткіліксіздігі) және аденин-фосфорибозил-трансфераза жеткіліксіздігінде.

Әсер ету механизмі және фармакодинамикалық әсерлері Аллопуринол, сондай-ақ оның негізгі белсенді метаболиті - оксипуринол, гипоксантинның ксантинге, және ксантиннің несеп қышқылына айналуын қамтамасыз ететін фермент - ксантиноксидазаны тежейді. Аллопуринол несеп қышқылының қан плазмасындағы, сондай-ақ несептегі концентрациясын азайтады. Гиперурикемиясы бар кейбір пациенттерде (бірақ барлығында емес) пуриндер катаболизмінің бәсеңдеуінен басқа, ксантин мен гипоксантиннің көп мөлшері пуриндік негіздер қайта түзілуі үшін қолжетімді болады, ол гипоксантин-гуанин фосфорибозил-трансфераза ферментінің бәсеңдеуі арқылы кері байланыс механизмі бойынша пуриндердің de novo биосинтезінің бәсеңдеуіне әкеледі. Аллопуринолдың басқа метаболиттері – аллопуринол-рибозид және оксипуринол-7 рибозид.

Дозалау режимі Ересектер Жағымсыз әсерлердің даму қаупін төмендету үшін емдеуді тәулігіне бір рет 100 мг бастапқы дозасынан бастау керек. Қажет болса, егер қан сарысуындағы несеп қышқылының деңгейі жеткіліксіз төмендесе, бастапқы дозасын біртіндеп арттырады. Егер бүйрек функциясы төмен болса, ерекше сақтық таныту керек («Бүйрек функциясының бұзылулары» қосалқы бөлімін қараңыз). Препарат дозасын таңдағанда келесі дозалау режимдерін пайдалану ұсынылады: - аурудың ауырлығы жеңіл дәрежеде болса тәулігіне 100–200 мг - ауырлық дәрежесі орташа жағдайларда тәулігіне 300–600 мг - ауыр дәрежелі жағдайларда тәулігіне 700–900 мг. Егер дозасын есептеуде пациенттің дене салмағына қарау керек болса, онда Милурит препаратының дозасы тәулігіне 2-ден 10 мг/кг дейінді құрауы тиіс. Пациенттердің ерекше топтары Балалар мен 15 жасқа толмаған жасөспірімдер Ұсынылатын дозасы тәулігіне 10–20 мг/кг. Төмен дозалары үшін 100 мг таблеткалар пайдаланылады, оларды сызығының көмегімен 50 мг-ден бірдей екі дозаға бөлуге болады. Ең жоғары тәуліктік дозасы - үш қабылдауға бөлінген 400 мг. Аллопуринол қатерлі онкологиялық ауруларда (әсіресе лейкемия) және кейбір ферментативтік бұзылуларда (мысалы, Леш-Найхан синдромы) балаларды емдеу үшін сирек қолданылады. Егде жастағы пациенттер Нақты деректер болмаған жағдайда қан сарысуындағы несеп қышқылы концентрациясының айтарлықтай төмендеуін қамтамасыз ететін ең төмен тиімді дозаларын қабылдау керек. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер үшін және 4.4 бөлімінде аталған кейбір басқа да жағдайларда препарат дозасын таңдаудағы ұсынымдарға айрықша назар аудару қажет. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Аллопуринол мен оның метаболиттері организмнен бүйрек арқылы шығарылатын болғандықтан, бүйрек функциясының бұзылуы әсер етуші зат пен оның метаболиттерінің организмде іркілуіне, кейіннен осы қосылыстардың қан плазмасынан жартылай шығарылу кезеңінің ұзаруына алып келуі мүмкін. Келесі сызба бүйрек функциясы жеткіліксіздігі кезінде дозасын түзету үшін бағдар қызметін атқара алады: Креатинин клиренсі — Тәуліктік дозасы >20 мл/мин — Қалыпты дозасы 10–20 мл/мин — Тәулігіне 100–200 мг <10 мл/мин — Тәулігіне 100 мг немесе дозалау аралықтарын ұзарту Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі кезінде Милурит препаратын тәулігіне 100 мг-ден аспайтын дозада қолдану немесе бір күннен асатын аралықпен 100 мг-ден бір реттік дозаларын пайдалану ұсынылады. Егер оксипуринолдың қан плазмасындағы концентрациясын бақылауға мүмкіндік болса, онда Милурит препаратының дозасын оксипуринолдың қан плазмасындағы деңгейі 100 мкмоль/л (15,2 мг/л) төмен болатындай етіп таңдау керек. Аллопуринол мен оның метаболиттері организмнен гемодиализ арқылы шығарылады. Егер гемодиализ сеанстары аптасына 2–3 рет жүргізілсе, онда емнің баламалы режиміне көшу қажеттілігін анықтаған жөн – 300–400 мг аллопуринол препаратын гемодиализ сеансы аяқталғаннан кейін бірден қабылдау керек (гемодиализ сеанстарының арасында препаратты қабылдамайды). Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде Милурит препаратын тиазидтік диуретиктермен бір мезгілде қолдану ерекше сақтықты талап етеді. Бұл жағдайда аллопуринолды бүйрек функциясын мұқият мониторингілеумен ең төмен тиімді дозасында қолдану керек. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясының бұзылуы кезінде препараттың дозасын төмендету қажет. Емнің бастапқы кезеңінде бауыр функциясының зертханалық көрсеткіштерін мониторингілеуді жүзеге асыру ұсынылады. Несеп қышқылы тұздарының алмасуының күшеюімен қатар жүретін жағдайлар (мысалы, ісік аурулары, Леш- Найхан синдромы) Цитоуытты препараттармен емді бастар алдында бұрыннан бар гиперурикемия және/немесе гиперурикозурияны аллопуринолдың көмегімен түзету ұсынылады. Нәтижесінде несеп қышқылы және оның тұздарының ерігіштігі артатын, оңтайлы диурезді демеуге, сондай-ақ несепті сілтілендіруге ықпал ететін баламалы гидратацияның маңызы зор. Аллопуринолдың дозасы ұсынылған дозалары ауқымының төменгі шегіне жуық болуы тиіс. Егер бүйрек функциясының бұзылуы жедел несепқышқылды нефропатия немесе бүйректің басқа патологиясының дамуымен байланысты болса, онда емдеуді «Бүйрек функциясының бұзылулары» бөлімінде көрсетілген ұсынымдарға сай жалғастыру керек. Сипатталған шаралар аурудың барысын асқындыратын ксантин және/немесе оксипуринолдың жинақталу қаупін азайтуы мүмкін. Тері тарапынан реакциялар кезінде дозасын таңдау жөніндегі ұсынымдар Тері тарапынан реакциялар пайда болған жағдайда аллопуринолды қолдануды дереу тоқтату қажет. Ауырлық дәрежесі әлсіз реакциядан соң төмен дозасында аллопуринолды қолдануды (тәулігіне 50 мг сияқты) қалпына келгеннен кейін, қауіптерін мұқият ескеруден кейін қайта бастауға болады. Бұдан кейін тері тарапынан реакциялардың және басқа да ықтимал жағымсыз реакциялардың пайда болуын қадағалай отырып, дозасын біртіндеп арттыруға болады. Егер бөртпе қайта пайда болса, аса жоғары сезімталдықтың ауырырақ реакцияларының пайда болуы мүмкіндігін ескеріп, аллопуринолды қолдануды түбегейлі тоқтату керек. Мониторинг жөніндегі ұсынымдар Препараттың оңтайлы дозасын анықтау үшін қан сарысуындағы несеп қышқылы тұздары концентрациясына, сондай-ақ несептегі несеп қышқылы мен ураттардың деңгейіне мезгіл-мезгіл баға беріп отыру қажет. Енгізу әдісі және жолы Таблеткалар ішке қабылдауға арналған. Милуритті тәулігіне бір рет тамақтан кейін қабылдау керек. Аллопуринолдың, әдетте, әсіресе тамақтан кейін қабылдағанда жағымдылығы жақсы. 300 мг-ден асатын тәуліктік дозаларында пациенттерде асқазан-ішек жолы тарапынан шағымдар туындауы мүмкін, сондықтан осындай дозаларын бірнеше қабылдауға бөлу керек. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіну үшін медицина қызметкерінен кеңес алуға жүгіну жөнінде нұсқаулар Егер Сізде осы препаратты қолдану туралы қосымша сұрақтар туындаса, Сіз дәрігеріңізге хабарласыңыз.

• әсер етуші затқа немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық

Жағымсыз әсерлерінің даму жиілігін анықтауға арналған заманауи клиникалық деректер жоқ. Олардың жиілігі дозасына және препараттың монотерапия түрінде немесе басқа препараттармен біріктіріліп тағайындалуына байланысты ауытқып отыруы мүмкін. Дәрілік препаратқа білінетін жағымсыз реакцияларға тиесілі, төменде келтірілген жиілік санаттары бағалауға арналған болып табылады: реакциялардың көпшілігі бойынша жиілігін есептеу үшін жарамды деректер жоқ. Тіркеуден кейінгі қадағалау кезінде анықталған, дәрілік препаратқа жағымсыз реакциялар сирек немесе өте сирек деп танылған әрі негізінен елеусіз сипатта болады. Жиілігінің жоғарырақ болуы бүйрек және/немесе бауыр функциясының бұзылулары бар кезде байқалады. Жиі - тері бөртпесі - тиреотропты гормон (ТТГ) деңгейінің жоғарылауы 9 Сирек - Стивенс-Джонсон синдромы/уытты эпидермалық некролиз 6 - несептас ауруы - гепатит (бауыр некрозын және гранулематозды гепатитті қоса)5 Өте сирек - фурункулез - агранулоцитоз1, аплазиялық анемия1, тромбоцитопения1, гранулоцитоз, лейкопения, лейкоцитоз, эозинофилия және шынайы эритроциттік аплазия - ангиоиммунобласттық Т-жасушалық лимфома3, анафилаксиялық реакция - қант диабеті, гиперлипидемия - депрессия - кома, салдану, атаксия, шеткері нейропатия, парестезия, ұйқышылдық, бас ауыруы, дәм сезудің бұрмалануы - катаракта, көрудің бұзылуы, макулопатия - теңселу сезімімен бас айналуы (вертиго) - стенокардия, брадикардия -артериялық гипертензия - қан құсу, стеаторея , стоматит, дефекация ырғағының өзгеруі - ангионевроздық ісіну7, дәрі-дәрмектік бөртпе, шаштың түсуі, шаш түсінің өзгеруі - бұлшықет ауыруы - гематурия, азотемия - ерлердегі белсіздік, эректильді дисфункция, гинекомастия - ісінулер, жалпы дімкәстану сезімі, әлсіздік, дене температурасының жоғарылауы 8 Жиі емес - аса жоғары сезімталдық 2 - құсу4, жүрек айну4, диарея - бауырдың функционалдық сынамаларының ауытқулары 5 Белгісіз - іштің ауыруы - асептикалық менингит - лихеноидты дәрілік реакция 1Өте сирек, әсіресе бүйрек және/немесе бауыр функциясының бұзылуы бар тұлғаларда тромбоцитопения, агранулоцитоз және аплазиялық анемия туралы хабарлар түсті, ол осы топтағы пациенттерде ерекше сақ болу керектігін білдіреді. 2 Кейіннен болатын мультиорганды аса жоғары сезімталдықта (дәрілерге аса жоғары сезімталдық синдромы /DRESS/ ретінде белгілі) әртүрлі біріктірілімде келесі симптомдар дамуы мүмкін: қызба, тері бөртпесі, васкулит, лимфаденопатия, жалған лимфома, артралгия, лейкопения, эозинофилия, гепато-спленомегалия, бауырдың функционалдық тестілері нәтижесінің өзгеруі, жоғалып кететін өт арналарының синдромы (бауырішілік өт арналарының ыдырауы немесе жоғалуы). Басқа ағзалар тарапынан (мысалы, бауыр, өкпе, бүйрек, ұйқы безі, миокард және жуан ішек) бұзылыстар болуы мүмкін. Осындай реакциялар дамыған жағдайда емнің кез келген кезеңінде, аллопуринол препаратын қабылдауды дереу тоқтату керек және ешқашан қайта бастауға болмайды. Милурит препаратын аса жоғары сезімталдық синдромы және СДС/УЭН бар пациенттерге қайта тағайындауға болмайды. Кортикостероидтар аса жоғары сезімталдық реакциясында тері реакциясын емдеу үшін қолданылуы мүмкін. Аса жоғары сезімталдықтың жайылған реакциялары бүйрек және/немесе бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде, әсіресе өліммен аяқталған жағдайларда дамыған. 3Ангиоиммунобласттық Т-жасушалық лимфома жайылған лимфаденопатияға қатысты лимфа түйіндері биопсиясынан кейін өте сирек диагностикаланды. Ангиоиммунобласттық лимфаденопатия қайтымды сипатқа ие және аллопуринолмен емді тоқтатқаннан кейін басылады. 4Бұрын жүргізілген клиникалық зерттеулерде жүрек айнуы мен құсу байқалды, әйтсе де кейінгі бақылаулар осы реакциялардың клиникалық мәні жоғын және оларды Милурит препаратын астан кейін тағайындаумен сақтануға болатынын растады. 5Бауыр функциясының бұзылулары жайылған аса жоғары сезімталдықтың айқын белгілерінсіз дамуы мүмкін 6Аллопуринолды қабылдайтын пациенттерде тері тарапынан жағымсыз реакциялар кеңірек таралған. Препаратпен емдеу аясында осы реакциялар кез келген уақытта дамуы мүмкін. Тері реакциялары қышынумен, макулопапулалық және қабыршақты бөртумен білінуі мүмкін. Кейбір жағдайларда пурпура дамуы мүмкін. Сирек жағдайларда терінің эксфолиативті зақымдануы (СДС/УЭН) байқалады. Емдеудің алғашқы бірнеше аптасы ішінде СДС және УЭН немесе аса жоғары сезімталдықтың басқа ауыр реакциялары дамуының қаупі көбірек болады. Осындай реакциялар дамығанда аллопуринолмен емді дереу тоқтату қажет. Егер тері тарапынан реакциялар жеңіл сипатта болса, онда осы өзгерістер жоғалғаннан кейін аллопуринолды төмен дозада қабылдауды (мысалы, тәулігіне 50 мг) жаңғыртуға болады. Кейіннен дозасын біртіндеп жоғарылатуға болады. HLA-B*5801 аллелінің аллопуринолға тәуелді аса жоғары сезімталдық синдромы және СДС/УЭН дамуы қаупімен байланысты екені көрсетілді. Егер тері тарапынан реакция қайтадан туындаса, аса жоғары сезімталдықтың күрделірек дамуы мүмкіндігін ескере отырып, аллопуринолды қолдануды дереу және біржола тоқтату керек. Егер СДС/УЭН немесе аса жоғары сезімталдықтың басқа күрделі реакцияларының болуы жоққа шығарылмаса, ауыр немесе тіпті, өлімге соқтыратын реакция дамуы мүмкіндігі салдарынан, аллопуринолды қолдануды қайта БАСТАМАУ КЕРЕК. Шешім қабылдауға СДС/УЭН клиникалық диагнозының болуы негіз болады. Егер ондай реакциялар емдеу барысында кез келген сәтте дамыса, аллопуринолды қолдануды дереу және біржола тоқтату қажет. 7 Аса жоғары сезімталдықтың анағұрлым жайылған реакциясы белгілерімен және симптомдарымен бірлескен, сондай-ақ, оларсыз ангионевроздық ісіну дамығаны сипатталған. 8 Аса жоғары сезімталдықтың анағұрлым жайылған реакциясы белгілерімен және симптомдарымен бірлескен, сондай-ақ, оларсыз қызба дамығаны сипатталған. 9 Тиісті зерттеулерде байқалған ТТГ деңгейінің жоғарылауы Т4 деңгейіне әсер еткен жоқ және субклиникалық гипотиреоздың пайда болуын көрсеткен жоқ. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

22.5 г аллопуринолдың жағымсыз әсерлерінің дамуынсыз қабылданғаны туралы хабарлар бар. Симптомдары: жүрек айнуы, құсу, диарея, бас айналу 20 г аллопуринолды қабылдаған пациентте байқалды. Жалпы демеуші емнен кейін сауығып кеткен. Ауыр артық дозалануы ксантиноксидаза белсенділігінің айтарлықтай бәсеңдеуіне алып келуі мүмкін. Бұл әсері өз алдына жағымсыз реакциялармен қатар жүрмеуі тиіс. Қатарлас емге, әсіресе 6-меркаптопуринмен және (немесе) азатиопринмен емдеуге әсері бұған жатпайды. Ерекшелігі - қатарлас емге, әсіресе 6-меркаптопуринмен және (немесе) азатиопринмен қатарлас емдеуге әсер етеді. Емі: Арнайы антидоты белгісіз. Оңтайлы диурезді демейтін талапқа сай гидратация аллопуринол мен оның туындыларының несеппен шығарылуына ықпал етеді. Клиникалық көрсетілімдері болған жағдайда гемодиализ қолданылады.

Арнайы сақтандырулар Азатиоприн немесе 6-меркаптопурин Егер бұл препараттардың дозасы бастапқы тағайындалған дозасынан 25%-ға дейін төмендетілмесе, аллопуринолды азатиопринмен немесе 6-меркаптопуринмен ем қабылдап жүрген пациенттерге тағайындамау керек. Бөртпе немесе аса жоғары сезімталдықтың басқа белгілері пайда болса, аллопуринолды дереу тоқтату керек. Аллопуринолды 6-меркаптопуринмен немесе азатиопринмен бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек, өйткені өліммен аяқталған жағдайлар туралы хабарламалар алынды. Аса жоғары сезімталдық синдромы, Стивенс–Джонсон синдромы (СДС) және уытты эпидермалық некролиз (УЭН) Аллопуринолға аса жоғары сезімталдық реакцияларының манифестациясы макулопапулалық экзантеманы, дәріге аса жоғары сезімталдық синдромын (DRESS) және СДС/УЭН қоса, өте алуан түрлі болуы мүмкін. Бұл реакциялар клиникалық диагноз болып табылады және олардың клиникалық көріністері сәйкесінше шешімдер қабылдауға негіз болып табылады. Тері бөртпесі немесе аса жоғары сезімталдық реакциясының басқа көріністері пайда болған жағдайда, Милурит препаратымен емдеуді дереу тоқтату керек. Аса жоғары сезімталдық синдромы және СДС/УЭН бар пациенттерде емді қайта жаңғыртуға болмайды. Аса жоғары сезімталдық кезінде тері реакцияларын емдеу үшін кортикостероидтарды қолдануға болады. HLA-B*5801аллелі HLA-B*5801 аллелдерінің болуы аллопуринолдан туындаған СДС/УЭН (және, бәлкім, басқа аса жоғары сезімталдық реакцияларының) даму қаупінің факторы болып табылатыны анықталған, Хань қытайлықтар, тайвандықтар, кореялықтар, жапондықтар және еуропалықтар популяциясындағы жағдай-бақылау типті ретроспективті фармакогенетикалық зерттеулер нәтижелері осыны көрсетеді. HLA-B*5801 аллелінің болу жиілігі Хань қытайлықтар популяциясында 20 %-ға, тайлықтарда 8-15%, корей популяциясында 12%-ға жуық және жапондықтар мен шығу тегі еуропалықтарда 1-2%-ға жетуі мүмкін. HLA-B*5801 аллелінің таралуының жоғарылығы белгілі пациенттердің қосалқы топтарында аллопуринолмен емді бастағанға дейін HLA-B*5801 аллелі бойынша скрининг жүргізу ұсынылады. Бүйректің созылмалы аурулары ондай пациенттердегі осы қауіпті қосымша жоғарылатуы мүмкін. Егер қытайлық Хань халқының пациенттерінде, тайлықтарда немесе кореялықтарда генотиптелу мүмкіндігі болмаса, онда аллопуринолды, егер емдеудің пайдасы ықтимал жоғары қауіптен асып түсетін болса ғана тағайындау керек. Пациенттердің басқа топтарында аллопуринолмен емдеу туралы шешім қабылдау үшін генотиптелудің қолданылуы зерттелмеген. Егер пациенттің HLA-B*5801 аллелін тасымалдаушы (әсіресе, қытайлық Хань халқы, тайлықтар, кореялықтар) болып табылатындығы белгілі болса, емдеудің талапқа сай басқа ықтимал нұсқалары болмаған жағдайлардан басқасында, аллопуринолмен емді тағайындамау керек. Аса жоғары сезімталдық синдромының немесе СДС/УЭН белгілеріне қатысты аса сақтық талап етіледі және пациенттер симптомдар алғаш пайда болғанда аллопуринолмен емдеуді дереу тоқтату қажеттілігінен хабардар болуы тиіс. СДС/УЭН олардың этностық шығу тектеріне байланыссыз, HLA-B*5801 аллельдері жоқ пациенттерде де туындауы мүмкін. Подаграның жедел ұстамасы Аллопуринолды қолдануды подаграның жедел ұстамасы толықтай басылғанша бастауға болмайды, өйткені ол аурудың қосымша өршуіне түрткі болуы мүмкін. Урикозуриялық дәрілермен емдеудегі сияқты, аллопуринолмен емдеудің басталуы подагралық артриттің жедел ұстамасына түрткі болуы мүмкін. Осындай асқынуды болдырмау үшін, аллопуринол тағайындағанға дейін кемінде бір ай бойы қабынуға қарсы сәйкес препараттармен немесе колхицинмен профилактикалық ем жүргізу ұсынылады. Ұсынылған дозалары, сақтандырулар және сақтық шаралары туралы толық деректерді тиісті әдебиеттерден табуға болады. Егер подаграның жедел ұстамасы аллопуринолмен емдеу аясында дамыса, онда препаратты қабылдауды сол дозада жалғастыра беру, ал ұстаманы емдеу үшін қабынуға қарсы стероидты емес қолайлы дәріні тағайындау қажет. Бүйрек функциясының созылмалы бұзылуы Бүйрек функциясының созылмалы бұзылуы бар, диуретиктерді, әсіресе тиазидтерді бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде аллопуринолды қабылдаумен байланысты аса жоғары сезімталдықтың ауыр реакцияларының, соның ішінде СДС/УЭН де дамуының қаупі жоғары. Аса жоғары сезімталдық синдромының немесе СДС/УЭН дамуын аса мұқият қадағалау керек. Пациенттер мұқият бақылауда болуы тиіс және оларды осындай симптомдар алғаш пайда болғанда емді дереу және біржола тоқтату керектігі туралы хабардар ету керек. Бүйрек немесе бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерді емдеуде Бүйрек функциясының бұзылуы анықталған кезде аллопуринол дозасы түзетілуі талап етілуі мүмкін. Аллопуринолдың дозасын төмендету қажет. Артериялық гипертензияға немесе жүрек жеткіліксіздігіне қатысты ем қабылдап жүрген пациенттерде (мысалы, диуретиктер немесе АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттер) бүйрек функциясының қатарлас бұзылуы байқалуы мүмкін, сондықтан пациенттердің осы тобында аллопуринолды сақтықпен қолдану керек. Симптомсыз гиперурикемия Симптомсыз гиперурикемия өз алдына жеке аллопуринол препаратын қолдануға көрсетілім болып табылмайды. Ондай жағдайларда пациенттер жағдайының жақсаруына гиперурикемияның негізгі себебін жоюмен қатар, диетаны және сұйықтықтар қабылдауды өзгерту арқылы қол жеткізуге болады. Ксантиннің жинақталуы Ураттардың түзілуі айтарлықтай күшейген жағдайларда (мысалы, қатерлі ісік және тиісінше ісікке қарсы ем, Леш-Найхан синдромы) ксантиннің несептегі абсолюттік концентрациясы, сирек жағдайда, ксантиннің несеп жолдары тіндерінде жинақталуына ықпал ететін деңгейлерге жетуі мүмкін. Ксантиннің тіндерде жинақталу ықтималдығын талапқа сай гидратацияның көмегімен азайтуға болады, ол несептің оңтайлы сұйылтылуын қамтамасыз етеді. Бүйректегі ураттық тастарға әсері Аллопуринолмен талапқа сай емдеу бүйрек түбекшесіндегі несеп қышқылындағы ірі конкременттердің еруіне әкелуі мүмкін, алайда, бұл конкременттердің несепағарға кептеліп қалу ықтималдығы көп емес. Бүйректің подагралық зақымдануын және ураттық тастарды емдеуде, бөлінетін несептің тәуліктік көлемі 2 литрден кем болмауға тиіс, және несептегі рН мәні 6,4–6,8 ауқымында болуы тиіс. Қалқанша без функциясының бұзылуы ТТГ (тиреотропты гормон) мәнінің жоғарылауы (>5,5 мХБ/мл) ұзаққа созылатын ашық қосымша клиникалық зерттеу аясында аллопуринолды ұзақ уақыт бойы қабылдаған пациенттерде (5,8%) байқалды. Қалқанша без функциясының бұзылулары бар пациенттерге аллопуринолды сақтықпен тағайындау керек. Балаларда қолдану Аллопуринол қатерлі онкологиялық ауруларда (әсіресе лейкемияда) және кейбір ферментативтік бұзылуларда (мысалы, Леш-Найхан синдромы) балаларды емдеуде сирек қолданылады. Милурит 100 мг таблеткалар препаратының құрамында лактоза бар Милурит 100 мг препаратының әр таблеткасының құрамында - 50 мг лактоза бар. Галактоза жақпаушылығы, лактазаның жалпы тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы сияқты сирек тұқым қуалайтын аурулары бар пациенттер бұл препаратты қабылдамауы тиіс. Натрий мөлшері Бұл препараттың құрамында әрбір 100 мг, 150 мг, 200 мг және 300 мг таблеткада 1 ммольден аз (23 мг) натрий бар, яғни, іс жүзінде натрий жоқ. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Аллопуринолмен емдеу аясында көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне ықпал етуі мүмкін ұйқышылдық, теңселу сезімімен бас айналуы (вертиго) және атаксия секілді жағымсыз реакциялардың дамығаны байқалған. Милурит препаратын қабылдап жүрген пациенттер, аллопуринолдың осы қабілеттерге жағымсыз әсер етпейтініне көз жеткізгенге дейін көлік құралдары мен механизмдерді басқармауы тиіс.

Жүктілік Жүктілік кезінде адамдағы аллопуринолмен емдеудің қауіпсіздігі туралы деректер жеткіліксіз. Жануарлардағы эксперименттік зерттеулер бір зерттеуде тератогендік әсерді көрсетті. Жүктілік кезінде Милурит препаратын бұдан қауіпсіз баламалы ем болмағанда және іштегі сәбиге төнетін қауіптен анасына емнің пайдасы астам болатын жағдайларда ғана қолдануға болады. Бала емізу Аллопуринол және оның метаболиті оксипуринол емшек сүтімен бөлініп шығады. Аллопуринолды тәулігіне 300 мг дозада қабылдап жүрген әйелдерде аллопуринол мен оксипуринолдың емшек сүтіндегі концентрациясы, сәйкесінше, 1,4 мг/л және 53,7 мг/л жеткен. Аллопуринол және оның метаболиттерінің емшектегі сәбиге әсері байқалмаған. Бала емізу кезеңінде аллопуринол қабылдау ұсынылмайды.

6-меркаптопурин және азатиоприн Азатиоприн ксантиноксидаза ферментімен белсенділігі жойылатын 6-меркаптопурин түзе отырып метаболизденеді. Азатиоприн 6-меркаптопурин немесе азатиоприн терапиясы ксантиноксидаза тежегіші болатын аллопуринолмен үйлестірілген жағдайларда, ксантиноксидазаның тежелуі олардың белсенділігін ұзартады. Азатиоприн мен 6-меркаптопуринді аллопуринолмен бір мезгілде тағайындағанда, қан сарысуындағы 6-меркаптопурин немесе азатиоприн концентрациясы соңынан өмірге қауіп төндіретін панцитопения мен миелосупрессия дамитын улы деңгейге жетуі мүмкін. Сондықтан аллопуринолды 6-меркаптопуринмен немесе азатиопринмен бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Егер 6-меркаптопуринмен немесе азатиопринмен бірлесіп қолданудың клиникалық қажеттілігі анықталса, дозаны 6-меркаптопурин немесе азатиоприннің стандартты дозасының төрттен біріне (25%) дейін азайту керек. Сондай-ақ жиі гематологиялық мониторингтеуді қамтамасыз ету қажет. Пациенттерге сүйек кемігінің депрессиясының кез-келген белгілері немесе симптомдары (түсініксіз көгерулер немесе қан кетулер, тамақтың ауыруы, қызба) туралы хабарлауды ұсыну керек. Видарабин (аденин арабинозиді) Аллопуринолмен бір мезгілде қолданғанда видарабиннің жартылай шығарылу кезеңі ұлғаяды. Осы препараттарды бір мезгілде қолданғанда күшейген уытты әсерлердің басымдық алуына қатысты айрықша сақтық таныту қажет. Салицилаттар және урикозуриялық дәрілер Аллопуринолдың негізгі белсенді метаболиті бүйрек арқылы несеп қышқылының тұздары сияқты шығарылатын оксипуринол болып табылады. Сондықтан пробенецид секілді урикозуриялық белсенділігі бар дәрілік препараттар немесе салицилаттардың жоғары дозалары оксипуринолдың шығарылуын күшейтуі мүмкін. Өз кезегінде оксипуринолдың шығарылуының күшеюі аллопуринолдың емдік әсерінің азаюымен қатар жүреді, әйтсе де өзара әрекеттесудің осы түрінің маңыздылығын әрбір жағдайда жекелей бағалау керек. Хлорпропамид Милурит препараты мен хлорпропамидті бір мезгілде қолданғанда бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде ұзаққа созылатын гипогликемияның даму қаупі артады, өйткені өзекшелік экскреция сатысында аллопуринол мен хлорпропамид өзара бәсекелеседі. Кумарин туындылары антикоагулянттар Аллопуринолмен бір мезгілде қолданғанда варфарин және басқа кумарин туындылары антикоагулянттары әсерінің күшейгені байқалды. Осыған байланысты осы препараттармен қатарлас ем қабылдап жүрген пациенттердің жай-күйін мұқият бақылау қажет. Фенитоин Аллопуринол фенитоинның бауырда тотығуын бәсеңдетуге қабілетті, алайда, бұл өзара әрекеттесудің клиникалық маңыздылығы анықталған жоқ. Теофиллин Аллопуринол теофиллиннің метаболизмін бәсеңдететіні белгілі. Мұндай өзара әрекеттесуді теофиллиннің адам организміндегі биотрансформация үдерісіне ксантиноксидазаның қатысуымен түсіндіруге болады. Теофиллиннің қан сарысуындағы концентрациясын аллопуринолмен қатарлас емдеудің басында, сондай-ақ соңғысының дозасын арттырған кезде бақылау қажет. Ампициллин және амоксициллин Ампициллин немесе амоксициллинді және аллопуринолды бір мезгілде қабылдаған пациенттерде осындай қатарлас емді қабылдамаған пациенттермен салыстырғанда, тері тарапынан реакциялардың даму жиілігінің артқаны тіркелді. Дәрілік өзара әрекеттесудің осы түрінің себебі әзірше анықталмаған. Әйтсе де, аллопуринолды қабылдап жүрген пациенттерге ампициллин мен амоксициллиннің орнына, бактерияға қарсы басқа препараттарды тағайындау ұсынылады. Цитоуытты дәрілік заттар (циклофосфамид, доксорубицин, блеомицин, прокарбазин, мехлорэтамин) Аллопуринолды цитостатикалық препараттармен (циклофосфамид, доксорубицин, блеомицин, прокарбазин, алкилгалогенидтер сияқты) бір мезгілде қолданғанда, аталған дәрілік заттарды жеке-дара қолданғандағыға қарағанда қан дискразиялары жиірек дамиды. Циклоспорин Кейбір хабарларға сәйкес, аллопуринолмен қатарлас емдеу аясында циклоспориннің қан плазмасындағы концентрациясы артуы мүмкін. Осы препараттарды бір мезгілде қолданғанда циклоспориннің уыттылығының күшеюі мүмкіндігін ескеру қажет. Алюминий гидроксиді Аллопуринолды алюминий гидроксидімен бір мезгілде қолданғанда аллопуринолдың әсері төмендеуі мүмкін. Екі препаратты қабылдау арасында кемінде 3 сағат үзіліс жасау қажет. Диданозин Дені сау еріктілер және АИТВ инфекциясы бар, аллопуринолмен қатарлас емдеу (тәулігіне 300 мг) аясында диданозинді қабылдап жүрген пациенттерде, диданозиннің Cmax (препараттың қан плазмасындағы ең жоғары концентрациясы) және AUC (концентрация-уақыт қисығы астындағы ауданы) шамамен 2 есе жоғарылағаны байқалды. Бұл кезде диданозиннің жартылай шығарылу кезеңі өзгермеген. Әдетте, аталған дәрілік препараттарды бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Егер қатарлас емдеусіз болмайтын болса, диданозиннің дозасын төмендету және пациенттің жағдайын мұқият бақылау қажет болуы мүмкін. АӨФ тежегіштері АӨФ аллопуринолмен бір мезгілде қолдану лейкопения даму қаупінің артуымен қатар жүреді, сондықтан бұл препараттарды сақтықпен біріктіру керек. Аллопуринолды АӨФ тежегіштерімен, әсіресе, бүйрек функциясының бұзылулары кезінде бір мезгілде қолданғанда, аса жоғары сезімталдық қаупінің артқаны сипатталған. Аллопуринолды каптоприлмен бір мезгілде, әсіресе, бүйректің созылмалы жеткіліксіздігі кезінде қолдану тері тарапынан болатын реакциялардың (СДС/УЭН) қаупін арттыруы мүмкін. Диуретиктер Аллопуринол мен фуросемид арасында қан сарысуындағы ураттар мен плазма оксипуринолының жоғарылауына алып келетін өзара әрекеттесу туралы хабарланды. Созылмалы бүйрек жеткіліксіздігі және қатарлас диуретиктер (тиазидті диуретиктерді қоса) аллопуринолдан туындаған СДС/УЭН даму қаупінің жоғарылауына және басқа да ауыр аса жоғары сезімталдық реакцияларына әкелуі мүмкін. Пациенттер мұқият бақылауда болуы тиіс және бүйрек функциясының бұзылуы анықталған кезде аллопуринол дозасын өзгерту қажет болуы мүмкін.

Сақтау мерзімі 5 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 30С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек! Дәріханалардан босату шарттары Рецепт арқылы